Marfin Popular Bank Public Co Ltd ν. Λάμπρου Γεωργίου κ.α., Αρ. Αγωγής: 3774/2010, 11 Νοεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A310 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3774/2010 Μεταξύ: Marfin Popular Bank Public Co Ltd Εναγόντων και 1. Λάμπρου Γεωργίου 2. Γιώργου Μαρκαντώνη 3. Ερμή Παπαμάρκου 4. Χρίστου Χρίστου 5. Κυριάκου Μιλτιάδους Εναγομένων Αίτηση ημερομηνίας 15.6.2011 για περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες Ημερομηνία: 11 Νοεμβρίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες - Αιτητές: κ. Π. Κυπριανού Για τον Εναγόμενο 1 - Καθ' ου η αίτηση: κα Κ. Γεωργίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε στις 27.7.2010, οι Ενάγοντες αξιώνουν από τον Εναγόμενο 1 το ποσό των €18.085,29 ως υπόλοιπο ενοικίων, καθυστερημένων και μη και/ή ως δόσεις ενοικίων και/ή ως αποζημιώσεις για παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας ενοικιαγοράς ημερομηνίας 14.4.2008 και/ή ως οφειλόμενο υπόλοιπο πιστωτικών διευκολύνσεων πλέον τόκους και έξοδα. Επιπρόσθετα, αξιώνεται η έκδοση διαταγμάτων εναντίον του Εναγόμενου 1 για παράδοση στους Ενάγοντες των επίδικων αντικειμένων ενοικιαγοράς, ήτοι των επίπλων και οικιακών συσκευών που περιέχονται στο τιμολόγιο με αριθμό 21472 το οποίο περιγράφεται στην παράγραφο 2 της Έκθεσης Απαίτησης, και του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής ΕΕΕ 919 τύπου SEAT IBIZA VAN το οποίο κατ' ισχυρισμό δεσμεύτηκε προς όφελος τους δυνάμει εγγάφου δέσμευσης ημερομηνίας 14.4.2008. Στην Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτηση η οποία καταχωρήθηκε στις 19.5.2011 ο Εναγόμενος 1 ισχυρίζεται ότι η συμφωνία ενοικιαγοράς ημερομηνίας 14.4.2008 που υπογράφθηκε μεταξύ αυτού και των Εναγόντων με την εγγύηση των Εναγομένων 2-5 είναι εικονική και/ή πλασματική και έγινε με σκοπό να καλύψει την πραγματική φύση της συναλλαγής που ήταν η παροχή δανείου προς τον Εναγόμενο 4 ο οποίος για διάφορους λόγους δεν μπορούσε να εξασφαλίσει ως πρωτοφειλέτης δάνειο ή άλλου είδους διευκολύνσεις από τους Ενάγοντες. Στη βάση αυτής της εικονικής συμφωνίας ο Εναγόμενος 1 ισχυρίζεται ότι ουδέποτε έλαβε κατοχή των επίδικων αντικειμένων ενοικιαγοράς και αρνείται ότι κατακρατεί ή χρησιμοποιεί τα επίδικα αντικείμενα αφού αυτά ήταν και παρέμειναν στην κατοχή του Εναγομένου 4. Παράλληλα, ο Εναγόμενος 1 ανταπαιτεί δήλωση του Δικαστηρίου ότι η επίδικη συμφωνία ενοικιαγοράς είναι εικονική, παράνομη και/ή άκυρη. Σημειωτέον ότι στις 25.2.2011 οι Ενάγοντες εξασφάλισαν απόφαση εναντίον των Εναγομένων 2-5 στα πλαίσια εξέτασης αίτησης για έκδοση απόφασης λόγω παράλειψής τους να καταχωρήσουν Σημείωμα Εμφάνισης παρά το ότι το Κλητήριο Ένταλμα τους είχε επιδοθεί δεόντως. Με την υπό κρίση αίτηση, η οποία καταχωρήθηκε αμέσως μετά την καταχώρηση της Έκθεσης Υπεράσπισης και χωρίς να προηγηθεί οποιοδήποτε άλλο διάβημα στην αγωγή, οι Ενάγοντες-Αιτητές αιτούνται από το Δικαστήριο όπως ο Εναγόμενος 1 - Καθ' ου η αίτηση διαταχθεί να τους δώσει περαιτέρω και καλύτερες λεπτομέρειες σε σχέση με τις παραγράφους 3 και 12 της Έκθεσης Υπεράσπισης ως ακολούθως: «1. Αναφορικά με την Παράγραφο 3 της Ε/Υ "...Για την εν λόγω εικονική συμφωνία ενοικιαγοράς υπήρξε κοινή πρόθεση και εμπλοκή των εναγόντων και του εναγόμενου 4". Αίτημα Αιτούμαστε όπως ο εναγόμενος 1 μας διευκρινίσει κατά πόσο ισχυρίζεται ότι η «εμπλοκή» αυτή και «κοινή πρόθεση» των εναγόντων και εναγόμενου 4 ήταν εν αγνοία του και/ή κατά πόσο συμμετείχε σε αυτή την «εμπλοκή» και «κοινή πρόθεση». 2. Αναφορικά με την Παράγραφο 12 της Ε/Υ "Ο Εναγόμενος αρνείται τις παραγράφους 11 και 12 της Έκθεσης Απαίτησης...". Αίτημα Αιτούμαστε όπως ο εναγόμενος 1 μας διευκρινίσει κατά πόσο με την άρνησή του αρνείται επίσης ότι υπέγραψε την επίδικη έγγραφη δέσμευση ημερομηνίας 14.04.2008 αναφορικά με το όχημα SEAT IBIZA VAN με αρ. εγγραφής ΕΕΕ919.» Για σκοπούς εύκολης αναφοράς παρατίθενται αυτούσιες οι παραγράφοι 3 και 12 της Έκθεσης Υπεράσπισης: «3. Από την παράγραφο 3 της Έκθεσης Απαίτησης, ο Εναγόμενος παραδέχεται μόνο ότι περί την 14.04.2008 υπεγράφη μια συμφωνία ενοικιαγοράς μεταξύ αυτού και των Εναγόντων, έναντι της τιμής €27.200 συμπεριλαμβανομένων επιβαρύνσεων πλέον δικαιώματος ενοικιαγοράς, με την εγγύηση των Εναγομένων 2, 3, 4, 5 πλην όμως αρνείται ότι έλαβε κατοχή οποιωνδήποτε αντικειμένων και περαιτέρω ισχυρίζεται τα ακόλουθα: Η εν λόγω συμφωνία ενοικιαγοράς ημερομηνίας κατά ή περί 14.04.2008 ήταν εικονική και/ή πλασματική με σκοπό να καλύψει την πραγματική φύση της συναλλαγής και/ή την πραγματική σχέση μεταξύ των μερών, που ήταν η παροχή δανείου προς τον Εναγόμενο 4 Χρίστο Χρίστου και/ή η παροχή δανείου προς τον Εναγόμενο 4 με όρους ενοικιαγοράς και/ή με σκοπό την καταστρατήγηση του νόμου και/ή για να καλυφθεί ο πραγματικός πρωτοφειλέτης του δανείου ήτοι ο Χρίστος Χρίστου, Εναγόμενος 4, ο οποίος λόγω άλλων περιορισμών και/ή κωλυμάτων δεν μπορούσε να λάβει προσωπικά δάνειο και/ή να προβεί σε άλλου είδους συμφωνίες με τους Ενάγοντες ως πρωτοφειλέτης. Ο Εναγόμενος ουδέποτε έλαβε κατοχή των επίδικων αντικειμένων. Για την εν λόγω εικονική συμφωνία ενοικιαγοράς, υπήρξε κοινή πρόθεση, γνώση και εμπλοκή των Εναγόντων και του Εναγόμενου 4. .......................... 12. Ο Εναγόμενος αρνείται τις παραγράφους 11 και 12 της Έκθεσης Απαίτησης και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι το όχημα με αριθμό εγγραφής ΕΕΕ 919 δεν ανήκε ούτε ανήκει σε αυτόν. Εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του εν λόγω οχήματος ήταν και συνεχίζει να είναι ο Εναγόμενος 4, ο οποίος είχε και συνεχίζει να έχει την κατοχή του οχήματος. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά και αν ήθελε φανεί ότι ο Εναγόμενος είναι το άτομο που δικαιούται να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης του εν λόγω οχήματος δυνάμει οποιασδήποτε προφορικής ή γραπτής συμφωνίας, η συμφωνία αυτή έγινε στα πλαίσια της εικονικής σύμβασης ενοικιαγοράς που περιγράφεται στην παράγραφο 3 της Υπεράσπισης και ως εκ τούτου είναι άκυρη και/ή δεν παράγει οποιοδήποτε έννομο αποτέλεσμα.» Η αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 Θ.6 και Δ.48 ΘΘ.1-4 και 9(
- i)καθώς επίσης στη σύμφυτη εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου, ενώ τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στο φάκελο της υπόθεσης. Να σημειωθεί στο στάδιο αυτό ότι στην αίτηση δεν υπάρχει οποιαδήποτε αναφορά για το κατά πόσον οι λεπτομέρειες σε σχέση με τις οποίες καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση είχαν προηγουμένως ζητηθεί από τον Εναγόμενο 1 με επιστολή, ούτε στο φάκελο του Δικαστηρίου εντοπίζεται κάτι τέτοιο. Στις 6.9.2011 ο Εναγόμενος 1 - Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε Ειδοποίηση περί Πρόθεσης Ένστασης, βασιζόμενη στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 ΘΘ.6 και 7 και Δ.48 ΘΘ.1-9 καθώς επίσης στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, με την οποία εγείρονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: - Η Έκθεση Υπεράσπισης παρέχει επαρκείς λεπτομέρειες και πληροί τους κανόνες σύνταξης δικογράφων. - Η αίτηση των Εναγόντων είναι κακόπιστη και καταχρηστική και σκοπεύει στην αποκάλυψη μαρτυρίας. - Δεν ισχύουν οι προϋποθέσεις που θέτει η νομολογία ώστε να δικαιολογείται η έγκριση της αίτησης. Στο στάδιο των αγορεύσεων οι συνήγοροι των δύο πλευρών αγόρευσαν προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων τους. Η επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων συνηγόρων είναι καταγεγραμμένη και για το λόγο αυτό δεν κρίνω σκόπιμο να την επαναλάβω, ωστόσο αναφορά θα γίνεται εκεί όπου κρίνεται αναγκαίο. Όπως προκύπτει από την πάγια νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση μιας υπόθεσης. Τα δικόγραφα πρέπει να συντάσσονται με βάση τις πρόνοιες της Δ.19 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και ειδικότερα σύμφωνα με τον Θεσμό 4 ο οποίος προβλέπει ότι κάθε δικόγραφο θα πρέπει να διατυπώνει σε συνοπτική μορφή όλα τα ουσιώδη γεγονότα πάνω στα οποία ο διάδικος βασίζει την απαίτηση ή την υπεράσπισή του ανάλογα με την περίπτωση και όχι τη μαρτυρία με την οποία θα αποδειχθούν τα γεγονότα αυτά. Όπως επίσης έχει αναφερθεί στην υπόθεση Κρις (Χρίστος) Χριστοδούλου v. Χρ. Μαρνέρος & Σια Λτδ
(1997)1 ΑΑΔ 718, τα δικόγραφα δεν έχουν σκοπό μόνο τη διαφύλαξη της κανονικής διαδικασίας αλλά και να μην καταλαμβάνονται εξ' απροόπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεσή τους για ακρόαση. Εκτός εάν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας που προκύπτει (βλ. G.I.P. Constructions Ltd v. Panayiota Neophytou and others
(1983)1 CLR 669). Τα δικόγραφα θα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μην βρίσκεται προ εκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξ' απήνης. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται ο αντίδικος δικαιούται να αξιώνει και επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάζει τον αντίδικο να παράσχει τις απαιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες (βλ. Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ κ.ά. v. Credit Libanais S.A.L.
(1991)1 A.A.Δ. 649, 652). Ως προς το σκοπό για τον οποίο δίδονται λεπτομέρειες, σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από το σύγγραμμα Bullen and Leake, Precedents of Pleadings (12η έκδοση, 1975), στις σελίδες 112 και 113: «The function of particulars operates in a variety of ways, and, indeed has been expressed in several ways, each of which emphasizes a particular aspect of such function, as follows:
(1)to inform the other side of the nature of the case they have to meet as distinguished from the mode in which that case is to be proved;
(2)to prevent the other side being taken by surprise. As Cotton L.J. stated, "The object of particulars is to enable the party asking for them to know what case he has to meet at the trial, and so to save unnecessary expense, and avoid allowing parties to be taken by surprise."
(3)to enable the other side to know what evidence they ought to be prepared with and to prepare for trial. As Lord Radcliffe said, "It seems to me that it is the purpose of such particulars that they should help to define the issues and to indicate to the party who asks for them how much of the range of his possible evidence will be relevant and how much irrelevant to those issues. Proper use of them shortens the hearing and reduces costs. But if an appellate court is to treat reliance upon them as pedantry or mere formalism, I do not see what part they have to play in our trial system";
(4)to limit the generality of the pleadings or of the claim or the evidence;
(5)to limit and define the issues to be tried and as to which discovery is required;
(6)to tie the hands of the party so that he cannot without leave go into any matter not fairly included therein, and conversely if a party should omit to request or apply for an order for particulars which ought to have been given, the opposing party will be entitled to give evidence at the trial of any fact which supports any material allegation in his pleading. On the other hand, it is not the function of particulars to take the place of necessary averments in the pleading nor to state the material facts omitted in order, by filling the gaps, to make good an inherently bad pleading; nor is it the function of particulars to obtain information which can only be obtained by interrogatories and the court will not sanction any attempt to administer interrogatories in the guise of seeking particulars." Το δικαιοδοτικό πλαίσιο για την έκδοση διατάγματος για παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών καθορίζεται στη Δ.19 Θ.6 η οποία έχει ως ακολούθως: "Α further and better statement of the nature of the claim or defence, or further and better particulars of any matter stated in any pleading, notice, or written proceeding requiring particulars, may in all cases be ordered, upon such terms, as to costs and otherwise, as may be just." Η σημασία των περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών είναι εξίσου μεγάλη με αυτή των έγγραφων προτάσεων καθότι καθορίζουν με περισσότερη σαφήνεια τα επίδικα θέματα έτσι ώστε κατά τη δίκη να προσκομιστεί η σχετική μαρτυρία και για να γνωρίζει η άλλη πλευρά την υπόθεση την οποία θα αντιμετωπίσει κατά την ακρόαση χωρίς να καταλαμβάνεται εξαπίνης (βλ. National Supply Corp. Of the Libyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd
(1975)1 CLR 428, Kassapi v. Louca
(1981)1 CLR 666, Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ ν. Credit Libanais etc (πιο πάνω)). Το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια να διατάξει την παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών στις περιπτώσεις εκείνες όπου κρίνεται ότι ως έχει η Έκθεση Απαίτησης ή η Έκθεση Υπεράσπισης, ανάλογα με την περίπτωση, απουσιάζουν τέτοιες λεπτομέρειες, οι οποίες είναι αναγκαίο να περιέχονται στα δικόγραφα ώστε να καθορίζουν με περισσότερη σαφήνεια τα επίδικα θέματα. Τι αποτελεί αναγκαία λεπτομέρεια κρίνεται με βάση τα δεδομένα κάθε υπόθεσης, η δε διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται δικαστικά. Ως χρόνος κατάλληλος για την έγερση αιτήματος δυνάμει της Δ.19 Θ.6 είναι συνήθως αυτός πριν από την ακρόαση της αγωγής ώστε να διευκρινίζονται τα επίδικα θέματα με επάρκεια τόσο για τους διαδίκους όσο και για το Δικαστήριο (βλ. Κουρσουμά ν. Κοσμά
(1991)1 ΑΑΔ 973, Πέριος ν. Αλεξίου
(2000)1 ΑΑΔ 1195 και Α.Η.Κ κ.ά. ν. Rawnsello
(2003)1 AAΔ 1570). Αφετηρία έκδοσης διατάγματος για παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών αποτελεί το ζήτημα του «ουσιώδους γεγονότος», αφού τέτοιου είδους λεπτομέρειες μπορούν να δοθούν μόνο σε σχέση με τα ουσιώδη γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται το δικόγραφο και όχι αναφορικά με τη μαρτυρία που θα προσκομιστεί προς απόδειξη τους. Η παροχή τέτοιων λεπτομερειών σκοπεύει στο να διευκρινισθούν και εξειδικευθούν τα ισχυριζόμενα ουσιαστικά γεγονότα, αλλά κατ΄ ουδένα λόγο στο να εκμαιευθεί ή να ιχνηλατηθεί ή να αποκαλυφθεί η ίδια η μαρτυρία με την οποία αυτά θα αποδειχθούν τα εν λόγω γεγονότα (Θεμιστοκλέους ν. Χρ. Γεωργιάδη Λτδ
(2000)1 ΑΑΔ 157). Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χρ. Μαρνέρος & Σία Λτδ (πιο πάνω) υποδείχθηκαν τα εξής στη σελίδα 721: «Τα δικόγραφα είναι ουσιώδη στον καθορισμό των επιδίκων θεμάτων και στον καθορισμό της βάσης επί της οποίας θα προχωρήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η σημασία τους τονίστηκε στην υπόθεση Christakis Loucaides v. C.D. Hay and Sons Ltd
(1971)1 C.L.R. 134. Tα δικόγραφα δεν έχουν σκοπό μόνο τη διαφύλαξη της κανονικής διαδικασίας. Σκοπό έχουν να μην καταλαμβάνονται εξ΄ απροόπτου οι διάδικοι στους οποίους θα πρέπει να παρέχεται η δέουσα ευκαιρία να ετοιμάσουν την υπόθεση τους για ακρόαση. Εκτός αν τα επίδικα θέματα καθοριστούν δεόντως η ακρόαση παραμένει χωρίς οριοθέτηση και οι σκοποί της δικαιοσύνης μπορεί να παρακωλυθούν λόγω της αβεβαιότητας (G.I.P. Constructions Ltd v. Panayiota Neophytou and Others
(1983)1 C.L.R. 669, 680). Σύμφωνα με τη Δ.19 θ. 6, μπορεί να διαταχθεί η παροχή περαιτέρω και καλύτερων λεπτομερειών οιουδήποτε θέματος που αναφέρεται σε οιοδήποτε δικόγραφο, με τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως θα θεωρηθεί δίκαιο. Τα δικόγραφα πρέπει να περιέχουν όλες τις αναγκαίες λεπτομέρειες ώστε η άλλη πλευρά να μπορεί να σχηματίζει σαφή και πλήρη εικόνα για τη φύση και την έκταση της υπόθεσης που πρόκειται να αντιμετωπίσει στην ακρόαση και να μη βρίσκεται προς εκπλήξεως ή να καταλαμβάνεται εξαπίνης. Όταν ο κανόνας αυτός παραβιάζεται ο αντίδικος δικαιούται να αξιώνει και επιτυγχάνει την έκδοση διατάγματος που να διατάσσει τον αντίδικο να παράσχει τις αιτούμενες κάτω από τις περιστάσεις λεπτομέρειες (Κυπριακές Αερογραμμές Λτδ και Άλλοι ν. Credit Libanais S.A.L
(1991)1 Α.Α.Δ. 649, 652). Στην υπόθεση National Supply Corporation of the Lybyan Arab Republic v. Achaia Shipping Ltd
(1975)1 C.L.R 427, 432, τονίστηκε η ανάγκη για ακρίβεια στα δικόγραφα ούτως ώστε ο αντίδικος να γνωρίζει με βεβαιότητα την πραγματική διαφορά και να ετοιμαστεί για δίκη." (Βλέπε επίσης Ευδόκιος Σάββα ν. Κυπριακών Αερογραμμών Λτδ (αρ. 2)
(1992)1 ΑΑΔ 1146 και Ηνωμένη Εκδοτική Εταιρεία Λτδ ν. Χατζηκώστα
(1990)1 ΑΑΔ 244). Ερχόμενη, τώρα, στην ουσία του αιτήματος των Αιτητών και λαμβάνοντας υπόψη τις δικογραφημένες θέσεις των δύο πλευρών οι οποίες παρατίθενται πιο πάνω, όπως επίσης τους λόγους ένστασης που προβάλλονται από τον Καθ' ου η αίτηση παρατηρώ τα ακόλουθα: Κάνοντας αρχή με τις λεπτομέρειες που ζητούνται σε σχέση με την παράγραφο 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης και τη διευκρίνηση κατά πόσον η κοινή πρόθεση των Εναγόντων και του Εναγομένου 4 για σύναψη εικονικής συμφωνίας ενοικιαγοράς ήταν εν αγνοία του Εναγόμενου 1 και/ή κατά πόσον ο Εναγόμενος 1 συμμετείχε σε αυτή την κοινή πρόθεση, κρίνω ότι το αίτημα των Αιτητών είναι δικαιολογημένο. Εξετάζοντας το σύνολο των ισχυρισμών του Εναγόμενου 1 που περιέχονται στην Έκθεση Υπεράσπισής του και χωρίς να διαφεύγει της προσοχής του Δικαστηρίου ότι προβάλλεται από μέρους του ισχυρισμός ότι ουδέποτε έλαβε κατοχή των επίδικων αντικειμένων ενοικιαγοράς, κρίνω ότι δικαιολογείται η παραχώρηση των αιτούμενων λεπτομερειών ώστε στην ουσία να καθοριστεί με περισσότερη σαφήνεια η τυχόν συμμετοχή και/ή εμπλοκή του Εναγόμενου 1 στη σύναψη της συμφωνίας ενοικιαγοράς, η εικονικότητα της οποίας είναι και το κυριότερο επίδικο θέμα που εγείρεται με την υπεράσπιση του, έτσι ώστε η πλευρά των Εναγόντων να είναι σε θέση να γνωρίζει την υπόθεση την οποία θα αντιμετωπίσει κατά την ακρόαση. Στη βάση των πιο πάνω θεωρώ ότι δεν τίθεται θέμα εκμαίευσης ή ιχνηλάτισης μαρτυρίας όπως το θέτει η πλευρά του Καθ' ου η αίτηση, αλλά κρίνεται ότι το αίτημα σε σχέση με την παράγραφο 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης είναι δικαιολογημένο και θα πρέπει να εγκριθεί αφού οι αιτούμενες λεπτομέρειες αφορούν ουσιώδη ζητήματα επί των οποίων στηρίζεται ο Εναγόμενος 1. Όπως, άλλωστε, υποδεικνύεται και στο σύγγραμμα Odger's Principles of Pleadings and Practice (έκδοση 1963) στη σελίδα 107: «Material facts must be alleged with certainty. The object of pleadings is to ascertain definitely what is the question at issue between the parties; and this object can only be attained when each party states his case with precision.» Αντίθετα, κρίνεται ότι το αίτημα υπό στοιχείο 2 στην αίτηση για την παραχώρηση λεπτομερειών αναφορικά με την παράγραφο 12 της Έκθεσης Υπεράσπισης δεν στοιχειοθετείται αφού η θέση του Εναγομένου 1 επί των παραγράφων 11 και 12 της Έκθεσης Απαίτησης είναι ξεκάθαρη. Για σκοπούς εύκολης αναφοράς σημειώνεται ότι στις εν λόγω παραγράφους οι Ενάγοντες κάνουν λόγο για έγγραφη δέσμευση ημερομηνίας 14.4.2008 δυνάμει της οποίας ο Εναγόμενος 1 αποδέχθηκε τη μεταβίβαση και/ή δέσμευση σε όφελος των Εναγόντων του οχήματός του τύπου SEAT IBIZA VAN με αριθμό εγγραφής ΕΕΕ919 για εξασφάλιση των υποχρεώσεων του μέχρι του ποσού των €10,000 πλέον τόκους, έξοδα και έξοδα. Με την παράγραφο 12 της Έκθεσης Υπεράσπισης ο Εναγόμενος 1 αρνείται το περιεχόμενό των παραγράφων 11 και 12 της Έκθεσης Απαίτησης και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι το όχημα με αριθμό εγγραφής ΕΕΕ919 δεν ανήκε ούτε ανήκε σε αυτόν, ενώ εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ήταν και συνεχίζει να είναι ο Εναγόμενος 4 ο οποίος και έχει την κατοχή του οχήματος. Περαιτέρω και/ή διαζευκτικά και εάν ήθελε φανεί ότι ο Εναγόμενος 1 είναι το άτομο που δικαιούται να εγγραφεί ως ιδιοκτήτης του εν λόγω οχήματος δυνάμει οποιασδήποτε προφορικής ή γραπτής συμφωνίας, είναι η θέση του ότι η συμφωνία δέσμευσης έγινε στα πλαίσια της εικονικής συμφωνίας ενοικιαγοράς και ως εκ τούτου είναι άκυρη και/ή δεν παράγει οποιοδήποτε έννομο αποτέλεσμα. Στη βάση των πιο πάνω, η θέση του Εναγομένου 1 είναι σαφής με τρόπο ώστε να μην υπάρχει οτιδήποτε που να χρήζει διευκρίνησης. Ως εκ των ανωτέρω, η αίτηση εγκρίνεται σε σχέση με το αίτημα υπό στοιχείο
(1)στην αίτηση και την παράγραφο 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης και εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ο Εναγόμενος 1 - Καθ' ου η αίτηση διατάζεται όπως εντός 30 ημερών από σήμερα καταχωρήσει γραπτώς στο φάκελο του Δικαστηρίου τις λεπτομέρειες σε σχέση με το θέμα αυτό και αντίγραφο αυτών να δοθεί στο συνήγορο των Εναγόντων - Αιτητών. Όσον αφορά τα έξοδα, ενόψει του ότι από τα ενώπιον μου στοιχεία προκύπτει ότι πριν την καταχώρηση της αίτησης οι Αιτητές δεν ζήτησαν λεπτομέρειες σύμφωνα με τις πρόνοιες της Δ.19 Θ.7, όπως επίσης ότι η αίτηση επιτυγχάνει μερικώς κρίνω ορθό και δίκαιο όπως μην εκδώσω οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............. Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Ενδιάμεση / Πολιτική Δικονομία / Ενδιάμεση / αίτηση για παροχή λεπτομερειών cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο