ZDL GLOBAL LIMITED κ.α. ν. US DEPARTMENT OF JUSTICE κ.α., Γενική Αίτηση 435/2011, 22 Ιουλίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A224 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Μιχαηλίδου, Π. Ε. Δ. Γενική Αίτηση 435/2011 Μεταξύ:
- ZDL GLOBAL LIMITED, από την Λεμεσό
- REPROMED LIMITED, από την Λεμεσό
- ZAVOS DIAGNOSTIC LABORATORIES , INC., από την Αμερική
- ΔΡ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΖΑΒΟΣ, από την Αμμόχωστο και τώρα στην Αμερική Εναγόντων και
- U.S. DEPARTMENT OF JUSTICE, από την Αμερική U.S. FOOD AND DRUG ADIMINISTRATION, από την Αμερική
- ROBERT MCBRIDE, από την Αμερική
- MARK V. BARTLEY, από την Αμερική
- DR. MICHAEL T. BAILEY, από την Αμερική
- ROBERTA R. BOTTOMS, από την Αμερική Εναγομένων --------------------------------- 22 Ιουλίου, 2011 Για τους αιτητές: κα Μ. Λαμάρη Α Π Ο Φ Α Σ Η Με μονομερή αίτηση ημερομηνίας 24.6.11 οι αιτητές, δύο Κυπριακές εταιρείες προτιθέμενοι ενάγοντες 1 και 2, μια εταιρεία συσταθείσα στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, προτιθέμενη ενάγουσα 3 και ο Διευθύνων Σύμβουλος της τελευταίας, προτιθέμενος ενάγοντας 4, Κύπριος πολίτης ο οποίος διαμένει μόνιμα στις Ηνωμένες Πολιτείες, Πολιτεία Kentucky, καταχωρίζουν στις 24.6.11 μονομερή αίτηση με την οποία επιζητούν την έκδοση διατάγματος που να επιτρέπει τη σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος που στρέφεται εναντίον έξη συνολικά προτιθέμενων εναγομένων των οποίων η ιδιότητα με λεπτομέρεια περιγράφεται επίσης στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, όλοι από τις Η.Π.Α. Ο προτιθέμενος ενάγοντας 4 είναι Κύπρος πολίτης ο οποίος διαμένει μόνιμα στις ΗΠΑ και συγκεκριμένα στην πολιτεία Kentucky. Ειδικεύεται σε θέματα στειρότητας και γονιμοποίησης και είναι παγκοσμίου γνωστός για τις έρευνες του στα θέματα κλωνοποίησης. Οι προτιθέμενοι ενάγοντες 3 και 4 διατηρούν γραφεία στο Kentucky από όπου και διεξάγουν τις εργασίες τους: την προμήθεια, μέσω του διαδικτύου, διαφόρων ειδών ειδικών εφοδιασμένων πακέτων (kits) τα οποία μπορούν να χρησιμοποιηθούν από ζευγάρια τα οποία δυσκολεύονται να γονιμοποιήσουν. Ο προτιθέμενος εναγόμενος 3 είναι υπάλληλος και/ή αντιπρόσωπος των προτιθέμενων εναγομένων 1 στην πολιτεία Kentucky των Η.Π.Α. Οι προτιθέμενοι εναγόμενοι 4 και 5 είναι υπάλληλοι και/ή αντιπρόσωποι των προτιθέμενων εναγομένων 2 στις πολιτείες Kentucky και Maryland των Η.Π.Α. και η προτιθέμενη εναγομένη 6 είναι υπάλληλος των Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Επιθεώρησης των Ηνωμένων Πολιτειών (United States Postal Inspection Service). Είναι η θέση των αιτητών πως οι εναγόμενοι 4 και 6, με οδηγίες του προτιθέμενου εναγομένου 3 κατά ή περί τα μέσα του 2010 χωρίς αιτία και/ή αδικαιολόγητα και/ή αυθαίρετα εισήλθαν στα υποστατικά των προτιθέμενων εναγόντων 3 και 4 και προχώρησαν σε παράνομη έρευνα των εν λόγω υποστατικών: έγινε χωρίς να εκδοθεί ένταλμα έρευνας και χωρίς να δοθεί η αναγκαία ειδοποίηση, ως οι πρόνοιες του σχετικού νόμου. Οι εναγόμενοι 4 και 6 κάτω από τις οδηγίες του εναγομένου 3 και κατά παράβαση των νόμιμων καθηκόντων τους, προχώρησαν σε μια σειρά παράνομων ενεργειών: κατάσχεση εγγράφων και εξαρτημάτων ηλεκτρονικών υπολογιστών των προτιθέμενων εναγόντων 3 και 4, κατακρατώντας μέχρι σήμερα παρανόμως το οποιοδήποτε υλικό ή μηχανήματα τα οποία έχουν κατάσχει και τα οποία αρνούνται να επιστρέψουν. Ως αποτέλεσμα οι εναγόμενοι 3 και 4 έχουν υποστεί και συνεχίζουν μέχρι σήμερα να υφίστανται ζημιές και απώλειες. Εισάγεται η θέση πως οι ενέργειες των προτιθέμενων εναγομένων 3 - 6 έγιναν καθ' υπέρβαση των νομίμων καθηκόντων τους ως υπάλληλοι και/ή αντιπρόσωποι των προτιθέμενων εναγομένων 1 και 2, οι οποία συνενώνονται στην αγωγή που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην ένορκο δήλωση, ως αναγκαίοι διάδικοι. Προβάλλουν στη συνέχεια οι αιτητές μια σειρά από γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζουν τις αξιώσεις τους εναντίον των προτιθέμενων εναγομένων και συγκεκριμένα γεγονότα τα οποία θεμελιώνουν την αξίωση των εναγόντων για αποζημιώσεις λόγω ματαίωσης συμφωνιών και/ή διαπραγματεύσεων με τρίτα πρόσωπα ή εταιρείες, με αποτέλεσμα οι ενάγοντες 1 και 2, να υποστούν ζημιά που ξεπερνά το ποσό των US$ 1.800.
- Προβάλλεται η θέση με την § 24 της ένορκης δήλωσης, πως σύμφωνα με νομική συμβουλή των δικηγόρων των εναγόντων, στις Η.Π.Α. για να αποκτήσουν τα κυπριακά Δικαστήρια δικαιοδοσία να ακούσουν την παρούσα υπόθεση, είναι αναγκαίο το αστικό αδίκημα για το οποίο προτίθεται να καταχωριστεί η αγωγή, να δημιουργεί αγώγιμο δικαίωμα και στις Η.Π.Α. όπου και διαπράχθηκε. Για να εισηγηθούν, καταληκτικά, πως πράξεις και/ή παραλείψεις των προτιθέμενων εναγομένων, δημιουργούν αγώγιμο δικαίωμα στις Η.Π.Α. σύμφωνα και πάλι με συμβουλή των δικηγόρων των εναγόντων στις Η.Π.Α., Τεκμήριο
- Το γενικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα, Δ.2 Θ.1, εμπεριέχει ως μοναδική αξίωση αποζημιώσεις ειδικές και/ή τιμωρητικές κα/ή παραδειγματικές, τις οποίες υπέστησαν οι ενάγοντες συνεπεία των ενεργειών και/ή παραλείψεων των εναγομένων, όπως περιγράφονται πιο πάνω. Στις 30.6.11, όταν η αίτηση παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ζητήθηκε από την ευπαίδευτη δικηγόρο των αιτητών να αγορεύσει προς υποστήριξη του αιτήματος. Η αίτηση ορίστηκε στις 6.7.2011 για αγορεύσεις, οπότε την ίδια μέρα υποβλήθηκε αίτημα για να δοθεί άδεια του Δικαστηρίου για καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, που ήδη βρίσκονταν στη διάθεση της συνηγόρου, και η οποία καταχωρίστηκε αυθημερόν, αφού το Δικαστήριο παραχώρησε μια τέτοια άδεια. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση ημερομηνίας 6.7.2011, επισυνάπτονται ως Τεκμ.1 και 2, επιστολές δικηγορικού γραφείου στις Η.Π.Α. με τις οποίες εκφράζεται η γνώμη πως σε περίπτωση που οι προτιθέμενοι ενάγοντες 1 και 2 καταχώριζαν αγωγή εναντίον των προτιθέμενων Εναγομένων 1 και 2 στις Η.Π.Α. αυτή θα απορριπτόταν από τα Δικαστήρια των Ηνωμένων Πολιτειών, εφόσον θα έκριναν πως η υπόθεση θα έπρεπε να ακουστεί από τα κυπριακά Δικαστήρια λόγω του ότι πρόκειται για εταιρείες εγγεγραμμένες στην κυπριακή Δημοκρατία. Προς περαιτέρω υποστήριξη των θέσεων της η ευπαίδευτη δικηγόρος των αιτητών κατέθεσε γραπτή αγόρευση με την οποία ουσιαστικά προβάλλει : - Από τις δύο Ένορκες Δηλώσεις προκύπτει με σαφήνεια το αγώγιμο δικαίωμα και καλή συζητήσιμη υπόθεση. Δόθηκαν στοιχεία της ζημιάς που έχουν υποστεί οι προτιθέμενοι Ενάγοντες από τις ενέργειες των προτιθέμενων εναγομένων, έτσι ούτως ώστε ικανοποιείται το πρώτο κριτήριο που θέτει η νομολογία ως «καλή αιτία αγωγής». - Το Δικαστήριο έχει δικαιοδοσία να επιληφθεί της διαφοράς όπως καθορίστηκε στη βάση των γεγονότων που συνθέτουν την απαίτηση. Προβάλλει η συνήγορος για να υποστηρίξει την ύπαρξη δικαιοδοσίας των κυπριακών Δικαστηρίων πως, σύμφωνα με το Ιδιωτικό Διεθνές Δίκαιο αλλά και το Κοινό Δίκαιο, τα κυπριακά Δικαστήρια έχουν δικαιοδοσία επί αστικών αδικημάτων, τα οποία διαπράχθηκαν στο εξωτερικό, νοουμένου ότι επιτρέπεται η έγερση αγωγής, τόσο στην Κύπρο, όσο και στις Η.Π.Α. Γεώργιος Παπαγεωργίου ν. Λούη Κλεόπα (Investments Services Ltd.)
(1991)1 Α.Α.Δ. 24, Homeros Th. Courtis and Others v. Panos K. Iasonides
(1970)1 C.L.R. 180 και Christakis Loucaides v. C. D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με τη γνώμη των αμερικανών δικηγόρων που επιβεβαιώνουν ότι τα ίδια γεγονότα θεμελιώνουν αγώγιμο δικαίωμα και στις Η.Π.Α. ενισχύει, είναι η θέση της, το δικαιοδοτικό βάθρο πάνω στο οποίο στηρίζεται η Αίτηση. - Τα Κυπριακά Δικαστήρια έχουν επίσης δικαιοδοσία να επιληφθούν της υπόθεσης, εφόσον οι προτιθέμενοι ενάγοντες 1 και 2 είναι κυπριακές εταιρείες δεόντως εγγεγραμμένες και ο Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου είναι επίσης κύπριος πολίτης. - Το γεγονός δε ότι οι προτιθέμενοι ενάγοντες δεν μπορούν να καταχωρίσουν στις Η.Π.Α. αγωγή σύμφωνα με τη νομολογία του Federal Court in the Southern District of New York (Joseph P. Lasala and Fred S. Ziedman, as Co-Trustees of the Aremissoft Corporation Liquidating Trust against Bank of Cyprus Public Company Limited) ενισχύει τις θέσεις που συνηγορούν ότι τα κυπριακά Δικαστήρια είναι τα μόνα Δικαστήρια τα οποία έχουν δικαιοδοσία να εκδικάσουν την εν λόγω υπόθεση. Η αίτηση βασίζεται μεταξύ άλλων στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.2, θ.2, Δ.5 θ.9, Δ.6 και Δ.48 θ.8
(1)(a1) και (e). Η Δ.2 θ.2 στην οποία ουσιαστικά βασίζεται η αίτηση περιλαμβάνει τα εξής: "Νo writ of summons for service out of Cyprus, or of which notice is to be given out of Cyprus shall be sealed without the leave of the Court or a Judge." Στην The Agricultural Products v. DSR LINES of Rostoc
(1979)1 C.L.R. 194, αναλύθηκε η πρόνοια της πιο πάνω διαταγής σε σύγκριση και αναφορά με τις αντίστοιχες πρόνοιες των Αγγλικών Δικαστηρίων Annual Practice 1953: "No writ which, or notice of which is to be served out of the jurisdiction shall be issued without the leave of the Court: Provided that if every claim made by a writ is one which by virtue of an enactment the High Court has power to hear and determine notwithstanding that the person against whom the claim is made is not within the jurisdiction of the Court or that the wrongful act, neglect or default giving rise to the claim did not take place within its jurisdiction, the foregoing provision shall not apply to the writ." H διαταγή για την επίδοση κλητηρίου (ειδοποίησης εντάλματος) στο εξωτερικό επιμαρτυρεί την ύπαρξη των προϋποθέσεων που θέτει η Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για την ανάληψη και άσκηση δικαιοδοσίας για την εκδίκαση αγωγής που στρέφεται εναντίον κατοίκου του εξωτερικού, οπόταν δικαιολογείται η επίδοση της στην αλλοδαπή. S.P.P. Projects Ltd v. Integral Equipment Sarl
(1993)1 Α.Α.Δ. 762, 764. Η έκδοση διατάγματος για επίδοση στο εξωτερικό υποδηλώνει επίσης ότι το Δικαστήριο είναι αρμόδιο και κέκτειται δικαιοδοσίας για να επιληφθεί του επιδίκου θέματος. Sekavin S.A. v. Ship "Platon Ch"
(1987)1 C.L.R.
- Η τελευταία απόφαση γίνεται σε αναφορά με τον Κ.24 των θεσμών Ναυτοδικείου τα οποία ισχύουν και για διατάγματα που εκδίδονται στη βάση της Δ.6 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Η Δ.6 αφορά την επίδοση κλητηρίου εκτός της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων και δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο κάτω από προϋποθέσεις και στη άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας να διατάξει την επίδοση του κλητηρίου, μέσα στα πλαίσια που προδιαγράφουν οι πρόνοιες του θ.
- Όπως επεξηγείται στο Annual Practice του 1970, σελ.69-72, όπου εξετάζεται η Δ.11, η δικαιοδοσία αυτή στην ουσία της διαστέλλει την τοπική αρμοδιότητα του Δικαστηρίου, έτσι ώστε το Δικαστήριο να αποκτήσει δικαιοδοσία και να αποφασίσει για τα δικαιώματα τρίτων προσώπων εκτός της Επικράτειας. Στην Johnson v. Tailors Bros and Co
(1920)A.C. 144, 153 κρίθηκε πως το πνεύμα και το γράμμα του θεσμού, Δ.6 θ.1, συνιστά τον οδηγό για να απαντηθεί το ερώτημα κατά πόσο μια περίπτωση εμπίπτει ή όχι στις πρόνοιες του. Δ.6 θ.1: "(
- a).......................... (
- b).......................... (
- c).......................... (
- d).......................... (
- e)the action is one brought to enforce, rescind, dissolve, annul, or otherwise affect a contract or to recover damages or other relief for or in respect of the breach of a contract - (
- i)made in Cyprus, or (
- ii)made by or through an agent trading or residing in Cyprus on behalf of a principal trading or residing or residing out or Cyprus. or is one brought in respect of a breach committed in Cyprus of a contract wherever made, even though such breach was preceded or accompanied by a breach out of Cyprus which rendered impossible the performance of the part of the contract which ought to have been performed in Cyprus; or (
- a)the action is founded on a civil wrong committed in Cyprus; or (
- b)any injunction is sought as to anything to be done in Cyprus, or any nuisance in Cyprus is sought to be prevented or removed, whether damages are or are not also sought in respect thereof; or ............................" Εάν το αγώγιμο δικαίωμα δεν εμπίπτει σε καμιά από τις πιο πάνω κατηγορίες, δεν υπάρχει δυνατότητα ή εξουσία για παροχή άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και δεν τίθεται πλέον ζήτημα άσκησης της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Εξουσία και διακριτική ευχέρεια η οποία πρέπει πάντοτε να ασκείται με ιδιαίτερη προσοχή εφόσον δεν επιτρέπεται χωρίς εύλογη αιτία και με μεγάλη ευκολία να καλούνται πρόσωπα εκτός της Επικράτειας να υπερασπιστούν σε μια υπόθεση που καταχωρίζεται στα Κυπριακά Δικαστήρια και να επωμιστούν έτσι τα έξοδα. Σε κάθε περίπτωση ο ενάγοντας οφείλει να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τέτοια μαρτυρία που το Δικαστήριο να ικανοποιείται ότι υπάρχει μια εκ πρώτης όψεως υπόθεση (prima facie good cause of action) εναντίον του εναγομένου, Δ.6, θ.4 στη βάση πάντοτε της μαρτυρίας που εισάγεται με τη μορφή ενόρκων δηλώσεων. Απαιτείται εύλογη μαρτυρία από την οποία να προκύπτει η ύπαρξη αγώγιμου δικαιώματος. Her Brittanic Majesty´s Secretary of State for Defence v. A.P. Lanitis Investments Ltd
(1999)1(B) A.A.Δ. 995, 1002-1003, Hemelryck v. William Lyall Shipbuilding Co Ltd
(1921)1 A.C. 698, 701. To κριτήριο είναι αντικειμενικό, με την έννοα ότι δεν αποφαίνεται στο Δικαστήριο αναφορικά με την αξία της μαρτυρίας. Στην Sekavin S.A. v. Ship "Platon Ch"
(1987)1 C.L.R. 297, 300: ". the disclosure of a cause of action is solely dependent on the objective implications of the facts set forth in the affidavit and not on the examination on the merits of the factual situation. Belief in the existence of a cause of action is not of itself sufficient. The facts must give rise to the existence of a prima facie or arguable case in order for the Court to exercise its discretion in favοur of the proponent of service outside jurisdiction." Το βάρος απόδειξης το φέρει ο ενάγοντας να πείσει το Δικαστήριο ότι ικανοποιούνταν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την παροχή σ' αυτόν άδειας σφράγισης ή και επίδοσης. Βλέπε σχετικά το σύγγραμμα Briggs & Rees "Civil Jurisdiction and Judgments", 4η Εκδ., 2005 και όσα αναφέρονται σε συνάρτηση με την Δ.11 των θεσμών του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας, σελ.346-347. Οι ίδιες θέσεις και αρχές διατυπώθηκαν και ακολουθήθηκαν στην GCC Computers Ltd v. Pendril Datacom Ltd
(2000)1 A.A.1584, 1588-
- Tα πιο πάνω αναφέρονται στην προϋπόθεση απόδειξης εκ πρώτης όψεως καλής υπόθεσης που προνοείται στη Δ.6, θ.4 και κατά αναλογία ισχύουν και με τις λοιπές προϋποθέσεις για παροχή άδειας για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας όπως προβλέπεται από τη Δ.6, θ.
- Στην προτεινόμενη Γενική Οπισθογράφηση το περιεχόμενο της οποίας υιοθετεί ο ενόρκως δηλών αξιώνονται αποζημιώσεις και/ή τιμωρητικές και/ή παραδειγματικές αποζημιώσεις συνεπεία των ενεργειών και παραλείψεων των εναγομένων και/ή κατά παράβαση των νομίμων καθηκόντων τους. Στην ένορκη δήλωση όπως ήδη έχω παρατηρήσει οι ισχυριζόμενες ζημιές και απώλειες προκύπτουν από ακύρωση και/ή αδυναμία ολοκλήρωσης του προγράμματος project για συμμετοχή σε ντοκιμαντέρ με ξένα κανάλια ή κανάλι το οποίο θα κατέγραφε τις έρευνες που διεξάγει ο προτιθέμενος εναγόμενος 4, σε θέματα κλωνοποίησης και/ή ζημιά που υπέστησαν οι προτιθέμενοι ενάγοντες 1 από το ναυάγιο των διαπραγματεύσεων με ξένη εταιρεία του Κουβέϊτ για πιθανή επένδυση στους ενάγοντες 1 για συνεργασία σε χώρες της Μέσης Ανατολής και ή παροχή των υπηρεσιών των εναγόντων 1 για την προώθηση των μεθόδων του προτιθέμενου ενάγοντα 4 στον τομέα της τεχνητής γονιμοποίησης. Το άρθρο 21 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 καθορίζει την κατά τόπο αρμοδιότητα του Δικαστηρίου. «21
(1)Το Επαρχιακόν Δικαστήριον, τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 19, θα έχει πρωτόδικον δικαιοδοσίαν ίνα ακούη και αποφασίζη οιανδήποτε αγωγήν συμφώνως προς τας διατάξεις του άρθρου 22 οσάκις - (α) η βάσις της αγωγής έχη προκύψει είτε καθ' ολοκληρίαν είτε εν μέρει εντός των ορίων της επαρχίας δι' ην το δικαστήριον καθιδρύθη. (β) ο εναγόμενος ή οιοσδήποτε των εναγομένων, κατά τον χρόνο της εγέρσεως της αγωγής, διαμένη ή διεξάγη επάγγελμα εντός της επαρχίας δι' ην το δικαστήριον καθιδρύθη. (γ) πάντων των διαδίκων όντων Κυπρίων είτε η βάσις της αγωγής προέκυψεν, εν όλω ή εν μέρει, εντός των Κυριάρχων Περιοχών των Βάσεων ή ο εναγόμενος ή οιοσδήποτε των εναγομένων διαμένη ή διεξάγη επάγγελμα εντός αυτών. (δ)........................... (ε) ...........................
(1)(Α) ..........................
(1)(Β) ..........................» Σχετικό με το θέμα της δικαιοδοσίας είναι επίσης το ερμηνευτικό άρθρο 2 του ιδίου Νόμου: «'βάσις της αγωγής' περιλαμβάνει το σύνολον των γεγονότων των θεμελιούντων το αγώγιμον δικαίωμα, περί ου η αγωγή, αλλά εις αγωγάς εκ συμβάσεως δεν σημαίνει κατ' ανάγκην ολόκληρον την βάσιν της αγωγής. Βάσις της αγωγής θα θεωρήται ότι έχει προκύψει εντός της δικαιοδοσίας εάν η σύμβασις συνήφθη εντός αυτής, καίτοι η διάρρηξις δυνατόν να επήλθεν αλλαχού, και επίσης εάν η διάρρηξις επήλθεν εν΄τος της δικαιοδοσίας, καίτοι η σύμβασις δυνατόν να συνήφθη αλλαχού». Στην Ραδιοφωνικό Ίδρυμα Κύπρου κ.α. ν. Άνδρου Νικολαϊδη
(1993)1 Α.Α.Δ. 364, όπου εξετάστηκε το άρθρο 2 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Η ουσία της αγωγής ταυτίζεται με τη βάση της αγωγής, όπως αυτή καθορίζεται στο άρθρο 2 του Ν.14/60 και περιλαμβάνει το σύνολο των γεγονότων «των θεμελιούντων το αγώγιμο δικαίωμα» .... «Η αγωγή μπορεί να έχει μονομερή ή πολυμερή βάση». ...Η Δ.13 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας καθιστά δυνατή τη στοιχειοθέτηση δύο ή περισσοτέρων βάσεων αγωγής .. Όπου συνενώνονται δύο ή περισσότερες βάσεις αγωγής στο ίδιο ένδικο μέσο η ουσία της αγωγής σύγκειται από το άθροισμα των βάσεων της αγωγής.» Κατά πόσο το συγκεκριμένο ζήτημα είναι θέμα που εμπίπτει εντός της δικαιοδοτικής εμβέλειας του Δικαστηρίου εξαρτάται από τις νομοθετικές διατάξεις που καθορίζουν την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Όπως λέχθηκε στην απόφαση Μουρζίνος ν. Global Cruise Lines
(1992)1 A.A.Δ. 1160, η έλλειψη δικαιοδοσίας είναι ζήτημα που δεν θεραπεύεται και εφόσον διαπιστωθεί επιφέρει την ακύρωση οποιασδήποτε διαδικασίας που έχει προηγηθεί. «Η απόφαση ως προς την ύπαρξη δικαιοδοσίας δεν μπορεί παρά να είναι αποτέλεσμα αντιπαραβολής των επίδικων θεμάτων προς τις νομοθετικές διατάξεις που καθορίζουν την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Ως δικαιοδοσία εννοούμε την εξουσία του Δικαστηρίου, όπως αυτή καθορίζεται από τον δικαιοδοτικό Νόμο, να επιλαμβάνεται θεμάτων που εγείρονται ενώπιον του γι' απόφαση σύμφωνα με τους δικονομικούς κανόνες.. Τα επίδικα θέματα προσδιορίζονται από τις γραπτές προτάσεις, τα γεγονότα που στοιχειοθετούν την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, είναι εκείνα που συνθέτουν την απαίτηση, αποκλειστική πηγή η έκθεση απαιτήσεως.Η απόφαση για έλλειψη δικαιοδοσίας καθιστά τα όσα προηγήθηκαν μάταια.» Στη βάση των πιο πάνω αρχών και του νομοθετικού πλαισίου καταλήγω ότι το Κυπριακό Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση, οπότε στην απουσία δικαιοδοσίας δεν νοείται επέκταση. Το γεγονός ότι οι δυο ενάγουσες εταιρείες είναι από την Λεμεσό, ενώ όλοι οι εναγόμενοι παρουσιάζονται από την Αμερική δεν είναι ικανό να προσδώσει δικαιοδοσία στα Κυπριακά Δικαστήρια. Για να θεμελιωθεί δικαιοδοσία όπως την αντιλαμβάνεται η ευπαίδευτη συνήγορος στη βάση του αστικού αδικήματος που διαπράχθηκε στην αλλοδαπή, και εδώ στην Αμερική, θα πρέπει να συντρέχουν άλλες προϋποθέσεις που δεν είναι η περίπτωση. Ο τρόπος με τον οποίο ερμηνεύεται η Safarino Shoes Industry & Trading Company Ltd v. Της Βιομηχανίας Υποδημάτων Ε. Σταυρινού Λτδ,
(1991)1 Α.Α.Δ. 1059 είναι λανθασμένος. Οι υποθέσεις Chaplin v. Boys
(1969)2 All E.R. 1085, Coupland v. Arabian Gulf Petroleum Co
(1983)2 All E.R. 434, Coupland v. Arabian Gulf Petroleum Co
(1983)3 All E.R. 226, Metall and Rohstoff v. Donaldson Lufkin Inc
(1989)3 All E.R. 14 στις οποίες παραπέμπει ο Πικής Δ, πραγματεύονται τις προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν για την ανάληψη της δικαιοδοσίας αναφορικά με αδίκημα το οποίο διαπράχθηκε σε χώρα της αλλοδαπής που εδώ δεν συντρέχουν. Ότι το αστικό αδίκημα το οποίο διαπράχθηκε στην αλλοδαπή δημιουργεί αγώγιμο δικαίωμα και στις Η.Π.Α., Τεκμ.7 στην ένορκη δήλωση, όπως έχω εξηγήσει πιο πάνω από μόνο του δεν προσδίδει δικαιοδοσία αλλά συνιστά μια από τις προϋποθέσεις για την ανάληψη δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Κρατώντας την αμέσως πιο πάνω παρατήρηση, προσθέτω για σκοπούς πληρότητας, πως το αστικό αδίκημα το οποίο επικαλούνται οι αιτητές δεν συνιστά καν επίδικο ζήτημα της παρούσας υπόθεσης. Επιζητούνται αποζημιώσεις ως απόρροια του αστικού αδικήματος που συντελέστηκε στις Η.Π.Α. και μάλιστα αποζημιώσεις όχι για διάρρηξη ολοκληρωμένης συμφωνίας, αλλά για «συμφωνία» υπό διαπραγμάτευση ή διαπραγματεύσεις με εταιρείες στις οποίες οι άμεσα επηρεασθέντες από το αστικό αδίκημα, προτιθέμενοι ενάγοντες 3 και 4 και/ή οποιοσδήποτε από αυτούς είναι μέτοχοι στις προτιθέμενες ενάγουσες 1 και 2. Πρόκειται, εκ πρώτης όψεως πάντοτε, και για ό,τι απαιτείται για το στάδιο αυτό, για μια αδύνατη μαρτυρία που δεν υποστηρίζει ούτε την ύπαρξη συμφωνίας, ούτε ότι η «συμφωνία» η «συμφωνίες» επιτεύχθηκαν στην Κύπρο. Δεν φαίνεται από τις ένορκες δηλώσεις το ζήτημα να ξεπέρασε το στάδιο των διαπραγματεύσεων. Όταν τα μέρη βρίσκονται σε διαπραγματεύσεις, οποιοδήποτε από αυτά μπορεί να τις διακόψει οποτεδήποτε και για οποιαδήποτε αιτία. Countney and Fairbairn Ltd v. Tolaini Brothers (Hotels) Ltd
(1975)1 W.L.R. 297 και GCC Computers Ltd v. Penril Datacom Ltd
(2000)1(Γ) Α.Α.Δ. 1584. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Dicey & Morris on the Conflict of Laws, 13η Έκδ., 4ον Συμπλήρωμα, Έκδοση 2004, σελ.96-97 τόπος της ζημιάς θεωρείται εκείνος στον οποίο έχει δημιουργηθεί η φυσική ζημιά ή όπου η οικονομική απώλεια έχει στην ουσία διαφανεί. Δεν νοείται για ένα ενάγοντα να προσδώσει δικαιοδοσία στο χώρο εργασίας του απλώς και μόνο ισχυριζόμενος ότι έχει υποστεί εκεί τη ζημιά. Διότι τότε ο χώρος εργασίας του ενάγοντα αυτομάτως θα συνιστά μια επιπρόσθετη δικαιοδοτική βάση. Ιδιαιτέρως, ένας ενάγοντας δεν μπορεί να προσδώσει δικαιοδοσία στο Δικαστήριο της κατοικίας του ισχυριζόμενος ότι έχοντας υποστεί οικονομική ζημιά εκεί, ήταν παρά ταύτα, το θύμα ζημιογόνου γεγονότος που έλαβε χώρα στο εξωτερικό. Στη συμπληρωματική ένορκη δήλωση οι αιτητές ισχυρίζονται στηριζόμενοι σε νομική συμβουλή που έχουν πάρει από τους δικηγόρους τους στις Ηνωμένες Πολιτείες, Τεκμ.1 και 2, ότι σε περίπτωση που οι προτιθέμενοι ενάγοντες 1 και 2 προχωρούσαν με την καταχώριση αγωγής στις Ηνωμένες Πολιτείες αυτή θα απορριπτόταν από τα Δικαστήρια καθώς θα έκριναν ότι η υπόθεση θα έπρεπε να ακουστεί από τα Κυπριακά Δικαστήρια λόγω του ότι είναι εταιρείες οι οποίες είναι εγγεγραμμένες στην Κυπριακή Δημοκρατία. Έχω εξετάσει το ζήτημα αυτό και την απόφαση του Αμερικανικού Δικαστηρίου που επισυνάπτεται Joseph P. Lasala, Τεκμ.1 στην συμπληρωματική ένορκη δήλωση, χωρίς να τοποθετούμαι τελικά επί του περιεχομένου της απόφασης και εκ πρώτης όψεως, το ζήτημα άπτεται κατά κύριο λόγο του forum convenience και του δικαιώματος του ενάγοντα να επιλέξει μεταξύ δυο αρμοδίων Δικαστηρίων. Εναπόκειται στον αιτητή να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι η Κύπρος δεν αποτελεί δικαιοδοσία ευκολίας, ζήτημα που πρέπει να αποφασίζεται με βάση το διαθέσιμο πραγματικό και νομικό υπόβαθρο. Guandjan v. Societe de Banque S.A.
(1983)1 A.A.Δ. 588. Το γεγονός αυτό δεν μπορεί να συνιστά επιχείρημα ανάληψης δικαιοδοσίας εκ μέρους των Κυπριακών Δικαστηρίων ακόμα και σε περίπτωση που η πιο πάνω απόφαση έχει την έννοια που της αποδίδει η πλευρά των αιτητών και για τους λόγους που ήδη έχω εξηγήσει . Πριν τελειώσω θα ήθελα να παρατηρήσω ακόμα κάτι που κρίνω ότι μπορώ να εξετάσω και αυτεπαγγέλτως. Εάν δηλαδή οι συγκεκριμένες πράξεις ή ενέργειες των εναγομένων 1 και 2 συνιστούν κυβερνητικές πράξεις ή πράξεις αξιωματούχων η υπαλλήλων ξένου κράτους, Η.Π.Α. ή αν έχει υπογραφεί οποιαδήποτε διακρατική συμφωνία, ώστε το κράτος αυτό να απολαμβάνει το προνόμιο ετεροδικίας έναντι των Κυπριακών Δικαστηρίων ή ακόμη και ασυλίας. Krajina v. The Tass Agency and Another
(1949)2 All E.R.
- Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση αναφέρεται σε παράνομη έρευνα των υποστατικών ή έρευνα χωρίς ένταλμα και χωρίς «αναγκαία ειδοποίηση ως οι πρόνοιες του σχετικού νόμου» χωρίς περαιτέρω εξειδίκευση του ισχύοντος πλαισίου στις Ηνωμένες Πολιτείες ή στην πολιτεία Kentucky, όπου έλαβαν χώρα οι παράνομες κατ' ισχυρισμό των προτεινόμενων εναγόντων ενέργειες. Δεν έχω οποιαδήποτε τοποθέτηση ή σχόλιο εκ μέρους της ευπαίδευτης συνηγόρου, όσον αφορά την διακεκριμένη οντότητα των προτεινομένων εναγομένων 1 και 2 ή κατά πόσο οι τελευταίοι έχουν την ικανότητα του ενάγειν και ενάγεσθαι ή απολαμβάνουν των πιο πάνω προνομίων. Στο σύγγραμμα The Conflict of Laws των Dicey and Morris, 13η Έκδοση, §10-007 σελ. 237, 238 επεξηγείται πως η ασυλία εφαρμόζεται όχι μόνο για το ίδιο το κράτος, αλλά επεκτείνεται στην κυβέρνηση του κράτους και σε κάθε τμήμα της κυβέρνησης. Η προστασία που παρέχεται εκθεμελιώνεται εάν οι αξιωματούχοι ή εργοδοτούμενοι ενός κράτους μπορούσαν να εναχθούν προσωπικά για ζητήματα κρατικού χειρισμού για τα οποία το κράτος το οποίο υπηρετούν έχει ασυλία. Επειδή όμως το ερώτημα αυτό δεν απαιτεί τελική απάντηση ενόψει των άλλων μου συμπερασμάτων δεν χρειάζεται να επεκταθώ περαιτέρω. Είναι η κατάληξη μου πως: - Κάτω από τις πρόνοιες του άρθρου 21 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και του άρθρου 6 της Δ.6 θ.1 το Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας. - Ότι στην απουσία δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου δεν νοείται επέκταση της στη βάση των αρχών που έχουν νομολογηθεί μέσα από τις αποφάσεις των Κυπριακών και Αγγλικών Δικαστηρίων όπως τις έχω παραθέσει πιο πάνω. - Ανεξαρτήτως των πιο πάνω οι αιτητές δεν έχουν ικανοποιήσει το βάρος που φέρουν για ύπαρξη καλής ή συζητήσιμης υπόθεσης GCC Computers Ltd v. Penril Datacom Ltd, πιο πάνω. - Στη βάση όλων των πιο πάνω και επιπροσθέτως οι αιτητές δεν έχουν ικανοποιήσει το Δικαστήριο και για άλλα παρεμπίπτοντα ζητήματα όπως αυτά του νομικού πλαισίου που διέπει το ζήτημα του αστικού αδικήματος που διαπράχθηκε στις Η.Π.Α. αυτοτελώς αλλά και σε συνάρτηση με τη νομική οντότητα των προτιθέμενων εναγομένων 1 και
- - Το Δικαστήριο με βάση τα ενώπιον του δεδομένα δεν είναι διατεθειμένο να επιτρέψει αναζήτηση αγοράς Δικαστηρίου (forum shopping), ως ζήτημα δημόσιας πολιτικής. Chaplin v. Boys
(1969)2 All E.R. 1085. H αίτηση απορρίπτεται. (Υπ.) ............... Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / General Applications / Final Αναφορά: Αίτηση για σφράγιση κλητηρίου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο