Καίτη (Κατερίνα) Συμεού το γένος Παναγιώτη Συμεού κ.α. ν. Γιώργουρου Ανδρέα Ελπίδα, Αρ. Αίτησης/Έφεσης: 296/06, 30.8.2011

(4), 9, Δ.43 Α και Δ.42 Α, άρθρο 47 του Περί Δικαστηρίων Νόμων 14/60 στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρο 9, 32 στο άρθρο 30 παράρτημα 1 του Συντάγματος, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στις συμφυείς εξουσίες στη γενική πρακτική και διακριτική εξουσία του Σεβαστού Δικαστηρίου. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Καίτης Συμεού, αιτήτριας 1 η οποία στις παρ. 1-4 αναφέρει τα γεγονότα και συγκεκριμένα τα γεγονότα της μονομερούς αίτησης ημερ. 13.7.2011 με την οποία οι καθ' ων η αίτηση 1 και 8 εξασφάλισαν διάταγμα κατάσχεσης εις χείρας του Διευθυντή του Κτηματολογίου του ποσού των €1384.74 πλέον τόκους και με βάση το οποίο ο μεσεγγυούχος διατάσσετο να μην πληρώσει το πιο πάνω ποσό στους αιτητές και να χρησιμοποιηθεί προς ικανοποίηση της απόφασης που εκδόθηκε υπέρ των καθ' ων η αίτηση 1 και

1. Στην παρ. 5 εξηγά τους λόγους που προχώρησε στην παρούσα αίτηση και συγκεκριμένα το γεγονός ότι το διάταγμα ημερ. 14.7.2011 εκδόθηκε χωρίς να προηγηθεί η συναίνεση του Γενικού Εισαγγελέα. Ως εκ τούτου ζητά όπως το διάταγμα ημερ. 14.7.2011 ακυρωθεί. Οι καθ' ων η αίτηση 1 και 8 καταχώρισαν ένσταση στην οποία αναφέρονται 11 λόγοι ένστασης και περιληπτικά βασίζουν την ένσταση τους στο γεγονός ότι τα όσα ζητούνται στην συγκεκριμένη αίτηση θα μπορούσαν να εξεταστούν μέσα στα πλαίσια της μονομερούς αίτησης ημερ. 13.7.2011 τη στιγμή που οι αιτήτριες έχουν καταχωρήσει ένσταση στις 29.7.
2. Η ένσταση βασίζεται στην ίδια νομική βάση με την αίτηση και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του δικηγόρου Σωκράτη Τσαγκάρη. Ο κ. Τσαγκάρης στην ένορκη του δήλωση αναφέρεται και αυτός στην μονομερή αίτηση ημερ. 13.7.2011 με την οποία οι καθ΄ων η αίτηση εξασφάλισαν διάταγμα για κατάσχεση εις χείρας τρίτου στις 14.7.
3. Είναι η θέση του ότι τόσο η παρούσα αίτηση όσο και η ένσταση των αιτητών ημερ. 29.7.2011 επιδιώκουν τον ίδιο στόχο και οι αιτητές στην παρούσα αίτηση έχουν την ευκαιρία να ακουστούν μέσα στα πλαίσια της αίτησης ημερ. 13.7.
4. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι η παρούσα αίτηση είναι εκ του περισσού, ανεδαφική, καταπιεστική και αποτελεί τέχνασμα για καθυστέρηση της διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου. Επί της ουσίας αναφέρει ότι το διάταγμα ημερ. 14.7.2011 εκδόθηκε νόμιμα καθότι στην παρούσα περίπτωση δεν απαιτείτο η συναίνεση ή προγενέστερη συναίνεση του Γενικού Εισαγγελέα η οποία σε κάθε περίπτωση δόθηκε στο Δικαστήριο εκ μέρους της νομικής λειτουργού Ελένης Θεοδοσία στις 25.7.2011 που ήταν επιστρεπτέο το διάταγμα κατάσχεσης. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι το αντικείμενο της κατάσχεσης δεν αποτελεί ιδιοκτησία στα χέρια ή υπό τον έλεγχο δημοσίου λειτουργού όπως ορίζει το άρθρο 77 του Κεφ. 6 και αποτελεί συμφέρον και/ή απαίτηση των αιτητών και οι αιτητές είναι δικαιούχοι του πιο πάνω ποσού. Ως εκ τούτου ζητά την απόρριψη της αίτησης. Αμφότεροι οι συνήγοροι έχουν αγορεύσει επί των θεμάτων που αφορούν τόσο την αίτηση όσο και την ένσταση και έχουν παραπέμψει το Δικαστήριο σε σχετική νομολογία. Ο κ. Χ"Στερκώτης ουσιαστικά βασίστηκε στο γεγονός ότι με βάση το άρθρο 77 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 για την έκδοση εντάλματος κατάσχεσης εις χείρας ή υπό τον έλεγχο δημόσιου λειτουργού υπό την επίσημη του ιδιότητα υπόκειται σε κατάσχεση στα χέρια τρίτου για εκτέλεση δικαστικής απόφασης με την συναίνεση του Γενικού Εισαγγελέα. Περαιτέρω τόνισε ότι σε σχέση με το άρθρο 78 του ιδίου νόμου και ενόψει του γεγονότος ότι δε παρέχει το άρθρο αυτό οποιοδήποτε άλλο δικαίωμα στο Δικαστήριο πλην την έκδοση διατάγματος που αφορά τη διαδικασία εκτέλεσης της απόφασης η μόνη οδός που μπορούσε να ακολουθήσει είναι με την καταχώρηση αίτησης διά κλήσεως σύμφωνα με το άρθρο 48, Θ.8

(4)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Ο κ. Τσαγκάρης ένα μεγάλο μέρος της αγόρευσης του αφορούσε το θέμα κατάχρησης και πολλαπλότητας της δικαστικής διαδικασίας και είναι η θέση του ότι τα όσα αναφέρονται στην παρούσα αίτηση θα μπορούσαν να ακουστούν μέσα τα πλαίσια της μονομερούς αίτησης για έκδοση του διατάγματος κατάσχεσης εις χείρας τρίτου. Επί της ουσίας η εισήγηση του είναι ότι το αντικείμενο της κατάσχεσης δεν αποτελεί ιδιοκτησία του Διευθυντή του Κτηματολογίου όπως προνοεί το άρθρο 77 του Κεφ. 6 αλλά συμφέρον απαίτησης ή δικαίωμα των αιτητών εναντίον του διευθυντή του Κτηματολογίου και ο Διευθυντής του Κτηματολογίου δεν ενεργεί υπό την επίσημη ιδιότητα του ως Διευθυντής. Περαιτέρω τονίζει ότι το άρθρο 77 θεσπίστηκε για σκοπούς προστασίας του Γενικού Εισαγγελέα και πιθανών δικαιωμάτων της Δημοκρατίας. Τέλος ισχυρίζεται ότι το άρθρο 77 δεν μιλά για προγενέστερη συναίνεση και ως εκ τούτου η συναίνεση του Γενικού Εισαγγελέα δόθηκε στο Δικαστήριο μέσω της νομικής λειτουργού κας Ελένης Θεοδοσίου στις 25.7.2011 που ήταν επιστρεπτέο το διάταγμα κατάσχεσης. Στη συνέχεια προχωρεί στην ερμηνεία των λέξεων «δικαιούχος, συμφέρον» που αναφέρονται στο άρθρο 77 και παραπέμπει το Δικαστήριο σε ερμηνευτικά λεξικά. Όπως έχω αναφέρει και πιο πάνω οι λόγοι που προβάλλονται με την ένσταση των καθ΄ων η αίτηση 1 και 8 είναι καθαρά νομικού περιεχομένου και συγκεκριμένα βασίζονται εάν η αίτηση είναι νόμω και ουσία βάσιμη, ότι υπάρχει καταχρηστική άσκηση της δικαστική διαδικασία και όσαι αναφέρονται στην παρούσα αίτηση θα μπορούσαν να εκδικαστούν στην αίτηση στην οποία έχει εκδοθεί το διάταγμα του μεσεγγυούχου. Ως προς τον πρώτο λόγο ένστασης ότι η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη εξετάζοντας την νομική βάση της συγκεκριμένης αίτησης και συγκεκριμένα το άρθρο 48 θ.8

(4)διαπιστώνω ότι παρέχεται αυτό το δικαίωμα και συγκεκριμένα σε οποιοδήποτε πρόσωπο πλήν του αιτητή που επηρεάζεται από ένα διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς να μπορεί να αποταθεί δια κλήσεως για παραμερισμό ή διαφοροποίηση του. Ως εκ τούτου το δικαίωμα αυτό που έχουν ασκήσει οι αιτητές αντλείται από τους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας. Ως προς τους λόγους ένστασης που αφορούν την κατάχρηση της άσκησης της δικαστικής διαδικασίας καθώς και τις παράλληλες διαδικασίες και την προώθηση περισσοτέρων διαδικαστικών διαδικασιών και αυτοί οι λόγοι ένστασης δεν βρίσκουν σύμφωνο το Δικαστήριο καθότι η καταχώριση ένστασης στην αίτηση ημερομηνίας 13.7.2011 από τους αιτητές στην παρούσα αίτηση, έγινε προς συμμόρφωση με τις οδηγίες του Δικαστηρίου. Πέραν όμως των πιο πάνω οι αιτητές έχουν ασκήσει το δικαίωμα τους που τους παρέχουν οι δικονομικές διαδικασίες και η εξέταση της συγκεκριμένης αίτησης δεν μπορεί να οδηγήσει σε δικαστικό αδιέξοδο και ή αντιφατικές αποφάσεις. Ως προς τους λόγους ένστασης που αφορούν την νομιμότητα του διατάγματος ημερομηνίας 14.7.2011 θα εξετασθούν με βάση την σχετική νομοθεσία και συγκεκριμένα τα άρθρα 77 και 78 του Κεφ. 6 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Το άρθρο 77 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου αναφέρει: «77. Ιδιοκτησία στα χέρια ή υπό τον έλεγχο δημόσιου λειτουργού υπό την επίσημη του ιδιότητα υπόκειται σε κατάσχεση στα χέρια τρίτου για εκτέλεση δικαστικής απόφασης με τη συναίνεση του Γενικού Εισαγγελέα ιδιοκτησία υπό τον έλεγχο οποιουδήποτε Δικαστηρίου υπόκειται σε κατάσχεση στα χέρια τρίτου με διάταγμα του Δικαστηρίου». Ο κ. Χατζηστερκώτης στην αγόρευση του εισηγήθηκε ότι η συναίνεση του Γενικού Εισαγγελέα πρέπει να προηγείται της έκδοσης του διατάγματος μεσεγγυούχου και η έλλειψη της καθιστά άκυρη οποιαδήποτε διαδικασία. Παρέπεμψε το Δικαστήριο στην υπόθεση Ηeatron Co Ltd v. B.M. Rising Engineering Works Ltd (κ.α.)

(1999)1 Α Α.Α.Δ.

1. Αντίθετη ήταν η θέση του κ. Τσαγκάρη ο οποίος ανέφερε ότι στην παρούσα περίπτωση η οποιαδήποτε συναίνεση του Γενικού Εισαγγελέα είναι εκ του περισσού και εν πάση περιπτώσει έχει δοθεί η συναίνεση την ημέρα που ήταν επιστρεπτέο το διάταγμα. Είναι δε η θέση του ότι το αντικείμενο κατάσχεσης δεν αποτελεί ιδιοκτησία των αιτητών όπως προνοεί το άρθρο 77 του Κεφ. 6 αλλά συμφέρον απαίτησης ή δικαίωμα των αιτητών εναντίον του Διευθυντή του Κτηματολογίου και ότι ο Διευθυντής του Κτηματολογίου στην παρούσα περίπτωση δεν λειτουργεί υπό την επίσημη του ιδιότητα αλλά είναι διάδικος στην αίτηση έφεση ως πολίτης της Δημοκρατίας. Στην υπόθεση Heatron (ανωτέρω) ξεκαθαρίζει ότι με βάση την πρόνοια του άρθρου 77 δεν παρέχεται στο Επαρχιακό Δικαστήριο εξουσία για έκδοση της σχετικής διαταγής χωρίς την προηγούμενη συναίνεση του Γενικού Εισαγγελέα. Ως προς τα γεγονότα της συγκεκριμένης υπόθεσης οι αιτητές ζητούσαν να κατάσχουν ποσό που εβρίσκετο στα χέρια της Κυπριακής Δημοκρατίας και το συγκεκριμένο ποσό φαίνεται να προέρχετο από εργασίες που έγιναν από τους καθ΄ων η αίτηση στην Τεχνική Σχολή του Αγίου Λαζάρου, Λάρνακος. Ιδιαίτερη αναφορά γίνεται ως προς το καθεστώς που βρίσκονται τα χρήματα και την ιδιότητα του Διευθυντή του Κτηματολογίου. Μελετώντας το συγκεκριμένο άρθρο και συγκεκριμένα το άρθρο 77 η διάκριση που κάνει δεν αφορά την διάκριση ως προς τι οφείλονται τα συγκεκριμένα ποσά αλλά διαχωρίζει την ιδιότητα του δημόσιου λειτουργού από την προσωπική και συγκεκριμενοποιεί την επίσημη ιδιότητα του. Στην υπό εκδίκαση υπόθεση ο Διευθυντής του Κτηματολογίου δεν ενεργεί υπό την ιδιωτική του ιδιότητα αλλά είναι ξεκάθαρο μέσα από το περιεχόμενο του φακέλου ότι ενεργεί ως ο Διευθυντής του Κτηματολογίου υπό την επίσημη του ιδιότητα. Συνεπώς καταλήγω ότι για την έκδοση του διατάγματος στις 14.7.2011 θα έπρεπε να προυπήρχε η συναίνεση του Γενικού Εισαγγελέα. Η εκ των υστέρων συναίνεση του δεν καθιστά το εκδοθέν διάταγμα νόμιμο. Ως εκ τούτου το διάταγμα που εκδόθηκε στις 14.7.2011 στην αίτηση ημερομηνίας 13.7.2011 εκδόθηκε καθ΄υπέρβαση εφόσον ελλείψει της συναίνεσης του Γενικού Εισαγγελέα δεν παρεχόταν στο Δικαστήριο εξουσία για την έκδοση της σχετικής διαταγή. Η αίτηση επιτυγχάνει. Το διάταγμα που εκδόθηκε στις 14.7.2011 στην αίτηση ημερομηνίας 13.7.2011 ακυρώνεται. Τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται προς όφελος των αιτητών και εναντίον των καθ΄ων η αίτηση 1 και 8 ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η αίτηση ημερομηνίας 13.7.2011 μετά την ακύρωση του διατάγματος καθίσταται άνευ αντικειμένου και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα και παρά το γεγονός ότι έχει καταχωρηθεί ένσταση ενόψει της απόφασης των αιτητών στην παρούσα διαδικασία να προχωρήσουν με την συγκεκριμένη αίτηση καταλήγω στο συμπέρασμα ότι δεν θα πρέπει να εκδοθεί και δεν εκδίδεται οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα για την αίτηση ημερομηνίας 13.7.
2. Η ημερομηνία 5/10/11 ακυρώνεται. (Υπ.)............ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other action/Ιnterim Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση για ακύρωση διατάγματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο