ΙΣΙΤ ΤΟΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΙ ν. Δήμος Πέγειας, Αρ. Αγωγής: 3169/07, 2.12.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A335 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3169/07 Μεταξύ: ΙΣΙΤ ΤΟΠΟΜΗΧΑΝΙΚΟΙ, από την Πάφο Εναγόντων και Δήμος Πέγειας, από την Πέγεια Εναγομένων ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 2.12.2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: κ. Π. Ευθυμίου Για τους Εναγομένους/Καθ'ων η Αίτηση: κ. Ι. Παπαζαχαρία Αίτηση Ημερομηνίας 3.10.2011 ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αίτηση οι ενάγοντες αιτητές ζητούν διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτρέπεται η τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης. Η αίτηση στηρίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 στη Διαταγή 39, Διαταγή 64 και την Διαταγή 25, Θεσμούς 1, 2 και 8. Υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Κώστα Ταλιώτη, ενός από τους συνεταίρους που αποτελούν την νομική οντότητα του συνεταιρισμού και είναι οι ενάγοντες στην υπόθεση αυτή. Όπως αναφέρει στην ένορκη του δήλωση δεν τέθηκαν στα δικόγραφα όλα τα ουσιώδη γεγονότα που συνθέτουν το πλέγμα της συμφωνίας και συνεργασίας με τους εναγομένους αλλά και το ποσό που οφείλεται από τους εναγομένους στους ενάγοντες. Από τη μελέτη του φακέλου, μετά την αλλαγή δικηγόρου που έγινε στις 25.9.11, διεφάνησαν σοβαρές αναντιστοιχίες μεταξύ αυτών που έγιναν και πληροφόρησαν τη δικηγόρο τους και των δικογραφημένων θέσεων που τέθηκαν. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι είναι αναγκαίο να δοθεί η δυνατότητα στους ενάγοντες να θέσουν τα ουσιώδη γεγονότα και να αποκρυσταλλωθούν οι διαφορές των διαδίκων. Η αίτηση είναι καλόπιστη και οι εναγόμενοι δεν θα υποστούν οποιαδήποτε ζημιά αφού είναι δυνατή η επιδίκαση εξόδων υπέρ τους. Η αίτηση των εναγόντων προσέκρουσε στην ένσταση των εναγομένων οι οποίοι προβάλλουν τους πιο κάτω λόγους ένστασης: (α) Η αίτηση δεν έχει έρεισμα στους διαδικαστικούς κανονισμούς και την δικαστηριακή πρακτική και δεν τηρούνται οι νόμιμες προϋποθέσεις εγκρίσεως της. (β) Η αίτηση δεν υποβάλλεται με καλή πίστη αλλά αποσκοπεί στην εισαγωγή νέων επίδικων θεμάτων και-ή βάσης αγωγής. (γ) Η αίτηση υποβάλλεται καθυστερημένα και αδικαιολόγητα. (δ) Οι λόγοι που επικαλούνται οι αιτητές είναι γενικοί και αόριστοι. (ε) Ενδεχόμενη έγκριση της αίτησης αποστερεί τους εναγόμενους από κεκτημένα δικαιώματα. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση ο Μάριος Ματθαίου αναφέρει ότι είναι στην υπηρεσία των εναγομένων και εξουσιοδοτημένος να προβεί σ' αυτήν. Στον ουσιαστικό χρόνο ήταν ο γραμματέας του Δημοτικού Συμβουλίου Πέγειας. Από ότι έχει πληροφορηθεί και τον έχουν συμβουλεύσει οι δικηγόροι των εναγομένων, η ένορκη δήλωση των αιτητών δεν περιέχει καθόλου και/ή επαρκείς λόγους για να δοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Δεν δίδονται επαρκείς λόγοι για την καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης και δεν διευκρινίζεται γιατί δεν αναφέρθηκαν στην αγωγή οι επιστολές και τα έγγραφα τα οποία ζητούν να προσθέσουν αφού φαίνεται να ήταν στην κατοχή τους και γνωστά στους ενάγοντες, πολύ πριν την καταχώρηση τους. Οι ενάγοντες ουδέποτε ζήτησαν από τους εναγόμενους οποιοδήποτε έγγραφο αφορά την αγωγή πριν από τις 23.9.11 και με την ζητούμενη τροποποίηση θα μεταβληθεί η βάση της απαίτησης αφού εισάγει νέα στοιχεία και γεγονότα. Όπως περαιτέρω αναφέρει στην ένορκη του δήλωση η αίτηση των εναγόντων φανερώνει κακοπιστία και η ζητούμενη τροποποίηση δεν εξυπηρετεί το συμφέρον της δικαιοσύνης αλλά θα βλάψει τα συμφέροντα των εναγομένων. Η προφορική μαρτυρία που δόθηκε από τους ενάγοντες ήταν εκτός δικογράφων και για τον λόγο αυτό δεν αντεξετάστηκαν οι μάρτυρες επί των θεμάτων που εκ των υστέρων ζητείται να εισαχθούν, γεγονός που επηρεάζει ουσιωδώς τα δικαιώματα των εναγομένων. Οι δύο πλευρές κατέθεσαν γραπτές αγορεύσεις στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί σκόπιμο. Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.25 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία επιτρέπει την τροποποίηση δικογράφων σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Το θέμα επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου η οποία ασκείται με τέτοιο τρόπο και υπό τέτοιους όρους θα θεωρείτο δίκαιο. Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου αναφέρθηκαν σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου και επαναλήφθηκαν και διατυπώθηκαν με σαφέστατο τρόπο από το Δικαστή Πική όπως ήταν τότε στην Αγωγή Ναυτοδικείου Φοινιώτης ν. Greenmare Navigation Ltd
(1989)1E) A.A.Δ. 33. Στις σελίδες 36-37 αναφέρει ο Δικαστής Πικής: "Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου μπορεί να συνοψιστούν ως εξής: α) Η τροποποίηση της δικογραφίας επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας δεδομένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν απαραίτητη για την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης. β) Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης όπως διαγράφονται σε κάθε υπόθεση συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου. γ) Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο, δηλαδή ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα. Το αποδεικτικό βάρος για τη δικαιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στη διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο κατά το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για την τροποποίηση. δ) Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης στο στάδιο αυτό όμως η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου." Στην υπόθεση Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου
(1991)1 Α.Α.Δ. 934 αναφέρθηκε ότι η σύγχρονη τάση είναι όπως τα Δικαστήρια επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις έστω και αν η αναγκαιότητα τροποποίησης είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Η αρχή αυτή περιορίστηκε στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560 όπου τονίστηκε πως το ζήτημα εξακολουθεί να βρίσκεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου που πρέπει να ασκείται έχοντας πάντα υπόψη το σύνολο των περιστατικών της υπόθεσης. Αναφορικά με το χρόνο στον οποίο υποβάλλεται αίτηση για τροποποίηση στην υπόθεση Federal Bank of Lebanon (S.A.L) v. Σιακόλα, Πολιτική Έφεση 11215 ημερ. 22.2.2002 υιοθετήθηκε η αρχή που είχε τεθεί από τη νομολογία πως όπου υπάρχει καθυστέρηση απαιτείται η παροχή κάποιας εξήγησης. Αναφέρθηκε επίσης ότι ο παράγοντας χρόνος είναι σχετικός, δεν είναι όμως εκ προοιμίου και αποφασιστικής σημασίας. Εξαιρέσεις σε τροποποίηση δικογράφου αποτελούν οι περιπτώσεις όπου η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμα και εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής (βλ. Άννα Latouf Agini v. Eθνικής Τράπεζας της Ελλάδος Α.Ε.
(1999)1 Α.Α.Δ. 11). Σύμφωνα επίσης με τη νομολογία το ότι με την τροποποίηση επιδιώκεται νέα βάση αγωγής δε σημαίνει αφ' εαυτού ότι η τροποποίηση δεν πρέπει να επιτραπεί (βλ. SABA & CO. T.M.P v. T.M.P. Agent
(1994)1 A.A.Δ. 426). Το Δικαστήριο δεν θα επιτρέψει την τροποποίηση εκεί που η τροποποίηση θα άλλαζε την αγωγή σε μια τελείως διαφορετικού χαρακτήρα η οποία και θα ήταν πολύ εύκολο να συμπεριλαμβανόταν σε μια νέα αγωγή. Το ουσιαστικό είναι να δοθεί η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν για να κριθούν όλες οι πραγματικές διαφορές μεταξύ τους. (βλ. Νικολάου ν. Μιλτιάδους κ.α.
(1007)1 Α.Α.Δ. 105). Πριν εξετάσω το κατά πόσο οι αιτητές έχουν αποσείσει το βάρος να αιτιολογήσουν το αίτημα θα αναφερθώ στο ιστορικό της υπόθεσης όπως φαίνεται μέσα από το φάκελο του Δικαστηρίου. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 8.10.07 με γενική οπισθογράφηση. Καταχωρήθηκε έκθεση απαίτησης στις 10.1.08 και έκθεση υπεράσπισης στις 1.2.
- Απάντηση στην υπεράσπιση καταχωρήθηκε σχεδόν δύο χρόνια μετά στις 13.1.10 και ακολούθησε αίτημα ορισμού της υπόθεσης. Στις 29.1.10 καταχωρήθηκε εκ μέρους των εναγόντων αίτηση για ένορκη αποκάλυψη εγγράφων μεταξύ των οποίων και "την σχετική επιστολογραφία". H αίτηση αποσύρθηκε στις 16.4.10 και στη συνέχεια η υπόθεση ορίστηκε για οδηγίες και ακολούθως για ακρόαση. Μετά από επανειλημμένες αναβολές για οδηγίες με σκοπό την διευθέτηση η αγωγή ορίστηκε ξανά για ακρόαση και η ακροαματική διαδικασία ξεκίνησε στις 14.9.
- Ακούστηκε ένας μάρτυρας εκ μέρους των εναγόντων και έγινε αλλαγή δικηγόρου για τους ενάγοντες. Ακούστηκε ακόμη ένας μάρτυρας εκ μέρους των εναγόντων και στη συνέχεια οι ενάγοντες καταχώρησαν την παρούσα αίτηση. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι οι δύο μάρτυρες είναι δύο εκ των συνεταίρων των εναγόντων. Οι ενάγοντες ζητούν την αντικατάσταση της παραγράφου 4 της έκθεσης απαίτησης στην οποία γίνεται αναφορά σε υπογραφή γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 9.12.04 που υπογράφηκε μεταξύ των διαδίκων στους όρους της οποίας οι ενάγοντες θα αναφερθούν όπως ισχυρίζονται κατά την δικάσιμο. Με την αίτηση τους ζητούν να προσθέσουν νέα παράγραφο στην οποία αναφέρονται σε σωρεία επιστολών στις οποίες όπως ισχυρίζονται οι εναγόμενοι αποδέχονται την ύπαρξη συμφωνίας στο πλήρες και αληθινό περιεχόμενο των οποίων οι ενάγοντες θα αναφερθούν όπως επίσης ισχυρίζονται κατά την δικάσιμο. Ζητούν περαιτέρω όπως προσθέσουν ισχυρισμούς για προφορική συμφωνία σχετικά με την αμοιβή τους και το υπόλοιπο που παραμένει για πληρωμή. Ο λόγος τον οποίο οι αιτητές προβάλουν ως ανάγκη της τροποποίησης οφείλεται σε σοβαρές αναντιστοιχίες μεταξύ αυτών που έγιναν και πληροφόρησαν την δικηγόρο τους και των δικογραφημένων θέσεων που τέθηκαν. Η τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης θα επιτρέψει όπως αναφέρουν στους ενάγοντες να θέσουν όλα τα ουσιώδη γεγονότα που συνθέτουν το πλαίσιο της διαφοράς των διαδίκων. Ενόψει του χρόνου στον οποίο καταχωρήθηκε η αίτηση είναι σημαντικό να εξεταστεί πότε έγιναν αντιληπτές οι αναντιστοιχίες μεταξύ των πραγματικών γεγονότων και των δικογραφημένων θέσεων. Ήδη ακούστηκαν δύο ουσιαστικοί μάρτυρες εκ μέρους των εναγόντων. Οι μάρτυρες στη μαρτυρία τους αναφέρθηκαν σε γραπτή συμφωνία η οποία όμως δεν κατέστη δυνατό να κατατεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Αυτή η μαρτυριά καταδεικνύει ότι ορθά περιλήφθηκε στην Έκθεση Απαίτησης τέτοια αναφορά. Την μαρτυρία αυτή όμως οι ενάγοντες ζητούν ουσιαστικά με την ζητούμενη τροποποίηση να την διαγράψουν αφού ζητούν την διαγραφή της παραγράφου 4 της Έκθεσης Απαίτησης και ζητούν να προσθέσουν ισχυρισμούς για σωρεία επιστολών στις οποίες όπως ισχυρίζονται οι εναγόμενοι αποδέχονται την ύπαρξη της συμφωνίας στις οποίες όμως δεν αναφέρθηκαν οι μάρτυρες. Το αίτημα τους οι ενάγοντες για αποκάλυψη εγγράφων μεταξύ των οποίων και την «σχετική επιστολογραφία» το απέσυραν. Στο χρόνο καταχώρησης της αίτησης για αποκάλυψη αναμένετο λογικά να γίνει αντιληπτή η αναντιστοιχία που ισχυρίζονται οι ενάγοντες. Περαιτέρω όταν ο πρώτος μάρτυρας των εναγόντων αναφέρθηκε σε γραπτή συμφωνία και πάλι ήταν κατάλληλος χρόνος να γίνει αντιληπτό ότι υπήρξε αναντιστοιχία, όμως οι ενάγοντες δεν προχώρησαν σε οποιοδήποτε διάβημα αλλά κάλεσαν τον δεύτερο μάρτυρα, ο οποίος αναφέρθηκε επίσης σε γραπτή συμφωνία. Οι ενάγοντες αιτητές δεν ζητούν με την τροποποίηση τους να εναρμονήσουν την δοθείσα μαρτυρία, ώστε να συνάδει με τα δικόγραφα αλλά το αντίθετο να διαγράψουν δηλαδή ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης που αναφέρθηκαν και στην μαρτυρία και να προσθέσουν νέους για την ύπαρξη επιστολογραφίας. Τα πιο πάνω δεν δικαιολογούν κατά την κρίση μου τον ισχυρισμό τους για αναντιστοιχία μεταξύ των όσων έγιναν και των όσων δικογραφήθηκαν. Εάν το Δικαστήριο εγκρίνει το αίτημα είναι λογικά αναμενόμενο οι αιτητές να ζητήσουν την επανακλήτευση μαρτύρων αφού όπως ήδη ανέφεραν στη μαρτυρία τους είναι συνέταιροι και τα πρόσωπα που γνωρίζουν τα γεγονότα αλλά δεν αναφέρθηκαν σε τέτοιες επιστολές. Περαιτέρω όμως θα πρέπει να δοθεί η δυνατότητα στους εναγομένους να απαντήσουν στους ισχυρισμούς που ζητούν να προσθέσουν οι ενάγοντες και να αντεξετάσουν για το θέμα αυτό τους μάρτυρες. Το γεγονός ότι το αίτημα υποβάλλεται σε αυτό το στάδιο αυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσουν οι αιτητές και με τα όσα αναφέρω πιο πάνω κρίνω ότι δεν το έχουν επιτύχει. Η επιτυχία της αίτησης θα είχε ως αποτέλεσμα τον εκτροχιασμό της δίκης με επιπτώσεις στα δικαιώματα των εναγομένων. Στην υπόθεση Ταξί Κυριάκος (πιο πάνω) στη σελίδα 562 αναφέρθηκαν τα εξής: «Όσο φιλελεύθερη και να δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας είναι το σύνολο των περιστατικών». Τα περιστατικά της υπόθεσης όπως έχουν εκτεθεί πιο πάνω δεν δικαιολογούν την έγκριση του αιτήματος. Η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο στο τέλος της διαδικασίας επιδικάζονται υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον των αιτητών. (Υπ.) ............ Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΚΠ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο