← Κύπρος

Ελένης Κυριάκου Νεάρχου ν. Ευστάθιος Ευσταθίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 2260/06, 21.10.2011

Ελένης Κυριάκου Νεάρχου ν. Ευστάθιος Ευσταθίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 2260/06, 21.10.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A289 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2260/06 Μεταξύ: Ελένης Κυριάκου Νεάρχου, εκ Λεμεσού Ενάγουσα και

  1. Ευστάθιος Ευσταθίου, εκ Κυβίδων Λεμεσού
  2. Γιαννάκη Μενελάου, εκ Κυβίδων Λεμεσού Εναγόμενων Ως ετροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 26.02.2008 Αρ. Αγωγής: 2260/06 Μεταξύ: Ελένης Κυριάκου Νεάρχου, εκ Λεμεσού Ενάγουσα και
  3. Σωτήρης Κωνσταντινίδης διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα Ευστάθιου Ευσταθίου, τέως εκ Κυβίδων Λεμεσού
  4. Γιαννάκη Μενελάου, εκ Κυβίδων Λεμεσού Εναγόμενων και Στέλιου Νεάρχου Τριτοδιαδίκου -------------------- Ως ετροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 16.12.2008 Αρ. Αγωγής: 2260/06 Μεταξύ: Ελένης Κυριάκου Νεάρχου, εκ Λεμεσού Ενάγουσα και
  5. Σωτήρης Κωνσταντινίδης ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα Ευστάθιου Ευσταθίου τέως εκ Κυβίδων Λεμεσού
  6. Γιαννάκη Μενελάου, εκ Κυβίδων Λεμεσού Εναγόμενων και Στέλιου Νεάρχου Τριτοδιαδίκου --------------------- Αρ. Αγωγής: 2261/06 Μεταξύ: Στέλιος Νεάρχου, εκ Λεμεσού Ενάγοντα και
  7. Ευστάθιος Ευσταθίου, εκ Κυβίδων Λεμεσού
  8. Γιαννάκη Μενελάου, εκ Κυβίδων Λεμεσού Εναγόμενων Ως ετροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερομηνίας 18.12.2007 Αρ. Αγωγής: 2261/06 Μεταξύ: Στέλιος Νεάρχου, εκ Λεμεσού Ενάγοντα και
  9. Σωτήρης Κωνσταντινίδης ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα Ευστάθιου Ευσταθίου τέως εκ Κυβίδων Λεμεσού
  10. Γιαννάκη Μενελάου, εκ Κυβίδων Λεμεσού Εναγόμενων ΣΥΝΕΝΩΜΕΝΕΣ ΑΓΩΓΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 27.10.2009 --------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 21.10.2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για ενάγοντες και στις δύο αγωγές: κ. Γ. Τσίκκος Για εναγόμενους 1 και 2 και στις δύο αγωγές: κ. Κ. Χατζηπιέρας Για τριτοδιάδικο στην 2260/06: κ. Π. Κωνσταντίνου (κα Ν. Δημητρίου για να ακούσει απόφαση) Α Π Ο Φ Α Σ Η Στις 27.10.2009 έχει εκδοθεί διάταγμα συνένωσης των πιο πάνω αναφερομένων αγωγών με οδηγό την 2260/
  11. Όπως έχει διευκρινιστεί κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας η συνένωση των αγωγών αφορούσε όλα τα επίδικα θέματα. Με βάση την έκθεση απαίτησης τόσο στην αγωγή 2260/06 όσο και στην αγωγή 2261/06 έναυσμα για το αγώγιμο δικαίωμα των εναγόντων εναντίον των εναγομένων 1 και 2 αποτέλεσε το δυστύχημα που επεσυνέβη στις 21.06.2005 στο δρόμο Λεμεσού-Ερήμης-Πλατρών σε κάποιο σημείο παρά το χωριό Κυβίδες. Μετά την έγερση της αγωγής ο εναγόμενος 1 απεβίωσε και διορίστηκε με βάση διάταγμα του Δικαστηρίου ως διαχειριστής της περιουσίας του ο Σωτήρης Κωνσταντινίδης. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης ο ενάγοντας στην αγωγή 2261/06 (στο εξής θα αναφέρεται ως ο «ενάγοντας») ήταν ιδιοκτήτης και οδηγός του οχήματος με αριθμό εγγραφής US 708 και ο εναγόμενος 1 ήταν οδηγός του οχήματος με αριθμό εγγραφής ΗΑΤ
  12. Η ενάγουσα στην αγωγή 2260/06 (στο εξής θα αναφέρεται ως η «ενάγουσα» ήταν επιβάτης στο όχημα με αριθμούς εγγραφής US 708 και γι΄ αυτό το λόγο επικλήθηκε από τους εναγόμενους 1 και 2 ως τριτοδιάδικος σε αυτή την αγωγή και ο οδηγός του οχήματος US 708 ενάγοντας στην αγωγή 2261/
  13. Ο εναγόμενος 2 κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμό εγγραφής ΗΑΤ 850 και άγεται καθότι ως ισχυρίζονται οι ενάγοντες ο εναγόμενος 1 οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΑΤ 850 ως υπηρέτης και/ή ως αντιπρόσωπος και/ή με την συγκατάθεση του εναγόμενου 2 και/ή κατά τρόπο που δημιουργούσε αντικειμενική ευθύνη για τον εναγόμενο
  14. Με βάση τους ισχυρισμούς των εναγόντων ως αυτοί περιέχονται στην έκθεση απαίτησης τους ο ενάγοντας στις 21.06.2005 και ενώ οδηγούσε το όχημα του με αριθμούς εγγραφής US 708 στο δρόμο Λεμεσού-Ερήμης-Πλατρών παρά το χωριό Κυβίδες απεκόπη η πορεία του από τον αποβιώσαντα Ευστάθιο Ευσταθίου ο οποίος οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΑΤ 850 και εισήλθε από παρακείμενο αγροτικό δρόμο στον πιο πάνω αναφερόμενο δρόμο χωρίς να σταματήσει με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το όχημα που οδηγούσε ο ενάγοντας και αποτέλεσμα τούτου ήταν να προξενηθούν σωματικές βλάβες και στους δύο, ειδικές ζημιές και έξοδα. Ισχυρίζονται δε ότι το επίδικο δυστύχημα οφείλετο στην αποκλειστική αμέλεια και/ή συντρέχουσα αμέλεια των καθηκόντων του αποβιώσαντα Ευσταθίου και κατ΄ αναλογία του εναγόμενου 2 ως ιδιοκτήτης του οχήματος. Οι εναγόμενοι 1 και 2 έχουν καταχωρήσει ξεχωριστές υπερασπίσεις και ο εναγόμενος 2 στην αγωγή 2261/06 καταχώρησε και Ανταπαίτηση. Παραδέχονται ή αρνούνται τα ακόλουθα: Ο εναγόμενος 1 παραδέχεται ότι ο ενάγοντας ήταν οδηγός και ιδιοκτήτης του οχήματος με αριθμό US 708 και η ενάγουσα επιβάτιδα. Επίσης παραδέχονται ότι κατά την επίδικη ημερομηνία το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΑΤ 850 οδηγείτο από τον αποβιώσαντα Ευστάθιο Ευσταθίου. Με βάση τους ισχυρισμούς του εναγόμενου 1 στην 21.06.2005 ο αποβιώσας Ευστάθιος Ευσταθίου οδηγούσε το όχημα ΗΑΤ 850 σε χωματένια πάροδο του δρόμου Λεμεσού-Ερήμης-Πλατρών και φθάνοντας στη συμβολή του αφού σταμάτησε εκκίνησε και έστριψε αριστερά προς το δρόμο Λεμεσού-Ερήμης-Πλατρών και στη συνέχεια εκινήθη δεξιότερα μπαίνοντας στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας με πρόθεση να στρίψει δεξιά σε πάροδο και ο ενάγοντας που οδηγούσε το όχημα με αριθμούς εγγραφής US 708 το οδήγησε κατά τέτοιο τρόπο ώστε να συγκρουστεί με το όχημα ΗΑΤ
