Κωνσταντίνα Πηλαβάκη ν. Axon Publishings Limited, Αρ. Αγωγής: 5928/10, 22.09.2011

(2)και συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του κ. Δημήτρη Λαμπριανίδη, δικηγόρου. Η ενάγουσα-καθ΄ ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας Δ.1, Δ.19 Θ.Θ.2, Δ.21 Θ.Θ.1, Δ.48, Θ.Θ.1-4, 7-11, Δ.57 Θ.Θ. 2 επί του Νόμου 14/60 άρθρα 29

(1)και 30, επί του άρθρου 30

(3)του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στο άρθρο 6 της Συνθήκης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Ευρώπης, επί της αρχής της φυσικής δικαιοσύνης και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι: Α. Η αίτηση είναι ελαττωματική και/ή αντικανονική και/ή παράτυπη και/ή πάσχει νομοτύπως και/ή νομοτεχνικώς και/ή είναι ουσιαστικά και/ή δικονομικά απαράδεκτη και/ή άκυρη. Β. Η ένορκος δήλωση είναι ανεπαρκής, δεν εξειδικεύει τους λόγους και/ή δεν δίνονται επαρκείς και/ή ικανοποιητικές δικαιολογίες για τους λόγους διά τους οποίους ζητείται παράτασης χρόνου από τους εναγόμενους/αιτητές διά να καταχωρήσουν υπεράσπιση. Γ. Το πρόσωπο το οποίο προβαίνει στην ένορκο δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ημερομηνίας 24.06.2011 δεν είναι το αρμόδιο και/ή ικανό και/ή εξουσιοδοτημένο πρόσωπο και/ή δεν έχει τέτοια θέση στους εναγόμενους/αιτητές η οποία να του επιτρέπει να προβεί σε τούτη και/ή δεν αναφέρει ότι είναι τέτοιο πρόσωπο. Δ. Δεν δίδεται το δικαιοδοτικό πλαίσιο και ως εκ τούτου και η αρμοδιότητα εις το Δικαστήριο να επιληφθεί της εν λόγω αίτησης και να επιληφθεί και παραχωρήσει την αιτούμενη θεραπεία. Ε. Η αίτηση έγινε και/ή συντάχθηκε κατ΄ αντίθεση και/ή κατά παράβαση των θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και/ή δεν έγινε σύμφωνα με τους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και της Δικαστηριακής Πρακτικής καθ΄ ότι δεν αναγράφεται σ΄ αυτή το συγκεκριμένο άρθρο του νόμου ή διαδικαστικό κανονισμό και/ή δεν καθορίζεται το δικαιοδοτικό πλαίσιο στο οποίο στηρίζεται. ΣΤ. Δεν αναγράφεται η διεύθυνσης επιδόσεως των εναγομένων/αιτητών στη Λεμεσό, εντός της τοπικής αρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου κατά παράβαση των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και των ισχυόντων κανονισμών. Συνοδεύεται δε από ένορκη δήλωση της κας Μαρίας Πατσιά-Ευσταθίου, δικηγόρου. Δεν θα παραθέσω περίληψη της μαρτυρίας των ενόρκως δηλούντων. Έχουν μελετηθεί από το Δικαστήριο για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας όμως θα ήθελα να σχολιάσω ότι και οι δύο αιτήσεις προέρχονται από δικηγόρους οι οποίοι είτε τυπικά, είτε ουσιαστικά έχουν εμφανιστεί ενώπιον Δικαστηρίου μέσα στα πλαίσια της πιο πάνω αγωγής. Είναι ορθό να αποφεύγονται οι ένορκες δηλώσεις από δικηγόρους οι οποίοι μπορεί να μετέχουν στην διαδικασία και να χειρίζονται την υπόθεση ως δικηγόροι από τη μια και ως μάρτυρες από την άλλη. Αποτέλεσμα τούτου ήταν το Δικαστήριο να αναγκαστεί να ζητήσει από την κα Ευσταθίου να αποσυρθεί από την ακροαματική διαδικασία της αίτησης και να εκπροσωπηθεί στην υπόθεση από άλλο δικηγόρο. Οι δικηγόροι έχουν αγορεύσει επί των θέσεων τους, έχουν μελετηθεί από το Δικαστήριο και θα γίνει αναφορά εκεί που είναι αναγκαίο πιο κάτω. Έχω μελετήσει τόσο την αίτηση όσο και την ένσταση και μετά λύπης μου παρατηρώ ότι για ένα απλό δικονομικό θέμα αναγκάστηκε το Δικαστήριο να ακούσει αγορεύσεις και καλείται να αποφασίσει. Το ιστορικό της υπόθεσης είναι το ακόλουθο: η αγωγή καταχωρήθηκε στις 02.12.2010, καταχωρήθηκε εμφάνιση στις 05.01.2011 και στις 13.01.2011 από τους ίδιους δικηγόρους. Την 01.02.2011 οι δικηγόροι της ενάγουσας καταχώρησαν αίτηση λόγω παράλειψης καταχώρησης Υπεράσπισης. Η αίτηση αναβλήθηκε και ορίστηκε για οδηγίες στις 14.04.2011 με σκοπό να καταχωρηθεί Υπεράσπιση μέχρι την πιο πάνω ημερομηνία. Ζητήθηκε εκ νέου αναβολή και άδεια για καταχώρηση Υπεράσπισης, ορίστηκε εκ νέου για απόδειξη στις 26.05.2011 εκτός αν καταχωρείτο Υπεράσπιση 5 καθαρές μέρες προηγουμένως και ακολούθως στις 24.06.2011 με τις ίδιες οδηγίες. Όλες οι πιο πάνω αναβολές δόθηκαν με τη σύμφωνο γνώμη της ενάγουσας. Στις 24.06.2011 καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα Υπεράσπιση και την ίδια μέρα ένορκη δήλωση προς απόδειξη της υπόθεσης καθώς και η υπό εκδίκαση αίτηση. Εν όψει των πιο πάνω το Δικαστήριο δεν έχει προχωρήσει στην έκδοση απόφασης και οι ενάγοντες απέσυραν την αίτηση για απόφαση με έξοδα υπέρ τους. Η υπό εκδίκαση αίτηση όπως έχω αναφέρει και πιο πάνω στηρίζεται σε κάποιο κανονισμό 12 που είναι άγνωστος στο Δικαστήριο καθότι η Δ.12 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας δεν έχει καμία σχέση με την υπό εκδίκαση υπόθεση και στη Δ.57

(2). Δεν αναφέρεται η Δ.48 που αφορά το δικαιοδοτικό χαρακτήρα της αίτησης. Σ΄ αυτό το γεγονός βασίζονται τόσο ο 1ος όσο ο 4ος και 5ος λόγος ένστασης. Η ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών αγορεύοντας ανέφερε ότι από το περιεχόμενο της αίτησης διαπιστώνονται οι θεραπείες που ζητούν οι αιτητές και είναι η θέση τους ότι οι κανόνες Πολιτικής Δικονομίας δεν ερμηνεύονται με τέτοιο τρόπο που να καταστρατηγούνται τα δικαιώματα των διαδίκων. Παρέπεμψε το Δικαστήριο στην υπόθεση Ζήνων Χριστοδούλου ν. Zendia Machinery Ltd

(2008)1(A) Α.Α.Δ. 367. Μέσα από το περιεχόμενο της αίτησης διαπιστώνεται άνετα η θεραπεία η οποία ζητείται καθότι αυτή καθορίζεται με την Δ.57

(2)που δίνει το δικαίωμα στο Δικαστήριο και την ευχέρεια αν αυτό δικαιολογείται να παρατείνει ή όχι το χρόνο. Η μη αναγραφή της Δ.48 αν και αποτελεί παρατυπία δεν καθιστά άκυρη τη διαδικασία και ειδικά στην υπό αναφορά περίπτωση που είναι καθορισμένη η θεραπεία που ζητείται και δεν έχει προκαλέσει οποιαδήποτε σύγχυση στην ενάγουσα-καθ΄ ης η αίτηση. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο υπερβαίνει την παρατυπία αυτή και θα προχωρήσει να εξετάσει την ουσία της αίτησης. Συνεπώς οι λόγοι ένστασης που αναφέρονται επί του θέματος αυτού απορρίπτονται. Περαιτέρω ο 6ος λόγος ένστασης ότι δεν αναγράφεται διεύθυνση επιδόσεως των εναγομένων-αιτητών στη Λεμεσό εντός της αρμοδιότητας του παρόντος Δικαστηρίου αυτό από μόνο του δεν έχει δημιουργήσει οποιοδήποτε πρόβλημα στην καθ΄ ης η αίτηση και ούτε έχει δημιουργήσει οποιαδήποτε σύγχυση ως προς την επίδοση των σχετικών εγγράφων. Ως εκ τούτου και αυτός ο λόγος απορρίπτεται. Επί της ουσίας της αίτησης οι εναγόμενοι-αιτητές ζητούν παράταση του χρόνου ώστε η Υπεράσπιση που έχουν καταχωρήσει στις 24.06.2011 καταστεί εμπρόθεσμη. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ισχυρίζονται ότι ο λόγος που δεν καταχώρησαν εντός του χρόνου που τους έχει δώσει το Δικαστήριο είναι γιατί ανέμεναν στοιχεία από τους πελάτες τους τα γραφεία των οποίων είχαν υποστεί ζημιές από πυρκαγιά και απαιτήθηκε κάποιος χρόνος για να συλλεγούν και να δοθούν στους δικηγόρους. Ο λόγος αυτός θα εξεταστεί σε συνδυασμό με την απόδοση δικαιοσύνης και τη μη αποστέρηση δικαιώματος να ακουσθεί οποιουδήποτε των διαδίκων ο οποίος προσφεύγει στο Δικαστήριο. Από τη μια το Δικαστήριο θα πρέπει να περισώσει τις οδηγίες που δίδει, από την άλλη δεν θα πρέπει να στερήσει το δικαίωμα του εναγόμενου να ακουστεί και να παρουσιάσει την Υπεράσπιση του χωρίς να παραβιάζεται και το δικαίωμα του ενάγοντα να ακουσθεί σύντομα η υπόθεση του. Εξετάζοντας στο σύνολο τα πιο πάνω καταλήγω στο συμπέρασμα ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια που του παρέχει η Δ.57

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και να παρατείνει το χρόνο ώστε η ήδη καταχωρημένη Υπεράσπιση των εναγομένων να καταστεί εμπρόθεσμη. Το κρίνω δικαιολογημένο λόγω του σύντομου χρόνου που έχει περάσει και ότι η απόρριψη του αιτήματος θα αποστερήσει το δικαίωμα των εναγομένων να ακουσθούν σε ακροαματική διαδικασία και να στηρίξουν τις θέσεις τους. Ενώ από την άλλη δεν διαπιστώνω να υπάρχει παραβίαση οποιονδήποτε συνταγματικών δικαιωμάτων της ενάγουσας σε αντίθεση με την περίπτωση που το Δικαστήριο απέρριπτε το αίτημα θα ισοδυναμούσε με αποστέρηση του συνταγματικού δικαιώματος των εναγομένων να ακουστούν και να στηρίξουν τις θέσεις τους οι οποίες περιέχονται στην Υπεράσπιση. Στην υπόθεση Μπούλος Μαρσέλ κ.ά ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ

(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1858 στην οποία έκαμε ιδιαίτερη αναφορά η ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών τονίστηκε ότι «η Δ.21 Θ.1 είναι αντίστοιχη με την αγγλική Δ.21, θ.6. Η αγγλική Δ.27, θ.11 αναφέρει ότι το Δικαστήριο οφείλει να λάβει υπόψη υπεράσπιση που παραδόθηκε εκπρόθεσμα και να χειριστεί την υπόθεση κατά τέτοιο τρόπο ώστε να μπορεί να απονεμηθεί δικαιοσύνη». Συνεπώς κρίνω δικαιολογημένο το αίτημα των εναγομένων-αιτητών και εκδίδεται διάταγμα παράτασης χρόνου καταχώρησης της Υπεράσπισης και ως εκ τούτου η ήδη καταχωρημένη Υπεράσπιση από τις 24.06.2011 καθίσταται εμπρόθεσμη. Η ενάγουσα εάν επιθυμεί μπορεί να καταχωρήσει Απάντηση στην Υπεράσπιση εντός της προθεσμίας που προνοούν οι θεσμοί και η οποία ξεκινά από σήμερα. Όσον αφορά τα έξοδα και συγκεκριμένα τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας-καθ΄ ης η αίτησης και εναντίον των εναγομένων-αιτητών ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής. Όσον αφορά τα υπόλοιπα έξοδα που αφορούν την ακροαματική διαδικασία δεν εκδίδω καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.)............ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΤΑ Subject: Civil/Other action/Interim Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση για παράταση χρόνου καταχώρησης Υπεράσπισης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο