Αναφορικά με τον Γαβριήλ Σάββα, Ειδοποίηση Πτώχευσης αρ.: 159/2011, 30 Σεπτεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A267 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Πετάση-Κορφιώτη,Ε.Δ. Ειδοποίηση Πτώχευσης αρ.: 159/2011 ΣΕ ΠΤΩΧΕΥΣΗ Αναφορικά με τον Γαβριήλ Σάββα, ΑΔΤ 385472 από Λεμεσό Χρεώστη Αίτηση ημερομηνίας 3.3.2011 για παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης Ημερομηνία: 30 Σεπτεμβρίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή - Χρεώστη: κα. Αριστείδου Για τον Καθ' ου η αίτηση - Πιστωτή: κ. Γρηγορίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 15.10.2009 το Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού εξέδωσε στα πλαίσια της αγωγής με αρ. 1290/2006 απόφαση υπέρ του Στέλιου Μαρκίδη (στο εξής ο «Πιστωτής») και εναντίον του Γαβριήλ Σάββα (στο εξής ο «Χρεώστης») για το ποσό των €13.395,00 πλέον τόκο επ' αυτού προς 5.5% ετησίως από 16.4.2009 μέχρι εξοφλήσεως πλέον έξοδα €1.072,00 με τόκο επ' αυτού προς 5.5.% ετησίως από 16.4.2009 μέχρι εξοφλήσεως πλέον Φ.Π.Α. και €22,00 έξοδα επίδοσης. Στις 15.2.2011 ο Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού εξέδωσε την με τον πιο πάνω αριθμό Ειδοποίηση Πτώχευσης προς τον Χρεώστη μετά από αίτημα του Πιστωτή. Η υπό αναφορά Ειδοποίηση Πτώχευσης επιδόθηκε προσωπικά στον Χρεώστη στις 22.2.2011 και στη συνέχεια αυτός καταχώρησε στις 3.3.2011 αίτηση με την οποία επιδιώκει τον παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης για τους ακόλουθους λόγους οι οποίοι καταγράφονται στη συνοδεύουσα την αίτηση Ένορκη Δήλωση του Χρεώστη ημερομηνίας 3.3.2011: - Tο ποσό το οποίο αναφέρεται στην αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης δεν οφείλεται και το εξ αποφάσεως οφειλόμενο ποσό προς τον Πιστωτή έχει εξοφληθεί. Ακόμα, όμως, και αν ήθελε φανεί ότι ο Χρεώστης οφείλει στον Πιστωτή κάποιο ποσό, τότε αυτό είναι κατά πολύ μικρότερο, αφού μετά την έκδοση της απόφασης ημερομηνίας 15.10.2009, έχει καταβάλει διάφορα ποσά στους δικηγόρους του Πιστωτή για τις διάφορες υποθέσεις που εκκρεμούν εναντίον του. Ειδικότερα, στις 15.6.2010 έχει καταβάλει το ποσό των €18.000 και στις 26.7.2010 το ποσό των €22.000 και έλαβε σχετικές αποδείξεις από τους δικηγόρους του Πιστωτή (φωτοαντίγραφα των αποδείξεων ημερομηνίας 15.6.2010 και 26.7.2010 επισυνάπτονται ως Τεκμήρια 1 και 2 αντίστοιχα). - Ο Πιστωτής είναι εξασφαλισμένος αφού μετά την έκδοση της απόφασης ημερομηνίας 15.10.2009 έχει εγγράψει ΜΕΜΟ επί της ακίνητης περιουσίας του Χρεώστη, γεγονός που αναφέρεται και στην αίτησή του για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης. - Η πτωχευτική διαδικασία εναντίον του συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. - Ο Πιστωτής απέκρυψε στην αίτησή του για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης ότι έχουν καταβληθεί τα πιο πάνω αναφερόμενα ποσά και παρουσίασε αναληθώς ότι ο Χρεώστης του οφείλει το ποσό των €12.943,40 πλέον τόκους. - Η αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης είναι παράτυπη και αντικανονική. Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 ΘΘ. 1-9 και Δ.64, στους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς 2, 5, 16, 38, 39 και 40
(1)και
(2), στον περί Πτωχεύσεως Νόμο, Κεφ. 5, άρθρο 3
(1)(ζ) και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, ενώ συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Χρεώστη ημερομηνίας 3.3.
- Ο Πιστωτής καταχώρησε Ένσταση η οποία βασίζεται στα άρθρα 2 και 3 του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5, στους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς 16, 38, 39 - 43 και 188 και στη Δ.48 Θ. 4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προβάλλοντας τους ακόλουθους λόγους ένστασης: - Η αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης συντάχθηκε και καταχωρήθηκε όπως προβλέπουν οι σχετικές νομοθετικές διατάξεις και δεν πάσχει ούτε είναι αντικανονική ή παράτυπη. - Η αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης επιδόθηκε προσωπικά στον Χρεώστη και σύμφωνα με τους σχετικούς κανονισμούς. - Το ποσό που αναφέρεται στην αίτηση για έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης είναι το οφειλόμενο από τον Χρεώστη σε σχέση με την απόφαση που εκδόθηκε εναντίον του στην αγωγή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού με αριθμό 1960/
- - Ο Πιστωτής δεν απέκρυψε κανένα ουσιαστικό γεγονός. - Η καταχώρηση ΜΕΜΟ επί της περιουσίας του Χρεώστη αναφέρεται ρητά στην αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης. - Ο Χρεώστης δεν αναφέρει στην Ένορκη Δήλωσή του ότι τα ποσά που κατέβαλε αφορούσαν και άλλες υποθέσεις. - Δεν συντρέχουν λόγοι για την ακύρωση της Ειδοποίησης Πτώχευσης. - Ο Χρεώστης ακολούθησε λανθασμένη και αντίθετη με τους κανονισμούς διαδικασία αφού όφειλε να καταχωρήσει Ένορκη Δήλωση εντός τριών ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης Πτώχευσης και όχι την παρούσα αίτηση, η οποία σε κάθε περίπτωση καταχωρήθηκε εκπρόθεσμα. Η Ένσταση του Πιστωτή συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωσή του ημερομηνίας 2.5.2011 όπου ουσιαστικά επαναλαμβάνονται και αναλύονται οι λόγοι ένστασης. Κατά την ακροαματική διαδικασία και οι δύο πλευρές αρκέστηκαν σε αγορεύσεις υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους με παραπομπή στη σχετική νομοθεσία και νομολογία. Όσον αφορά τη νομική πτυχή του υπό εξέταση θέματος σημειώνονται τα ακόλουθα: Το άρθρο 3
(1)(ζ) του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.5, καθορίζει ως πράξη πτώχευσης, την εντός 7 ημερών μη συμμόρφωση σε ειδοποίηση πτώχευσης. Η διαδικασία της ειδοποίησης πτώχευσης ρυθμίζεται από το Μέρος ΙΙΙ των Πτωχευτικών Κανονισμών και ειδικότερα από τους Κανονισμούς 38 - 43. Σύμφωνα με τον Κανονισμό 40
(2), ο οφειλέτης έχει δικαίωμα να καταχωρήσει ένορκη δήλωση στην οποία να αναφέρει ότι έχει ανταπαίτηση, συμψηφισμό ή ανταξίωση που ισοδυναμεί ή υπερβαίνει το εξ' αποφάσεως χρέος και η οποία δεν μπορούσε να εγερθεί στην διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση που αφορά την ειδοποίηση. Η εν λόγω ένορκη δήλωση λειτουργεί, σύμφωνα με τον Κανονισμό 41, ως αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης και σε περίπτωση που η επίδοση γίνεται στην Δημοκρατία θα πρέπει να καταχωρηθεί εντός 3 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης στον οφειλέτη [βλέπε Κανονισμό 40
(3)]. Ο οφειλέτης δεν μπορεί να εγείρει με την ένορκη του δήλωση οποιοδήποτε άλλο θέμα πέραν αυτών που αναφέρονται στο κανονισμό 40
(2). Στην υπόθεση Νίκος Λάρκος ν. Ελένη Παναγή Κατσαρή
(2000)1 ΑΑΔ 1694, υποδείχθηκε ότι οι λόγοι οι οποίοι μπορούν να εγερθούν ως ένσταση στη βάση του Κανονισμού 40 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών σχετίζονται μόνο με την ύπαρξη ανταπαίτησης, ανταξίωσης ή συμψηφισμού που υπερβαίνει το εξ' αποφάσεως χρέος και που ο οφειλέτης δεν μπορούσε να εγείρει στη διαδικασία που λήφθηκε η επίδικη απόφαση. Οι αρχές αυτές επιβεβαιώθηκαν και στην απόφαση στην Λαϊκή Τράπεζα Λτδ ν. Δημήτρης Δημητρίου
(2008)1 ΑΑΔ 425, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο κατέληξε ότι ο ισχυρισμός της εξόφλησης του χρέους θα μπορούσε να εγερθεί μόνο σε ξεχωριστή αίτηση για παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Κρίθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι λανθασμένα το πρωτόδικο Δικαστήριο παραμέρισε την Ειδοποίηση Πτώχευσης, αφού δεν είχε δικαιοδοσία να πράξει κάτι τέτοιο με βάση την καταχωρηθείσα ένορκη δήλωση. Από τα όσα λέχθηκαν στην υπόθεση αυτή, όπου γίνεται αναφορά τόσο στο άρθρο 3
(1)(ζ) του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5 όσο και στις πρόνοιες των διατάξεων 40
(2)και 41 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών αλλά και στη σχετική κυπριακή και αγγλική νομολογία και αυθεντίες, προκύπτουν τα ακόλουθα: 1. Ο οφειλέτης δεν μπορεί με την ένορκη δήλωση η οποία προβλέπεται στους Κανονισμούς 40
(2)και 41 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών να εγείρει οποιοδήποτε άλλο ζήτημα, πέραν αυτών που αναφέρονται στον Κανονισμό 40
(2), ήτοι ανταπαίτηση, ανταγωγή ή συμψηφισμό. 2. Άλλοι λόγοι ακύρωσης της ειδοποίησης πτώχευσης, εκτός από αυτούς που αναφέρονται στον Κανονισμό 40
(2), όπως παρατυπία στην έκδοση ή κακή επίδοση της Ειδοποίησης, ως επίσης ισχυρισμοί για εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους, μπορούν μεν να προβληθούν από τον οφειλέτη αλλά σε τέτοια περίπτωση η ορθή διαδικασία είναι η καταχώρηση ξεχωριστής, ειδικής προς τούτο αίτησης, δηλαδή αίτησης προς ακύρωση και όχι η επιδίωξη ακύρωσης της Ειδοποίησης Πτώχευσης με ένορκη δήλωση. Ώς προς την αναγκαιότητα καταχώρησης αίτησης για ακύρωση της Ειδοποίησης Πτώχευσης για λόγους άλλους από τους προβλεπόμενους στον Κανονισμό 40
(2)λέχθηκαν τα ακόλουθα στην υπόθεση Re Costas Louka
(1986)2 JSC 365: «In view of the above authorities I hold that a debtor is entitled to apply for the setting aside of a bankruptcy notice on grounds other than those set out in r.40
(2)of the Bankruptcy Rules, but in such a case he has to apply by means of an application and not by means of an affidavit. In this connection, I think, r.16 of the Bankruptcy Rules is the rule applicable.» Σχετικό είναι και το ακόλουθο απόσπασμα από την σελίδα 38 του συγγράμματος The Law and Practice in Bankruptcy των Williams and Muir Hunter (19η έκδοση) που έχει ως εξής: «The debtor may apply by motion (e.g. not by the summary affidavit procedure of B.R.1391) to set aside the notice on other grounds, e.g. irregularity, bad service, payment (or quaere legal tender) of the debt. etc.» Είναι, λοιπόν, στο στάδιο αυτό που πρέπει να λεχθεί ότι ο Χρεώστης ορθά προέβηκε στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης αφού στην προκειμένη περίπτωση η ακύρωση της Ειδοποίησης Πτώχευσης επιδιώκεται για λόγους άλλους από την ύπαρξη ανταπαίτησης, ανταγωγής ή συμψηφισμού. Επομένως, ο λόγος ένστασης υπό στοιχείο (ι) στην Ένσταση του Πιστωτή απορρίπτεται, όπως επίσης ο λόγος ένστασης υπό στοιχείο (θ) αναφορικά με το εκπρόθεσμο της καταχώρησης της αίτησης, αφού όπως αναφέρεται στην υπόθεση Re Costas Louka (πιο πάνω), στις περιπτώσεις όπου καταχωρείται αίτηση για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης δεν ισχύει η προθεσμία των τριών ημερών που προβλέπεται για την καταχώρηση της ένορκης δήλωσης σύμφωνα με τον Κανονισμό 40
(2)(βλέπε επίσης Επί τοις Αφορώσι τον Λουκή Αττεσλή, Πολ. Έφεση 109/2008, απόφαση ημερομηνίας 20.12.2010). Επομένως, στη βάση των πιο πάνω, θα προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της αίτησης και των λόγων για τους οποίους αξιώνεται ο παραμερισμός της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Ο Χρεώστης ισχυρίζεται ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης θα πρέπει να ακυρωθεί λόγω του ότι ο Πιστωτής είναι εξασφαλισμένος αφού μετά την έκδοση της απόφασης ημερομηνίας 15.10.2009 έχει εγγράψει ΜΕΜΟ επί της ακίνητης περιουσίας του. Σε σχέση με το ζήτημα αυτό, κρίνω ότι ο ισχυρισμός του Χρεώστη περί εξασφάλισης του Πιστωτή λόγω εγγραφής MEMO στην περιουσία του οφειλέτη δεν έχει καμία σημασία αφού ούτε στο Κεφ. 5 αλλά ούτε και στους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς υπάρχει πρόνοια ότι ένας εξασφαλισμένος πιστωτής δεν δικαιούται να ζητήσει την έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης. Τέτοιο ζήτημα εξετάζεται στα πλαίσια αίτησης για έκδοση διατάγματος παραλαβής (βλέπε άρθρο 5
(2)του Κεφ. 5). Αναφορικά με τη θέση του Χρεώστη ότι η εναντίον του πτωχευτική διαδικασία συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας, θα πρέπει καταρχήν να σημειωθεί ότι η θέση αυτή δεν εξειδικεύεται στην Ένορκη Δήλωσή του που συνοδεύει την αίτηση. Παρομοίως, ούτε και στο στάδιο των αγορεύσεων η συνήγορος του χρεώστη ανέλυσε στο Δικαστήριο τον ισχυρισμό αυτό, με τρόπο ώστε η εισήγηση για κατάχρηση στην καταχώρηση και έκδοση της Ειδοποίησης Πτώχευσης να μην μπορεί να γίνει αποδεκτή αφού παρέμεινε γενική, αόριστη και ατεκμηρίωτη. Γενικότερα, θα πρέπει να λεχθεί ότι ο Χρεώστης δεν έχει προσκομίσει οποιαδήποτε στοιχεία που να τείνουν να αποδείξουν ότι ο σκοπός της παρούσας πτωχευτικής διαδικασίας είναι άλλος από αυτός που ορίζει ο νόμος, ήτοι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση ώστε να χρησιμοποιηθεί για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ' ισονομία όλων των πιστωτών (Βλ. London Clubs Ltd κ.α. v. Ρόδου Παπαδόπουλου
(2002)1 ΑΑΔ 1699). Παρομοίως, δεν χρήζει εξέτασης η θέση του Χρεώστη περί παρατυπίας και αντικανονικότητας της αίτησης για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης αφού ούτε αυτή η θέση δεν τεκμηριώθηκε με οποιοδήποτε τρόπο. Ερχόμενη, τώρα, στην απο μέρους του Χρεώστη αμφισβήτηση του ύψους του ποσού που αναφέρεται στην Ειδοποίηση Πτώχευσης παρατηρούνται τα ακόλουθα: Στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την αίτηση ο Χρεώστης ισχυρίζεται ότι δεν οφείλει το ποσό των €12.943,40 πλέον τόκους και ότι το εξ αποφασέως οφειλόμενο ποσό προς τον Πιστωτή έχει εξοφληθεί. Προς τούτο δε επισυνάπτει ως Τεκμήρια 1 και 2 αποδείξεις πληρωμής που εκδόθηκαν από τους δικηγόρους Τσαγγαρίδης & Τσαγγαρίδης και αφορούν πληρωμή ποσού €18,000 και €22,000 αντίστοιχα όπου αναφέρονται τα ακόλουθα: Τεκμήριο 1: «Έλαβα σήμερα το ποσό των €18,000 σε μετρητά έναντι των αγωγών 1960/2009, 1852/09 και 585/09 σχετικά με τις επιταγές 06843505, 06843507, 06843511, 06843512, 06843516, 06843517, 06843518, 06843527, 06843533, 06843542, 06843543, 01992374, 01942381, 01992382, 01992388, 01992389, 01992392 και 05992377» Τεκμήριο 2: «Έλαβα το ποσό των €22.000,00 (είκοσι δύο χιλιάδες ευρώ) έναντι των αγωγών 1960/09, 1852/09 και 585/09 καθώς και της ποινικής υπόθεσης 8714/09 σχετικά με τις επιταγές της Λαϊκής Τράπεζας με αριθμό 01992377 και 06843509.» Στη βάση των πιο πάνω αποδείξεων, είναι επίσης η θέση του Χρεώστη ότι ακόμα και εάν φανεί ότι οφείλει κάποιο ποσό στον Πιστωτή, αυτό είναι κατά πολύ μικρότερο από το αναφερόμενο στην Ειδοποίηση Πτώχευσης. Στην αντίπερα όχθη, στην Ένορκη Δήλωση του που συνοδεύει την Ένσταση ο Πιστωτής ισχυρίζεται ότι ο Χρεώστης έχει όντως πληρώσει το συνολικό ποσό των €40,000 έναντι των αγωγών που έχουν καταχωρηθεί εναντίον του, όπως επίσης της ποινικής υπόθεσης με αριθμό 8714/2009. Είναι δε η θέση του ότι από το ποσό των €40,000 έχει εξοφληθεί το ποσό της απόφασης και ένα μέρος των εξόδων στις αγωγές με αριθμούς 585/2009 και 1852/2009[1] και παραμένει υπόλοιπο σε σχέση με την απόφαση στην αγωγή 1960/2009, στη βάση της οποίας εκδόθηκε η Ειδοποίηση Πτώχευσης. Ουσιαστικά, με την υπό εξέταση αίτηση ο Χρεώστης αμφισβητεί ότι οφείλει το ποσό που αναφέρεται στην Ειδοποίηση Πτώχευσης, αφού απλός συσχετισμός των ποσών που οφείλονταν δυνάμει των αποφάσεων που εκδόθηκαν στις πιο πάνω αγωγές και του συνολικού ποσού των €40,000 που πληρώθηκε από τον Χρεώστη δεικνύει ότι η θέση του Χρεώστη περί εξόφλησης του εξ' αποφάσεως χρέους στην αγωγή 1960/2009 δεν μπορεί να ευσταθήσει, θέση σε σχέση με την οποία το βάρος απόδειξης ήταν στους ώμους του Χρεώστη (βλέπε Μιχαλάκης Αλωνεύτης ν. Alpha Bank Ltd, Πολ. Έφεση 5/2008, απόφαση ημερομηνίας 14.4.2010). Αναφορικά με το θέμα αυτό, σχετικές είναι οι πρόνοιες του άρθρου 3
(3)(β) του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5, που έχουν ως ακολούθως: «
(3)................... Νοείται ότι ειδοποίηση πτώχευσης- (β) δεν θα ακυρώνεται εξαιτίας μόνο ότι το ποσό που ορίζεται στην ειδοποίηση ως το οφειλόμενο υπερβαίνει το ποσό που πραγματικά οφείλεται, εκτός αν ο οφειλέτης μέσα στην προθεσμία που δόθηκε για πληρωμή δώσει ειδοποίηση στον πιστωτή ότι αμφισβητεί την εγκυρότητα της ειδοποίησης πτώχευσης με βάση την ανακρίβεια αυτή, αλλά, αν ο οφειλέτης δεν δώσει τέτοια ειδοποίηση θα θεωρείται ότι έχει συμμορφωθεί με την ειδοποίηση πτώχευσης αν μέσα στην προθεσμία που δόθηκε λαμβάνει τέτοια μέτρα τα οποία θα συνιστούσαν συμμόρφωση προς την ειδοποίηση αν το πραγματικά οφειλόμενο ποσό οριζόταν ορθά σε αυτή.» Από το λεκτικό του πιο πάνω άρθρου προκύπτει ότι μια ειδοποίηση πτώχευσης μπορεί να ακυρωθεί για το λόγο ότι το ποσό που αναφέρεται σε αυτήν ως οφειλόμενο υπερβαίνει το πραγματικά οφειλόμενο μόνο στην περίπτωση που εντός της προθεσμίας για πληρωμή ο χρεώστης δώσει ειδοποίηση στον πιστωτή ότι αμφισβητεί την εγκυρότητα της ειδοποίησης λόγω της ανακρίβειας στο εκεί αναφερόμενο ποσό. Πανομοιότυπη πρόνοια με το άρθρο 3
(3)(β) του Κεφ. 5 υπάρχει στο άρθρο 2(
- ii)του αγγλικού The Bankruptcy Act 1914, σε σχέση με το οποίο αναφέρονται τα εξής στη σελίδα 33 του συγγράμματος The Law and Practice in Bankruptcy (πιο πάνω): «The notice can only be issued for the amount for which the creditor is entitled to issue execution, subject to proviso (
- ii)to the section, whereunder a notice for a larger amount is not invalid unless the debtor gives notice of such excess demand within the time allowed for payment.» Παράλληλα, στη σελίδα 492 του εν λόγω συγγράμματος επαναλαμβάνεται η αρχή ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης δεν μπορεί να ακυρωθεί λόγω αναφοράς σε μεγαλύτερο ποσό από το οφειλόμενο: «Before the introduction (by section 16 of th4e 1913 Act) of proviso (
- ii)to section 2 of this Act, which provides that a bankruptcy notice shall not be invalidated by reason of the amount claimed exceeding the amount due, except as there specified, notices which claimed too much, even by a trivial amount, were frequently held to be invalid and incapable of amendment under this section.» Στην προκειμένη περίπτωση η πληρωμή του ποσού που αναφέρεται στην Ειδοποίηση Πτώχευσης έπρεπε να γίνει εντός 7 ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης Πτώχευσης στον Χρεώστη, ενώ ο χρόνος αυτός δεν παρατάθηκε από το Δικαστήριο. Επιπρόσθετα, ενώ όπως προκύπτει από την παρούσα αίτηση ο Χρεώστης αμφισβητεί το ακριβές ποσό που οφείλει στον Πιστωτή, εντούτοις δεν έχει δώσει στον Πιστωτή σχετική ειδοποίηση εντός της προθεσμίας των 7 ημερών ούτε έλαβε οποιαδήποτε μέτρα που να συνιστούν συμμόρφωσή του με την Ειδοποίηση. Προχώρησε, ωστόσο, με την παρούσα αίτηση η οποία, όμως, καταχωρήθηκε μετά τη λήξη της προθεσμίας για πληρωμή, με τρόπο ώστε ούτε η αίτηση να μπορεί να επενεργήσει ως η απαιτούμενη από το άρθρο 3
(3)(β) ειδοποίηση. Συνεπώς, εφαρμόζοντας τις πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου και με δεδομένη τη μη συμμόρφωση του Χρεώστη με αυτές, η Ειδοποίηση Πτώχευσης δεν μπορεί να ακυρωθεί ούτε για αυτό το λόγο. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, κρίνεται ότι ουδείς λόγος ακύρωσης της Ειδοποίησης Πτώχευσης δύναται να ευσταθήσει και ως εκ τούτου η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Συνακόλουθα, λοιπόν, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα εναντίον του Χρεώστη και υπέρ του Πιστωτή όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η πράξη πτώχευσης θεωρείται ότι διαπράττεται σήμερα. (Υπ.) ................ Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/ General Applications / Bankruptcy Proceedings /Setting aside Bankruptcy notice Αναφορά: Αίτηση για ακύρωση ειδοποίησης πτώχευσης λόγω αμφισβήτησης του ποσού που αναφέρεται στην ειδοποίηση [1] Σύμφωνα με την απόφαση στην αγωγή 585/2009 ημερομηνίας 5.3.2010, ο Εναγόμενος διατάσσεται να πληρώσει στον Ενάγοντα το ποσό των €6.800,00 πλέον τόκο επ' αυτού προς 5.5% ετησίως από 17.2.2009 μέχρι εξοφλήσεως και €1.532,00 έξοδα πλέον τόκο και Φ.Π.Α., ενώ στην αγωγή 1852/2009 η απόφαση που εκδόθηκε στις 1.12.2009 αφορούσε το ποσό των €23.124,00 πλέον τόκο επ' αυτού προς 5.5% ετησίως από 1.12.2009 μέχρι εξοφλήσεως και €1.472,00 πλέον τόκο και Φ.Π.Α (βλέπε Τεκμήρια 1 και 2 στην Ένορκη Δήλωση του Πιστωτή) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο