← Κύπρος

James Anthony Franklin ν. RBC ENTERTAINMENT SPORTS LIMITED, Αρ. Αγωγής 4561/08, 31.10.11

James Anthony Franklin ν. RBC ENTERTAINMENT SPORTS LIMITED, Αρ. Αγωγής 4561/08, 31.10.11 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A298 ΣTO ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 4561/08 Μεταξύ: James Anthony Franklin, από τη Λεμεσό Ενάγοντα Και R.B.C. ENTERTAINMENT & SPORTS LIMITED, από τη Λεμεσό Εναγομένων -------------------- Αίτηση ημερομηνίας 18.3.11 υπό Ενάγοντος για προσθήκη Εναγομένου και συναφών τροποποιήσεων στην Έκθεση Απαίτησης Ημερομηνία: 31.10.11 Εμφανίσεις: Για Αιτητή: κ. Παναγίδης Για Προτεινόμενο Εναγόμενο 2-Καθ' ου η αίτηση: κα Δημητρίου ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Ενάγων - Αιτητής με την παρούσα Αίτηση του αιτείται από το Δικαστήριο: «Α. Διάταγμα για τροποποίηση του τίτλου του γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος, με την προσθήκη του ακόλουθου προσώπου ως Εναγόμενου 2:

  1. Δήμου Αθανασίου Παπαδόπουλου, από τη Λεμεσό. Β. Επιπρόσθετα ή διαζευκτικά των πιο πάνω, διάταγμα για τροποποίηση του τίτλου του γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος ως ακολούθως: ΚΛΙΜΑΚΑ: €100.000 - €500.
  2. Εν τω Επαρχιακώ Δικαστηρίω Λεμεσού Αρ. Αγωγής: 4561/2008 Μεταξύ: James Franklin Anthony, από τη Λεμεσό Ενάγοντος και
  3. R.B.C. Entertainment & Sports Limited, από τη Λεμεσό
  4. Δήμου Αθανασίου Παπαδόπουλου, από τη Λεμεσό Εναγομένων 1 και 2 Παράλληλα αιτείται την τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης του ούτως ώστε να συμπεριληφθούν σ' αυτήν οι ισχυρισμοί και η αξίωση του εναντίον του προτεινόμενου Εναγόμενου 2, καθώς και οδηγίες αναφορικά με το χρόνο επίδοσης της παρούσας Αίτησης προς τον Δήμο Αθανασίου Παπαδόπουλο, προτιθέμενο Εναγόμενο
  5. Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.9, θ.10, Δ.25, Δ.48 και Δ.63 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στη γενική πρακτική, συμφυή εξουσία και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Θωμά Χριστοδούλου, συνεταίρου στην εταιρεία των Δικηγόρων του Ενάγοντος, στην οποία ορκίζεται μεταξύ άλλων ότι: Η με την πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή αφορά απαίτηση του Ενάγοντα που πηγάζει από δυστύχημα που επεσυνέβη στα υποστατικά με το όνομα Club 71, που βρίσκεται στην οδό Αμπελακίων και Τραπεζούντος 22, στον Ποταμό Γερμασόγειας, στη Λεμεσό και που είχε ως αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό του Ενάγοντα λόγω πτώσης του από τα σκαλοπάτια της εισόδου των εν λόγω υποστατικών, επισυνάπτοντας και σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό. Αποφασίστηκε με τη συγκατάθεση του Ενάγοντα όπως καταχωρηθεί η παρούσα Αίτηση για προσθήκη του Δήμου Αθανασίου Παπαδόπουλου, ως συνεναγομένου διότι αυτός ήταν ο εγγραμμένος ιδιοκτήτης κατά την μέρα που έγινε το ατύχημα. Είναι η θέση του ότι φαίνεται πως υπάρχει ευθύνη από την πλευρά του προτιθέμενου Εναγόμενου, ως ιδιοκτήτη των επίδικων υποστατικών γιατί σύμφωνα με το Τεκμήριο 4, τα ύψη των σκαλοπατιών κατά τον ουσιώδη χρόνο είχαν σοβαρές υψομετρικές διαφορές και είναι κάτι που θα έπρεπε ο προτιθέμενος Εναγόμενος να διορθώσει, λαμβάνοντας όλα τα ενδεικνυόμενα μέτρα, γεγονός όμως που παρέλειψε να κάμει. Η αναφερόμενη υψομετρική διαφορά των σκαλοπατιών ήταν ο λόγος που προκάλεσε την πτώση και τον τραυματισμό του Ενάγοντος. Επιπρόσθετα, ενόψει του ότι τα σκαλιά δεν αποτελούσαν μέρος του ενοικιαζόμενου υποστατικού γιατί απλά ο προτιθέμενος Εναγόμενος παραχώρησε άδεια χρήσης προς τους Εναγόμενους 1, συνάγεται ότι προκύπτει ευθύνη εναντίον του προτιθέμενου Εναγόμενου διότι θα μπορούσε να αποτρέψει και/ή να τα επιδιορθώσει ή τουλάχιστο θα μπορούσε ή όφειλε να ενημερώσει τα άτομα που χρησιμοποιούσαν τα σκαλιά για τον εν λόγω κίνδυνο. Περαιτέρω, όπως αναφέρεται στο ενοικιαστήριο έγγραφο, το εν λόγω ακίνητο περιλαμβάνει την «οικοδομή» επί του ακινήτου τεμ.223 Φ/ΣΧ. LIV/52 καθώς και τους «ακάλυπτους χώρους» του εν λόγω ακινήτου. Η «οικοδομή» περιλαμβάνει τέσσερα ενιαία καταστήματα τα οποία είναι τα αναφερόμενα ως «ενοικιαζόμενα υποστατικά» στη σύμβαση από τους Εναγόμενους 1 για τα οποία γίνονται ειδικές αναφορές μέσα στη σύμβαση σε σχέση με τις υποχρεώσεις των μερών και το δικαίωμα του ενοικιαστή να προβαίνει σε βελτιώσεις ή μετατροπές. Στη συνέχεια όμως, το άρθρο 11 αναφέρει ότι μαζί με τα «ενοικιαζόμενα υποστατικά», ο ενοικιαστής δικαιούται να κάμνει αποκλειστική χρήση του χώρου στην πρόσοψη των υποστατικών που παρεμβάλλεται μεταξύ των υποστατικών και του πεζοδρομίου από την άλλη». Από τα γεγονότα της υπόθεσης, φαίνεται να είναι σε αυτό το χώρο που βρίσκονται τα σκαλιά στα οποία τραυματίσθηκε ο ενάγοντας. Ο προτεινόμενος Εναγόμενος, όμως, καταχώρησε ένσταση η οποία βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς, Δ.9 θ.10, Δ.19 θ.20, Δ.25, Δ.27 θ.3, Δ.39, Δ.48 θ.4, στο άρθρο 6β του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου και στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «
  6. Η Αίτηση είναι αχρείαστη, ενάντια στις φυσικές αρχές δικαίου και μη σύμφωνη με τις πρόνοιες των Διαδικαστικών Κανονισμών περί Πολιτικής Δικονομίας.
  7. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση δεν περιέχει τα απαραίτητα στοιχεία που να παρέχουν στο Δικαστήριο το απαραίτητο νομικό έρεισμα και να δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος τροποποίησης.
  8. Η Αίτηση είναι κακόπιστη.
  9. Η προσθήκη του Δήμου Αθανασίου Παπαδόπουλου ως Εναγόμενου 2 θα το φέρει σε δύσκολη θέση και/ή θα τον ενοχλήσει και θα τον επιβαρύνει με περιττά έξοδα αφού θα αναγκαστεί να εισέλθει σε διαδικασία που δεν τον αφορά.
  10. Το αγώγιμο δικαίωμα εναντίον του Δήμου Αθανασίου Παπαδοπούλου, σύμφωνα με το άρθρο 68 του Κεφ.148, παραγράφηκε στις 3.2.2010 καθότι το εν λόγω ατύχημα συνέβη στις 3.2.2007.» Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Δήμου Αθανασίου Παπαδόπουλου όπου αναφέρονται τα σχετικά γεγονότα. Ισχυρίζεται ότι το ιδιοκτησιακό καθεστώς των υποστατικών ήταν γνωστό στον κ. Χαραλάμπους. Τα υποστατικά βρίσκονταν κάτω από την κατοχή και τον έλεγχο της Εναγόμενης εταιρείας. Η σχέση μεταξύ αυτών και της Εναγόμενης εταιρείας, είναι σχέση που διέπεται από το δίκαιο των συμβάσεων αφού μεταξύ τους έχει συναφθεί ενοικιαστήριο έγγραφο ημερομηνίας 7.6.2006 σύμφωνα με το οποίο αυτός ως νόμιμος ιδιοκτήτης των επίδικων υποστατικών ενοικιάζει στους Εναγόμενους, παραχωρώντας τους την κατοχή και την αποκλειστική χρήση του χώρου στην πρόσοψη των υποστατικών που παρεμβάλλεται μεταξύ αυτών και του πεζοδρομίου. Τα σκαλοπάτια είναι μέρος αυτού του χώρου. Ο Ενάγοντας δεν μπορεί, με βάση το νόμο, να επιτύχει στο αίτημα του για προσθήκη του ως Εναγόμενου επειδή, σύμφωνα με τη σχετική ισχύουσα νομοθεσία, καμιά αγωγή δεν εγείρεται για αστικό αδίκημα εκτός αν αυτή εγερθεί μέσα σε 3 χρόνια αμέσως μετά την πράξη ή παράλειψη για την οποία ηγέρθη η αγωγή. Νομική Πτυχή Η προσθήκη διάδικου (Εναγόμενου) επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Όπως έχει νομολογηθεί το Δικαστήριο διαθέτει ευρεία διακριτική ευχέρεια να κάμει οποιεσδήποτε αναγκαίες τροποποιήσεις σε σχέση με τους διάδικους με το να τους προσθέσει, να τους διαγράψει ή να τους αντικαταστήσει και να επιφέρει τέτοιες αλλαγές όσες είναι αναγκαίες για να καταστήσει δυνατή την αποτελεσματική εκδίκαση όλων των μεταξύ των διαδίκων επίδικων θεμάτων. Εκείνο που εξετάζεται, πρωτίστως, στη σχετική διαδικασία, είναι κατά πόσο ο προτεινόμενος εναγόμενος είναι αναγκαίος διάδικος, MEPA ANDERWRITING MANAGEMENENT LIMITED KAI ΑΛΛΩΝ

(1997)1 Β. Α.Α.Δ. 772. Η επιλογή των εναγομένων προσώπων σε μια αγωγή είναι δικαίωμα το οποίο ανήκει στον Ενάγοντα. Το Δικαστήριο έχει ωστόσο την εξουσία με βάση τη Δ.9 Θ.10 να διατάξει σε οποιονδήποτε στάδιο της διαδικασίας, είτε κατόπιν αιτήσεως είτε χωρίς αίτηση, την προσθήκη οποιουδήποτε προσώπου ως διαδίκου εάν θεωρεί την παρουσία του αναγκαία για την πλήρη και αποτελεσματική επίλυση όλων των θεμάτων που εγείρονται στην αγωγή, Οδυσσέως ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ.
(2001)1 Α.Α.Δ. 1372). Γενικά όμως το Δικαστήριο δεν θα επιτρέψει προσθήκη τρίτου προσώπου όταν μια τέτοια εξέλιξη θα προκαλέσει καθυστέρηση στην εκδίκαση της υπόθεσης, ιδιαίτερα αν η αίτηση για το σκοπό αυτό υποβάλλεται σε προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας. Η σύγχρονη τάση βεβαίως είναι ότι η τροποποίηση πρέπει να επιτρέπεται ακόμη και αν αυτή είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης, νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήμα, ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ν. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΗΣ
(1991)1 Α.Α.Δ.
  1. Όπως φαίνεται από το κλητήριο ένταλμα η απαίτηση του Ενάγοντα εναντίον της Εναγόμενης Εταιρείας είναι για ειδικές και γενικές αποζημιώσεις για τα τραύματα και/ή τις ζημιές και/ή τις απώλειες που υπέστη από δυστύχημα που επεσυνέβη κατά ή περί την 3.2.07 συνεπεία της αμέλειας και/ή της παράβασης των νομικών καθηκόντων των Εναγομένων, οι οποίοι ως κάτοχοι των υποστατικών με την ονομασία Club 71, που βρίσκονται στην οδό Αμπελακίων 22, στον Ποταμό Γερμασόγειας, στη Λεμεσό, και/ή τα πρόσωπα που είχαν και/ή όφειλαν να εξασκούν έλεγχο σ' αυτά, τα διατηρούσαν επικίνδυνα και/ή ανασφαλή με αποτέλεσμα ο Ενάγων να τραυματιστεί σοβαρά. Ο προτιθέμενος Εναγόμενος ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης κατά την ημέρα που έγινε το ατύχημα. Υπάρχει ευθύνη από την πλευρά του προτιθέμενου Εναγόμενου, σύμφωνα πάντα με τους ισχυρισμούς του Ενάγοντα, στην ένορκη δήλωση, ότι ως ιδιοκτήτης των επίδικων υποστατικών, τα ύψη των σκαλοπατιών κατά τον ουσιώδη χρόνο είχαν σοβαρές υψομετρικές διαφορές και είναι κάτι που θα έπρεπε ο προτιθέμενος Εναγόμενος να διορθώσει. Η αναφερόμενη υψομετρική διαφορά των σκαλοπατιών ήταν ο λόγος που προκάλεσε την πτώση και τον τραυματισμό του Ενάγοντα. Τα σκαλιά δεν αποτελούσαν μέρος του ενοικιαζόμενου υποστατικού. Ο προτιθέμενος Εναγόμενος έπρεπε να τα διορθώσει ή να προειδοποιήσει τον Ενάγοντα ή τα άτομα που τα χρησιμοποιούσαν για τον εν λόγω κίνδυνο. Η αγωγή παρόλο που καταχωρήθηκε στις 20.11.08, ακόμη δεν έχει καταχωρηθεί έκθεση απαίτησης. Έχοντας υπόψη τα γεγονότα και τις πιο πάνω αρχές που έχουν καθιερωθεί με τη Νομολογία θα ήμουν διατεθειμένος να ασκήσω τη διακριτική μου ευχέρεια υπέρ της προσθήκης του προτιθέμενου εναγόμενου, εγκρίνοντας δηλαδή την Αίτηση. Όμως θα πρέπει να εξεταστεί και το θέμα που ηγέρθη αναφορικά με την παραγραφή του αγώγιμου δικαιώματος του Ενάγοντα εναντίον του Δήμου Αθανασίου Παπαδοπούλου. Όπως έχει γίνει αντιληπτό από τα πιο πάνω η απαίτηση του εναντίον του Δήμου Αθανασίου Παπαδοπούλου εδράζεται στην, κατ' ισχυρισμόν του, αμέλεια που αυτός επέδειξε στις 3.2.2007 δηλαδή στο αντίστοιχο αστικό αδίκημα του άρθρου 55 του Κεφ.
  2. Σύμφωνα με το άρθρο 68 του ίδιου νόμου: «
  3. Καμιά αγωγή δεν εγείρεται για αστικό αδίκημα, εκτός αν αυτή εγερθεί - (α) εντός τριών ετών αμέσως μετά την πράξη ή παράλειψη για την οποία εγέρθηκε η αγωγή, ή» Σημειώνεται πως ο χρόνος παραγραφής ήταν μέχρι τις 29.12.06 2 έτη, οπότε και αυξήθηκε με τον Τροποποιητικό Ν.171
(1)/06 σε 3 έτη. Προηγουμένως όμως και συγκεκριμένα με τον περί Αναστολής της Παραγραφής Ν.57/64όπως αυτός είχε τροποποιηθεί από τον Ν.36/82 είχε προβλεφθεί αναστολή όλων των χρόνων παραγραφής με τις εξής συγκεκριμένες πρόνοιες: «
  1. «περίοδος αναστολής» σημαίνει την περίοδον ήτις άρχεται την 21ην Δεκεμβρίου, 1963 και λήγει τρεις μήνας μετά την λήξιν της εκρύθμου καταστάσεως, «χρόνος παραγραφής» σημαίνει οιανδήποτε χρονικήν περίοδον καθοριζομένην εν οιαδήποτε διατάξει, νομοθετικής φύσεως, ισχυούση κατά την ημερομηνίαν ενάρξεως της ισχύος του παρόντος Νόμου, εν η απαιτείται η έναρξις οιασδήποτε αγωγής εις ην αφορά η διάταξις αύτη.
  2. Η περίοδος αναστολής δεν υπολογίζεται εις τον χρόνον παραγραφής». Όπως επιβεβαιώθηκε στη Μυλωνάς ν. Μυλωνά (Αρ.2)
(2003)1 Α.Α.Δ. 688 η εμβέλεια της αναστολής βάσει του Ν.57/64 περιορίζεται, όπως ρητά προβλέπεται, σε δικαιώματα που προκύπτουν ή παρέχονται από τη νομοθεσία η οποία ίσχυε κατά το χρόνο θέσπισης του εν λόγω νόμου δηλαδή στις 30.10.1964. Ο περί Αστικών Δικαιωμάτων Νόμος Κεφ.148 είναι μέρος αυτής της νομοθεσίας. Σύμφωνα με το Ν.57/64, έκρυθμος κατάστασις εσήμαινε την συνεπεία της Τουρκικής Εισβολής δημιουργηθείσαν κατάστασιν η οποία εξακολουθεί να υφίσταται μέχρι ορισμού ημερομηνίας λήξεως της από το Υπουργικό Συμβούλιο, πράγμα που δεν έχει γίνει μέχρι σήμερα. Παρά ταύτα όμως ο περί Αναστολής της Παραγραφής Ν.57/64καταργήθηκε από τον περί Αναστολής του Χρόνου Παραγραφής (Προσωρινές Διατάξεις) Ν.110
(1)/02 ο οποίος τέθηκε σε ισχύ την 1.6.05 και στο άρθρο 4
(1)προνοεί τα εξής: «4
(1)Οι περί Αναστολής της Παραγραφής Νόμου του 1964 και 1982 καταργούνται: Νοείται ότι η κατάργηση των πιο πάνω Νόμων με κανένα τρόπο δεν μπορεί να καταστήσει παραγεγραμμένο οποιοδήποτε αγώγιμο δικαίωμα το οποίο έχει διατηρηθεί σε ισχύ δυνάμει των καταργημένων Νόμων, εκτός αν και μέχρις ότου συμπληρωθεί μετά την έναρξη ισχύος του παρόντος Νόμου, νέος και από την αρχή χρόνος παραγραφής για το εν λόγω αγώγιμο δικαίωμα.» Σύμφωνα με το άρθρο 3
(2)του Ν.110
(1)/02 ο χρόνος παραγραφής οποιουδήποτε δικαιώματος (εκτός από αξιώσεις για ακίνητη ή κινητή ιδιοκτησία στα κατεχόμενα) θα συνεχίζει να είναι ανεσταλμένος κατά την «περίοδο αναστολής» μόνο αν και εφόσον ο δικαιούχος αυτού αποδείξει προς ικανοποίηση του δικαστηρίου ότι λόγω της «έκρυθμης κατάστασης» δεν μπορούσε με αγωγή να προωθήσει αποτελεσματικά το αγώγιμο δικαίωμα του. Στην παρούσα περίπτωση ούτε τέθηκε ούτε και εγείρεται τέτοιο ζήτημα. Συνεπώς μετά την κατάργηση της αναστολής και συγκεκριμένα από την 1.6.05 ξεκίνησε «νέος και από την αρχή χρόνος παραγραφής» για το αγώγιμο δικαίωμα του Ενάγοντα εναντίον του Δήμου Αθανασίου Παπαδόπουλου, ο οποίος (χρόνος παραγραφής) τη δεδομένη στιγμή ήταν 2 έτη αλλά το 2006 αυξήθηκε σε 3 έτη. Όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση 1. N.S.K. Leather Plast Ltd. κ.ά. ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ.
(2007)1 Α.Α.Δ. 145: «Το πρωτόδικο Δικαστήριο ορθά αναφέρθηκε στο γεγονός ότι το άρθρο 94 δεν ίσχυε μετά την εφαρμογή του περί Αναστολής της Παραγραφής Νόμου του 1964 και στη συνέχεια των Νόμων 36/82 και 217/90. Όταν δε ψηφίστηκε ο Νόμος περί Αναστολής του χρόνο παραγραφής (Προσωρινές Διατάξεις) του 2002 και καταργήθηκαν οι περί Αναστολής της Παραγραφής Νόμοι, με βάση την επιφύλαξη στο άρθρο 4
(1)νέος χρόνος παραγραφής άρχισε να προσμετρά μετά την έναρξη της ισχύος του νέου Νόμου και έτσι ο χρόνος των 5 ετών δεν είχε παρέλθει.» Η νέα αυτή περίοδος συμπληρώθηκε την 3.2.2010 και συνεπώς το αγώγιμο δικαίωμα του ενάγοντα εναντίον του προτιθέμενου εναγόμενου 2, έχει πλέον αναμφίβολα παραγραφεί και άρα εμποδίζεται από του να προωθήσει αγωγή εναντίον του. Οι αναστολές που θεσπίστηκαν διαδοχικά με τους τροποποιητικούς Ν. 28
(1)/08 και 16
(1)/09 δεν καλύπτουν το άρθρο 68 του Κεφ.148, αφού ρητώς προβλέπεται με αυτούς αναστολή εφαρμογής μόνο του Περί Παραγραφής Νόμου Κεφ.15 (και όχι του Ν.110
(1)/02). Ο Εναγόμενος (προτιθέμενος) ήγειρε το θέμα από αυτό το στάδιο. Τα δικαστήρια αρνούνται να επιτρέψουν την προσθήκη διαδίκου ή βάσης αγωγής αν η προσθήκη θα ανατρέψει την υπεράσπιση που προβλέπεται από τον περί Παραγραφής Νόμο, Νέδη Κυριάκου κ.ά. ν. Κωνσταντίνου Φραντζίδη
(1999)1 Α.Α.Δ. 2035). Το αγώγιμο δικαίωμα του Ενάγοντα εναντίον του Δήμου Αθανασίου Παπαδοπούλου, προτεινόμενου εναγόμενου 2, έχει παραγραφεί και η τυχόν προσθήκη του δεν θα εξυπηρετούσε οποιοδήποτε σκοπό. Για τον πιο πάνω λόγο η Αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του Καθ' ου η Αίτηση, Δήμου Αθανασίου Παπαδοπούλου, και εναντίον του Ενάγοντα-Αιτητή όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Γ. Στυλιανίδης, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΑΧ Subject: Civil/Αction Αναφορά: Τροποποίηση τίτλου/προσθήκη εναγόμενου cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.