Αίτηση υπό GLOBAL CONSOLIDATED RESOURCES LTD, Αρ. Αίτησης.: 347/10, 10 Νοεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A308 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης.: 347/10 Επί τοις Αφορώσι τον Περί Πτωχεύσεως Νόμο Κεφ.5 Εις Πτώχευση Παναγιώτης Παναγιώτου Μαυρουδή, από τη Λεμεσό Δ.Τ.584254 και Αίτηση υπό GLOBAL CONSOLIDATED RESOURCES LTD, από ΗΠΑ ____________________ 10 Νοεμβρίου,
- Εμφανίσεις: Για αιτητές-πιστωτές: κ. Α. Χαραλάμπους. Για καθ' ου η αίτηση-χρεώστη: κα Χριστοδούλου. ΑΠΟΦΑΣΗ Οι αιτητές (στο εξής οι πιστωτές) αποβλέπουν σε έκδοση διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του Παναγιώτη Μαυρουδή (στο εξής ο χρεώστης), δυνατότητα που παρέχεται στο Δικαστήριο από το άρθρο 4 του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5, για προστασία της περιουσίας ενός χρεώστη προς όφελος των πιστωτών του. Η δυνατότητα αυτή ασκείται κατόπιν υποβολής αίτησης, που ο νόμος ονομάζει «αίτηση πτώχευσης» και προϋποθέτει τη διάπραξη από τον χρεώστη πράξης πτώχευσης. Το τι συνιστά διάπραξη πράξης πτώχευσης προνοείται από το άρθρο 3 του νόμου. Μεταξύ αυτών και η παράλειψη του χρεώστη να συμμορφωθεί σε ειδοποίηση πτώχευσης. Τέτοια είναι για τους πιστωτές και η υπό κρίση περίπτωση. Όπως επικαλούνται στην αίτηση τους, ο χρεώστης:
- Κατά το μεγαλύτερο μέρος των έξι μηνών που προηγήθηκαν της αίτησης, έχει τη διαμονή και εργασία του στη Λεμεσό.
- Τους οφείλει δυνάμει δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 28.4.10 που λήφθηκε στην αγωγή αρ. 5344/06 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού - που επισυνάπτεται στην αίτηση ως τεκμήριο 1 - το ποσό των Λ.Κ.72.000 (€123.019,30) πλέον τόκους και έξοδα.
- Κανένα ποσό κατέβαλε έναντι του πιο πάνω ποσού και παραμένει ολόκληρο το ποσό απαιτητό και πληρωτέο.
- Οι πιστωτές δεν κατέχουν οποιαδήποτε εξασφάλιση επί της περιουσίας του χρεώστη για την πληρωμή του πιο πάνω ποσού.
- Εντός τριών μηνών πριν την υποβολή της αίτησης διέπραξε πράξη πτώχευσης, δηλαδή την 21.7.10 του επιδόθηκε η ειδοποίηση πτώχευσης αρ. 769/10 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού και αυτός παρέλειψε να συμμορφωθεί με αυτή (επισυνάπτεται στην αίτηση ως τεκμήριο 2). Ο Χρεώστης ενίσταται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Οι αντιρρήσεις του περιέχονται στην ένσταση του ημερομηνίας 26.10.10 και σε ένορκη του δήλωση ίδιας ημερομηνίας και μπορούν να διατυπωθούν ως ακολούθως:
- Δεν προσκομίστηκε μαρτυρία ότι κατοικεί εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου κατά την κρίσιμη περίοδο.
- Δεν παρουσιάστηκε μαρτυρία ότι ο υπογράφων την αίτηση έχει εξουσιοδότηση να το πράξει και η ειδοποίηση έπρεπε να υπογράφεται από τον ίδιο τον αιτητή.
- Έχει ανταπαίτηση από τους πιστωτές που υπερβαίνει το ποσό της απόφασης στην αγωγή 5344/
- Η δικαστική απόφαση δεν έγινε τελεσίδικη αφού εκκρεμεί η έφεση αρ. 188/10 εναντίον της.
- Η επίδοση της ειδοποίησης πτώχευσης είναι κακή.
- Η αίτηση καταχωρήθηκε με εκδικητικούς σκοπούς. Στην ένορκη δήλωση του, ο χρεώστης αναφέρει επιπρόσθετα ότι είναι άδικο να υποστεί τον εξευτελισμό της πτώχευσης, όταν εκκρεμούν μεταξύ του ιδίου και του ενόρκως δηλούντος εκ μέρους των αιτητών Π. Ονουφρίου, διάφορες δικαστικές διαδικασίες, η επίλυση των οποίων θα διευθετήσει και το ποσό της απόφασης στην αγωγή 5344/06, καθώς επίσης και γιατί είναι πιθανή η κατ' έφεση ανατροπή της απόφασης στην αγωγή 8056/
- Ισχυρίζεται επίσης ότι στις αγωγές με αρ. 418/07, 417/07 και 1086/08 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, τα ποσά των απαιτήσεων που διεκδικεί υπερβαίνουν κατά πολύ το ποσό της απόφασης στην αγωγή 5344/
- Ως εκ τούτου, θεωρεί ορθή και δίκαιη τη συνολική διευθέτηση των υποθέσεων προς αποφυγή δημιουργίας περαιτέρω εξόδων και για τις δύο πλευρές. Ο δε λόγος που δεν πλήρωσε το ποσό της απόφασης δεν είναι η αδυναμία του να το πράξει, αλλά η εκκρεμότητα όλων των υπόλοιπων υποθέσεων ως και η εκκρεμότητα της έφεσης. Κατά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκε ως παραδεκτό γεγονός και από τις δύο πλευρές ότι στις 7.7.10 εκδόθηκε στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λεμεσού η ειδοποίηση πτώχευσης με αρ. 769/10, η οποία επιδόθηκε στον χρεώστη προσωπικά στις 21.7.10 (τεκμήριο 2 στην αίτηση). Μαρτυρία έδωσε ο διευθυντής των πιστωτών Πανίκος Ονουφρίου και ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 3.8.10 που συνοδεύει την αίτηση. Ισχυρίστηκε ότι έναντι του εξ αποφάσεως χρέους στην αγωγή 5344/06 (τεκμήριο 1) δεν πληρώθηκε κανένα ποσό και οι πιστωτές δεν έχουν καμιά εξασφάλιση εναντίον του χρεώστη, ο οποίος αρνείται να το πληρώσει και διέπραξε πράξη πτώχευσης. Η απόφαση στην αγωγή 5344/06 εφεσιβλήθηκε με την έφεση 188/10 και η εκτέλεση της δεν αναστάληκε. Η διεύθυνση όπου επιδόθηκε η αίτηση πτώχευσης είναι η διεύθυνση όπου ο χρεώστης διέμενε τόσο πριν όσο και κατά τον χρόνο έκδοσης της ειδοποίησης πτώχευσης και της αίτησης και είναι η οδός Τιτσιάνου στην περιοχή Τριχερούσα στη Λεμεσό. Η επαγγελματική του διεύθυνση είναι στη Λεωφόρο Πάφου αρ. 53, Galileos Building, 1ος και 2ος όροφος, Ομόνοια, Λεμεσός. Προέβαλε, περαιτέρω, τον ισχυρισμό ότι είναι εξ υπαρχής, από της ιδρύσεως των πιστωτών το μόνο μέλος του διοικητικού τους συμβουλίου και τους εκπροσωπεί νόμιμα. Προς τούτο παρέπεμψε το Δικαστήριο στην γραπτή δήλωση εξουσιοδότησης του από τους πιστωτές - που επισυνάπτεται στην αίτηση - την οποία και υπογράφει ως ο μόνος διευθυντής των πιστωτών. Διευκρίνισε ότι η απόφαση στην αγωγή 5344/06 δεν τον αφορά προσωπικά αλλά τους πιστωτές για τους οποίους ενεργεί ως ο μόνος διευθυντής και δεν είναι μέτοχος τους. Περαιτέρω, στις αγωγές 418/07 (τεκμήριο Α) και 417/07 (τεκμήριο Β), είναι ένας εκ των Εναγομένων υπό την προσωπική του ιδιότητα, η δε αγωγή 1086/08 δεν τον αφορά ούτε και τους πιστωτές, όπως και η αγωγή 8056/
- Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι είναι δικηγόρος και ως ο μοναδικός διευθυντής των πιστωτών σύνταξε τη γραπτή δήλωση εξουσιοδότησης του. Προς τούτο κατέθεσε ως τεκμήριο Γ αντίγραφο πιστοποιητικού των πιστωτών, στο οποίο επισυνάπτεται το ιδρυτικό έγγραφο τους (εγγράφηκαν ως εταιρεία στην Πολιτεία Delaware των ΗΠΑ). και αρχική απόφαση τους ότι ενεργεί ως διευθυντής. Αποτελεί δηλαδή την πράξη διορισμού του με απόφαση του ιδρυτή των πιστωτών και δυνάμει του εγγράφου αυτού εκπροσωπεί νόμιμα τους πιστωτές από το
- Εκπροσώπησε επίσης νόμιμα τους πιστωτές και στην αγωγή 5344/06 και εξακολουθεί να τους εκπροσωπεί μέχρι σήμερα. Δεν προχώρησε με μέτρα εκτέλεσης για είσπραξη του ποσού, διότι από πληροφορίες που συγκέντρωσε, διαπίστωσε ότι ο χρεώστης δεν είναι ιδιοκτήτης κινητής και ακίνητης ιδιοκτησίας. Γνωρίζει ότι ο χρεώστης έχει εξοχικό σπίτι στο Πισσούρι, όμως η μόνιμη διαμονή του είναι στην οικία στην οδό Τιτσιάνου στη Λεμεσό όπου διαμένει με τη σύζυγο και τα παιδιά του. Ο χρεώστης με τη μαρτυρία του δέχεται ότι οι πιστωτές είναι εγγεγραμμένη εταιρεία στο Delaware των ΗΠΑ. Δέχεται επίσης ότι εκδόθηκε εναντίον του η δικαστική απόφαση στην αγωγή αρ. 5344/06, με την οποία όμως διαφωνεί, αφού πιστεύει ότι δεν οφείλει το ποσό της απόφασης στους πιστωτές και γι' αυτό καταχώρησε την Πολ. Έφεση 188/10 (τεκμήριο Δ) εναντίον τους. Ισχυρίστηκε ότι ο Π. Ονουφρίου δεν ήταν εξουσιοδοτημένος από τους πιστωτές και η γραπτή δήλωση εξουσιοδότησης που επισυνάπτεται στην αίτηση εντός του φακέλου του Δικαστηρίου, συντάχθηκε, σφραγίστηκε και υπογράφτηκε από τον ίδιο. Γνωρίζει πολύ καλά ότι από το 2006 ο Π. Ονουφρίου έπαυσε να είναι διευθυντής των πιστωτών και δεν είχε κανένα δικαίωμα να υπογράφει εκ μέρους τους ούτε και να εξουσιοδοτήσει τον εαυτό του, το δε τεκμήριο Γ αποτελείται από έγγραφα του
- Συνεπώς, είπε, ο κ. Ονουφρίου εφόσον δεν είχε κανένα δικαίωμα υπογραφής εκ μέρους των πιστωτών, τους χρησιμοποιεί εναντίον του για εκδικητικούς λόγους, γιατί έχουν μεταξύ τους τεράστιες διαφορές. Προς υποστήριξη των πιο πάνων, κατέθεσε ως τεκμήριο Ε το e-mail ημερομηνίας 2.5.11, το οποίο του αποστάληκε από το δικηγορικό γραφείο κ. Appia and Associates που εδρεύει στην Ακτή Ελεφαντοστούν και οι οποίοι είναι εκπρόσωποι και δικηγόροι των πιστωτών από το
- Σύμφωνα, είπε, με το τεκμήριο Ε ο κ. Ονουφρίου δεν έχει καμιά σχέση με τους πιστωτές ούτε σαν διευθυντής ούτε ως εξουσιοδοτημένο πρόσωπο, το επίδικο χρέος έχει διευθετηθεί και ο κ. Ονουφρίου ουδέποτε εξουσιοδοτήθηκε από αυτούς για να προχωρήσει εναντίον του σε διαδικασία πτώχευσης. Επικοινώνησε επίσης με τον κ.Appia ο οποίος τον ενημέρωσε ότι οι πιστωτές από το 2006 έχουν αποσύρει όλες τις εξουσιοδοτήσεις και όλα τα έγγραφα από τον κ. Ονουφρίου. Δεν μπορεί να πληρώσει το επίδικο χρέος, ούτε και το οφείλει. Απέδωσε την όλη κατάσταση που δημιουργήθηκε στην προσωπική του διαμάχη με τον Π. Ονουφρίου και οι αγωγές 417/07 και 418/07 εναντίον του Ονουφρίου ξεπερνούν τα 2.000.000 δολάρια. Μετά την έκδοση της επίδικης απόφασης, κανένας δεν του ζήτησε την αποπληρωμή του ποσού ούτε και εκδόθηκε ένταλμα κινητών εναντίον του. Του επιδόθηκε η ειδοποίηση πτώχευσης στις 21.7.10, όμως δεν ανταποκρίθηκε διότι δεν οφείλει αυτό το ποσό και πίστευε ότι η εν λόγω ειδοποίηση θα αποσυρόταν. Πρόσθεσε ότι ακόμα και στην περίπτωση που αποφασιστεί κατ' έφεση ότι η πρωτόδικη απόφαση είναι ορθή, δεν θα ανταποκριθεί σ' αυτή την υποχρέωση γιατί όπως χαρακτηριστικά ανέφερε στο Δικαστήριο, «δεν θέλει να πληρώσει, δεν πρέπει να πληρώσει γιατί δεν τα οφείλει». Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής 5344/06 δεν ισχυρίστηκε ότι ο κ. Ονουφρίου έπαυσε να είναι διευθυντής των πιστωτών από το
- Και τούτο γιατί μετά την παρούσα αίτηση και αρχές του 2011 έκαμε έρευνα σε σχέση με τους πιστωτές, όταν αντιλήφθηκε ότι ο κ. Ονουφρίου δεν θα υποχωρούσε. Ούτε και στην ένσταση και ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 26.10.10, προβάλλει τον εν λόγω ισχυρισμό, αφού η έρευνα του έγινε μεταγενέστερα. Ενημερώθηκε από τον κ. Appia ότι δεν υφίσταται το χρέος της αγωγής 5344/06 σύμφωνα με το τεκμήριο Ε και ισχυρίστηκε ότι ο κ. Ονουφρίου από εμπάθεια και εκδικητικά προχώρησε με την εν λόγω αγωγή εναντίον του. Δεν συμπεριέλαβε στους λόγους ένστασης του ότι το χρέος είχε διευθετηθεί (σύμφωνα με το τεκμήριο Ε), διότι παρέλαβε το τεκμήριο Ε μεταγενέστερα. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας εκ μέρους του χρεώστη, ο ευπαίδευτος συνήγορος των πιστωτών ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου, η οποία του παραχωρήθηκε, για να κλητεύσει τον κ. Appia ως μάρτυρα ενώπιον του Δικαστηρίου προκειμένου να τον αντεξετάσει επί του περιεχομένου του τεκμηρίου Ε, με βάση το άρθρο 26 του περί Απόδειξης Νόμου, Κεφ.9 (Ν.32
(1)/04), ενόψει του ότι η πλευρά του χρεώστη δεν τον παρουσίασε ως μάρτυρα. Όπως στη συνέχεια ενημέρωσε το Δικαστήριο, αφού εξασφάλισε τα στοιχεία του κ. Appia από την ευπαίδευτη συνήγορο του χρεώστη, του απέστειλε e-mail στις 18.7.11 (τεκμήριο Χ) με το οποίο τον καλούσε να παρουσιαστεί ενώπιον του Δικαστηρίου για να αντεξεταστεί επί του περιεχομένου του τεκμηρίου Ε. Ωστόσο, δεν είχε καμιά ανταπόκριση από αυτόν. Σημειώνεται ότι η πλευρά του χρεώστη καμία εξήγηση έδωσε στο Δικαστήριο για τη μη παρουσία του εν λόγω προσώπου ως μάρτυρα στο Δικαστήριο. Εξέτασα με προσοχή την προσαχθείσα μαρτυρία και όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι εισηγήθηκαν στο Δικαστήριο. Προχωρώ στην εξέταση των λόγων που ο χρεώστης προβάλλει για την απόρριψη της αίτησης.
- Κατοικία του χρεώστη εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Τόσο στην αίτηση, όσο και στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι ο χρεώστης κατά το μεγαλύτερο μέρος των έξι μηνών που προηγήθηκαν της αίτησης, είχε τη διαμονή και εργασία του στη Λεμεσό και συγκεκριμενοποιούνται οι διευθύνσεις. Ο ισχυρισμός αυτός επαναλήφθηκε από τον Π. Ονουφρίου κατά τη μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου, ισχυρισμός που ουσιαστικά δεν αμφισβητήθηκε από την άλλη πλευρά κατά την αντεξέταση του. Είναι επίσης σημαντικό ότι ο ίδιος ο χρεώστης κατά τη μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου κανένα ισχυρισμό προέβαλε περί του αντιθέτου. Ως εκ τούτου, ο λόγος αυτός δεν ευσταθεί και απορρίπτεται.
- Ο υπογράφων την αίτηση δεν έχει εξουσιοδότηση να το πράξει Είναι ισχυρισμός του ενόρκως δηλούντος Π. Ονουφρίου στην ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 3.8.10 που συνοδεύει την αίτηση, ότι είναι ο μόνος διευθυντής των πιστωτών, ισχυρισμό που επανέλαβε και στη μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου. Επιπρόσθετα, στην γραπτή δήλωση εξουσιοδότησης του από τους πιστωτές - που επισυνάπτεται στην αίτηση - για να καταχωρήσει την παρούσα αίτηση, γίνεται επίσης αναφορά στην ιδιότητα του ως διευθυντή. Ωστόσο, ο χρεώστης κανένα λόγο ένστασης συμπεριέλαβε στην ένσταση του με τον οποίο να αμφισβητεί την ιδιότητα του Π. Ονουφρίου ως διευθυντή των πιστωτών, ούτε και ανέφερε οτιδήποτε σχετικό στην ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 26.10.10 που συνοδεύει την ένσταση του. Ο λόγος ένστασης που προέβαλε, αφορούσε μόνο την εξουσιοδότηση του την οποία, όπως προκύπτει από το φάκελο του Δικαστηρίου αλλά και τη μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου, είχε από τους πιστωτές για να προχωρήσει με την καταχώρηση και υπογραφή της παρούσας αίτησης. Κατ' επέκταση, το Δικαστήριο δεν έχει την εξουσία να ασχοληθεί και δεν θα ασχοληθεί με την αμφισβήτηση του χρεώστη μέσα από τη μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου, της ιδιότητας του Π. Ονουφρίου ως διευθυντή των Πιστωτών, ελλείψει σχετικού λόγου ένστασης. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω, το Δικαστήριο αποδέχεται τον ισχυρισμό του Π. Ονουφρίου ότι είναι διευθυντής των πιστωτών και δεόντως εξουσιοδοτημένος για να προβεί στην καταχώρηση της παρούσας αίτησης, ως ισχυρισμός που δεν αμφισβητήθηκε νομότυπα. Και τούτο ανεξάρτητα από το τεκμήριο Γ, στο περιεχόμενο του οποίου το Δικαστήριο καμία βαρύτητα προσδίδει, εφόσον αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία και οι εκδότες του δεν παρουσιάστηκαν ως μάρτυρες στο Δικαστήριο, η δε πλευρά των πιστωτών καμιά εξήγηση έδωσε στο Δικαστήριο για την απουσία τους αυτή, ώστε να κριθεί από το Δικαστήριο κατά πόσο ήταν ή όχι εύλογο και εφικτό να κλητευθούν ως μάρτυρες. Είναι, περαιτέρω, σημαντικό να τονιστεί ότι ο ισχυρισμός του χρεώστη στη μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι μετά την καταχώρηση της παρούσας αίτησης πληροφορήθηκε, μετά από έρευνα του, ότι το Π. Ονουφρίου έπαυσε να είναι διευθυντής των πιστωτών από το 2006, και γι' αυτό δεν συμπεριέλαβε σχετικό λόγο ένστασης, δεν γίνεται αποδεκτός. Και τούτο γιατί σε κανένα δικονομικό διάβημα προέβηκε, ακόμα και μετά την καταχώρηση της ένστασης του, ώστε να συμπεριλάβει τέτοιο λόγο ένστασης. Το Δικαστήριο, όπως ανέφερα πιο πάνω, οφείλει να εξετάσει τους λόγους ένστασης του χρεώστη όπως προβάλλουν μέσα από την ένσταση του, και όχι οποιοδήποτε άλλο ισχυρισμό προβάλει σε μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας. Ο ισχυρισμός αυτός του χρεώστη, ότι δηλαδή ο Π. Ονουφρίου έπαυσε να είναι διευθυντής των πιστωτών από το 2006 - και γι' αυτό κατ' επέκταση δεν είναι δεόντως εξουσιοδοτημένος από τους πιστωτές - δεν γίνεται αποδεκτός και απορρίπτεται, και για τους εξής δύο λόγους: Ο πρώτος αφορά την παράλειψη της πλευράς του χρεώστη να αντεξετάσει τον Π. Ονουφρίου και να του υποβάλει τη θέση που ο χρεώστης προέβαλε μεταγενέστερα στη μαρτυρία του, ότι δηλαδή οι μόνοι διευθυντές των πιστωτών από το 2006 είναι ο δικηγορικός οίκος CABINET K. APPIA & ASSOCIATES, παραλείποντας συγχρόνως να του υποδείξει το περιεχόμενο του τεκμηρίου Ε - που ο χρεώστης κατέθεσε μεταγενέστερα - αποστερώντας έτσι την ευκαιρία και δυνατότητα στον Π. Ονουφρίου να δώσει τη δική του θέση επί του συγκεκριμένου ισχυρισμού (βλ. Ν. Γεωργίου ν. Ρ. Γεωργίου, Πολ. Έφ. 16/06, ημερ. 11.2.10, Κούρρης ν. Παπαδοπούλου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1147 και Σκάρος ν. Χριστοδούλου
(1998)1 Α.Α.Δ. 291). Ο δεύτερος αφορά την παράλειψη της πλευράς του χρεώστη να καλέσει ως μάρτυρα στο Δικαστήριο τον εκδότη του τεκμηρίου Ε, κ. Master Appia, το περιεχόμενο του οποίου αποτελεί εξ ακοής μαρτυρία, ως και να δώσει οποιαδήποτε εξήγηση στο Δικαστήριο για την απουσία του εν λόγω προσώπου, ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση να κρίνει κατά πόσο ήταν ή όχι εύλογο και εφικτό να κλητευθεί ως μάρτυρας (βλ. άρθρο 27 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ.9 (Ν.32
(1)/2004). Σημειώνεται επίσης ότι οι προσπάθειες που κατέβαλε ο ευπαίδευτος συνήγορος των πιστωτών για να παρουσιάσει το εν λόγω πρόσωπο στο Δικαστήριο προκειμένου να το αντεξετάσει επί του περιεχομένου του τεκμηρίου Ε δεν καρποφόρησαν. Ως εκ τούτου το Δικαστήριο καμιά βαρύτητα προσδίδει στο περιεχόμενο του τεκμηρίου Ε. Για όλα τα πιο πάνω, η σχετική εισήγηση της συνηγόρου του χρεώστη δεν γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται.
- Η ανταπαίτηση του χρεώστη έναντι των πιστωτών Ο χρεώστης ισχυρίστηκε στην ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 26.10.10 ότι τα ποσά που απαιτεί με τις αγωγές 418/07, 417/07 και 1086/08 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού υπερβαίνουν κατά πολύ το ποσό της απόφασης στην αγωγή 5344/
- Ωστόσο, όπως προέκυψε από τη μαρτυρία του Π. Ονουφρίου και τα τεκμήρια Α και Β, στις αγωγές 417/07 και 418/07, ούτε ο χρεώστης είναι διάδικος, αλλά ούτε και οι πιστωτές, παρά μόνο ο Π. Ονουφρίου υπό την προσωπική του ιδιότητα. Περαιτέρω, ο Π. Ονουφρίου ανέφερε στη μαρτυρία του ότι οι αγωγές 1086/08 και 8056/00 στις οποίες αναφέρθηκε ο χρεώστης στην ένορκη του δήλωση, δεν τον αφορούν και δεν έχουν καμιά σχέση μαζί του, μαρτυρία που δεν αμφισβητήθηκε, ούτε αντικρούστηκε από τον χρεώστη και επομένως γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Η εισήγηση της ευπαίδευτης συνηγόρου του χρεώστη ότι ο Π. Ονουφρίου είναι μέτοχος των Εναγομένων εταιρειών στις αγωγές τεκμήρια Α και Β και συνεπώς ο τελικός δικαιούχος των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων τους και άρα υφίσταται η ανταπαίτηση μέσω των νομικών προσώπων, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Και τούτο γιατί αφενός μεν είναι γνωστή η νομική αρχή της ξεχωριστής οντότητας των νομικών και φυσικών προσώπων και αφετέρου γιατί, επαναλαμβάνω, ο χρεώστης δεν είναι διάδικος στις εν λόγω αγωγές. Επομένως, ούτε και η εισήγηση αυτή γίνεται αποδεκτή και απορρίπτεται.
- Η δικαστική απόφαση στην αγωγή 5344/06 δεν είναι τελεσίδικη διότι εκκρεμεί η Πολ. Έφεση 188/10 εναντίον της Έχω την άποψη ότι ούτε αυτός ο λόγος ένστασης ευσταθεί. Οι πρόνοιες του άρθρου 6
(4)του περί πτωχεύσεως Νόμου Κεφ.5 είναι σαφείς. Η καταχώρηση έφεσης εναντίον της πρωτόδικης απόφασης στη βάση της οποίας ο χρεώστης διέπραξε πράξη πτώχευσης, δεν εμποδίζει τον πιστωτή να προχωρήσει με αίτηση πτώχευσης (βλ. Οικονομίδης ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 1255 όπου κρίθηκε ότι η καταχώριση έφεσης δεν καθιστά μη τελεσίδικη την απόφαση σε αγωγή). Το Δικαστήριο έχει την εξουσία να αναστείλει ή να απορρίψει την αίτηση, με τη δικαιολογία ότι εκκρεμεί έφεση εναντίον της απόφασης, δυνάμει του άρθρου 6
(4)(ανωτέρω), δικονομικό διάβημα στο οποίο ο χρεώστης προέβηκε με την καταχώρηση σχετικής αίτησης ημερομηνίας 6.12.10, η οποία όμως απορρίφθηκε από το Δικαστήριο με ενδιάμεση απόφαση του ημερομηνίας 17.2.
- Η αίτηση καταχωρήθηκε με εκδικητικούς σκοπούς Ο χρεώστης ισχυρίστηκε στη μαρτυρία του ότι η καταχώρηση της παρούσας αίτησης έγινε από τον κ. Ονουφρίου λόγω της προσωπικής διαμάχης και εμπάθειας μεταξύ τους και για εκδικητικούς λόγους, εφόσον οι δύο αγωγές 417/07 και 418/07 εναντίον του κ.Ονουφρίου ξεπερνούν τα 2.000.000 δολάρια. Ούτε αυτός ο ισχυρισμός γίνεται αποδεκτός και απορρίπτεται. Και τούτο γιατί, όπως ανέφερα και πιο πάνω, σύμφωνα με τα τεκμήρια Α και Β, οι πιστωτές δεν είναι διάδικοι στις εν λόγω αγωγές, ούτε και ο χρεώστης αλλά ο κ.Ονουφρίου είναι Εναγόμενος υπό την προσωπική του ιδιότητα. Είναι νομολογημένο ότι η πτωχευτική διαδικασία δεν αποσκοπεί στον εξαναγκασμό του χρεώστη να εξοφλήσει το χρέος του, αλλά σκοπός της είναι η προστασία και διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση, ώστε να χρησιμοποιηθεί για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ' ισονομία όλων των πιστωτών (βλ. London Clubs Ltd v. Ρ. Παπαδόπουλου Πολ. Έφ. 11149, 11150 ημερ. 23.10.02). Είναι επίσης νομολογημένο ότι εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή-πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή (βλ. Πετράκη ν. Κίμωνος
(2006)1 Α.Α.Δ.
- Υπό τα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, είναι η θέση του Δικαστηρίου ότι δεν έχουν τεθεί ενώπιον του στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος των πιστωτών και σε βάρος του χρεώστη, ούτε έχει καταδειχθεί ότι οι πιστωτές ή ο ενόρκως δηλών Π. Ονουφρίου σκοπεύουν στην εξασφάλιση οποιουδήποτε παράλληλου και αθέμιτου σκοπού.
- Οι άλλοι λόγοι ένστασης Ο λόγος ένστασης ότι η επίδοση της ειδοποίησης πτώχευσης 769/10 είναι κακή, απορρίπτεται ενόψει του παραδεκτού γεγονότος ότι αυτή επιδόθηκε στον χρεώστη προσωπικά στις 21.7.
- Ο χρεώστης ανέφερε στην ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 26.10.10 ότι θεωρεί ορθή και δίκαιη τη συνολική διευθέτηση όλων των υποθέσεων που εκκρεμούν μεταξύ του ιδίου και του κ. Ονουφρίου και ο λόγος που δεν πλήρωσε το ποσό της αγωγής 5344/06 δεν είναι η αδυναμία του να το πράξει αλλά η εκκρεμότητα των υπολοίπων υποθέσεων ως και η εκκρεμότητα της έφεσης. Σ' ότι αφορά τις υπόλοιπες υποθέσεις ως και την έφεση 188/10 που εκκρεμεί, το Δικαστήριο ήδη κατέληξε ως ανωτέρω και δεν προτίθεμαι να τα επαναλάβω. Αναφορικά με τη μη πληρωμή του επίδικου χρέους, στη μαρτυρία του ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοροποίησε τη θέση του και ισχυρίστηκε αφενός μεν ότι το επίδικο χρέος έχει διευθετηθεί και δεν το οφείλει σύμφωνα με το τεκμήριο Ε, και αφετέρου ότι αδυνατεί να το πληρώσει. Μάλιστα, με κάθε ασέβεια προς τις δικαστικές αποφάσεις δήλωσε απερίφραστα ότι ακόμα και αν η πρωτόδικη απόφαση επικυρωθεί κατ' έφεση ως ορθή, δεν θα ανταποκριθεί διότι δεν θέλει και δεν οφείλει αυτό το χρέος. Οι εν λόγω αλληλοσυγκρουόμενοι ισχυρισμοί, καθιστούν τον χρεώστη αναξιόπιστο και ως εκ τούτου η μαρτυρία του δεν γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Τονίζεται επιπρόσθετα, ότι ούτε ως λόγος ένστασης, ούτε και στην ένορκη του δήλωση συμπεριλήφθηκε ισχυρισμός περί διευθέτησης του χρέους και ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν έχει την εξουσία να λάβει υπόψη του τέτοια θέση. Για όλα τα πιο πάνω καταλήγω ότι κανένας από τους λόγους ένστασης που εγείρει ο χρεώστης ευσταθεί. Από την εξέταση της αίτησης και της προσκομισθείσας μαρτυρίας, διαπιστώνεται ότι πληρούνται όλες οι προβλεπόμενες από τον Νόμο προϋποθέσεις για έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, κάτι που διαφάνηκε και από την εξέταση των λόγων που προέβαλε ο χρεώστης για απόρριψη της αίτησης. Πιο συγκεκριμένα, έχει αποδειχθεί η τοπική δικαιοδοσία του Δικαστηρίου, ότι ο χρεώστης οφείλει στους πιστωτές €123.019,30 πλέον τόκους και έξοδα δυνάμει τελικής απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού ημερομηνίας 28.4.10 στην αγωγή 5344/06, ότι η απόφαση αυτή δεν αναστάληκε, ότι ως αποτέλεσμα μη ανταπόκρισης του χρεώστη στην ειδοποίηση πτώχευσης εναντίον του με αρ. 769/10 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού - η οποία του επιδόθηκε προσωπικά στις 21.7.10 και παρέλειψε να συμμορφωθεί εντός επτά
(7)ημερών προς τις απαιτήσεις της - διέπραξε πράξη πτώχευσης και τέλος ότι η υπό κρίση αίτηση καταχωρήθηκε μέσα στην προβλεπόμενη από τον νόμο προθεσμία. Σ' ότι αφορά την αναφερθείσα ευχέρεια, δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε που να επενεργεί προς την κατεύθυνση μη αποδοχής της αίτησης, με αποτέλεσμα, ασκώντας τη σχετική δυνατότητα, εκδίδεται διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του χρεώστη. Ο χρεώστης με την επίδοση σ' αυτόν αντίγραφου του διατάγματος, να παρουσιαστεί στον Επίσημο Παραλήπτη, ο οποίος καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας του. Τα έξοδα της αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι προς όφελος των πιστωτών και εναντίον του χρεώστη. [Υπ.] ....................................... Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ. /νχ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο