Ταμείο Προνοίας Διευθυντών United Plastics (Lordos) Ltd ν. Severis Athienitis Financial Services Ltd κ.α., Αγωγή Αρ. 2699/05, 26 Σεπτεμβρίου 2011

(3)του Συντάγματος, στο άρθρο 26 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, στη Δ.33 Θ. 7(ii)(b) των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και στη διακριτκή ευχέρεια του Δικαστηρίου. Είναι η θέση των αιτητών όπως προβάλλει μέσα από την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, πως οι ισχυρισμοί που πρόβαλε ο Μ.Υ. 1, ότι ο τριτοδιάδικος ήταν υπάλληλος των εναγομένων 2 και όχι των εναγομένων 1, ότι ο Τριτοδιάδικος ενημέρωσε τους ενάγοντες για την επίδικη σύμβαση σχεδόν αμέσως μετά την συναψή της, και ότι ουδέποτε εξουσιοδοτήθηκε, ο Τριτοδιάδικος πάντοτε, να υπογράψει το Τεκμ.3, Σύμβαση Μετατρέψιμου Χρεογράφου, θα μπορούσε να τους αντικρούσει μόνο ο Τριτοδιάδικος. Η παροχή θεραπείας προκύπτει ως αναγκαιότητα ως εκ των γεγονότων που προηγήθηκαν: πριν ξεκινήσει η αντεξέταση του Μ.Υ.1, Αθηαινίτη από το δικηγόρο του Τριτοδιαδίκου, η αξίωση των εναγομένων αποσύρθηκε εναντίον του τελευταίου. Η απόσυρση όμως εκ μέρους των εναγομένων της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου, «αφαιρούσαν από εκείνον», τον Αντώνη Ιωαννίδη δηλαδή, τη συγκεκριμένη δυνατότητα. Ακριβώς λόγω της απόσυρσης της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου στο στάδιο που έγινε, οι ενάγοντες, οι οποίοι δεν ήταν δυνατόν να είχαν προβλέψει την εξέλιξη αυτή, δεν κλήτευσαν τον Αντώνη Ιωαννίδη να καταθέσει ως μάρτυρας. Στο βαθμό τουλάχιστον που παρέχεται η συγκεκριμένη δυνατότητα, εισηγούνται οι αιτητές, είναι αναγκαία η αντεξέταση τον Αντώνη Ιωαννίδη σε σχέση με την αρχική του δήλωση όπως την απέδωσε ο Μ.Υ.1, αλλά και η αντίκρουση μέσω της μαρτυρίας του, των υπολοίπων ισχυρισμών του Μ.Υ.

1. Οι καθ' ων η αίτηση με την ένσταση τους προβάλλουν τα ακόλουθα: «
2. Η αίτηση είναι αόριστη και γενική.
3. Η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και/ή αστήρικτη και/ή στερείται ουσιαστικού αντικειμένου και/ή δεν εξυπηρετεί οποιοδήποτε νόμιμο σκοπό και/ή επιδίωξη.
4. Η αίτηση και η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει δεν αποκαλύπτει αλλά ούτε και προκύπτει οποιοδήποτε νέο γεγονός.
5. Η αίτηση για προσαγωγή μαρτυρίας υποβλήθηκε μετά που έκλεισαν την υπόθεση τους οι εναγόμενοι και μετά που το Δικαστήριο όρισε την υπόθεση για αγορεύσεις.
6. Η μαρτυρία που θέλουν να παρουσιάσουν οι ενάγοντες είναι για να πλήξουν την αξιοπιστία των εναγόμενων.
7. Η μαρτυρία των εναγομένων δόθηκε στα πλαίσια των δικογραφημένων θέσεων της Έκθεσης Υπεράσπισης.
8. Η αίτηση είναι λανθασμένη και/ή σκανδαλώδες και/ή ενοχλητική και αποτελεί κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.
9. Οι ενάγοντες δεν καταλήφθηκαν εξ απροόπτου ούτε παραπλανήθηκαν και όλα τα γεγονότα ήταν γνωστά από την αρχή κι έπρεπε να είχαν προβλεφθεί και/ή δεν ήταν δεδομένο ότι ο Αντώνης Ιωαννίδης θα έδιδε μαρτυρία.
10. Δεν υφίσταται και/ή δεν διαφαίνεται από τα γεγονότα οποιοσδήποτε επηρεασμός των δικαιωμάτων των εναγόντων-αιτητών που να δικαιολογεί τη χορήγηση θεραπείας στην εν λόγω αίτηση.
11. Η αρχική δήλωση του κ. Ιωαννίδη αποτελεί παραδεκτό γεγονός.
12. Ο Αντώνης Ιωαννίδης ήταν Τριτοδιάδικος και ως εκ τούτου δεν μπορούσαν οι ενάγοντες να στηρίζονται στη μαρτυρία του είτε αυτή προέκυπτε από ενδεχόμενο κυρίως εξέτασης ή αντεξέτασης του.» Στην ουσία της η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, αμφισβητεί κατά κύριο λόγο ότι οι ενάγοντες έχουν καταληφθεί εξ απροόπτου ή ότι η μαρτυρία που προβλήθηκε από τους εναγόμενους, ήταν αντικρουστική. Ήδη οι ισχυρισμοί αυτοί προβάλλονται στην υπεράσπιση των εναγομένων 1 και 2, παρ. 5-8 (ΙΙ) - (VI). Ουσιαστικά, είναι η θέση των καθ' ων η αίτηση, οι ενάγοντες επιδιώκουν να τους επιτραπεί η προσαγωγή αντικρουστικής μαρτυρίας με στόχο να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς που προέβαλαν οι εναγόμενοι αναφορικά με τον Τριτοδιάδικο. Μια τέτοια μαρτυρία, σε καμιά περίπτωση δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι τείνει να απαντήσει σε μαρτυρία που παρουσίασαν οι εναγόμενοι προς υποστήριξη επίδικου θέματος που τους βαρύνει. Είναι πάγια νομολογημένη αρχή, ότι η κάθε πλευρά έχει την υποχρέωση να παρουσιάσει την αναγκαία εκείνη μαρτυρία για ν'αποδείξει τους ισχυρισμούς της και δεν θα πρέπει να αναμένει το τέλος της υπόθεσης για να καλέσει επιπρόσθετη μαρτυρία προς υποστήριξη των θέσεών της. Το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια να επιτρέψει στα διάδικα μέρη να παρουσιάσουν περαιτέρω μαρτυρία, ακόμη και εάν μια τέτοια μαρτυρία θα μπορούσε να προσκομισθεί κατά το χρόνο παρουσιάσης της υπόθεσης, εάν κρίνει πως αυτό θα απέβαινε προς το συμφέρον της δικαιοσύνης. Το Δικαστήριο γενικώς είναι δυνατόν να επιτρέψει τέτοια μαρτυρία, εάν ο αιτητής έχει καταληφθεί εξ απροόπτου και για το λόγο αυτό δεν παρουσίασε τη μαρτυρία του από την αρχή. Τέτοια μαρτυρία είναι ο κανόνας, θα πρέπει να περιορίζεται αυστηρά στο ν'αντικρούσει τη μαρτυρία του εναγόμενου και όχι για να υποστηρίξει τη μαρτυρία του ενάγοντα. Έχω εξετάσει με προσοχή την επιχειρηματολογία των δικηγόρων των διαδίκων μερών μέσα στα πλαίσια της νομολογίας σε συνάρτηση με τη Δ.33 θ.7(ii)(b). AndreasTsiartas and Others v. Avgerinos Taliotis,

(1989)1 C.L.R. 219, Standard Fruit Company (Bermuda) Limited και Άλλοι v. Gold Seal Shipping Company Ltd

(1996)1 (B) A.A.Δ., 886, Γεωργία Ματθαίου v. Ροζάνας Μιχαήλ Νικολάου, 2. Μιχαήλ Νικόλα (Αρ.2),

(1999)1(Γ) Α.Α.Δ. 2080 και έχω καταλήξει να μην επιτρέψω την παρουσίαση περαιτέρω ή αντικρουστικής μαρτυρίας. Είναι η θέση του Δικαστηρίου πως οι ενάγοντες, σε καμία περίπτωση δεν καταλήφθηκαν εξ απροόπτου ούτε παραπλανήθηκαν: όλα τα γεγονότα είχαν τεθεί εξ υπαρχής με την υπεράσπιση των εναγομένων όπως και είχαν ξεκάθαρα τοποθετηθεί με την έκθεση απαίτησης της εναγομένης 1 εναντίον του Τριτοδιαδίκου. Θα συμφωνήσω με τον ευπαίδευτο δικηγόρο του καθ' ου η αίτηση πως δεν ήταν δεδομένο ότι ο Τριτοδιάδικος θα έδιδε μαρτυρία. Αλλά και κάτι πλέον σημαντικό: η διαδικασία Τριτοδιαδίκου είναι ξεχωριστή διαδικασία και άπτεται της μεταξύ των εναγομένων και του Τριτοδιαδίκου διαφοράς. Η ίδια η παρατήρηση των αιτητών ότι η απόσυρση της διαδικασίας Τριτοδιαδίκου στερούσε, από τον Τριτοδιάδικο τη δυνατότητα να αντικρούσει τις θέσεις των εναγομένων 1, ενισχύει την πιο πάνω κατάληξη. Η Δ.33, θ.7 προνοεί ως ακολούθως: «Απαντητική μαρτυρία, είτε αυτή είναι προφορική ή με ένορκη δήλωση, πρέπει κατά γενικό κανόνα να περιορίζεται αυστηρά στο να αντικρούει την υπόθεση του εναγομένου και δεν πρέπει απλώς να επιβεβαιώνει την υπόθεση του ενάγοντα. Με την άδεια του Δικαστηρίου μπορεί να δοθεί αντικρουστική μαρτυρία από τον ενάγοντα σε απάντηση της μαρτυρίας του εναγομένου προς υποστήριξη επίδικου θέματος η απόδειξη του οποίου εβάρυνε τον ίδιο. Η διακριτική ευχέρεια μπορεί ακόμη να ασκηθεί υπέρ του ενάγοντα όπου η φύση της υπεράσπισης έχει αποκαλυφθεί κατά την αντεξέταση των δικών του μαρτύρων. Ο Δικαστής έχει διακριτική ευχέρεια να δεχθεί περαιτέρω μαρτυρία είτε για την δική του ικανοποίηση ή όπου αυτό απαιτείται από το συμφέρον της δικαιοσύνης - και επιβεβαιωτική αντικρουστική μαρτυρία γενικώς θα γίνεται επιτρεπτή όπου ο διάδικος που την προσφέρει έχει παραπλανηθεί ή έχει καταληφθεί εξ απροόπτου.» Στο σύγγραμμα Odger's Principles of Pleading and Practice, 21η έκδοση, στη σελίδα 287 αναφέρονται τα εξής: "In some cases, at the close of the defendant's case, the plaintiff may be allowed to call further evidence to answer an affirmative case raised by the defendant. Thus, if the defendant has pleaded an excuse or justification for his conduct, the plaintiff may, if he chooses, deal with this defence and call evidence to rebut the justification in the first instance; or he may, at the judge's discretion, be allowed to confine his original case to proving what the defendant did, and, when a prima facie defence has been established, to deal with it in his reply. But the plaintiff cannot, in the absence of special circumstances, call some evidence to rebut the justification in the first instance and more afterwards in reply, thus dividing his proof". (Υπογραμμίσεις του Δικαστηρίου). Σε ελεύθερη μετάφραση: «Σε ορισμένες περιπτώσεις κατά το κλείσιμο της υπόθεσης του εναγόμενου δύναται να επιτραπεί στον ενάγοντα να προσκομίσει περαιτέρω μαρτυρία για να απαντήσει σε ζήτημα που ηγέρθη από τον εναγόμενο. Έτσι, αν είναι δικογραφημένη από τον εναγόμενο μια δικαιολογία για την συμπεριφορά του, ο ενάγοντας μπορεί, να επιλέξει, να ασχοληθεί με αυτή την υπεράσπιση και να καλέσει μαρτυρία για να αντικρούσει την δικαιολογία αυτή εξ αρχής. Μπορεί όμως κατά τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστή να επιτραπεί σε αυτόν να περιορίσει την αρχική του υπόθεση στο να αποδείξει τι έπραξε ο εναγόμενος και αν αποδειχτεί εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση, τότε, να καταπιαστεί με αυτή απαντώντας. Όμως, ο ενάγοντας δεν μπορεί στην απουσία ειδικών περιστάσεων να καλέσει μαρτυρία για να αντικρούσει την δικαιολογία εξ αρχής και αργότερα να προσκομίσει περαιτέρω μαρτυρία εις απάντηση, κατατέμνοντας έτσι, την απόδειξη». Εξετάζοντας τους εκατέρωθεν ισχυρισμούς και προβαλλόμενες θέσεις προβαίνω στις ακόλουθες διαπιστώσεις: - Η επίδικη μαρτυρία συνδέεται άμεσα με τα επίδικα θέματα της αγωγής, συνιστά μέρος της υπεράσπισης των εναγομένων 1 και ή

1. - Ο ισχυρισμός ότι ο Τριτοδιάδικος Αντώνης Ιωαννίδης ανέλαβε προσωπικά την ενημέρωση των εναγόντων και ενημέρωνε και διαβεβαίωνε την εναγομένη 2 ότι όποιες συναλλαγές εγίνονταν στο χαρτοφυλάκιο των εναγόντων, ήταν με τη συγκατάθεση και ή την έκγριση και ή την γνώση των εναγόντων διατρέχει την υπεράσπιση των εναγομένων 1 και
2. Το γεγονός ότι ο ισχυρισμός αυτός προωθήθηκε ως πραγματικό γεγονός μέσα από τη μαρτύρια του Μ.Υ.1 Αθηαινίτη δεν διαφοροποιεί τα πράγματα. - H θέση ότι οι ενάγοντες λάμβαναν κοινοποίηση λογαριασμών από τους εναγόμενους αποτελεί παραδεκτό γεγονός από τους ίδιους τους μάρτυρες του ενάγοντα. Οι παράγραφοι 7 και 8(ii) της Υπεράσπισης διαλαμβάνει ότι ο Τριτοδιάδικος ενημέρωνε τους ενάγοντες για την επίδικη σύμβαση και ή ότι οι όποιες συναλλαγές εγίνοντο στο χαρτοφυλάκιο των εναγόντων γινόταν με τη συγκατάθεση και ή την έγκριση και ή την γνώση τους. Όπως διαλαμβάνεται επίσης στην Υπεράσπιση, § 8(ii) ότι ο Αντώνης Ιωαννίδης υπέγραψε συμφωνία με την Metaxas Jewellery χωρίς την εξουσιοδότηση της εναγόμενης
3. Στη βάση όλων των πιο πάνω δικογραφημένων στην Υπεράσπιση θέσεων, οι οποίες ήταν εξ υπαρχής στη γνώση των εναγόντων-αιτητών, οι τελευταίοι είχαν τη δυνατότητα να προσκομίσουν μαρτυρία είτε μέσω των μαρτύρων που ήδη κάλεσαν και που προέβηκαν σε σχολιασμούς επί των πιο πάνω θέσεων της Υπεράσπισης, ή πρόβαλαν τις δικές τους εκδοχές ή να καλέσουν οι ίδιοι εξ υπαρχής τον Τριτοδιάδικο ως μάρτυρα τους για να αντικρούσουν τις θέσεις που ήδη πρόβαλε η Υπεράσπιση. Η θέση του εναγόμενου ήταν ξεκάθαρη και αποκρυσταλλωμένη εξ υπαρχής και τίποτε το διαφορετικό δεν προέκυψε από την αντεξέταση των μαρτύρων. Με τα δεδομένα που έχουν τεθεί ενώπιον μου και για τους λόγους που έχω αναλύσει πιο πάνω το αίτημα απορρίπτεται. Το ζήτημα βέβαια αντικρίζεται και κάτω από τις παραμέτρους του άρθρου 26 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9 όπως έχει τροποποιηθεί και διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «Σε περίπτωση κατά την οποία οποιοσδήποτε διάδικος προσάγει εξ ακοής μαρτυρία και δεν κλητεύει ως μάρτυρα στη διαδικασία το πρόσωπο, το οποίο έχει προβεί στην αρχική δήλωση, τότε οποιοσδήποτε άλλος διάδικος δύναται, με την άδεια του Δικαστηρίου, πριν ο διάδικος που έχει προσάξει την εξ ακοής μαρτυρία κλείσει την υπόθεση του, να κλητεύσει το εν λόγω πρόσωπο για να το αντεξετάσει σε σχέση με την αρχική του δήλωση. Νοείται ότι το Δικαστήριο δύναται να μη επιτρέψει την κλήτευση, αν κρίνει ότι η κλήτευση του εν λόγω προσώπου δεν είναι, υπό τις περιστάσεις, εύλογη και εφικτή ή ότι δεν είναι αναγκαία για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης.» Το πιο πάνω άρθρο παρέχει τη διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να διατάξει ή όχι την κλήτευση ως μάρτυρα του προσώπου το οποίο είχε προβεί σε αρχική δήλωση για να αντεξεταστεί. Νοουμένου πάντοτε, πως πριν ο διάδικος που έχει προσφέρει την εξ ακοής μαρτυρία κλείσει την υπόθεση του, ζητήσει την άδεια του Δικαστηρίου για κλήτευση και αντεξέταση του. Akritas Insurance Co Ltd v. Μιχαηλίδη

(2009)1 Α.Α.Δ.

1. Υπό τας περιστάσεις και εξασκώντας τη διακριτική μου ευχέρεια κάτω από τις πρόνοιες του άρθρου 26 του περί Αποδείξεως Νόμου, επιτρέπω την κλήτευση του Αντώνη Ιωαννίδη, πρώην Τριτοδιαδίκου, ώστε να αντεξεταστεί ως προς την αρχική δήλωση που του αποδίδεται και που αυστηρά περιορίζεται στα όσα ο Μ.Υ.1 μετέφερε με τη γραπτή του δήλωση, κυρίως εξέταση: ο Τριτοδιάδικος τους διαβεβαίωνε ότι «η ενάγουσα ήταν πλήρως ενήμερη για τις ενέργειες του και την επενδυτική πολιτική που ακολουθούσε. Δεν είχα λόγο γιατί να μην τον πιστέψω έχοντας υπόψη μου δυο παράγοντες (α) την σχέση του με τα μέλη του ταμείου και (β) το γεγονός ότι τους ενημέρωνε και γραπτώς. Γνωρίζω ότι τους έστελλε καταστάσεις λογαριασμού, ενημερώσεις και εκθέσεις απόδοσης χαρτοφυλακίου όπως αυτή που παρουσιάζω. Τεκ.16.» Κρίνω ότι η κλήτευση του εν λόγω προσώπου είναι εύλογη και εφικτή αλλά και αναγκαία για σκοπούς ορθής απονομής της δικαιοσύνης, ώστε να παρασχεθεί η δυνατότητα στους ενάγοντες να τον αντεξετάσουν περιοριστικά σε σχέση με την αρχική αυτή δήλωση και ιδιαιτέρως, της διαβεβαίωσης για ενημέρωση των εναγόντων όπως αυτή του Τεκμ.
2. Σε καμία περίπτωση δεν επιτρέπεται να διερευνηθούν κατά την αντεξέταση του εν λόγω προσώπου άλλα ζητήματα και συγκεκριμένα τα όσα αφορούν το εργασιακό καθεστώς του Ιωαννίδη μετά των εναγομένων 1 και/ή
3. Ζήτημα που ήδη έχει καλυφθεί στο κατάλληλο στάδιο. Το βάρος απόδειξης του ισχυρισμού αυτού το έφεραν κατά πάντα χρόνο οι ενάγοντες οι οποίοι θέλουν να καταστήσουν υπεύθυνη και/ή συνυπεύθυνη για τις ζημιές και απώλειες που υπέστησαν την εναγόμενη 1, γεγονός το οποίο όπως ήδη έχω επεξηγήσει πιο πάνω οι τελευταίοι αμφισβητούν υποστηρίζοντας ότι δεν αποκαλύπτεται οποιαδήποτε βάση αγωγής ή απαίτηση εναντίον τους. Δεν θα συμφωνήσω με την εισήγηση των καθ' ων η αίτηση πως η αίτηση υποβλήθηκε μετά που έκλεισαν την υπόθεση τους οι εναγόμενοι και άρα δεν καλύπτεται από τις πρόνοιες του άρθρου 26 του περί Αποδείξεως Νόμου. Αντιθέτως, είναι ορθή η θέση των αιτητών ότι το αίτημα υπεβλήθη προφορικώς κατά την τελευταία ακροαματική διαδικασία, όπως και υπεβλήθη αίτηση για αναβολή της υπόθεσης, έτσι ώστε να καταχωριστεί γραπτή αίτηση για να επιτραπεί να δοθεί αντικρουστική μαρτυρία. Είναι το Δικαστήριο που έκρινε ότι ήταν ορθό να ορίσει την υπόθεση για τελικές αγορεύσεις και σε περίπτωση που καταχωριζόταν οποιαδήποτε αίτηση θα την επιλαμβανόταν αμέσως. Το Δικαστήριο λειτούργησε κατ' αυτό τον τρόπο για τον απλό και μόνο λόγο πως δεν είχε ενώπιον του ξεκάθαρο αίτημα δυνάμει του άρθρου 26 του περί Αποδείξεως Νόμου, ούτως ώστε να το αποφάσιζε αμέσως και στη βάση του προφορικού αιτήματος. Σε καμιά όμως περίπτωση δεν μπορώ να δεχθώ ότι τα γεγονότα που έλαβαν χώρα ήσαν τέτοια, ώστε να θεωρήσω ότι το αίτημα υπεβλήθη μετά που έκλεισαν την υπόθεση τους οι εναγόμενοι. Η αίτηση εγκρίνεται μερικώς. Εκδίδεται διάταγμα ως η §Α της αίτησης. Λαμβάνοντας υπόψη τη διττή φύση της αίτησης και την πορεία της τα έξοδα να ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, σε καμιά όπως περίπτωση εναντίον των αιτητών. (Υπ.) ............... Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Αντικρουστική Μαρτυρία cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο