Χρίστου Κωνσταντίνου ανήλικου μέσω των γονέων και/ή έχοντων την γονική μέριμνα αυτού Παναγιώτη Κωνσταντίνου ν. Μαρίας Γεωργίου, Αρ. Αγωγής: 2493/2006,

Χρίστου Κωνσταντίνου ανήλικου μέσω των γονέων και/ή έχοντων την γονική μέριμνα αυτού Παναγιώτη Κωνσταντίνου ν. Μαρίας Γεωργίου, Αρ. Αγωγής: 2493/2006, 24 Αυγούστου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A234 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2493/2006 Μεταξύ: Χρίστου Κωνσταντίνου, ανήλικου μέσω των γονέων και/ή έχοντων την γονική μέριμνα αυτού Παναγιώτη Κωνσταντίνου και Γεωργίας Κωνσταντίνου Ενάγοντα και Μαρίας Γεωργίου Εναγόμενης --------------------------- Αρ. Αγωγής: 2500/2006 Μεταξύ: Παναγιώτη Κωνσταντίνου Ενάγοντα και Μαρίας Γεωργίου Εναγόμενης --------------------------- Ημερομηνία: 24 Αυγούστου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες και στις 2 αγωγές: κα Λ. Χατζηλοίζου Για την Εναγόμενη και στις 2 αγωγές: κ. Κ. Κουρίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Εισαγωγή Η παρούσα υπόθεση αφορά τροχαίο ατύχημα το οποίο επεσυνέβη στις 18.1.2006 επί της οδού Συνεργατισμού στα Κάτω Πολεμίδια της επαρχίας Λεμεσού. Σύμφωνα με τους ισχυρισμούς των Εναγόντων και στις δύο αγωγές, ενώ ο Ενάγοντας στην αγωγή 2493/2006 οδηγούσε το μοτοποδήλατο με αριθμό εγγραφής ΚΗΤ 692, ιδιοκτησίας του Ενάγοντα στην αγωγή 2500/2006, επί της οδού Συνεργατισμού με ανατολική κατεύθυνση και κατά τον ίδιο χρόνο η Εναγομένη οδηγούσε με την ίδια κατεύθυνση το όχημα με αριθμό εγγραφής ΗΥΡ 729 και προπορευόταν του μοτοποδηλάτου, η τελευταία οδήγησε το όχημά της με τέτοιο τρόπο ώστε να προκληθεί βίαιη σύγκρουση μεταξύ των δύο οχημάτων και οι Ενάγοντας στην αγωγή 2493/2006 να τραυματιστεί σοβαρά και οι δύο Ενάγοντες να υποστούν ζημιές και απώλειες. Με την παρούσα αγωγή οι Ενάγοντες αποδίδουν αποκλειστική ευθύνη για το ατύχημα στην Εναγόμενη και αξιώνουν αποζημιώσεις, τόκους και έξοδα. Με την Έκθεση Υπεράσπισής της η Εναγομένη παραδέχεται μόνο ότι στις 18.1.2006 επεσυνέβη σύγκρουση μεταξύ των δύο οχημάτων στην οδό Συνεργατισμού, ισχυρίζεται, όμως, ότι η εν λόγω σύγκρουση οφειλόταν στην αμέλεια και/ή τη συντρέχουσα αμέλεια και παράβαση των νομίμων καθηκόντων του Ενάγοντα στην αγωγή 2493/2006, ο οποίος οδηγούσε με υπερβολική ταχύτητα υπό τις περιστάσεις και ο οποίος ενώ είδε ή όφειλε να δει ότι το αυτοκίνητο που οδηγούσε η Εναγόμενη είχε ελαττώσει ταχύτητα με ένδειξη πρόθεσης για στροφή δεξιά, επιχείρησε να προσπεράσει και προσπέρασε τούτο κατά παράβαση της άσπρης συνεχόμενης διαχωριστικής γραμμής και χωρίς προηγουμένως να ελέγξει εάν η ενέργεια του αυτή ήταν ασφαλής και/ή χωρίς να δώσει οποιαδήποτε προειδοποίηση στην Εναγομένη για την πρόθεση του αυτή. Στο στάδιο αυτό θα πρέπει να σημειωθεί ότι στα πλαίσια αίτησης της Εναγόμενης ημερομηνίας 25.4.2007, στις 25.5.2007 εκδόθηκε εκ συμφώνου διάταγμα συνένωσης των πιο πάνω αγωγών μόνο ως προς το θέμα της ευθύνης και ως υπόθεση οδηγός καθορίστηκε η αγωγή 2493/

1. Ωστόσο, στις 31.1.2011, οι συνήγοροι των δύο πλευρών συμφώνησαν και δήλωσαν ότι η συνένωση των δύο αγωγών αφορά όλα τα επίδικα θέματα. Επιπρόσθετα, κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας οι συνήγοροι συμφώνησαν και δήλωσαν στο Δικαστήριο ότι επί πλήρους ευθύνης οι ειδικές αποζημιώσεις στις αγωγές 2493/2006 και 2500/2006 είναι €2.619,00 και €600,00 αντίστοιχα. Επομένως, στη βάση αυτή παρέμεινε προς εκδίκαση το θέμα της ευθύνης για το επίδικο δυστύχημα και το ζήτημα των γενικών αποζημιώσεων στις οποίες δικαιούται ο Ενάγοντας στην αγωγή 2493/2006 (στο εξής ο «Ενάγοντας 1»). Προσκομισθείσα Μαρτυρία Κατά την ακροαματική διαδικασία, για τους Ενάγοντες στις δύο αγωγές κατέθεσαν ο Αστυφύλακας 1960 Θεόδουλος Παπαβασιλείου (ΜΕ1), ο Ενάγοντας 1 (ΜΕ2), ο Δρ. Κυριάκος Ανδρέου (ΜΕ3) και ο Αστυφύλακας 1953 Μιχάλης Παναγιώτου (ΜΕ4), ενώ για την υπεράσπιση κατέθεσε ο Δρ. Ελευθέριος Κουλουτέρης (ΜΥ1) και η Εναγόμενη (ΜΥ2). Σε σχέση με τις σωματικές βλάβες, στις 12.5.2011 οι συνήγοροι των δύο πλευρών δήλωσαν ως κοινό παραδεκτό γεγονός ότι: 1.Συνεπεία του ατυχήματος ο Ενάγοντας 1 μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και παρέμεινε εκεί από 18.1.2006 και νοσηλεύθηκε μέχρι 20.1.
2. 2.Στις 20.1.2006 ο Ενάγοντας 1 μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου εξετάστηκε από γναθοχειρούρχο και παρέμεινε εκεί μέχρι 21.1.
3. Επιπρόσθετα, οι συνήγοροι κατέθεσαν εκ συμφώνου και ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους τα ιατρικά πιστοποιητικά της Δρ. Άντρης Χατζησάββα ημερομηνίας 10.2.2006 (Τεκμήριο 6), της Δρ. Ζωής Νικολάου ημερομηνίας 25.5.2006 (Τεκμήριο 7) και του Δρ. Νίκου Μαντά ημερομηνίας 29.4.2009 (Τεκμήριο 13), αναφορά στο περιεχόμενο των οποίων θα γίνει στη συνέχεια. Όπως έχει λεχθεί, ο Αστ. 1960 Θεόδουλος Παπαβασιλείου κατέθεσε ως ΜΕ
4. Ο μάρτυρας είχε κληθεί στη σκηνή του ατυχήματος για σκοπούς διερεύνησης, όπου βρήκε τα ενεχόμενα οχήματα στις τελικές τους θέσεις όπως απεικονίζονται στο συμμετρικό σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος το οποίο ετοίμασε στη βάση πρόχειρου σχεδίου (το πρόχειρο σχέδιο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 1 και το συμμετρικό ως Τεκμήριο 2). Στη σκηνή βρήκε μόνο την Εναγόμενη αφού ο Ενάγοντας 1 είχε στο μεταξύ μεταφερθεί με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Με αναφορά στα σχέδια (Τεκμήρια 1 και 2), ο μάρτυρας εξήγησε ότι το σημείο Χ είναι το σημείο σύγκρουσης όπως αυτό υποδείχθηκε και από τους δύο ενεχόμενους οδηγούς. Ο κ. Παπαβασιλείου κατέθεσε περαιτέρω ότι σε συνομιλία που είχε με την Εναγόμενη στη σκηνή του δυστυχήματος η ίδια ανέφερε ότι ενώ κατευθυνόταν με το αυτοκίνητό της στην Οδό Συνεργατισμού με ανατολική κατεύθυνση και επιθυμούσε να μεταβεί σε περίπτερο νότια της οδού Συνεργατισμού, πέρασε το σημείο όπου βρισκόταν το περίπτερο, σταμάτησε απότομα και έκανε στροφή προς τα δεξιά με σκοπό να μπει σε χωμάτινο δρόμο και να πάει στο εν λόγω περίπτερο. Ενώ βρισκόταν στη μέση του δρόμου άκουσε ένα δυνατό θόρυβο από δεξιά και ένιωσε ένα κτύπημα στο αυτοκίνητό της και χωρίς να σταματήσει έκανε στροφή και πάρκαρε το αυτοκίνητό της στην τελική θέση Α1 επί των σχεδίων. Ο αστυφύλακας ανέφερε επίσης ότι η Αστυνομία κλήθηκε στη σκηνή στις 8:30 περίπου το βράδυ και κατά το χρόνο του δυστυχήματος ο καιρός ήταν αίθριος, ο δρόμος στεγνός και επί του δρόμου υπήρχε ικανοποιητικός φωτισμός. Υπέδειξε περαιτέρω ότι η οδός Συνεργατισμού χωρίζεται με άσπρη συνεχόμενη γραμμή που υποδηλώνει ότι απαγορεύεται το προσπέρασμα. Αναφορικά με τις ζημιές των ενεχόμενων οχημάτων, ο μάρτυρας υπέδειξε ότι σε σχέση με το μοτοποδήλατο, οι ζημιές ήταν στο μπροστινό μέρος του, ενώ στο όχημα της Εναγομένης οι ζημιές ήταν στην πίσω δεξιά πλευρά. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας αρνήθηκε ότι όταν μετέβηκε στη σκηνή του δυστυχήματος η Εναγόμενη ήταν σοκαρισμένη και ότι δεν ήταν σε θέση να του δώσει πληροφορίες σε σχέση με το ατύχημα και κατέθεσε ότι προτού της υποβάλει ερωτήσεις αναφορικά με τις συνθήκες πρόκλησης του δυστυχήματος την ρώτησε εάν αισθάνεται καλά ή εάν επιθυμεί να μεταβεί στο νοσοκομείο, πλην όμως η ίδια δεν ανέφερε οτιδήποτε σχετικό. Για το λόγο αυτό, συνομίλησαν για τις συνθήκες του ατυχήματος, η Εναγόμενη υπέδειξε το σημείο Χ, ο ίδιος έκανε τις σχετικές μετρήσεις στην παρουσία της και αφού της υπέδειξε το πρόχειρο σχέδιο και της το εξήγησε, αυτή το αποδέχθηκε και το υπέγραψε ως ορθό. Αναφορικά με τον Ενάγοντα 1, ο αστυφύλακας ανέφερε ότι την ίδια ημέρα τον επισκέφθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και του υπέδειξε το πρόχειρο σχέδιο. Ο Ενάγοντας 1 δεν ήταν σίγουρος για τα σημεία που του υποδείχθηκαν και για το λόγο αυτό ο αστυφύλακας του εισηγήθηκε όπως όταν γίνει καλά μεταβούν μαζί στη σκηνή. Παρών στην εν λόγω συνάντηση ήταν και ο πατέρας του Ενάγοντα 1, Ενάγοντας στην αγωγή 2500/2006 και ιδιοκτήτης του ενεχόμενου μοτοποδηλάτου, ο οποίος του ζήτησε όπως μεταβούν στο σημείο ώστε να του επεξηγηθεί το ατύχημα. Πράγματι, αργότερα μετέβηκαν μαζί στη σκηνή και υποδείχθηκαν στον πατέρα του Ενάγοντα 1 τα διάφορα σημεία και ο ίδιος συμφώνησε με αυτά αφού όταν ο αστυφύλακας είχε φθάσει αρχικά στη σκηνή του ατυχήματος ο Ενάγοντας στην αγωγή 2500/2006 ήταν ήδη εκεί και γνώριζε που βρισκόταν το κάθε όχημα. Ακολούθως, μετέβηκαν μαζί εκ νέου στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού όπου ο Ενάγοντας 1 ανέφερε στον αστυφύλακα ότι κρατούσε κοντινή απόσταση από το προπορευόμενο όχημα. Το πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 1) υποδείχθηκε στον Ενάγοντα 1, ο οποίος συμφώνησε με αυτό και το υπέγραψε. Τέλος, σε σχετική υποβολή του κ. Κουρίδη ότι ο Ενάγοντας 1 δεν ήταν σε θέση να συνομιλήσει μαζί του για το ατύχημα λόγω περιτραυματκής αμνησίας, ο μάρτυρας ανέφερε ότι προτού μιλήσει με τον Ενάγοντα 1 είχε λάβει την έγκριση των γιατρών του και σε κάθε περίπτωση ο Ενάγοντας 1 ουδέποτε ανέφερε κάτι τέτοιο. Ο Ενάγοντας 1 κατέθεσε ως ΜΕ
5. Σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επεσυνέβη το επίδικο δυστύχημα, ο μάρτυρας ανέφερε ότι οδηγούσε την μοτοσικλέτα του στην Οδό Συνεργατισμού και ακολουθούσε το όχημα που οδηγούσε η Εναγόμενη. Σε κάποιο σημείο η Εναγόμενη ελάττωσε απότομα ταχύτητα, ο ίδιος προσπάθησε να την αποφύγει, όμως η Εναγόμενη έστριψε δεξιά χωρίς να δείξει με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία του. Ενώ βρισκόταν στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, κάποιος αστυνομικός τον επισκέφθηκε και του υπέδειξε ένα σχεδιάγραμμα με το οποίο συμφώνησε απόλυτα. Συνεπεία του ατυχήματος υπέστηκε τραύματα στο αριστερό γόνατο, πηγούνι, αριστερό ζυγωματικό, αριστερό μάτι και φρύδι, για τα οποία επισκέφθηκε διάφορους γιατρούς τους οποίους κατονόμασε. Κατά τον χρόνο του δυστυχήματος ήταν μαθητής της 3ης λυκείου και συνεπεία των τραυμάτων του έκανε αρκετές απουσίες από το σχολείο με αποτέλεσμα να επηρεαστεί η απόδοσή του, ενώ λόγω της ουλής στο αριστερό γόνατο η οποία είναι 10-12 εκ., ντρέπεται να φορέσει κοντό παντελόνι, αποφεύγει να πάει στη θάλασσα και δεν μπορεί να παίξει ποδόσφαιρο, ενώ γενικά αισθάνεται άβολα με την εμφάνισή του. Ερωτηθείς κατά την αντεξέταση σε σχέση με την κατάθεσή του στην Αστυνομία (Τεκμήριο 4) και τη θέση που προβάλλεται σε αυτήν ότι δεν θυμάται εάν η Εναγομένη έδειξε με δείκτη την πρόθεσή της να στρίψει δεξιά σε συνδυασμό με την θέση του στην κυρίως εξέταση ότι η Εναγομένη δεν έδειξε με δείκτη πορείας την πρόθεση της να στρίψει δεξιά, ο Ενάγοντας 1 απάντησε ότι ισχύει η κατάθεσή του. Ως ΜΕ3 κατέθεσε ο Ορθοπεδικός Χειρούργος και Τραυματιολόγος Δρ. Κυριάκος Ανδρέου ο οποίος εξέτασε τον Ενάγοντα 1 για πρώτη φορά στις 7.2.2006, οπότε και παραπονείτο για πονοκέφαλο, ζάλη και για πόνο, δυσκαμψία και αδυναμία του αριστερού γόνατος. Κατά την εξέταση του Ενάγοντα 1 ο Δρ. Ανδρέου διαπίστωσε σκληρή υπερτροφική ουλή έμπροσθεν του αριστερού γόνατος, ευαισθησία κατά την πίεση πέριξ του αριστερού γόνατος, όπως επίσης ουλές στο πηγούνι, αριστερό φρύδι και αριστερή γωνία του αριστερού οφθαλμού. Η θεραπεία που ακολουθήθηκε, τα υποκειμενικά και αντικειμενικά ευρήματα του ΜΕ3 κατά την εξέταση του Ενάγοντα 1 στις 29.3.2006 και η γνώμη του αναφορικά με την εξέλιξη της κατάστασης του Ενάγοντα 1 αναλύονται στο ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 5.4.2006 το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο
6. Όπως επίσης ανέφερε ο μάρτυρας, κατά την επίσκεψη του Ενάγοντα 1 στις 2.5.2011, διαπίστωσε ότι οι ουλές που αναφέρονται στο Τεκμήριο 8 παρέμειναν ίδιες και στην ίδια έκταση όπως στις 29.3.2006 και οι κινήσεις του γόνατος εξακολουθούσαν να είναι πλήρεις προκαλώντας κάποιου βαθμού πόνο και «τράβηγμα» έμπροσθεν του αριστερού γόνατος στην κάμψη του. Ο Ενάγοντας 1 έχει παρουσιάσει κάποια βελτίωση σε σχέση με το 2006, αλλά λόγω του ότι τα ενοχλήματα δεν αποκαταστάθηκαν στα 5 χρόνια που μεσολάβησαν, έχει την άποψη ότι εάν δεν γίνει πλαστική επέμβαση θα παραμείνουν μόνιμα, υποδεικνύοντας ότι σε περίπτωση που η πλαστική επέμβαση είναι επιτυχής η κατάστασή του θα βελτιωθεί πάρα πολύ, χωρίς ωστόσο να είναι βέβαιο ότι ο Ενάγοντας 1 θα επανέλθει στην προτέρα του κατάσταση. Ως ΜΕ4 κατέθεσε στο Δικαστήριο ο Αστ. 1953 κ. Μιχάλης Παναγιώτου, ο οποίος έχει στην κατοχή του τον αστυνομικό φάκελο με αριθμό Τ/41/06 που αφορά το επίδικο δυστύχημα. Κατά την κυρίως εξέτασή του, ο ΜΕ4 κατέθεσε την ανακριτική κατάθεση που λήφθηκε από την Εναγόμενη στα πλαίσια διερεύνησης του δυστυχήματος (Τεκμήριο 11), όπως επίσης το έγγραφο απαγγελίας κατηγοριών σε αυτήν (Τεκμήριο 12). Με παραπομπή στο φάκελο ο Αστ. 1953 ανέφερε ότι σε σχέση με το ατύχημα, η Εναγόμενη είχε κατηγορηθεί για αμελή οδήγηση (Ποινική Υπόθεση 12841/2006) όπου της επιβλήθηκε ποινή προστίμου £200,00 και 3 βαθμοί ποινής, ενώ ο Ενάγοντας επίσης κατηγορήθηκε για αμελή οδήγηση (Ποινική Υπόθεση 12842/2006) και του επιβλήθηκε ποινή προστίμου £200,00 και 3 βαθμοί ποινής και καταδικάστηκε σε £10,00 έξοδα. Ο μάρτυρας διευκρίνισε κατά την αντεξέτασή του ότι ουδεμία ανάμειξη είχε στην εξέταση της υπόθεσης ή στη συλλογή μαρτυρίας για σκοπούς διερεύνησης του ατυχήματος και προσήλθε στο Δικαστήριο αφού έλαβε οδηγίες από τον υπεύθυνο του Αστυνομικού Σταθμού Πολεμιδιών όπου υπηρετεί, ώστε απλά να προσκομίσει στοιχεία επί του φακέλου. Ο Δρ. Ελευθέριος Κουλουτέρης κατέθεσε στο Δικαστήριο ως ΜΥ
7. Κατά την περίοδο 2001-2007 ήταν ειδικευόμενος χειρούργος στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και ήταν το πρόσωπο που συμπλήρωσε τα διάφορα στοιχεία επί του Τεκμηρίου Α προς αναγνώριση, το οποίο κατατέθηκε από τον ίδιο ως Τεκμήριο
8. Όπως εξήγησε ο μάρτυρας, όταν κάποιος ασθενής επισκέπτεται τις Πρώτες Βοήθειες για κάποιο λόγο, γίνεται αρχική εκτίμηση της κατάστασης του και εάν αποφασιστεί ότι πρέπει να κρατηθεί για νοσηλεία τότε ο επί καθήκοντι ιατρός συμπληρώνει κάποιο σχετικό έντυπο. Κατά την εισαγωγή του Ενάγοντα, ο επί καθήκοντι ιατρός ήταν ο Δρ. Μιχάλης Κάκας, ο οποίος και είχε υπό την επίβλεψή του τον ίδιο ως ειδικευόμενο ιατρό. Ερωτηθείς σε σχέση με την διαδικασία που ακολουθείται ώστε να ληφθεί κατάθεση από κάποιο ασθενή, ο Δρ. Κουλουτέρης ανέφερε ότι ο ασθενής εξετάζεται και εφόσον είναι σε θέση να καταθέσει, τότε η Αστυνομία προχωρεί στη λήψη της κατάθεσης, ενώ σε αντίθετη περίπτωση, επαναξιολογείται η κατάσταση του ασθενούς σε μεταγενέστερο στάδιο και δίδονται ανάλογες οδηγίες. Η Εναγόμενη ήταν η δεύτερη μάρτυρας υπεράσπισης, η οποία έκανε αρχικά αναφορά στο πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 1) για να ισχυριστεί ότι αυτό ετοιμάστηκε από τον αστυνομικό ο οποίος μετέβηκε στη σκηνή λίγο μετά το δυστύχημα, χωρίς αυτός να της επεξηγήσει τι ήταν το εν λόγω σχεδιάγραμμα και η ίδια το υπέγραψε καθότι της είχε λεχθεί ότι ήταν καθαρά τυπικό ζήτημα. Αναφορικά με το σημείο Χ, η Εναγόμενη κατέθεσε ότι δεν το είχε υποδείξει η ίδια καθότι αμέσως μετά το ατύχημα ήταν σοκαρισμένη. Ερωτηθείσα αναφορικά με την απάντησή της στο Τεκμήριο 12 κατά την απαγγελία των κατηγοριών («Παραδέχομαι και απολογούμαι»), η Εναγομένη κατέθεσε ότι αφενός ο αστυνομικός δεν της είχε επεξηγήσει τι ήταν το εν λόγω έγγραφο, αφετέρου ο ίδιος κατέγραψε την εν λόγω δήλωση και αυτή συμφώνησε μαζί του θεωρώντας ότι έτσι έπρεπε να κάνει και ότι με την απάντηση αυτή η υπόθεση θα έκλεινε. Παρόμοια θέση προέβαλε και σε σχέση με την κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία στα πλαίσια διερεύνησης του δυστυχήματος (Τεκμήριο 11) αφού ήταν και πάλι η θέση της ότι προτού υπογράψει την κατάθεση δεν την είχε διαβάσει και υπέδειξε τρία σημεία στην κατάθεση της με τα οποία διαφωνεί. Σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επεσυνέβη το τροχαίο ατύχημα, η κα. Γεωργίου κατέθεσε ότι ενώ εκινείτο με το ανώτατο όριο ταχύτητας σε κατοικημένη περιοχή, λίγο πριν φτάσει στο περίπτερο, ελάττωσε ταχύτητα, άναψε τον δείκτη πορείας στα δεξιά, κοίταξε απέναντι και δεν υπήρχε οτιδήποτε, κοίταξε πίσω από το καθρεφτάκι της και δεν ερχόταν κανένας, οπότε επιχείρησε να κάνει στροφή στα δεξιά και επήλθε η σύγκρουση με τον Ενάγοντα. Υποστήριξε, επίσης, ότι δεν σταμάτησε σε άσπρη συνεχόμενη γραμμή και ότι δεν γνώριζε ότι επί της Οδού Συνεργατισμού υπήρχε τέτοια γραμμή, αφού πρώτη φορά περνούσε από εκείνο το δρόμο και σε κάθε περίπτωση ο δρόμος δεν ήταν αρκετά φωτισμένος. Αγορεύσεις Κατά το στάδιο των αγορεύσεων, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων υιοθέτησαν τις γραπτές αγορεύσεις τους και προώθησαν τις εκδοχές των πελατών τους όπως αυτές εμφαίνονται ή προκύπτουν από τα δικόγραφα τους. Ήταν η θέση του κ. Κουρίδη ότι ο Ενάγοντας 1 φέρει αποκλειστική ευθύνη για το ατύχημα, ενώ σε σχέση με το ύψος των γενικών αποζημιώσεων εισηγήθηκε το ποσό των €10,000 επί πλήρους ευθύνης. Αντίθετη ήταν η εισήγηση της κας Χατζηλοίζου η οποία κάλεσε το Δικαστήριο να αποδώσει στην Εναγόμενη πλήρη ευθύνη για το ατύχημα και να επιδικάσει στον Ενάγοντα 1 το ποσό των €30,000 ως γενικές αποζημιώσεις. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου. Έχοντας υπόψη την όλη στάση και συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, όπως επίσης το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους θα προχωρήσω να κρίνω την αξιοπιστία τους. Αξιολογώντας αρχικά τον Αστ. 1960 Θεόδουλο Παπαβασιλείου, θα πρέπει να πω ότι αυτός ήταν αντικειμενικός και ουδέτερος, παρουσιάστηκε δε στο Δικαστήριο με σκοπό να δώσει μαρτυρία αναφορικά με το ατύχημα και χωρίς να εντοπίζεται οποιαδήποτε προσπάθεια από μέρους του να βοηθήσει οποιονδήποτε από τους διαδίκους. Ήταν σαφής, επεξηγηματικός και παρουσίασε στο Δικαστήριο όλα τα στοιχεία και τις πληροφορίες που έλαβε κατά τη διερεύνηση του ατυχήματος. Ειδικότερα, επισημαίνεται ότι σε σχέση με το πρόχειρο σχέδιο (Τεκμήριο 1) και το σημείο Χ, ο μάρτυρας παρέμεινε σταθερός στη θέση του ότι η ίδια η Εναγομένη υπέδειξε το σημείο Χ και υπέγραψε το Τεκμήριο 1 το οποίο ετοιμάστηκε σε αυτή τη βάση και αφού της υποδείχθηκε και της επεξηγήθηκε από τον ίδιο. Ο μάρτυρας έδωσε στο Δικαστήριο επαρκή στοιχεία σε σχέση με τον τρόπο και τη διαδικασία που ακολουθήθηκε για την ετοιμασία του Τεκμηρίου
9. Πιο συγκεκριμένα, ο μάρτυρας ανέφερε τα ακόλουθα σε κάποιο σημείο της αντεξέτασής του: «Της εξήγησα ότι καθορίζουμε σταθερό σημείο και παίρνουμε τις μετρήσεις των διαφόρων σημείων του δρόμου. Εξήγησα επίσης τις πορείες. Ακολούθως μου υπέδειξε το σημείο Χ, το μέτρησα, το αποδέχθηκε και έκανα τις σχετικές μετρήσεις για τις τελικές θέσεις. Αφού της εξήγησα ξανά, δεν έκανε οποιαδήποτε απορία και αποδεχόμενη το Τεκμήριο 1 μου το υπέγραψε». Σταθερός παρέμεινε ο μάρτυρας και στη θέση του ότι όταν βρήκε την Εναγομένη στη σκηνή του δυστυχήματος, αυτή δεν φαινόταν σοκαρισμένη και πριν αρχίσει να της υποβάλλει ερωτήσεις την ρώτησε εάν αισθανόταν καλά ή εάν ήθελε να μεταβεί στο Νοσοκομείο για εξετάσεις, παραδίδοντάς της σχετικό έγγραφο, κάτι που η ίδια ωστόσο, δεν έπραξε. Με αναφορά στα σχεδιαγράμματα (Τεκμήρια 1 και 2) όπου απεικονίζονται δύο πάσσαλοι της Α.Η.Κ. πριν και μετά το περίπτερο, αλλά και στη διαπίστωσή του όταν μετέβηκε στη σκηνή του δυστυχήματος λίγη ώρα αργότερα, ο μάρτυρας ήταν σαφής σε σχέση με το ότι υπήρξε ικανοποιητικός φωτισμός επί της οδού Συνεργατισμού, θέση επί της οποίας και δεν αντεξετάστηκε. Αναφορικά με την ώρα κατά την οποία επεσυνέβη το επίδικο δυστύχημα, υπήρξε έντονη αντεξέταση του αστυφύλακα από τον συνήγορο της Εναγομένης, πλην όμως η αξιοπιστία του μάρτυρα δεν κλονίστηκε αφού έδωσε στο Δικαστήριο επαρκή στοιχεία λέγοντας ότι η Εναγομένη του ανέφερε ότι το δυστύχημα έγινε στις 20:30, γεγονός που επιβεβαιώνεται και από την κλήση του ασθενοφόρου επίσης την ίδια ώρα. Σε σχέση με τα Τεκμήρια 1 και 2, ο μάρτυρας σημείωσε ότι υπάρχει μια διαφορά στην κλίμακα μεταξύ των δύο σχεδιαγραμμάτων και διευκρίνισε ότι το σημείο Χ είναι περίπου στην άσπρη συνεχόμενη γραμμή και ότι ο λόγος για τον οποίο φαίνεται να υπάρχει διάσταση μεταξύ των σημείων Χ στα δύο σχέδια είναι το ότι το Τεκμήριο 2 είναι σμίκρυνση του Τεκμηρίου
10. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, και δεδομένης της καλής εντύπωσης που μου άφησε ο ΜΕ1, η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στην ολότητά της. Αξιολογώντας, τώρα, τον Ενάγοντα 1, θα πρέπει καταρχήν να επισημάνω ότι σε σχέση με τα τραύματα που υπέστηκε δεν ήταν σε θέση να καταθέσει αναφορικά με τα ακόλουθα: 1.Ποιος ήταν ο θεράπων ιατρός του στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και τι του συνέστησε. 2.Ποιος ήταν ο θεράπων ιατρός του στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας όπου μεταφέρθηκε δύο ημέρες μετά και τι του συνέστησε. 3.Τι του είχε συστήσει ο Δρ. Κ. Ανδρέου (ΜΕ3) και κατά πόσον του πρότεινε να επισκεφθεί κάποιον νευρολόγο. 4.Κατά πόσον είχε επισκεφθεί κάποιο νευρολόγο μετά το δυστύχημα. Εν τούτοις, κρίνεται ότι αυτό δεν έγινε με σκοπό απόκρυψης των σχετικών γεγονότων από το Δικαστήριο αλλά λόγω της τότε ηλικίας του και του χρόνου που παρήλθε στο μεσοδιάστημα. Σε κάθε περίπτωση, σε ένα μεγάλο μέρος της μαρτυρίας του αναφορικά με τις σωματικές βλάβες που υπέστηκε συνεπεία του δυστυχήματος ο Ενάγοντας δεν αντεξετάστηκε και ούτως ή αλλιώς η μαρτυρία που έδωσε επιβεβαιώνεται από το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 6, 7 και 13 που κατατέθηκαν εκ συμφώνου και ως προς την αλήθεια του περιεχομένου τους. Πέραν τούτου, όμως, ο Ενάγοντας 1 έδωσε σαφή μαρτυρία ως προς τη σημερινή του κατάσταση δίδοντας σχετικές προς τούτο λεπτομέρειες, όπως το ότι η ουλή που φέρει στο γόνατο «άνοιξε» χωρίς λόγο πριν από τρεις μήνες και για το λόγο αυτό επισκέφθηκε τον Δρ. Πίτσιλλο ο οποίος του συνέστησε δύο αλοιφές για την περιοχή. Γενικότερα θα πρέπει να επισημάνω ότι ο Ενάγοντας 1 δεν υπερέβαλε σε σχέση με τα τραύματά του και τη σημερινή του κατάσταση αλλά τουναντίον ήταν αρκετά μετριοπαθής, τα δε συναισθήματα που ανέφερε ότι δημιουργήθηκαν λόγω της ουλής και οι περιορισμοί που έχει στην καθημερινότητα του κρίνονται δικαιολογημένα. Αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επεσυνέβη το τροχαίο ατύχημα, ο Ενάγοντας 1 παρέμεινε συνεπής και σταθερός στις θέσεις του και ειδικότερα ότι ο λόγος που κινήθηκε δεξιά ήταν για να αποφύγει τη σύγκρουση με το προπορευόμενο όχημα της Εναγομένης το οποίο σταμάτησε απότομα. Επί τούτου επισημαίνεται ότι ο Ενάγοντας 1 έδωσε στο Δικαστήριο συγκεκριμένα στοιχεία σε σχέση με τον χρόνο κατά τον οποίο ακολουθούσε το όχημα της Εναγομένης (1 λεπτό), την μεταξύ των οχημάτων απόσταση όταν αυτά ήταν εν κινήσει (5-6 μέτρα), την ταχύτητα με την οποία εκινείτο το μοτοποδήλατο του (50-60 χαω), τη θέση τους στο δρόμο (κέντρο της λωρίδας) και την όλη πορεία που ακολούθησε. Επισημαίνω ότι ο Ενάγοντας 1 παρέμεινε σταθερός στην πιο πάνω θέση του και αρνήθηκε κατηγορηματικά ότι ο λόγος που κινήθηκε δεξιότερα ήταν για να προσπεράσει το όχημα της Εναγομένης. Σχετική είναι η ακόλουθη αναφορά του κατά την αντεξέταση του: «Ακολουθούσα την, εστάματησε απότομα, δεν είχα χρόνο να σταματήσω ή κάτι άλλο. Το μόνο ήταν να την αποφύγω και θεώρησα λογικά να πάω δεξιά». Τονίζεται επίσης ότι όταν ο Ενάγοντας 1 ερωτήθηκε σε σχέση με τη θέση που περιέχεται στην κατάθεσή του (Τεκμήριο 4) και το κατά πόσον η Εναγόμενη έδειξε με τον δείκτη πορείας την πρόθεση της να στρίψει δεξιά, δέχθηκε με ειλικρίνεια ότι ισχύει η κατάθεση του που ήταν η πιο πρόσφατη από το ατύχημα. Γενικότερα, ο Ενάγοντας 1 έδωσε στο Δικαστήριο την εντύπωση ενός ειλικρινούς ατόμου. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, όπως επίσης την αμεσότητα με την οποία ο μάρτυρας απαντούσε τόσο στην κυρίως εξέταση όσο και στην αντεξέταση, και το ότι η αξιοπιστία του δεν κλονίστηκε κατά την αντεξέταση, η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή στην ολότητά της. Αναφορικά με την μαρτυρία του ΜΕ3, η οποία αποτελεί ιατρική μαρτυρία, είναι σαφώς νομολογημένο ότι αυτή πρέπει να αξιολογείται στη βάση των αρχών που διέπουν την προσέγγιση της μαρτυρίας ειδικών. Οι αρχές αυτές προδιαγράφονται με μεγάλη σαφήνεια στην υπόθεση Σπύρου ν. Χ΄΄Χαραλάμπους