Elena Zakharova κ.α. ν. Providencia Holding Ltd ως Επίτροπος (Trustee) του εμπιστεύματος Τhe Spring Cyprus International Trust κ.α., Αγωγή Αρ. 3982/11

(4)της Δ.48 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προνοεί τα ακόλουθα: "Any person (other than the applicant) affected by an order made ex parte may apply by summons to have it set aside or varied and the Court or Judge may set aside or vary such order on such terms as may seem just." H διάταξη υπήρξε αντικείμενο αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με πρώτη την Heli-Air v. Drescher

(1988)1 A.A.Δ. 234) στην οποία έχουν αναφερθεί τα εξής: "We agree with the learned trial Judge that paragraph 4 of rule 8 or Order 48 does not in general give the right to a third person to apply by summons for the discharge or variation of an interim order issued in proceedings in which such a person is not a party. We do not accept the argument that a reference to "any person" covers a person in the circumstances of this case where no application to be joined as a party was made and where the very ownership and right of possession of the subject property were in issue and were sought to be determined by the Court in the course of determining an application for the discharge or variation of an interim order." Ακολούθησε η Μηλίτσα Γ. Κουή ν. Μιχάλη Χριστοδούλου, Π.Ε. 238/07, ημερ. 22.3.10 όπου το θέμα εξετάστηκε εκ νέου σε σχέση με τη Δ.48 και αναφέρθηκε: «..δεν παρέχει δικαίωμα, σε τρίτα πρόσωπα (μη διαδίκους), γενικά, υποβολής αίτησης δια κλήσεως με σκοπό την ακύρωση ή την τροποποίηση ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος το οποίο εκδόθηκε σε διαδικασία στην οποία τα τρίτα πρόσωπα δεν είναι διάδικοι. Οι λέξεις "any person" (οποιοδήποτε πρόσωπο) στη Δ.48 θ.8

(4)δεν καλύπτουν πρόσωπα για τα οποία δε έχει καταχωρηθεί οποιαδήποτε αίτηση για συνένωση τους ως διάδικους, σε διαδικασία στην οποία τα επίδικα θέματα είναι ανοικτά». Πλέον πρόσφατη είναι η απόφαση Αίτηση της Brainpedia Holding Ltd, Π.Ε. 118/10, ημερομηνίας 1.11.2010, όπου αναφέρθηκαν τα ακόλουθα στη σελ.8: «Η Αιτήτρια, στην οποία έχει επιδοθεί το Προσωρινό Διάταγμα, δε στερείται θεραπείας, εκ του γεγονότος ότι δεν είναι διάδικος. Από τη στιγμή που έλαβε γνώση και θεωρεί ότι από το Προσωρινό Διάταγμα επηρεάζονται τα συμφέροντα της, έχει τη δυνατότητα να παρέμβει στη διαδικασία, είτε εμφανιζόμενη κατά την ημερομηνία που αυτό ορίστηκε επιστρεπτέο ή κατά άλλο τρόπο και να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, στο οποίο εκκρεμεί το όλο θέμα, όλα όσα θεωρεί ότι έχουν σχέση με την υπόθεση της και προωθεί με την παρούσα. Θεωρώ ότι όλα όσα ισχυρίζεται σε σχέση με το ιδιοκτησιακό καθεστώς των μετοχών που απαγορεύθηκε στον εναγόμενο 4 να αποξενώσει, μπορεί και πρέπει να κριθούν στα πλαίσια της διαδικασίας της αγωγής/προσωρινού διατάγματος. Τα αποφασισθέντα στη Μηλίτσα Γ. Κουή ν. Μιχάλη Χριστοδούλου (πιο πάνω), δεν καταργούν τη δυνατότητα παρέμβασης στη διαδικασία. Απλά, για την υποβολή αίτησης παραμερισμού διατάγματος που εκδόθηκε μονομερώς, τίθεται ως προϋπόθεση η προηγούμενη υποβολή αίτησης συνένωσης του προσώπου που ισχυρίζεται ότι επηρεάζονται τα συμφέροντα του.» Σχετικός είναι και ο θ.10 της Δ.9 των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, αλλά εδώ δεν παρουσιάζεται οποιοδήποτε τέτοιο πρόβλημα. Το ζήτημα που εγείρεται είναι κατά πόσο οι εναγόμενοι, εναντίον των οποίων δεν έχουν εκδοθεί διατάγματα, μπορούν να παρέμβουν με τον τρόπο που επέλεξαν στη διαδικασία: αν ο εναγόμενος 8 και ο εναγόμενος 9, εναντίον των οποίων δεν στρέφονται τα διατάγματα, μπορούσαν να καταχωρίσουν ένσταση χωρίς προηγούμενη αίτηση ή απόφαση ή οδηγίες του Δικαστηρίου, για να εμποδίσουν, την οριστικοποίηση ή έκδοση, αναλόγως, των διαταγμάτων. Είναι φανερό ότι στην περίπτωση μας τα πρόσωπα αυτά είναι ήδη εναγόμενοι, τα συμφέροντα των οποίων σε κάποια έκταση και αναλόγως της ιδιότητας του καθενός από αυτά, επηρεάζονται ενδεχομένως από την οριστικοποίηση των προσωρινών διαταγμάτων. Το προηγούμενο Δικαστήριο που χειρίστηκε την υπόθεση με το πρακτικό του ήταν σαφές: όριζε την αίτηση για να ακούσει τις θέσεις των μερών «καθ' όσον αφορά την ορθή διαδικασία που πρέπει να ακολουθηθεί κατά πόσο θα πρέπει να καταστούν απόλυτα τα εκδοθέντα διατάγματα» κ.λ.π., κ.λ.π. Αντ' αυτού επέλεξαν οι εναγόμενοι να καταχωρίσουν ένσταση χωρίς οποιεσδήποτε προηγούμενες οδηγίες του Δικαστηρίου ωσάν να είχαν ένα τέτοιο δικαίωμα, κάτι που σημειώνω ότι εξέρχεται των δικονομικών πλαισίων, αλλά και των σαφών οδηγιών του Δικαστηρίου. Ως εκ τούτου, σαν πρώτη παρατήρηση, θεωρώ ότι δεν έχουν καταχωριστεί στο φάκελο του Δικαστηρίου οποιεσδήποτε ενστάσεις, εφόσον δεν έχουν δοθεί είτε οδηγίες ή δεν έχει εκδοθεί ανάλογη διαταγή. Αν οι εναγόμενοι 8 και 9 επιθυμούσαν να ενεργήσουν διαφορετικά και να μην αναμένουν τη σημερινή ημερομηνία θα έπρεπε να ακολουθήσουν τις πρόνοιες του θ.8

(4)της Δ.48. Έχω βεβαίως κατά νουν ότι οι κανόνες της Πολιτικής Δικονομίας δεν πρέπει να αντικρίζονται τυπολατρικά και ότι δεν πρέπει να καθίστανται εμπόδιο στην ορθή απονομή της δικαιοσύνης. Από την άλλη όμως δεν μπορούν οι ενέργειες των διαδίκων επειδή οι ίδιοι το επέλεξαν να αναστρέψουν και ανατρέψουν ένα ολόκληρο σύστημα που παγιώθηκε νομολογιακά και να κινηθούν αυτόνομα έξω από τις οδηγίες του Δικαστηρίου κρίνοντας ότι αυτό διευκολύνει τη διαδικασία. Αυτό αν μπορεί να γίνει κατ' εξαίρεση είναι έργο του Δικαστηρίου κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, αν παρέχεται τέτοια διακριτική ευχέρεια, και όχι κατ' επιλογή του διαδίκου. Σίγουρα ο εναγόμενος 10 έχει λόγο και μπορεί να ακουστεί στη διαδικασία σε ότι αφορά τα διατάγματα στην έκταση που τον αφορούν και τον επηρεάζουν. Από την άλλη, δεν έχει κανένα δικαίωμα να εμποδίσει διάδικο να δεχθεί να γίνουν απόλυτα διατάγματα που αφορούν τον ίδιο προσωπικά, εκτός αν υπάρχουν τέτοιοι ισχυροί λόγοι που τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου που να δικαιολογούν κάτι τέτοιο νοουμένου πάντοτε ότι ακολουθήθηκε η ορθή διαδικαστική οδός. Και μια τελευταία παρατήρηση: Εδώ τα διατάγματα § 1 και 2 έχουν ήδη εκδοθεί. Δεν αντιλαμβάνομαι πώς είναι δυνατόν με τη δεδομένη κατάσταση και στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, δεν έχει καν καταχωριστεί Έκθεση Απαίτησης, να εμποδιστεί πρόσωπο εναντίον του οποίου εξεδόθη το διάταγμα και στην έκταση που το αφορά να δεχθεί να γίνει απόλυτο. Ό,τι προκύπτει από την επιχειρηματολογία των μερών αφορά εκ πρώτης όψεως, στις σχέσεις μεταξύ συνεναγομένων και στο status της εναγόμενης 1 έναντι των υπόλοιπων συνεναγομένων. Ως εκ τούτου σήμερα δεν μπορώ να ακούσω οποιοδήποτε άλλο διάδικο εκτός από τον εναγόμενο 10, που έχει καταχωρίσει ένσταση, σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου. (Υπ.) ............. Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Παρέμβαση τρίτου σε Συντηρητικό Διάταγμα / Δ.48 θ.8

(4)cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο