Ροδάνθη Καλιγιαννάκη ν. Μαρίνα Χριστοφή, Αρ. Αγωγής: 4316/08, 08.12.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A342 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Μ. Δρουσιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4316/08 Μεταξύ: Ροδάνθη Καλιγιαννάκη Ενάγουσας και Μαρίνα Χριστοφή, από τη Λευκωσία Εναγόμενης Και ως τροποποιήθηκε ο τίτλος δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 28.01.2009 Μεταξύ: Ροδάνθη Καλιγιαννάκη Ενάγουσας και Επίσημος Παραλήπτης ως Διαχειριστής της περιουσίας της πτωχεύσασας Μαρίνας Χριστοφή, από τη Λευκωσία Εναγόμενου Και ως τροποποιήθηκε ο τίτλος δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 26.01.2011 Μεταξύ: Ροδάνθη Καλιγιαννάκη Ενάγουσας και Μαρίνα Χριστοφή, από τη Λευκωσία Εναγόμενης -------------------- Αίτηση ημερομηνίας 04.10.2011 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 08.12.2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για αιτήτρια: κα Ν. Γεωργίου και κ. Χ. Καλογερίδης για κ. Λ. Γεωργίου Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση η ενάγουσα ζητά απόφαση λόγω παράλειψης της εναγόμενης να καταχωρήσει εμφάνιση για γενικές και ειδικές αποζημιώσεις συνεπεία δυστυχήματος που επεσυνέβη στις 22.07.
- Συγκεκριμένα η ενάγουσα ζητά από την εναγόμενη να αποζημιωθεί για τις ζημιές που υπέστη από το δυστύχημα που επεσυνέβη στις 22.07.2006 και ενώ ήταν συνεπιβάτης στο όχημα με αριθμούς εγγραφής CAU 738 το οποίο οδηγείτο από τη Γεωργία Τσαπάρα στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού-Λευκωσίας με κατεύθυνση τη Λεμεσό και κρατούσε την αριστερή λωρίδα. Σε κάποιο σημείο του πιο πάνω δρόμου χτυπήθηκε στο πίσω μέρος από το όχημα με αριθμό εγγραφής ΗΜΕ 395 το οποίο οδηγείτο από την εναγόμενη και το οποίο ακολουθούσε στην ίδια κατεύθυνση. Λόγω της σύγκρουσης το όχημα CAU 738 παρεξέκλινε της πορείας του και προσέκρουσε σε μεσαίο διαχωριστικό κιγκλίδωμα. Αποτέλεσμα τούτου ήταν η ενάγουσα να τραυματιστεί και να υποστεί ζημιές, πόνο και ταλαιπωρία. Η ενάγουσα για να αποδείξει την υπόθεση της καταχώρησε ένορκη δήλωση η οποία προέρχεται από την ίδια και σημειώνεται ως Τεκμήριο 1 και ένορκη δήλωση από τον ιατρό Γεώργιο Αντωνιάδη και σημειώνεται ως τεκμήριο
- Η ενάγουσα στην ένορκη δήλωση της τεκμήριο 1 περιγράφει τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το δυστύχημα, επισυνάπτει ως τεκμήριο 1 της ένορκης δήλωσης την αστυνομική έκθεση, ως τεκμήριο 2 αντίγραφο διπλοσυστημένης επιστολής ημερομηνίας 07.11.2008 στο Ταμείο Ασφαλιστών Μηχανοκινήτων Οχημάτων και ως τεκμήριο 3 ιατρικό πιστοποιητικό του ιατρού Γ. Αντωνιάδη. Στην ένορκη δήλωση του ιατρού Αντωνιάδη, τεκμήριο 2, επεξηγείται ότι από δαχτυλογραφικό λάθος στο ιατρικό του πιστοποιητικό αναφέρεται ότι η ασθενής εξετάστηκε στις 23.07.2006 και το πιστοποιητικό συντάχθηκε ένα χρόνο μετά στις 22.07.2007 και επανεξετάστηκε από τον ίδιο στις 24.08.
- Η μαρτυρία όπως έχει τεθεί πιο πάνω έχει παραμείνει αναντίλεκτη όμως θεωρώ ορθό να προχωρήσω στην αξιολόγηση της και να εξετάσω αν αυτή ουσιαστικά είναι άμεσα συνδεδεμένη με τα έγγραφα τα οποία έχουν προσκομιστεί. Έχοντας υπόψη μου τα έγγραφα τα οποία η ενάγουσα έχει καταθέσει ως τεκμήρια στην ένορκη της δήλωση και συγκεκριμένα την αστυνομική έκθεση στην οποία περιλαμβάνεται και σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος καταλήγω ότι με βάση την αστυνομική έκθεση και το σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος το περιεχόμενο του οποίου έχει παραμείνει αναντίλεκτο διαπιστώνονται οι πορείες των δύο οχημάτων και το σημείο σύγκρουσης. Αποδέχομαι τα όσα η ενάγουσα περιγράφει για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επεσυνέβη το δυστύχημα και συγκεκριμένα ότι ήταν συνεπιβάτης στο όχημα με αριθμούς εγγραφής CAU 738 το οποίο οδηγείτο από τη Γεωργία Τσαπάρα στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού-Λευκωσίας με κατεύθυνση τη Λεμεσό και σε κάποιο σημείο του αυτοκινητόδρομου στο ύψος του χωριού Παρεκκλησιάς η οδηγός του οχήματος ΗΜΕ 395 χτύπησε το όχημα που οδηγούσε η Τσαπάρα και προπορεύετο από αυτή στο πίσω μέρος και είχε ως αποτέλεσμα η οδηγός του αυτοκινήτου CAU 738 να απωλέσει τον έλεγχο του οχήματος, κινήθηκε δεξιά και χτύπησε στο αριστερό κιγκλίδωμα. Επίσης η μαρτυρία της ενάγουσας ενισχύεται από το τεκμήριο 3 που επισυνάπτει στην ένορκη της δήλωση όσον αφορά την πληρωμή του ποσού των ΛΚ330 για ιατρικά έξοδα. Όσον αφορά τη μαρτυρία του ιατρού Αντωνιάδη ως προς τις ημερομηνίες που αναγράφονται στα ιατρικά πιστοποιητικά αποδέχομαι τη θέση του όπως αυτή έχει τεθεί στο τεκμήριο 2 δηλαδή την ένορκη του δήλωση. Ως προς το ιατρικό πιστοποιητικό παρατηρώ ότι η ενάγουσα κατά την κλινική της εξέταση διαπιστώθηκε να έχει όσον αφορά το δεξιό γόνατο αίμαθρο και άλγος στην πορεία του έσω πλαγίου συνδέσμου και οίδημα και άλγος στην ψηλάφηση της περιοχής έξω σφυρού της ποδοκνημικής. Της έγινε παρακέντηση του γόνατος και ελαστική επίδεση τόσο στο γόνατο όσο και στην αριστερή ποδοκνημική και φαρμακευτική αγωγή. Η ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας στις αγορεύσεις όσον αφορά τις γενικές αποζημιώσεις αναφέρθηκε στην ανοδική πορεία στο θέμα χορήγησης αποζημιώσεων και στο γεγονός ότι το ύψος των αποζημιώσεων συνδέεται άμεσα με τα ιδιαίτερα περιστατικά του κάθε τραυματισθέντα και οι αποζημιώσεις συνίστανται το μέσο για την αποτίμηση του ανθρώπινου πόνου. Παρέπεμψε το Δικαστήριο σε αποφάσεις και εισηγήθηκε ότι το ποσό μεταξύ των €3.000-€5.000 είναι λογικό και δίκαιο για να αποζημιωθεί η ενάγουσα. Με βάση το περιεχόμενο της αστυνομικής έκθεσης και το σχέδιο της σκηνής του δυστυχήματος που επισυνάπτονται ως τεκμήριο 1 στην ένορκη δήλωση της ενάγουσας καταλήγω ότι το δυστύχημα επεσυνέβη λόγω αμέλειας της εναγόμενης οδηγού του οχήματος με αριθμούς εγγραφής ΗΜΕ 395 εφόσον η εναγόμενη χτύπησε στο πίσω μέρος του οχήματος υπ΄ αριθμό εγγραφής CAU 738 το οποίο οδηγείτο από τη Γεωργία Τσαπάρα ενώ και τα δύο οχήματα κινούνταν στον αυτοκινητόδρομο Λεμεσού-Λευκωσίας στην ίδια κατεύθυνση και συγκεκριμένα με κατεύθυνση τη Λεμεσό και η ενάγουσα ήταν συνεπιβάτης στο όχημα με αριθμούς εγγραφής CAU
- Η ενάγουσα ισχυρίζεται ότι από το δυστύχημα τραυματίστηκε και υπέστη σωματική βλάβη και έξοδα. Με βάση το ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ Αντωνιάδη ημερομηνίας 15.09.2006 εξέτασε την ενάγουσα στις 23.07.2006 και κατέληξε ότι η ενάγουσα υπέστη στο δεξιό γόνατο αίμαθρο και άλγος στην πορεία του έσω πλαγίου συνδέσμου και οίδημα και άλγος στην ψηλάφηση στην περιοχή έξω σφυρού της ποδοκνημικής. Της έγινε παρακέντηση του γόνατος και ελαστική επίδεση τόσο στο γόνατο όσο και στην αριστερή ποδοκνημική. Στις 28.07.2006 κατά την επανεξέταση παρατηρήθηκε μερική υποχώρηση του οιδήματος από το γόνατο και στις 24.08.2006 η οποία ήταν η τελευταία επανεξέταση παρατηρήθηκε μερική ευαισθησία στην ψηλάφηση του έσω πλαγίου δεξιά, άλγος στην ψηλάφηση στην έξω επιφάνεια του έξω σφυρού και παραπέμφθηκε για φυσιοθεραπεία. Καταλήγει ως συμπέρασμα ότι η ασθενής υπέστη τους τραυματισμούς που περιγράφει πιο πάνω και ταλαιπωρήθηκε για τη χρονική περίοδο που αναφέρεται και τέλος ότι και στις δύο περιπτώσεις πρόκειται για συνδεσμικές βλάβες που δημιουργούν προϋποθέσεις για ανάπτυξη πρώιμων εκφυλιστικών αλλοιώσεων και κάνουν τις αρθρώσεις πιο επιρρεπείς στους τραυματισμούς. Η μαρτυρία του Δρ Αντωνιάδη θεωρείται ως μαρτυρία εμπειρογνώμονα και με βάση την υπόθεση Φιλίππου ν. Οδυσσέως
(1989)1 Α.Α.Δ. 1 το καθήκον των μαρτύρων αυτών είναι να εφοδιάσουν το Δικαστή με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων τους έτσι ώστε ο Δικαστής να καταστεί ικανός να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με εφαρμογή των κριτηρίων στα γεγονότα που έχουν αποδειχθει με μαρτυρία. Εξετάζοντας λοιπόν το ιατρικό πιστοποιητικό του Δρ Αντωνιάδη αυτό που διαπιστώνω είναι ότι η ενάγουσα τραυματίστηκε στο δεξιό γόνατο καθώς και στην αριστερή ποδοκνημική. Αποτέλεσμα τούτου ήταν να παρατηρηθεί αίμαθρο και άλγος στην πορεία του έσω πλαγίου συνδέσμου του δεξιού γόνατος. Οίδημα και άλγος στην ψηλάφηση στην περιοχή του έξω σφυρού της αριστερής ποδοκνημικής. Φαίνεται ότι κατά τις επόμενες εξετάσεις παρατηρήθηκε υποχώρηση και στην τελευταία εξέταση παρατηρείτο μερική ευαισθησία στην ψηλάφηση στην περιοχή του έξω πλαγίου και άλγος στην ψηλάφηση στην πρόσθια έξω επιφάνεια του έξω σφυρού. Δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά για την αριστερή ποδοκνημική και τα συμπεράσματα όπως περιγράφονται στο ιατρικό πιστοποιητικό καταλήγουν χωρίς περαιτέρω εξηγήσεις ότι πρόκειται για συνδεσμικές βλάβες που δημιουργούν μόνο προϋποθέσεις για ανάπτυξη πρώιμων εκφυλιστικών αλλοιώσεων. Η υπάρχουσα νομολογία επί του θέματος των αποζημιώσεων θέτει ότι οι αποζημιώσεις θα πρέπει να συνιστούν εύλογη και δίκαιη αποκατάσταση του ενάγοντα [βλέπε Ioannou & Paraskevaides (Overseas) Ltd an Other v. Christofis
(1982)1 C.L.R. 719] αλλά το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να αποπειράται να επιδικάσει αποζημιώσεις για το πλήρες ποσό ή να προβεί σε τέλεια χρηματική αποκατάσταση [δέστε Paraskevopoulos v. Georghiou
(1970)1 C.L.R. 118 και Xenopoulos and another v. Anastasiou
(1981)1 C.L.R. 521]. Από την άλλη, οι αποζημιώσεις θα πρέπει να είναι κοινωνικά αποδεκτές (βλέπε Δ. Κουμπαρή κ.ά. ν. Δ. Χρίστου Φατρή
(2001)1 Α.Α.Δ. 921). Έχει τονιστεί, περαιτέρω, η ανάγκη για μια πιο δίκαιη και φιλελεύθερη αποτίμηση του ανθρώπινου πόνου και των πολλαπλών στερήσεων που προκαλούν οι αναπηρίες στα θύματα της αμέλειας [βλέπε Βρυωνίδη ν. Σωφρονίου
(1997)1(Β) Α.Α.Δ. 118]. Γεγονός αποτελεί ότι δεν υπάρχει ξεκαθαρισμένο και επακριβές κονδύλι για κάθε τραύμα ξεχωριστά. Ουσιαστικά δεν έχει παραμείνει οτιδήποτε κατάλοιπο στην ενάγουσα αφού και ο ιατρός Αντωνιάδης κατά την τελευταία επανεξέταση του παρατηρά μόνο μερική ευαισθησία στην ψηλάφηση στην περιοχή του έξω πλαγίου και άλγος στην ψηλάφηση στην πρόσθια έξω επιφάνεια του έξω σφυρού. Δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά για την αριστερή ποδοκνημική. Έχοντας υπόψη μου τους τραυματισμούς που υπέστη η ενάγουσας όπως πιο πάνω τους περιγράφω, το γεγονός ότι από τις 24.08.2006 δεν έχει επισκεφθεί ξανά ιατρό καταλήγω ότι το ποσό των €2.000 είναι δίκαιο και εύλογο ποσό για τους τραυματισμούς που υπέστη η ενάγουσα. Η ενάγουσα αξιώνει με βάση τις λεπτομέρειες ειδικών ζημιών που περιγράφονται στην έκθεση απαίτησης το ποσό των €85,43 για την αστυνομική έκθεση και το ποσό των €564,3 ιατρικά έξοδα του Δρ Αντωνιάδη. Τα ανωτέρω ποσά ως ειδικές αποζημιώσεις θα πρέπει όχι μόνο να εξειδικεύονται στα δικόγραφα, αλλά να αποδεικνύονται με αυστηρότητα [βλέπε Σπύρου ν. Χ"Χαραλάμπους
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 298, Ηρακλέους ν. Σκάφους Νίκη, Αγωγή Ναυτοδικείου 92182
(1994)1 Α.Α.Δ. 510, Ηρακλέους ν. Πέτρου
(1994)1 Α.Α.Δ. 239 και Παναγιώτου ν. Φραγκέσκου
(1999)1 Α.Α.Δ. 687]. Η ενάγουσα για το μόνο ποσό το οποίο έχει καταθέσει αποδειχτικά στοιχεία είναι τα ιατρικά έξοδα του Δρ Γεώργιου Αντωνιάδη για το ποσό των €564,30. Για τα υπόλοιπα ποσά που κάνει αναφορά στην έκθεση απαίτησης της δεν έχει προσκομίσει οποιαδήποτε αποδειχτικά στοιχεία. Συνεπώς βρίσκω ότι οι ειδικές αποζημιώσεις που δικαιούται η ενάγουσα ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €564,30 καθότι το πιο πάνω ποσό επιβεβαιώνεται με απόδειξη που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που έχει καταθέσει και έχει αποδειχθεί με αυστηρότητα όπως απαιτούν αυτές οι αξιώσεις (βλ. Χριστοφόρου ν. Χαραλάμπους
(1993)1 Α.Α.Δ. 560). Οι υπόλοιπες αξιώσεις οι οποίες δεν αποδεικνύονται με μαρτυρία απορρίπτονται. Ως προς το θέμα του τόκου επειδή δεν έχει δοθεί οποιαδήποτε εξήγηση για το μεγάλο χρονικό διάστημα που χρειάστηκε να καταχωρηθεί η αγωγή θεωρώ ορθό ότι αμφότερα τα ποσά θα πρέπει να φέρουν νόμιμο τόκο από την καταχώρηση της αγωγής. Ως εκ τούτου εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον της εναγόμενης ως ακολούθως: α) €2.000 ως γενικές αποζημιώσεις πλέον νόμιμο τόκο από 05.11.2008 μέχρι εξοφλήσεως. β) €564,30 ως ειδικές αποζημιώσεις πλέον νόμιμο τόκο από 05.11.2008 μέχρι εξοφλήσεως. γ) Έξοδα ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο στην κλίμακα 2.000-10.000. (Υπ.) ................ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΤΑ Subject: Civil/Other actions/Final Αναφορά: Πολιτική - Δυστύχημα - Γενικές και ειδικές αποζημιώσεις. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο