Toshiba Information Systems (UL) Ltd ν. Savvigel Services Ltd, Αρ. Αγωγής 6183/07, 23 Νοεμβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A320 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 6183/07 Μεταξύ: Toshiba Information Systems (UL) Ltd Εναγόντων -και- Savvigel Services Ltd Εναγομένων --------------------------- 23 Νοεμβρίου 2011 Για τους ενάγοντες: κ. Μ. Χαραλάμπους για Μ. Κυπριανού Για τους εναγόμενους: κ. Χρ. Μελίδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Oι ενάγοντες, εταιρεία νόμιμα εγγεγραμμένη στην Αγγλία, ασχολείται μεταξύ άλλων με την κατασκευή, πώληση, διάθεση και διανομή, είτε λιανικώς, είτε χονδρικώς, ηλεκτρονικών προϊόντων, γνωστών και ως "Toshiba". Eίναι παραδεκτό ότι οι εναγόμενοι είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης νομίμως εγγεγραμμένη στην Κύπρο. Oι ενάγοντες μέσω του Alex Roublev, πρώην "export credit manager" της, από το 2008 μέχρι το 2009, και μοναδικού μάρτυρα στην υπόθεση, προώθησε τις αξιώσεις της: «(α) €594.933,70 ή/και ισόποσο σε Κυπριακές Λίρες Λ.Κ.349.377,19 περίπου το οποίο αντιπροσωπεύει συμφωνηθείσα ή/και εύλογη αξία εμπορευμάτων πωληθέντα (sic) και παραδοθέντα (sic) ή/και δυνάμει συμφωνίας ή/και σαν αντάλλαγμα το οποίο απέτυχε /ή/και άλλως πως. (rate 0.58,72,54) (β) Τόκον προς 8% τον χρόνο επί ποσού €594.933,70 από την 28.2.2007 μέχρι εξοφλήσεως.» Η εναγόμενη εταιρεία παρέμεινε σταθερή στο πλαίσιο και τη δομή της Υπεράσπισης της και δεν πρόσφερε οποιαδήποτε μαρτυρία: γενική άρνηση των αξιώσεων και ισχυρισμών των εναγόντων, με καταληκτική τη θέση της απόρριψης της αγωγής ως νομικά και ουσιαστικά αβάσιμης και αστήριχτης. Η εμπορική σχέση των εναγόντων ξεκίνησε ήδη από το 2003 μετά την πρώτη επαφή του αντιπροσώπου των εναγομένων, Νίκου Σαββίδη ο οποίος εξέφρασε την επιθυμία να ξεκινήσει μια εμπορική συνεργασία με την ενάγουσα σε σχέση με διάφορα κλιματιστικά προϊόντα «Toshiba». Η συνεργασία επισφραγίσθηκε με την κατάρτιση γραπτής Συμφωνίας μεταξύ της «Toshiba Air Conditioning Ltd» και της «Savvides Engineering Ltd», που ήταν το τότε όνομα των εναγομένων εκείνο το χρονικό διάστημα, όπως είναι η θέση των εναγόντων. Συνεργασία που συνεχίστηκε και ανανεωνόταν για «μερικό χρονικό διάστημα». Στις αρχές του 2004, οι εναγόμενοι εξέφρασαν την πρόθεση τους να επεκτείνουν την συνεργασία τους με τους ενάγοντες, ώστε να συμπεριληφθούν και οι τηλεοράσεις «TOSHIBA». Διευκρινίστηκε στους εναγόμενους ότι για το σκοπό αυτό θα έπρεπε να συναφθεί συμφωνία με την ενάγουσα η οποία κατασκεύαζε τις τηλεοράσεις. Οι εναγόμενοι, ανταποκρινόμενοι στην πιο πάνω προτροπή, υπέβαλαν αίτηση προς την ενάγουσα για άνοιγμα πιστωτικού λογαριασμού σύμφωνα με τους σχετικούς όρους και κανονισμούς λειτουργίας των συνδιαλλαγών της. Η αίτηση με ημερομηνία 18.5.2004 υπογράφηκε από την εταιρεία «Savvigel Ltd», Τεκμ.1, τους εναγομένους, όπως προωθούν οι ενάγοντες, κατόπιν αιτήσεως της εταιρείας "Savvigel Ltd" ημερομηνίας 18.5.2004, Τεκμ.1, και φέρει την υπογραφή κάποιου Νίκου Σαββίδη, που περιγράφεται ως Managing Director της "Savvigel Ltd". Είναι θέση των εναγόντων ότι με την υποβολή της αίτησης οι εναγόμενοι αποδέχθηκαν τους όρους και τις προϋποθέσεις που έθεσε η ενάγουσα για την πώληση των εμπορευμάτων. Για τη διενέργεια των πιο πάνω συναλλαγών, είχε ανοιχθεί πιστωτικός, λογαριασμός, αρχικώς στο όνομα "Savvigel Ltd", μετά όμως από συνεννοήσεις μεταξύ των ιδίων και των εναγομένων, ο λογαριασμός των τελευταίων καθ' υπόδειξη τους τροποποιήθηκε και μετατράπηκε στο όνομα της εναγομένης: «Savvigel Services Ltd». Οι ενάγοντες, στα πλαίσια της μεταξύ των μερών συμφωνίας, πώλησαν και παρέδωσαν στους εναγόμενους διάφορα εμπορεύματα αξίας €802.136,
- Οι εναγόμενοι παρέλαβαν και αποδέχθηκαν πλήρως τα εμπορεύματα, όπως πιστοποιούν οι σχετικές φορτωτικές, με αποστολέα την ενάγουσα και παραλήπτη τους εναγομένους, Τεκμ.4-
- Αντίγραφα των παραγγελιών των εναγομένων προς την ενάγουσα, Αύγουστος 2006 - Νοέμβριος 2006 κατατέθηκαν ως Τεκμ.
- Μέσα στα ίδια πλαίσια οι ενάγοντες εξέδωσαν μια σειρά από τιμολόγια, όπως με λεπτομέρεια περιγράφονται στην Έκθεση Απαιτήσεως, από τα οποία, κάποια, κατατέθηκαν και έγιναν τεκμήρια ενώπιον του Δικαστηρίου, Τεκμ.
- Στις 31.7.2006 οι ενάγοντες ενημέρωσαν τους εναγόμενους ότι το υπόλοιπο της οφειλής τους, μετά τις πληρωμές που έγιναν και σε αναφορά με τις πωλήσεις που διενεργήθηκαν, ανερχόταν σε €431.443,
- Με ηλεκτρονικά μηνύματα που ανταλλάχθηκαν μεταξύ των μερών η ενάγουσα ζητούσε να πληροφορηθεί από τους εναγομένους ποιά από τα απλήρωτα τιμολόγια θα ήθελε να πιστωθούν και εναλλακτικά, εάν δεν υπήρχε οποιοδήποτε πρόβλημα, η ενάγουσα θα προχωρούσε να εξοφλήσει παλαιότερα τιμολόγια. Οι εναγόμενοι με ηλεκτρονικό τους μήνυμα της ίδιας ημερομηνίας εξέφρασαν την επιθυμία να εξοφληθούν τα παλαιότερα τιμολόγια και ότι σύντομα θα τους ενημέρωναν για τις πληρωμές που επρόκειτο να γίνουν, Τεκμ.
- Mε ηλεκτρονικό μήνυμα, ημερομηνίας 10.8.2006 οι ενάγοντες είχαν ενημερώσει τους εναγομένους ότι το υπόλοιπο του λογαριασμού τους ανερχόταν στο ποσό των € 619.520.00 και τους καλούσαν όπως προχωρήσουν σε πληρωμή του οφειλόμενου ποσού. Οι εναγόμενοι με δικό τους ηλεκτρονικό μήνυμα της ίδιας ημέρας απάντησαν ότι θα προχωρούσαν σε περιοδική πληρωμή έναντι του λογαριασμού τους, Τεκμ.
- Μετά από αυτή τη συνεννόηση οι ενάγοντες προχώρησαν και εκτέλεσαν και άλλες παραγγελίες προς τους εναγόμενους σε σχέση με άλλα προϊόντα τους, Τεκμ.
- Οι ενάγοντες μεταξύ Αυγούστου και Σεπτεμβρίου του 2006, όπως φανερώνουν τα Τεκμ.15, 16, καλούσαν την εναγόμενη, αφού την ενημέρωναν για το συνεχώς αυξανόμενο υπόλοιπο του λογαριασμού της, να προχωρήσει σε πληρωμές. Η εναγόμενη μεταξύ Ιουνίου 2006 και Σεπτεμβρίου του 2006, και σε διάφορες ημερομηνίες πλήρωσε έναντι του υπολοίπου του λογαριασμού της το συνολικό ποσό €207.203,13 μειώνοντας έτσι το χρέος της στο ποσό των €594.933,70 σημερινό οφειλόμενο υπόλοιπο, όπως αξιώνεται με την αγωγή. Όλες οι πληρωμές που έγιναν εκ μέρους των εναγομένων, προβάλλει η μαρτυρία, για οφειλόμενα ποσά τα οποία εκκρεμούσαν πριν τον Ιούνιο του 2006, κατανεμήθηκαν σε προηγούμενες οφειλές όπως φαίνονται στις τραπεζικές καταστάσεις της ενάγουσας, Τεκμ.13: 29.9.2005 - 29.9.2006, προερχόμενες από την τράπεζα με την οποία η ενάγουσα διατηρούσε λογαριασμούς. Για τους σκοπούς απόδειξης των πιο πάνω κατατέθηκαν ως Τεκμ.18, αντίγραφο της κατάστασης λογαριασμού και του υπολοίπου που παρουσιάζει ο λογαριασμός της ενάγουσας από 31.5.2007 μέχρι 31.12.2007 και ως Τεκμ.19-28, αντίγραφα δελτίων εμβασμάτων πληρωμής της Τράπεζας Barclays Bank, που έγιναν από τους εναγόμενους προς όφελος των εναγόντων. Το Δικαστήριο, στην απουσία προβολής θετικών ισχυρισμών και στη βάση της γενικής άρνησης που δικογράφησαν οι εναγόμενοι, έρχεται να εξετάσει τη μοναδική μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του, για να καταλήξει αν οι ενάγοντες έχουν αποδείξει την υπόθεση τους αποσείοντας το αποδεικτικό βάρος που φέρουν. Η γενική άρνηση των ισχυρισμών που προσδιορίζουν την απαίτηση δεν εξυπακούει και την προβολή άλλων θετικών γεγονότων τα οποία είτε την αποδυναμώνουν, είτε την καθιστούν ανεδαφική. Παπαγεωργίου ν. Κλάππα
(1991)1 Α.Α.Δ. 24. «Στην Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης οι εφεσίβλητοι προέβηκαν σε γενική άρνηση των ισχυρισμών της Εφεσείουσας. Το πρωτόδικο Δικαστήριο επεσήμανε πως η γενική άρνηση της απαιτήσεως θα μπορούσε αν είχε αιτηθεί από την εφεσείουσα να οδηγήσει σε έκδοση υπέρ της για ολόκληρο το αξιούμενο ποσό και στην παρούσα περίπτωση παίρνοντας ως δεδομένη την αναποτελεσματικότητα της άρνησης των εναγομένων στους βασικούς ισχυρισμούς της ενάγουσας εταιρείας θα πρέπει σύμφωνα και με τη Δ.19, θ.11 να θεωρηθεί ότι όσον αφορά τους ισχυρισμούς αυτούς υπάρχει παραδοχή. Market Trends Insurance Ltd v. Andrea Michael
(2006)1(Α) A.A.Δ.
- Δεν μπορώ παρά να συμφωνήσω με τον ευπαίδευτο συνήγορο των εναγόντων, ότι αν μπορεί να εντοπιστεί οποιοδήποτε ίχνος θετικού προσδιορισμού ως λόγου υπεράσπισης, αυτό εντοπίζεται στην παράγραφο 6: «Οι εναγόμενοι ουδεμία σχέση είχαν και δοσοληψία με τους ενάγοντες.» Ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων, υποστηρίζοντας τη θέση του για απόρριψη της αξίωσης των εναγόντων, ως αβάσιμης και αστήριχτης, επικεντρώθηκε στη συμφωνία, Τεκμ.
- Είναι η εισήγηση του, πως η συμφωνία φαίνεται να έγινε μεταξύ των εναγόντων και κάποιας εταιρείας «Savvigel Ltd», η οποία και αν υπάρχει ως οντότητα, δεν είναι εν πάση περιπτώσει οι εναγόμενοι. Διαπιστώνοντας ακόμα μια διάσταση μεταξύ της παραγράφου 3 της Έκθεσης Απαίτησης, όπου οι ενάγοντες ισχυρίζονται ότι η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία είναι του 2006, και της μαρτυρίας που δόθηκε από το Μ.Ε.1, που ανάγει τη συμφωνία στο 2004, εισηγείται πως το Δικαστήριο δεν μπορεί και δεν πρέπει να αποδεχθεί την ύπαρξη συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων. Ολοκληρώνοντας την επιχειρηματολογία του ο κ. Μελίδης, πέρα από την ανυπαρξία συμφωνίας με την εναγομένη εταιρεία και τις διαζευκτικές τοποθετήσεις των εναγόντων, παραπέμπει στη νομολογία για να εισηγηθεί πως οι ενάγοντες δεν μπορούν να στηριχτούν στα τιμολόγια, εφόσον αυτά δεν αποτελούν συμφωνία και δεν έχουν αυτοδύναμη αποδειχτική σημασία: έρεισμα βρίσκει στις Palatino Developments Ltd v. Telectronics Communications Ltd
(2002)1(B) A.A.Δ. 962, Θ. Θεοδώρου ν. Χρ. Χ. Αντωνίου Ξυλουργικές Εργασίες Λτδ
(2003)1(Γ) Α.Α.Δ. 1492, Chitty on Contracts, 24th Ed., 739 και Phipson on Evidence, 12th Ed., 1878. Επιτίθεται ο κ. Μελίδης με τα επιχειρήματα του και στην άλλη διαζευκτική βάση της αγωγής, «εμπορεύματα που παραδόθηκαν δυνάμει τιμολογίων για συμφωνηθείσα ή/και εύλογη αξία», για να επισημάνει ότι στην απουσία θετικού ευρήματος για ύπαρξη συμφωνίας, η αγωγή δεν μπορεί να επιτύχει δεδομένου ότι δεν δόθηκε καμιά μαρτυρία αναφορικά με το θέμα της εύλογης αξίας των εμπορευμάτων, αλλά ούτε και οποιαδήποτε μαρτυρία αναφορικά με την ισχυριζόμενη συμφωνηθείσα αξία. Παραπέμπει δε στη δήλωση του Μ.Ε.1, παράγραφο 8, όπου όντως προωθούνται διαζευκτικές εκδοχές συμφωνίας και/ή εντολής και/ή παραγγελίας: «πώλησε και παρέδωσε στους εναγόμενους διάφορα εμπορεύματα έναντι συμφωνηθείσης και/ή εύλογης αξίας». Τίθεται λοιπόν το ερώτημα κατά τον ίδιο, κατά πόσο η αξίωση προωθείται στη βάση συμφωνηθείσας αξίας ή εύλογης αξίας. Στρεφόμενος στο Τεκμ.12, είκοσι τρία
(23)τιμολόγια, διαπιστώνει ακόμα αριθμητική διάσταση με τη παράγραφο 4 της Έκθεσης Απαιτήσεως, όπου δικογραφούνται δεκαοκτώ
(18)τον αριθμό τιμολόγια για να εισηγηθεί, πως ο Μ.Ε.1 δεν είναι σίγουρος για την υπόθεση των εναγόντων και τις λεπτομέρειες της και για το λόγο αυτό το Δικαστήριο δεν μπορεί να στηριχθεί στη μαρτυρία του για να εξάγει ασφαλή συμπεράσματα. Σ' αυτό το σημείο και για να ξεκαθαρίζουν ένα, ένα τα θέματα δεν έχω παρά να διαφωνήσω με την πιο πάνω εισήγηση. Ο μάρτυρας κατά την αντεξέταση ήταν σαφής. Με την Έκθεση Απαιτήσεως καταγράφηκαν μόνο τα τιμολόγια που δεν πληρώθηκαν, ενώ στον πίνακα του Τεκμ.12 και τα είκοσι τρία τιμολόγια: αυτά που πληρώθηκαν, αυτά που δεν πληρώθηκαν, και αυτά που πληρώθηκαν εν μέρει. Δεν με βρίσκει επίσης σύμφωνη η θέση των εναγομένων, όπως υποβλήθηκε κατά την αντεξέταση, ότι υπάρχει αντίφαση και διάσταση μεταξύ της παραγράφου 6 της Έκθεσης Απαιτήσεως και της γραπτής δήλωσης του μάρτυρα, όσον αφορά το ποσό που πλήρωσαν οι εναγόμενοι:€108.010,99 και €207.203,13 αντιστοίχως. Ούτε και εδώ υπάρχει οποιαδήποτε αντίφαση: το ζήτημα επιλύεται και ξεκαθαρίζει κατά τρόπο που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση. Το ποσό που δικογραφείται στην παράγραφο 6 της Έκθεσης Απαιτήσεως, συναθρούμενο με τα πέντε πληρωμένα τιμολόγια όπως εξήγησε με λεπτομέρεια ο Μ.Ε.1, ανέρχεται στο ίδιο ποσό: €207.203,13. Μια απλή μαθηματική πράξη αποκαλύπτει την αδυναμία της εισήγησης και την καταρρίπτει απολύτως. Μέσα στη συστηματοποίηση της άρνησης των εναγομένων: της ανυπαρξίας συμφωνίας με τους ενάγοντες, των τιμολογίων, της πληρωμής των αναφερομένων στην Έκθεση Απαιτήσεως ή οποιωνδήποτε άλλων ποσών και της ολοκληρωτικής θέσης ότι οι εναγόμενοι δεν είχαν κατά πάντα ουσιώδη χρόνο οποιαδήποτε σχέση με τους ενάγοντες έρχομαι να εξετάσω τη μαρτυρία στα επιμέρους ζητήματα για την απόδειξη των οποίων βαρύνεται η ενάγουσα. Το γεγονός ότι οι εναγόμενοι δεν προσκόμισαν οποιαδήποτε μαρτυρία για να ανασκευάσουν την υπόθεση της ενάγουσας δεν σημαίνει πως η υπόθεση της ενάγουσας καθίσταται αυταπόδεικτη. Όπως λέχθηκε και στην Ζαβρού ν. Χαραλάμπους,
(1996)1 Α.Α.Δ. "αυτό όμως δεν σημαίνει πως η υπόθεση του ενάγοντα καθίσταται αυταπόδεικτη. Εξακολουθεί να έχει ο ίδιος την υποχρέωση να την αποδείξει. Το επίπεδο απόξειξης είναι εκείνο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Η μαρτυρία του δεν ικανοποίησε αυτό το επίπεδο. Η έντονη αντιφατικότητα του και η διαφοροποιίηση από την έκθεση απαίτησης ήταν στοιχεία καταλυτικά για την αποδεικτική της αξία.» Στην υπόθεση Μαρσέλ, όπως υιοθετήθηκε στην Demil Imports Exports Ltd v. Zήνων Η. Κωνσταντινίδης Λτδ, Πολιτική Έφεση Αρ. 299/2008, ημερ. 17.6.2011, λέχθηκε ότι: «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη, εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά η αντίθετη, εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του. Phipson on Evidence, 14th Edn, par. 4-38 και Αθανασίου κ.α ν. Κουνούνη
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 614». Εξετάζοντας τη μαρτυρία του Μ.Ε.1 αυτοτελώς και μέσα από το φακό της αντεξέτασης, βρίσκω πως παρέμεινε μέχρι τέλους σταθερή και μέσα στα πλαίσια των δικογραφημένων θέσεων των εναγόντων. Ο μάρτυρας έδωσε, όπου και οπότε αμφισβητήθηκε ο λόγος του, ιδιαιτέρως εφόσον εργοδοτήθηκε στους ενάγοντες σε χρόνο μεταγενέστερο του ουσιώδους χρόνου, λεπτομέρειες, επεξηγήσεις και αναλύσεις, με παραπομπή στα τεκμήρια, απολύτως ικανοποιητικές. Τα προβλήματα που εντοπίζει ο κ. Μελίδης θα είχαν λόγο ιδιαίτερης εξέτασης εάν και εφόσον συνέτρεχαν άλλες προϋποθέσεις. Κατά κύριο λόγο, αν το Δικαστήριο είχε ενώπιον του διαφορετική εικόνα από ότι προβάλλει τώρα από την Υπεράσπιση των εναγομένων. Για να γίνω πιο σαφής: αν υπήρξε οποιαδήποτε συμφωνία με την εταιρεία «Savvigel Ltd», δεν έχει τη σημασία που προσπαθεί να προσδώσει ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων. Το Δικαστήριο θα πρέπει να το απασχολήσει κατά κύριο λόγο αν οι εναγόμενοι συνδέονται, κατά τον τρόπο που οι ενάγοντες επιθυμούν να τους συνδέσουν, για να πετύχουν στις αξιώσεις τους. Ζητήματα που αφορούν σε ανύπαρκτη εταιρεία και σε συμφωνίες ή συμβάσεις που γίνονται εκ μέρους εταιρείας πριν από τη σύστασή της, και οδηγούν σε προσωπική ευθύνη του συμβαλλομένου εκ μέρους της εταιρείας ώστε να τον καθιστούν υπεύθυνο για την τήρηση των όρων της σύμβασης, δεν προκύπτουν στην περίπτωσή μας. Αντωνάκης Κώστα ν. Ανδρέα Κυριάκου,
(2001)1 Α.Α.Δ 65 και Phonogram Ltd v. Lane,
(1981)3 All E.R. 182 όπως υιοθετήθηκε στην Κυριάκου. Από την αδιαμφισβήτητη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι η συμφωνία Τεκμ.2 υπογράφεται για λογαριασμό της "Savvigel Limited" από το διευθυντή της, όπως έχω ήδη πει πιο πάνω, Νίκο Σαββίδη. Η συμφωνία φέρει ημερομηνία 18.5.
- Προηγείται το ηλεκτρονικό μήνυμα από τη "N.G. Savvides Ltd 17.5.2004", με θέμα "new company Savvigel Services Ltd", μέρος του Τεκμ.2, με το οποίο ο Νίκος Σαββίδης, ενημερώνει τους ενάγοντες για τη νέα εταιρεία που μόλις συστάθηκε. Το παραθέτω ολόκληρο ως άκρως αποκαλυπτικό: "N.G SAVVIDES LTD From: N.G SAVVIDES LTD [ngsawid@spidemet.com.cy] Sent: Δευτέρα, 17 Μαΐου 2004 11:04 πμ To: 'Stephen.Paul@toshiba-uk.com' Subject: NEW COMPANY "SAWIGEL SERVICES LTD" —NGS/e- 3861/04 Dear Steve, We are now informing you in writing the establishment of our new Company which will deal with Toshiba AV Products. The new Company has been established in order to include my children into this and the meaning of the name is as follows; SAVVI is from SAWIDES G is for GEORGE my son Ε is for ELOIZA my 1st daughter L is for LORETTA my 2nd daughter Address telephones, FAX and e-mail remain the same as that of Nicos G Sawides Eng. Ltd . VAT NO for this Company is
- Therefore from now on all Invoices will be issued on this Company unless otherwise specified Thanking you for your consideration and attention. Regards Nicos Savvides" Είναι χαρακτηριστικό και δηλωτικό των προθέσεων του συντάκτη της επιστολής, Νίκος Σαββίδης, που δίνει τέτοιες λεπτομέρειες αναλύοντας το σχηματισμό της λέξης Savvigel παραπέμποντας στα μέλη της οικογένειας του: ήθελε να διευκρινισθεί απολύτως το ζήτημα, ώστε να μην υπάρξει οποιαδήποτε παρανόηση. Παρέμενε έκτοτε ως κοινή συνεννόηση μεταξύ των μερών, ότι οι οποιεσδήποτε συναλλαγές και όλα τα τιμολόγια θα εκδίδονται πλέον στο όνομα της εναγομένης, εκτός εάν δίνονταν από την τελευταία διαφορετικές οδηγίες, όπως καταγράφεται αυτολεξεί στο πιο πάνω ηλεκτρονικό μήνυμα, των εναγομένων, ημερομηνίας 17.5.2004: «Therefore from now on all invoices will be issued on this company unless otherwise specified», (μέρος Τεκμ.2). Αυτό βεβαίως και λόγω των προηγούμενων συναλλαγών της N.G. Savvides Ltd με την ενάγουσα εταιρεία ή άλλου τμήματος της. Οι ενάγοντες ενεργούσαν πλέον στη βάση των οδηγιών της εναγομένης. Ήσαν μάλιστα για το σκοπό αυτό ιδιαίτερα προσεκτικοί, όπως φανερώνει το ηλεκτρονικό τους μήνυμα 29.6.2004, μέρος του Τεκμ.2 με το οποίο δίνονται εσωτερικές οδηγίες για αλλαγή του ονόματος του λογαριασμού, ώστε να εμφαίνεται πλέον το όνομα της εναγομένης εταιρείας: "Please revise account name as per e-mail from Nicos that is Savvigel Services Ltd with P.O.Box 56331". Το ηλεκτρονικό μήνυμα προερχόμενο από την εταιρεία Ν.G. Savvides Ltd προς τους ενάγοντες, ημερομηνίας 22.6.04, μέρος του Τεκμ.2, σε αναφορά με παραγγελία και τιμoλόγιο που είχε ήδη εκδοθεί επίσης εφιστούσε την προσοχή των εναγόντων για τη σύγχυση που μπορούσε να προκληθεί: "The company shown on invoice is Savvigel and not the full name Savvigel Services Ltd. This may create problems on import". Στο ίδιο μήνυμα επαναλαμβάνεται, για αποφυγή σύγχυσης, το πλήρες όνομα, η διεύθυνση και τα τηλέφωνα της εναγομένης, συμπεριλαμβανομένης και της ηλεκτρονικής της διεύθυνσης. Τα πιο πάνω γεγονότα, σε συνδυασμό με την δικογραφημένη παραδοχή των εναγομένων για την ύπαρξη της εταιρείας, δεν αφήνει καμιά αμφιβολία ότι κατά την ημερομηνία της υπογραφής της συμφωνίας, Τεκμ.1, οι εναγόμενοι ήταν υπαρκτό νομικό πρόσωπο κατά τον ουσιώδη χρόνο. Lioufis and Co Ltd v. Μιχαλάκη Ανδρονίκου,
(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 773. Αυτή η μαρτυρία ήταν αρκετή για την έγερση μαχητού τεκμηρίου κανονικότητος. Το τεκμήριο δεν αντικρούστηκε από την πλευρά των εναγομένων και αποβαίνει καθοριστικό. Στην υπόθεση Queen v. Langton
(1876)2 QBD 296, το Αγγλικό Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο ομόφωνα αποφάσισε ότι μαρτυρία σύμφωνα με την οποία η προβαλλόμενη ως Εταιρεία διεξήγαγε εργασίες ως τέτοια, ήταν αρκετή προς απόδειξη της ύπαρξης της. K.N.G. Autoparts Ltd v. Μιχάλη Ιωάννου
(1996)1 Α.Α.Δ.
- Ο μάρτυρας των εναγόντων κατέθεσε όλες τις καταστάσεις λογαριασμού, αντίγραφα των παραγγελιών των εναγομένων προς την ενάγουσα Τεκμ.3, όλα τα αντίγραφα φορτωτικών με αποστολέα την ενάγουσα και παραλήπτη τους εναγόμενους με όλες τις σχετικές βεβαιώσεις των τελωνειακών αρχών Τεκμ.4-11, όλα τα τιμολόγια Τεκμ.12, όλες τις πληρωμές που έγιναν από την εναγομένη που φαίνονται στις τραπεζικές καταστάσεις της ενάγουσας Τεκμ.13 και τέλος όλα τα στοιχεία που αφορούσαν στο υπόλοιπο του λογαριασμού καθώς και τα ηλεκτρονικά μηνύματα με τα οποία οι εναγόμενοι ζητούσαν χρόνο και έδιναν σχετικές οδηγίες όπως πιο πάνω έχω περιγράψει Τεκμ.14-
- Αντίγραφα των εμβασμάτων πληρωμής των εναγομένων κατατέθηκαν Τεκμ.18-
- H πραγματική και μοναδική, ενώπιον μου μαρτυρία, καταρρίπτει την άρνηση των εναγομένων ότι ουδεμία δοσοληψία είχαν με τους ενάγοντες. Όλα τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου, τιμολόγια και ηλεκτρονικές επιστολές, ενισχύουν το λόγο των εναγόντων και αφαιρούν οποιαδήποτε δύναμη, αν έχει, η άρνηση των εναγομένων: Στη βάση των πιο πάνω, είναι εύρημα μου ότι: - Όλα τα τιμολόγια που εκδίδονταν στους ενάγοντες ήταν στο όνομα των εναγομένων κατόπιν δικής τους εισήγησης και προτροπής. - Οι φορτωτικές, Τεκμ.4 - 11, με παραλήπτη-consignee τους εναγόμενους, Τεκμ.4, φέρουν ως παραλήπτη-consignee, των εμπορευμάτων τους εναγόμενους, οι οποίοι και φέρονται να παρέλαβαν τα εμπορεύματα χωρίς διαμαρτυρία ή αντίδραση. - Στις οχλήσεις των εναγόντων για πληρωμή των οφειλομένων ποσών, με την αποστολή των σχετικών λογαριασμών, δεν πρόβαλαν οποιαδήποτε αμφισβήτηση ή άρνηση, αντιθέτως διαβεβαίωναν ότι θα προχωρήσουν σύντομα σε πληρωμές, Τεκμ.14 -
- - Όλες οι τραπεζικές καταστάσεις των εναγόντων για την περίοδο από 29.9.2005 - 29.9.2006, Τεκμ.13 και Ιουνίου 2006 και Σεπτεμβρίου 2006, Τεκμ.18-28 πιστοποιούν ότι όλες οι πληρωμές έναντι των οφειλομένων για τα εμπορεύματα που πωλήθηκαν από τους ενάγοντες και παραδόθηκαν στους εναγόμενους, γίνονται από τους εναγομένους. Είναι ορθό πως ο Μ.Ε.1 κατά την αντεξέταση, δεν ήταν σε θέση να δώσει πρωτογενή μαρτυρία για την όποια συμφωνία μεταξύ των μερών, είτε το 2004, είτε σε οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία, ή σε όποιες διαβουλεύσεις προηγήθηκαν, αν προηγήθηκαν. Για τον μάρτυρα η αίτηση για άνοιγμα πιστωτικού λογαριασμού εμπεριείχε τους όρους της Συμφωνίας. Οποιαδήποτε αναφορά του σχετικά με το ζήτημα αυτό συνιστά εξ ακοής μαρτυρία η οποία μπορεί όμως να αξιολογηθεί αναλόγως. Το Δικαστήριο έχει, και μπορεί να λάβει υπόψη του, τόσο την εμπράγματη μαρτυρία που κατατέθηκε χωρίς ένσταση, όσο και όλες τις αναφορές του μάρτυρα σχετικά με τους λογαριασμούς, τιμολόγια, τραπεζικές καταστάσεις και τηλεομοιότυπα που αφορούν στις επίδικες συναλλαγές ως προσώπου που διηύθυνε και ήλεγχε εκ μέρους της ενάγουσας όλα τα οικονομικά θέματα των πελατών της που βρίσκονται στην Ευρώπη. Ως εξουσιοδοτημένο πρόσωπο από την ενάγουσα, είχε στην κατοχή του και πήρε υπό τον έλεγχό του, όλα τα σχετικά έγγραφα όπως τα κατέθεσε στο Δικαστήριο. Σημειώνω για σκοπούς πληρότητας της κατάληξής μου πως οι εναγόμενοι δεν έφεραν ένσταση στην κατάθεση των εγγράφων και το Δικαστήριο έκανε αποδεκτή την κατάθεση τους τα οποία είχε στην κατοχή του ο μάρτυρας κάτω από τις πρόνοιες των άρθρων 23 και 24 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9 όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 4 του Ν.32(Ι)/2004 αλλά και στη βάση του κανόνα που καθιέρωσε η Subrananian v. The Public Prosecutor,
(1956)1 W.L.R. 965. Όπως προνοεί το άρθρο 26
(1)του πιο πάνω Νόμου σε περίπτωση κατά την οποία οποιοσδήποτε διάδικος προσάγει εξ ακοής μαρτυρία και δεν κλητεύει ως μάρτυρα στη διαδικασία, το πρόσωπο το οποίο είχε προβεί στην αρχική δήλωση, ο άλλος διάδικος δύναται με την άδεια του Δικαστηρίου, πριν ο διάδικος που έχει προσάξει την εξ ακοής μαρτυρία κλείσει την υπόθεσή του, να κλητεύσει το εν λόγω πρόσωπο για να το αντεξετάσει σε σχέση με την αρχική του δήλωση. Το ζήτημα επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου που εξασκείται κάτω από τις προϋποθέσεις που τάσσει η επιφύλαξη του πιο πάνω άρθρου. Σε τέτοια περίπτωση, άρθρο 26
(2)ο μάρτυρας που κλητεύεται με τέτοιο τρόπο λογίζεται ωσάν να είχε κλητευθεί από τον Ενάγοντα ο οποίος είχε προσαγάγει την αρχική δήλωση με εξ ακοής μαρτυρία. Akritas Insurance Co. Ltd v. Aντώνη Μιχαηλίδη,
(2009)1Β Α.Α.Δ 1124. Οι εναγόμενοι δεν εξάσκησαν τη δυνατότητα που τους προσφέρει το άρθρο 26
(1)και επέλεξαν να αφήσουν το ζήτημα στα πλαίσια του αποδεικτικού βάρους των εναγόντων, ενώ οι ίδιοι δεν προσέφεραν μαρτυρία. Άλλωστε στη διάσταση της δικογράφισης τους, γενική άρνηση όπως είπα, γεννάται ευλόγως το ερώτημα, τι μαρτυρία θα μπορούσαν να δώσουν ή ποια μαρτυρία θα επιτρεπόταν από το Δικαστήριο εκ των πραγμάτων, να δοθεί. Το Δικαστήριο κατά την αξιολόγηση της βαρύτητας που θα προσδοθεί στην εξ ακοής μαρτυρία, λαμβάνει υπόψη το σύνολο των περιστάσεων από τις οποίες μπορεί εύκολα να συναχθεί συμπέρασμα αναφορικά με την αξία της εν λόγω μαρτυρίας, άρθρο 27 του Κεφ. 9 και ειδικότερα και χωρίς επηρεασμό της γενικότητας του εδαφίου
(1), τις πρόνοιες του εδαφίου
(2), του πιο πάνω άρθρου. Οι ενάγοντες έχουν παρουσιάσει σωρεία θετικής μαρτυρίας, εμπράγματης κατά κύριο λόγο, σε βαθμό που να ικανοποιείται το αποδεικτικό βάρος που φέρουν. Είναι εύρημα του Δικαστηρίου πως παρόλο που ο αρχικός πιστωτικός λογαριασμός ανοίχθηκε στο όνομα "Savvigel Ltd" μετά από συνεννοήσεις μεταξύ των διαδίκων, όπως εξάγεται με σαφήνεια από την εμπράγματη μαρτυρία, και καθ' υπόδειξη των ιδίων των εναγομένων, μετατράπηκε και/ή μετεξελίχθηκε σε "Savvigel Services Ltd", Τεκμ.2. Έκτοτε στη βάση της ίδιας συνεννόησης όλα τα τιμολόγια θα εκδίδονταν, όπως και εξεδόθησαν στο όνομα των εναγομένων. Διαψεύδεται επομένως απολύτως και ριζικά από το σύνολο της εμπράγματης μαρτυρίας η αρνητική πρόταση της απουσίας οποιασδήποτε σχέσης μεταξύ των διαδίκων μερών, ή συμβατικής σχέσης. Είναι νομολογιακά ξεκαθαρισμένο ότι τα τιμολόγια αφ' εαυτών δεν έχουν αυτοδύναμη αποδεικτική αξία. Υπάρχουν για να συνεκτιμηθούν στο σύνολο της μαρτυρίας Palatino Developments Limited v. Telectronics Communications Limited,
(2002)1B A.A.Δ 962, Demil Imports Exports Ltd v. Ζήνων Η. Κωνσταντινίδης Λτδ, Πολιτική Έφεση 26/2008, ημερ. 14.3.2011 και Haleko Hanseatisches Lebensmittelkontor GMBH & Co OHG v. L.S.E Life Style Enterprises Ltd, πιο πάνω. Τα τιμολόγια αποτελούν έγγραφο λογαριασμό μεταξύ των διαδίκων σε σχέση με προϊόντα παραδοθέντα στον αγοραστή με αναφορά στην τιμή ή στη χρέωση Γεώργιος και Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Πολυβίου,
(2009)1 Α.Α.Δ 339 όπως υιοθετείται στη Haleko (πιο πάνω). Τα τιμολόγια αποτελούν τους έγγραφους λογαριασμούς των διαδίκων σε σχέση με τα προϊόντα που παραδόθηκαν στους εναγόμενους όπως με λεπτομέρεια αναγράφονται. Οι φορτωτικές, οι τραπεζικές καταστάσεις, τα εμβάσματα πληρωμών που γίνονταν εκ μέρους των εναγομένων, η μη αμφισβήτηση των υπολοίπων που οφείλονταν από τους εναγόμενους, το γεγονός ότι οι τελευταίοι ζητούσαν χρόνο να εξοφλήσουν το υπόλοιπο ποσό το οποίο ουδέποτε αμφισβήτησαν, αλλά αντιθέτως υπόσχονταν τη διευθέτησή του, σχηματίζουν το πάζλ της υπόθεσης των εναγόντων χωρίς ρήγματα στον πυρήνα της υπόθεσής τους. Από τη στιγμή που δεν αμφισβητήθηκε οποιοδήποτε αρχικό υπόλοιπο των λογαριασμών ή μεταγενέστερες συναλλαγές, D & G Products v. Premisco Asphalting Company Limited,
(1999)1 A.A.Δ 263, οι Εναγόμενοι αντιθέτως με την παράγραφο 6 ισχυρίζονται μέσα στα πλαίσια της γενικής τους άρνησης ότι ουδέν ποσό οφείλουν στους ενάγοντες, δεν υπάρχει οτιδήποτε άλλο να εξετάσει το Δικαστήριο. Άλλωστε και εδώ θα μπορούσε να ισχύσει όπως είπα πιο πάνω, και επικουρικά να τύχει εφαρμογής το τεκμήριο της κανονικότητας, omnia presumuntur, rite esse acta. Στο Benjamin's Sale of Goods, Έκδ. 1974, σελ. 86 αναφέρονται τα εξής: "The courts strive, however, to uphold rather than to destroy bargains which the parties believe themselves to have concluded, and this is especially true in commercial dealings in a trade with which both parties are familiar. "Business men often record the most important agreements in crude and summary fashion; modes of expression sufficient and clear to them in the cause of their business may appear to those unfamiliar with the business far from complete or precise. It is accordingly the duty of the court to construe such documents fairly and broadly, without being too astute or subtle in finding. Defects: ............................. It has been held, too, that in a commercial agreement the further the parties have gone on with their contract (and a fortiori when it has been fully executed on the part of the plaintiff), the more ready the courts will be to give effect to their intentions by resolving uncertainties rather than holding that there was no binding agreement." Απόσπασμα που υιοθετήθηκε στην Lioufis and Co Ltd v. Μιχαλάκη Ανδρονίκου, πιο πάνω και στην Chris Radiovision Ltd v. Tashrukit Marakish κ.α.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 69. Είναι η κατάληξή μου ότι στη βάση της μεταξύ τους συμφωνίας, Τεκμ.1, και κάτω από τους όρους της, οι εναγόμενοι αγόρασαν και παρέλαβαν τα εμπορεύματα από τους ενάγοντες και μέχρι σήμερα εξακολουθούν να οφείλουν το ποσό των €594.933,70 όπως παρουσιάζει ο χρεωστικός τους λογαριασμός. Χαραλάμπους κ.α. ν. Ηλιάδη & Yιοί Ltd
(1993)1 A.A.Δ 529, Οργανισμός Κυπριακής Γαλακτοκομικής Βιομηχανίας ν. Κώστα Α. Ζαχαρία Λτδ,
(2006)1(Α) Α.Α.Δ 705 και Π. Μαστρής Λτδ ν. Επιπλώσεις Λάσκο Λτδ,
(2006)1(Α) Α.Α.Δ 728. Εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων για το ποσό των € 594.933,70 πλέον έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.).............. Δ. Μιχαηλίδου, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής /ΞΠ Subject: Civil / Other Actions / Final Αναφορά: Πώληση Εμπορευμάτων - Τιμολόγια cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο