Εν Πτωχεύσει: Μάριου Αττεσλή, Αίτηση αρ.48/11, 13.9.11 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A248 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Αίτηση αρ.48/11 Πρωτοκολλητείο Λεμεσού Εν Πτωχεύσει: Μάριου Αττεσλή, εκ Λεμεσού, Εταιρεία M. Atteshlis Travel Ltd, από Λεμεσό ----------------------------------- Ημερομηνία: 13.9.11 Για αιτητές: κα Λιβέρα για κ. Πολυβίου Για καθ' ου η αίτηση: κα Άνιφτου για κ. Χ"Xάννα Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 29.9.05 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του καθ' ου Μάριου Αττεσλή για ποσό Λ.Κ.66.037,63 πλέον τόκο 9% ετησίως επί ποσού Λ.Κ. 13.881,50 από 11.11.03 μέχρις εξοφλήσεως και για τόκο 8% ετησίως επί του ποσού των Λ.Κ.51.667,00 από 21.1.04 μέχρις εξοφλήσεως. Το οφειλόμενο κατά την ημερομηνία εκδίκασης της αίτησης ποσό ανέρχεται σε αυτό των €197,318,04 πλέον τόκους και έξοδα (Τεκμ. 2 και Τεκμ.4). Με την κρινόμενη αίτηση επιζητείται η έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του χρεώστη. Η αίτηση συνοδεύεται από την προνοούμενη από το άρθρο 6 του Κεφ.5 και Καν.50, ένορκη δήλωση προσώπου, το οποίο όπως διεφάνη από την προφορική της μαρτυρία μπορούσε να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα. Η αίτηση συνοδεύεται από οπισθογράφηση με την οποία δίδεται ειδοποίηση στον καθ' ου η αίτηση για την ύπαρξη δυνατότητας καταχώρησης εκ μέρους του, ένστασης. Συνοδεύεται επίσης από αντίγραφο της δικαστικής απόφασης και διατάγματος ημερ. 4.6.09 για άδεια εκτέλεσης της απόφασης. Για να επιτύχει μια αίτηση για έκδοση διατάγματος παραλαβής θα πρέπει να πληρούνται οι πιο κάτω προϋποθέσεις (άρθρο 4, 5 και 6 του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.5). Σύμφωνα με το άρθρο 4 αν ο χρεώστης διαπράξει πράξη πτώχευσης το Δικαστήριο δύναται κατόπιν υποβολής αίτησης πτώχευσης είτε από τον πιστωτή είτε από τον χρεώστη να εκδώσει διάταγμα παραλαβής για την προστασία της περιουσίας του χρεώστη. Οι προϋποθέσεις καταχώρησης αίτησης πτωχεύσεως εναντίον κάποιου χρεώστη εκτίθενται στο άρθρο 5 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5. Είναι οι εξής: (α) Το οφειλόμενο ποσό θα πρέπει να είναι ύψους €854 (ΛΚ500). (β) Το χρέος πρέπει να είναι ξεκαθαρισμένο και ρευστοποιημένο ποσό άμεσα πληρωτέο. (γ) Πρέπει να έχει διαπραχθεί εντός 3 μηνών αμέσως προ της υποβολής της αίτησης πράξη πτωχεύσεως. (δ) Ο χρεώστης να έχει τη μόνιμη κατοικία του στην Κύπρο ή να είχε την εργασία του στην Κύπρο κατά τους τελευταίους 12 μήνες πριν την καταχώρηση της αίτησης. Σύμφωνα με το άρθρο 6
(1)αίτηση πιστωτή θα βεβαιώνεται από ένορκη δήλωση του πιστωτή ή από πρόσωπο για λογαριασμό του που γνωρίζει τα γεγονότα και θα επιδίδεται κατά τον καθορισμένο τρόπο. Σύμφωνα με το άρθρο 6
(2)του Κεφ. 5 κατά την ακρόαση της αίτησης πτώχευσης ο πιστωτής θα πρέπει να αποδείξει: (α) την οφειλή του συγκεκριμένου χρέους προς αυτόν (β) την επίδοση της αίτησης πτώχευσης στο χρεώστη η οποία, σημειωτέον, θα πρέπει να γίνει προσωπικά σε αυτόν (Κ.51
(1)των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών) (γ) τη διάπραξη πράξης πτώχευσης. Από την αδιαμφισβήτητη για τα θέματα αυτά μαρτυρία και τεκμήρια που έχουν τεθεί ενώπιον μου προκύπτει ότι πληρούνται οι ανωτέρω προϋποθέσεις. Συγκεκριμένα: - Το ποσό που οφείλει ο καθ' ου να καταβάλει ξεπερνά κατά πολύ το οριζόμενο υπό του Νόμου ποσό των €854 (Λ.Κ.500). - Η απόφαση δεν έχει ανασταλεί. - Ο καθ' ου διέμενε και είχε την κατοικία του στη Λεμεσό κατά τη διάρκεια των τελευταίων δώδεκα μηνών. - Ο καθ' ου η αίτηση διέπραξε πράξη πτώχευσης ήτοι: Η ειδοποίηση πτώχευσης αρ.991/10 καταχωρήθηκε στις 3.9.10 και επιδόθηκε σ' αυτόν στις 13.9.
- Καταχώρησε αίτηση παραμερισμού της η οποία κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας απορρίφθηκε από το Δικαστήριο στις 15.12.
- Από αυτή την ημερομηνία ξεκίνησε ο χρόνος συμμόρφωσης με την ειδοποίηση πτώχευσης (Μ.Ε.1 Τροοδία Ιωαννίδου, Τεκμ.1). - Ο καθ' ου δεν συμμορφώθηκε με τις πρόνοιες της ειδοποίησης πτώχευσης και η κρινόμενη αίτηση καταχωρήθηκε στις 26.1.11, ήτοι εντός της τασσόμενης από το Νόμο προθεσμίας. Τα ανωτέρω γεγονότα δεν έχουν αμφισβητηθεί από τον καθ' ου η αίτηση. Η ένσταση του καθ' ου εστιάζεται κυρίως στους εξής λόγους: Η παρούσα αίτηση είναι εκδικητική ή/και καταχρηστική και μόνο σκοπό έχει την πρόκληση ταλαιπωρίας ή/και βλάβης στο πρόσωπο του χρεώστη ή/και της οικογένειας αυτού και την αδρανοποίηση του συνόλου της περιουσίας του καθ' ου προς δυσανάλογο όφελος των αιτητών. Η αίτηση πτώχευσης έχει αλλότριο και ξένο προς την πτωχευτική διαδικασία σκοπό. Οι αιτητές χωρίς ουδεμία ειδοποίηση προχώρησαν σε λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον του καθ' ου ήτοι με την καταχώρηση αίτησης πτώχευσης και χωρίς να μέλλονται δια τη διασφάλιση της περιουσίας του καθ' ου δια να χρησιμοποιηθεί ως ορίζει ο νόμος. Οι αιτητές δεν κατέλαβαν ως όφειλαν όλες τις δέουσες προσπάθειες δια να ειδοποιήσουν και/ή να διαπραγματευθούν την πορεία του δανείου εκτός Δικαστηρίου φέροντας τον καθ' ου προ τετελεσμένων γεγονότων. Οι αιτητές δεν επέδειξαν κανένα ενδιαφέρον και/ή καμία επιείκεια δια το περιπτωσιολογικό του δανείου και τις επιμέρους σχέσεις των με τον καθ' ου αλλά γενίκευσαν τα περιεχόμενο των απαιτήσεων των αποφεύγοντας και/ή αθετώντας και/ή παρερμηνεύοντας τις μέχρι σήμερα πρακτικές των με τον καθ' ου και τις συμφωνίες των. Οι αιτητές απουσίαζαν και/ή αδιαφορούσαν για της προσπάθειες που ο καθ' ου κατέβαλε και καταβλει μέχρι σήμερα δια την αποπληρωμή του δανείου. Οι αιτητές ουδέποτε ειδοποίησαν τον καθ' ου δια τα οφειλόμενα εκ του δανείου ποσά αλλά και ουδέποτε δήλωσαν ακόμη και ως απάντηση στις επιστολές του καθ' ου ότι προτίθενται να κινηθούν νομικά εναντίον του. Περαιτέρω οι αιτητές ουδέποτε τον κάλεσαν δια να συζητήσουν δια τα οφειλόμενα εκ του δανείου αλλά και ουδέποτε εξεδήλωσαν την πρόθεση των να διακόψουν το δάνειο και/ή να λάβουν μέτρα εναντίον του. Οι αιτητές εμποδίζονται στην προώθηση της αίτησης τους διότι ο καθ' ου εξαιτείται και δύναται να αποπληρώσει το εξ' αποφάσεως χρέος αφού ο ίδιος εργάζεται ως σύμβουλος στο τουριστικό γραφείο M. Atteslis, με μηνιαίες απολαβές €2.400 και κατά συνέπεια έχει τη δυνατότητα ρύθμισης των οικονομικών του οφειλών. Η παρούσα αίτηση είναι αβάσιμη και/ή ανακριβής αφού οι αιτητές συνεχίζουν μέχρι σήμερα να συναλλάσσονται και να θεωρούν τον καθ' ου φερέγγυο ως λήπτη ή εγγυητή σε δανειοληπτικές συναλλαγές. Η παρούσα διαδικασία είναι μέτρο που χρησιμοποιείται κατ' εξαίρεση και νοουμένου ότι εξαντλήθησαν όλα τα ένδικα μέτρα με τα οποία δυνατόν να διασφαλίζεται η απαίτηση. Οι ισχυρισμοί που προβάλλονται στην αίτηση είναι ψευδείς και ανυπόστατοι ώστε αυτή να είναι αόριστη και αναληθής. Την ένσταση υποστηρίζει η ένορκη δήλωση του χρεώστη με την οποία αμφισβητείται το δικαίωμα των πιστωτών να αιτούνται έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του και υποστηρίζει πως μεταξύ αυτού και των αιτητών υπάρχει μακρά συναλλακτική ιστορία δανεισμού τόσο προσωπικά του ιδίου όσο και της εταιρείας M. Atteslis Travel Ltd στην οποία εργάζεται ως σύμβουλος με δάνεια διαφόρων ποσών από το 2004 μέχρι και σήμερα κρινόμενος πάντοτε ως έντιμος, φερέγγυος και έμπιστος πληρωτής των δανείων ή εγγυητής. Επαναλαμβάνει με την ένορκο του δήλωση και υιοθετεί όλους τους λόγους ένστασης και υποστηρίζει περαιτέρω ότι η θέση των αιτητών είναι παραπλανητική αφού αποδέχτηκαν τη σύναψη του δανείου γνωρίζοντας εκ των προτέρων το σκοπό και τις δυνατότητες αποπληρωμής του αν και γνώριζαν ότι οι αποπληρωμές δεν θα ακολουθούσαν ένα τακτό χρονικό διάστημα, εντούτοις θεώρησαν ότι δεν προσβάλλει την πρακτική τους και αποδέχτηκαν και την πολιτική αποπληρωμής του δανείου ανά διαστήματα μετά από σχετική εκ μέρους του καθ' ου η αίτηση ειδοποίηση. Για τούτο και δεν εξέφρασαν καμία δυσφορία και προβληματισμό για την αποπληρωμή του δανείου ούτε και προέβησαν σε οποιαδήποτε νύξη για λήψη οιωνδήποτε μέτρων εκτέλεσης εναντίον του καθ' ου. Επαναλαμβάνοντας τη θέση που προβάλλεται και στους λόγους ένστασης ότι δεν ειδοποιήθηκε για την καταχώρηση της αίτησης πτώχευσης δηλώνει ότι εργάζεται ως σύμβουλος στο τουριστικό γραφείο M. Atteshlis Travel Ltd με μηνιαίες απολαβές €2.400 και έχει τη δυνατότητα να καταβάλλει μηνιαίως ένα σεβαστό ποσό προς εξασφάλιση ή και αποπληρωμή του εξ' αποφάσεως χρέους. Εν κατακλείδι προβάλλει την πεποίθηση ότι η παρούσα αίτηση είναι εκδικητική, καταχρηστική και έχει ως μόνο σκοπό την πρόκληση ταλαιπωρίας και βλάβης στο πρόσωπο του και στην οικογένεια του και την αδρανοποίηση του συνόλου της περιουσίας του προς δυσανάλογο όφελος των αιτητών. Τα ανωτέρω γεγονότα ο καθ' ου ανέπτυξε και επανέλαβε με την προφορική ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία του. Κατέθεσε δε ως Τεκμ.6 και Τεκμ.7 πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας και αποδείξεις πληρωμών αντίστοιχα. Προηγήθηκε κατά την αντεξέταση της Π. Θεοφίλου (Μ.Ε.2) ως Τεκμ.5 η επιστολή του πιστωτή προς το χρεώστη, στο περιεχόμενο της οποίας γίνεται μνεία κατωτέρω. ΚΑΤΑΧΡΗΣΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑΣ Ο ισχυρισμός περί κατάχρησης διαδικασίας είναι ο κύριος άξονας γύρω από τον οποίο περιεστράφη η υπόθεση του καθ' ου η αίτηση και εν συνεχεία αναπτύχθηκε η επιχειρηματολογία της συνηγόρου του. Η εισήγηση τούτη έχει ιδιαίτερες παραμέτρους και θέματα και στηρίζεται από διάφορες άλλες εισηγήσεις και γεγονότα όπως ότι: - Οι αιτητές προχώρησαν στη λήψη του παρόντος μέτρου χωρίς να μέλλονται για τη διασφάλιση της περιουσίας του καθ' ου. - Εχει οικονομική δυνατότητα καταβολής μηνιαίων δόσεων. - Οι αιτητές δεν κατέβαλαν όλες τις δέουσες προσπάθειες για να ειδοποιήσουν και/ή να διαπραγματευθούν την πορεία του δανείου εκτός Δικαστηρίου, φέροντας τον καθ' ου προ τετελεσμένων γεγονότων. - Οι αιτητές δεν ειδοποίησαν τον καθ' ου για το οφειλόμενο εκ του δανείου ποσό αλλά ούτε και τον ενημέρωσαν ότι θα κινηθούν δικαστικά εναντίον του. Θα μπορούσε να ειπωθεί πως όλες οι ανωτέρω αιτιάσεις του καθ' ου πλην της πρώτης περιστρέφονται γύρω από τον ίδιο άξονα. Τη μη διαπραγμάτευση του δανείου και τη μη ειδοποίηση του για τη λήψη του παρόντος μέτρου. Είναι σαφής η θέση της νομολογίας η ερμηνεύουσα τα σχετικά άρθρα του Νόμου, πως σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση προσώπου, ώστε να χρησιμοποιηθεί όπως ο Νόμος ορίζει για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ' ισονομία όλων των πιστωτών (London Clubs Ltd v. Ρόδου Παπαδόπουλου
(2002)1 Α.Α.Δ. 1699). Η πτωχευτική διαδικασία δεν σκοπεί στον εξαναγκασμό του χρεώστη να εξοφλήσει το χρέος του προς συγκεκριμένο άτομο. Ο πιστωτής καταχράται τη διαδικασία αν την προωθεί για να εξαναγκάσει τον χρεώστη προ των σοβαρών επιπτώσεων της πτώχευσης να τον εξοφλήσει. Η πτωχευτική διαδικασία δεν είναι διαδικασία εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων (βλ. Αρέστη ν. Λαϊκή
(2002)1 Α.Α.Δ. 1258). Νομιμοποιείται όμως ο πιστωτής να προωθήσει τη διαδικασία της πτώχευσης ώστε να επιτύχει με την παραλαβή και διαχείριση της περιουσίας του υπό πτώχευση την ικανοποίηση του προς αυτόν χρέους από τον χρεώστη. Στην Πετράκης ν. Κίμωνος
(2006)1 (Β) Α.Α.Δ. 1311 στη σελ. 1317 αναφέρεται πως: "To όλο θέμα είναι θέμα γεγονότων. Εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή-πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή.» Στην ίδια απόφαση Κίμωνος επισημάνθηκε επίσης πως δεν αποτελεί προϋπόθεση ούτε αναγκαιότητα για καταχώρηση αίτησης πτώχευσης και επίδοσης διατάγματος παραλαβής ή προσπάθεια εκ μέρους του αιτητή να εκτελέσει την απόφαση με άλλα μέτρα εκτέλεσης. Έτερον παράπονο αλλά και ισχυρισμός του αιτητή αποτελεί αυτός περί φερεγγυότητας του και δυνατότητας αποπληρωμής του χρέους με μηνιαίες δόσεις. Εκείνο που θα πρέπει να παρατηρηθεί είναι πως η φερεγγυότητα και δυνατότητα αυτή δεν εκφράστηκε με έργα αφού η απόφαση εκκρεμεί εδώ και αρκετά χρόνια και ο καθ' ου θα μπορούσε, αν ήθελε, να την εξοφλήσει. Να επισημανθεί πως ήδη καταχωρήθηκε ειδοποίηση πτώχευσης, εκδικάσθηκε και απορρίφθηκε - χωρίς η φερεγγυότητα αυτή να εκφρασθεί - και ήδη ο καθ' ου διέπραξε πράξη πτώχευσης. Τονίζεται όμως πως η δυνατότητα καταβολής μηνιαίων δόσεων, όπως ανωτέρω αναφέρθηκε, δεν αποτελεί προϋπόθεση ανατροπής της διαδικασίας πτώχευσης. Ούτε η διαπραγμάτευση του δανείου είναι προαπαιτούμενο της έναρξης πτωχευτικής διαδικασίας, ώστε η μη συζήτηση του να καθιστά απορριπτέα την αίτηση. Στην κρινόμενη όμως περίπτωση, παρουσιάζεται να έγινε προσπάθεια διαπραγμάτευσης της εξόφλησης. Το αναδεικνύει το Τεκμ.5 το οποίο ο καθ' ου προκάλεσε την κατάθεση του κατά την αντεξέταση της Μ.Ε.2. Παρά το γεγονός πως προβάλλεται ως ένσταση, η μη διαπραγμάτευση του δανείου κατά τη μαρτυρία του καθ' ου προβάλλεται λόγος για κατάχρηση και εκδικητική συμπεριφορά των αιτητών αφού ενώ συμφωνήθηκε τρόπος πληρωμής και πληρώθηκαν ποσά (Τεκμ.6 και 7) προχώρησαν με τη πτωχευτική διαδικασία. Παρατηρείται πως: Εάν είχε συμφωνηθεί ή είχε εκδοθεί διάταγμα μηνιαίων πληρωμών το οποίο ετηρείτο και οι αιτητές προχωρούσαν με τη διαδικασία πτώχευσης τότε ναι, θα επιβεβαιωνόταν εκδικητική και καταχρηστική συμπεριφορά. Στην Μερκής ν. Intertobacco (Cyprus) Ltd
(2006)1 A.A.Δ. 788, στη σελίδα 792 λέχθηκε ότι στην London Clubs "αποδοκιμάστηκε ως καταχρηστική, η χρησιμοποίηση της διαδικασίας της πτώχευσης, κατ' επανάληψη, με επακόλουθο την εν τω μεταξύ συμφωνία του χρεώστη να δεχθεί διάταγμα αυξημένων μηνιαίων δόσεων στο πλαίσιο παράλληλης διαδικασίας. Δεν ασκείται έλεγχος εσωτερικών ελατηρίων και δεν είναι με αναφορά σε τέτοια αλλά στον τρόπο χρησιμοποίησης των διαδικασιών που παραπέμπει η πιο πάνω απόφαση (βλ. σχετικά και την Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμου
(2002)2 Α.Α.Δ. 522). Στην υπόθεση Re A. Debtor
(1955)2 All E.R. 65 (C.A.) στη σελ. 78 αναφέρεται πως: "The so-called 'rule' in bankruptcy is, in truth, no more than an application of a more general rule that court proceedings may not be used or threatened for the purpose of obtaining for the person so using or threatening them some collateral advantage to himself, and not for the purpose for which such proceedings are properly designed and exist; and a party so using or threatening proceedings will be liable to be held guilty of abusing the process of the court, and, therefore, disqualified from invoking the powers of the court by proceedings which he has abused." Στην ίδια απόφαση Re A. Debtor (ανωτέρω), γίνεται παραπομπή στη Re. A Judgment Summons
(1954)1 All E.R. 4214, ότι δεν είναι παραδεκτή η χρήση της διαδικασίας πτώχευσης όπου τούτο θα αποτελούσε μέσο καταπιεστικό για τα δικαιώματα του χρεώστη. Εφόσον στοιχειοθετείται καταπίεση, η διαδικασία αναστέλλεται προς διαφύλαξη του σκοπού για τον οποίο παρέχεται το δικονομικό μέτρο. Στην κρινόμενη περίπτωση παρατηρείται πως το Τεκμ.5 στάληκε δυο χρόνια περίπου πριν την καταχώρηση της αίτησης πτώχευσης και πρότεινε μεταξύ άλλων (α) καταβολή ποσού ύψους €5.000 μέχρι και τις 17.11.09, (β) καταβολή ποσού ύψους €5.000 μέχρι και την 1.12.09 και ακολούθως (γ) καταβολή ποσού €500 μηνιαίως από Δεκέμβριο 2009 μέχρι και τον Δεκέμβριο του 2010, (δ) €800 μηνιαίως από Ιανουάριο 2011 μέχρι εξόφλησης (12 δόσεις ύψους €800 ετήσια), (ε) €6.000 κάθε Μάρτιο και Δεκέμβριο εκάστου έτους αρχομένης από Μάρτιο
- Ο καθ' ου κατέβαλε ποσό €5.000 και έτερο ποσό €5.000 στις 4/12/09 και ακολούθως προέβη στην καταβολή τριών δόσεων εκ €500 εκάστη στις 1.6.10, 30.6.10 και 3.8.
- Παρά το γεγονός ότι εναντίον του καθ' ου εξεδόθησαν αποφάσεις στις αγωγές 409/04 και 348/04, δεν έγινε σαφές και ξεκάθαρο ποιας απόφασης σκοπείτο η εξόφληση με την καταβολή των ανωτέρω ποσών. Επιβεβαιώθηκε όμως πως με την καταβολή των €10.000 αποσύρθηκε μια άλλη αίτηση πτώχευσης η 509/09 (δεν ξεκαθαρίστηκε στα πλαίσια ποιάς από τις δυο καταχωρήθηκε). Δέχθηκε επίσης ο καθ' ου πως δεν τήρησε τη συμφωνία. Συνεπώς ούτε και τούτος ο ισχυρισμός είναι αρκετός για να τερματίσει τη πτωχευτική διαδικασία. Το Δικαστήριο αντιλαμβάνεται τις δυσκολίες που ενδεχομένως θα αντιμετωπίσει ο καθ' ου στην προσπάθεια εξεύρεσης εργασίας όμως ακόμη και σε τούτο το θέμα διατήρησε κάποια αντιφατική στάση. Ενώ δήλωνε φερέγγυος και άτομο με καλό μισθό, ανάφερε χωρίς να προσφέρει όμως επαρκή μαρτυρία, ότι αδυνατεί να εξεύρει εργασία, όταν κάμνει αναφορά στην υπάρχουσα απόφαση. Οι εν λόγω ισχυρισμοί του καθ' ου, ότι οι αιτητές χρησιμοποιούν τη διαδικασία της εναντίον του πτώχευσης γιατί έχουν διαφορές με τον αδελφό του εκδικούμενοι και τον ίδιο, αφενός δεν υποστηρίχθηκε από επαρκή μαρτυρία και αφετέρου στερείται νομικού ερείσματος. Υποβάλλεται εκ μέρους του καθ' ου ότι αφού στερείται ακίνητης περιουσίας δεν πρέπει να εκδοθεί διάταγμα παραλαβής. Τούτο δεν ευσταθεί, αφού κατά παραδοχή του ιδίου, εργάζεται και έχει σταθερό εισόδημα το οποίο αναμφίβολα συνιστά περιουσία (Ιωσήφ Ηλία ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ Πολ. Εφεση 260/07 ημερ. 8.3.10). Κρίνεται ενόψει όλων των ανωτέρω πως δεν έχει αποδειχθεί καταχρηστική ή εκδικητική συμπεριφορά των αιτητών και συνεπώς δεν μπορεί να επιτύχει η ένσταση του καθ' ου. Εκδίδεται διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του καθ' ου η αίτηση. Ο Επίσημος Παραλήπτης καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας του. Ο καθ' ου η αίτηση διατάσσεται να παρουσιαστεί στο γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη αμέσως μετά την προς αυτόν επίδοση του παρόντος Διατάγματος. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του αιτητή και εναντίον του καθ' ου η αίτηση όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Δ. Σωκράτους, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΚ (Subject: Civil/Other actions/Ιnterim) (Aναφορά: Aίτηση για έκδοση διατάγματος παραλαβής) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο