ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΤΑΛΗ, Αρ. Αίτησης: 301/2010, 5.10.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A270 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΠΤΩΧΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Αρ. Αίτησης: 301/2010 ΕΝ ΠΤΩΧΕΥΣΕΙ: Δημήτρη Κούταλη, εκ Λεμεσού ΑΙΤΗΣΗ ΔΙΑ ΚΛΗΣΕΩΣ ΥΠΟ: ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΟΥΤΑΛΗ - ΑΙΤΗΤΗ -------------------------------- 5.10.2011 Για τον αιτητή: κ. Χριστοδούλου για κ. Μαθηκολώνη Για καθ' ων η αίτηση: κα Μαρκουλλή Για Επίσημο Παραλήπτη: κ. Σκουφάρης Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση ο αιτητής ζητά την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου που να αναστέλλει την περαιτέρω διαδικασία μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής ημερ. 1.12.2010, αναφορικά προς την περιουσία του στην παρούσα αίτηση, μέχρι της εκδίκασης και αποπεράτωσης της έφεσης εναντίον της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ. 1.12.2010 και/ή μέχρι νεότερων οδηγιών του Δικαστηρίου. Στήριξε την αίτηση του επί του Περί Πτωχεύσεων Νόμου Κεφ.5, Άρθρα 3, 4, 5, 6 παρ.4, επί των περί Πτωχεύσεων Κανονισμών Κεφ.6 Κανονισμοί 2, 4, 7, 16, 44, 47, 50 και 71, επί των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών Δ.48 Κ.1-9, ως και επί της συμφυούς δικαιοδοσίας και εξουσιών του Δικαστηρίου και επί των αρχών της φυσικής Δικαιοσύνης. Υποστήριξε την αίτηση του με γεγονότα τα οποία περιέχονται στην ένορκη του δήλωση η οποία επισυνάπτεται στην Αίτηση. Στις 8.7.2010 οι καθ' ων η αίτηση, στην παρούσα αίτηση, καταχώρησαν εναντίον του αίτηση πτώχευσης με τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο και την 1.12.2010 εκδόθηκε διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του κατόπιν ακρόασης της αίτησης. Εναντίον της πιο πάνω απόφασης καταχώρησε στις 29.12.10 έφεση. Ισχυρίζεται ότι έχει πολύ καλούς λόγους και σοβαρή πιθανότητα να επιτύχει στην έφεση με αποτέλεσμα σε τέτοια περίπτωση να ακυρωθεί το εκδοθέν διάταγμα παραλαβής. Η αίτηση στην οποία εκδόθηκε το εφεσιβληθέν διάταγμα συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου και υποβλήθηκε κακόπιστα ή για αλλότριους σκοπούς αφού σκοπός της αίτησης είναι η εξάσκηση πίεσης εναντίον του για να πληρώνει ποσά έναντι του εξ αποφάσεως χρέους του. Καταχώρησαν και προηγουμένως άλλη αίτηση πτώχευσης αρ. 203/09 την οποία απέσυραν αφού εισέπραξαν από αυτόν το ποσό των €10.
- Εάν προχωρήσει η διαδικασία και κηρυχθεί σε πτώχευση, η έφεση που έχει καταχωρήσει θα καταστεί άνευ αντικειμένου. Αποτέλεσμα αυτού θα είναι η πρόκληση σ' αυτόν ανεπανόρθωτης βλάβης και ζημιάς και θα προκληθούν ανυπέρβλητα προβλήματα στις καθημερινές του συναλλαγές αλλά και στην επιβίωση τόσο της δικής του όσο και της οικογένειας του. Αναστολή της διαδικασίας δεν θα επηρεάσει σε σοβαρό βαθμό τα δικαιώματα και συμφέροντα των πιστωτών. Όπως φαίνεται μέσα από τα έγγραφα που είναι επισυνημμένα στην αίτηση ο αιτητής οφείλει στους καθ' ων η αίτηση το ποσό των €391.166,72 με τόκο 10 ½ % επί του ποσού των €378.115,29 από 30.4.2010 μέχρι εξόφλησης με κεφαλαιοποίηση του τόκου δυο φορές ετησίως την 30.
- και 30.
- εκάστου έτους. Το ανωτέρω ποσό οφείλεται δυνάμει δικαστικής απόφασης που εξεδόθη στις 11.10.2004 στα πλαίσια της αγωγής 2766/
- Οι καθ' ων η αίτηση πιστωτές καταχώρησαν ένσταση την οποία βάσισαν στον Περί Πτωχεύσεως Νόμο, Κεφ.5 άρθρα 3, 4, 5, 6 παρ.4, στους Περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικούς Κανονισμούς, Κεφ.6, Κανονισμοί 2, 4, 7, 16, 18, 44, 47, 50 και 71, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.1-9 και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Επικαλέστηκαν τους ακόλουθους λόγους ένστασης οι οποίοι καταγράφονται στην ίδια την ειδοποίηση ένστασης και είναι οι ακόλουθοι: «
- Η Αίτηση είναι καταχρηστική και νόμω και/ή ουσία αβάσιμη. 2 Η Έφεση με αρ. 36/11 δεν έχει καλές και/ή οποιεσδήποτε πιθανότητες επιτυχίας.
- Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την παρούσα Αίτηση δεν αποκαλύπτεται κανένας ιδιαίτερος λόγος που να αιτιολογεί την αναστολή της διαδικασίας μετά την έκδοση του Διατάγματος Παραλαβής και/ή οι λόγοι που αναφέρονται δεν μπορούν να οδηγήσουν σε αναστολή εκτέλεσης του Διατάγματος Παραλαβής.
- Δεν υπάρχει καμία εξασφάλιση του Καθ' ου η Αίτηση/Αιτητή προς τους Αιτητές/Καθ' ων η Αίτηση ότι με την έκδοση διατάγματος αναστολής του διατάγματος παραλαβής μέχρι την Εκδίκαση της Έφεσης δεν θα προηγηθεί βλάβη στα συμφέροντα και/ή δικαιώματα των Αιτητών/Καθ' ων η Αίτηση.
- Δεν έχει δοθεί από τον Καθ' ου η Αίτηση/Αιτητή οποιαδήποτε εξασφάλιση ότι έχει πραγματική δυνατότητα εξόφλησης των Αιτητών/Καθ' ων η Αίτηση ως πιστωτών του.» Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Χαράς Τριμερίτη η οποία λέγει ότι το γεγονός και μόνο ότι ο αιτητής καταχώρησε έφεση εναντίον της απόφασης του Δικαστηρίου ημερ, 1.12.2010 δεν συνιστά από μόνο του λόγο για αναστολή εκτέλεσης της απόφασης, δεν έχει πιθανότητες επιτυχίας. Ο μοναδικός λόγος για τον οποίο καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση είναι για να κερδίσει χρόνο ο αιτητής και να αποφύγει τις υποχρεώσεις του. Ο αιτητής μέχρι σήμερα δεν έχει προβεί σε οποιεσδήποτε ενέργειες για αποπληρωμή του χρέους του ούτε και παρείχε οποιαδήποτε εγγύηση ή εξασφάλιση. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε εξασφάλιση των συμφερόντων των καθ' ων η αίτηση σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος αναστολής καθότι ο αιτητής μπορεί να προχωρήσει σε ενέργειες που να δημιουργήσουν περισσότερες οφειλές ή να προβεί σε ενέργειες που να ζημιώσουν τους καθ' ων η αίτηση όπως η αποξένωση περιουσίας του. Ο Αιτητής βασίζει την Αίτηση του στον Κανονισμό 71 των Πτωχευτικών Κανονισμών. Ο Κανονισμός αυτός όμως παραπέμπει σε αναστολή διαδικασίας προς ακύρωση του διατάγματος παραλαβής. Αποκλείεται οποιαδήποτε αίτηση προς αναστολή του ιδίου του διατάγματος παραλαβής είτε στο Επαρχιακό είτε στο Ανώτατο Δικαστήριο. Ο Αιτητής βασίστηκε επίσης στην απόφαση Μαρία Π. Λοϊζου ν. Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Δερύνειας
(2009)1 Α.Α.Δ.279 για υποστήριξη της θέσης του και ειδικά ότι έχει εφαρμογή ο Κανονισμός 71. Το σχετικό απόσπασμα από την πιο πάνω απόφαση έχει ως εξής: «Έχοντας εξετάσει το ζήτημα κρίνεται ότι κανένα από τα άρθρα ή τους θεσμούς στους οποίους οι αιτήσεις εδράζονται δεν παρέχουν το δικαίωμα να διαταχθεί ενδιαμέσως αναστολή των διαταγμάτων παραλαβής από το Ανώτατο Δικαστήριο, είτε πρωτογενώς, είτε στα πλαίσια των εφέσεων που έχουν ασκηθεί. Ο Καν. 188 απαντάται στο Μέρος V των Πτωχευτικών Κανονισμών και προνοεί ότι οποτεδήποτε δεν υπάρχει πρόνοια στους Κανονισμούς αυτούς, σε σχέση με οποιοδήποτε ζήτημα εγείρεται σε πτωχευτική διαδικασία, θα εφαρμόζονται «.. in so far as they are not repugnant to these rules .....», οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Όντως, δεν υπάρχει κανονισμός στους Πτωχευτικούς Κανονισμούς που διέπουν το υπό εξέταση ζήτημα. Η μοναδική πρόνοια που παραπέμπει σε αναστολή διαδικασίας είναι αυτή του Καν. 71, η οποία όμως δεν έχει εφαρμογή εδώ με δεδομένο ότι αναφέρεται σε αιτήσεις που μπορούν να γίνουν στο Δικαστήριο, το οποίο ορίζεται στον Καν. 3, ως το Δικαστήριο που έχει δικαιοδοσία κάτω από το Κεφ. 5, δηλαδή το αντίστοιχο Επαρχιακό Δικαστήριο για αναστολή διαδικασίας προς ακύρωση του διατάγματος παραλαβής. Παρουσιάζεται λοιπόν ότι αποκλείεται οποιαδήποτε αίτηση προς αναστολή του ιδίου του Διατάγματος Παραλαβής, είτε στο Επαρχιακό Δικαστήριο είτε στο Ανώτατο Δικαστήριο.» (Η υπογράμμιση δική μου) Συνεπώς η Αίτηση είναι νομικά αβάσιμη. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς του Αιτητή ότι τυχόν συνέχιση της διαδικασίας η οποία ακολουθείται μετά την έκδοση διατάγματος παραλαβής και ότι δήθεν είναι βέβαιο ότι θα προκαλέσει σε αυτόν ανεπανόρθωτη βλάβη και ζημιά, θα πλήξει ανεπανόρθωτα και σε μεγάλο βαθμό την αξιοπιστία του και θα του προκαλέσει ανυπέρβλητα προβλήματα στις καθημερινές του συναλλαγές αλλά και στην επιβίωση τη δική του και της οικογένειας του, σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την πιο πάνω απόφαση Λοϊζου ν. ΣΠΕ Δερύνειας: «Όλα τα πιο πάνω εναρμονίζονται με την όλη πτωχευτική διαδικασία, η οποία έχει ορθά χαρακτηριστεί κατ΄ επανάληψη ως μια suis generis διαδικασία και μάλιστα οιωνεί ποινικού χαρακτήρα (δέστε Williams and Hunter on Bankruptcy - πιο πάνω - σελ. 1), με γνώμονα πρώτιστα την προστασία της περιουσίας του χρεώστη προς όφελος βεβαίως των πιστωτών του. Η προστασία αυτή επιτυγχάνεται με το διορισμό του Επίσημου Παραλήπτη ως διαχειριστή της περιουσίας του πτωχεύσαντα, ο οποίος και είναι σε θέση να ανακαλύψει περιουσιακά στοιχεία όταν αναλαμβάνει το καθήκον του μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής. (Williams and Hunter on Bankruptcy - πιο πάνω - σελ. 70). Στα πλαίσια αυτά είναι που αναμένεται η όλη πτωχευτική διαδικασία να προχωρεί με γρήγορους ρυθμούς, γι΄ αυτό και δεν υπάρχουν πρόνοιες για αναστολή διαδικασίας, τη στιγμή που καταχωρείται έφεση εναντίον ενός διατάγματος παραλαβής. Αντίθετα, με αιτήσεις όπως τις υπό εξέταση, επιμηκύνεται η όλη διαδικασία. Άλλωστε, σε ένα ορθό σύστημα απονομής της δικαιοσύνης, δεν αναμένεται από τη στιγμή που έχει καταχωρηθεί έφεση να προχωρούν, είτε οι πιστωτές, είτε ο Επίσημος Παραλήπτης με την περαιτέρω διαδικασία, μέχρι την απόφαση επί της εφέσεως.» Ενόψει όλων των πιο πάνω, η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Η Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα σε βάρος του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση, τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΧ, ΜΚ Subject: Civil/Appl. Αναφορά: Αίτηση για αναστολή διατάγματος παραλαβής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο