Άντρη Πασχάλη ν. Σπύρος Παπαδόπουλος, Αρ. Αγωγής: 1427/06, 29/8/11 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A236 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1427/06 Μεταξύ: Άντρη Πασχάλη, από τη Λεμεσό Ενάγουσα και Σπύρος Παπαδόπουλος, από τη Λεμεσό Εναγόμενος -------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 29/8/11 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγουσα: κ. Π. Τσαγκάρης Για εναγόμενο: κ. Κ. Χατζηπιέρας (κα Βερεσιέ για να ακούσει απόφαση) Ενάγουσα: παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή η ενάγουσα αξιώνει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις εναντίον του εναγόμενου συνεπεία δυστυχήματος το οποίο επεσυνέβη στις 03.11.
- Με βάση την έκθεση απαίτησης η ενάγουσα αναφέρει ότι στις 03.11.2004 και περί ώρα 19:30 οδηγούσε το όχημα με αριθμό εγγραφής KJF 494 στην οδό Ηλία Καννάουρου παλαιός δρόμος Λεμεσού-Ύψωνα με κατεύθυνση τον Ύψωνα κρατώντας την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας. Κατά τον ίδιο χρόνο ο εναγόμενος οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΕΚ 938 στον ίδιο δρόμο από αντίθετη κατεύθυνση και με βάση τους ισχυρισμούς της ενάγουσας ο εναγόμενος το οδήγησε στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας σε σχέση με την πορεία του και απέκοψε τη νόμιμη πορεία της ενάγουσας και είχε ως αποτέλεσμα να προκληθεί η σύγκρουση του αυτοκινήτου του με το αυτοκίνητο της ενάγουσας και σαν αποτέλεσμα του δυστυχήματος προκλήθηκαν στην ενάγουσα σωματικές βλάβες, απώλεια, ζημιές στο όχημα της και έξοδα. Ο εναγόμενος στην Υπεράσπιση του παραδέχεται ότι την επίδικη ημερομηνία ήταν ιδιοκτήτης και οδηγός του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΚΕΚ
- Παραδέχεται ότι στις 03.11.2004 η ενάγουσα οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής KJF 494 στην οδό Ηλία Καννάουρου παλαιός δρόμος Λεμεσού-Ύψωνα με κατεύθυνση τον Ύψωνα. Ισχυρίζεται ότι κατά την πιο πάνω ημερομηνία και ενώ οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΕΚ 938 στην ίδια οδό με κατεύθυνση τη Λεμεσό κρατούσε την αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας σε σχέση με την πορεία του και ότι είναι η ενάγουσα που οδήγησε το όχημα της στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας σε σχέση με την πορεία του με αποτέλεσμα να προκληθεί η σύγκρουση και να υποστεί σωματικές βλάβες, ζημιές και έξοδα. Η ενάγουσα για να αποδείξει την υπόθεση της κατέθεσε η ίδια και κάλεσε ακόμη 4 μάρτυρες. Ο εναγόμενος κατέθεσε ο ίδιος και κάλεσε ακόμη δύο μάρτυρες. Κατατέθηκαν συνολικά 11 τεκμήρια. Πρώτος μάρτυρας κατέθεσε ο Αστυφύλακας 316 Γιώργος Γεωργίου. Κατέθεσε ως τεκμήριο 1 φωτοαντίγραφο σχεδιαγράμματος σκηνής του δυστυχήματος που όπως έχει αναφέρει αντικατοπτρίζει τις λεπτομέρειες του δυστυχήματος, είναι συμμετρικό σχέδιο και μετέφερε σ΄ αυτό τα στοιχεία από το πρόχειρο σχεδιάγραμμα που ετοίμασε ο ίδιος. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι το πρωτότυπο έχει καταστραφεί καθότι ο φάκελος που αφορούσε την εξέταση του επίδικου δυστυχήματος καταστράφηκε στις 23.06.
- Ξεκαθάρισε ότι το φωτοαντίγραφο του το έχει δώσει η Γ/Αστ. 177 Γεωργία Γεωργίου. Η ουσιαστική αμφισβήτηση που υπήρξε επί του σχεδίου της σκηνής του δυστυχήματος είναι η τοποθέτηση του σημείου σύγκρουσης στο συγκεκριμένο σημείο Χ. Είναι η θέση του ότι το σημείο Χ το έχει τοποθετήσει ο ίδιος και το έχει τοποθετήσει καθότι έχει ουσιαστικά καταλήξει στο συμπέρασμα ότι από εκεί ξεκινούν τα λάδια που έφυγαν από τη μηχανή του οχήματος της ενάγουσας με αριθμό εγγραφής KJF
- Ο μάρτυρας πέραν των όσων αναφέρει στο τεκμήριο 1 και τα οποία μετέφερε και προφορικά στο Δικαστήριο ισχυρίστηκε ότι τα όσα έχει καταθέσει και δεν περιγράφονται στο τεκμήριο 1 τα θυμάται από τη σκηνή του δυστυχήματος. Η ΜΕ3 Γ/Αστ. 177 Γεωργία Γεωργίου κατέθεσε ως τεκμήριο 3 την αστυνομική έκθεση και εξήγησε γιατί ο φάκελος της υπόθεσης καταστράφηκε στις 23.06.
- Ανέφερε ότι είναι αυτή που έδωσε στον Αστ. 316 φωτοαντίγραφο του σχεδίου της σκηνής του δυστυχήματος και ουσιαστικά το έχει φωτοτυπήσει από το σχέδιο που υπήρχε στην αστυνομική έκθεση. Ο ΜΕ4 Αντώνης Κωνσταντίνου είναι διευθυντής της εταιρείας A. N. Constantinou Trading Ltd και έχει καταθέσει ότι η ενάγουσα κατά την επίδικη περίοδο εργαζόταν στην εταιρεία του και ότι από τις 03.11.2004 και για ένα μήνα απουσίαζε με αναρρωτική άδεια λόγω τροχαίου δυστυχήματος και δεν της καταβλήθηκαν οι απολαβές της που ανέρχονται σε ΛΚ
- Ο ΜΕ5 Πανίκος Αντωνίου ανέφερε ότι είναι ισιωτής και διατηρεί γκαράζ στη Λεμεσό, ότι το Νοέμβριο του 2004 επιδιόρθωσε το αυτοκίνητο της ενάγουσας. Κατέθεσε ως τεκμήριο 4 τιμολόγιο και ως τεκμήριο 5 δέσμη τιμολογίων για τις αγορές εξαρτημάτων που αφορούσαν το αυτοκίνητο της ενάγουσας και ως τεκμήριο 6 απόδειξη πληρωμής από την ενάγουσα του ποσού των ΛΚ2.
- Ισχυρίστηκε ότι το υπόλοιπο ποσό η ενάγουσα του το πλήρωσε με το μήνα δίνοντας ΛΚ100 κάθε φορά. Ισχυρίστηκε ότι κάθε φορά εξέδιδε αποδείξεις χωρίς όμως να παρουσιάσει οποιαδήποτε απόδειξη. Η ενάγουσα κατέθεσε ως ΜΕ2 και για το επίδικο δυστύχημα ανέφερε ότι στις 03.11.2004 πήγαινε στον Ύψωνα. Κρατούσε την αριστερή πλευρά, έγινε μια σύγκρουση στην πλευρά της, είδε ένα αυτοκίνητο να έρχεται και να συγκρούεται με το αυτοκίνητο της το οποίο δεν πρόλαβε να αντιμετωπίσει. Ανέφερε ότι στο δρόμο υπήρχε άσπρη ευθεία γραμμή και μετά διακεκομμένη. Οδηγούσε στο κέντρο της πορείας της και το όχημα της υπέστη ζημιές από το μπροστινό τροχό μέχρι την πόρτα του οδηγού. Την χτύπησε ο αερόσακος και έχασε τις αισθήσεις της. Την ώρα που την έβγαλαν έξω είδε πολύ κόσμο και μετά βρέθηκε στο Νοσοκομείο. Κατέθεσε ως τεκμήριο 2 απόδειξη πληρωμής προς την Κυπριακή Δημοκρατία ΛΚ25 για την έκδοση ιατρικού πιστοποιητικού και ως Τεκμήριο Α προς αναγνώριση το ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ Σολομωνίδη το οποίο αργότερα κατατέθηκε εκ συμφώνου ως τεκμήριο
- Όσον αφορά τους τραυματισμούς της ανέφερε ότι πονούσε στον αυχένα, στο δεξιό πόδι στο κάτω μέρος στον αστράγαλο. Φορούσε για ένα μήνα κολάρο, παρέμεινε για δύο μέρες στο Νοσοκομείο και παρέμεινε με άδεια ασθενείας για ένα μήνα. Ο εναγόμενος κατέθεσε ως ΜΥ
- Αναφέρθηκε στο δυστύχημα και συγκεκριμένα ανέφερε τα ακόλουθα: «Για να είμαι ειλικρινής δεν θυμάμαι. Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι το χτύπημα ήταν πίσω από την πλευρά του οδηγού στον πισινό τροχό». Ισχυρίζεται ότι είναι το όχημα της ενάγουσας που του χτύπησε και τη στιγμή που τον έβγαλαν το αυτοκίνητο του έβλεπε από την αντίθετη κατεύθυνση. Μεταφέρθηκε με την ενάγουσα με ασθενοφόρο στο Νοσοκομείο. Στην κατάθεση του που έδωσε στην Αστυνομία ο εναγόμενος ισχυρίστηκε ότι το όχημα του τη στιγμή της σύγκρουσης βρισκόταν κανονικά στην αριστερή λωρίδα κυκλοφορίας. Περαιτέρω ο μάρτυρας ανέφερε ότι στο Νοσοκομείο εξετάστηκε στον αυχένα, δεξιό χέρι και αγκώνα. Ένιωθε ζαλάδες και πόνους στον αυχένα, χρησιμοποίησε για 15-20 μέρες κολάρο και ακινητοποιήθηκε το χέρι. Όσον αφορά τον μισθό του ανέφερε ότι ήταν ΛΚ1.000 και περαιτέρω εξασφάλιζε περί τα ΛΚ150-250 φιλοδωρήματα. Επίσης αναφέρθηκε στην επιδιόρθωση του οχήματος και ανέφερε ότι τα ποσά που πλήρωσε για την επιδιόρθωση καταβλήθηκαν από την ασφαλιστική του εταιρεία. Ο ΜΥ2 Παναγιώτης Αναστασίου είναι μηχανολόγος-εκτιμητής μηχανοκινήτων οχημάτων από το 2002 και είναι ειδικός στην διερεύνηση τροχαίων ατυχημάτων. Επιθεώρησε το όχημα υπ΄ αριθμό εγγραφής ΚΕΚ 958, κατέθεσε ως τεκμήριο 8 την έκθεση την οποία έχει ετοιμάσει και υιοθέτησε το περιεχόμενο της. Το κύριο σημείο της μαρτυρίας του είναι η θέση του σε σχέση από πού μπορεί να αφεθούν λάδια από όχημα μετά από ένα δυστύχημα. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι μετά από ένα δυστύχημα υπάρχει πιθανότητα να φύγουν λάδια είτε από τον κινητήρα (μηχανή), το κιβώτιο ταχυτήτων (σύστημα φρένων) ή το σύστημα υδραυλικών του οχήματος. Για να καθορίσει κάποιος από πού έχουν φύγει τα λάδια βλέποντας κάποιο αυτοκίνητο στο δρόμο θα πρέπει να κάμει οπτικό έλεγχο. Ο ΜΥ3 Χαράλαμπος Σωκράτους ανέφερε ότι τον 11ον του 2004 επιδιόρθωσε το όχημα με αριθμό εγγραφής ΚΕΚ 958, κατέθεσε ως τεκμήριο 9 το τιμολόγιο ημερομηνίας 30.06.2005 και ότι το τιμολόγιο εκδόθηκε στην Παγκυπριακή Ασφαλιστική Εταιρεία και το πληρώθηκε μετά από ένα με δύο μήνες από την έκδοση του. Εκ συμφώνου και με πλήρη αποδοχή του περιεχομένου τους κατατέθηκαν τα τεκμήρια 7, 10 και
- Το τεκμήριο 7 είναι το ιατρικό πιστοποιητικό του ιατρού Χρ. Σολομωνίδη, ορθοπεδικού-χειρούργου που αφορά τους τραυματισμούς της ενάγουσας, το τεκμήριο 10 αφορά επιστολή του δικηγόρου του εναγόμενου προς τη Γραμματεία του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού και το τεκμήριο 11 την απάντηση εκ μέρους του Διευθυντή του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού στην επιστολή τεκμήριο
- Οι αγορεύσεις των ευπαιδεύτων συνηγόρων έχουν μελετηθεί από το Δικαστήριο. Θα κάμω αναφορά σε αυτές όπου είναι αναγκαίο πιο κάτω. Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα όλους τους μάρτυρες κατά τη στιγμή που κατέθεταν ενώπιον μου και προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας τους σύμφωνα με τα όσα έχουν καταθέσει, τον τρόπο που απαντούσαν και την όλη αντίδραση τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Ο ΜΕ1 Αστ. 316 Γιώργος Γεωργίου είναι αυτός που έχει διερευνήσει το δυστύχημα αφού στις 03.11.2004 επισκέφθηκε τη σκηνή του δυστυχήματος περί ώρα 7:30 μ.μ. Έχει ετοιμάσει σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος, φωτοαντίγραφο του οποίου είναι το τεκμήριο
