Frantisek Stepanek κ.α. ν. Avila Management Services Limited κ.α., Αρ. Αγωγής 1043/11, 25/10/2011

(1)αξιούμενη θεραπεία, διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να διαγράφονται: (α) Οι ακόλουθες παράγραφοι της ένορκης δήλωσης του κ. JUDr Petr Malek, τόσο της πρωτότυπης στην αγγλική όσο και της μετάφρασης αυτής στην ελληνική, η οποία συνοδεύει την αίτηση ημερ. 29.3.2011 στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή: (

1. i)Ολόκληρη η παράγραφος 47. (
2. ii)Oλόκληρη η παράγραφος 48. (iii) Η τελευταία υποπαράγραφος της παραγράφου 50, που αρχίζει με τη φράση "Attached to the present affidavit as Exhibits 27..." και τελειώνει με τη φράση "dated 14 February 2007". (
3. iv)Oλόκληρη η παράγραφος 51. (β) Το Τεκμήριο 27 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση του κ. JUDr Petr Malek, η οποία συνοδεύει την αίτηση ημερ. 29.3.2011 στην υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αγωγή. 3. Οποιαδήποτε άλλη διαταγή ή θεραπεία την οποίαν το Σεβαστό Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιαν και/ή εύλογη υπό τις περιστάσεις. 4. Εξοδα της παρούσης αίτησης πλέον ΦΠΑ». Η αίτηση βασίζεται στη Δ.39 Θ 18 και Δ.48 ΘΘ.1-9 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών ως επίσης και επί των συμφυών εξουσιών και πρακτικής του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε από την ένορκη δήλωση της κας Ελένης Χρυσάνθου διοικητικού συμβούλου της εταιρείας Altolex Limited διοικητικού συμβούλου των εναγομένων 1 στην παρούσα αγωγή, ημερ. 19.9.11. Βασικά ισχυρίζεται ότι τα γεγονότα ή τα έγγραφα που αναφέρει ή επισυνάπτει ο JUDr Petr. Malek (που στο εξής θα αναφέρεται ως ο Malek) στην ένορκη του δήλωση ημερ. 29.3.11 που συνοδεύει την αίτηση των εναγόντων για διάταγμα τύπου Norwich, της οποίας ζητείται η διαγραφή, πηγάζουν από το διάταγμα τύπου Anton Piller που εκδόθηκε στα πλαίσια Αγωγής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας που καταχώρησαν οι ίδιοι ενάγοντες εναντίον άλλων εναγομένων. Το διάταγμα αυτό, αναφέρει, ακυρώθηκε εκ των υστέρων από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Αίτηση 96/10 Re Νεόφυτος Γρηγοριάδης, ημερ. 1.12.10. Είναι εισήγηση της κας Χρυσάνθου ότι οι ισχυρισμοί στις παραγράφους 47, 48, 50 (μέρος) και 51 της ένορκης δήλωσης του Malek στα σημεία που είτε κάνει αναφορές σε γεγονότα είτε σε έγγραφα και συγκεκριμένα στο Τεκμ. 27 θα πρέπει να διαγραφούν για τους εξής λόγους: 1) λήφθηκαν εκτός του πεδίου του δικαστικού διατάγματος του Ε.Δ Λάρνακας, 2) αυτά θα έπρεπε να παραδοθούν στην ασφαλή φύλαξη του Πρωτοκολλητή και όχι στους ενάγοντες και 3) ήταν αποτέλεσμα του διατάγματος τύπου Anton Piller που ακυρώθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο. Καταλήγοντας εισηγείται ότι οι σχετικές αναφορές ή και ολόκληρη ακόμα η ένορκη δήλωση του Malek θα πρέπει να απορριφθούν από το Δικαστήριο. Η αίτηση προσέκρουσε στην ένσταση των εναγόντων - καθ'ων η αίτηση η οποία βασίζεται στους ίδιους θεσμούς όπως και η αίτηση. Οι λόγοι ένστασης είναι οι εξής: «(α) Δεν πληρούνται σε καμία περίπτωση οι νόμιμες προϋποθέσεις όπως αυτές έχουν καθοριστεί από την σχετική νομολογία και νομοθεσία για την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων τα οποία περιέχονται στις παραγράφους 1 και 2 της αίτησης των αιτητών ημερ. 19.9.2011. (β) Η παρούσα αίτηση ημερ. 19.9.2011 είναι πρόδηλο ότι γίνεται κακόπιστα και καταχρηστικά στο παρόν στάδιο και με μόνο σκοπό την καθυστέρηση της εκδίκασης της αίτησης των εναγόντων/καθ'ων η αίτηση ημερ. 29.3.2011. (γ) Οι αιτητές έχουν αποτύχει να αποδείξουν ως είχαν καθήκον το δικαιολογημένο της έκδοσης των αιτουμένων διαταγμάτων, αφού από την ένορκη δήλωση της κας Ελένης Χρυσάνθου ημερ. 19.9.2011 η οποία συνοδεύει την παρούσα αίτηση ημερ. 19.9.2011, δεν προκύπτει πουθενά και δεν τεκμηριώνεται με οποιοδήποτε τρόπο, η αναγκαιότητα έκδοσης των αιτουμένων διαταγμάτων, αφού σε καμία περίπτωση δεν υπάρχει λογική εξήγηση ή/και ισχυρισμός που να αποδεικνύει ότι οι αιτούμενες προς διαγραφή παράγραφοι της ένορκης δήλωσης του κ. Petr Malek ημερ. 29.3.2011, είναι σκανδαλώδεις και άσχετες με τα επίδικα θέματα της αίτησης ημερ. 29.3.2011, όπως ρητά προστάζει η ισχύουσα νομολογία επί του θέματος. (δ) Οι αιτητές έχουν αποτύχει να αποδείξουν προς το Δικαστήριο γιατί το Δικαστήριο θα πρέπει να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια και να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα, αφού τέτοια διατάγματα εκδίδονται σε εξαιρετικές περιπτώσεις και η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με φειδώ και έχουν αποτύχει με την ένορκη δήλωση της Ελένης Χρυσάνθου ημερ. 19.9.2011 να αποδείξουν οποιεσδήποτε εξαιρετικές περιστάσεις. (ε) Οι παράγραφοι της ένορκης δήλωσης του κ. Petr Malek των οποίων ζητείται η διαγραφή, σε καμία περίπτωση δεν είναι σκανδαλώδεις ή και άσχετες με τα επίδικα θέματα και σε καμία περίπτωση δεν θεωρούνται ανήθικα ή και υποβιβαστικά και δεν γίνονται με στόχο τον επηρεασμό της άλλης πλευράς. (στ) Το σεβαστό Δικαστήριο δε θα πρέπει να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα αφού στη περίπτωση που εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα, θα προβεί σε κατακερματισμό της ένορκης δήλωσης του κ. Petr Μalek ημερ. 29.3.2011, με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην έχει υπόψη του την ολότητα των επιδίκων θεμάτων της αίτησης των εναγόντων ημερ. 29.3.2011 και ως εκ τούτου να είναι αδύνατο προς το Δικαστήριο να κρίνει ορθά τα επίδικα θέματα της αίτησης 29.3.2011. (ζ) Η ένορκη δήλωση της Ελένης Χρυσάνθου ημερ. 19.9.2011 η οποία συνοδεύει την παρούσα αίτηση των αιτητών ημερ. 19.9.2011, περιέχει ψευδείς, ανυπόστατους και αυθαίρετους ισχυρισμούς με μόνο σκοπό την παραπλάνηση του Δικαστηρίου στην έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων». Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση του κου Ακη Κούμα δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των Γιώργου Γιάγκου & Σια, δικηγόρων των εναγόντων, ο οποίος ουσιαστικά υιοθετεί και επαναλαμβάνει τους λόγους ένστασης. Η εκδίκαση της παρούσας αίτησης περιορίστηκε στις ενόρκους δηλώσεις. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων προώθησαν τις θέσεις των πελατών τους με γραπτές αγορεύσεις παραθέτοντας και σχετική νομολογία. Ειδική αναφορά στις επί μέρους εισηγήσεις τους θα γίνει κατωτέρω στο κατάλληλο στάδιο. Ουσιαστικά η αίτηση βασίζεται στη Δ.39 Θ.18 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών. Σύμφωνα με το θεσμό αυτό το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να διατάξει τη διαγραφή από οποιανδήποτε ένορκη δήλωση οποιουδήποτε θέματος το οποίο είναι σκανδαλώδες και άσχετο. Η πιο πάνω αναφερόμενη Δ.39 Θ.18 είναι πανομοιότυπη με την Δ.38 Θ.11 των παλιών Αγγλικών θεσμών. Στο Annual Practice του 1953, Τόμος 1, στη σελίδα 685 αναφέρεται ότι το Δικαστήριο τότε μόνο μπορεί να διαγράψει, δυνάμει του πιο πάνω άρθρου, ένα θέμα όταν αυτό είναι ταυτόχρονα σκανδαλώδες και άσχετο (βλ. Re Jessop,

(1910)N. 128, C.A.). Οσον αφορά την ερμηνεία του όρου «σκανδαλώδες» έχει αποφασιστεί ότι ισχυρισμοί περί ανεντιμότητας και υβριστικής συμπεριφοράς δεν θεωρούνται σκανδαλώδεις κατ' ανάγκη, αν είναι σχετικοί με το επίδικο θέμα (βλ. Everett v. Prythergch, 12 Sim. 363, και Rubery v. Grant, L.R 13 Eq. 443). Απλά και μόνο το γεγονός ότι αναφέρονται σε ένα σκανδαλώδες γεγονός δεν τα μετατρέπει σε σκανδαλώδη αν είναι σχετικός με τα επίδικα θέματα (Millington v. Loring, 6 Q.B.D, 196). Το μοναδικό ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο το θέμα που φέρεται ως σκανδαλώδες είναι αποδεκτό ως μαρτυρία για να αποδείξει το αληθές οποιουδήποτε ισχυρισμού σε δικόγραφο που είναι ουσιώδης και σχετικός με τις αξιώσεις της Αγωγής (Christie v. Christie, L. R 8 Ch. 503). To γεγονός ότι ένα δικόγραφο περιλαμβάνει κάποια αχρείαστα ή άσχετα θέματα δεν είναι ικανοποιητικός λόγος για να πετύχει μια αίτηση στη βάση της πιο πάνω διαταγής. Είναι αρκετό το γεγονός ότι δεν προκαλεί βλάβη στον αντίδικo. Από την άλλη, αν το αχρείαστο θέμα ενοχοποιεί τον αντίδικο ή περιέχει κατηγορία κακής συμπεριφοράς ή κακής πίστης εναντίον του ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου θα διαγραφεί γιατί τότε μετατρέπεται σε σκανδαλώδες (Βλ. The Annual Practice, 1953, Τόμος 1, 366, Lumb v. Beamount, 49 L.T. 772). Στην υπόθεση Cyber Group Ltd v. Χαραλαμπίδη κ.α.

(2004)1(Γ) που αφορούσε σε αίτηση για διαγραφή δικογράφου τονίστηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι τέτοιο εγχείρημα συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόσταστο. Από τις ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση αλλά και τις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων των διαδίκων είναι κοινό έδαφος ότι στα πλαίσια της Αγωγής 2103/10 Ε.Δ Λάρνακας όπου ενάγοντες είναι τα ίδια πρόσωπα με της παρούσας αλλά οι εναγόμενοι είναι διαφορετικoί εκδόθηκε στις 29.7.10 κατόπιν μονομερούς αίτησης από μέρους των εναγόντων διάταγμα τύπου Anton Piller. Το διάταγμα εκτελέστηκε από Ομάδα Αναζήτησης όπου επιθεωρήθηκαν και λήφθηκαν αριθμός εγγράφων. Το διάταγμα αυτό ακυρώθηκε την 1/12/10 από το Ανώτατο Δικαστήριο με την έκδοση εντάλματος certiorari στην αίτηση Αρ. 96/10 Re Νεόφυτος Γρηγοριάδης. Είναι η θέση των αιτητών μέσω της ένορκης δήλωσης της κας Χρυσάνθου ότι η παράγραφος 50, μέρος της οποίας σκοπείται η διαγραφή και συγκεκριμένα το σημείο στο οποίο γίνεται αναφορά στο Τεκμ.27 που είναι η ένορκη δήλωση του δικηγόρου που ενήργησε ως επιτηρητής κατά την εκτέλεση του διατάγματος Anton Piller σχετίζεται με το εν λόγω διάταγμα που εκδόθηκε στα πλαίσια της Αγωγής 2103/10 Ε.Δ. Λάρνακας. Στο Τεκμ.27 περιγράφεται η διαδικασία εκτέλεσης του διατάγματος και κατονομάζει τα έγγραφα που αφορούσε το διάταγμα και τα έγγραφα που είχαν επιθεωρηθεί. Ο λόγος για τον οποίο ζητείται η διαγραφή τους είναι γιατί έγγραφα που αναφέρονται στο Τεκμ.27 λήφθηκαν εκτός των πλαισίων του πιο πάνω διατάγματος. Επίσης οι παράγραφοι 47, 48 και 51 της ένορκης δήλωσης του Malek των οποίων επίσης ζητείται η διαγραφή αναφέρονται σε έγγραφα ή επισυνάπτονται έγγραφα που επιθεωρήθηκαν και λήφθηκαν κατόπιν εκτέλεσης του πιο πάνω διατάγματος τα οποία θα έπρεπε, κατά την εισήγηση της, να παραδοθούν, στην ασφαλή φύλαξη του Πρωτοκολλητή. Εν πάση περιπτώσει εισηγείται ότι η πιο πάνω μαρτυρία λήφθηκε παράνομα εφόσον το διάταγμα, στη βάση του οποίου επιθεωρήθηκαν τα έγγραφα, ακυρώθη εκ των υστέρων από το Ανώτατο Δικαστήριο στην Αίτηση Αρ. 96/10, Re Νεόφυτος Γρηγοριάδης. Εχω μελετήσει με μεγάλη προσοχή την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η οποία καταλήγει στο εξής αποτέλεσμα: «το διάταγμα που εκδόθηκε στις 29.7.2010 στην αγωγή αρ. 2103/2010 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, στην έκταση που τούτο, δεν είχε γίνει επιστρεπτέο, ακυρώνεται». Είναι φανερό ότι το Ανώτατο Δικαστήριο στην πιο πάνω διαδικασία Certiorari δεν ασχολήθηκε με την ουσία του διατάγματος και ούτε προέβη σε οποιαδήποτε άλλη διαταγή, όπως διάθεσης των εγγράφων που λήφθηκαν κατά την επιθεώρηση ή επιστροφής τους στους εναγόμενους εκείνης της Αγωγής ή απαγόρευσης χρήσης τους. Το λεκτικό της απόφασης είναι απόλυτα σαφές και δεν αφήνει περιθώρια διαφορετικής ή άλλης ερμηνείας απ' εκείνα που αναφέρει ως λόγο ακύρωσης του, ότι δηλαδή το διάταγμα ακυρώνεται στην έκταση που δεν είχε γίνει από το πρωτόδικο Δικαστήριο επιστρεπτέο, για διαδικαστκούς δηλαδή λόγους. Σημειώνω ότι αντικείμενο της αίτησης certiorari ήταν εκείνο το μέρος του διατάγματος το οποίο δεν είχε οριστεί επιστρεπτέο. Οι ενάγοντες στην Αγωγή 2103/10 Ε.Δ. Λάρνακας ενεργώντας στα πλαίσια της εξουσίας που τους παρέσχε το διάταγμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου προέβησαν σε επιθεώρηση εγγράφων και σε άλλες συγκεκριμένες ενέργειες στα γραφεία των εναγομένων σε χρόνο που το διάταγμα βρισκόταν σε ισχύ. Δεν τέθηκε ενώπιον μου κανένα στοιχείο ότι οι ενέργειες τους ή και τα αποτελέσματα τους κηρύχθηκαν παράνομα ή προσκρούουν σε οποιαδήποτε διαταγή του Δικαστηρίου. Σημειώνω ότι με βάση τη πιο πάνω νομολογία το Δικαστήριο ασκεί τη διακριτική του ευχέρεια υπερ της διαγραφής δικογράφου ή ένορκης δήλωσης, μόνο σε καθαρές περιπτώσεις. Στην παρούσα περίπτωση έχοντας κατά νουν τα γεγονότα της υπόθεσης όπως αυτά διαφαίνονται από τις ενόρκους δηλώσεις που συνοδεύουν την αίτηση και ένσταση, στο παρόν στάδιο και μάλιστα στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας δεν μπορεί να κριθεί ότι τα γεγονότα που αναφέρονται στις συγκεκριμένες παραγράφους της ένορκης δήλωσης του Malek των οποίων σκοπείται η διαγραφή, βρίσκονται εκτός των πλαισίων του διατάγματος του Ε.Δ. Λάρνακας ή είναι αποτέλεσμα παραβίασης του διατάγματος ή είναι αποτέλεσμα παράνομων ενεργειών των εναγόντων. Ιδιαίτερα εδώ που οι ένορκες δηλώσεις των διαδίκων στα πιο πάνω καίρια σημεία περιέχουν αντικρουόμενα πραγματικά γεγονότα. Είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι ο αιτητής έχει το βάρος της απόδειξης των αμφισβητούμενων γεγονότων και της αναγκαιότητας έκδοσης του διατάγματος σύμφωνα με τη Δ.48 Θ.4. (Βλ. Vuitton v. Δερμοσακ Λτδ κ.α.

(1992)1(Β) Α.Α.Δ 1452, Iacovou Brothers (Construction) Ltd v. Fashionwise Ltd

(2000)1 A.A.Δ 1377, 1380 και Ανδρέου ν. Colossos Sigma Ltd

(2009)1 (B) A.A.Δ 1040). Ειδικά για τον συγκεκριμένο ισχυρισμό της κας Χρυσάνθου ότι τα έγγραφα που επιθεωρήθηκαν στα πλαίσια του εκδοθέντος διατάγματος παρέμειναν στην κατοχή των εναγόντων και δεν παραδόθηκαν στον Πρωτοκολλητή προς ασφαλή φύλαξη, ως η σχετική πρόνοια του διατάγματος, προσέκρουσε στη παντελή άρνηση του κου Κούμα ο οποίος στην ένορκη του δήλωση ισχυρίζεται ότι τα έγγραφα όχι μόνο δόθηκαν στον Πρωτοκολλητή αλλά εξακολουθούν μέχρι σήμερα να βρίσκονται στην κατοχή του. Σημειώνεται ότι αίτημα για επιστροφή των εγγράφων στους εναγόμενους απορρίφθηκε από το Ε.Δ. Λάρνακας πρόσφατα, με την απόφαση του ημερ. 28.9.11 στην Αγωγή 2103/10 στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε και το διάταγμα τύπου Anton Piller, ημερ. 29.7.

1. Η απόφαση αυτή είναι τεκμήριο στην ένορκη δήλωση του κου Κούμα που υποστηρίζει την ένσταση. Οι δε αναφορές του Προέδρου κ. Γιασεμή στην απορριπτική απόφαση του, "Είναι δε πιστεύω κατανοητό πως μέχρι να γίνει αυτό κατορθωτό η οποιαδήποτε χρήση τους από τους ενάγοντες δεν θα μπορεί να έχει οποιαδήποτε νομική συνέπεια σε βάρους της εναγομένης εταιρείας. Και προπαντός αφού πρόκειται για έγγραφα τα οποία δεν επροβλέποντο στο διάταγμα Anton Piller" σε καμιά περίπτωση μπορούν να εκληφθούν ως διαταγή απαγορεύουσα τη χρήση των εγγράφων που λήφθηκαν στα πλαίσια του ακυρωθέντος διατάγματος, εναντίον των εναγομένων στην παρούσα υπόθεση. Μελετώντας περαιτέρω τους ισχυρισμούς που περιέχονται στις υπό κρίση παραγράφους είναι φανερό ότι δεν είναι άσχετες με τα επίδικα θέματα. Αντίθετα εμπλέκουν το όνομα των εναγομένων στην εναντίον τους φερόμενη συνωμοσία και κατ' επέκταση στη μεταξύ των διαδίκων διαφορά. Ούτε επίσης μπορούν να θεωρηθούν σκανδαλώδεις με βάση τη νομολογία ανωτέρω, ή τείνουν να επηρεάσουν την δίκαιη εκδίκαση της αίτησης ημερ. 29.3.
2. Για να πετύχει η αίτηση θα πρέπει οι αιτητές να αποδείξουν ότι η μαρτυρία που περιέχεται στις παραγράφους 47, 48, 50 (μέρος) και 51 είναι και σκανδαλώδης και άσχετη. Με τη μαρτυρία όμως που έχουν προσκομίσει, δεν κατάφεραν να αποσείσουν το βάρος απόδειξης που είχαν ώστε να πετύχουν στην αίτηση τους. Λαμβάνοντας υπόψη τα πιο πάνω η αίτηση των εναγομένων 1 και 2 -αιτητών δεν μπορεί να έχει άλλη κατάληξη από την απόρριψη της. Ως εκ τούτου η παρούσα αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των εναγόντων - καθ'ων η αίτηση και σε βάρος των εναγομένων 1 και 2 - αιτητών όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας της Αγωγής. (Υπ.) ........... Α. Πούγιουρου, Π.Ε.Δ. Πιστον Αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil/Other Actions/Interim (Αναφορά: Πολιτική Δικονομία - αίτηση για διαγραφή ένορκης δήλωσης) cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο