Τiffany Investments Limited κ.α. ν. King Franchises Ltd, Αρ. Αγωγής 789/11, 14.7.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A218 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 789/11 Μεταξύ: Τiffany Investments Limited, από τη Λεμεσό 2. ΜIM Services Ltd., από τη Λεμεσό Εναγόντων - και - King Franchises Ltd, από τη Λευκωσία Εναγομένων ---------------------------- Αίτηση ημερ. 21.2.2011 για συντηρητικό διάταγμα 14.7.2011 Για τους ενάγοντες-αιτητές: κ. Μ. Αγιομαμίτης Για τους εναγόμενους-καθ' ων η αίτηση: κ. Ν. Γεωργίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 21.2.2011 καταχωρίζεται αίτηση δια κλήσεως με την οποία οι ενάγοντες-αιτητές επιζητούν την έκδοση των ακολούθων διαταγμάτων: «Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο ν΄ απαγορεύεται στους Εναγόμενους υπαλλήλους και αντιπροσώπους αυτών μέχρι νεώτερης οδηγίας του Δικαστηρίου να καταναλώνουν Ηλεκτρικό Ρεύμα εντός του Καταστήματος Αρ. 147 στο πολυκατάστημα των Εναγόντων 1 "MY MALL" (το Κατάστημα ) που χρησιμοποιούν με την ονομασία Burger King και/ή να χρησιμοποιούν το Σύστημα Κλιματισμού εντός του Καταστήματος προκαλώντας έτσι περαιτέρω έξοδο στους Ενάγοντες από την κατανάλωση του Ηλεκτρικού Ρεύματος που αναλογεί στο Σύστημα Κλιματισμού για το Κατάστημα. Β. Διαζευκτικά, διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο ν΄ απαγορεύεται στους Εναγόμενους υπαλλήλους και αντιπροσώπους αυτών εκτός αν οι Εναγόμενοι καταβάλουν στους Ενάγοντες 1 το ποσό των €49.195 πλέον Φ.Π.Α. που είναι καθυστερημένα και απλήρωτα Δικαιώματα Χρήσης για τους μήνες Οκτώβριος 2010 - Φεβρουάριος 2011 και στους Ενάγοντες 2 το ποσό των €6.414 πλέον Φ.Π.Α. που είναι καθυστερημένα και απλήρωτα Διαχειριστικά Τέλη για τους μήνες Δεκέμβριος 2009 - Φεβρουάριος 2011 ή οποιοδήποτε άλλο ποσό που θα καθορίσει το Δικαστήριο μέσα σε προθεσμία επτά
(7)ημερών ή άλλη προθεσμία που θα καθορίσει το Δικαστήριο, να καταναλώνουν Ηλεκτρικό Ρεύμα για τους σκοπούς του Καταστήματος και/ή να χρησιμοποιούν το Σύστημα Κλιματισμού εντός του Καταστήματος. Γ. Διαζευκτικά, διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο ν΄ απαγορεύεται στους Εναγόμενους υπαλλήλους και αντιπροσώπους αυτών, εκτός αν οι Εναγόμενοι καταβάλουν στους Ενάγοντες 1 το ποσό των €49.195 πλέον Φ.Π.Α. που είναι καθυστερημένα και απλήρωτα Δικαιώματα Χρήσης για τους μήνες Οκτώβριος 2010 - Φεβρουάριος 2011 και στους Ενάγοντες 2 το ποσό των €6.414 πλέον Φ.Π.Α. που είναι καθυστερημένα και απλήρωτα Διαχειριστικά Τέλη για τους μήνες Δεκέμβριος 2009 - Φεβρουάριος 2011 ή οποιοδήποτε άλλο ποσό που θα καθορίσει το Δικαστήριο από του να εισέρχονται και/ή να χρησιμοποιούν το Κατάστημα στο πολυκατάστημα των Εναγόντων 1 "MY MALL". Δ. Διαζευκτικά, διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται στους Ενάγοντες 1 μέχρι νεώτερης οδηγίας του Δικαστηρίου να σταματήσουν και διακόψουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο Κατάστημα εκτός αν οι Εναγόμενοι καταβάλουν στους Ενάγοντες 1 το ποσό των €49.195 πλέον Φ.Π.Α. που είναι καθυστερημένα και απλήρωτα Δικαιώματα Χρήσης για τους μήνες Οκτώβριος 2010 - Φεβρουάριος 2011 και στους Ενάγοντες 2 το ποσό των €6.414 πλέον Φ.Π.Α. που είναι καθυστερημένα και απλήρωτα Διαχειριστικά Τέλη για τους μήνες Δεκέμβριος 2009 - Φεβρουάριος 2011 ή οποιοδήποτε άλλο ποσό που θα καθορίσει το Δικαστήριο.» Οι Ενάγοντες 1 είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο και κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν οι ιδιοκτήτες του εμπορικού κέντρου γνωστό με την ονομασία MY MALL το οποίο βρίσκεται στο Ζακάκι, της επαρχίας Λεμεσού. Οι Ενάγοντες 2 είναι επίσης εταιρεία περιορισμένης ευθύνης εγγεγραμμένη στην Κύπρο με βάση τον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 και θυγατρική εταιρεία των Εναγομένων
- Οι Εναγόμενοι είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη στην Κύπρο και κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ασχολούνταν, μεταξύ άλλων, με την διαχείριση εστιατορίων και/ή την παρασκευή και πώληση ετοίμων φαγητών. Κατά ή περί τις 22/11/2007, οι Ενάγοντες 1 και οι Εναγόμενοι υπέγραψαν συμφωνία Άδειας Χρήσης στη βάση της οποίας οι Ενάγοντες παραχώρησαν στους Εναγόμενους ένα κατάστημα στο χώρο των εστιατορίων στον πρώτο όροφο του Εμπορικού Κέντρου, με την προϋπόθεση ότι οι Εναγόμενοι θα το χρησιμοποιούσαν ως καφετέρια με την ονομασία «Burger King». Με το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο οι ενάγοντες θέτουν τους εναγομένους σε παράβαση των όρων της συμφωνίας άδειας χρήσης, όπως τροποποιήθηκε, αλλά και της συμφωνίας διαχείρισης Τεκμ.ΑΧ1, Τεκμ.ΑΧ2 - 3, στην ένορκη δήλωση των αιτητών. Αξιώνουν δε μια σειρά από θεραπείες, όπως με λεπτομέρεια καταγράφονται στο κλητήριο, που πηγάζουν από τον τερματισμό των πιο πάνω Συμφωνιών: Δήλωση και/ή Διατάγματα νομίμου τερματισμού των Συμφωνιών, παράδοση ελεύθερης κατοχής, αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση, αλλά και θεραπείες, σε αναφορά με το δικαίωμα των εναγόντων να διακόψουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο υποστατικό, στη βάση των προνοιών της Συμφωνίας άδειας χρήσης, πανομοιότυπου και/ή ταυτόσημου σχεδόν περιεχομένου, με τα υπό εξέταση διατάγματα. H ένορκη δήλωση του Ανδρέα Χατζημιτσή, Διοικητικού Συμβούλου των εναγόντων 1 και 2 προβάλλει μια σειρά από γεγονότα για να υποστηρίξει στην ουσία της πως οι ενάγοντες στηρίζουν το αγώγιμο δικαίωμα τους στον νόμιμο τερματισμό της συμφωνίας άδειας χρήσης (license agreement) και συμφωνίας διαχείρισης, ημερομηνίας 22.11.2007 και/ή οποιωνδήποτε άλλο συμπληρωματικών ή τροποποιητικών συμφωνιών, που έλαβε χώρα με επιστολή των δικηγόρων των εναγόντων 2.2.2010 με ισχύ από 12.12.
- Είναι η θέση των Εναγόντων πως οι Εναγόμενοι κατέχουν την Μονάδα μέχρι σήμερα παρανόμως και/ή χωρίς την συγκατάθεση και/ή έγκριση των Εναγόντων και/ή διαπράττουν παράνομη επέμβαση και/ή βρίσκονται σε παράβαση ουσιωδών όρων της Συμφωνίας, δεδομένου ότι παρέλειψαν να εκκενώσουν τις Μονάδες μέχρι τις 12/12/2010, όπως έτασσε η επιστολή τερματισμού. Η εναγομένη εταιρεία με την ένσταση της, που υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του διευθυντή της Κώστα Γενεθλή, προβάλλει στην ουσία της ένα και μοναδικό λόγο για τον οποίο δεν θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα: παράνομη αντιπαροχή - οι ενάγοντες δεν έχουν εξασφαλίσει πιστοποιητικό τελικής έγκρισης παρά τις αρχικές τους διαβεβαιώσεις ότι το ακίνητο στο οποίο βρίσκεται το υποστατικό είχε όλες τις σχετικές άδειες που απαιτούνταν για τη λειτουργία του ως εμπορικό κέντρο, κατά παράβαση του άρθρου 10 του περί Οδών και Οικοδομών Νόμου. Κατά συνέπεια εισηγούνται, ότι οι συμφωνίες που υπογράφηκαν για χρήση της οικοδομής, καθώς και οι λοιπές συμφωνίες που επικαλούνται οι ενάγοντες, είναι παράνομες. Στην απαντητική ένορκη δήλωση των αιτητών που καταχωρίστηκε κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου και χωρίς ένσταση εκ μέρους των εναγομένων, οι ενάγοντες αιτητές προβάλλουν, ανάμεσα σε άλλα, πως το εμπορικό κέντρο λειτουργεί νομίμως και έχει ανεγερθεί από τους ενάγοντες 1 δυνάμει άδειας οικοδομής και πολεοδομικής άδειας Τεκμ. 1 και
- Έγιναν εκ μέρους τους όλες οι απαραίτητες ενέργειες ώστε να εκδοθούν ξεχωριστές άδειες λειτουργίας κέντρου αναψυχής από τον ΚΟΤ Τεκμ.3, ο οποίος τελικά με επιστολή του 14.1.2011, αποφάσισε να προωθήσει τη διαδικασία έκδοσης ξεχωριστής άδειας λειτουργίας, για κάθε ένα από τα κέντρα αναψυχής, συμπεριλαμβανομένου και του υποστατικού που κατέχουν οι εναγόμενοι. Με την τροχιοδρόμηση των εν λόγω διαδικασιών, απομένει, είναι η θέση τους, η έκδοση της σχετικής άδειας, ανεξαρτήτως αν έχει δοθεί μέχρι σήμερα ή όχι πιστοποιητικό τελικής έγκρισης από την αρμόδια αρχή και ότι, εν πάση περιπτώσει, σύμφωνα με τον όρο 5 της άδειας χρήσης, είναι οι εναγόμενοι οι οποίοι ανέλαβαν την υποχρέωση να εξασφαλίσουν οι ίδιοι όλες τις απαιτούμενες άδειες για σκοπούς λειτουργίας του υποστατικού. Οι ενάγοντες υποστηρίζουν ότι αν δεν εκδοθεί οποιοδήποτε από τα αιτούμενα διατάγματα είναι ωσάν το δικαστήριο να ανέχεται ένα αδειούχο ή ένα επεμβασία, που αποδεδειγμένα οφείλει σημαντικά ποσά στους ενάγοντες, να καρπούται το ακίνητο των εναγόντων 1, χωρίς να καταβάλει τα οφειλόμενα ή να είναι συνεπής με τις πληρωμές του. Αλλά και να επιβαρύνει τους ενάγοντες τους οποίους εκμεταλλεύεται οικονομικά, εφόσον επωμίζονται οι ίδιοι το κόστος του ηλεκτρικού ρεύματος που αναλογεί στο υποστατικό των εναγομένων από την χρήση του συστήματος κλιματισμού, το οποίο είναι υπόχρεοι να καταβάλουν οι εναγόμενοι. Οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν στο τέλος θα μπορέσουν οι εναγόμενοι να ικανοποιήσουν την απόφαση, που φαίνεται πως με βεβαιότητα θα εξασφαλίσουν, δηλώνουν δε πρόθυμοι να αποδεχθούν τους εναγόμενους να συνεχίσουν να κατέχουν την μονάδα μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής, να καταναλώνουν ηλεκτρικό ρεύμα και να απολαμβάνουν το κεντρικό σύστημα κλιματισμού, νοουμένου ότι και οι εναγόμενοι με τη σειρά τους, εξοφλήσουν όλες τις μέχρι σήμερα υποχρεώσεις τους εντός της προθεσμίας που το Δικαστήριο θα προσδιορίσει. Κατά πρώτο θα πρέπει να συμφωνήσω με την παρατήρηση του ευπαιδεύτου δικηγόρου των αιτητών ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση εισάγει ένα και μοναδικό λόγο ένστασης της παρανομίας της συμφωνίας. Ουσιαστικά η ένορκη δήλωση δεν απαντά σε γεγονότα, ούτε και αμφισβητεί τις αξιώσεις της άλλης πλευράς ως προς τη μη παραχώρηση τραπεζικής εγγύησης κατά παράβαση ουσιώδους όρου της Συμφωνίας, τη μη πληρωμή ή το ύψος των οφειλομένων ποσών. Ουσιαστικά υπάρχει σιωπή ως προς την νομιμότητα ή μη του τερματισμού. Θα έλεγα πως σχολιάζει και επιχειρηματολογεί επί της νομικής πτυχής της υπόθεσης σαν να πρόκειται για αγόρευση του συνηγόρου και όχι για ένορκη δήλωση εκ μέρους διαδίκου και επί των γεγονότων. Κατά την εξέταση της ουσίας της αίτησης το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του τις θέσεις των διαδίκων έχοντας πάντα κατά νου ότι στο στάδιο αυτό και ως εκ της φύσης της υπόθεσης, δεν εξετάζεται σε βάθος η μαρτυρία αλλά ούτε και γίνεται ή επιτρέπεται να γίνεται τελεσίδικη αξιολόγηση της αξιοπιστίας των μαρτύρων ή τελικά ευρήματα επί γεγονότων. Aντικείμενο της διαδικασίας είναι να διαπιστώσει αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος και όχι η εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων. Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R 663 και Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beorgradska Banka DD
(1999)1 Α.Α.Δ
- Αμφισβητούμενα γεγονότα και δύσκολα νομικά σημεία αφήνονται να αποφασισθούν με την ουσία της αγωγής. Απαιτείται κρίση μόνο σε ότι αφορά την ικανοποίηση των προϋποθέσεων του Αρθρου
- Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita
(2002)1 A.A.Δ 2015 και Ντάγκλας ν. Ντάγκλας
(2004)1(A) Α.Α.Δ 629. Η υπόθεση Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd
(1982)1 Α.Α.Δ 557 έχει προδιαγράψει τα κριτήρια που θα πρέπει να συντρέχουν σωρευτικά ώστε το Δικαστήριο να προχωρήσει να συνεκτιμήσει, μαζί με όλους τους λοιπούς σχετικούς παράγοντες στο τελικό στάδιο, το ισοζύγιο της ευχέρειας. Το πρώτο κριτήριο ικανοποιείται με την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης σε αναφορά και συνάρτηση με τα καταχωρημένα δικόγραφα. Εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Parico (πιο πάνω). Το δεύτερο κριτήριο σχετίζεται με την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας και συναρτάται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα. Η προσφερόμενη μαρτυρία όπως προκύπτει, όπως και εδώ, από τις ενόρκους δηλώσεις, είτε την αντεξέταση των μαρτύρων, έρχεται να θεμελιώσει την αξίωση στη πραγματική της διάσταση και επί των γεγονότων. Σε αυτό το στάδιο είναι ικανοποιητικό να καταδειχθεί κάτι πέρα από απλή πιθανολόγηση και κάτι πιο ελάχιστο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Το τρίτο κριτήριο, σύμφωνα με τη νομολογία πάντοτε, ικανοποιείται εκεί όπου οι αποζημιώσεις κρίνονται ως μη ικανοποιητική θεραπεία κάτω από τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Εκεί όπου η αποτίμηση σε χρήμα εύλογα μπορεί να γίνει, η έκδοση του διατάγματος ή η διατήρηση του αποκλείεται. Ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση της ζημίας δεν παρέχει κατ'ανάγκη έρεισμα για την έκδοση του διατάγματος. Κ.Ο.Τ ν. Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ (Ε) 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ"Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ (Ε) 152, Larticon Co. v. Detergenta Developments Ltd
(2004)1 A.A.Δ 1121. Η ποιότητα της μαρτυρίας θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ως προς την πλήρωση των τριών προϋποθέσεων και σχετίζεται με τη γενική αξιολόγηση της υπόθεσης των αιτητών και της αποδεικτικής της αξίας. Μετά τη καταχώρηση της ένστασης ουσιαστικά επανεξετάζονται υπό το φως των αντιπαραβαλλόμενων κατ' ισχυρισμό γεγονότων τα τρία κριτήρια του άρθρου 32 ή αναλόγως τα άλλα κριτήρια που θέτουν τα άρθρα 4 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, υπό το φως πλέον των αντίθετων ισχυρισμών. Στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο, αν προκύψει, είτε από γεγονότα που γίνονται αποδεκτά, είτε από γεγονότα που παραμένουν αναντίλεκτα, αίρεται ή κλονίζεται το πραγματικό υπόβαθρο της ουσιαστικής βάσης της αγωγής ή αν τα νομικά επιχειρήματα που εισάγει η άλλη πλευρά εξασθενούν ουσιαστικά τις αξιώσεις των εναγόντων, τότε το διάταγμα, αν έχει εκδοθεί, θα πρέπει να ακυρωθεί. Από την εξέταση της ένστασης διαφαίνεται ότι δεν υφίσταται ζήτημα παρουσίασης διαφορετικών εκδοχών ως προς το πραγματικό υπόβαθρο που πλαισιώνει τα γεγονότα ώστε να χρήζουν αξιολόγησης στο τελικό στάδιο της αγωγής, Παρά μόνο ένα καθαρά νομικό ζήτημα, της παρανομίας των Συμφωνιών. Με σαφήνεια προκύπτει από τη νομολογία ότι η έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος μονομερώς, δεν μεταθέτει το βάρος της απόδειξης κατά την ακρόαση. Οι αιτητές σε κάθε περίπτωση έχουν το βάρος να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου ικανοποιητική μαρτυρία για να καταδείξουν είτε ότι το διάταγμα θα πρέπει να παραμείνει σε ισχύ, είτε αναλόγως της περίπτωσης, να εκδοθεί. Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ
(1992)1 Α.Α.Δ 1453, Dolego Estates Ltd κ.α. ν. Θεόδωρος Φιλίππου κ.α.
(1999)1 Α.Α.Δ 1217, Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashions Ltd
(1999)1 Α.Α.Δ
- Το Δικαστήριο περιορίζεται αυστηρά στους λόγους ένστασης και τίποτε δεν μπορεί να εξεταστεί έξω από το πλαίσιο που οι ίδιοι καθ'ων η αίτηση έχουν θέσει. Σύμφωνα με τη Δ.48 θ.4, είναι αναγκαία η καταγραφή και η λεπτομερής εξειδίκευση των λόγων ένστασης στην ίδια την ειδοποίηση, σύμφωνα με τον τύπο 47 Διαδικαστικός Κανονισμός αρ. 5/99 ημερομηνίας 23.12.
- Το θέμα δεν είναι τυπικό. Οι αιτητές θα πρέπει να γνωρίζουν εκ των προτέρων τις θέσεις της άλλης πλευράς ώστε να χειριστούν αναλόγως της περίπτωσης τα ζητήματα που εγείρονται. Η τρίτη προϋπόθεση που τάσσει το άρθρο 32: δυσκολία ή η αδυναμία για πλήρη απονομή δικαιοσύνης περιλαμβάνει πέρα από την ανεπανόρθωτη ζημιά και άλλα κριτήρια μεταβλητά αναλόγως της φύσης της κάθε περίπτωσης. Παπαστράτης ν. Πετρίδης
(1979)1 Α.Α.Δ 231, Papapetros Bros v. Παπαπέτρου
(2003)1 Α.Α.Δ 741. Στη Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ 248 όπου μεταξύ άλλων ζητείτο η απόδοση της διαχείρισης λογαριασμού εταιρειών όπου επακριβή ποσά και δοσοληψίες παρέμειναν κατ' ισχυρισμό στην αποκλειστική γνώση των εναγομένων, κρίθηκε πως η περίπτωση ήταν τέτοιας φύσης που ικανοποιούσε το τρίτο κριτήριο του άρθρου 32. Ή όπου η ευρύτερη προστασία των δικαιωμάτων των αιτητών εκφεύγει της στενής αντίληψης της υλικής ζημιάς. M & CH. Mitsingas Tr. Ltd v. Timberland Co.
(1977)1 (Γ) Α.Α.Δ
- Έχοντας μελετήσει την έκθεση απαιτήσεως, την αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει καθώς και την απαντητική ένορκη δήλωση η οποία καταχωρίστηκε κατόπιν αδείας του Δικαστηρίου, καταλήγω ότι οι αιτητές έχουν ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι συντρέχουν η πρώτη και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
- Αντικείμενο της συμφωνίας αποτελεί η άδεια χρήσης των καταστημάτων εντός του εμπορικού κέντρου, έναντι δικαιωμάτων χρήσης και άλλων ανταλλαγμάτων, μη αμφισβητουμένων. Το γεγονός της μη εξασφάλισης μέχρι σήμερα πιστοποιητικού τελικής εγκρίσεως γίνεται αποδεκτό και από την άλλη πλευρά. Η νομιμότητα της επίδικης συμφωνίας, η φύση της και το αντάλλαγμα που δόθηκε, εκ πρώτης όψεως και χωρίς να εκφράζω τελική κρίση λόγω της φύσης και του σταδίου της παρούσας διαδικασίας, παραμένουν απρόσβλητα: Οι λόγοι που εισάγονται εκ μέρους των αιτητών άπτονται του Νόμου περί Οδών και Οικοδομών και όχι την ίδια τη Συμφωνία ή συμφωνίες ως απαγορευμένες εκ του Νόμου, δεν θέτουν σοβαρό υπόβαθρο και ούτε οδηγούν το Δικαστήριο να εξετάσει το ζήτημα σε βάθος, πράγμα που είναι ανεπιθύμητο στο παρόν στάδιο. Είναι πάγια αρχή πως κανένα Δικαστήριο που απονέμει το Δίκαιο της Επιείκειας δεν επιτρέπεται να βοηθήσει διάδικο να αντλήσει πλεονεκτήματα από τη δική του αδικοπραξία. Andrian Holdings Ltd v. Δημοκρατίας
(1998)1 Α.Α.Δ. 1836. Θα πρέπει όμως να συσχετίσει το επίδικο ζήτημα με θέματα δημόσιας πολιτικής και δημόσιου συμφέροντος. Ορφανίδης ν. Ορφανίδη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1889. Τα Δικαστήρια επιδεικνύουν προθυμία να επεκτείνουν και στον τομέα των συμβάσεων αρχή δημόσιας πολιτικής που καθαρά διαμορφώνει ο νομοθέτης. Αυτό όμως γίνεται μόνο σε ξεκάθαρες περιπτώσεις οπότε και τίθεται θέμα παρέμβασης σε συμφωνηθέντα για λόγους δημόσιας πολιτικής. Διαχειριστικό Συμβούλιο Εμπορικής Σχολής Μιτσή Λεμύθου ν. Πέτρου Πετράκη,
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 941. Το άρθρο 23 του Κεφ.149 εισάγει ως γενική αρχή περιορισμούς στην ελευθερία των Συμβάσεων σε αναφορά στη δημόσια πολιτική. Εδώ δεν πρέπει να παραγνωρίζεται πως το ζήτημα της διατήρησης Συμβάσεων που έχουν συναφθεί ελευθέρως μεταξύ ικανών συμβαλλομένων είναι επίσης ζήτημα που εντάσσεται στη δημόσια πολιτική. Εlectromatic Const. v. Azov
(1988)1 C.L.R. 768, σελ. 779. Τα Δικαστήρια δεν καταφεύγουν στην αρχή της δημόσιας πολιτικής, παρά μόνο με φειδώ και σε ξεκάθαρες περιπτώσεις. Fender v. Mildway
(1937)3 All E.R. 402, σελ.455. «The doctrine of public policy should be involved only in clear cases, in which the harm to the public is substantially incontestable and does not depend upon the idiosyncratic inferences of a few judicial minds.» Τo άρθρο 26 του Συντάγματος κατοχυρώνει το ατομικό δικαίωμα του συμβάλλεσθαι, όπως αυτό υπόκειται σε όρους, περιορισμούς ή δεσμεύσεις τιθέμενους στη βάση των γενικών αρχών του δικαίου των συμβάσεων. Οι ισχυρισμοί των εναγομένων ότι οι Συμφωνίες που έχουν υπογραφεί είναι παράνομες εφόσον δεν εξασφαλίστηκε πιστοποιητικό τελικής έγκρισης, είναι ζήτημα που θα πρέπει να εξεταστεί σε βάθος και να αποφασιστεί στο τελικό στάδιο όπου θα ακουστεί μαρτυρία, θα αξιολογηθεί και θα αναλυθεί σε εύρος το νομικό υπόβαθρο. Κάτω από τις δοσμένες συνθήκες και τη φύση της αίτησης, κρίνεται πως δεν έχει προβληθεί εκ πρώτης όψεως η ύπαρξη ρητής νομοθετικής πρόνοιας, η οποία να ορίζει ότι η παράβαση του σχετικού νόμου Περί Οδών και Οικοδομών, ήταν τέτοιας σπουδαιότητας ώστε να είναι απαράδεκτη η παροχή θεραπείας στον παραβάτη. Απομένει να εξεταστεί ο τελευταίος παράγοντας: ισοζύγιο της ευχέρειας. Κατά την αξιολόγηση του πιο πάνω ζητήματος μια σημαντική παράμετρος είναι «η έκταση κατά την οποία τα μειονεκτήματα του κάθε μέρους θα είναι αδύνατο να αποζημιωθούν με αποζημιώσεις». American Cyanamid Co. v. Ethicon Ltd
(1975)A.C.
- Αν δε το Δικαστήριο βρίσκεται σε αμφιβολία ως προς την επάρκεια των αντίστοιχων θεραπειών σε αποζημιώσεις, που προσφέρονται είτε στον ενάγοντα είτε στον εναγόμενο, τότε εγείρεται το θέμα ισοζυγίου της ευχέρειας. Parico Aluminium Designs Ltd (πιο πάνω). Είναι η κατάληξη μου και επ' αυτού του σημείου ότι το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει στην πλευρά των εναγόντων. Όντως το Δικαστήριο δεν μπορεί να αγνοήσει ότι ενώ οι εναγόμενοι δεν προβάλλουν καμιά υπεράσπιση εκτός από το παράνομο συμφωνίας ή αντιπαροχής, συνεχίζουν και παραμένουν στο ακίνητο, χωρίς να ανταποκρίνονται στις υποχρεώσεις τους. Και ενώ δεν προβάλλουν ότι υφίστανται οποιαδήποτε ζημιά ή βλάβη από την μη χορήγηση πιστοποιητικού τελικής εγκρίσεως, αρνούνται για λόγους που οι ίδιοι γνωρίζουν, να τηρήσουν και να συμμορφωθούν με τους όρους της συμφωνίας που υπέγραψαν, επικαλούμενοι με την ένστασή τους και μόνο, απ' ότι φαίνεται, παρανομία. Oι καθ' ων η αίτηση σε καμιά περίπτωση δεν αμφισβητούν τα όσα οι αιτητές τους αποδίδουν: ότι δεν είναι σε θέση να εκπληρώσουν τις νομικές τους υποχρεώσεις αλλά και να ικανοποιήσουν την οποιαδήποτε απόφαση εναντίον τους για αποζημιώσεις στην βάση των όρων 22.5 και 22.6 της άδειας χρήσης. Σιωπή υπάρχει επ' αυτού του σημείου ενώ είναι οι ίδιοι οι καθ' ων που όφειλαν να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου επαρκή στοιχεία γύρω από την οικονομική τους κατάσταση ώστε να ανατρέψουν την εικόνα. Σ' αυτή την περίπτωση, το βάρος απόδειξης βαρύνει τους εναγόμενους. Το Δικαστήριο λαμβάνει σοβαρά υπόψη ότι οι εναγόμενοι δεν έχουν την οικονομική ευχέρεια να αντιμετωπίσουν την αξίωση για αποζημιώσεις εναντίον τους και ότι η συνέχιση της κατοχής του υποστατικού από τους εναγόμενους, μέχρι την εκδίκαση της αγωγής, ενδέχεται να προκαλέσει ζημιές, πέραν από εκείνες που μπορούν οι εναγόμενοι να τους καταβάλουν. Από την άλλη, οι ενάγοντες είναι σε θέση, δεν έχει αμφισβητηθεί με κανένα τρόπο, να αποζημιώσουν τους εναγόμενους με την ανάληψη υποχρέωσης για πληρωμή αποζημιώσεων. Copinger and Skone James on Copyright 12η έκδ. §627, Ability to pay damages. Στην αγόρευση του συνηγόρου των Εναγομένων προβάλλονται ισχυρισμοί και επιχειρηματολογία γύρω από τη ζημιά που θα επέλθει στους εναγόμενους και στην εμπορική εύνοια της επιχείρησης η οποία θα αναγκαστεί να κλείσει μετά την έκδοση των Διαταγμάτων. Το Δικαστήριο περιορίζεται αυστηρά στους λόγους ένστασης και τίποτε δεν μπορεί να εξεταστεί έξω από το πλαίσιο που οι καθ' ων η αίτηση έχουν θέσει. Αλλά για χάρη συζήτησης και ελέγχου της λογικής που εισάγει η αγόρευση, εννοεί ο ευπαίδευτος συνήγορος ότι οι εναγόμενοι, αν δεν υφίστατο το ζήτημα της παρανομίας, δεν θα ήταν σε θέση να πληρώνουν ή ότι δεν όφειλαν να πληρώνουν ηλεκτρικό ρεύμα; Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με το ότι οι εναγόμενοι παραμένουν στην κατοχή του ακινήτου παραβιάζοντας το δικαίωμα των Εναγόντων, ενώ φαίνεται ότι επαπειλείται περαιτέρω παραβίαση του, δίνει το δικαίωμα στους ενάγοντες στην έκδοση απαγορευτικού διατάγματος που να εμποδίζει την επαπειλούμενη παραβίαση. Halsbury's Laws of England, 4η έκδ. Τόμος 24 §
- Αναμφιβόλως το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ των εναγόντων. Δεν χωρεί αμφιβολία ότι οι ενάγοντες έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου ικανοποιητικό υλικό που υποστηρίζει πως θα πρέπει να εκδοθεί το Διάταγμα για διατήρηση του status quo, όπως άλλωστε οι ενάγοντες επιδιώκουν και αποδέχονται να παραμείνουν οι εναγόμενοι στο υποστατικό, νοουμένου ότι καταβάλλουν ότι οφείλουν. Σε σχέση με την εισήγηση ότι τα ζητούμενα Διατάγματα δεν θα πρέπει να παραχωρηθούν καθότι με αυτό τον τρόπο αποδίδεται πρόωρα μια τελική θεραπεία που επιζητείται στην αγωγή, παρατηρώ ότι το ζήτημα έχει νομολογιακά επιλυθεί. Είναι βέβαια παγιωμένη αρχή πως τα δικαστήρια μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις εκδίδουν παρεμπίπτοντα διατάγματα που ουσιαστικά συνιστούν θεραπείες που διεκδικούνται στην αγωγή. Κι' αυτό, επειδή τα παρεμπίπτοντα διατάγματα δεν στοχεύουν στο να επιλύσουν ριζικά τα επίδικα θέματα και να αποδώσουν σε προκαταρκτικό στάδιο, χωρίς πλήρη εκδίκαση τελικές θεραπείες. Στοχεύουν να διατηρήσουν το υφιστάμενο καθεστώς πραγμάτων μέχρι την εκδίκαση της αγωγής. Michael v. Brevinos [1969] 1 C.L.R. 578, Τίποτε δεν εμποδίζει ένα Δικαστήριο σε συγκεκριμένες υποθέσεις να εκδώσει ενδιάμεσα διατάγματα που μπορεί να είναι αντίστοιχα προς κάποιες από τις θεραπείες που ζητούνται με την αγωγή, εκεί όπου ιδιαιτέρως η υπόθεση των εναγόντων είναι εξαιρετικά καλή. Είναι γεγονός ότι η ουσία ενός ενδιάμεσου διατάγματος είναι υπό συνήθεις συνθήκες, η διατήρηση του status quo ante μέχρι της εκδίκασης της υπόθεσης και όχι η προκατάληψη της έκβασης της επί της ουσίας. Η αρχή όμως αυτή δεν είναι απόλυτη. Παρέχεται λοιπόν η ευχέρεια για έκδοση διατάγματος ανάλογου με την τελική αιτούμενη θεραπεία. Αναγνωρίζεται ότι ο κάτοχος του οποίου το δικαίωμα δεν αμφισβητείται, νομιμοποιείται prima facie σε διάταγμα προστασίας της κατοχής του, ανεξαρτήτως από το αν υφίσταται οικονομική ζημία ή όχι. Σε τέτοια περίπτωση όπως εξηγείται στην Κοσμά ν. Χατζηκυπρή
(2000)1 Α.Α.Δ. 169, το θέμα δεν είναι η οικονομική δυνατότητα του εναγόμενου να ικανοποιήσει ενδεχόμενη επιτυχή αξίωση του ενάγοντα για αποζημιώσεις, αλλά το κατά πόσο, η μη άμεση παράδοση κατοχής στον ενάγοντα θα καθιστούσε δύσκολο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο: «Όπως όμως δείχνει καθαρά η υπόθεση Michael v. Brevinos
(1969)1 CLR 578, εκτός ίσως σε ξεκάθαρες υποθέσεις, αυτό δεν μπορεί να γίνει με τρόπο που να ανατρέπει το status quo ante, και μάλιστα προς ουσιαστική ικανοποίηση της κυρίως θεραπείας που ζητείται με την αγωγή.» Σύμφωνα με τον Όρο 22.
- της Συμφωνίας, οι Ενάγοντες 1 είχαν κάθε δικαίωμα, λόγω των παραβάσεων εκ μέρους των Εναγομένων που περιέχονται στην Ειδοποίηση Τερματισμού ημερομηνίας 2/12/2010 Τεκμήριο ΑΧ11 της Ένορκης Δήλωσης του Ανδρέα Χατζημιτσή να τερματίσουν τη Συμφωνία και επίσης με βάση τον Όρο 22.4.
- να διακόψουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος προς το επίδικο υποστατικό αφού δώσουν ειδοποίηση 24 ωρών. Επίσης σύμφωνα με τον Όρο 22.4.
- οι Εναγόμενοι ήταν υποχρεωμένοι εντός της εύλογης προθεσμίας που οι Ενάγοντες 1 καθόρισαν στην Ειδοποίηση Τερματισμού να εγκαταλείψουν το υποστατικό. Στην υπόθεση Thanos Hotel Ltd v. Γεώργιου Ιωακείμ
(2004)1Β ΑΑΔ 1167 που αφορούσε και πάλι άδεια χρήσης απορρίφθηκε κατ΄ έφεση η απαίτηση αδειούχου τον οποίο οι ιδιοκτήτες «εξοστράκισαν» χωρίς να εξασφαλίσουν διάταγμα του Δικαστηρίου. «...Αναφορικά με τη θεραπεία της αυτοβοήθειας (the remedy of self-help) σχετικά είναι τα όσα αναφέρονται στη σελ. 396 της υπόθεσης Bristol Corporation (aνωτέρω), η ουσία των οποίων είναι ότι παρόλο που ένας πολίτης δικαιούται να προχωρήσει σε ανάκτηση της κατοχής του ακινήτου (εκεί που κάποιο πρόσωπο κατέχει τούτο σαφώς παράνομα) χωρίς τη βοήθεια του δικαστηρίου και νοουμένου ότι μπορεί να πράξει τούτο ειρηνικά, εντούτοις είναι συμβουλεύσιμο όπως πράττει τούτο μέσω δικαστηρίου. Ταυτόχρονα όμως και τα δικαστήρια θα πρέπει να φροντίζουν όπως το δικαίωμα του αυτό εξασφαλίζεται σύντομα. Γίνεται φανερό ότι οι αιτητές επιζητούν ουσιαστικά τη βοήθεια του Δικαστηρίου μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής και παροχής ενδεχομένως τελικής θεραπείας προς όφελος τους. Η Συμφωνία όρος 23.4.1 περιέχει σαφή πρόνοια την οποία οι αιτητές θα μπορούσαν μονομερώς να ενεργοποιήσουν: να διακόψουν την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος και νερού και να εισέλθουν στο υποστατικό εμποδίζοντας την είσοδο και χρήση στους εναγόμενους, πράγμα που ορθώς απέφυγαν και σοφώς επέλεξαν επιζητώντας θεραπεία από το Δικαστήριο, ώστε να αποφύγουν την αυτοδικία ή έστω την αυτοβοήθεια, αλλά και να φέρουν τους καθ' ων η αίτηση προ τετελεσμένων επιλύοντας de facto το ζήτημα. Το Δικαστήριο ακολούθησε εκείνη την πορεία η οποία κατά την κρίση του «φαίνεται ότι ενέχει τους λιγότερους κινδύνους αδικίας» σε περίπτωση που φανεί ότι η απόφαση του είναι εσφαλμένη: έχει χορηγήσει διάταγμα σε διάδικο που απέτυχε να αποδείξει τις αξιώσεις του στο τελικό στάδιο ή το αντίθετο. Films Rover International Limited Cannon Film Sales Ltd
(1987)1 W.L.R. 670. Λαμβάνοντας υπόψη τη φύση των αιτουμένων διαταγμάτων, καταλήγω ότι πιο πρόσφορη υπό τας περιστάσεις θεραπεία είναι αυτή που εμπεριέχεται στο υπό στοιχείο Α της αίτησης: Εκδίδεται Διάταγμα υπέρ των αιτητών και εναντίον των καθ' ων η αίτηση ως η § Α της αίτησης. Λαμβάνοντας υπόψη τη φύση της διαφοράς και της εμβέλειας του Διατάγματος, κρίνω, για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης, να αναστείλω την ισχύ του Διατάγματος για περίοδο 21 ημερών και να παραχωρήσω το δικαίωμα στους εναγόμενους όπως, μέσα σε 21 ημέρες από σήμερα, καταχωρήσουν τραπεζική εγγύηση ύψους €65.000 για κάλυψη των εναγόντων - αιτητών σε περίπτωση που εκδοθεί απόφαση υπέρ τους, με ισχύ μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής. Από και δια της καταχώρισης της πιο πάνω εγγύησης, το Διάταγμα θα παύσει να ισχύει. Επιδικάζονται έξοδα σε βάρος των καθ' ων η αίτηση, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και τα οποία θα καταβληθούν με το πέρας της διαδικασίας. (Υπ.) ................ Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΠΞ Subject: Civil/Other Actions/Interim Αναφορά: Συντηρητικό Διάταγμα cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο