Ανδρέας Χαραλάμπους Κάττος ν. Αμβραάμ Αμβραάμ, Αρ. Αγωγής: 67/07, 30.09.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A269 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 67/07 Μεταξύ: Ανδρέας Χαραλάμπους Κάττος, εκ Λεμεσού Ενάγοντα και Αμβραάμ Αμβραάμ, εκ Λεμεσού Εναγόμενου -------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 30.09.2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντες: κ. Ηλ. Ηλία (κα Ζ. Νικολάου για να ακούσει απόφαση) Για εναγόμενο: κ. Κ. Κουρίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή ο ενάγοντας ζητά γενικές και ειδικές αποζημιώσεις από τον εναγόμενο λόγω δυστυχήματος που επεσυνέβη στις 07.09.2005 στον υπεραστικό δρόμο Πάφου-Λεμεσού με κατεύθυνση τη Λεμεσό συνεπεία αμέλειας και/ή παράβασης των καθηκόντων του εναγόμενου που απορρέουν από το νόμο και τους κανονισμούς της τροχαίας κίνησης. Ο ενάγοντας στην έκθεση απαιτήσεως του αναφέρει ότι στις 07.09.2005 οδηγούσε το όχημα υπ΄ αριθμό εγγραφής RW 941 του οποίου είναι και ιδιοκτήτης στον υπεραστικό δρόμο Πάφου-Λεμεσού με κατεύθυνση τη Λεμεσό. Ο εναγόμενος οδηγούσε και αυτός στον ίδιο δρόμο το αυτοκίνητο με αριθμούς εγγραφής ΥΡ
- Κατά παράβαση των νομίμων καθηκόντων του ο εναγόμενος οδήγησε αμελώς το όχημα του με αποτέλεσμα να επιπέσει στο όχημα του ενάγοντα, ο ενάγοντας να παρεκκλίνει δεξιά να χτυπήσει στο μεσαίο διαχωριστικό κιγκλίδωμα και να υποστεί σωματικές βλάβες και εκτεταμένες ζημιές. Κατά την ακροαματική διαδικασία ο ευπαίδευτος δικηγόρος του εναγόμενου έχει παραδεχθεί ότι η ευθύνη βαρύνει εξ ολοκλήρου τον εναγόμενο. Περαιτέρω από τις ειδικές αποζημιώσεις έχουν δηλωθεί η εναπομείνασα αξία του αυτοκινήτου του ενάγοντα με αριθμό εγγραφής RW 941 €1.879,46 (ΛΚ1.100), τα έξοδα της Πολυκλινικής Υγείας €324,63 (ΛΚ190), και τα έξοδα μεταφοράς του οχήματος από το Γιάννο Ζαχαρίου €49,12 (ΛΚ28,75), τα έξοδα της έκδοσης του ιατρικού πιστοποιητικού του Δρ Φίλιππου Σιμιλλίδη €213,57 (ΛΚ125) διάφορες επισκέψεις στον ιατρό €102,52 (ΛΚ60) και έξοδα φυσιοθεραπείας €
- Έγινε παραδεχτό γεγονός το τεκμήριο 6 που αποτελεί τους ασφαλιστικούς λογαριασμούς του ενάγοντα σύμφωνα με τις Υπηρεσίες Κοινωνικών Ασφαλίσεων για τα έτη 1981-2010 και περαιτέρω παραδεχτό γεγονός ότι οι ασφαλιστικές αποδοχές του ενάγοντα για το έτος 2005 ήταν σύνολο ΛΚ18.
- Κατέθεσαν συνολικά τέσσερις μάρτυρες, ο ενάγοντας και ο ιατρός Δρ Φίλιππος Σιμιλλίδης και εκ μέρους του εναγόμενου ο ιατρός Δρ Ηλία Γεωργίου και ο ακτινολόγος Όμηρος Διαμαντής. Κατατέθηκαν συνολικά και από τις δύο πλευρές 13 τεκμήρια. Πρώτος μάρτυρας από την πλευρά του ενάγοντα ήταν ο ιατρός Δρ Φίλιππος Σιμιλλίδης ο οποίος ως έχει αναφέρει στην κατάθεση του εξέτασε για πρώτη φορά τον ενάγοντα στις 09.09.2005 και με βάση τα όσα του έχει αναφέρει ο ίδιος ενεπλάκη σε δυστύχημα στις 07.09.2005, τραυματίστηκε σε διάφορα μέρη του σώματος και συγκεκριμένα στην κεφαλή, αυχένα, οσφυϊκή μοίρα, θώρακα, σε αμφότερα τα γόνατα και αριστερή κνήμη. Κατά την εξέταση παραπονείτο για έντονη κεφαλαλγία και ζάλη, τάση για εμετό, εμβοές στα αυτιά, έντονη δυσφορία στην σπονδυλική στήλη, μεγάλη δυσφορία στη βάδιση, πόνο σε αμφότερα τα γόνατα, πόνο στην αριστερή κνήμη και παραπονείτο για δυσκολία στην αναπνοή. Του παρουσίασε ακτινογραφίες του Νοσοκομείου Λεμεσού και διαπίστωσε ότι ο ενάγοντας υπέστη διάσειση με μεταδιασειστικό σύνδρομο, βαριά θλάση/διάστρεμμα αυχενικής μοίρας και θωράκιο-οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης, θλάση θώρακα, τραυματικό διάστρεμμα δεξιού γόνατος, εκτεταμένο αιμάτωμα πρόσθιας επιφάνειας αριστερής κνήμης. Του χορηγήθηκε θεραπευτική αγωγή και εστάλη για θεραπεία. Του δόθηκε αναρρωτική άδεια από τις 07.09.2005-18.09.2005 από το Νοσοκομείο και από τον ίδιο από τις 18.09.2005-07.11.
- Στις 06.02.2006 έγινε η τελευταία εξέταση και παραπονείτο για έντονους πόνους στην θωρακο-οσφυική όσο και στην αυχενική μοίρα. Η κεφαλαλγία και η ζάλη υποχώρησαν με την πάροδο περίπου 3 μηνών και επειδή είχε έντονους πόνους στο δεξί γόνατο εστάληκε για μαγνητική τομογραφία στις 14.10.2005 η οποία έδειξε ρήξη του έσω μηνίσκου και ρήξη του έξω μηνίσκου. Η γνωμάτευση του είναι η ακόλουθη: «Υπέστη αρκετά σοβαρούς τραυματισμούς τόσο στην αυχενική μοίρα όσο και στη θωρακο-οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης, από την περιοχή τούτη εξακολουθεί να έχει έντονα ενοχλήματα τα οποία τον αναγκάζουν να λαμβάνει αναλγητικά δισκία και τον εμποδίζουν από την εκτέλεση της εργασίας του. Είναι αναγκασμένος πολλές μέρες να φεύγει από τη δουλειά του νωρίτερα, ή να μην μπορέσει να εκτελέσει καθήκοντα τα οποία ασκούσε προηγουμένως. Οι κήλες δίσκων οι οποίες έδειξε ο αξονικός τομογράφος ο οποίος έγινε στο Νοσοκομείο Λεμεσού στο μεσοδιάστημα Ο3-Ο4, Ο4-Ο5 και Ο5-Ι1, πιθανότατα να προκλήθηκαν από το ατύχημα το οποίο ήταν πάρα πολύ σφοδρό. Υπάρχει πιθανότητα οι δίσκοι τούτοι μελλοντικά να χειροτερέψουν και ο ανωτέρω ασθενής να υποστεί εγχείρηση. Όμως ποτέ δεν θα πάψουν ποτέ να του προκαλούν ενοχλήσεις οι οποίες επηρεάζουν τόσο την προσωπική του ζωή όσο και την απόδοση του στην εργασία του. Για το δεξί γόνατο του συνέστησα όπως υποστεί αρθροσκοπική μηνισκεκτομή και καθαρισμό του έξω και του έσω μηνίσκου και αναμενόμενα έξοδα τέτοιας εγχείρησης ανέρχονται περίπου σήμερα γύρω στις ΛΚ900, τα ανωτέρω περιλαμβάνουν έξοδα χειρουργείου, αμοιβή αναισθησιολόγου και παραμονή στην κλινική για μισή μέρα. Η πιθανότητα ανάπτυξης μετατραυματικής οστεοαρθρίτιδας στο δεξί γόνατο λόγω της ανωτέρω κάκωσης που υπέστη είναι πολύ μεγάλη και αναμένεται να εκδηλωθεί μετά πάροδο ολίγων ετών, ανεξάρτητα αν θα υποστεί αρθροσκοπική μηνισκεκτομή ή όχι. Συμπερασματικά ο ανωτέρω ασθενής υπέστη μεγάλη ταλαιπωρία και πόνο από το ανωτέρω τροχαίο ατύχημα, υπέστη κακώσεις οι οποίες ακόμα τον βασανίζουν και θα παραμείνουν μόνιμες. Τούτος εξακολουθεί να λαμβάνει αναλγητικά δισκία για ανακούφιση να μην μπορεί να εκτελέσει πλήρως τα καθήκοντα του τα οποία ασκούσε προηγουμένως πράμα το οποίο έχει επηρεάσει τόσο τη ψυχολογική του κατάσταση όσο και την απόδοση του στην εργασία του». Ο μάρτυρας αντεξεταζόμενος αναφέρθηκε στις φορές που τον επισκέφθηκε ο ενάγοντας. Όσον αφορά την ρήξη του έσω και έξω μηνίσκου του δεξιού γόνατος ανέφερε ότι η θεραπεία είναι η χειρουργική, η φυσιοθεραπεία είναι ανακουφιστική θεραπεία και η τελευταία φορά που εξέτασε τον ενάγοντα ήταν στις 20.10.
- Περαιτέρω ανέφερε ότι ερχόταν όταν είχε ενοχλήσεις στη μέση και στα γόνατα και μεταξύ άλλων στις 07.03.2006 ήρθε γιατί τραυματίστηκε στον αριστερό δείκτη. Διαπίστωσε με βάση τη μαγνητική τομογραφία στις 03.12.2007 ότι υπάρχει πρόβλημα στον σπόνδυλο. Παραδέχθηκε ότι αυτό μπορεί να μην προκλήθηκε κατευθείαν από το δυστύχημα. Αυτό που μπορεί να πει με βεβαιότητα είναι από τον τραυματισμό από το δυστύχημα φανερώθηκε το πρόβλημα. Ο ενάγοντας Ανδρέας Χαραλάμπους Κάττος ανέφερε ότι το δυστύχημα ήταν βίαιο. Μεταφέρθηκε στο Νοσοκομείο Λεμεσού. Από τις ακτινογραφίες που έβγαλε και τον αξονικό τομογράφο δεν είχε κατάγματα. Του είπαν αν συνεχίζει ο πόνος θα πρέπει να δει ορθοπεδικό, ένιωθε φρικτούς πόνους στον αυχένα, στη μέση, δεξιό γόνατο, αριστερή κνήμη, μαύρισμα στο θώρακα, ζαλάδες και πονοκέφαλο. Παρέμεινε για 1 ½ μέρα στο κρεβάτι στο σπίτι και επισκέφθηκε το γιατρό Σιμιλλίδη. Έκαμε φυσιοθεραπεία και όσον αφορά τις εργασίες του ανέφερε ότι ήταν επιστάτης στην Dynacon και είχε εργοληπτική εταιρεία την An.Ka Εργοληπτική Εταιρεία Λίμιτεδ. Ο μισθός του στην Dynacon ήταν ΛΚ1.300 το μήνα συν ωφελήματα και στην An.Ka ΛΚ800 συν κέρδος. Επειδή δεν μπορούσε να εργαστεί ως οικοδόμος στην εταιρεία του προσέλαβε τον Σάββα Σπύρου για να κτίζει και του έδινε ΛΚ400 τη βδομάδα. Σε ερώτηση πως αισθάνεται σήμερα ανέφερε ότι έχει πόνο στον αυχένα, στο γόνατο, δεν μπορεί να κάμνει τη δουλειά που έκαμνε προηγουμένως. Δεν μπορεί πλέον να δουλέψει ως οικοδόμος και από τον Απρίλιο μετά το δυστύχημα πηγαίνει δουλειά δίνει οδηγίες και φεύγει. Έχασε τη δουλειά του στην Dynacon και έμεινε μόνο με την εργασία του στην εταιρεία του. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας περιέγραψε γιατί ο ίδιος χαρακτηρίζει το δυστύχημα βίαιο ανέφερε ότι μετά το χτύπημα που δέχθηκε από πίσω πάτησε πετρέλαιο, γύρισε το αυτοκίνητο δεξιά, χτύπησε πάνω στη λίνια, σηκώθηκε πάνω και χτύπησε στο κάγκελο. Όταν δοκίμασαν να τον βγάλουν έξω ένιωσε πολύ πόνο στη μέση, τον έβγαλαν και τον άφησαν κάτω στην άσφαλτο μέχρι να μεταφερθεί στο Νοσοκομείο. Πήγε στο ιατρό Φίλιππο Σιμιλλίδη μετά από 1½ μέρα όπου εξετάστηκε και του παραχωρήθηκε ιατρική θεραπεία. Παρόλο που έπαθε σοκ δεν πήγε σε Νευρολόγο γιατί όταν επέστρεψε σπίτι δεν μπορούσε να κινηθεί και μετά κάθε βδομάδα που περνούσε ένιωθε να περνά το σοκ και ως εκ τούτου δεν χρειάζετο να πάει σε Νευρολόγο. Δεν είχε εξωτερικά τραύματα και για φυσιοθεραπεία πήγαινε ένα χρόνο και τον επόμενο χρόνο πήγαινε κατά διαστήματα. Σε ερώτηση για το θέμα του μηνίσκου στο γόνατο και γιατί δεν έχει κάμει εγχείρηση ανέφερε ότι καθόταν δύο μήνες και για να κάμει εγχείρηση θα καθόταν άλλους δύο με τρεις μήνες και περαιτέρω και το μηνίσκο να κάμει εγχείρηση παραμένει το πρόβλημα του αυχένα. Πριν από το δυστύχημα δεν είχε κανένα πρόβλημα, ήταν οικοδόμος, στην εταιρεία Dynacon ήταν επιστάτης και στην προσωπική του εργασία έκτιζε σπίτια και πωλούσε. Στην Dynacon έπαιρνε το ποσό των ΛΚ1.300 το μήνα, 13ο και 14ο μισθό και από την Dynacon έφυγε το
- Συνέχισε να εργάζεται στη δική του δουλειά για κάποιους μήνες, δούλεψε στην εταιρεία Ζαχαριάδης για 5 μήνες και απολύθηκε γιατί δεν μπορούσε. Από τη Dynacon έφυγε από μόνος του γιατί δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στα καθήκοντα του. Σήμερα δεν κάμνει τίποτα, απλά πάει το πρωί δουλειά βλέπει τους ανθρώπους και φεύγει. Είναι υποχρεωμένος να βάζει Κοινωνικές Ασφαλίσεις για να έχει την άδεια του εργολάβου. Ως ΜΥ1 κατέθεσε ο ιατρός Ηλίας Γεωργίου ο οποίος εξέτασε τον εναγόμενο στις 25.06.2009 και ετοίμασε το τεκμήριο 7 στις 20.07.
- Ανέφερε ότι η αγωγή που χορηγήθηκε στον ενάγοντα ήταν συντηρητική αγωγή. Εξήγησε τη διαφορά από τη χειρουργική θεραπεία και περαιτέρω ανέφερε ότι ένα σοβαρό τραύμα δεν αντιμετωπίζεται συντηρητικά. Επεξήγησε το τεκμήριο 7 και ανέφερε ότι κατά την επίσκεψη του ο ενάγοντας προσκόμισε σ΄ αυτόν μαγνητική τομογραφία του δεξιού γόνατος που λήφθηκε στις 14.10.2005 και μαγνητική τομογραφία της οσφύος που λήφθηκε στις 14.11.2007 δεν του προσκόμισε τις ακτινογραφίες του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Ο μάρτυρας εξήγησε και τις δύο μαγνητικές τομογραφίες και ανέφερε ότι η παρουσία ενδοαρθριτικού υγρού καταδεικνύει ότι η άρθρωση του γόνατος βρίσκεται σε στάδιο φλεγμονής και επειδή γνώριζε ότι ο ενάγοντας είχε τραυματισμό του μηνίσκου και γνωρίζοντας ότι ένας τέτοιος τραυματισμός δυνατό να προκαλέσει φλεγμονή και παρουσία υγρού το εξέτασε και διαπίστωσε ότι τη συγκεκριμένη μέρα που έγινε η εξέταση δεν υπήρχε υγρό. Περαιτέρω εξήγησε ότι με την αρθροσκοπική επέμβαση στο πόδι ο τραυματίας αποκαθίσταται πλήρως και πρόκειται για μια συνηθέστερη μορφή τραυματισμού που στην περίπτωση μας παρόλο που εισηγήθηκε ο θεράποντας ιατρός ο ενάγοντας δεν το έχει αποδεχθεί. Τέλος, ανέφερε ότι κατέληξε στα ευρήματα που αναφέρει στο τεκμήριο 7 βασιζόμενος στη μορφή τραυματισμού που ήταν θλάση χωρίς κάταγμα, στα ακτινολογικά ευρήματα της μαγνητικής τομογραφίας που επιβεβαιώνουν χρόνια εκδορά δίσκων εκφυλιστικής φύσης και η επιβεβαίωση γίνεται από την αφυδάτωση. Ισχυρίστηκε ότι ο τραυματισμός των μαλακών μορίων αποκαθίσταται, δεν προκαλούν ανοικτά τραύματα και δεν προκαλούν κατάλοιπα. Χαρακτήρισε τους τραυματισμούς του ενάγοντα ως συνήθεις χωρίς βαθμό σοβαρότητας που επιβάλει νοσηλεία του τραυματία σε νοσηλευτικό ίδρυμα. Όσον αφορά την εργασία ανέφερε ότι από τη στιγμή που δεν δημιουργείται κατάλοιπο λειτουργικό ο ενάγοντας μπορεί να ασκεί τα καθήκοντα στο επάγγελμα του εργολάβου οικοδομών. Περαιτέρω ισχυρίστηκε ότι το επάγγελμα του οικοδόμου έχει στοιχεία πιο βαριάς εργασίας και δικαιολογούνται ενοχλήματα στο γόνατο τα οποία οφείλονται στην μη αποδοχή χορήγησης αναγκαίας θεραπείας και στην οσφύ λόγω χρόνιας παρουσίας. Ο ΜΥ2 Όμηρος Διαμαντής είναι ακτινολόγος-ακτινοδιαγνώστης και εργάζεται στην Πολυκλινική Υγεία. Αναγνώρισε τα τεκμήρια Α και Β προς αναγνώριση ότι έχουν ετοιμαστεί από τον ίδιο. Κατατέθηκαν ως τεκμήρια 8 και 9 και ως τεκμήρια 10 και 11 η μετάφραση τους στην ελληνική. Εξήγησε ότι το τεκμήριο 10 αποτελεί τη μαγνητική τομογραφία που λήφθηκε στις 03.12.2007 και διαπίστωσε ο ενάγοντας να παρουσιάζει δισκοπάθεια με διάταση του μεσοσπονδυλίου δίσκου του Ο3-Ο4 μια μικρή οπίσθια κεντρική κήλη του Ο4 και Ο5 δίσκου και μια μικρή οπίσθια κήλη κεντρική δεξιά του Ο5-11 δίσκου. Ο μάρτυρας δεν ήταν ξεκάθαρος και ουσιαστικά μετά βεβαιότητας να απαντήσει αν η δισκοπάθεια που βρήκε είναι τραυματικής ή οποιασδήποτε άλλης φύσεως και απάντησε ότι υπάρχει πιθανότατα να είναι τραυματικής φύσεως πιθανότατα όχι. Περαιτέρω σ΄ άλλη ερώτηση ανέφερε ότι επειδή υπάρχει αφυδάτωση του δίσκου πιθανότατα δεν είναι τραυματικής φύσεως. Κατέθεσε επίσης ως τεκμήρια 12 και 13 τη μαγνητική τομογραφία της αυχενικής μοίρας και της οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης που υπέβαλε τον ενάγοντα στις 04.03.2011 και επεξήγησε αυτά. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων μετά από εμπεριστατωμένη ανάλυση της μαρτυρίας παρέθεσαν στο Δικαστήριο τις αρχές καθώς και αποφάσεις που αφορούν το ύψος των αποζημιώσεων. Κάλεσε έκαστος το Δικαστήριο να αποδεχθεί τη μαρτυρία που προσκόμισε και να απορρίψει την άλλη και εισηγήθηκαν προς το Δικαστήριο ποσά για τα οποία θα πρέπει το Δικαστήριο να καταδείξει ως δίκαιο και εύλογο ποσό για γενικές αποζημιώσεις. Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου, τον τρόπο που έδιναν μαρτυρία, την εντύπωση που έχουν αφήσει στο εδώλιο του μάρτυρα καθώς και την όλη συμπεριφορά τους σ΄ αυτό και προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας τους. Εξετάζοντας με ιδιαίτερη προσοχή τη μαρτυρία του ενάγοντα αυτό που άνετα καταλήγει το Δικαστήριο είναι ότι ήταν διάχυτη από υπερβολή ως προς τους τραυματισμούς που υπέστη από το επίδικο δυστύχημα, την αποθεραπεία, τα κατάλοιπα αυτών των τραυμάτων σε συνδυασμό με την εργασία του. Θέλω να παρατηρήσω ότι τα πλείστα τα οποία έχει αναφέρει πέραν του τραυματισμού του και τα κατάλοιπα τα οποία του έχει αφήσει ο οποίος ισχυρισμός θα εξεταστεί σε σχέση με την υπόλοιπη ιατρική μαρτυρία, αποτελούν ισχυρισμούς για τους οποίους δεν έχει δοθεί περαιτέρω μαρτυρία. Συγκεκριμένα για τις ζημιές που προκλήθηκαν σ΄ αυτόν σε σχέση με την εργασία του και τα λεφτά που έπαιρνε από τους χώρους εργασίας διαπιστώνω ότι δεν έχει προσκομίσει οποιοδήποτε έγγραφο για την απόδειξη τους. Ισχυρίστηκε ότι από την εταιρεία Dynacon έχει απολαβές ΛΚ1.300, 13ο και 14ο μισθό χωρίς βέβαια να προσκομίσει οποιαδήποτε βεβαίωση. Το ίδιο ισχύει και από την εταιρεία An.Ka. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι προσέλαβε υπάλληλο για να εκτελεί την εργασία του στην An.Ka χωρίς να προσκομίσει περαιτέρω στοιχεία. Το μόνο που είναι αποδεχτό είναι οι ετήσιες του απολαβές για το 2005 το οποίο έγινε παραδεχτό γεγονός και ανέρχονται στις ΛΚ18.
- Ο μάρτυς ισχυρίστηκε ότι από την εταιρεία Dynacon τον σταμάτησαν γιατί δεν μπορούσε να εκπληρώσει τα καθήκοντα του χωρίς να προσκομίσει οποιοδήποτε έγγραφο προς απόδειξη του ισχυρισμού. Τέλος ισχυρίστηκε ότι εργάστηκε για λίγο χρόνο στην εταιρεία Ζαχαριάδη χωρίς κι εδώ να προσκομίζει οποιοδήποτε έγγραφο. Με τα όσα ο ενάγοντας έχει αναφέρει δεν έχει πείσει το Δικαστήριο ότι από το δυστύχημα έχει αλλάξει η εργασία του. Όλα τα πιο πάνω οδηγούν το Δικαστήριο στο συμπέρασμα ότι τα όσα ανέφερε ο μάρτυρας ήταν σκόρπιοι ισχυρισμοί του για να ενισχύσει τα όσα απαιτεί. Έχω μελετήσει με ιδιαίτερη προσοχή τη μαρτυρία και των δύο ιατρών τόσο του κ. Σιμιλλίδη ο οποίος ήταν ο θεράπων ιατρός του ενάγοντα όσο και του κ. Γεωργίου ο οποίος εξέτασε τον ενάγοντα εκ μέρους του εναγόμενου. Αυτό που δυστυχώς παρατηρώ μέσα από τη μαρτυρία και των δύο είναι η προσπάθεια από τη μια του κ. Σιμιλλίδη να προσδώσει υπέρμετρη σοβαρότητα στους τραυματισμούς που υπέστη ο ενάγοντας και η προσπάθεια από την άλλη του κ. Γεωργίου να τους μειώσει. Εξετάζοντας λοιπόν με αυστηρότητα τη μαρτυρία τους και σε σχέση με το τι έχει διαπιστώσει ο καθένας από αυτούς χωρίς να καθιστώ τον εαυτό μου εμπειρογνώμονα καταλήγω κατ΄ αρχάς από τα όσα και οι δύο αναφέρουν ότι ο ενάγοντας δεν έχει νοσηλευτεί σε ιατρικό ίδρυμα από τον τραυματισμό του, επισκέφθηκε την επόμενη τον ιατρό κ. Σιμιλλίδη και παρακολουθείτο ως εξωτερικός ασθενής από τον ίδιο. Φυσικά αυτό δεν δηλώνει ότι ο ενάγοντας δεν τραυματίστηκε ή οι τραυματισμοί του ήταν ελαφριοί Τα πλείστα που έχει καταγράψει στο ιατρικό πιστοποιητικό ο κ. Σιμιλλίδης, τεκμήριο 1, είναι τα όσα του έχει αναφέρει ο ίδιος αφού οι πλείστες αναφορές του είναι τι παραπονείται ο ενάγοντας. Συγκεκριμένα ο ενάγοντας παραπονείτο ότι έχει έντονη κεφαλαλγία και ζάλη, τάση για εμετό, εμβοές ωτών, έντονο πόνο και δυσφορία σε ολόκληρη τη σπονδυλική στήλη, μεγάλη δυσκολία στη βάδιση, πόνο σε αμφότερα τα γόνατα και αριστερή κνήμη, παραπονείτο για δυσκολία στην αναπνοή λόγω του πόνου στη θωρακική μοίρα και στο θώρακα. Αυτά που ο ίδιος έχει διαπιστώσει ήταν τα ακόλουθα: παρουσία ελαφρού νυσταγμού και κατά την εξέταση της αυχενικής μοίρας παρουσίαζε ελαφρό σπασμό οι δε κινήσεις της αυχενικής μοίρας ήταν περιορισμένες κατά 70%. Υπήρχε μεγάλη ευαισθησία κατά την ψηλάφηση της θωρακο-οσφυικής μοίρας και ιδιαίτερα στην περιοχή της οσφυϊκής μοίρας. Οι κινήσεις στην περιοχή ήταν περιορισμένες με σαφή παρουσία μυικού σπασμού, μεγάλη δυσκολία στη βάδιση. Το δεξί γόνατο ήταν διογκωμένο, επώδυνο στη ψηλάφηση με συλλογή ενδοαρθρικού υγρού και οι κινήσεις του γόνατος ήταν πολύ επώδυνες. Υπήρχε μεγάλο αιμάτωμα στην πρόσθια επιφάνεια της αριστερής κνήμης το οποίο αιμάτωμα ήταν σκληρό στην ψηλάφηση και πολύ επώδυνο. Αυτό που έχει προβληματίσει το Δικαστήριο είναι γιατί δεν παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο και δεν έχουν επεξηγηθεί οι ακτινογραφίες που λήφθηκαν από τον ενάγοντα στο Νοσοκομείο Λεμεσού τις οποίες προσκόμισε στον ιατρό κ. Σιμιλλίδη καθώς και η έλλειψη ιατρικού πιστοποιητικού του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού αφού ήταν το πρώτο ιατρικό ίδρυμα το οποίο περιέθαλψε τον ενάγοντα. Μετά από παρέλευση αρκετού χρόνου και συγκεκριμένα μετά από παρέλευση δύο και πλέον χρόνων από το δυστύχημα ο ενάγοντας υποβλήθηκε σε μαγνητική τομογραφία της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Τα αποτελέσματα της μαγνητικής τομογραφίας της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης καταλήγουν στα πιο κάτω ευρήματα: «ο Ο3-Ο4 μεσοσπονδύλιος δίσκος παρουσιάζει αφυδάτωση, και διάταση με ρήξη του ινώδους δακτυλίου που έχουν ως αποτέλεσμα την ήπια πίεση του μηνιγγικού σάκκου και την ήπια στένωση του αριστερού μεσοσπονδύλιου τρήμματος. Ο Ο4-Ο5 μεσοσπονδύλιος δίσκος παρουσιάζει αφυδάτωση, διάταση του ινώδους δακτυλίου και μικρή οπίσθια κεντρική που έχουν ως αποτέλεσμα την ήπια πίεση του μηνιγγικού σάκκου και που εφάπτεται του αριστερού Ο5 καταδυομένου νεύρου ως και την ήπια στένωση των μεσοσπονδυλίων τρημμάτων. Ο Ο5-Ι1 μεσοσπονδύλιος δίσκος παρουσιάζει αφυδάτωση, διάταση τη του ινώδους δακτυλίου και μικρή οπίσθια κεντρική-δεξιά παράκεντρη κήλη με ρήξη του ινώδους δακτυλίου που έχουν ως αποτέλεσμα την ήπια πίεση του μηνιγγικού σάκκου και που εφάπτεται των καταδυομένων νεύρων ως και την ήπια στένωση των μεσοσπονδυλίων τρημμάτων. Δεν παρατηρείται καθήλωση του τελικού νηματίου». Ο Δρ Όμηρος Διαμαντής στο τεκμήριο 10 έχει ως διάγνωση: «μικρή οπίσθια κεντρική κήλη του Ο4-Ο5 μεσοσπονδυλίου δίσκου που εφάπτεται του αριστερού Ο5 καταδυομένου νεύρου. Μικρή οπίσθια κεντρική-δεξιά παράκεντρη κήλη του Ο5-Ι1 μεσοσπονδυλίου δίσκου που εφάπτεται των καταδυομένων νεύρων». Όσον αφορά τη μαγνητική τομογραφία του δεξιού γόνατος που λήφθηκε στις 14.10.2005 καταλήγει ότι υπήρχε: «μικρή ρήξη του έσω μηνίσκου, ρήξη του έξω μηνίσκου, διάστρεμμα πρώτου βαθμού (grade I) του έσω πλαγίου συνδέσμου και μόλις υποσημειούμενη κύστη Baker». Αυτό δεν έχει αμφισβητηθεί από τον κ. Γεωργίου ότι προκλήθηκε από δυστύχημα. Το 2011 και συγκεκριμένα στις 04.03.2011 υποβάλλεται σε νέες μαγνητικές τομογραφίες της οσφυϊκής μοίρας και της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Η μαγνητική τομογραφία της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης ημερομηνίας 04.03.2011 δεν παρουσιάζει ουσιαστικές διαφορές από τη μαγνητική τομογραφία ημερομηνίας 03.12.
- Η μαγνητική τομογραφία της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης καταλήγει στα πιο κάτω ευρήματα: «Παρατηρείται ευθιασμός της σπονδυλικής στήλης (μυϊκός σπασμός;). Ο Α2-Α3 μεσοσπονδύλιος δίσκος παρουσιάζει μικρή οπίσθια κεντρική κήλη με συνοδό μικρό οπίσθιο επιχείλιο οστεόφυτο που έχει ως αποτέλεσμα την μετρίου βαθμού πίεση του μηνιγγικού σάκκου. Ο Α4-Α5 μεσοσπονδύλιος δίσκος παρουσιάζει διάταση του ινώδους δακτυλίου με συνοδό μικρό οπίσθιο επιχείλιο οστεόφυτο που έχει ως αποτέλεσμα την μεγάλου βαθμού πίεση του μηνιγγικού σάκκου. Παρατηρείται ελίκωση της αριστερής σπονδυλικής αρτηρίας και εκτείνεται εντός του αριστερού μεσοσπονδύλιου τρήμματος. Ο Α5-Α6 μεσοσπονδύλιος δίσκος παρουσιάζει διάταση του ινώδους δακτυλίου που έχει ως αποτέλεσμα την μετρίου βαθμού πίεση του μηνιγγικού σάκκου. Παρατηρείται ελίκωση της αριστερής σπονδυλικής αρτηρίας που εκτείνεται εντός του αριστερού μεσοσπονδύλιου τρήμματος. Ο Α6-Α7 μεσοσπονδύλιος δίσκος παρουσιάζει διάταση του ινώδους δακτυλίου που έχει ως αποτέλεσμα την ήπια πίεση του μηνιγγικού σάκκου. Σε μερικά μεσοσπονδύλια διαστήματα παρατηρούνται εντός των μεσοσπονδυλίων τρημμάτων μικρές μηνιγγικές-περινευρικές κύστεις άνευ κλινικής σημασίας. Δεν παρατηρείται παθολογικό μαγνητικό σήμα από το νωτιαίο μυελό». Για πρώτη φορά ο Δρ Όμηρος Διαμαντής κάνει αναφορά στη διάγνωση του: «δισκοπάθεια με συνοδά μικρά οπίσθια οστεόφυτα σε πολλαπλά επίπεδα που πιέζουν τον μηνιγγικό σάκκο. Ελίκωση της αριστερής σπονδυλικής αρτηρίας που εκτείνεται εντός των αριστερών Α4-Α5 και Α5-Α6 μεσοσπονδυλίων τρημμάτων». Τόσο όμως ο ιατρός Σιμιλλίδης όσο και ο ακτινολόγος Όμηρος Διαμαντής δεν έχουν καταδείξει με σαφήνεια ότι η δισκοπάθεια που παρουσιάζει ο ενάγοντας είναι τραυματική. Οι εξηγήσεις που έχουν δοθεί από τον ιατρό Γεωργίου όσον αφορά τη δισκοπάθεια σε συνδυασμό με την αφυδάτωση που υπάρχει στους δίσκους είναι πολύ πιο κοντά να κριθεί η δισκοπάθεια ως χρόνια. Δεν απορρίπτω τις θέσεις του ιατρού Σιμιλλίδη ως προς τους τραυματισμούς που υπέστη ο ενάγοντας και αυτοί περιγράφονται στο ιατρικό πιστοποιητικό που έκδωσε ο ίδιος, τεκμήριο 1, τη μαγνητική τομογραφία που έγινε το 2005 και το 2007 και εν μέρει στο ιατρικό πιστοποιητικό που έκδωσε ο ιατρός Γεωργίου καθώς και η αναφορά και των δύο ως προς τι έχουν διαπιστώσει από τον τραυματισμού του δεξιού γόνατος. Αμφότεροι έχουν εξηγήσει ότι το πρόβλημα που έχει το δεξιό γόνατο του ενάγοντα μπορεί να θεραπευθεί με αρθροσκόπηση. Αυτό που καταλήγω είναι ότι τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο ενάγοντας ως προς τους τραυματισμούς της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης είναι προβλήματα που κατά πολύ μεγάλο βαθμό επιδρά η ηλικία του ενάγοντα και όχι ο τραυματισμός του. Ο θεράπων ιατρός κ. Σιμιλίδης ανέφερε ότι αυτό που μπορεί να πει μετά βεβαιότητας είναι ότι από τον τραυματισμό στο δυστύχημα φανερώθηκε και το πρόβλημα στο σπόνδυλο. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση μαρτυρίας, την παραδοχή του εναγόμενου ως προς την ευθύνη καθώς και τα παραδεχτά γεγονότα που αφορούν κάποια ποσά που αξιώνει ο ενάγοντας ως ειδικές αποζημιώσεις παραμένει προς εξέταση το ύψος των γενικών αποζημιώσεων καθώς και η απώλεια απολαβών του ενάγοντα. Οι υπόλοιπες αξιώσεις έχουν δηλωθεί. Ο ενάγοντας πέραν από τα όσα έχουν δηλωθεί και αποτελούν παραδεχτό γεγονός και τα οποία δικαιούται ως ειδικές αποζημιώσεις ζητά τα πιο κάτω ποσά ως απώλεια εισοδήματος και αποζημιώσεις για μελλοντικές χειρουργικές επεμβάσεις. Συγκεκριμένα ζητά τα πιο κάτω ποσά: 1) Αποζημιώσεις για απώλεια εισοδήματος για περίοδο 2 ½ μηνών αρχική αναρρωτική άδεια λαμβάνοντας υπόψη τις συμφωνηθείσες ετήσιες απολαβές του €6.535 2) Αποζημιώσεις για απώλεια εισοδήματος για περίοδο 1 μηνός αναρρωτικής άδειας η οποία του παραχωρήθηκε σταδιακά €2.614 3) Αποζημιώσεις για απώλεια εισοδήματος για περίοδο 1 μηνός αναρρωτικής άδειας που θα προκύψει από χειρουργική επέμβαση στο πόδι €2.614 4) Αποζημίωση για έξοδα μελλοντικής χειρουργικής επέμβασης στο πόδι €1.708,60 5) Αποζημιώσεις για έξοδα μελλοντικής χειρουργικής επέμβασης στον σπόνδυλο €6.000 Τα ανωτέρω ποσά ως ειδικές αποζημιώσεις θα πρέπει, όχι μόνο να εξειδικεύονται στα δικόγραφα, αλλά να αποδεικνύονται με αυστηρότητα [βλέπε Σπύρου ν. Χ"Χαραλάμπους
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298, Ηρακλέους ν. Σκάφους Νίκη, Αγωγή Ναυτοδικείου 91182
(1994)1 Α.Α.Δ. 510, Ηρακλέους ν. Πέτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239 και Παναγιώτου ν. Φραγκέσκου
(1999)1 Α.Α.Δ.
- Εξετάζοντας με ιδιαίτερη προσοχή την έκθεση απαίτησης του ενάγοντα περιγράφεται στις λεπτομέρειες των ειδικών αποζημιώσεων ως απώλεια απολαβών το συνολικό ποσό των €34.674,66 το οποίο θεωρεί ως απώλεια απολαβών για την περίοδο 07.09.2005-07.11.2005, 14.02.2006-28.02.2006 και 14.11.2007-14.12.
- Αυτό το ποσό εκτός από την αναφορά στην έκθεση απαίτησης θα πρέπει να αποδειχθεί και με μαρτυρία. Πιστεύω είναι και ο λόγος που ο ευπαίδευτος συνήγορος του ενάγοντα στην αγόρευση του περιορίζει κατά πολύ το ποσό που ζητείται ως απώλεια εισοδήματος όπως ανωτέρω το καταγράφω. Εξετάζοντας λοιπόν τα ποσά που ζητά ως αποζημιώσεις για απώλεια εισοδήματος όπως αυτά έχουν περιοριστεί μέσα από την αγόρευση του ευπαιδεύτου συνηγόρου του το μόνο που διαπιστώνω είναι η εκ συμφώνου καταχώρηση του πιστοποιητικού που αφορά τις ασφαλιστέες αποδοχές του ενάγοντα για τα έτη 1981-2010 και τη δήλωση ως παραδεχτού γεγονότος ότι οι ασφαλιστικές αποδοχές του ενάγοντα για το έτος 2005 είναι ΛΚ18.
- Διαπιστώνεται δε περαιτέρω ότι με βάση το τεκμήριο 1 παραχωρήθηκε άδεια στον ενάγοντα από 07.09.2005-07.11.
- Παρά το γεγονός ότι το ιατρικό πιστοποιητικό (τεκμήριο 1) εκδόθηκε στις 14.02.2006 και η τελευταία φορά που εξετάστηκε ο ενάγοντας για την έκδοση του ιατρικού πιστοποιητικού (τεκμήριο 1) ήταν στις 06.02.2006 δεν έχει αναφερθεί οποιαδήποτε παραχώρηση άλλης άδειας πέραν των γενικών αναφορών του ενάγοντα. Είναι γεγονός και αποδέχομαι ότι του παραχωρήθηκε η άδεια όπως αυτή περιγράφεται στο τεκμήριο
- Το Δικαστήριο όμως με τα δεδομένα που έχει λαμβάνοντας υπόψη τη μαρτυρία του ενάγοντα και τα παραδεχτά γεγονότα δεν μπορεί να καταλήξει ποιος ήταν ο μηνιαίος μισθός του ενάγοντα κατά την περίοδο που έλαβε την αναρρωτική άδεια. Αυτό όφειλε να πράξει ο ενάγοντας και με μαρτυρία να αποδείξει τα ποσά. Η παραδοχή εκ μέρους των εναγομένων ότι οι ασφαλιστέες αποδοχές του ενάγοντα για το έτος 2005 ήταν €18.365 δεν δίδει το δικαίωμα στο Δικαστήριο να απομονώσει οποιαδήποτε ποσά και να καταλήξει στις μηνιαίες απολαβές του ενάγοντα. Ως εκ τούτου τα ποσά που αναφέρει ο ευπαίδευτος συνήγορος του ενάγοντα και περιγράφονται ανωτέρω δεν έχουν αποδειχθεί με την αναγκαία μαρτυρία και ως εκ τούτου απορρίπτονται. Όσον αφορά τις αποζημιώσεις για μελλοντικές χειρουργικές επεμβάσεις τόσο στο πόδι όσο και στον σπόνδυλο τα ποσά αυτά δεν εξειδικεύονται στην έκθεση απαίτησης και παρά τη μαρτυρία του ιατρού Γεωργίου ότι για τις δύο αυτές επεμβάσεις απαιτούνται τα ποσά των €1.708,60 και €6.000 αντίστοιχα το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει και να επιδικάσει ως ειδικές αποζημιώσεις για τον ενάγοντα τα πιο πάνω ποσά. Για το θέμα όμως της χειρουργικής επέμβασης που αφορά το πόδι το οποίο έχουν κάμει αναφορά και οι δύο ιατροί ότι είναι το μόνο μέσο θεραπείας του ενάγοντα το ποσό της επέμβασης θα ληφθεί υπόψη μέσα στα πλαίσια των γενικών αποζημιώσεων. Η απαίτηση του ενάγοντα που περιγράφεται στην παράγραφο 9 της έκθεσης απαίτησης σε σχέση με την πρόσληψη υπαλλήλου φαίνεται να έχει ουσιαστικά εγκαταλειφθεί αφού διαπιστώνεται μέσα από την αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου του ότι δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά. Πέραν τούτου η αναφορά σε αυτό το ποσό των €3.417,20 ενώ περιγράφεται στην παράγραφο 9 δεν απαιτείται από τον ενάγοντα στο παρακλητικό της έκθεσης απαίτησης. Συνεπώς με βάση τα παραδεχτά γεγονότα ο ενάγοντας δικαιούται ως ειδικές αποζημιώσεις το ποσό των €1.779,46 για την αποζημίωση του οχήματος του, το ποσό των €700 έξοδα φυσιοθεραπείας, το ποσό των €49,12 για μεταφορά του οχήματος, το ποσό των €324,63 ιατρικά έξοδα Πολυκλινικής Υγείας, το ποσό των €213,57 έξοδα του Δρ Σιμιλλίδη, το ποσό των €102,52 για ιατρικά έξοδα και το ποσό των €145,23 για ακτινογραφίες. Η υπάρχουσα νομολογία επί του θέματος των αποζημιώσεων θέτει ότι οι αποζημιώσεις θα πρέπει να συνιστούν εύλογη και δίκαιη αποκατάσταση του ενάγοντος [βλέπε Ioannou & Paraskevaides (Overseas) Ltd an Other v. Christofis
(1982)1 C.L.R. 719], αλλά το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να αποπειράται να επιδικάσει αποζημιώσεις για το πλήρες ποσό ή να προβεί σε τέλεια χρηματική αποκατάσταση [δέστε Paraskevopoulos v. Georghiou
(1970)1 C.L.R. 118 και Xenopoulos and another v. Anastasiou
(1981)1 C.L.R. 521]. Από την άλλη, οι αποζημιώσεις θα πρέπει να είναι κοινωνικά αποδεκτές (βλέπε Δ. Κουμπαρή κ.ά. ν. Δ. Χρίστου Φατρή
(2001)1 Β Α.Α.Δ. σελ. 921). Έχει τονιστεί, περαιτέρω, η ανάγκη για μια πιο δίκαιη και φιλελεύθερη αποτίμηση του ανθρώπινου πόνου και των πολλαπλών στερήσεων που προκαλούν οι αναπηρίες στα θύματα της αμέλειας [Βλέπε Βρυωνίδη ν. Σωφρονίου
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 1181]. Γεγονός αποτελεί ότι δεν υπάρχει ξεκαθαρισμένο και επακριβές κονδύλι για κάθε τραύμα ξεχωριστά. Ο ενάγοντας μέσω των ιατρικών πιστοποιητικών που έχει προσκομίσει υπέστη σοβαρούς τραυματισμούς τόσο στην αυχενική μοίρα όσο και στην θωρακο-οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης και εξακολουθεί να έχει ενοχλήματα. Οι κήλες δίσκων στο μεσοδιάστημα Ο3-Ο4, Ο4-Ο5 και Ο5-Ι1 μπορεί να προκλήθηκαν από το ατύχημα. Με βάση τη διάγνωση του Δρ Όμηρου Διαμαντή στη μαγνητική τομογραφία (τεκμήριο 10) διαπιστώνεται μικρή οπίσθια κεντρική κήλη του Ο4-Ο5 μεσοσπονδυλίου δίσκου που εφάπτεται του αριστερού Ο5 καταδυόμενου νεύρου και μικρή οπίσθια κεντρική-δεξιά παράκεντρη κήλη του Ο5-ΟΙ1 μεσοσπονδύλιου δίσκου που εφάπτεται των καταδεικνυόμενων νεύρων. Στο ιατρικό πιστοποιητικό του γιατρού Σιμιλλίδη αναφέρει ότι οι δίσκοι μελλοντικά μπορεί να χειροτερεύσουν κάτι που όμως δεν διαπιστώνεται έχοντας υπόψη τα πιστοποιητικά τεκμήρια 10 και 13. Ως προς το πρόβλημα στο γόνατο διαπιστώθηκε ρήξη του έσω και έξω μηνίσκου, διάστρεμμα πρώτου βαθμού του έσω πλαγίου συνδέσμου μόλις υποσημειούμενη κύστη Baker. Η θεραπεία του γόνατος είναι με χειρουργική επέμβαση για την οποία ο ενάγοντας παρά τις ενδείξεις των ιατρών δεν προχώρησε. Με βάση τα συμπεράσματα του ιατρού Σιμιλλίδη ο ενάγοντας υπέστη μεγάλη ταλαιπωρία και πόνο από το δυστύχημα, υπέστη κακώσεις. Υπήρχαν ισχυρισμοί ότι οι κακώσεις αυτές θα παραμείνουν μόνιμες και γίνεται αναφορά για δισκοπάθεια και με βάση το τεκμήριο 12 όμως κανένας ιατρός δεν μπορούσε να επιβεβαιώσει ότι η δισκοπάθεια προκλήθηκε από το δυστύχημα. Στην υπόθεση Δέσπω Καλογήρου ν. Χριστίνας Αντωνιάδου
(1997)1Γ Α.Α.Δ. 1444 επιδικάστηκε ποσό ΛΚ6.000 για γενικές αποζημιώσεις για τραυματισμούς, κάκωση στο δεξιό αστράγαλο, δύο εγχειρήσεις καθαρισμού πληρών, απόσπαση μοσχεύματος από άλλο μέρος, τοποθέτηση στο καταστρεφέν μέρος, πρόκληση μεγάλης δύσμορφης ουλής κ.ά., ηλικία 20 ετών. Επίσης στην υπόθεση Σπύρος Μελάς και Ελένη Λτδ κ.α. ν. Μαρίνου Σάββα Πολίτη
(2003)1 (Α) Α.Α.Δ. 594 ο εφεσείων υπέστη σοβαρούς τραυματισμούς στο αριστερό γόνατο όχι επηρεασμός λειτουργικών στοιχείων, πιθανότητα περιοδικών ενοχλήσεων υπό μορφή αίσθησης, δυσκαμψίας του γονάτου κυρίως μετά από παρατεταμένη ακινησία, μείωση κατά 15%των πιθανοτήτων της ποδοσφαιρικής του εξέλιξης με ιδιαίτερη διάκριση. Ύπαρξη τραυματικών ουλών. Το πρωτόδικο επιδίκασε ΛΚ15.000, κρίθηκαν υπερβολικές και μειώθηκαν σε ΛΚ8.000 από το Εφετείο. Από αμφότερους τους δικηγόρους έγινε παραπομπή σε αποφάσεις όσον αφορά το ύψος των αποζημιώσεων και σημειώνω τα πιο κάτω: Αριστείδου ν. Σιαηλής
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 617 ο εφεσείοντας είχε υποστεί συντριπτικό κάταγμα του έσω σφυρού της αριστερής ποδοκνημικής άρθρωσης. Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση και το κάταγμα σταθεροποιήθηκε με βίδα που αφαιρέθηκε με νέα επέμβαση 11 ημέρες μετά και το άκρο τοποθετήθηκε σε γύψο για ένα μήνα. Ακολούθησε φυσιοθεραπεία και χρήση βακτηρίων για 2 ½ μήνες. Παρουσιάστηκε οίδημα στην αριστερή ποδοκνημική άρθρωση και υπήρχε περιορισμός των κινήσεων του αριστερού κάτω άκρου. 20 μήνες μετά παρατηρήθηκε μικρή πάχυνση στην περιοχή, μικρή δυσκαμψία της άρθρωσης και υπό ορισμένες συνθήκες επώδυνες κινήσεις. Δυσκολευόταν στο βαθύ κάθισμα και στη βάδιση σε ανώμαλο έδαφος ενώ η άρθρωση ήταν επώδυνος μετά από ορθοστασία Υπήρχε πιθανότητα δημιουργίας οστεοαρθρίτιδας στο μέλλον. Επιδικάστηκε ποσό €10.251,61 (£6.000). Κούρρης ν. Παπαδοπούλλου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1147 ο εφεσείοντας, 35 ετών κατά το δυστύχημα, είχε υποστεί ανοικτό συντριπτικό κάταγμα του κάτω τρίτου της δεξιάς κνήμης και περόνης. Έγινε ανάταξη, τοποθετήθηκαν 2 βελόνες και γύψος. Για 6 μήνες χρησιμοποιούσε βακτηρίες και παρέμεινε εκτός εργασίας για 13 περίπου μήνες. Επιδικάστηκαν €11.960,21 (£7.000). Γεώργιος Τιτώνη ν. Χαρ. Πηλακούτας Λτδ
(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 479 μηχανικός αυτοκινήτων, ηλικίας 34 ετών κατά το ατύχημα, σοβαρός τραυματισμός στο πόδι, εγχείρηση για αφαίρεση του μηνίσκου και συρραφή των χιαστών συνδέσμων, ακινητοποίηση του ποδιού για 10 μέρες, παραμονή στο Νοσοκομείο. Άρχισε να βαδίζει με τη βοήθεια βακτηριών μασχάλης, μόνιμα κατάλοιπα, αδυναμία στο βαθύ κάθισμα, μη δυνατότητα τρεξίματος, πόνος κατά το ανεβοκατέβασμα σκάλων, αστάθεια στο δεξιό γόνατο κ.ά. Του επιδικάστηκε ποσό £10.000 και επικυρώθηκε κατ΄ έφεση. Οι πιο πάνω αποφάσεις είναι ενδεικτικές για την παρούσα υπόθεση καθότι υπάρχουν σημεία που οι τραυματισμοί είναι οι ίδιοι. Με βάση λοιπόν τους τραυματισμούς που υπέστη ο ενάγοντας, καταλήγω ότι το ποσό των €18.000 είναι δίκαιο και εύλογο ποσό αποζημίωσης για τον πόνο, την ταλαιπωρία που υπέστη ο ενάγοντας από τον τραυματισμό του κατά το επίδικο δυστύχημα. Όσον αφορά το θέμα του τόκου διαπιστώνεται ότι το δυστύχημα έγινε τον 9ον του 2005 και η αγωγή καταχωρήθηκε τον 1ο του 2007 δηλαδή μετά την παρέλευση 1 ½ και πλέον χρόνου η δε έκθεση απαίτησης καταχωρήθηκε στις 10.06.2008. Όσον αφορά τις ειδικές ζημιές δεν έχω μαρτυρία για τη κάθε μια πότε αυτή έχει διαπιστωθεί και ως εκ τούτου με βάση και την υπόθεση Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 475 και ελλείψει οποιασδήποτε δικαιολογίας καταλήγω ότι και τα δύο ποσά θα πρέπει να φέρουν τόκο από την καταχώρηση της αγωγής. Ως εκ τούτου εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγομένου για το ποσό των €18.000 ως γενικές αποζημιώσεις πλέον νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής μέχρι εξοφλήσεως και για το ποσό των €3.414,53 ως ειδικές αποζημιώσεις πλέον νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής μέχρι εξοφλήσεως πλέον έξοδα ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα της απόφασης. (Υπ.)............ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΤΑ Subject: Civil/Other action/Final Αναφορά: Πολιτική - Δυστύχημα - Γενικές και ειδικές αποζημιώσεις. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο