← Κύπρος

Κόκος Παναγιώτη Κουφού ν. Γιαννάκης Παναγιώτου, Αρ. Αγωγής 1761/09, 14/10/2011

Κόκος Παναγιώτη Κουφού ν. Γιαννάκης Παναγιώτου, Αρ. Αγωγής 1761/09, 14/10/2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A278 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: A. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 1761/09 Μεταξύ: Κόκος Παναγιώτη Κουφού, από τη Λεμεσό Ενάγων και Γιαννάκης Παναγιώτου, από τη Λεμεσό Εναγομένου Ως ετροποποιήθη δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 3.3.2011 Μεταξύ: Κόκος Παναγιώτη Κουφού, από τη Λεμεσό Ενάγων και Ανδρούλλας Παναγιώτου υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστριας της περιουσίας του Γιαννάκη Παναγιώτου, αποβιώσαντα τέως εκ Λεμεσού Εναγόμενης (Αίτηση ημερ. 24.6.2011 για έκδοση προσωρινού διατάγματος) 14/10/2011 Για αιτητή: κος Η. Δημοσθένους (Για ν' ακούσει απόφαση κα Κωνσταντίνου) Για καθ'ης η αίτηση: κος Ν. Πιριλίδης (Για ν' ακούσει απόφαση κος Ονησιφόρου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με κλητήριο ένταλμα ειδικώς οπισθογραφημένο ο ενάγοντας ζητά εναντίον του εναγομένου «ποσό εκ €30.000.000 ως αποζημίωση και/ή ζημιά και/ή απώλεια και/ή άλλως πως συνεπεία της υπό του εναγόμενου επιδειχθείσης συμπαιγνίας και/ή δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή άλλως πως και/ή ως διαφυγόν κέρδος και/ή συνεπεία της άνευ της συγκατάθεσης του ενάγοντος απόσπασης της περιουσίας του υπό του εναγομένου ως ανωτέρω λεπτομερώς αναφέρεται». Μετά την καταχώριση της Αγωγής στις 6.4.09 ακολούθησε τροποποίηση του τίτλου της λόγω θανάτου του εναγομένου εκκρεμούσης της αγωγής όπου πλέον εμφανίζεται ως εναγόμενη η σύζυγος του υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του. Μεσολάβησε επίσης και ένορκη αποκάλυψη εγγράφων μεταξύ των διαδίκων. Με την παρούσα αίτηση η οποία καταχωρήθηκε στις 24.6.11 επιζητείται από πλευράς του ενάγοντα η έκδοση προσωρινού διατάγματος που να απαγορεύει στην εναγομένη - καθ'ης η αίτηση προσωπικά και υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του αποβιώσαντος συζύγου της να πωλήσει και/ή υποθηκεύσει και/ή διαθέσει και/ή μεταβιβάσει και/ή αποξενώσει καθ'οιονδήποτε τρόπο την εξής ακίνητη περιουσία που ήταν εγγεγραμμένη επ' ονόματι του αποβιώσαντα Γιαννάκη Παναγιώτου, αρχικού εναγομένου, μέχρι τελικής εκδίκασης της αγωγής και/ή μέχρι νεοτέρας διαταγής του Δικαστηρίου. «

  1. Αρ. Εγγραφής: 13378, Φ/Σχ. LIV/34, τεμάχιο 19, τοποθεσία Πέρα Κάμπος στο χωριό Φασούλα της επαρχίας Λεμεσού.
  2. Αρ. Εγγραφής: 14107, Φ/Σχ. LIV/18, τεμάχιο 332, τοποθεσία 'Σκάσμα' στο χωριό Φασούλα της επαρχίας Λεμεσού.
  3. Αρ. Εγγραφής: 12191, Φ/Σχ. 54/18, τεμάχιο 331, τοποθεσία 'Πισόγες' στο χωριό Φασούλα της επαρχίας Λεμεσού.
  4. Αρ. Εγγραφής: 12198, Φ/Σχ. 54/18, τεμάχιο 331, τοποθεσία 'Πισόγες' στο χωριό Φασούλα της επαρχίας Λεμεσού.
  5. Αρ. Εγγραφής: 13107, Φ/Σχ. 54/17, τεμάχιο 210, τοποθεσία 'Πισόγες' στο χωριό Φασούλα της επαρχίας Λεμεσού.» . Σημειώνω ότι αρχικά επιζητήθηκε η έκδοση του προσωρινού διατάγματος μονομερώς αλλά το Δικαστήριο έκρινε όπως η αίτηση επιδοθεί στην άλλη πλευρά προτού της επιληφθεί. Η αίτηση βασίζεται στα άρθρα 4, 5, 7, και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, στη Δ.48 Θ.1 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/
  6. Υποστηρίζεται δε από την ένορκη δήλωση του ενάγοντα ημερ. 24.6.
  7. Βασικά αναφέρει ότι η απαίτηση του είναι για αποζημιώσεις άνω των €2,000.000 για ζημιά που υπέστη λόγω απάτης και/ή δόλου και/ή συμπαιγνίας και/ή ψευδών παραστάσεων και/ή ως διαφυγόν κέρδος από μέρους του εναγομένου. Είναι η θέση του ότι η εναγόμενη υπό την ιδιότητα της ως διαχειρίστρια της περιουσίας του Γιαννάκη Παναγιώτου, αρχικού εναγόμενου, κατέχει και/η διαχειρίζεται την προτιθέμενη να δεσμευθεί περιουσία η οποία ήταν εγγεγραμμένη επ' ονόματι του Γιαννάκη Παναγιώτου. Εξ' όσων πληροφορείται, η καθ'ης η αίτηση προτίθεται να πωλήσει και/ή αποξενώσει την εν λόγω περιουσία με αποτέλεσμα ο αιτητής να υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά ενώ αντίθετα από την έκδοση του διατάγματος η καθ'ης η αίτηση καμιά ζημιά θα υποστεί εφόσον τα επίδικα ακίνητα θα παραμείνουν στην κατοχή της. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση της εναγομένης - καθ'ης η αίτηση η οποία βασίζεται στη Δ.48 Θ.4 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 4 και 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στα άρθρα 28, 41, 45 και 51 του Περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου και επί της συμφυούς εξουσίας, νομολογίας και πρακτικής του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης είναι οι εξής:
  8. Τα ακίνητα των οποίων επιδιώκεται η δέσμευση δεν ανήκουν στην εναγομένη και/ή στην περιουσία του αποβιώσαντα Γιαννάκη Παναγιώτου.
  9. Δεν τηρούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται δυνάμει του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου, 14/1960, ούτε αυτές που τίθενται δυνάμει των άρθρων 4 και 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.
  11. Ο ενάγων δεν προσήλθε στο Δικαστήριο με «καθαρά χέρια».
  12. Ο ενάγων απέτυχε να ικανοποιήσει τις προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος, οι σχετικοί κανονισμοί και νομολογία για την ενεργοποίηση της εξουσίας του Δικαστηρίου προς τον σκοπό έκδοσης των αιτουμένων διαταγμάτων.
  13. Ο ενάγων προσήλθε στο Δικαστήριο ενεργώντας κακόπιστα και/ή εκδικητικά και/ή παραπλανητικά για να αποκομίσει διαδικαστικά οφέλη σε βάρος της εναγομένης.
  14. Ο ενάγων ακόμα και στη περίπτωση που τα ακίνητα ήταν εγγεγραμμένα επ' ονόματι της εναγομένης ή της περιουσίας του αποβιώσαντος Γιαννάκη Παναγιώτου, απέτυχε να αποδείξει στο Δικαστήριο ότι υπάρχει κίνδυνος για αποξένωση εκ μέρους της εναγομένης των περιουσιακών στοιχείων που περιγράφονται στην αίτηση.
  15. Ο ενάγων επέδειξε αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της παρούσας θεραπείας (laches).
  16. Ο ενάγων απέτυχε να αποδείξει ότι συντρέχουν κατάλληλες και/ή ειδικές συνθήκες έτσι ώστε να επιβάλλεται η έκδοση της αιτουμένης θεραπείας. Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της εναγομένης -καθ'ης η αίτηση η οποία ουσιαστικά υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Η εκδίκαση της παρούσας αίτησης περιορίστηκε στις ενόρκους δηλώσεις των διαδίκων. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με γραπτές αγορεύσεις. Ειδική αναφορά στις επί μέρους εισηγήσεις τους θα γίνει κατωτέρω στο κατάλληλο στάδιο. Σημειώνω ότι το άρθρο 4

(1)του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου δεν περιλαμβάνεται στη νομική βάση της αίτησης ανκαι από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση μπορεί να εκληφθεί ότι τα ακίνητα των οποίων σκοπείται η δέσμευση συνιστούν και το αντικείμενο της Αγωγής. Ομως εδώ δεν τίθεται θέμα δέσμευσης της πιο πάνω περιουσίας ως αποτελούσας το αντικείμενο της Αγωγής, εφόσον με την Αγωγή ζητούνται μόνον αποζημιώσεις. Το ουσιαστικό δίκαιο για την έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων παρέχεται στο Αρθρο 32 του Ν. 14/60 το οποίο επικαλούνται οι διάδικοι τόσο στην αίτηση όσο και στην ένσταση και αυτό ουσιαστικά ανέπτυξαν οι συνήγοροι τους κατά τις αγορεύσεις τους. Το εν λόγω άρθρο παρέχει στο Δικαστήριο ευρεία εξουσία σχετικά με την έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Υπάρχει πλούσια κυπριακή νομολογία στην οποία έχουν καθορισθεί οι ουσιαστικές προϋποθέσεις που θα πρέπει να πληρούνται σε αίτηση για παρεμπίπτον διάταγμα στη βάση του άρθρου 32. Οι προϋποθέσεις αυτές είναι οι εξής: (α) Η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση (β) Η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο ενάγων σε θεραπεία (γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Επιπρόσθετα με τις πιο πάνω τρεις προϋποθέσεις το Δικαστήριο θα πρέπει να σταθμίσει στο τέλος κατά πόσο είναι δίκαιο ή πρόσφορο να εκδώσει ή διατηρήσει το διάταγμα. Στη νομική βάση της αίτησης περιλαμβάνεται και το άρθρο 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου. Σύμφωνα με το άρθρο 5
(1)το Δικαστήριο δύναται να διατάξει τον εναγόμενο να μην αποξενώσει τόση από την ακίνητη περιουσία η οποία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του, όση κατά τη γνώμη του θα ήταν αρκετή για να ικανοποιήσει την απαίτηση του ενάγοντα και τα έξοδα της Αγωγής. Τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για να εκδοθεί διάταγμα στη βάση του άρθρου 5
(1)εκτίθενται στο εδάφιο
(2)του άρθρου και είναι τα εξής:
(1)Ο ενάγων να έχει καλή βάση αγωγής.
(2)Με την πώληση και/ή μεταβίβαση της περιουσίας σε τρίτο πρόσωπο να είναι πιθανό ο ενάγοντας να εμποδισθεί στην ικανοποίηση απόφασης που ενδεχόμενα εκδοθεί υπέρ του. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις που περιέχονται στο άρθρο 5 του Κεφ. 6 δεν μπορούν να εξετάζονται ανεξάρτητα από τις πρόνοιες του Αρθρου 32 του Νόμου 14/
  1. Οσον αφορά το βάσιμο της Αγωγής του άρθρου 5 του Κεφ. 6 έχει την ίδια έννοια με τον όρο «σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση» του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 δηλαδή, είναι αναγκαία η αποκάλυψη συζητήσιμης υπόθεσης. Οσον αφορά το δεύτερο κριτήριο στη βάση του άρθρου 5 του Κεφ. 6 έχει νομολογηθεί ότι αυτό αντιστοιχεί προς την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν.14/
  2. Από το λεκτικό του άρθρου 5 του Κεφ. 6 εξάγεται το συμπέρασμα ότι η ακίνητη περιουσία που επιζητείται η δέσμευση της δεν πρέπει να είναι δυσανάλογη με το ύψος της απαίτησης και τα έξοδα. Θα πρέπει ο ενάγοντας να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία σε σχέση με την περιγραφή του ακινήτου του οποίου ζητεί τη δέσμευση και την κατά προσέγγιση αξία του ώστε να συσχετισθεί με το ύψος των αξιώσεων του στην αγωγή. Θα πρέπει επιπρόσθετα να προσφέρει μαρτυρία σε σχέση με την οικονομική κατάσταση του εναγόμενου και το ενδεχόμενο ύπαρξης άλλης περιουσίας του από την οποία θα μπορούσε να ικανοποιηθεί η απόφαση που τυχόν εκδοθεί υπερ του. Το πραγματικό υπόβαθρο της παρούσας αίτησης εμπεριέχεται στις ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση χωρίς να αιτηθεί αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων, σύμφωνα με τη Δ.39 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Το Δικαστήριο στο στάδιο αυτό δεν αξιολογεί τη μαρτυρία που τίθεται ενώπιον του και ούτε προβαίνει σε τελικά συμπεράσματα ως προς το πραγματικό και νομικό υπόβαθρο της υπόθεσης. (Βλ. P.A Micrologic Consultants Ltd. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ 1802 και Κιτάλα ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ 253). Θα προχωρήσω να εξετάσω αρχικά το θέμα που ηγέρθη από την εναγόμενη στην ένορκη της δήλωση ότι δηλαδή τα ακίνητα των οποίων σκοπείται η δέσμευση δεν ανήκουν στην ίδια προσωπικά ή περιλαμβάνονται στην περιουσία του αποβιώσαντα συζύγου της. Δεν δόθηκε καμιά μαρτυρία από την καθ'ης η αίτηση ως προς τους τωρινούς ιδιοκτήτες ή άλλες λεπτομέρειες σε σχέση με το καθεστώς ιδιοκτησίας ή δικαιωμάτων επί των ακινήτων. Από την άλλη ο αιτητής στην ένορκη του δήλωση δεν δίνει σαφείς και δυνατές ενδείξεις σε σχέση με την ιδιοκτησία των ακινήτων, παρά μόνο προβάλλει αόριστα τον ισχυρισμό ότι η καθ'ης η αίτηση «κατέχει και/ή διαχειρίζεται την κάτωθι ακίνητη περιουσία η οποία ήταν εγγεγραμμένη επ' ονόματι του αποβιώσαντα Γιαννάκη Παναγιώτου». Η αμφισβήτηση της ιδιοκτησίας των ακινήτων ή μέρους τους δεν είναι νέος ισχυρισμός εφόσον, είχε τεθεί και με την Υπεράσπιση της καθ'ης η αίτηση που καταχωρήθηκε σε χρόνο πολύ προγενέστερο από την αίτηση. Είναι φανερό ότι οι ένορκες δηλώσεις των διαδίκων στο πιο πάνω αλλά και σε άλλα καίρια σημεία περιέχουν αντικρουόμενα πραγματικά γεγονότα. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι ο αιτητής έχει το βάρος της απόδειξης των αμφισβητούμενων γεγονότων και της αναγκαιότητας έκδοσης του διατάγματος σύμφωνα με τη Δ.48 Θ.4. (Βλ. Vuitton v. Δερμοσακ Λτδ κ.α.
(1992)1(Β) Α.Α.Δ 1452 και Iacovou Brothers (Construction) Ltd v. Fashionwise Ltd
(2000)1 A.A.Δ 1377, 1380). Είναι βασική προϋπόθεση για να πετύχει ένα διάταγμα στη βάση του άρθρου 5 του Κεφ. 6 το ακίνητο του οποίου σκοπείται η δέσμευση να είναι εγγεγραμμένο επ΄ονόματι του εναγόμενου. Το ίδιο ισχύει και για το άρθρο 32 του Ν. 14/60 που ικανοποιεί ακόμα και απόδειξη δικαιώματος του εναγομένου σ' αυτό. Ο αιτητής δεν παρουσίασε καμιά μαρτυρία για την υπό της εναγομένης ιδιοκτησία ή έστω κατοχή οποιουδήποτε δικαιώματος από μέρους της επί των πιο πάνω ακινήτων αλλ' ούτε και ζήτησε την αντεξέταση της εναγόμενης επι του σχετικού θέματος για να αποσείσει το βάρος απόδειξης που έχει. Συνεπώς κρίνω ότι η παράλειψη αυτή έχει ως μόνη συνέπεια την απόρριψη της αίτησης ενώ η εξέταση οποιουδήποτε άλλου ζητήματος είναι περιττή. Κατά συνέπεια η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της καθ'ης η αίτηση και σε βάρος του αιτητή όπως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .......... Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ Πιστον Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Civil/Other Actions/Interim (Αναφορά: Πολιτική Δικονομία -αίτηση για έκδοση προσωρινού διατάγματος) (Re: aetisi gia ekdosi prosorinou diatagmatos) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.