  15. Περαιτέρω ο εναγόμενος 2 παραδέχεται μόνο ότι ο Ευστάθιος Ευσταθίου ήταν οδηγός του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΗΑΤ 850 του οποίου ήταν ιδιοκτήτης και ανταπαιτεί από τον ενάγοντα συνεισφορά σε τυχόν ποσό που θα κληθεί να καταβάλει στην ενάγουσα στην αγωγή 2260/
  16. Οι ενάγοντες για να αποδείξουν την υπόθεση τους κατέθεσαν οι ίδιοι και κάλεσαν ακόμη 3 μάρτυρες τον ΜΕ1 Αστ. 1819 Νίκος Αναγιωτός, τον ΜΕ3 ιατρό Χρίστο Κατσιάμη και τον ΜΕ5 ιατρό Κωνσταντίνο Αντωνίου. Από πλευράς των εναγομένων κατέθεσε μόνο ο εναγόμενος
  17. Κατατέθηκαν συνολικά και από τις δύο πλευρές 17 τεκμήρια. ΠΕΡΙΛΗΨΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ: ΜΕ1 είναι ο Αστ. 1819 Αναγιωτός, είναι ο εξεταστής του δυστυχήματος έχει ετοιμάσει το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος και το συμμετρικό και τα κατέθεσε ως τεκμήρια 1 και 2 αντίστοιχα. Ανέφερε ότι το Χ1 το υπέδειξε ο οδηγός του οχήματος ΗΑΤ 850 Ευστάθιος Ευσταθίου και το Χ το υπέδειξε ο οδηγός του οχήματος US 708 Στέλιος Νεάρχου. Με το Χ συμφωνεί και αυτός καθότι είναι πολύ πιο κοντά στη λογική και με τα ευρήματα που βρήκε στη σκηνή. Ανέφερε περαιτέρω ότι το όχημα ΗΑΤ 850 εισήλθε στο κύριο δρόμο Λεμεσού-Ερήμης-Πλατρών από χωματόδρομο και είχε πάρει την πορεία του και μετά οδήγησε το όχημα του δεξιότερα για να εισέλθει σε δεξιό πλαγιόδρομο. Το όχημα με αριθμούς εγγραφής US 708 οδηγείτο στο δρόμο Λεμεσού-Ερήμης-Πλατρών και συγκρούστηκε με το όχημα ΗΑΤ
  18. Οι ζημιές στο όχημα US 708 ήταν στο μπροστινό αριστερό μέρος και στο ΗΑΤ 850 στο ντεπόζιτο καυσίμων και στη δεξιά πλευρά. Περαιτέρω ο μάρτυρας ανέφερε ότι η σύγκρουση έγινε σε απόσταση 75,40 μέτρων από την έξοδο του οχήματος ΗΑΤ 850 στον κύριο δρόμο. Στο δρόμο υπήρχε συνεχής διαχωριστική γραμμή η οποία δηλώνει ότι απαγορεύεται το προσπέρασμα. Υπήρχε αρκετή ορατότητα και το πλάτος του δρόμου ήταν περί τα 5,60 μέτρα. Ο οδηγός του οχήματος ΗΑΤ 850 κατηγορήθηκε για αμελή οδήγηση, ότι οδηγούσε το όχημα χωρίς έγκυρη άδεια οδηγού, χωρίς ασφάλεια και χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη. Ο μάρτυρας κατέθεσε ως τεκμήρια 3 και 4 τη γραπτή κατηγορία και την κατάθεση στην Αστυνομία του οδηγού του οχήματος ΗΑΤ
  19. Ο ΜΕ2 Στέλιος Νεάρχου του οποίου η κυρίως εξέταση αποτελείτο από γραπτό κείμενο. Κατέθεσε ως τεκμήριο 6 το ιατρικό πιστοποιητικό του Νοσοκομείου που αφορούσε τον ίδιο, ως τεκμήριο 7 κατέθεσε το ιατρικό πιστοποιητικό του ιατρού Κατσιάμη ως τεκμήριο 8 το ιατρικό πιστοποιητικό του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού για τους τραυματισμούς που υπέστη η ενάγουσα καθώς και ως τεκμήριο 9 το ιατρικό πιστοποιητικό του ιατρού Κατσιάμη για την ενάγουσα. Επίσης κατέθεσε ως τεκμήριο 10 βεβαίωση του εκτιμητή Νίκου Μαρκουλή για την αξία του οχήματος με αριθμούς εγγραφής US
  20. Δεν θα κάμω οποιαδήποτε αναφορά και περίληψη στη γραπτή του κατάθεση καθότι διαπιστώνω ότι πρόκειται για μεταφορά της έκθεσης απαίτησης. Περαιτέρω υιοθέτησε το περιεχόμενο της κατάθεσης που έδωσε στην Αστυνομία και βρίσκεται στο Δικαστήριο ως τεκμήριο Α προς αναγνώριση. Στην αντεξέταση ανέφερε ότι για πρώτη φορά είδε το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΗΑΤ 850 σε απόσταση 10 μέτρων να εισέρχεται ξαφνικά στο δρόμο χωρίς να σταματήσει, αυτός έκαμε δεξιά για να τον αποφύγει, ισχυρίστηκε ότι ο οδηγός και ο συνοδηγός του πιο πάνω οχήματος έπινα φραπέ και ενώ εισήλθαν από το χωματόδρομο έκαμαν δεξιά και μπήκαν στη δεξιά λωρίδα. Δεν έπιασε στόπερ απλά έφυγε το πόδι του από τη βενζίνη. Ανέφερε περαιτέρω ότι δεν εργάζεται τώρα. Όσον αφορά τους τραυματισμούς του ανέφερε ότι είχε μώλωπες, σοκ και πόνο στον αυχένα. Οι απαντήσεις του στο υπόλοιπο μέρος της αντεξέτασης του αποτελούνταν από σκόρπιες σκέψεις και λόγια της στιγμής που ήταν αδύνατο να μαζευτούν και να βγει από αυτές συμπέρασμα. Ο ΜΕ3 είναι ο γιατρός Χρίστος Κατσιάμης ορθοπεδικός ανέφερε ότι γνωρίζει τον ενάγοντα καθότι επισκέφθηκε το ιατρείο του μαζί με τη μητέρα του η οποία είναι η ενάγουσα. Αναγνώρισε το τεκμήριο 7 και ανέφερε ότι είναι αυτός που το έχει ετοιμάσει και το έχει υιοθετήσει. Μετά την έκδοση του πιστοποιητικού δεν ξαναείδε τον ενάγοντα. Σε σχέση με τον πόνο στον αυχένα ο μάρτυρας ανέφερε ότι κατέγραψε ότι του είπε ότι είχε λίγο πόνο στο λαιμό. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι εξέτασε και την ενάγουσα, έκδωσε το ιατρικό πιστοποιητικό τεκμήριο 9 και γι΄ αυτήν ανέφερε ότι μετά την έκδοση του πιστοποιητικού δεν την ξαναείδε. Όσον αφορά την αναφορά του για εγκεφαλική διάσειση τη στηρίζει στο γεγονός ότι είχε θλαστικό τραύμα στο μέτωπο και παρέμεινε στο Νοσοκομείο. Σε ερώτηση γιατί δεν αναφέρει το Νοσοκομείο διάσειση ο μάρτυρας απάντησε ότι είναι υπόθεση δική τους και σε ερώτηση γιατί στο Νοσοκομείο δεν αναφέρεται διάστρεμμα του αυχένος ο μάρτυρας ανέφερε ότι από τη στιγμή που το χτύπημα ήταν βίαιο η ενάγουσα είχε υποστεί διάστρεμμα του αυχένα. Η ΜΕ4 η ενάγουσα Ελένη Κυριάκου, αναφέρθηκε στους τραυματισμούς που υπέστη από το δυστύχημα και συγκεκριμένα ανέφερε ότι χτύπησε στο κεφάλι, στα χέρια, στο λαιμό, ζαλίζετο, πήγαινε για εξετάσεις περί τους 5-6 μήνες στο Νοσοκομείο και έκαμε φυσιοθεραπεία στο Νοσοκομείο. Ο ΜΕ5 είναι ο ιατρός Κωνσταντίνος Αντωνίου, υπεύθυνος της χειρουργικής κλινικής του Γενικού Νοσοκομείο Λεμεσού ο οποίος ανέφερε ότι έχει το φάκελο που αφορούσε την ενάγουσα καθότι ο θεράπων ιατρός της ενάγουσας έχει αποβιώσει. Αναγνώρισε το τεκμήριο 8 το ιατρικό πιστοποιητικό του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι η ενάγουσα εισήχθη στις 21.06.2005 και απολύθη στις 26.06.
  21. Στις σημειώσεις του θεράποντος ιατρού δεν αναφέρεται διάσειση όμως υπήρξε πιθανότητα να υπέστη διάσειση λόγω του θλαστικού τραύματος στην μετωπιαία χώρα. Εξετάστηκε και από ορθοπεδικό λόγω σοβαρού διαστρέμματος. Ο εναγόμενος 2 κατέθεσε ως ΜΥ
  22. Παραδέχθηκε ότι ήταν ιδιοκτήτης του οχήματος ΗΑΤ 850 το 2005 και ότι ο Ευστάθιος Ευσταθίου την 21.06.2005 το οδήγησε και έκαμε δυστύχημα. Ανέφερε ότι ο Ευστάθιος Ευσταθίου ήταν πωλητής στο κατάστημα που διατηρεί η εταιρεία Γιαννάκης Μενελάου Λτδ η οποία είναι οικογενειακή εταιρεία και διευθυντές είναι αυτός και η σύζυγός του. Η εργασία του ήταν καθαρά ως πωλητή και δεν επιτρέπετο να ασχοληθεί με τα μηχανήματα, και αυτοκίνητα. Τον Ευστάθιο Ευσταθίου μετά το δυστύχημα τον απέλυσε γιατί δεν τήρησε τους όρους της συμφωνίας. Αντεξεταζόμενος επέμεινε ότι η πρόσληψη του Ευστάθιου Ευσταθίου έγινε από την εταιρεία και σε ερώτηση πώς γίνεται στην κατάθεση που έδωσε στην Αστυνομία τεκμήριο 11 αναφέρει ότι διατηρεί κατάστημα υλικών οικοδομής μέσα στο χωριό απάντησε «αφού έτσι είναι όμως υπάρχει εταιρεία». Αρνήθηκε ότι προσέλαβε τον Ευστάθιο Ευσταθίου προσωπικά, αρνήθηκε ότι ήταν αυτός που του έδωσε οδηγίες να μεταφέρει άμμο, παραδέχθηκε ότι το όχημα είναι γραμμένο στο όνομα του αλλά εργάζεται για δουλειές της εταιρείας και επέμεινε ότι ο Ευστάθιος Ευσταθίου πήρε τα κλειδιά που βρίσκονταν κρεμασμένα στο γραφείο. Έγινε παραδεχτό γεγονός ότι η ζημιά του αυτοκινήτου του ενάγοντα υπ΄ αριθμό εγγραφής US 708 ανέρχεται στα €417,
  23. Οι αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων έχουν μελετηθεί από το Δικαστήριο και θα κάμω αναφορά εκεί όπου είναι αναγκαίο πιο κάτω. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ: Είχα την ευκαιρία και παρακολούθησα όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον μου, την όλη συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα, τον τρόπο που απαντούσαν, την αμεσότητα των απαντήσεων του καθώς και τις αντιδράσεις τους και προχωρώ στην αξιολόγηση της μαρτυρίας τους. Με βάση την αγόρευση του κ. Χατζηπιέρα ο Αστ. 1819 Αναγιωτός δεν αμφισβητείται. Πέραν τούτου όμως κρίνω ότι ο Αστυφύλακας έχει ουσιαστικά παραθέσει στο Δικαστήριο την εργασία που έχει κάνει κατά την εξέταση του υπό αναφορά δυστυχήματος και τα όσα ο μάρτυρας βρήκε και αποτύπωσε στο πρόχειρο σχέδιο που έχει ετοιμάσει στη σκηνή του δυστυχήματος και βρίσκεται στο Δικαστήριο κατατεθειμένο ως τεκμήριο
  24. Από το τεκμήριο 1 ο μάρτυρας ετοίμασε το τεκμήριο 2 που είναι το συμμετρικό σχέδιο και μετάφερε σ΄ αυτό τα όσα έχει σημειώσει στο τεκμήριο
  25. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι οι ίδιοι οι οδηγοί υπέδειξαν διαφορετικά σημεία συγκρούσεως το Χ1 ο οδηγός του ΗΑΤ 850 και το Χ ο οδηγός του οχήματος US
  26. Επεξήγησε ο ίδιος ότι με το Χ ως σημείο σύγκρουσης συμφωνεί και ο ίδιος λόγω και της τελικής θέσης που βρήκε τα οχήματα αλλά και άλλων αντικειμένων που βρήκε στη σκηνή. Επίσης ο μάρτυρας ανέφερε ότι το όχημα ΗΑΤ 850 εισήλθε στον κύριο δρόμο Λεμεσού-Ερήμης-Πλατρών από χωματόδρομο και αφού πήρε την πορεία του συγκρούστηκε με το όχημα US 708 που το ακολουθούσε περί τα 75,40 μέτρα από το σημείο που εξήλθε. Τα όσα έχει καταθέσει τα αποδέχομαι στο σύνολό τους και τον κρίνω αξιόπιστο μάρτυρα. Ο ενάγοντας Στέλιος Νεάρχου έχει αφήσει τη χειρότερη εντύπωση που θα μπορούσε να αφήσει μάρτυρας ενώπιον Δικαστηρίου. Μπορώ να πω ότι αποτέλεσμα της όλης συμπεριφοράς του ήταν και η προσπάθεια μέσω της γραπτής κατάθεσης που τέθηκε ως μέρος της κυρίως εξέτασης του ώστε η αποφυγή περαιτέρω ανομοιογενών γεγονότων ως προς τη μαρτυρία. Φυσικά αυτό που αποκομίζω από τη γραπτή κατάθεση του είναι καθαρά η μεταφορά μέχρι και των διαζευκτικών σημείων της έκθεσης απαίτησης τόσο στην αγωγή 2260/06 όσο και στην αγωγή 2261/06 και τίποτε παραπάνω. Παρά την αναφορά του ότι ο εναγόμενος 1 Ευστάθιος Ευσταθίου έχει αποβιώσει και έχει διοριστεί διαχειριστής της περιουσίας του στην γραπτή του κατάθεση στις παραγράφους 5, 6 επιμένει να αναφέρεται στην αμέλεια του εναγόμενου
  27. Στην αντεξέταση ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις. Αντιδρούσε, δεν αποδέχετο τις ερωτήσεις που του υποβάλλοντο και το μόνο πράγμα που έκαμε ήταν η επιθυμία του να μας αναφέρει τη δική του εκδοχή χωρίς καν να επιτρέπει στον εαυτό του να ακούσει τη θέση των άλλων και να την απορρίψει. Η μαρτυρία του απορρίπτεται. Ο ΜΕ3 ιατρός Χρίστος Κατσιάμης έχει ουσιαστικά μεταφέρει στο Δικαστήριο το τι αναφέρει στα τεκμήρια 7 και 9 που έχει ετοιμάσει ο ίδιος και αφορούν τον ενάγοντα και την ενάγουσα αντίστοιχα. Είναι γεγονός ότι στο τεκμήριο 7 δεν αναφέρει πουθενά πότε ο ενάγοντας τον επισκέφθηκε μετά το δυστύχημα και εισέρχεται αμέσως στην κλινική εξέταση και το τι έχει διαπιστώσει. Αντίθετα με την ενάγουσα στην οποία αναφέρει ότι την εξέτασε για πρώτη φορά την 01.07.
  28. Η μαρτυρία του θα κριθεί κατά αντιπαραβολή των ιατρικών πιστοποιητικών που έχουν κατατεθεί και έχουν εκδοθεί από το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και είναι τα τεκμήρια 6 και
  29. Το τεκμήριο 6 αφορά τον ενάγοντα στο οποίο αναφέρονται τα ακόλουθα: «εξετάστηκε ο ενάγοντας στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών μετά από ατύχημα και φέρει μικρές εκδορές, μικρό αιμάτωμα στο αριστερό άνω βλέφαρο, εκδορές στον αριστερό αγκώνα και μικροεκδορές στο λαιμό και πίσω από το αριστερό αυτί. Δεν παραπονείται για πόνο πουθενά, νευρολογική εξέταση φυσιολογική και αρνείται ακτινογραφικό έλεγχο». Ο ιατρός κ. Κατσιάμης πέραν από τα πιο πάνω διαπιστώνει στο ιατρικό πιστοποιητικό του ημερομηνίας 23.02.2006 τεκμήριο 7 στο οποίο δεν αναφέρεται η ημερομηνία που εξέτασε για πρώτη φορά τον ενάγοντα αλλά μόνο η τελική εξέταση στις 23.07.2005 ότι ο ενάγοντας υπέστη «διάστρεμμα δεξιού γόνατος με επώδυνες κινήσεις και αυχεναλγία». Προφορικά όμως δεν έχει επεξηγήσει στο Δικαστήριο πώς έχει διαπιστώσει τα πιο πάνω και ειδικά το διάστρεμμα του δεξιού γόνατος και του αυχένα χωρίς οποιεσδήποτε ακτινολογικές εξετάσεις. Η μαρτυρία του στο σημείο αυτό έχει παραμείνει αστήρικτη και απορρίπτεται. Όσον αφορά τους τραυματισμούς και την αποθεραπεία της ενάγουσας παρά την εν μέρει αλλά όχι ουσιαστική διαφορά του ιατρικού πιστοποιητικού του Νοσοκομείου ημερομηνίας 05.10.2005 και του δικού του πιστοποιητικού ημερομηνίας 23.02.2006 και σε συνδυασμό με τη μαρτυρία του ΜΕ5 Διευθυντή της Χειρουργικής Κλινικής του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού όπως εξηγήθηκε και από τους δύο ιατρούς παρά το γεγονός ότι στο ιατρικό πιστοποιητικό του Νοσοκομείου δεν γίνεται πουθενά αναφορά για εγκεφαλική διάσειση διαπιστώνεται από τη μαρτυρία και των δύο ότι η ύπαρξη και μόνο του θλαστικού τραύματος στην μετωπιαία χώρα μπορεί άνετα να προξενήσουν στον πάσχοντα εγκεφαλική διάσειση με συμπτώματα ζάλης και κεφαλαλγίας. Επί του σημείου αυτού τόσο η μαρτυρία του ιατρού Κατσιάμη όσο και η μαρτυρία του χειρούργου ιατρού Κωνσταντίνου Αντωνίου γίνονται καθ΄ όλα αποδεχτές από το Δικαστήριο. Οι υπόλοιποι ισχυρισμοί του ιατρού Κατσιάμη περί σοβαρότερων τραυματισμών που ισχυρίζεται ότι υπέστη η ενάγουσα και συγκεκριμένα για το διάστρεμμα του αυχένα και τη χρήση κολάρου απορρίπτονται καθότι διαπιστώνεται μέσα και από τη μαρτυρία της ενάγουσας η όλη αποθεραπεία της επιτεύχθη στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και δεν εδέχθη άλλη θεραπεία από τον ιατρό Κατσιάμη πέραν της επίσκεψης σ΄ αυτόν, ούτε έφερε αυχενικό κολάρο. Η μαρτυρία του ΜΕ5 ιατρού Κωνσταντίνου Αντωνίου αν και τυπική κρίνεται καθόλα αξιόπιστη και αποδεχτή από το Δικαστήριο. Η ενάγουσα ΜΕ4 παρά την ηλικία της, τα προβλήματα που αντιμετωπίζει λόγω γήρατος και παρά την προσπάθεια να δώσει σοβαρότητα στους τραυματισμούς της έχει παραθέσει στο Δικαστήριο τον πόνο και την ταλαιπωρία που υπέστη από το επίδικο δυστύχημα. Αποδέχομαι τη μαρτυρία της. Ήταν διάχυτη η προσπάθεια του εναγόμενου 2 να διαφύγει οποιασδήποτε ευθύνης από το δυστύχημα. Φυσικά η αποκλίσεις και τα τρωτά στη μαρτυρία του ήταν πολύ μικρής έκτασης που δεν επηρεάζουν στο σύνολο τη μαρτυρία του η οποία ενισχύεται και από γεγονότα εκτός της δικής του μαρτυρίας αλλά και από το περιεχόμενο των εγγράφων που έχουν κατατεθεί ως τεκμήρια. Το μόνο πράγμα που αμφισβητεί ο εναγόμενος 2 είναι η σχέση του με τον αποβιώσαντα Ευστάθιο Ευσταθίου ως εργοδοτούμενο του και κατά συνέπεια η χρήση του οχήματος από τον Ευσταθίου να έγινε με την συγκατάθεση του ιδίου. Με τα όσα έχει καταθέσει διαπιστώνεται ότι το κατάστημα που διατηρούσε στις Πάνω Κυβίδες λειτουργείται από την εταιρεία Υλικά Οικοδομής Γιαννάκης Μενελάου & Υιοί Λτδ και τόσο αυτός όσο και η σύζυγός του είναι εργοδοτούμενοι της πιο πάνω εταιρείας. Πέραν τούτου η μαρτυρία του ενισχύεται και από τη μαρτυρία του ΜΕ1 Αστυφύλακα ο οποίος ανέφερε στο Δικαστήριο ότι ο Ευστάθιος Ευσταθίου μεταξύ των άλλων κατηγοριών που κατηγορήθηκε ήταν και η κατηγορία ότι οδήγησε το όχημα χωρίς τη συγκατάθεση του ιδιοκτήτη. Συνεπώς αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΥ
  30. ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ: Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση της μαρτυρίας καταλήγω ότι στις 21.06.2005 επεσυνέβη δυστύχημα στον κύριο δρόμο Λεμεσού-Ερήμης-Πλατρών παρά το χωριό Κυβίδες με ενεχόμενα οχήματα το υπ΄ αριθμό ΗΑΤ 850 οδηγούμενο από τον αποβιώσαντα Ευστάθιο Ευσταθίου και το υπ΄ αριθμό US 708 οδηγούμενο από τον ενάγοντα. Το όχημα ΗΑΤ 850 εισήλθε στον κύριο δρόμο Λεμεσού-Ερήμης-Πλατρών από πλαγιόδρομο και ακολούθως το όχημα οδηγήθηκε δεξιότερα για να εισέλθει σε δεξιό πλαγιόδρομο με βάση την πορεία του. Το όχημα US 708 το οποίο οδηγείτο στον κύριο δρόμο Λεμεσού-Ερήμης-Πλατρών με βάση την ίδια πορεία συγκρούστηκε με αυτό στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας με βάση την πορεία τους. Η σύγκρουση έγινε σε απόσταση 75,40 μέτρα από το σημείο που εξήλθε το όχημα ΗΑΤ 850 και από το δυστύχημα προκλήθηκε ζημιά στο όχημα US 708 στο μπροστινό αριστερό μέρος και στο όχημα ΗΑΤ 850 στο ντεπόζιτο των καυσίμων στη δεξιά πλευρά. Η σύγκρουση έγινε στο σημείο που φαίνεται το γράμμα Χ στα τεκμήρια 1 και
  31. Το σημείο Χ βρίσκεται στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας με βάση τις πορείες και των δύο οχημάτων και η απόσταση του σημείου Χ από το αριστερό παγκέτο ήταν 4,50 μέτρα. Το πλάτος του δρόμου είναι έξι μέτρα. Συνεπώς η σύγκρουση έγινε στο κέντρο της δεξιάς λωρίδας. Ο δρόμος στο σημείο σύγκρουσης και πίσω από αυτό διαχωρίζετο με άσπρη συνεχή λωρίδα η οποία απαγορεύει το προσπέρασμα. Το όχημα υπ΄ αριθμό US 708 δεν έχει αφήσει ίχνη τροχοπέδησης. Από το δυστύχημα τραυματίστηκαν ο ενάγοντας η ενάγουσα η οποία ήταν συνεπιβάτης στο όχημα του ενάγοντα. Νομική πτυχή: Το αστικό αδίκημα της αμέλειας ρυθμίζεται από τα Άρθρα 51 και 57 του Κεφ.
  32. «Η αμέλεια σύγκειται στην παράλειψη εκπληρώσεως του καθήκοντος μέριμνας και φροντίδας για την ασφάλεια άλλων προσώπων που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις του οδηγού, του γείτονα όπως επιγραμματικά αναφέρεται στην απόφαση του Λόρδου Atkin στην υπόθεση Donoghuer Steverson

(1932)A.C. 562. Το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει και να διακριβώσει κατά πόσον υπήρξε αμέλεια κατ΄ αρχήν και μετά να εξετάσει συντρέχουσα αμέλεια (Βλέπε Μακρίδης ν. Dharaghji
(1990)1 Α.Α.Δ. 1013 σελ. 1024). Στην υπόθεση Ιωαννίδου ν. Νικολαϊδη
(2000)1 Α.Α.Δ. 134 για το θέμα αμέλειας και συντρέχουσας αμέλειας έχουν αναφερθεί τα πιο κάτω: «Το κριτήριο αν ένας οδηγός είναι αμελής ή όχι εξαρτάται από τα ιδιάζοντας περιστατικά της κάθε περίπτωσης. Το ερώτημα εξετάζεται πάντοτε μέσα στα πλαίσια της συμπεριφοράς και της αντίδρασης ενός λογικού ανθρώπου. Όπως έχει λεχθεί στην υπόθεση Αλεξάνδρου, ανηλίκου, διά της μητρός του και πλησιεστέρας φίλης Μαρίας Αλεξάνδρου ν. Λεβέντη και Λεβέντη εναντίον Αλεξάνδρου, ανηλίκου, διά της μητρός του και πλησιεστέρας φίλης Μαρίας Αλεξάνδρου: «Η κατανομή της ευθύνης γίνεται κάτω από ευρεία σκοπιά, με γνώμονα την κοινή και λογική εμπειρία. (Βλέπε Χαραλάμπους ν. Κασάπη
(1988)1 C.L.R. 25). Εφόσον η καθοδήγηση ως προς το δίκαιο είναι ορθή, ο καταμερισμός της ευθύνης αποτελεί το κατ΄ εξοχήν έργο του πρωτόδικου Δικαστηρίου. (Βλέπε Χριστοδούλου ν. Γρηγορίου
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 178). Η συμπεριφορά ενός οδηγού εξετάζεται και κρίνεται με βάση το επίπεδο του μέσου συνετού ανθρώπου, δηλαδή με βάση την αντίληψη ενός συνηθισμένου οδηγού και όχι του ενεχόμενου οδηγού [δέστε Μαρκαντώνης ν. Δημάκη
(1989)1 C.L.R. 387], ο δε προσδιορισμός του καθήκοντος ποικίλλει ανάλογα με τα αντικειμενικά δεδομένα που επικρατούν στη σκηνή. Το καθήκον για λήψη προφυλακτικών μέτρων διαφαίνεται κατά τη λογική πρόβλεψη (δέστε Βίκης ν. Νεοφύτου
(1990)1 Α.Α.Δ. 345). Στην υπόθεση Αλεξάνδρου ν. Λεβέντη
(1996)1 Α.Α.Δ. 420 εισαγάγεται ένα ευρύτερο προσδιοριστέο καθήκον των χρησιμοποιούντων το δρόμο, το καθήκον της επιμέλειας για την ασφάλεια των άλλων η εκπλήρωση του οποίου τους καθιστά υπόλογους για αμέλεια. Συνεχίζει η απόφαση ως εξής: «Το καθήκον για επιμέλεια γεννάται αφότου η διακίνηση άλλων προσώπων καθιστά εξ αντικειμένου μέριμνα του προσώπου που χρησιμοποιεί το δρόμο στη λήψη προφυλακτικών μέτρων για την προστασία της ασφάλειας τους». Περαιτέρω αναφέρει για το κριτήριο αμέλειας τα εξής: «Το κριτήριο της αμέλειας είναι καθολικό και απρόσωπο. Η αμέλεια κρίνεται αντικειμενικά με γνώμονα τις αντιδράσεις ενός συνετού οδηγού, ο οποίος χρησιμοποιεί το δρόμο λελογισμένα και με συναίσθηση ευθύνης για την ασφάλεια των άλλων που χρησιμοποιούν το δρόμο». Με βάση τις έγγραφες προτάσεις και αντιπαραβάλλοντας τις με την προσαχθείσα μαρτυρία η αποδιδόμενη στον αποβιώσαντα Ευστάθιο Ευσταθίου αμέλεια έγκειται στο γεγονός ότι εισήλθε από πλαγιόδρομο στον κύριο δρόμο χωρίς να σταματήσει και αμέσως οδήγησε το όχημα του δεξιότερα για να εισέλθει σε δεξιό πλαγιόδρομο. Μέσα από την αποδεχτή μαρτυρία αυτό που διαπιστώνω είναι ότι το όχημα που οδηγούσε ο αποβιώσαντας Ευστάθιος Ευσταθίου εισήλθε από αριστερό πλαγιόδρομο με βάση και την πορεία των δύο οχημάτων στον κύριο δρόμο Λεμεσού-Ερήμης-Πλατρών και αφού ολοκλήρωσε την είσοδο του στο δρόμο οδήγησε το όχημα του δεξιότερα για να εισέλθει σε δεξιό πλαγιόδρομο σε σημείο όμως που δεν ξεκινούσε ο πλαγιόδρομος και στο δρόμο υπήρχε συνεχής άσπρη γραμμή. Δεν υπάρχει οποιαδήποτε μαρτυρία ότι έλεγξε το δρόμο ο Ευσταθίου για να εισέλθει στη δεξιά λωρίδα του δρόμου ή έθεσε το trafficator του ώστε να κάμει γνωστή την πρόθεση του ότι θα έστριβε δεξιά. Η μόνη αναφορά γίνεται στην κατάθεση που έδωσε ο ίδιος και βρίσκεται ως τεκμήριο ενώπιον Δικαστηρίου έγγραφο όμως το οποίο δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από τη στιγμή που δεν ενισχύεται από άλλη μαρτυρία. Με βάση τη μαρτυρία του αστυφύλακα υπήρχε αρκετή ορατότητα από την πλευρά του ενάγοντα. Η είσοδος του φορτηγού οχήματος που οδηγείτο από τον αποβιώσαντα Ευσταθίου στον κύριο δρόμο Λεμεσού-Ερήμης-Πλατρών δεν αποτελεί και αμέλεια τη στιγμή που με βάση τη προσαχθείσα μαρτυρία το όχημα εισήλθε στο δρόμο και διάνυσε απόσταση περί τα 74 μέτρα πριν από την σύγκρουση. Αυτό που καθιστά την πράξη του αποβιώσαντα Ευσταθίου αμελή είναι η πρόθεση του να προχωρήσει και να στρίψει δεξιά, να εισέλθει στην αντίθετη λωρίδα από σημείο που η διαχωριστική λωρίδα στο δρόμο ήταν συνεχής άσπρη γραμμή και σε ύψος που δεν υπάρχει δεξιός πλαγιόδρομος. Η πράξη αυτή του αποβιώσαντα Ευσταθίου τον καθιστά αμελή. Διαπιστώνεται περαιτέρω από τη μαρτυρία ότι ο ενάγοντας είχε κάποιο χρόνο και θα μπορούσε να αντιδράσει τόσο από την είσοδο του φορτηγού οχήματος στο δρόμο Λεμεσού-Ερήμης-Πλατρών όσο και από την πρόθεση του να στρίψει δεξιά. Ο ενάγοντας εισήλθε στη δεξιά λωρίδα του δρόμου σε σημείο που υπάρχει συνεχής άσπρη γραμμή και απαγορεύεται το προσπέρασμα. Επιμερισμό ευθύνης σ΄ οδηγό που βρίσκεται σε διλημματική κατάσταση από ενέργειες άλλου οδηγού απαντούμε, όταν υπάρχει ταχύτητα (Παπασωφρονίου ν. Παχίτης
(1989)1 Ε Α.Α.Δ. 735 και Πουρίκκος ν. Βασιλείου
(1993)1 Α.Α.Δ. 256) ή μεγάλη ορατότητα σε συνδυασμό με απόσταση από τα διαδραματισθέντα. (Μαυρίδης ν. Dharaghji
(1990)1 Α.Α.Δ. 1013 και Κυριάκου κ.α. ν. Κανάρη
(1997)1 Α.Α.Δ. 1436. Στην προκειμένη περίπτωση υπήρχε απρόσκοπτη ορατότητα στο δρόμο πριν από τον αριστερό πλαγιόδρομο και σύγκρουση των δύο οχημάτων έγινε στα 74 μέτρα περίπου μετά την έξοδο του φορτηγού από τον πλαγιόδρομο. Συνεπώς καταλήγω ότι ο ενάγοντας από τη στιγμή που βρέθηκε μπροστά από τον κίνδυνο δεν έλαβε οποιαδήποτε μέτρα για να αποφύγει Βέβαια η πράξη κάθε οδηγού δεν κρίνεται μικροσκοπικά. Όταν αυτός βρίσκεται αντιμέτωπος με δίλημμα (βλέπε Παύλου ν. Παπακυπριανού
(2000)1(Β) Α.Α.Δ. 974) στην οποία έχουν αναφερθεί τα ακόλουθα: «Κρίνονται υπό το πρίσμα της διλημματικής κατάστασης που προκάλεσε ο άλλος οδηγός. Ένα εσφαλμένο μέτρο που λαμβάνεται από ένα οδηγό κάτω από την αγωνία της σύγκρουσης δεν συνιστά κατ΄ ανάγκη αμέλεια». Το κριτήριο αν ένας οδηγός είναι αμελής ή όχι εξαρτάται από τα ιδιάζοντα περιστατικά της κάθε υπόθεσης. Το ερώτημα εξετάζεται στα πλαίσια της αντίδρασης ενός λογικού ανθρώπου. Βλέπε Ιωαννίδου ν. Νικολαϊδη
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 134 και Αγαπίου ν. Παναγιώτου
(1990)1 Α.Α.Δ. 595. Εξετάζοντας όλα τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης βρίσκω ότι ο ενάγοντας είναι ένοχος συντρέχουσας αμέλειας. Οι καθοριστικοί παράγοντες για τον καθορισμό της ευθύνης είναι δύο: (α) Η υπαιτιότητα (blameworthiness) που συναρτάται με την εκπλήρωση των καθηκόντων του κάθε οδηγού για την ασφάλεια του άλλου και (β) Η ουσιώδης συνάφεια (causative potency) μεταξύ της αμέλειας των οδηγών και της ζημιάς που προκλήθηκε και αποτελεί το αντικείμενο της δίκης. Η ευθύνη επιμερίζεται κάτω από το πρίσμα της κοινής λογικής και της καθημερινής εμπειρίας. Οι εκατέρωθεν παραλείψεις συνεκτιμούνται όχι μικροσκοπικά αλλά από την πλατιά γωνιά του μέσου συνετού πολίτη, όπως επεξηγείται στις υποθέσεις (Charalambous v. Kassapis
(1988)1 C.L.R. 25 και Polycarpou v. Adamou
(1988)1 C.L.R. 72). Στην υπόθεση Constantinou v. Katsaris
(1975)1 C.L.R. 188 τονίστηκε ότι ένας οδηγός έχει πάντοτε καθήκον να τηρεί τη δέουσα φροντίδα και προσοχή και να ασκεί τη δέουσα επιμέλεια και παρατηρητικότητα κάτω απ΄ όλες τις περιστάσεις. Όπως είπα και πιο πάνω το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει σε εύρημα ότι ο αποβιώσαντας Ευσταθίου στην προσπάθεια του να στρίψει δεξιά και από το σημείο που ξεκίνησε να στρίβει δεξιά έδειξε με το trafficator του ότι θα έστριβε δεξιά. Αυτό όμως που διαπιστώνω μετά βεβαιότητας είναι ότι ξεκίνησε να στρίβει δεξιά και ουσιαστικά το φορτηγό όχημα του κατέλαβε τη δεξιά λωρίδα του δρόμου από σημείο που δεν ήταν απέναντι από την στροφή. Από την άλλη ο ενάγοντας εισήλθε κι αυτός στη δεξιά λωρίδα του δρόμου στην προσπάθεια του να προσπεράσει το όχημα από σημείο που δεν επιτρέπεται το προσπέρασμα. Συνεπώς καταλήγω ότι οι πράξεις των δύο τους καθιστούν συνυπεύθυνους για το δυστύχημα τόσο τον αποβιώσαντα Ευσταθίου ότι προσπάθησε να στρίψει δεξιά χωρίς αυτό να το κάνει φανερό σε χώρο που ακόμη δεν υπήρχε άμεσα η στροφή και δεν επιτρέπετο προσπέρασμα και ο ενάγοντας να προσπεράσει σε σημείο που απαγορεύεται το προσπέρασμα καθότι υπάρχει συνεχής άσπρη γραμμή. Και των δύο η ευθύνη είναι η ίδια και συνεπώς βρίσκω ότι ευθύνονται για το δυστύχημα σε ποσοστό ευθύνης 50% έκαστος. Ευθύνη εναγόμενου 2: Το δεύτερο θέμα που πρέπει να αποφασίσει είναι αν οι ενάγοντες παρουσίασαν μαρτυρία που να καθιστούν τον εναγόμενο 2 εκ προστήσεως συνυπεύθυνο. Με βάση τα δικόγραφα και τις παραδοχές στην Υπεράσπιση του εναγόμενου 2 ο εναγόμενος 2 κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν ιδιοκτήτης του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής HAT 850. Περαιτέρω στην παράγραφο 5 της έκθεσης απαίτησης στην αγωγή 2260/06 η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι το δυστύχημα οφείλετο στην αποκλειστική αμέλεια και/ή συντρέχουσα αμέλεια των καθηκόντων του εναγόμενου 1. Η μόνη μαρτυρία που έχει δοθεί ενώπιον του Δικαστηρίου είναι για την ιδιοκτησία του οχήματος. Περαιτέρω έχει δοθεί μαρτυρία όσον αφορά την εργασιακή σχέση του αποβιώσαντα Ευσταθίου με την εταιρεία του εναγόμενου 2. Στην υπόθεση Πανίκος Καθτζιώτης ν. Manocas Transport Co Ltd
(1993)1 Α.Α.Δ. 954 έχει αναφερθεί ότι η απόδειξη της ιδιοκτησίας οχήματος δεν αποτελεί αφ΄ εαυτής απόδειξη ύπαρξης εκ προστήσεως ευθύνης του ιδιοκτήτη για την αμέλεια του οδηγού του οχήματος. Πρέπει να προσαχθεί μαρτυρία που να αποδεικνύει την ύπαρξη εκ προστήσεως ευθύνης. Στην υπόθεση Χριστάκης Ποταμίτης ν. Έλενα Ιωάννου
(1992)1 Α.Α.Δ. 479 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Η εκ προστήσεως ευθύνη προσώπου για τις συνέπειες αστικού αδικήματος που διαπράττεται από άλλο πρόσωπο ρυθμίζεται από το άρθρο 13 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.
  1. Εκ προστήσεως ευθύνη φέρει ο εναγόμενος για τις πράξεις άλλου προσώπου όταν (α) αυτές εξουσιοδοτούνται ή επικυρώνονται, ή (β) συνιστούν πράξεις εργοδοτουμένου (υπηρέτη) στο πλαίσιο της εργασίας του. Συνοπτικά, εκ προστήσεως ευθύνη, βάσει του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου περιορίζεται σε πράξεις αντιπροσώπου ή υπηρέτη κάτω από τους όρους που θέτει το άρθρο
  2. Συνάγεται από την πρωτόδικη απόφαση ότι κατά το χρόνο διάπραξης του αστικού αδικήματος της αμέλειας από το γιο του εφεσείοντα, ότι ο οδηγός ενεργούσε είτε ως αντιπρόσωπος ή ως εργοδοτούμενος του πατέρα του». Και στη σελίδα 5 της ίδιας απόφασης, αναφέρει τα εξής: «Στην Κύπρο οι αρχές του κοινού δικαίου για την εκ προστήσεως ευθύνη έχουν ενσωματωθεί στο άρθρο 13 του Κώδικα Αστικών Αδικημάτων που ρητά προβλέπει πότε υπάρχει τέτοια ευθύνη· όταν αποδεικνύεται σχέση αντιπροσωπευομένου και αντιπροσώπου ή εργοδότη και εργοδοτουμένου. Η εξουσιοδότηση χρήσης κινητού αντικειμένου δεν υποδηλώνει ως θέμα λογικής ή κοινής εμπειρίας και τη δημιουργία σχέσης αντιπροσώπου και αντιπροσωπευομένου αναφορικά με τη χρήση του. Συνεπώς συγκατάθεση για τη χρήση αυτοκινήτου δεν τεκμηριώνει αφεαυτής σχέση αντιπροσωπευομένου και αντιπροσώπου ή εργοδότη και εργοδοτουμένου, όπως άλλωστε αποφασίστηκε στη Hellenic Mining». Με βάση λοιπόν την ενώπιον μου τεθείσα μαρτυρία δεν υπάρχει σχέση εργοδότη και εργοδοτούμενου μεταξύ του αποβιώσαντα Ευσταθίου και του εναγόμενου 2 αλλά αντιθέτως η σχέση είναι μεταξύ του αποβιώσαντα Ευσταθίου και της εταιρείας που διατηρεί ο εναγόμενος
  3. Η εταιρεία δεν είναι διάδικος και ως εκ τούτου καταλήγω στο συμπέρασμα ότι δεν έχει αποδειχθεί εκ προστήσεως ευθύνη εναντίον του εναγόμενου 2 για τις πράξεις του αποβιώσαντα Ευσταθίου κατά την οδήγηση του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΗΑΤ 850 ιδιοκτησίας του εναγόμενου 2 την επίδικη ημερομηνία. Αποζημιώσεις: Μετά την κατάληξη μου επί της ευθύνης και εν όψει του γεγονότος ότι η εκδίκαση των συνενωμένων αγωγών αφορούσε όλα τα επίδικα θέματα θα προχωρήσω να εξετάσω τις αποζημιώσεις που δικαιούνται τόσο ο ενάγοντας όσο και η ενάγουσα. Η υπάρχουσα νομολογία επί του θέματος των αποζημιώσεων θέτει ότι οι αποζημιώσεις θα πρέπει να συνιστούν εύλογη και δίκαιη αποκατάσταση του ενάγοντα [βλέπε Ioannou & Paraskevaides (Overseas) Ltd and Other v. Christofis
(1982)1 C.L.R. 719] αλλά το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να αποπειράται να επιδικάσει αποζημιώσεις για το πλήρες ποσό ή να προβεί σε τέλεια χρηματική αποκατάσταση [δέστε Paraskevopoulos v. Georghiou
(1970)1 C.L.R. 118 και Xenopoulos and another v. Anastasiou
(1981)1 C.L.R. 521]. Από την άλλη, οι αποζημιώσεις θα πρέπει να είναι κοινωνικά αποδεκτές (βλέπε Δ. Κουμπαρή κ.ά. ω. Δ. Χρίστου Φατρή
(2001)1 Α.Α.Δ. 921). Έχει τονιστεί, περαιτέρω, η ανάγκη για μια πιο δίκαιη και φιλελεύθερη αποτίμηση του ανθρώπινου πόνου και των πολλαπλών στερήσεων που προκαλούν οι αναπηρίες στα θύματα της αμέλειας [βλέπε Βρυωνίδη ν. Σωφρονίου
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 118]. Γενικές και ειδικές αποζημιώσεις στην αγωγή 2261/06: Είναι γεγονός από την ιατρική μαρτυρία που έχει προσκομιστεί και αφορά τον ενάγοντα οι τραυματισμοί που υπέστη από το δυστύχημα μπορεί άνετα να χαρακτηρισθούν ελάχιστοι. Το ιατρικό πιστοποιητικό του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού, τεκμήριο 6, ουσιαστικά τις περιγράφει ως εκδορές και μικροεκδορές που προκλήθηκαν από σπασμένα γυαλιά και συγκεκριμένα αναφέρει εκδορές και μικρό αιμάτωμα στο αριστερό άνω βλέφαρο, εκδορές στον αγκώνα, στο λαιμό πίσω στο αυτί. Χωρίς να προσδιορίζεται άμεσα και χωρίς να αναφέρεται πουθενά ο ιατρός Κατσιάμης αναφέρει ότι τον επισκέφθηκε ο ενάγων την επομένη του δυστυχήματος. Αυτό δεν έχει επιβεβαιωθεί πουθενά και συμφωνώ με τη θέση της Υπεράσπισης που υποδείχθηκε στο ιατρό ότι από τη στιγμή που δεν αναφέρεται στην ιατρική έκθεση δεν μπορεί να το θυμάται μετά από παρέλευση 6 και πλέον ετών από το δυστύχημα. Παρά την προσπάθεια και περιγραφή του Δρ Κατσιάμη και απόδοση σοβαρότερων τραυματισμών από ότι υπέστη ο ενάγοντας αυτό που καταλήγω μετά βεβαιότητας αλλά και μέσα από τις απαντήσεις του ίδιου του ενάγοντα είναι ότι από το δυστύχημα προκλήθηκαν τα τραύματα που περιγράφονται στην ιατρική έκθεση του Νοσοκομείου τεκμήριο 6 και ουσιαστικά αυτά προκλήθηκαν από τα σπασμένα γυαλιά. Έχοντας υπόψη μου ότι δεν υπάρχει ξεκαθαρισμένο και επακριβές κονδύλι για κάθε τραύμα ξεχωριστά το γεγονός ότι πρόκειται για μικροτραυματισμούς, ο πόνος και η ταλαιπωρία που υποβλήθη ο ενάγοντας ήταν παροδικός καταλήγω ότι το ποσό των €1.500 είναι δίκαιο και εύλογο ποσό για τον τραυματισμό που υπέστη ο ενάγοντας από το επίδικο δυστύχημα. Έχει τονισθεί στη νομολογία ότι όσον αφορά τις ειδικές αποζημιώσεις θα πρέπει όχι μόνο να εξειδικεύονται στα δικόγραφα αλλά να αποδεικνύονται με αυστηρότητα. (Βλέπε Σπύρου ν. Χ"Χαραλάμπους
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298 και Ηρακλέους ν. Πέτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239). Οι ειδικές ζημιές που ως ισχυρίζεται ο ενάγοντας περιγράφονται στην παράγραφο 8 της έκθεσης απαίτησης του. Έγινε παραδεχτό γεγονός η ζημιά του αυτοκινήτου και δηλώθηκε στο ποσό των ΛΚ200 (€341,72). Επίσης στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων παραδέχεται και τα ιατρικά έξοδα που ανέρχονται στα ΛΚ110 (€187,55). Εξετάζοντας την μαρτυρία σε σχέση με τις λεπτομέρειες ειδικών ζημιών και μεταξύ αυτών και την απώλεια ημερομισθίων δεν έχω διαπιστώσει να έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε έγγραφη μαρτυρία πέραν της αναφοράς του ενάγοντα στην γραπτή του κατάθεση σε σχέση με τις ειδικές ζημιές και συγκεκριμένα ο ίδιος ο ενάγοντας ανέφερε ότι δεν εργαζόταν την επίδικη περίοδο. Συνεπώς οι υπόλοιπες αξιώσεις για τις ειδικές ζημιές που ως ισχυρίζεται ότι υπέστη ο ενάγοντας απορρίπτονται. Γενικές και ειδικές αποζημιώσεις στην αγωγή 2260/06 Με βάση το ιατρικό πιστοποιητικό του Νοσοκομείου η ενάγουσα από το επίδικο δυστύχημα έχει υποστεί θλάση του θώρακα, διάστρεμμα αριστερής πηχιοκαρπικής, θλαστικό τραύμα μετωπιαίας χώρας, οίδημα άνω χείλους, εκδορά αριστερής παρειάς, αιμάτωμα αριστερού αγκώνα, εκχυμώσεις αριστερού βραχιονίου, εκδορά δεξιού αγκώνα, εκδορά και εκχυμώσεις αριστερού γόνατος. Έγινε ακτινογραφικός έλεγχος θώρακος θωρακικής και οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης, αριστερού γονάτου, αριστερού αγκώνα, αριστεράς άκρας χειρός και σημειώνεται κάταγμα της 5ης και 6ης πλευράς δεξιά. Της τοποθετήθηκε γύψινος νάρθηκας στην αριστερή πηχιοκαρπική και νοσηλεύθη στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού από 21.06.2005-26.06.2005 και ακολούθως επισκέπτετο τα εξωτερικά ιατρεία. Της αφαιρέθη ο γύψινος νάρθηκας στις 05.07.2005 και της δόθηκαν οδηγίες για φυσιοθεραπεία. Την 01.07.2005 επισκέφθηκε τον ιατρό Χρίστο Κατσιάμη ο οποίος αναφέρει πέραν των πιο πάνω ότι διαπίστωσε εγκεφαλική διάσειση με συμπτώματα ζάλης και κεφαλαλγίες, διάστρεμμα αυχένα με επώδυνες κινήσεις της κεφαλής. Όσον αφορά την εγκεφαλική διάσειση ο γιατρός το έχει στηρίξει στο γεγονός ότι υπήρχε θλαστικό τραύμα στην μετωπιαία χώρα για δε το διάστρεμμα του αυχένα χορήγησε σ΄ αυτήν κολάρο. Επί του σημείου αυτού η ίδια η ενάγουσα ήταν πολύ πιο κοντά σε σχέση με τι έπαθε με τα όσα έχει αναφέρει το ιατρικό πιστοποιητικό του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού. Ήταν ξεκάθαρη η ενάγουσα ότι περιθάλπτηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού και σ΄ αυτό έγιναν και οι φυσιοθεραπείες. Η ίδια δεν ήταν σε θέση να μας πει πόσες φορές επισκέφθηκε τον ιατρό Κατσιάμη, ήταν όμως ξεκάθαρη ότι πέραν της φαρμακευτικής αγωγής και της φυσιοθεραπείας που της γινόταν στο Νοσοκομείο δεν έλαβε οποιαδήποτε άλλη θεραπεία. Εξετάζοντας με ιδιαίτερη προσοχή τη μαρτυρία που έχει τεθεί και αφορά τους τραυματισμούς που υπέστη η ενάγουσα καταλήγω στο συμπέρασμα ότι τα όσα περιγράφονται στο πιστοποιητικό του Α. Μενελάου του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού αποτυπώνουν τους τραυματισμούς που υπέστη η ενάγουσα από το επίδικο ατύχημα. Η ενάγουσα ήταν ηλικίας 75 ετών κατά την ημερομηνία του δυστυχήματος. Όπως και η ίδια παραδέχθηκε είχε λόγω ηλικίας αρκετά προβλήματα υγείας. Όμως οι τραυματισμοί που υπέστη από το δυστύχημα έχουν προστεθεί στα προβλήματα που είχε και έχουν κάμει ουσιαστικά τη ζωή της δυσκολότερη ειδικά την περίοδο που υπήρχε ο γύψινος νάρθηκας στην αριστερή πηχιοκαρπική και την περίοδο που ακολούθησε η φυσιοθεραπεία. Είναι γεγονός και αποδέχομαι τη θέση του γιατρού Κατσιάμη ότι το θλαστικό τραύμα μετωπιαίας χώρας μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλική διάσειση αφού και η ίδια η ενάγουσα παραπονείτο για ζάλη και κεφαλαλγία. Σημειώνω περαιτέρω τους τραυματισμούς τη θλάση του θώρακα, διάστρεμμα αριστερής πηχιοκαρπικής, θλαστικό τραύμα μετωπιαίας χώρας, οίδημα άνω χείλους, εκδορά αριστερής παρειάς, αιμάτωμα αριστερού αγκώνα, εκχυμώσεις αριστερού βραχιονίου, εκδορά δεξιού αγκώνα, εκδορά και εκχυμώσεις αριστερού γόνατος καθώς και το κάταγμα της 5ης και 6ης πλευράς δεξιάς. Σημειώνω επίσης τον πόνο και την ταλαιπωρία που δέχθηκε η ενάγουσα λόγω και της ηλικίας της. Όπως είπα και πιο πάνω έχει τονισθεί η ανάγκη για μια πιο δίκαιη και ελεύθερη αποτίμηση του ανθρώπινου πόνου και των πολλαπλών στερήσεων που προκαλούν οι αναπηρίες στα θύματα της αμέλειας (βλέπε Βρυωνίδης (ανωτέρω)). Στην υπόθεση Δέσπω Καλογήρου ν. Χριστίνας Αντωνιάδου
(1997)1Γ Α.Α.Δ. 1444 επιδικάστηκε ποσό ΛΚ6.000 για γενικές αποζημιώσεις για τραυματισμούς, κάκωση στο δεξιό αστράγαλο, δύο εγχειρήσεις καθαρισμού πληρών, απόσπαση μοσχεύματος από άλλο μέρος, τοποθέτηση στο καταστρεφέν μέρος, πρόκληση μεγάλης δύσμορφης ουλής κ.ά., ηλικία 20 ετών. Επίσης στην υπόθεση Σπύρος Μελάς και Ελένη Λτδ κ.α. ν. Μαρίνου Σάββα Πολίτη
(2003)1 (Α) Α.Α.Δ. 594 ο εφεσείων υπέστη σοβαρούς τραυματισμούς στο αριστερό γόνατο όχι επηρεασμός λειτουργικών στοιχείων, πιθανότητα περιοδικών ενοχλήσεων υπό μορφή αίσθησης, δυσκαμψίας του γονάτου κυρίως μετά από παρατεταμένη ακινησία, μείωση κατά 15%των πιθανοτήτων της ποδοσφαιρικής του εξέλιξης με ιδιαίτερη διάκριση. Ύπαρξη τραυματικών ουλών. Το πρωτόδικο επιδίκασε ΛΚ15.000, κρίθηκαν υπερβολικές και μειώθηκαν σε ΛΚ8.000 από το Εφετείο. Στην υπόθεση Αριστείδου ν. Σιαηλής
(1998)1 (Β) Α.Α.Δ. 617 ο εφεσείοντας είχε υποστεί συντριπτικό κάταγμα του έσω σφυρού της αριστερής ποδοκνημικής άρθρωσης. Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση και το κάταγμα σταθεροποιήθηκε με βίδα που αφαιρέθηκε με νέα επέμβαση 11 ημέρες μετά και το άκρο τοποθετήθηκε σε γύψο για ένα μήνα. Ακολούθησε φυσιοθεραπεία και χρήση βακτηρίων για 2 ½ μήνες. Παρουσιάστηκε οίδημα στην αριστερή ποδοκνημική άρθρωση και υπήρχε περιορισμός των κινήσεων του αριστερού κάτω άκρου. 20 μήνες μετά παρατηρήθηκε μικρή πάχυνση στην περιοχή, μικρή δυσκαμψία της άρθρωσης και υπό ορισμένες συνθήκες επώδυνες κινήσεις. Δυσκολευόταν στο βαθύ κάθισμα και στη βάδιση σε ανώμαλο έδαφος ενώ η άρθρωση ήταν επώδυνος μετά από ορθοστασία Υπήρχε πιθανότητα δημιουργίας οστεοαρθρίτιδας στο μέλλον. Επιδικάστηκε ποσό €10.251,61 (£6.000). Στην υπόθεση Κούρρης ν. Παπαδοπούλλου
(1998)1(Β) Α.Α.Δ. 1147 ο εφεσείοντας, 35 ετών κατά το δυστύχημα, είχε υποστεί ανοικτό συντριπτικό κάταγμα του κάτω τρίτου της δεξιάς κνήμης και περόνης. Έγινε ανάταξη, τοποθετήθηκαν 2 βελόνες και γύψος. Για 6 μήνες χρησιμοποιούσε βακτηρίες και παρέμεινε εκτός εργασίας για 13 περίπου μήνες. Επιδικάστηκαν €11.960,21 (£7.000). Στην υπόθεση Γεώργιος Τιτώνη ν. Χαρ. Πηλακούτας Λτδ
(2001)1(Α) Α.Α.Δ. 479 μηχανικός αυτοκινήτων, ηλικίας 34 ετών κατά το ατύχημα, σοβαρός τραυματισμός στο πόδι, εγχείρηση για αφαίρεση του μηνίσκου και συρραφή των χιαστών συνδέσμων, ακινητοποίηση του ποδιού για 10 μέρες, παραμονή στο Νοσοκομείο. Άρχισε να βαδίζει με τη βοήθεια βακτηριών μασχάλης, μόνιμα κατάλοιπα, αδυναμία στο βαθύ κάθισμα, μη δυνατότητα τρεξίματος, πόνος κατά το ανεβοκατέβασμα σκάλων, αστάθεια στο δεξιό γόνατο κ.ά. Του επιδικάστηκε ποσό £10.000 και επικυρώθηκε κατ΄ έφεση. Στην υπόθεση Amitha Perera (Αμιθά Περέρα) ν. Αναστασίας Άστρα
(2006)1 Α.Α.Δ. 1074 οι σωματικές βλάβες που υπέστη ήταν θλαστικό τραύμα στο τριχωτό της κεφαλής, κάταγμα της 5ης, 6ης, 7ης και 8ης πλευράς αριστερά, κάταγμα της κεφαλής, της αριστερής περόνης και σοβαρή θλάση της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, τοποθέτηση γύψινου νάρθηκαν και αυχενικού κολάρου για δύο 2 και 6 βδομάδες αντίστοιχα, απουσία μόνιμων σοβαρών καταλοίπων. Επιδικάστηκαν γενικές αποζημιώσεις ΛΚ7.
  1. Οι πιο πάνω αποφάσεις είναι απλά ενδεικτικές για την παρούσα υπόθεση καθότι οι τραυματισμοί που υπέστη η ενάγουσα είναι ελαφρότεροι, δεν υπήρξαν οποιαδήποτε μόνιμα σοβαρά κατάλοιπα. Με βάση λοιπόν τους τραυματισμούς, την ταλαιπωρία και τον πόνο που υπέστη η ενάγουσα και με γεγονός ότι δεν υπάρχει ξεκαθαρισμένο και επακριβές κονδύλι για τον κάθε τραυματισμό ξεχωριστά καταλήγω ότι δίκαιο και εύλογο ποσό για αποζημίωση της ενάγουσας ως προς τους τραυματισμούς που υπέστη είναι το ποσό των €9.
  2. Θα προχωρήσω στην εξέταση των ειδικών ζημιών της ενάγουσας. Με βάση την έκθεση απαίτησης η ενάγουσα απαιτεί το ποσό των ΛΚ208 ως ιατρικά έξοδα, το ποσό των ΛΚ50 για μεταφορά στο γιατρό, το ποσό των ΛΚ50 για την αστυνομική έκθεση, το ποσό των ΛΚ45 για κολάρο, το ποσό των ΛΚ230 για φυσιοθεραπεία και το ποσό των ΛΚ75 για φάρμακα. Όπως έχω αναφέρει πιο πάνω οι ειδικές αποζημιώσεις θα πρέπει όχι μόνο να εξειδικεύονται στα δικόγραφα αλλά να αποδεικνύονται με αυστηρότητα. (Βλ. Σπύρου (ανωτέρω)). Στην παρούσα υπόθεση η ενάγουσα όχι μόνο δεν απέδειξε με ακρίβεια όλες τις λεπτομέρειες των ειδικών ζημιών όπως αυτές αναφέρονται στην έκθεση απαιτήσεως αλλά μπορώ να πω ότι από την ίδια εδόθηκε αντίθετη μαρτυρία τόσο για τη φυσιοθεραπεία όσο και για τα φάρμακα και συγκεκριμένα η ίδια ανέφερε ότι τόσο τα φάρμακα όσο και τη φυσιοθεραπεία την έλαβε από το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Περαιτέρω δεν εδόθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία για αγορά κολάρου, αναφορά για την αστυνομική έκθεση και για τα έξοδα μεταφοράς στο γιατρό. Η μαρτυρία επί του θέματος αυτού στην γραπτή κατάθεση του ενάγοντα παρέμεινε αστήρικτη και απορρίπτεται. Όσον αφορά τα ιατρικά έξοδα αποδέχομαι τα όσα αναφέρονται στο ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ Χρίστου Κατσιάμη, τεκμήριο 9, ότι για την παρακολούθηση, θεραπεία και έκδοση του ιατρικού πιστοποιητικού τα έξοδα ανέρχονται στο ποσό των ΛΚ
  3. Συνεισφορά τριτοδιαδίκου: Στην αγωγή 2260/06 μετά από άδεια του Δικαστηρίου εκδόθηκε ειδοποίηση τριτοδιαδίκου προς τον Στέλιο Νεάρχου οδηγό του οχήματος US 708 στο οποίο η ενάγουσα ήταν συνεπιβάτης. Μετά την κατάληξη μου όσον αφορά την ευθύνη των δύο οδηγών ο τριτοδιάδικος θα συνεισφέρει με βάση το ποσοστό ευθύνης όπως αναφέρεται πιο πάνω και συγκεκριμένα στον καταμερισμό ευθύνης 50% στον κάθε οδηγό. Τόκος: Όσον αφορά το θέμα του τόκου διαπιστώνεται ότι υπάρχει καθυστέρηση όχι τόσο στην καταχώρηση των αγωγών όσο στην προώθηση τους. Για τις ειδικές ζημιές δεν έχω μαρτυρία για την κάθε μια πότε έχει διαπιστωθεί ως εκ τούτου με βάση και την υπόθεση Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου
(1991)1 Α.Α.Δ. 475 και ελλείψει οποιασδήποτε δικαιολογίας καταλήγω ότι και τα δύο ποσά θα πρέπει να φέρουν τόκο από την καταχώρηση της αγωγής μειωμένο κατά ½ μέχρι και την καταχώρηση της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης και νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της τροποποιημένης απαίτησης μέχρι εξοφλήσεως. Μετά την ολοκλήρωση και εξέταση όλων των επιδίκων θεμάτων εκδίδεται διάταγμα αποσυνένωσης των δύο αγωγών και εκδίδονται αποφάσεις στην κάθε υπόθεση ξεχωριστά ως ακολούθως: Αγωγή 2260/06: Εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσα και εναντίον του εναγόμενου 1 για το ποσό των €9.000 πλέον νόμιμο τόκο από τις 21.06.2005 μέχρι τις 13.05.2008 μειωμένο κατά το ½ (13.05.2008 είναι η ημερομηνία καταχώρησης της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης) και νόμιμο τόκο από 14.05.2008 μέχρι εξοφλήσεως και απόφαση για το ποσό των €307,55 ως ειδικές αποζημιώσεις πλέον νόμιμο τόκο από τις 21.06.2005 μέχρι τις 13.05.2008 μειωμένο κατά το ½ και νόμιμο τόκο από 14.05.2008 μέχρι εξοφλήσεως πλέον έξοδα ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η αγωγή εναντίον του εναγόμενου 2 απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγόμενου 2 και εναντίον της ενάγουσας ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Περαιτέρω εκδίδεται απόφαση για συνεισφορά υπέρ του εναγόμενου 1 και εναντίον του τριτοδιαδίκου στο ποσοστό ευθύνης 50% και επί χρηματικό ποσό για το ποσό των €4.500 πλέον νόμιμο τόκο από τις 21.06.2005 μέχρι τις 13.05.2008 μειωμένο κατά το ½ (13.05.2008 είναι η ημερομηνία καταχώρησης της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης) και νόμιμο τόκο από 14.05.2008 μέχρι εξοφλήσεως και απόφαση για το ποσό των €153,77 ως ειδικές αποζημιώσεις πλέον νόμιμο τόκο από τις 21.06.2005 μέχρι τις 13.05.2008 μειωμένο κατά το ½ και νόμιμο τόκο από 14.05.2008 μέχρι εξοφλήσεως πλέον θα συνεισφέρει στα έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο τα οποία θα κληθεί ο εναγόμενος 1 να καταβάλει στην ενάγουσα στο ποσοστό ευθύνης 50%. Περαιτέρω ο τριτοδιάδικος θα καταβάλει τα έξοδα της διαδικασίας τριτοδιαδίκου όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Αγωγή 2261/06: Εκδίδεται απόφαση υπέρ του ενάγοντα και εναντίον του εναγόμενου 1 με βάση το ποσοστό ευθύνης 50% έκαστος για το ποσό των €750 πλέον νόμιμο τόκο από τις 21.06.2005 μέχρι τις 13.05.2008 μειωμένο κατά το ½ (13.05.2008 είναι η ημερομηνία καταχώρησης της τροποποιημένης έκθεσης απαίτησης) και νόμιμο τόκο από 14.05.2008 μέχρι εξοφλήσεως και απόφαση για το ποσό των €294,01 ως ειδικές αποζημιώσεις πλέον νόμιμο τόκο από τις 21.06.2005 μέχρι τις 13.05.2008 μειωμένο κατά το ½ και νόμιμο τόκο από 14.05.2008 μέχρι εξοφλήσεως πλέον έξοδα ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μέχρι την ημερομηνία συνένωσης με την αγωγή 2260/06. Η αγωγή εναντίον του εναγόμενου 2 απορρίπτεται με έξοδα υπέρ του εναγόμενου 2 και εναντίον του ενάγοντα ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μέχρι την ημερομηνία συνένωσης με την αγωγή 2260/06. Περαιτέρω απορρίπτεται και η Ανταπαίτηση του εναγόμενου 2 καθότι μέσα από τη μαρτυρία διαπιστώνεται ότι δεν έχει προωθηθεί και ούτε έγινε οποιαδήποτε αναφορά κατά την ακρόαση λόγω της διαδικασίας τριτοδιαδίκου. Δεν θεωρώ ότι υπάρχει οποιαδήποτε επιβάρυνση εξόδων και ως εκ τούτου δεν εκδίδω καμιά διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ................ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΤΑ Subject: Civil/Other actions/Final Αναφορά: Πολιτική - Τροχαίο δυστύχημα - Γενικές και ειδικές αποζημιώσεις. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.