Uzari Management Ltd ν. Melville Ocean Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής 2180/11, 7  Nοεμβρίου, 2011

(1)/92, και στις εγγενείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το αίτημα για διάταγμα επιβάρυνσης των μετοχών της εναγομένης 1 που κατέχει στην Dreamlight, βασίζεται στο άρθρο 9

(1)του Νόμου 31

(1)/92, το οποίο προνοεί ότι Δικαστήριο, ενώπιον του οποίου εκκρεμεί αγωγή για χρέος ή για αποζημιώσεις, δύναται κατόπιν αίτησης του ενάγοντος σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας να εκδώσει προσωρινό διάταγμα επιβάρυνσης με όλες ή μερικές από τις συνέπειες του διατάγματος επιβάρυνσης, όπως αυτό θα καθορίσει. Οι προϋποθέσεις για την έκδοση επιβαρυντικού διατάγματος εκτίθενται στην παράγραφο

(2): (α) η ύπαρξη βάσιμης αξίωσης, και (β) ότι με την μεταβίβαση ή αποξένωση των περιουσιακών στοιχείων για τα οποία ζητείται το διάταγμα, δυνατό να μείνει ανικανοποίητη η απόφαση του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται δε από ένορκη δήλωση ημερομηνίας 17.5.2011, της Ekaterina Kharitonova, η οποία περιγράφει τον εαυτό της ως διευθύντρια στο Τμήμα Φορολογίας και Εταιρειών της ProfMedia LLC, θυγατρική της Κυπριακής εταιρείας Profmedia. Λόγω λάθους στη σειρά και αρίθμηση κάποιων από τα τεκμήρια που επισυνάπτονταν στην αίτηση, όπως εντοπίστηκε από το ίδιο το Δικαστήριο, κρίθηκε αναγκαία η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης. Δόθηκε η σχετική άδεια από το Δικαστήριο και η αίτηση ορίστηκε για την επομένη. Η συμπληρωματική ένορκη δήλωση δεν περιορίστηκε σε διόρθωση των όποιων λανθασμένων αναφορών στα τεκμήρια, αλλά υπήρξε επανάληψη γεγονότων και αναφορά στη νομιμοποίηση των αξιώσεων των εναγόντων εναντίον των εναγομένων 2 και

1. Eπί της ουσίας, η ένορκη δήλωση της πιο πάνω Kharitonova, επαναλαμβάνει την αξίωση των εναγόντων όπως διατυπώνεται στο ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο στη βάση των τεκμηρίων που τη συνοδεύουν συμπεριλαμβανομένων των ειδοποιήσεων και επιστολών που απέστειλαν οι ενάγοντες στην εναγομένη 1 και στις οποίες η τελευταία δεν ανταποκρίθηκε. Το Δικαστήριο στη βάση πλέον των ενώπιον του ενόρκων δηλώσεων ενέκρινε το αίτημα και εξέδωσε το αιτούμενο διάταγμα. Οι εναγόμενοι-καθ' ων η αίτηση 1 στην ένσταση τους, προβάλλουν μια σειρά από λόγους: εικοσιτρείς τον αριθμό, για τους οποίους το διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί. Επειδή στην ουσία τους πολλοί λόγοι ένστασης όπως παρατίθενται, αλληλοκαλύπτονται, επαναλαμβάνονται ή επεκτείνονται επί των γεγονότων, ενώ στην ουσία παραμένουν στο ίδιο πλαίσιο, θα προσπαθήσω να τους συνοψίσω κατά το δυνατό.
2. Δεν πληρούνται οι δυο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου: δεν αποκαλύπτεται σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση και/ή ορατή πιθανότητα για να δικαιούνται οι ενάγοντες-αιτητές σε θεραπεία εναντίον των εναγομένων
4. Οι ενάγοντες δεν αποκάλυψαν την πραγματική φύση της συμφωνίας δανείου βάση της οποίας εγείρουν την αγωγή: δεν προέβησαν σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη των γεγονότων που αφορούν τα περιστατικά της αίτησης και ειδικότερα, γεγονότων τα οποία ήταν ή θα μπορούσε να ήταν σε γνώση τους.
5. Οι αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια: προωθούν μια πλαστή εκδοχή δημιουργίας εννόμων υποχρεώσεων και/ή δικαιωμάτων στη βάση εικονικής σύμβασης δανείου και/ή συμφωνίας εξ υπαρχής άκυρη. Αποκρύπτουν την πραγματική φύση της συναλλαγής που δεν ήταν η παροχή δανείου, επρόκειτο για διευθέτηση οφειλής της μητρικής εταιρείας των εναγόντων-αιτητών προς τους εναγομένους-καθ' ων η αίτηση 1, όπως προκύπτει από τα πραγματικά γεγονότα.
6. Δεν υπάρχει, ούτε αποδεικνύεται από την ενώπιον του Δικαστηρίου σχετική μαρτυρία, οποιοσδήποτε κίνδυνος να μην απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα εναντίον των Εναγομένων-Καθ' ων η Αίτηση 1 οι οποίοι ούτως ή άλλως είναι φερέγγυος οντότητα.
7. Το ισοζύγιο της δικαστικής ευχέρειας κλίνει ξεκάθαρα υπέρ της ακύρωσης των εκδοθέντων διαταγμάτων: η συνέχιση τους παραβιάζει κεκτημένα έννομα συμβατικά και/ή περιουσιακά δικαιώματα των εναγομένων-καθ' ων η Αίτηση 1, αντιθέτως οι ενάγοντες-αιτητές δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά από την ακύρωση του, αφού η αξίωση τους, ως αρθρώνεται, απολήγει σε χρηματική αποτίμηση.
8. Οι αιτητές δεν έχουν καταδείξει το κατεπείγον της έκδοσης του υπό κρίση ενδιαμέσου διατάγματος το οποίο εξεδόθη στην βάση απλών ανησυχιών και/ή πιθανολογήσεων.
9. Δεσμεύτηκαν περιουσιακά στοιχεία των εναγομένων-καθ' ων η αίτηση στην βάση αόριστης και/ή αβάσιμης και/ή εσφαλμένης αξιολόγησης (shares evaluation). Η συνέχιση της ισχύος των εκδοθέντων διαταγμάτων προκαλεί και/ή θα προκαλέσει τεράστια ταλαιπωρία και/ή βλάβη στους εναγομένους-καθ' ων η αίτηση
10. Η ένσταση υποστηρίζεται από δυο ενόρκους δηλώσεις: του Αντρέι Σαντάκοβ, ο οποίος ως εξουσιοδοτημένος από τους εναγομένους 1 να προβεί στην ένορκη δήλωση, περιγράφει τον εαυτό του ως συνέταιρο στην Firestone Dunca Ltd, νομικοί σύμβουλοι της εναγομένης 1 στη Ρωσία, και της Ιωάννας Δημητρίου, Δικηγόρος-συνέταιρος των δικηγόρων των εναγομένων
11. Προβάλλει μέσα από τις ενόρκους δηλώσεις που υποστηρίζουν την ένσταση ως κύριος και ουσιαστικός λόγος, η απουσία της όλης εικόνας και της πραγματικής διαφοράς των μερών σε νομικά και πραγματικά περιστατικά, με αποτέλεσμα το Δικαστήριο να μην έχει ενώπιον μου την αληθινή διαφορά των μερών και την πραγματική φύση της συμφωνίας δανείου, αλλά το αντίθετο: ως διαφορά προκύπτει μόνο από διαδοχικές συμφωνίες εκχώρησης. Η πραγματική μεταξύ των μερών συναλλαγή, είναι η θέση τους, αποσκοπούσε στη διευθέτηση οφειλής της μητρικής εταιρείας των εναγόντων-αιτητών, Profmedia Ltd, προς τους εναγομένους-καθ' ων η αίτηση 1, με σκοπό την αποφυγή υψηλότερης φορολογίας. Οι καθ' ων η αίτηση παραπέμποντας στο Τεκμ.1, εισηγούνται ότι το μαρτυρικό υλικό, όπως οι ίδιοι έθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου, αποκάλυψε το εύρος και την πραγματική διάσταση της διαφοράς και φανερώνει ότι οι εναγόμενοι-καθ' ων οι αίτηση 1 δεν οφείλουν οτιδήποτε στους ενάγοντες. Είναι οι εναγόμενοι 1 που έχουν αξιώσεις από τη μητρική εταιρεία των εναγόντων- αιτητών, την Profmedia, που ως ο ιθύνων νους, σχεδίασε την υπογραφή των επιδίκων δικαιοπραξιών με σκοπό να καταβάλει το συνολικό αντάλλαγμα που όφειλε η ίδια, δυνάμει Συμφωνίας Αγοραπωλησίας Μετόχων, ημερομηνίας 26.10.2005, με την οποία και απέκτησε με εξαγορά, μέρος του μετοχικού κεφαλαίου της Dreamlight Media: 1840 μετοχές τις ποίες κατείχαν οι εναγόμενοι 1 στην Dreamlight (Tεκμ.2) από τους εναγομένους-καθ' ων η αίτηση
12. Για να γίνει κατανοητή σε όλη της την έκταση η διαφορά όπως επιχειρούν να την θεμελιώσουν οι εναγόμενοι-καθ' ων η αίτηση καταγράφονται τα πιο κάτω όπως προκύπτουν από την ένορκη δήλωση της κας Δημητρίου: - Οι εναγόμενοι 1 είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στις Βρετανικές Παρθένους νήσους. - Οι ενάγοντες, όπως και οι εναγόμενες 2 και 3 εταιρείες κατέχονται από την Profmedia Ltd, μητρική εταιρεία των διαδίκων. - Η εταιρεία Albertina Holdings Ltd είναι εταιρική οντότητα η οποία συνδέεται και/ή ελέγχεται από τη μητρική εταιρεία Profmedia. - Η Albertina Holdings Ltd καθώς και η εναγόμενη εταιρεία 1 είναι οι εγγεγραμμένοι μέτοχοι της εταιρείας Dreamlight Media Holding Ltd. - Το μετοχικό κεφάλαιο της Dreamlight Media κατανέμεται μεταξύ (α) 74,55% των μετοχών ανήκουν στην Albertina Holdings Ltd. (β) 25,45% ανήκουν στην εναγομένη
13. Η ακρόαση της αίτησης περιορίστηκε στις αγορεύσεις των ευπαιδεύτων δικηγόρων των διαδίκων μερών, στη βάση των εκατέρωθεν ενόρκων δηλώσεων, εφόσον δεν ζητήθηκε από καμία πλευρά διάταγμα για αντεξέταση. Το Δικαστήριο στη βάση του δοσμένου πλέον πλαισίου καλείται να κρίνει το ζήτημα μέσα στις παραμέτρους που θέτει η νομολογία Κατά την εξέταση της ουσίας της αίτησης, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη του τις θέσεις των διαδίκων, έχοντας πάντα κατά νουν ότι στο στάδιο αυτό και ως εκ της φύσης της υπόθεσης, δεν εξετάζεται σε βάθος η μαρτυρία αλλά ούτε και γίνεται ή επιτρέπεται να γίνεται τελεσίδικη αξιολόγηση της αξιοπιστίας της μαρτυρίας ή τελικά ευρήματα επί γεγονότων. Aντικείμενο της διαδικασίας είναι να διαπιστωθεί αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος και όχι η εξαγωγή τελικών συμπερασμάτων. Αμφισβητούμενα γεγονότα και δύσκολα νομικά σημεία, αφήνονται να αποφασισθούν με την ουσία της αγωγής. Απαιτείται κρίση μόνο σε ότι αφορά την ικανοποίηση των προϋποθέσεων του ΄Αρθρου
14. Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita

(2002)1 A.A.Δ 2015 και Ντάγκλας ν. Ντάγκλας

(2004)1(A) Α.Α.Δ 629, Jonitexo Ltd v. Adidas

(1984)1 C.L.R 663 και Δημοκρατία της Σλοβενίας ν. Beorgradska Banka DD

(1999)1 Α.Α.Δ 225. Η υπόθεση Οδυσσέως ν. Pieris Estates Ltd

(1982)1 Α.Α.Δ 557 έχει προδιαγράψει τα κριτήρια που θα πρέπει να συντρέχουν σωρευτικώς, ώστε το Δικαστήριο να προχωρήσει να συνεκτιμήσει, μαζί με όλους τους λοιπούς σχετικούς παράγοντες, στο τελικό στάδιο, το ισοζύγιο της ευχέρειας. Το πρώτο κριτήριο ικανοποιείται με την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης σε αναφορά και συνάρτηση με τα καταχωρημένα δικόγραφα. Το δεύτερο κριτήριο σχετίζεται με την ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας και συναρτάται με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα. Η προσφερόμενη μαρτυρία όπως προκύπτει είτε από τις ενόρκους δηλώσεις, είτε την αντεξέταση των μαρτύρων, έρχεται να θεμελιώσει την αξίωση στη πραγματική της διάσταση και επί των γεγονότων. Σε αυτό το στάδιο είναι ικανοποιητικό να καταδειχθεί κάτι πέρα από απλή πιθανολόγηση και κάτι πιο ελάχιστο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Το τρίτο κριτήριο, σύμφωνα με τη νομολογία πάντοτε, ικανοποιείται εκεί όπου οι αποζημιώσεις κρίνονται ως μη ικανοποιητική θεραπεία, κάτω από τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Εκεί, όπου η αποτίμηση σε χρήμα, εύλογα μπορεί να γίνει, η έκδοση του διατάγματος ή η διατήρηση του αποκλείεται. Ασυνήθης δυσκολία στην εκτίμηση της ζημίας δεν παρέχει κατ' ανάγκη έρεισμα για την έκδοση του διατάγματος. Κ.Ο.Τ ν. Θεωρή

(1989)1 Α.Α.Δ (Ε) 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ"Βασίλη

(1989)1 Α.Α.Δ (Ε) 152, Larticon Co. v. Detergenta Developments Ltd

(2004)1 A.A.Δ 1121. Η ποιότητα της μαρτυρίας θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ως προς την πλήρωση των τριών προϋποθέσεων και σχετίζεται με τη γενική αξιολόγηση της υπόθεσης των αιτητών και της αποδεικτικής της αξίας. Μετά τη καταχώρηση της ένστασης, ουσιαστικά επανεξετάζονται, υπό το φως των αντιπαραβαλλόμενων κατ' ισχυρισμό γεγονότων, τα τρία κριτήρια του άρθρου 32 ή αναλόγως τα άλλα κριτήρια που θέτουν τα άρθρα 4, 5 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, υπό το φως πλέον των αντίθετων ισχυρισμών. Στο ενδιάμεσο αυτό στάδιο αν προκύψει, είτε από γεγονότα που γίνονται αποδεκτά, είτε από γεγονότα που παραμένουν αναντίλεκτα ότι αίρεται ή κλονίζεται το πραγματικό υπόβαθρο της ουσιαστικής βάσης της αγωγής ή αν τα νομικά επιχειρήματα που εισάγει η άλλη πλευρά εξασθενούν ουσιαστικά τις αξιώσεις των εναγόντων, τότε το διάταγμα θα πρέπει να ακυρωθεί. Με σαφήνεια προκύπτει από τη νομολογία, ότι η έκδοση ενός προσωρινού διατάγματος μονομερώς, δεν μεταθέτει το βάρος της απόδειξης κατά την ακρόαση. Οι αιτητές σε κάθε περίπτωση έχουν το βάρος να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου ικανοποιητική μαρτυρία για να καταδείξουν είτε ότι το διάταγμα θα πρέπει να παραμείνει σε ισχύ, είτε αναλόγως της περίπτωσης, να εκδοθεί. Louis Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ

(1992)1 Α.Α.Δ. 1453, Dolego Estates Ltd κ.α. ν. Θεόδωρος Φιλίππου κ.α.

(1999)1 Α.Α.Δ. 1217, Fashion Box S.R.L. v. Ferro Fashions Ltd

(1999)1 A.A.Δ. 1858. Είναι πλέον νομολογιακά καθιερωμένο, πως ένα πρόσωπο που απευθύνεται στο Δικαστήριο και επιζητεί την έκδοση διατάγματος με μονομερή αίτηση, έχει την υποχρέωση να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου όλα εκείνα τα ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα τα οποία μπορούν να βοηθήσουν το Δικαστήριο να καταλήξει σε ορθά συμπεράσματα. Τα πιο πάνω τονίστηκαν στην Harvardskiy Prumyslovy Holding A.S. v. Daventree Resources Ltd., κ.α,

(2008)1(Β) 801. Όλα τα στοιχεία που μπορούν να επηρεάσουν τη λήψη μιας απόφασης θα πρέπει να βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου, μιας και το Δικαστήριο σ' αυτές τις περιπτώσεις δεν έχει άλλη επιλογή παρά να βασιστεί στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων και των δηλώσεων των δικηγόρων του αιτητή. Η αρχή αυτή συναρτάται απόλυτα με την καλή πίστη η οποία πρέπει να επιδεικνύεται οποτεδήποτε επιδιώκεται η θεραπεία στην απουσία αντιδίκου. Cobelfret Ro-Ro Services κ.α. ν. The Cyprus Potato Marketing Board

(1996)1 A.A.Δ. 733. Ο κανόνας της πλήρους αποκάλυψης όπως τονίστηκε στην υπόθεση Τhe King v. The General Commissioners for the Purposes of the Income Tax Acts for the District of Kensington,

(1917)1 K.B. 486 η οποία υιοθετείται στην απόφαση Cobelfret (πιο πάνω), είναι ένας κανόνας μεγάλης σπουδαιότητας. Το Δικαστήριο δεν γνωρίζει τίποτε για τα γεγονότα και ο αιτητής θα πρέπει να τα παραθέτει πλήρως και δικαίως. Όταν το Δικαστήριο διαπιστώσει ότι τα γεγονότα δεν έχουν παρουσιαστεί πλήρως και δικαίως, θα πρέπει να παραμερίσει οποιοδήποτε διάταγμα έχει εκδώσει, με βάση την ατελή έκθεση γεγονότων, τιμωρώντας έτσι το διάδικο που δεν τήρησε την υποχρέωση. Η υποχρέωση της πλήρους αποκάλυψης δεν καλύπτει μόνο εκείνα τα γεγονότα που ήταν γνωστά στον αιτητή, αλλά επεκτείνεται και σε εκείνα τα γεγονότα τα οποία ο αιτητής θα μπορούσε να αποκαλύψει με μια εύλογη έρευνα. Χριστοφόρου ν. Γρηγορίου

(1995)1 Α.Α.Δ. 248. Αν ο αιτητής παραλείψει να συμμορφωθεί με την πιο πάνω υποχρέωση, το Δικαστήριο μπορεί να αρνηθεί να προβεί στην έκδοση του διατάγματος, ανεξαρτήτως αν η παράλειψη ήταν αθώα ή σκόπιμη. Lloyds Bowmaker Ltd v. Britannia Arrow Holdings plc (Lavens, third party)

(1988)3 All E.R. 178. Ο Δικαστής Ηλιάδης Δ., με διεξοδικό και αναλυτικό τρόπο υιοθετώντας την υπόθεση Brink's - Mat Ltd v. Elcombe and others

(1988)3 All E.R. 188, έθεσε στην πλήρη του διάσταση το θέμα της υποχρέωσης αποκάλυψης γεγονότων στην οποία παραπέμπω και υιοθετώ. Το Δικαστήριο πρέπει να έχει ενώπιον του όλα τα στοιχεία που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη λήψη της απόφασης του και που δυνατόν να καθιστούν την αξιολόγηση του εκ των πραγμάτων ελλιπή. Στην υπόθεση M & CH Mitsingas Tr. Ltd v. Timberland Co.

(1977)1 (Γ) Α.Α.Δ 1791 κρίθηκε πως το αν ένα γεγονός είναι ουσιώδες, προσδιορίζεται σε αναφορά με τα επίδικα θέματα. Το ουσιαστικό κριτήριο για ποιά γεγονότα πρέπει να αποκαλύπτονται είναι αντικειμενικό. Ουσιώδες σε κάθε περίπτωση είναι οτιδήποτε άπτεται και μπορεί να επιδράσει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου για τη χορήγηση ή όχι του αιτουμένου διατάγματος. Η αποτυχία αποκάλυψης αυτής καθ' εαυτής, θα πρέπει άλλωστε να εξεταστεί στην ολότητα της αίτησης. Όπως λέχθηκε στη Γρηγορίου (πιο πάνω) θα ήταν άδικο να ακυρωθεί ένα διάταγμα γι' αυτή και μόνο την παράλειψη, αν κατά τα άλλα και στην ουσία, υπήρχαν τόσα άλλα στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου που θα δικαιολογούσαν, εν πάση περιπτώσει, την έκδοση του διατάγματος. Επανέρχομαι στα γεγονότα που οι εναγόμενοι-καθ' ων η αίτηση 1 εισηγούνται ότι έχουν αποκρυβεί από το Δικαστήριο ή δεν έχουν αναφερθεί σε όλη τους την έκταση: (α) Γεγονότα που προηγήθηκαν ή ακολούθησαν της υπογραφής της επίδικης εκχώρησης και/ή των επίδικων συμφωνιών και/ή της συμφωνίας ημερομηνίας 8.7.2010 μεταξύ των εναγομένων 1 και 3 στη βάση της συμφωνίας που τιτλοφορείται «Agreement to Vary Loan Agreement». (β) Σε άμεσο συσχετισμό με τα πιο πάνω, απόκρυψη γεγονότων που άπτονται διαπραγματεύσεων για υπογραφή συμφωνίας διακανονισμού μεταξύ των εναγομένων 1 και της Profmedia, Τεκμ.15. (γ) Την ύπαρξη της επιστολής των εναγομένων 1 προς τους ενάγοντες, η οποία στάληκε με τηλεομοιότυπο στις 17.5.2011, Τεκμ.16, με την οποία οι τελευταίοι απαντούσαν στους ενάγοντες, συγκεκριμένα στην επιστολή των εναγόντων, ημερομηνίας 4.5.2011, Τεκμ.10, με την οποία οι τελευταίοι έτασσαν προθεσμία στους εναγόμενους 1 για να εξοφλήσουν και διευθετήσουν το οφειλόμενο ποσό. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των αιτητών, τοποθετούμενος με την αγόρευση του γύρω από το ζήτημα της απόκρυψης, εισηγείται πως όλα τα πιο πάνω συνιστούν διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών και/ή προτάσεις που ανταλλάχθηκαν μεταξύ δικηγόρων με επιφύλαξη των δικαιωμάτων της κάθε πλευράς, με σκοπό τη διευθέτηση της διαφοράς και δεν απαιτείτο η αποκάλυψη τους. Αντιλαμβάνομαι ότι η τοποθέτηση του κάλυπτε και το τελευταίο ζήτημα υπό στοιχείο (γ) πιο πάνω. Από αναδρομή στις εκατέρωθεν ενόρκους δηλώσεις και από τα γεγονότα όπως έχουν τεθεί από την πλευρά των καθ' ων η αίτηση και δεν αμφισβητήθηκαν, διαπιστώνεται και εντοπίζεται διαφορά στην οποία εμπλέκεται ένας αριθμός εταιρειών θυγατρικών των διαδίκων ή άλλων των οποίων οι εκατέρωθεν υποχρεώσεις και συμφέροντα οδήγησαν σταδιακά στην υπογραφή, ανάμεσα σε άλλα, των επιδίκων εκχωρήσεων και/ή της συμφωνίας «Agreement to Vary Loan Agreement». Διαπιστώνω ακόμα ότι μετά την υπογραφή της συμφωνίας «Agreement to Vary Loan Agreement», ακολούθησαν μεταξύ των συνδεδεμένων εταιρικών οντοτήτων διαπραγματεύσεις για διευθέτηση του όλου πλέγματος των διαφορών τους με σκοπό την υπογραφή καταληκτικής συμφωνίας, Τεκμ.15: μεταξύ της Profmedia και της εναγομένης 1 υπό τους πιο κάτω όρους: «α) Η Profmedia θα υπογράψει τη Συμφωνία Υποσχετικού Γραμμάτιου και θα στείλει αντίγραφο της καθώς και το πρωτότυπο της στην Melville. β) Η Melville θα δώσει υποσχετικό γραμμάτιο US$3,000,000 εκδιδόμενο στην Dreamlight («Υποσχετικό Γραμμάτιο») στην Profmedia ώστε το Υποσχετικό Γραμμάτιο να επικυρωθεί. γ) Η Profmedia θα διευθετήσει την επικύρωση του Υποσχετικού Γραμμάτιου από την Dreamlight, την CP Media και την Uzari και θα επιστρέψει το πρωτότυπο του Υποσχετικού Γραμμάτιου και το Υποσχετικό Γραμμάτιο της Συμφωνίας Παραίτησης Χρέους διευθετημένα από την Profmedia μαζί με τα ψηφίσματα εκτελεσμένα από την Profmedia. δ) Η Melville θα στείλει στην Profmedia ένα πρωτότυπο αντίγραφο του Υποσχετικού Γραμμάτιου της Συμφωνίας Παραίτησης διευθετημένο από την Melville αλλά δεν χρονολογήθηκε. ε) Η Melville και η Profmedia ταυτόχρονα θα διευθετήσουν και θα ανταλλάξουν δύο έγγραφα: Συμφωνία Παραίτησης Χρέους σχετικά με την απαλλαγή του χρέους της Σύμβασης Δανείου και της Συμφωνίας Εξόφλησης επιβεβαιώνοντας ότι δεν υπάρχει επιπλέον υποχρέωση αναφορικά με το Καθεστώς της Αποπληρωμής του Χρέους με βάση τα χρέη υπό την Συμφωνία SPA. στ) Οι εκδόσεις των εγγράφων της Profmedia δεν θα χρονολογηθούν. Η Profmedia κατανοεί ότι η Συμφωνία με Υποσχετικό Γραμμάτιο θα χρονολογείτο από την Melville με την τρέχουσα ημερομηνία.» Από τα πιο πάνω συνάγεται πως όντως οι ενάγοντες παρουσίασαν στο Δικαστήριο μια ελλιπή εικόνα, της έκτασης τουλάχιστον της διαφοράς και της γενεσιουργού της αιτίας αλλά και στη συνέχεια, των προσπαθειών διευθέτησης της, όχι μόνο μεταξύ των εδώ διαδίκων αλλά και τρίτων όπως της Profmedia. Δεν παραγνωρίζω το γεγονός ότι το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήγει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης. Ούτε και ότι τα αμέσως πιο πάνω ζητήματα όπως τέθηκαν από τους εναγόμενους 1 συνιστούν διαπραγματεύσεις. Το ερώτημα είναι αν τα πιο πάνω γεγονότα, επιστολές και έγγραφα που δεν αποκαλύφθηκαν έχουν οποιεσδήποτε επιπτώσεις στην όλη εικόνα που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο, κι' αν θα άλλαζε η θέση που πρόβαλαν οι αιτητές πάνω στην οποία και στήριξαν το αγώγιμο δικαίωμα τους. Ρένα Αριστοτέλους Λτδ κ.α. ν. Βenflect Enterprises Ltd κα

(2006)1(Α) 280. Διιστάμενες απόψεις για διαπραγματεύσεις και θέματα που προηγήθηκαν της υπογραφής των επιδίκων Συμφωνιών, διαφορετικές νομικές ερμηνείες των συμφωνιών ή εγγράφων και άλλη αντίκριση ως προς την επίλυση των προβλημάτων που προκλήθηκαν ή προέκυψαν στη συνέχεια, οικονομικών, φορολογικών ή άλλων, θα πρέπει να εξετασθούν σε βάθος στο τελικό στάδιο κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας: εκδίκασης της ουσίας της αγωγής. Φαέθων Μιχαηλίδης ν. Κυριάκου Άγγελου Παπακυριακού

(2004)1 Α.Α.Δ.

1. Στη δική μας όμως περίπτωση τα πιο πάνω γεγονότα σε συνδυασμό ιδιαιτέρως με την μη αποκάλυψη των επιστολών των εναγομένων 1, Τεκμ.15 και Τεκμ.16, ενισχύεται η θέση των τελευταίων, ότι οι ενάγοντες παρουσίασαν ελλιπή εικόνα στο Δικαστήριο και στο τέλος της ημέρας, με τον τρόπο αυτό δεν εστίασαν την προσοχή του Δικαστηρίου στην πραγματική έκταση και φύση της διαφοράς, αλλά και το ουσιαστικότερο, τις όποιες υπερασπίσεις ή θέσεις των εναγομένων. Η επιστολή των εναγομένων 1, Τεκμ.16, φέρει ημερομηνία 17.5.2011, την ίδια ημερομηνία που καταχωρίζεται τόσο η αγωγή, όσο και η αίτηση. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων, όπως είπα, δεν τοποθετήθηκε επί του ζητήματος άμεσα. Δόθηκε η ευκαιρία στους ενάγοντες να αποκαλύψουν την εν λόγω επιστολή με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχώρισαν με την άδεια του Δικαστηρίου στις 19.5.
2. Και πάλι δεν το έπραξαν. Καταλήγω πως όλα όσα έχω διαπιστώσει πιο πάνω, φανερώνουν ότι δεν έχουν τεθεί όλα τα γεγονότα στην ακριβή τους διάσταση και ιδιαιτέρως αποσιωπούνται τα Τεκμ.15 και
3. Με τον τρόπο αυτό οι ενάγοντες παρουσίασαν τους εναγόμενους να παραγνωρίζουν τις υποχρεώσεις τους και να περιφρονούν τις ειδοποιήσεις και τις προθεσμίες που έτασσαν οι ενάγοντες, κατά τρόπο ώστε να μην μπορεί να αξιολογηθεί η σημασία τους και να σταθμιστεί η επίδραση τους, στην διαμόρφωση της κρίσης του Δικαστηρίου για έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Στη βάση της φύσης της διαφοράς και τα γεγονότα που την συνιστούν βρίσκω ότι ήταν απαρέγκλιτα επιτακτικό και αναγκαίο να παρουσιαστούν με σαφήνεια και δίκαιο τρόπο όλα τα γεγονότα τα οποία επένδυαν νομικά τις αξιώσεις των εναγομένων-καθ' ων η αίτηση, όπως πρόβαλλαν από το πλούσιο μαρτυρικό υλικό που έθεσαν οι καθ' ων η αίτηση και ιδιαιτέρως μέσα από τα Τεκμ.15 και
4. Οι ενάγοντες απέτυχαν να δώσουν στο Δικαστήριο ολοκληρωμένη εκτίμηση των δεδομένων ουσιαστικό για τη διαμόρφωση απόφανσης κατά την παρουσίαση της μονομερούς αίτησης. Η παράλειψη τους να αναφερθούν στην απαντητική επιστολή, Τεκμ.16, ενδυνάμωνε το επείγον ως δικαιοδοτική προϋπόθεση για την έκδοση μονομερούς διατάγματος και έθετε το Δικαστήριο προ μιας εικόνας, όπου πρόβαλλε επιτακτικά η ανάγκη εξασφάλισης των δικαιωμάτων τους στην απουσία της άλλης πλευράς. Τα μη αποκαλυφθέντα στοιχεία αφορούσαν σε ουσιώδη θέματα της αντιδικίας και άπτονταν του βάσιμου των δικαιωμάτων που διεκδικεί η εφεσίβλητη, της πιθανότητας επιτυχίας της στην αγωγή με βάση το δικόγραφο της. Όλα μαζί σωρευτικά αντικριζόμενα, με τον τρόπο που παρουσιάστηκαν στο Δικαστήριο ή που δεν παρουσιάστηκαν κατά τη μονομερή διαδικασία έκδοσης των διαταγμάτων, έτειναν να δώσουν μια εικόνα των πραγμάτων τόσο από νομικής όσο και από πραγματικής άποψης, πολύ διαφορετική από την τελικά διαμορφωθείσα στο τέλος της ενδιάμεσης διαδικασίας.» Dmitry Rybolovlev, v. Elena Rybolovleva, Π.Ε.
5. Γιατί βεβαίως η επιστολή των εναγομένων 1, Τεκμ.16, δεν ήταν σημαντική μόνο ως στοιχείο ανταπόκρισης ή όχι των τελευταίων στην προειδοποίηση των εναγόντων. Αποκάλυπτε, σε συνδυασμό με το Τεκμ.15 τις οποίες αξιώσεις ή υπερασπίσεις της εναγομένης 1 και ή όλων των εναγομένων, κατά τρόπο που το Δικαστήριο είχε πλημμελή εικόνα κατά την εξέταση της δύναμης της υπόθεσης των εναγόντων. Είναι η κατάληξη μου ότι οι αιτητές απέκρυψαν ουσιώδη στοιχεία και γεγονότα τα οποία γνώριζαν, τα οποία είχαν στη διάθεση τους και τα οποία με τη δέουσα επιμέλεια ήταν σε θέση να θέσουν ενώπιον του Δικαστηρίου. Θα συμφωνήσω με τον ευπαίδευτο συνήγορο των καθ' ων η αίτηση πως η μη αποκάλυψη των στοιχείων στέρησε το Δικαστήριο τη δυνατότητα να εκτιμήσει την υπόθεση σε όλη της την έκταση κάτω από τις προϋποθέσεις που τάσσει το άρθρο 32 του Νόμου 14/
6. Το προσωρινό διάταγμα ημερομηνίας 17.5.2011 ακυρώνεται. Τα έξοδα της διαδικασίας υπέρ των καθ' ων η αίτηση-εναγομένων, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................. Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Συντηρητικό Διάταγμα / Απόκρυψη cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο