IΚOS CIF LTD ν. Martin Coward, Αρ. Αγωγής 5467/09, 15 Νοεμβρίου 2011

(3)αιτήσεις που στρέφονται εναντίον του εναγόμενου 1 για παρακοή του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 23.12.2009: και τρεις

(3)αιτήσεις παραμερισμού και/ή ακύρωσης της επίδοσης των πιο πάνω αντιστοίχων αιτήσεων παρακοής. Για να γίνει κατανοητή η έκταση της διαφοράς και του ζητήματος το οποίο καλείται να επιλύσει το Δικαστήριο απαιτείται σύντομη αναφορά σε ότι προηγήθηκε. Αποτελεί κοινό έδαφος ότι ο εναγόμενος 1-καθ' ου η αίτηση είναι κάτοικος του Μονακό και εκτός της δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Μετά από την ανάληψη διαφόρων δικονομικών διαβημάτων, όπως με λεπτομέρεια καταγράφονται στο φάκελο του Δικαστηρίου και που γίνονται αποδεκτά από τους συνηγόρους των διαδίκων, το Δικαστήριο εξέδωσε διάταγμα για υποκατάστατη επίδοση των τριών πιο πάνω αιτήσεων παρακοής μέσω δικαστικού επιδότη του Μονακό: Μονομερής αίτηση ημερομηνίας 25.2.

1. Είχε προηγηθεί άλλη αίτηση με την ίδια στόχευση, η οποία όμως απερρίφθη από το Δικαστήριο για τους λόγους που με λεπτομέρεια φαίνονται στην απόφαση του ημερομηνίας 27.10.
2. Στις 6.5.2011 όταν οι τρεις αιτήσεις για παρακοή διατάγματος ήσαν ορισμένες για επίδοση, ο δικηγόρος του εναγομένου 1-καθ' ου η αίτηση κ. Τριανταφυλλίδης, εμφανίστηκε στη διαδικασία άνευ βλάβης των δικαιωμάτων του εναγομένου 1, επιφυλάσσοντας το δικαίωμα καταχώρισης αίτησης, τόσο για παραμερισμό της επίδοσης όσο και του διατάγματος που εξουσιοδοτούσε την επίδοση των αιτήσεων παρακοής στο εξωτερικό. Ζητήθηκε παράλληλα όπως η υπόθεση οριστεί για οδηγίες, με τον τότε συνήγορο των εναγόντων να μην έχει ένσταση. Αντιθέτως, ρητώς να δηλώνει ότι δεν ζητούσε να εκδοθεί ένταλμα σύλληψης. Το Δικαστήριο στη βάση των πιο πάνω δηλώσεων καταγράφει και αποφασίζει τα ακόλουθα: "Δικαστήριο: Εν όψει του ότι ο καθ' ου είναι κάτοικος εξωτερικού, προς το παρόν στο Μονακό και λαμβάνοντας υπόψη το διάταγμα επίδοσης της αίτησης, τον τρόπο έκδοσης του διατάγματος επίδοσης προς τον καθ' ου. Το γεγονός ότι σήμερα εκπροσωπείται από δικηγόρους, οι οποίοι αναλαμβάνουν να τον ειδοποιήσουν για την νέα ημερομηνία κατά την οποία θα οριστεί η υπόθεση και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η πλευρά των αιτητών λαμβάνοντας υπόψη τα δεδομένα και τη φύση της υπόθεσης δεν ζητά την έκδοση εντάλματος σύλληψης, το Δικαστήριο δεν θα προχωρήσει αυτεπαγγέλτως στην έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος. Η αίτηση ορίζεται για οδηγίες 24.6.
3. Ένσταση να καταχωριστεί μέχρι τότε, εκτός αν μέχρι τότε καταχωριστεί αίτηση για παραμερισμό της επίδοσης των αιτήσεων. Ο καθ' ου να ενημερωθεί από τους δικηγόρους του για τη νέα ημερομηνία." Στις 24.6.2011 με κοινή αντικριση του ζητήματος από τους τότε δικηγόρους των διαδίκων, όλες οι αιτήσεις παρακοής ορίζονται για οδηγίες στις 16.9.2011, την ίδια ημέρα που ορίστηκαν και οι τρεις αιτήσεις παραμερισμού. Στις 16.9.2011 ο τότε δικηγόρος των εναγόντων-αιτητών ζητεί άδεια να αποσυρθεί από την υπόθεση, με τον κ. Παπαφιλίππου, νυν δικηγόρο των εναγόντων, να αναλαμβάνει ως νέος δικηγόρος στην υπόθεση. Το πρακτικό της ίδιας ημερομηνίας καταγράφει τα πιο κάτω: "Κος Τσιρίδης: Ζητώ άδεια να αποσυρθώ από την υπόθεση. Έχει ήδη καταχωρηθεί εμφάνιση από τον κ. Παπαφιλίππου. Υπάρχει εμφάνιση από το γραφείο του κ. Χρυσοστομίδη. Κα Χριστοφή: Και εμείς το ίδιο ζητούμε να αποσυρθούμε λόγω του ότι αποφασίστηκε να χειριστεί την υπόθεση ένα δικηγορικό γραφείο. Δικαστήριο: Άδεια δίδεται. Κος Παπαφιλίππου: Μόλις έχουμε διοριστεί δικηγόροι στην υπόθεση. Οι οδηγίες μου είναι πολύ πρόσφατες και ζητώ χρόνο τόσο για να μελετήσω σε βάθος την υπόθεση και μια σειρά από πολλές αιτήσεις που εκκρεμούν στο φάκελο του Δικαστηρίου, αιτήσεις παραμερισμού των επιδόσεων και παραμερισμού των αιτήσεων για παρακοή, όσο και των αιτήσεων που έχουν καταχωριστεί εκ μέρους των εναγόντων πελατών μου για παρακοή διαταγμάτων. Είναι μεγάλος ο όγκος και θα πρέπει να δοθεί ικανοποιητικός χρόνος για να μελετηθούν τα εν λόγω ζητήματα. Έχω έλθει σε επαφή με τον συνάδελφο μου κ. Τριανταφυλλίδη από προηγουμένως και έχουμε συμφωνήσει, μετά από μελέτη της υπόθεσης εκ μέρους του γραφείου μας, να συζητήσουμε σε έκταση την ουσία της διαφοράς για ενδεχόμενη διευθέτηση της κυρίως αγωγής. Σε αντίθετη περίπτωση το ενδεχόμενο περιορισμού των επιδίκων θεμάτων. Δικαστήριο: Επειδή όντως πρόκειται για υπόθεση στην οποία εγείρονται πολύπλοκα πραγματικά και νομικά ζητήματα, όπως διαφαίνεται από τα δικόγραφα, αλλά και μια σειρά από αιτήσεις, θα δώσω χρόνο στους δικηγόρους των διαδίκων μερών και ειδικότερα στο δικηγόρο κ. Παπαφιλίππου, ο οποίος έχει διοριστεί πρόσφατα, με τη σύμφωνη γνώμη της άλλης πλευράς, να διερευνήσουν ενδελεχώς τα ζητήματα, ώστε να περισωθεί δικαστικός χρόνος. Δεν παραγνωρίζω ότι εκκρεμούν αιτήσεις παρακοής, ούτε και την αναγκαιότητα γρήγορης εκδίκασης τους, όμως για τους λόγους που έχω αναφέρει κρίνω ότι ο χρόνος πρέπει να δοθεί ώστε να δρομολογηθεί η διαδικασία στη σωστή της βάση. Οι αιτήσεις ορίζονται 11.11.2011 για οδηγίες με τις ίδιες οδηγίες." Στις 11.11.2011 και ενώ τα πράγματα παρέμειναν στο πλαίσιο που προσδιορίστηκε πιο πάνω, προέκυψε ζήτημα μεταξύ των δικηγόρων των διαδίκων μερών οι οποίοι φαίνεται ότι διαφώνησαν είτε στην ουσία, είτε στα επι μέρους ζητήματα που άπτονται των επιδίκων αιτήσεων, με αποτέλεσμα να καθίσταται αναγκαίος ο καθορισμός της διαδικασίας που θα ακολουθηθεί από το Δικαστήριο, και ιδιαιτέρως, να αποφασιστεί ποιά ομάδα αιτήσεων θα εκδικαστεί πρώτη. Το Δικαστήριο μέσα στα πλαίσια των εξουσιών του, ρύθμιση της διαδικασίας, ζήτησε και άκουσε τις θέσεις των διαδίκων μερών. Ο κ. Παπαφιλίππου κατηύθυνε την επιχειρηματολογία του στην φύση της αίτησης παρακοής των διαταγμάτων του Δικαστηρίου που νομολογιακά κρίνεται ως οιονεί ποινική διαδικασία, αλλά και στον επιτακτικό χαρακτήρα των ρυθμίσεων του άρθρου 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Νόμος 14/60 και της Δ.42 των περί Πολιτικής Δικονομίας Κανονισμών. Εισηγείται ο κ. Παπαφιλίππου, πως τα ζητήματα της επίδοσης εκτός δικαιοδοσίας είναι ζητήματα που θα εξεταστούν ως προαπαιτούμενα στη διαδικασία παρακοής. Κατά συνέπεια, ο καθ' ου η αίτηση έχει την ευκαιρία να τα εγείρει χωρίς να αποστερηθεί των δικαιωμάτων του. Από την άλλη ο κ. Τριανταφυλλίδης συνοψίζοντας το ιστορικό και των όσων προηγήθηκαν χρονικά, εισηγείται ότι θα πρέπει απαρεγκλίτως να προηγηθεί η ακρόαση των αιτήσεων παραμερισμού και ακύρωσης των επιδόσεων στο εξωτερικό, όπως άλλωστε επιτάσσουν ανάμεσα στ' άλλα οι πρόνοιες της Δ.16 θ.9 ζητήματα τα οποία δεν είναι δυνατό να εξεταστούν στα πλαίσια της ακρόασης της αίτησης παρακοής. Το δικαιοδοτικό βάθρο για τιμωρία των καταφρονούντων τα διατάγματα του Δικαστηρίου είναι το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν.14/
4. «Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον θα έχη εξουσίαν να εξαναγκάζη εις υπακοήν προς οιονδήποτε διάταγμα εκδοθέν υπ' αυτού διατάττον ή απαγορεύον την εκτέλεσιν οιασδήποτε πράξεως, δια προστίμου ή φυλακίσεως ή μεσεγγυήσεως πραγμάτων, και το δικαστήριον δύναται επιπροσθέτως να επιδικάση εις το πρόσωπον προς το συμφέρον του οποίου εξεδόθη το διάταγμα τοιούτον ποσόν υπό μορφήν αποζημιώσεως, ως το δικαστήριον δύναται να θεωρήσει πρέπον.» Στην Krashias Shoe Factory ν. Adidas

(1989)1 A.A.Δ. 750 εξηγείται πως το άρθρο 42 του περί Δικαστηρίων Νόμου, παρέχει δικαιοδοσία στο Επαρχιακό Δικαστήριο, κατά την ενάσκηση της πολιτικής του δικαιοδοσίας, να τιμωρεί, κατά ανάλογο τρόπο προς το Ποινικό Δικαστήριο, τους καταφρονούντες τα διατάγματα του. Διασαφηνίστηκε επίσης ότι η άσκηση της δικαιοδοσίας αυτής διέπεται από τις διατάξεις της Δ.42Α των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία: «καθιστά την προσωπική επίδοση τόσο του οπισθογραφημένου διατάγματος όσο και της αίτησης, απαρέγκλιτο όρο για την καταδίκη προσώπου για την παρακοή διατάγματος». Παπαχρυσοστόμου ν. Σιδερά

(1993)1 Α.Α.Δ. 309, Photiou v. HadjiForados

(1988)1 C.L.R. 384, Αρχιεπίσκοπος Κύπρου (Αρ.4)

(1993)1 Α.Α.Δ. 961, Μαύρος ν. Στυλιανού κ.α.

(1998)1 Α.Α.Δ. 2389 και Διαμάντω Χριστοδούλου ν. Πανίκκου Χριστοδούλου,

(2003)1(Β) Α.Α.Δ.

1. Η επίδοση λοιπόν, του οπισθογραφημένου διατάγματος του Δικαστηρίου αποτελεί προϋπόθεση για τη στοιχειοθέτηση κατηγορίας για την παρακοή διατάγματος του δικαστηρίου, γεγονός που βαρύνει όπως και σε κάθε ποινική υπόθεση τον κατήγορο για την απόδειξη του. Σύμφωνα με τη Δ.42Α θ.1 και 2: «
2. Where any order is issued by any court directing any act to be done or prohibiting the doing of any act there shall be endorsed by the Registrar on the copy of it, to be served on the person required to obey it, a memorandum in the words or to the effect following. If you, the within-named A.B., neglect to obey this order, by the time therein limited, you will be liable to be arrested and to have your property sequestered.
3. An office copy of the order shall be served on the person to whom the order is directed. The service shall, unless otherwise directed by the Court of a Judge, be personal." Από τα πιο πάνω προβάλλει επιτακτική η υποχρέωση προσωπικής επίδοσης του διατάγματος στον καθ' ου η αίτηση. Η διαδικασία παρακοής διατάγματος αποτελεί ιδιόμορφη διαδικασία strictissimi juris, έτσι όλα τα δικονομικά εχέγγυα θα πρέπει να τηρούνται απαρεγκλίτως και με αυστηρότητα: Ποινή στερητική της ελευθερίας του ατόμου και η μεσεγγύηση της περιουσίας του, είναι άμεσα ενδεχόμενα σε περίπτωση απόδειξης της παρακοής. Kerr on Injunctions, 6η Έκδ., σελ.673, Μακρίδης, Αίτηση 183/90,

(1991)1 Α.Α.Δ. 401, Carter v. Roberts

(1903)Ch. 312. Σύμφωνα με τη Δ.42 θ.2 επίσημο αντίγραφο του διατάγματος θα πρέπει να επιδοθεί στο πρόσωπο που καθορίζει το διάταγμα. Όπως ήδη τονίστηκε πιο πάνω η επίδοση πρέπει να είναι προσωπική, εκτός αν άλλες οδηγίες δίδονται από το Δικαστήριο ή τον Δικαστή. Στην εδώ περίπτωση, έχουν καταχωριστεί αιτήσεις οι οποίες άπτονται και στοχεύουν, όχι μόνο στην ακύρωση της επίδοσης της αίτησης αλλά και στην ακύρωση του ιδίου του διατάγματος του Δικαστηρίου ημερομηνίας 9.3.2011, με το οποίο δόθηκε άδεια για υποκατάστατο επίδοση της αίτησης παρακοής. Ως εκ τούτου, δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με τον ευπαίδευτο συνήγορο του εναγόμενου 1, ότι προαπαιτούμενο είναι η ακρόαση της παρούσας αίτησης, εφόσον το αποτέλεσμα της, αν πετύχει θα εκθεμελιώσει το βάθρο επί του οποίου στηρίχθηκε η επίδοση της αίτησης παρακοής, επίδοση η οποία όπως έχω πει πιο πάνω και μάλιστα προσωπική, θα πρέπει να διαπιστωθεί ότι συντρέχει για να επιτύχει η αίτηση παρακοής. Ενόψει του γεγονότος ότι με τυχόν επιτυχία της αίτησης, εκθεμελιώνεται και η όποια επίδοση στον εναγόμενο-καθ' ου η αίτηση, κρίνω ότι θα πρέπει να προηγηθούν και να ακουστούν οι αιτήσεις παραμερισμού. Δεν παραβλέπω την ανάγκη που επιτακτικά προβάλλει η νομολογία για γρήγορη εκδίκαση των αιτήσεων παρακοής, όπως απορρέει και από την ίδια τη φύση του αδικήματος, όπως και δεν παραγνωρίζω τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να εκδώσει διατάγματα εναντίον εναγομένων που διαμένουν εκτός δικαιοδοσίας στις κατάλληλες περιπτώσεις. Θα ήταν ακατόρθωτο ή ιδιαίτερα δύσκολο για το Δικαστήριο να απονέμει δικαιοσύνη εάν στερείτο της εξουσίας να διατάξει επίδοση δικαστικών εγγράφων ή διαταγμάτων εκτός δικαιοδοσίας. Η τήρηση των διαταγμάτων και η εκτέλεση των αποφάσεων είναι πάντα κάτω από τον έλεγχο και την επιτήρηση των Δικαστηρίων. Το Δικαστήριο από τη μια δεν μπορεί και δεν επιτρέπεται, να παραβλέπει συμπεριφορές που συνιστούν εκ πρώτης όψεως, κατάφορη παρακοή των διαταγμάτων του, από την άλλη όμως, θα πρέπει όπως και εδώ να λάβει υπόψη του το ιδιόμορφο της περίπτωσης όπου εγείρονται, κρίνω, σοβαρά ζητήματα που άπτονται δικονομικών προνοιών της σχετικής Ευρωπαϊκής Νομοθεσίας σε συνάρτηση με την επίδοση διαταγμάτων εκτός δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Ζητήματα που και αν ακόμα επιτραπεί να εξεταστούν στα πλαίσια της αίτησης παρακοής δεν θα επιλύσουν το ζήτημα της ακύρωσης του διατάγματος για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας ή υποκατάστατης επίδοσης, που εκθεμελιώνει το ίδιο το υπόβαθρο του νομότυπου της επίδοσης της αίτησης παρακοής και/ή της μαρτυρικής κλήσης προς τον καθ' ου η αίτηση. Υπό τας περιστάσεις καταλήγω ότι θα πρέπει να προηγηθεί η ακρόαση των αιτήσεων παραμερισμού. Η κάθε πλευρά τα έξοδα της. (Υπ.) ................. Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Interim Αναφορά: Ρύθμιση διαδικασίας / Αιτήσεις Παραμερισμού / Αιτήσεις Παρακοής Διατάγματος cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο