← Κύπρος

Γενικού Εισαγγελέα ν. Σωτήρης Χρ. Πέτρου, Αρ. Αγωγής: 2995/08, 30.09.2011

Γενικού Εισαγγελέα ν. Σωτήρης Χρ. Πέτρου, Αρ. Αγωγής: 2995/08, 30.09.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A268 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2995/08 Μεταξύ: Γενικού Εισαγγελέα, διά και εκ μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας, εκ Λευκωσίας Ενάγοντα και Σωτήρης Χρ. Πέτρου, εκ Λεμεσού και νυν εις εξωτερικό Εναγόμενου -------------------- Αίτηση ημερομηνίας 31.05.2011 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 30.09.2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για εναγόμενο-αιτητή: κ. Αχ. Δημητριάδης (κ. Χ. Πότσης για να ακούσει απόφαση) Για ενάγοντα-καθ΄ ου η αίτηση: κ. Ντ. Μαστορούδης (κ. Μ. Μαστορούδης για να ακούσει απόφαση) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση ο εναγόμενος-αιτητής ζητά διάταγμα του Δικαστηρίου για να εκδικαστεί η προδικαστική ένσταση που ήγειρε στην παράγραφο 1 της Υπεράσπισης. Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.27, Θ.Θ.1, 3, Δ.48 Θ.Θ.1-4. Τα γεγονότα της αίτησης φαίνονται από το φάκελο του Δικαστηρίου και συγκεκριμένα την έκθεση απαίτησης και υπεράσπισης και τα συνοψίζει στην αίτηση ως ακολούθως:

(1)Η επίδικη κατοικία συμπληρώθηκε πριν τις 31.12.1999 και βρίσκεται μέσα στα όρια ελεγχόμενης περιοχής σύμφωνα με τον περί Ενοικιοστασίου Νόμο 23/83 όπως έχει τροποποιηθεί.
(2)Η αρχική ενοικίαση της επίδικης κατοικίας έχει λήξει ή τερματιστεί.
(3)Ο Εναγόμενος εξακολουθεί να κατέχει την επίδικη κατοικία. Ο ενάγοντας-καθ΄ ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση. Οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
  1. Το νομικό σημείο του οποίου επιδιώκεται η προκαταρκτική εκδίκαση δεν εδράζεται πάνω σε παραδεχτό πραγματικό υπόβαθρο.
  2. Το εγειρόμενο νομικό θέμα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων που το περιβάλλουν, δεν είναι κατάλληλο να αποφασιστεί προκαταρκτικά, αλλά κατά την ακρόαση της υπόθεσης.
  3. Τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η υπό κρίση αίτηση του εναγόμενου δεν είναι παραδεχτά, αλλά αμφισβητούμενα, και ως εκ τούτου η υπόθεση δεν είναι κατάλληλη για την έκδοση της αιτούμενης διαταγής δυνάμει της Διάταξης 27 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Συνοδεύεται από ένορκη δήλωση του Μιχάλη Μαστορούδη, δικηγόρου, ο οποίος αναφέρει ότι τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται η αίτηση του εναγόμενου δεν είναι παραδεχτά και ως εκ τούτου η υπόθεση δεν είναι κατάλληλη για την έκδοση της αιτούμενης Διαταγής με βάση τη Δ.27 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας. Συγκεκριμένα αναφέρει ότι ο μεν ενάγοντας ισχυρίζεται ότι στην έκθεση απαίτησης του η επίδικη συμφωνία με τον πατέρα του εναγόμενου ήταν συμφωνία παραχώρησης άδειας χρήσης του επίδικου ακινήτου ο δε εναγόμενος ισχυρίζεται ότι μεταξύ των διαδίκων υφίσταται σχέση ενοικίασης του επίδικου ακινήτου. Εν όψει του γεγονότος ότι το νομικό σημείο του οποίου επιδιώκεται η προκαταρκτική εκδίκαση δεν εδράζεται πάνω σε πραγματικό υπόβαθρο θα πρέπει να απορριφθεί. Αμφότεροι οι δικηγόροι αγόρευσαν επί του θέματος για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας έχω θέσει υπόψη μου τις αγορεύσεις και θα κάμω αναφορά όπου είναι αναγκαίο πιο κάτω. Το προδικαστικό σημείο που ζητείται για εκδίκαση είναι αυτό που αναφέρεται στην παράγραφο 1 της Υπεράσπισης και συγκεκριμένα «ότι το παρόν Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να επιληφθεί της παρούσας υπόθεσης καθότι η απαίτηση του ενάγοντα εμπίπτει στη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως δεδομένου ότι ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι υπάρχει ενοικίαση και σχέση ιδιοκτήτη και ενοικιαστή εντός της εννοίας του Νόμου 23/83 ως ετροποποιήθη». Ο κ. Δημητριάδης στην αγόρευση του ανέφερε ότι τα γεγονότα που βασίζεται η αίτηση είναι παραδεχτά και τούτο διαπιστώνεται από την υπεράσπιση και συγκεκριμένα με την παραδοχή της παραγράφου 3 της έκθεσης απαιτήσεως ότι στις 17.06.1981 ο ενάγων παραχώρησε στον πατέρα του εναγόμενου δυνάμει γραπτής άδειας και/ή συμφωνίας την οικία για να χρησιμοποιεί ως κατοικία και έτσι αυτός κατέστη αδειούχος για την εν λόγω οικία. Εισηγήθηκε ότι το μόνο που θα κάμει το Δικαστήριο αν αποδεχθεί το αίτημα του εναγόμενου-αιτητή είναι να ερμηνεύσει τη συμφωνία ημερομηνίας 17.06.
  4. Αντίθετη ήταν η θέση του κ. Μαστορούδη ο οποίος έχει τονίσει ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί για τους τρεις λόγους που αναφέρει στην ένσταση του και συγκεκριμένα ότι το νομικό σημείο του οποίου επιδιώκεται η προκαταρκτική εκδίκαση δεν εδράζεται πάνω σε παραδεχτό πραγματικό υπόβαθρο και τα γεγονότα που ισχυρίζεται ο εναγόμενος-αιτητής δεν είναι παραδεχτά αλλά αμφισβητούμενα και ότι λόγω ασάφειας των γεγονότων που περιβάλλουν την υπό κρίση αίτηση δεν δίδουν το δικαίωμα να αποφασίσει το Δικαστήριο προκαταρκτικά. Είναι κοινά αποδεκτό ότι η αίτηση εδράζεται στη Δ.27 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Νομολογιακά έχει αποφασιστεί ότι η εκδίκαση προδικαστικού νομικού σημείου εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι στην περίπτωση σημείου που το εγειρόμενο θέμα λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου θα πρέπει να αποφασίζεται κατά την ακρόαση της υπόθεσης. (Βλ. Χαζτηοικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(1992)1 Α.Δ.Δ. 949 και Κυριάκος Σάββα ν. Λαϊκή Ασφαλιστική Εταιρεία Λτδ
(2009)1(Β) Α.Α.Δ 1609). Στην υπόθεση Ανδρέας Πιερίδης ν. Kevork Keshishian και άλλων
(1996)1(Α) Α.Α.Δ. 224 έχει αποφασιστεί ότι κάθε νομικό σημείο που αποφασίζεται προκαταρκτικά κρίνεται πάνω στη βάση πραγματικού υπόβαθρου . Μελετώντας τις εκατέρωθεν αγορεύσεις και ειδικά τους ισχυρισμούς που τίθενται στην αίτηση εξέτασα με ιδιαίτερη προσοχή τόσο την παράγραφο 3 της έκθεσης απαίτησης όσο και την παράγραφο 5 της Υπεράσπισης που ως ισχυρίζεται ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγόμενου-αιτητή αποτελεί παραδοχή της παραγράφου 3 της έκθεσης απαίτησης και ως εκ τούτου το Δικαστήριο βασιζόμενη σ΄ αυτή την παραδοχή θα πρέπει να αποφασίσει και να εκδώσει διάταγμα για εκδίκαση του νομικού σημείου. Διαπιστώνω μέσα από αυτές τις δύο παραγράφους ότι η παράγραφος 5 της Υπεράσπισης μπορεί εν μέρει ο εναγόμενος-αιτητής να παραδέχεται κάποια σημεία της παραγράφου 3 της έκθεσης απαίτησης και συγκεκριμένα ότι ο πατέρας του εναγόμενου διέμενε στην κατοικία που αναφέρεται στην παράγραφο 2 της έκθεσης απαίτησης με τη σύζυγό και τα τέκνα του συμπεριλαμβανομένου του εναγόμενου όμως δεν υπάρχει οποιαδήποτε παραδοχή περί της συμφωνίας ημερομηνίας 17.06.1981 που γίνεται αναφορά στην έκθεση απαίτησης. Διαπιστώνεται ότι έκαστος των δικηγόρων έχει διαφορετική θέση ως προς τη συμφωνία ημερομηνίας 17.06.1981 η οποία θα μπορούσε να καταστεί άμεσα παραδεχτό γεγονός. Έχοντας υπόψη μου τη στάση που τηρήθηκε από τον ενάγοντα-καθ΄ ου η αίτηση, τους λόγους ένστασης και το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης η οποία συνοδεύει την ένσταση καταλήγω στο συμπέρασμα ότι το Δικαστήριο δεν δικαιούται να αποδεχθεί ως παραδεχτά γεγονότα τα όσα έχει αναφέρει ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγόμενου-αιτητή στην αγόρευση του και να προχωρήσει και να εκδώσει διάταγμα για εκδίκαση προκαταρκτικά του νομικού σημείου που εγείρεται στην παράγραφο 1 της υπεράσπισης. Με βάση τα όσα έχω αναφέρει ανωτέρω δεν παρέχεται το δικαίωμα στο Δικαστήριο να ασκήσει το δικαίωμα που του παρέχει η Δ.27 θ.1 των Θεσμών της πολιτικής Δικονομίας και ως εκ τούτου η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του ενάγοντα-καθ΄ ου η αίτηση και εναντίον του εναγόμενου-αιτητή ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της αγωγής. Η αγωγή ορίζεται για ακρόαση στις 30.01.2012 στις 10:30 π.μ. (Υπ.)............ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΤΑ Subject: Civil/Other action/Interim Αναφορά: Πολιτική - Αίτηση για εκδίκαση προδικαστικής ένστασης. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.