- Με βάση τα όσα έχει καταθέσει ο Αστ. Γεωργίου καταλήγω και αποδέχομαι αυτά που αναφέρει και ευρίσκονται στο ευρετήριο του τεκμηρίου
- Δεν έχω πεισθεί ότι ο μάρτυρας ήταν σε θέση να θυμάται το συγκεκριμένο δυστύχημα μετά από παρέλευση 10 και πλέον χρόνων. Πουθενά δεν γίνεται αναφορά στο τεκμήριο 1 ότι αμφότεροι οι οδηγοί συμφώνησαν με το σημείο σύγκρουσης όπως έχει αναφερθεί από τον αστυφύλακα. Επίσης δέχομαι τη θέση του αστυφύλακα ότι κατέληξε και τοποθέτησε από μόνος του το σημείο Χ γιατί ο ίδιος διαπίστωσε ότι από εκεί υπήρχαν λάδια που αργότερα καθόρισε ότι προέρχονταν από τη μηχανή του οχήματος. Δεν έχω διαπιστώσει ότι ο μάρτυρας έχει μηχανικές γνώσεις ώστε και επιστημονικά να καθορίζει αυτά που λέει σε σχέση με την απόφαση του για να τοποθετήσει το σημείο σύγκρουσης στο σημείο που το τοποθέτησε. Μετά την πιο πάνω κατάληξη μου και την μη αποδοχή του ισχυρισμού του μάρτυρα όσον αφορά το σημείο σύγκρουσης κρίνω ότι είναι μη αναγκαία οποιαδήποτε περαιτέρω εξέταση για την δεχτότητα του Τεκμηρίου
- Οι ΜΕ3 και 4, δηλαδή η Γ/Αστ. 177 Γεωργίου και Αντώνης Κωνσταντίνου κρίνονται καθ΄ όλα αξιόπιστοι μάρτυρες, το ουσιαστικό μέρος της μαρτυρίας τους δεν έχει αμφισβητηθεί και εν πάση περιπτώσει η ΜΕ3 άντλησε κατεύθυνση από το περιεχόμενο της έκθεσης του δυστυχήματος που είχε στην κατοχή της. Και ο ΜΕ4 ανέφερε, χωρίς να αμφισβητηθεί, ότι η Ενάγουσα κατά την επίδικη περίοδο εργάζετο στην εταιρεία του με μηνιαίο μισθό ΛΚ350 και ότι την περίοδο 3/11/04 και για ένα μήνα απουσίασε από την εργασία της με αναρρωτική άδεια λόγω τροχαίου δυστυχήματος. Αποδέχομαι στο σύνολο της και τη μαρτυρία του ΜΕ5, Πανίκου Αντωνίου, ο οποίος είναι ισιωτής και διατηρεί γκαράζ στη Λεμεσό και είναι αυτός που διόρθωσε το αυτοκίνητο της Ενάγουσας. Ο δικηγόρος του Εναγομένου δεν αμφισβήτησε ότι ο μάρτυρας έλαβε το ποσό των ΛΚ2000 από την Ενάγουσα, αμφισβητεί όμως το υπόλοιπο καθότι δεν παρουσιάστηκαν αποδείξεις. Κρίνοντας στο σύνολο τη μαρτυρία του καταλήγω ότι πρόκειται για αξιόπιστο μάρτυρα και η θέση ότι το υπόλοιπο ποσό το έλαβε από την Ενάγουσα με μηνιαίες δόσεις, είναι πρακτικά εφικτό στις οικονομικές δοσοληψίες του τόπου. Ερχόμενος τώρα στην Ενάγουσα και στον Εναγόμενο, σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το δυστύχημα και συγκεκριμένα το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων, και οι δύο ουσιαστικά ισχυρίστηκαν ότι το σημείο σύγκρουσης ευρίσκετο στην πορεία τους χωρίς όμως να μπορούν να το δικαιολογήσουν. Αυτό που άφησαν να νοηθεί είναι ότι τον ισχυρισμό τους αυτό τον στηρίζουν στην πεποίθηση τους ότι οδηγούσαν εντός της πορείας τους. Ως εκ τούτου, επί του θέματος αυτού η μαρτυρία τους απορρίπτεται. Επί του θέματος του τραυματισμού και των δύο καταλήγω ότι η Ενάγουσα τα όσα έχει αναφέρει για τους τραυματισμούς της και την παρουσία της στο νοσοκομείο ενισχύονται και από την ιατρική μαρτυρία που προσέφερε και είναι κοινά αποδεχτή εν αντιθέσει με τους τραυματισμούς του Εναγόμενου οι οποίοι έχουν παραμείνει απλοί ισχυρισμοί και απορρίπτονται. Ο ΜΥ2, Παναγιώτης Αναστασίου, είναι αυτός που έχει επιθεωρήσει το αυτοκίνητο του Εναγομένου υπ' αριθμό εγγραφής KEK938 και έχει ετοιμάσει τη σχετική έκθεση που είναι Τεκμήριο
- Επί του θέματος αυτού η μαρτυρία του δεν έχει αμφισβητηθεί, πέραν τούτου όμως κρίνεται καθ' όλα αξιόπιστη και αποδεκτή. Ο μάρτυρας έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου ως γνώμη με βάση τις γνώσεις που έχει ο ίδιος σε σχέση από πού μπορούν να διαφύγουν υγρά από ένα όχημα μετά από κάποια σύγκρουση. Επί του θέματος αυτού η μαρτυρία του ήταν καθαρά γενικού περιεχομένου και θα ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο μέσα στα πλαίσια ολόκληρης της μαρτυρίας. Ο Μ.Υ.3 είναι αυτός που έχει επιδιορθώσει το όχημα του Εναγομένου και κατέθεσε ως Τεκμήριο 9 τιμολόγιο που αφορούσε τα έξοδα για την επιδιόρθωση του επίδικου οχήματος. Η μαρτυρία του δεν έχει αμφισβητηθεί και ως εκ τούτου κρίνεται καθ' όλα αξιόπιστη και αποδεχτή. Μετά την κατάληξη μου επί της αξιοπιστίας των μαρτύρων διαπιστώνω τα ακόλουθα εκ των οποίων τα πλείστα είναι κοινώς αποδεχτά και συγκεκριμένα ότι στις 3/11/2004 επεσυνέβη δυστύχημα στην οδό Ηλία Καννάουρου, παλαιός δρόμος Λεμεσού - Ύψωνα, με ενεχόμενα οχήματα το όχημα που οδηγούσε η Ενάγουσα υπ' αριθμό εγγραφής KJF494 με κατεύθυνση τον Ύψωνα και το όχημα που οδηγούσε ο Εναγόμενος υπ' αριθμό εγγραφής ΚΕΚ938, με κατεύθυνση τη Λεμεσό. Από το δυστύχημα προκλήθηκαν ζημιές και στα δύο οχήματα και τραυματίστηκε η Ενάγουσα. Το ουσιαστικότερο γεγονός το οποίο παρέμεινε χωρίς να δοθεί επαρκής μαρτυρία είναι το σημείο σύγκρουσης καθότι η εξήγηση που έδωσε ο Αστυνομικός ότι τοποθέτησε το σημείο σύγκρουσης στο Τεκμήριο 1 γιατί από εκεί ξεκινούσαν τα λάδια του οχήματος της Ενάγουσας αποτελεί απλή γνώμη και δεν έχει ειδικές γνώσεις επί του θέματος επί του σημείου αυτού η μαρτυρία του έχει απορριφθεί. Η αναφορά του ΜΕ5 ότι επισκεύασε την μηχανή του οχήματος της ενάγουσας δεν μπορεί να συνδεθεί και με το σημείο σύγκρουσης. Οι θέσεις που εκφράστηκαν και από τους μάρτυρες Υπεράσπισης ΜΥ2 και ΜΥ3 και συγκεκριμένα από τον ΜΥ2 αποτελούν απλούς ισχυρισμούς. Εν όψει του γεγονότος ότι δεν υπάρχει σαφής και ενδεικτική μαρτυρία περί του σημείου συγκρούσεως, θα μπορούσε το Δικαστήριο να απέρριπτε ολόκληρη την αγωγή και την ανταπαίτηση. Εξετάζοντας το σύνολο της μαρτυρίας και ειδικά της πραγματικής μαρτυρίας που είναι οι ζημιές των οχημάτων και ότι αποτελεί γεγονός η σύγκρουση των δύο οχημάτων η οποία είχε ως αποτέλεσμα τα οχήματα να υποστούν ζημιές και η Ενάγουσα να τραυματιστεί. Καταλήγω στο συμπέρασμα ότι και οι δύο οδηγοί οδηγούσαν χωρίς την προσήκουσα επιμέλεια και προσοχή και ευθύνονται για το δυστύχημα. Έκαστος οδηγός έχει υποχρέωση να οδηγά με αυξημένη παρατηρητικότητά και ετοιμότητα της με τέτοια ταχύτητα που να μπορεί να επιδρά άμεσα και να αποφεύγει οποιοδήποτε κίνδυνο μπορούσε να αποκαλυφθεί. Η ευθύνη επιμερίζεται κάτω από το πρίσμα της κοινής λογικής και της καθημερινής εμπειρίας. Οι εκατέρωθεν παραλείψεις συνεκτιμούνται όχι μικροσκοπικά αλλά από την πλατιά γωνία του μέσου συνετού πολίτη. Βλέπε Charalambous v. Kassapis
(1988)1 C.L.R. 25, Polycarpou v. Adamou
(1988)1 C.L.R. 727 και Κυριάκος Χριστοδούλου ν. Γρηγόρης Γρηγορίου
(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 78. Στην υπόθεση Χριστοδούλου (ανωτέρω) καθορίστηκε ότι: «Ο καταμερισμός της ευθύνης είναι πρωτίστως έργο του πρωτόδικου Δικαστηρίου. Οι καθοριστικοί παράγοντες για τον καθορισμό της ευθύνης είναι δύο: (α) Η υπαιτιότητα (blameworthiness) που συναρτάται με την εκπλήρωση των καθηκόντων του κάθε οδηγού για την ασφάλεια του άλλου, και (β) Η αιτιώδης συνάφεια (constative potency) μεταξύ της αμέλειας των δύο οδηγών και της ζημιάς που προκλήθηκε και αποτελεί το αντικείμενο της δίκης.» Ελλείψει οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας και με βάση τις ζημιές των οχημάτων καταλήγω στο συμπέρασμα ότι η ευθύνη βαρύνει και τους δύο στο ίδιο ποσοστό εφόσον και οι δύο φαίνεται να αντίδρασαν μόνο μετά την σύγκρουση. (Βλέπε Antoniou v. Sergis
(1979)1 C.L.R. 169) για την οποία κάνει αναφορά ο ευπαίδευτος συνήγορος του Εναγομένου. Συνεπώς, καταλήγω ότι και οι δύο οδηγοί ευθύνονται εξ ίσου 50% ο καθένας για το δυστύχημα. Μετά την κατάληξη μου επί του καθορισμού της ευθύνης εκάστου οδηγού θα εξετάσω τι έχει αποδείξει ο κάθε διάδικος σε σχέση με τις ζημιές που προκλήθηκαν. Όσον αφορά την Ενάγουσα και μέσα από τις παραδοχές που διαπιστώνονται στην αγόρευση του δικηγόρου του Εναγομένου, δεν αμφισβητούνται τα πιο κάτω ποσά: Α) ΛΚ2.000 για τις ζημιές του οχήματος της Ενάγουσας. Β) ΛΚ350 για απώλεια απολαβών. Γ) ΛΚ25 ιατρικά έξοδα. Αμφισβητήθηκε το υπόλοιπο ποσό που αφορά τις ζημιές του οχήματος της Ενάγουσας ΛΚ666,42 καθώς και ΛΚ40 μεταφορικά. Όσον αφορά το ποσό ΛΚ40 δεν εδόθη οποιαδήποτε μαρτυρία και απορρίπτεται. Για το ποσό των ΛΚ666,42 τόσο η Ενάγουσα όσο και ο ισιωτής, ΜΕ5, ισχυρίστηκαν ότι πληρώθηκε από την Ενάγουσα με μηνιαίες δόσεις των ΛΚ100 χωρίς να προσκομίσουν οποιαδήποτε απόδειξη. Έχει όμως τιμολογηθεί το πόσο και όπως έχω αναφέρει και πιο πάνω η εξόφλησή ενός υπολοίπου με μηνιαίες δόσεις, είναι εντός της πρακτικής για τα οικονομικά δρώμενα του τόπου. Έχει τονισθεί στη νομολογία ότι όσον αφορά τις ειδικές αποζημιώσεις θα πρέπει όχι μόνο να εξειδικεύονται στα δικόγραφα αλλά να αποδεικνύονται με αυστηρότητα. (Βλέπε Σπύρου ν. Χ"Χαραλάμπους
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298 και Ηρακλέους ν. Πέτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239.) Είναι κοινά αποδεκτό ότι οι ζημιές έχουν τιμολογηθεί εφόσον έχει προσκομιστεί σχετικό τιμολόγιο χωρίς όμως να παρουσιαστούν αποδείξεις για την εξόφληση ενώ για το ποσό των ΛΚ2.000 παρουσιάστηκε η σχετική απόδειξη. Αυτό όμως από μόνο του δεν δικαιολογεί την απόρριψη του υπολοίπου της απαίτησης. Ως εκ τούτου καταλήγω ότι η Ενάγουσα απόδειξε και το υπόλοιπο ποσό για τις ζημιές του οχήματος της. Η Ενάγουσα συνεπεία του δυστυχήματος με βάση το ιατρικό πιστοποιητικό ημερ. 22/4/2005 παραπονείτο για πόνο στην αυχενική και θωρακική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, στη δεξιά ποδοκνημική άρθρωση και ζάλη και κεφαλαλγία. Ο ακτινολογικός έλεγχος ήταν αρνητικός σε οστικές κακώσεις. Κλινικά παρουσίαζε δυσκαμψία στον αυχένα και στην ποδοκνημική άρθρωση. Παρέμεινε για δύο μέρες στο νοσοκομείο, εξετάστηκε από γενικό χειρούργο για την κεφαλαλγία η οποία δεν έδειξε ευρήματα παθολογικά. Επανεξετάστηκε στις 7/12/2004 και παρουσίαζε υποχώρηση του πόνου και βελτίωση της κινητικότητας του αυχένα. Διαπιστώνεται δε μέσα από τη μαρτυρία ότι μετά τις 7/12/2004 δεν υπήρξε οποιαδήποτε επανεξέταση της. Η υπάρχουσα ομολογία επί του θέματος των αποζημιώσεων θέτει ότι οι αποζημιώσεις θα πρέπει να συνιστούν εύλογη και δίκαιη αποκατάσταση του ενάγοντα [βλέπε Ioannou & Paraskevaides (Overseas) Ltd and Other v. Christofis
(1982)1 C.L.R. 719] αλλά το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να αποπειράται να επιδικάσει αποζημιώσεις για το πλήρες ποσό ή να προβεί σε τέλεια χρηματική αποκατάσταση [δέστε Paraskevopoulos v. Georghiou
(1970)1 C.L.R. 118 και Xenopoulos and another v. Anastasiou
(1981)1 C.L.R. 521]. Από την άλλη, οι αποζημιώσεις θα πρέπει να είναι κοινωνικά αποδεκτές (βλέπε Δ. Κουμπαρή κ.ά. ω. Δ. Χρίστου Φατρή
(2001)1 Α.Α.Δ. 921). Έχει τονιστεί, περαιτέρω, η ανάγκη για μια πιο δίκαιη και φιλελεύθερη αποτίμηση του ανθρώπινου πόνου και των πολλαπλών στερήσεων που προκαλούν οι αναπηρίες στα θύματα της αμέλειας [βλέπε Βρυωνίδη ν. Σωφρονίου
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 118]. Στην υπόθεση Νεόφυτος Χαραλάμπους ν. Χαράλαμπου Αβραάμ
(1999)1Β ΑΑΔ σελ. 1441 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποσό γενικών αποζημιώσεων ύψους ΛΚ. 2.
- Ο ενάγοντας ήταν ηλικίας 20 ετών τραυματίστηκε βασικά στο κεφάλι και στον αυχένα, είχε οίδημα στην ηνιακή χώρα, ζάλη και κεφαλαλγία, άλγος στον αυχένα το οποίο προκλήθηκε από διάστρεμμα του αυχένα καθώς και άλγος στην ποδοκνημική περιοχή που προήλθε από την κάκωση. Στην υπόθεση C.P. Transbeton Ltd v. Κώστα Σταύρου, Πολιτική έφεση 181/06, ημερομηνίας 24.03.2009 το Ανώτατο Δικαστήριο θεώρησε ως λογικό το ποσό των ΛΚ2.500 ως γενικές αποζημιώσεις. Ο εφεσίβλητος υπέστηκε «ενοχλήσεις, ταλαιπωρία από ζάλη, κεφαλαλγία, πονοκεφάλους, δυσκαμψία και αιμωδία του δεξιού άνω άκρου και του δεξιού χεριού, του οποίου οι κινήσεις ήταν επώδυνες και περιορισμένες». Γεγονός αποτελεί ότι δεν υπάρχει ξεκαθαρισμένο και επακριβές κονδύλι για κάθε τραύμα ξεχωριστά. Αυτό που διαπιστώνεται άμεσα από το ιατρικό πιστοποιητικό που έχει προσκομίσει η Ενάγουσα και δεν έχει αμφισβητηθεί είναι ότι για κάποιο διάστημα έχει ταλαιπωρηθεί από τους τραυματισμούς που υπέστη όπως περιγράφονται ανωτέρω, παρέμεινε εκτός εργασίας για ένα μήνα και δεν έχει επανεξεταστεί μετά από τις 7/12/2004 που φαίνεται να είναι η τελευταία ημερομηνία που προσήλθε στα εξωτερικά ιατρεία του γενικού νοσοκομείου. Κατά την τελευταία εξέταση διαπιστώθηκε να παρουσιάζει υποχώρηση του πόνου και βελτίωση της κινητικότητας του αυχένα. Παρέμεινε για δύο μέρες στο νοσοκομείο και έκανε χρήση αυχενικού κολάρου. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω, τον πόνο και την ταλαιπωρία που αντιμετώπισε η ενάγουσα από τον τραυματισμό που υπέστη λόγω του τροχαίου δυστυχήματος καταλήγω ότι δίκαιο και εύλογο ποσό για αποζημίωση της ενάγουσας ως προς τους τραυματισμούς που υπέστη, είναι το ποσό των €4.
- Μετά την εξέταση της απαίτησης της Ενάγουσας θα προχωρήσω στην εξέταση της απαίτησης του Εναγομένου σύμφωνα με την ανταπαίτηση. Με βάση και τις παραδοχές του δικηγόρου της Ενάγουσας στην αγόρευσή του, διαπιστώνεται ότι οι ζημιές στο όχημα του Εναγομένου ανέρχονται στις ΛΚ3.
- Αυτό το ποσό είναι κοινά αποδεκτό. Όσον αφορά τα υπόλοιπα ποσά που αξιώνει ο Εναγόμενος στην Ανταπαίτηση του και συγκεκριμένα την απώλεια χρήσης, την Αστυνομική έκθεση, τα ιατρικά έξοδα και την απώλεια εισοδήματος για ένα μήνα, δεν έχει παραθέσει μαρτυρία η οποία να αποδεικνύει τα ανωτέρω ποσά και ως εκ τούτου τα όσα έχει αναφέρει και συγκεκριμένα για την απώλεια εισοδήματος ενός μηνός έχουν παραμείνει ως απλοί ισχυρισμοί χωρίς καν να επιβεβαιωθούν. Συνεπώς, απορρίπτονται. Όσον αφορά τους τραυματισμούς που ισχυρίζεται ότι υπέστη, δεν έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε ιατρική μαρτυρία προς επιβεβαίωση τους. Το γεγονός και μόνο ότι ανέφερε ο Αστυφύλακας που επισκέφθηκε τη σκηνή του δυστυχήματος ότι ο Εναγόμενος δεν ήταν στη σκηνή και το γεγονός ότι ο Εναγόμενος επισκέφθηκε τις πρώτες βοήθειες του γενικού νοσοκομείου, δεν δίνουν το δικαίωμα στο Δικαστήριο να καταλήξει σε εύρημα ότι ο Εναγόμενος έχει τραυματιστεί. Ως εκ τούτου και αυτή η απαίτηση του Εναγόμενου για γενικές αποζημιώσεις απορρίπτεται. Με βάση την κατάληξή μου, για την ευθύνη εκάστου των διαδίκων και συγκεκριμένα με βάση τον καταμερισμό ευθύνης 50% στον κάθε οδηγό, εκδίδεται απόφαση ως ακολούθως: 1) Υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγομένου για ειδικές αποζημιώσεις για το ποσό των €2598,29 (ΛΚ1520,71), πλέον νόμιμο τόκο από 23/3/2006 μέχρι εξοφλήσεως και για γενικές αποζημιώσεις για το ποσό των €2.250 πλέον νόμιμο τόκο από 3/11/2004 μέχρι 22/3/2006, μειωμένο κατά ½ και νόμιμο τόκο από 23/3/2006 μέχρι εξοφλήσεως. Πλέον έξοδα υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγομένου ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. 2) Υπέρ του Εναγομένου και εναντίον της Ενάγουσας για ειδικές αποζημιώσεις για το ποσό των €2687,63 (ΛΚ1.573,00), πλέον νόμιμο τόκο από 26/2/2007 μέχρι εξοφλήσεως. Πλέον έξοδα υπέρ του Εναγομένου και εναντίον της Ενάγουσας ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΤΑ Subject: Civil/Other actions/Final Αναφορά: Πολιτική -Δυστύχημα - Γενικές και ειδικές αποζημιώσεις. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο