GP Iron Wood Makers Ltd ν. N J Multi Construction Co. Limited, Αρ. Αγωγής: 982/2010, 26 Οκτωβρίου, 2011

GP Iron Wood Makers Ltd ν. N J Multi Construction Co. Limited, Αρ. Αγωγής: 982/2010, 26 Οκτωβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A295 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 982/2010 Μεταξύ: G.P. Iron & Wood Makers Ltd Εναγόντων και N. & J. Multi Construction Co. Limited Εναγομένων Αίτηση των Εναγόντων ημερομηνίας 21.3.2011 για έκδοση απόφασης στη βάση παραδοχών στην Έκθεση Υπεράσπισης Ημερομηνία: 26 Οκτωβρίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Χριστοφή Για Εναγόμενους - Καθ' ων η αίτηση: κα Χριστοδούλου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή η οποία καταχωρήθηκε στις 8.3.2010 οι Ενάγοντες - Αιτητές αξιώνουν από τους Εναγόμενους - Καθ' ων η αίτηση ποσό €1.731,59 ως χρεωστικό υπόλοιπο λογαριασμού, πλέον τόκους και έξοδα. Πιο συγκεκριμένα, σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Εναγόντων στην Έκθεση Απαίτησης, δυνάμει συμφωνίας η οποία έγινε μεταξύ των διαδίκων περί τον Φεβρουάριο του 2009 οι Εναγόμενοι ανέθεσαν στους Ενάγοντες την εκτέλεση και διεκπεραίωση διαφόρων εργασιών και προς τούτο διατηρούσαν μεταξύ τους τρεχούμενο λογαριασμό. Οι Ενάγοντες χρέωναν τον εν λόγω λογαριασμό με την αξία των εργασίων που εκτελούσαν και παρέδιδαν στους Εναγόμενους με πίστωση κατόπιν οδηγιών και/ή εντολών τους. Κατά την παραλαβή των εργασιών οι Εναγόμενοι έβρισκαν τις εν λόγω εργασίες τις απολύτου αρεσκείας τους και οι Ενάγοντες εξέδιδαν σχετικά τιμολόγια τα οποία επίσης εμφαίνονται επί του εν λόγω λογαριασμού. Για τις εργασίες αυτές ανοίχθηκε ο εν λόγω λογαριασμός ο οποίος στις 9.10.2009 δείκνυε χρεωστικό υπόλοιπο σε βάρος των Εναγομένων εκ € 1.731,59 μετά τις διάφορες προσθαφαιρέσεις που έγιναν (συμπεριλαμβανομένων των πληρωμών από τους Εναγόμενους που πιστώνονταν στο λογαριασμό). Παρά τις σχετικές οχλήσεις των Εναγόντων προς τους Εναγόμενους, το πιο πάνω ποσό παραμένει μέχρι σήμερα απλήρωτο και οφειλόμενο. Στην Έκθεση Υπεράσπισης που καταχώρισαν στις 10.3.2011, οι Εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι αφού τους ανατέθηκε από την Κυπριακή Δημοκρατία το έργο κατασκευής του Δημοτικού Σχολείου και Γυμνασίου Τραχωνίου, ζήτησαν από τους Ενάγοντες γραπτή προσφορά για την εκτέλεση των ξυλουργικών εργασίων την οποία και υπέβαλαν. Στη βάση της υποβληθείσας προσφοράς οι Εναγόμενοι ανέθεσαν στους Ενάγοντες το σύνολο των ξυλουργικών εργασιών και με την εκτέλεση και παράδοση των εν λόγω εργασιών κατέβαλλαν στους Ενάγοντες διάφορα ποσά πλέον τον αναλογούντα Φ.Π.Α. Η Κυπριακή Δημοκρατία ζήτησε από τους Εναγόμενους την εκτέλεση επιπρόσθετων ξυλουργικών εργασιών, μεταξύ των οποίων και την κατασκευή ξύλινων κουρτινόξυλων, εργασία την οποία με τη σειρά τους ανέθεσαν στους Ενάγοντες στη βάση τιμής που καθορίστηκε για κουρτινόξυλα άλλης εργασίας εκ €22,00 το μέτρο. Αντίθετα με τα όσα συμφωνήθηκαν, όμως, οι Ενάγοντες χρέωσαν και απαίτησαν να πληρωθούν €25,00 το μέτρο για την επιπρόσθετη εργασία. Στις 22.10.2009 οι Εναγόμενοι απέστειλαν στους Ενάγοντες την επιταγή της Ελληνικής Τράπεζας με αριθμό 93441694 για το ποσό των €1.321,00 προς πλήρη εξόφληση τους, όμως οι Ενάγοντες δεν αποδέχθηκαν την πληρωμή και επέστρεψαν την εν λόγω επιταγή. Στην δε παράγραφο 11 της Έκθεσης Υπεράσπισης οι Εναγόμενοι αρνούνται ότι οι Ενάγοντες τους κάλεσαν επανειλημμένα όπως εξοφλήσουν το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό και ισχυρίζονται ότι «ήταν και εξακολουθούν να είναι πρόθυμοι να καταβάλουν το ποσό των €1321 προς πλήρη εξόφληση, ποσό που ως ανωτέρω προσφέρθηκε στους Ενάγοντες αλλά τούτοι αρνήθηκαν να το παραλάβουν και/ή αποδεκτούν». Στη βάση της πιο πάνω αναφοράς των Εναγομένων, οι Ενάγοντες - Αιτητές καταχώρισαν στις 21.3.2011 την παρούσα αίτηση με την οποία ζητούν την έκδοση απόφασης εναντίον των Εναγομένων για το ποσό των €1.321,00 δυνάμει παραδοχής. Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.24 Θ. 6 και Δ.48 Θ. 9(m), ενώ τα γεγονότα επί των οποίων βασίζεται εμφαίνονται από τον φάκελο του Δικαστηρίου και συγκεκριμένα την παράγραφο 11 της Έκθεσης Υπεράσπισης των Εναγομένων δια της οποίας, σύμφωνα με τους Ενάγοντες, παραδέχονται ότι οφείλουν σε αυτούς το ποσό των €1.321,00. Στις 30.5.2011 οι Εναγόμενοι - Καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν Ένσταση η οποία βασίζεται στη Δ.22, Δ.24 Θ. 6 και Δ.49 ΘΘ. 1, 2 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως επίσης στη συμφυή εξουσία και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης που προβάλλονται από τους Εναγόμενους - Καθ' ων η αίτηση είναι η ακόλουθοι: - Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για έκδοση της αιτούμενης απόφασης και σε κάθε περίπτωση η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί ενάντια στην έκδοση της αιτούμενης απόφασης. - Με δεδομένη την κατάθεση από τους Εναγόμενους του ποσού των €1.321,00 στο Δικαστήριο δυνάμει της Δ.22 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, το οποίο οι Ενάγοντες αρνήθηκαν να εισπράξουν ενώ τους προσφέρθηκε και πριν από την έγερση της παρούσας αγωγής και ήταν έκτοτε στη διάθεσή τους, η υπό κρίση αίτηση είναι άνευ σημασίας και/ή περιττή. Η Ένσταση των Εναγόμενων συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του κ. Γιάννη Πότση, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των κ.κ. Ανδρεάς Γιωρκάτζης Δ.Ε.Π.Ε., δικηγόρων των Εναγομένων, όπου ουσιαστικά αναλύονται οι εγειρόμενοι λόγοι ένστασης. Η ακροαματική διαδικασία περιορίστηκε στις αγορεύσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών. Αμφότεροι επέλεξαν να ετοιμάσουν γραπτές αγορεύσεις, στις οποίες με εμπεριστατωμένο και ενδελεχή τρόπο ανέπτυξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους, παραπέμποντας και σε σχετικά επί του ζητήματος συγγράμματα και νομολογία. Η Δ.24 Θ.6 των Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών επί της οποίας στηρίζεται η αίτηση προνοεί τα ακόλουθα: «Any party may at any stage of a cause or matter where admissions of fact have been made either on the pleadings, or otherwise, apply to the Court or a Judge for such judgment or order as upon such admissions he may be entitled to, without waiting for the determination of any other question between the parties; and the Court or a Judge may upon such application make such order, or give such judgment, as the Court or Judge may think just. » Ουσιαστικά, δυνάμει της Δ.24 Θ.6, η οποία είναι πανομοιότυπη με το Ο.32 r.6 των παλαιών αγγλικών θεσμών, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να εφαρμόσει τις πρόνοιες της εν λόγω διάταξης σε περιπτώσεις όπου η παραδοχή είναι ξεκάθαρη και δεν αφήνει περιθώριο υπεράσπισης. Στην Τhe Annual Practice 1958 αναφέρονται μεταξύ άλλων τα ακόλουθα στη σελίδα 737 σε σχέση με το τότε O. 32 r. 6: «O.32, r.6: Judgment or order upon admissions of facts: Admissions must be Clear. - The Court will not allow final judgment to be signed upon admissions in a pleading or affidavit, unless the admissions are clear and unequivocal (Landergan v. Feast, 34 W. R. 691; Hughes v. London, etc., Assurance Co., 8 T.L.R. 81; cf Ellis v. Allen, [1914] 1 Ch. 904). The plaintiff must have a clear case, and the mere admission or non-denial by the defendant of a right asserted by plaintiff, but which in fact has no existence in law, is not sufficient to entitle the plaintiff to a judgment establishing the right (Chilton v. Corporation fo London, 7 Ch. D. 735; and see Gilbert v. Smith, 2 Ch. D. 686, judgment of Melish, L.J.; Rutter v. Tregent, 12 Ch. D. 758; Landergan v. Feast, 34 W.R. 691)." Όπως υποδεικνύεται και στο σύγγραμμα Precedents of Pleadings των Bullen and Leake and Jacob´s (12η έκδοση) στη σελίδα 79: "Where sufficient admissions are made by the defendant, by his defence or otherwise, the plaintiff may apply for such judgment or order as from those admissions he may be entitled to, without waiting for the trial; and the court may give such judgment or make such order on such application as it thinks just." (σχετικά είναι επίσης τα όσα αναφέρονται στο Halsbury's Laws of England (4η έκδοση), τόμος 37, στη σελίδα 235, παράγραφος 314) Όπως, επίσης, υποδεικνύεται στη σελίδα 77 του πιο πάνω συγγράμματος Precedents of Pleadings, η παραδοχή σε μία υπεράσπιση μπορεί να είναι είτε ρητή είτε να αναδύεται ως εξυπακουόμενη από τη μη αντίκρουση ουσιαστικών γεγονότων που καταγράφονται στην έκθεση απαίτησης. Όπως έχει λεχθεί και στην υπόθεση Τσιμεντοποιϊα Βασιλικού Λτδ ν. Μακαρίου