Yiannis I Makriyiannis Trading Ltd ν. Χρήστου Βρυώνη, Αρ. Αγωγής 5129/10, 12.8.11

(1), 5

(1)και

(2), 9

(1),

(2)και

(3), στα άρθρα 29, 31 και 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, στους διαδικαστικούς κανονισμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.39 θ.2, Δ.48 θθ.1, 2, 8

(1)(ss),

(2)και Δ.64 θ.1,

1. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Γιάννη Μακρυγιάννη διευθυντή των Εναγόντων ο οποίος στην παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης του αναφέρει ότι την 1.8.11 υπέπεσε στην αντίληψη του ότι υπάρχουν τα ακίνητα που αναφέρονται πιο πάνω επ' ονόματι του Εναγομένου πέραν του επίδικου ακινήτου και επειδή ελλοχεύει κίνδυνος άμεσης αποξένωσης της περιουσίας από τον Εναγόμενο υπάρχει περίπτωση οι Ενάγοντες να μείνουν χωρίς οποιανδήποτε εξασφάλιση της αξίωσης τους και είναι κατ' επείγον όπως εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα με δεδομένο ότι οι Ενάγοντες έχουν καλή βάση αγωγής και δικαιούνται σε θεραπείες. Αν αποξενωθεί η πιο πάνω ακίνητη περιουσία θα είναι δύσκολο και αδύνατο στο μέλλον οι Ενάγοντες να εξασφαλίσουν το λαβείν τους. Ο συνήγορος των Αιτητών αγόρευσε επί του θέματος που αφορά την αναγκαιότητα της έκδοσης του διατάγματος και το κατ' επείγον της εκδόσεως με ex parte αίτηση. Η νομική βάση της αίτησης είναι τα Άρθρα 4, 5 και 9 του Κεφ. 6 καθώς και το άρθρο 32 του Ν. 14/
2. Οι προϋποθέσεις αυτών των άρθρων συμπλέκονται όπως έχει αναλυθεί από τη νομολογία. (Σχετική είναι η υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου

(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 598 όπου αναφέρονται τα εξής: «Στην απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου, γίνεται αναφορά τόσο στις διατάξεις του Άρθρου 32, όσο και σ΄ εκείνες του Άρθρου 5 του Κεφ. 6 και στη μακρά νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, προσδιοριστική των προϋποθέσεων για τη χορήγηση προσωρινού διατάγματος. Το στοιχείο, υποδεικνύεται, της θεμελίωσης, συζητήσιμης υπόθεσης, είναι το ίδιο και στις δύο περιπτώσεις (Άρθρο 32 και Άρθρο 5) - (β. Τσιολάκκη και άλλη ν. Στυλιανίδη

(1992)1 Α.Α.Δ. 782). Η επικύρωση του διατάγματος συνδέεται άμεσα με τις πρόνοιες του Άρθρου 5

(2)του Κεφ. 6, ειδικά με το ενδεχόμενο μια πιθανή απόφαση υπέρ του εφεσίβλητου να παραμείνει ανικανοποίητη, σε περίπτωση αποξένωσης της ακίνητης ιδιοκτησίας των εφεσειόντων». Άλλωστε, όπως έχει τεθεί, η συντρέχουσα επίκληση είτε του άρθρου 4 είτε του Άρθρου 5 του Κεφ. 6 με το άρθρο 32 του Ν. 14/60, δεν οδηγεί σε ανεξάρτητη από το άρθρο 32 εξέταση των προνοιών του, αφού είναι το άρθρο 32 το οποίο προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων (βλ. ABP Holding Ltd v. Κιταλίδης

(1994)1 Α.Α.Δ. 692 σελ. 701 και Παναγίδου ν. Παναγίδου

(2001)1 (Α) Α.Α.Δ. 396). Στο στάδιο της εξέτασης της πρώτης και δεύτερης προϋπόθεσης του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 το ζητούμενο είναι να υπάρχει σοβαρό θέμα προς εκδίκαση κατά τη δίκη και να υπάρχει πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία. Στο στάδιο αυτό δεν χρειάζεται απόδειξη ουσιαστικών δικαιωμάτων αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης τους (Βλ. T. A. Micrologic Com. Consultants Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1 Α.Α.Δ. 1802). Εξετάζοντας τις προϋποθέσεις του σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση και της καλής βάσης της αγωγής όπως προσδιορίζεται στο άρθρο 32 και στο άρθρο 5 ανωτέρω καθώς και της ορατής πιθανότητας επιτυχίας με βάση το δικογραφημένο υλικό ασχέτως εάν στην παρούσα αίτηση και συγκεκριμένα στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά επί των γεγονότων, με βάση το περιεχόμενο της έκθεσης απαίτησης χωρίς στο παρόν στάδιο το Δικαστήριο να προχωρήσει, άλλωστε αυτό θα ήταν λάθος, σε διαπίστωση γεγονότων όπως αυτά περιγράφονται στην έκθεση απαίτησης, καταλήγω ότι ικανοποιούνται οι δυο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32. Η τρίτη προϋπόθεση εξαρτάται από τα συγκεκριμένα περιστατικά κάθε υπόθεσης και επιπρόσθετα το Δικαστήριο πρέπει να διαπιστώσει ότι χωρίς την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Το Δικαστήριο στα πλαίσια της τρίτης προϋπόθεσης εξετάζει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Περαιτέρω μετά την ικανοποίηση των πιο πάνω προϋποθέσεων στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το διάταγμα με βάση το ισοζύγιο της ευχέρειας. Με βάση το περιεχόμενο της ενόρκου δηλώσεως η οποία στηρίζει την αίτηση ο ενόρκως δηλών ισχυρίζεται γενικά και αόριστα ότι σε περίπτωση που ο Εναγόμενο αποξενώσει τη ρηθείσα ακίνητο περιουσία θα είναι πολύ δύσκολο ή και αδύνατο στο μέλλον σε περίπτωση που εκδοθεί τελεσίδικη απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγομένου να εξασφαλίσει το λαβείν του και ειδικά τις θεραπείες που ζητά υπό τις παραγράφους Θ, Ι και Κ της έκθεσης απαιτήσεως δηλαδή το ποσό των €25.600 πλέον τόκους πλέον νόμιμες αποζημιώσεις. Οι Ενάγοντες ως όφειλαν δεν έχουν παραθέσει ενώπιον Δικαστηρίου γεγονότα ότι ο Εναγόμενος προχωρεί ή με οποιανδήποτε του πράξη κάνει φανερό ότι θα προχωρήσει στην αποξένωση της περιουσίας. Περαιτέρω, διαπιστώνεται ότι το ακίνητο το οποίο περιγράφεται στην παράγραφο Α

(1)της αίτησης τους είναι το επίδικο ακίνητο το οποίο με βάση τις έγγραφες προτάσεις ζητούν ειδική εκτέλεση και συγκεκριμένα ότι έχουν εγγράψει τη συμφωνία αγοραπωλησίας στο Κτηματολόγιο. Δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά για την αξία του επίδικου ακινήτου ούτε φυσικά για την αξία των υπολοίπων ακινήτων για τα οποία ζητείται η δέσμευση. Περαιτέρω δεν τίθενται γεγονότα ότι οι Ενάγοντες κινδυνεύουν να παραμείνουν χωρίς εξασφάλιση της αξίωσης τους σε περίπτωση που θα εκδοθεί υπέρ τους απόφαση και επιδικαστούν σ' αυτούς αποζημιώσεις καθότι δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά ότι ο Εναγόμενος είναι αφερέγγυος. Συνεπώς δεν έχουν πείσει το Δικαστήριο ότι συντρέχει η τρίτη προϋπόθεση για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Παρά την πιο πάνω θέση του Δικαστηρίου θεωρώ ορθό να εξετάσω από τη στιγμή που ζητείται μονομερώς η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αν οι Αιτητές έχουν παραθέσει γεγονότα με τα οποία να δείξουν το κατ' επείγον της αίτησης ώστε να δικαιολογείται η μονομερής εξέταση της αίτησης και να παραμεριστεί ο κανόνας της φυσικής δικαιοσύνης και το δικαίωμα της άλλης πλευράς να ακουστεί πριν την έκδοση του διατάγματος. Το άρθρο 9

(1)του Κεφ.6 έχει εφαρμογή, όλως εξαιρετικά, σε περίπτωση επείγουσας ή άλλης ειδικής περίστασης που να δικαιολογεί την έκδοση του διατάγματος μονομερώς. Απουσία του στοιχείου του κατεπείγοντος στερεί το Δικαστήριο από την ανάληψη εξουσίας (βλ. Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου Θεοφάνους, Πολιτική Αίτηση αρ.27/10, ημερ. 23.12.10 και Αναφορικά με την αίτηση του Μάριου Τσιάτταλου, Πολιτική Αίτηση αρ.140/10, ημερ. 01.03.2011). Ο ενόρκως δηλών όσο και ο συνήγορος των Αιτητών στην αγόρευση τους στήριξαν το κατ' επείγον στον ισχυρισμό ότι την 1.8.11 υπέπεσαν στην αντίληψη τους ότι υπάρχουν ακίνητα επ' ονόματι του Εναγομένου. Όμως οι Ενάγοντες, ως όφειλαν, δεν έχουν δώσει εξηγήσεις γιατί δεν ζήτησαν τουλάχιστο, όπως τώρα ζητούν, τη δέσμευση του επίδικου ακινήτου τουλάχιστο από την καταχώρηση της αγωγής η οποία ήταν πριν από 10 περίπου μήνες. Περαιτέρω το γεγονός και μόνο ότι τώρα έλαβαν γνώση ότι ο Εναγόμενος έχει και άλλα ακίνητα επ' ονόματι του αυτό από μόνο του δεν καθιστά την αίτηση επείγουσα. Ως εκ τούτου καταλήγω ότι οι Αιτητές, ως όφειλαν, δεν έχουν αποδείξει τόσο την τρίτη προϋπόθεση όσο και το κατ' επείγον για την έκδοση μονομερώς του συγκεκριμένου διατάγματος και ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται χωρίς έξοδα. (Υπ.)............ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΚ Subject: Civil/Other action/Interim Αναφορά: Πολιτική - Προσωρινό διάταγμα. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο