ΑΡΤΟΠΙΝΕΛΙΕΣ ΛΤΔ ν. Φίλιππου Φιλίππου κ.α., Αρ. Αγωγής 4294/10, 9.12.11 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A347 ΣTO ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 4294/10 Μεταξύ: ΑΡΤΟΠΙΝΕΛΙΕΣ ΛΤΔ, από τη Λεμεσό Εναγόντων/Καθ' ων η αίτηση και Φίλιππου Φιλίππου, από τη Λεμεσό 2. Ζωής Φιλίππου, από τη Λεμεσό Εναγομένων/Αιτητών ----------------------------------- Αίτηση ημερ. 21.9.11 9.12.11 Για Αιτητές/Εναγόμενους: κ. Σ. Πατσαλίδης Για Καθ' ων η αίτηση/Ενάγοντες: κα Ανδρονίκου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αίτηση οι Αιτητές ζητούν: «α) Την απόρριψιν της παρούσας Αγωγής, ως συνιστώσης έκδηλον κατάχρησιν δικαστικής διαδικασίας. β) Διαζευκτικώς προς το ανωτέρω αίτημα, την αναστολή και/ή παύσιν της διαδικαστικής εξελίξεως της, μέχρι πέρατος της αγωγής υπ' αρ. 2640/10, καταχωρηθείσης εκ μέρους των νυν Εναγομένων, εναντίον των νυν Εναγόντων.» Η αίτηση βασίζεται στους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 θ.26, Δ.27 θ.1, 2 και 3 και Δ.48 θ.9 (
- j)στην Κυπριακή και Αγγλική Νομολογία και στη σύμφυτη και/ή διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα πάνω στα οποία εδράζεται η αίτηση εμφαίνονται στις έγγραφες προτάσεις και στη δικογραφία ενδιάμεσης αίτησης και ένστασης και στα έγγραφα τα οποία επισυνάπτονται σ' αυτές. Οι Ενάγοντες καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω αίτηση την οποία βάσισαν και αυτοί στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.19 θ.26 και Δ.27 θ.3 καθώς και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου και στη νομολογία. Οι λόγοι της ένστασης όπως αυτοί καταγράφονται στην ειδοποίηση ένστασης είναι οι ακόλουθοι: «(α) Η αίτηση είναι παράτυπη ή/και αβάσιμη ή/και αντίθετη με τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς και την πρακτική του Δικαστηρίου. (β) Η βάση των αντιρρήσεων των Εναγομένων - Αιτητών δεν είναι προφανής από το δικόγραφο των Εναγόντων και ούτε τα γεγονότα στα οποία βασίζονται είναι ξεκάθαρα χωρίς το Δικαστήριο να ακούσει μαρτυρία και να την αξιολογήσει. (γ) Δεν υπάρχει ισχυρισμός από μέρους των Εναγομένων - Αιτητών ότι στο δικόγραφο των Εναγόντων υπάρχει κάτι σκανδαλώδες, αχρείαστο ή κάτι άλλο από αυτά που αναφέρονται στη Δ.19 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. (δ) Δεν μπορούν στην προκειμένη περίπτωση να έχουν εφαρμογή οι πρόνοιες της Δ.27 θ.3 γιατί η απόφαση επί του εγειρόμενου ζητήματος απαιτεί τη λήψη μαρτυρίας. (ε) Η Δ.19 θ.26 δεν παρέχει εξουσία διαγραφής ολόκληρης της αγωγής.» Τα γεγονότα τα οποία υποστηρίζουν την ένσταση περιέχονται στην ένορκη δήλωση του Α. Αντρονίκου ενός εκ των διευθυντών των Εναγόντων στην παρούσα αγωγή. Λέει στην ένορκη του δήλωση ότι τα γεγονότα στα οποία βασίζεται η αίτηση δεν μπορούν να ξεκαθαρίσουν παρά με τη λήψη μαρτυρίας και με την αξιολόγηση της. Για να αποφασίσει το Δικαστήριο ότι το επίδικο θέμα της αγωγής 2640/10 είναι ταυτόσημο με αυτό της παρούσας αγωγής απαιτείται εξέταση επιχειρηματολογία και περίσκεψη. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου κάτω από τη Δ.19 θ.26 περιορίζεται στη διαγραφή μέρους των δικογράφων και δεν παρέχει εξουσία διαγραφής ολόκληρης της αγωγής όπως ζητείται με την παρούσα αίτηση. Η αγωγή των Εναγόντων έχει διαφορετικό περιεχόμενο και διαδίκους και δεν θα ήταν θεμιτό αυτή να εκδικαστεί υπό μορφή ανταπαίτησης σε μια άλλη αγωγή που υπάρχουν διαφορετικοί διάδικοι και διαφορετικές εκατέρωθεν αξιώσεις. Τα γεγονότα όπως προκύπτουν μέσα από την Έκθεση Απαίτησης στην αγωγή 4294/10 δηλαδή την παρούσα, είναι τα εξής: Η εταιρεία Αρτοπινελιές Λτδ, Ενάγουσα, κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν ιδιοκτήτες μιας επιχείρησης παρασκευής και πώλησης ειδών αρτοποιίας η οποία στεγάζετο σε κατάστημα στη Λεωφόρο Ομονοίας 18 στη Λεμεσό. Οι Ενάγοντες πώλησαν στους Εναγόμενους την επιχείρηση αντί του συμφωνηθέντος τιμήματος των €160.000. Οι Εναγόμενοι είχαν εγγράψει εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με το όνομα MPP Bakery Ltd η οποία προοριζόταν να θέσει υπό τη διαχείριση της την αναφερόμενη επιχείρηση. Επίσης το ενοικιαστήριο έγγραφο θα μεταβιβαζόταν στην εν λόγω εταιρεία. Η κατοχή της επιχείρησης θα μεταβιβάζετο στους Εναγόμενους στις 23.6.09, ποσό €40.000 θα καταβάλλετο με την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας και το υπόλοιπο ποσό των €120.000 το αργότερο μέχρι τις 15.9.09. Σε περίπτωση που οι Εναγόμενοι δεν κατέβαλλαν το υπόλοιπο του τιμήματος στη συγκεκριμένη ημερομηνία αυτό θα καθίστατο αμέσως απαιτητό και οι Ενάγοντες θα είχαν το δικαίωμα να λάβουν εναντίον των Εναγομένων δικαστικά διαβήματα για την είσπραξη του. Το ποσό των €40.000 κατεβλήθη με την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας αλλά δεν κατεβλήθη οποιοδήποτε άλλο ποσό για εξόφληση του τιμήματος πώλησης της επιχείρησης. Μάλιστα το Δεκέμβρη του 2009 οι Εναγόμενοι εγκατέλειψαν την επιχείρηση και στις 19.7.10 οι Εναγόμενοι καταχώρησαν εναντίον των Εναγόντων στην παρούσα αγωγή την αγωγή με αρ.2640/10 με την οποία μεταξύ άλλων ζητούν την επιστροφή του ποσού των €40.000 το οποίο κατέβαλαν σαν προκαταβολή για την αγορά της επιχείρησης. Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται στην παρούσα αγωγή ότι ουδέποτε ανάκτησαν την κατοχή της επιχείρησης και ότι έχουν εκπληρώσει όλες τις υποχρεώσεις τους και ότι οι Εναγόμενοι έχουν διαρρήξει την επίδικη συμφωνία. Ζητούν με την απαίτηση τους την καταβολή του ποσού των €120.000. Στην αγωγή 2640/10 Ενάγοντες είναι οι Φίλιππος Φιλίππου και Ζωή Φιλίππου οι οποίοι είναι Εναγόμενοι στην αγωγή 4294/10. Εναγόμενος 1 είναι η εταιρεία Αρτοπινελιές Λτδ η οποία είναι Ενάγουσα στην αγωγή 4294/10. Επίδικη συμφωνία είναι αυτή που είναι και στην πιο πάνω αγωγή. Οι Ενάγοντες ανέλαβαν κατοχή του υποστατικού την 1.7.09 αντί στις 23.6.09 για λόγους που οφείλονται στους Εναγόμενους 1 διαρρηγνύοντας έτσι τη συμφωνία. Η καθυστέρηση στην καταβολή του συνολικού τιμήματος σημειώθηκε ένεκα γραφειοκρατικής τραπεζικής καθυστέρησης γνωστής στους Εναγόμενους. Είναι επίδικο θέμα η αθέτηση της σύμβασης από μέρους των Εναγομένων 1 και αξίωση για επιστροφή της προκαταβολής των €40.000. Είναι ισχυρισμός των Εναγόντων ότι συνεπεία της εξ υπαιτιότητας των Εναγομένων διαρρήξεως των συμφωνιών υπέστησαν ζημιά και απώλεια την οποία αξιούν εναντίον ενός εκάστου των Εναγομένων. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι στην αγωγή 2640/10 είναι επίδικο θέμα η διάρρηξη της συμφωνίας και μάλιστα εξ υπαιτιότητος των Εναγομένων 1 δηλαδή των Εναγόντων στην αγωγή 4294/10 συνεπώς αν αποδειχτεί ότι διερρήχθη η συμφωνία συνεπεία των Εναγομένων, Εναγόντων στην αγωγή 4294/10 δεν θα δικαιούνται οι Ενάγοντες, δηλαδή η εταιρεία Αρτοπινελιές Λτδ απόφασης για το ποσό των €120.000 δηλαδή ανάκτηση του υπολοίπου της συμφωνίας. Η εκδίκαση της αγωγής 2640/10 και τυχόν επιτυχία των Εναγόντων στην αξίωση τους και απόφαση ως προς την υπαιτιότητα διάρρηξης της συμφωνίας θα καταστήσει άνευ αντικειμένου την αξίωση των Εναγόντων στην αγωγή 4294/10. Η κλασσική διατύπωση των αρχών που διέπουν την άσκηση της δικαιοδοσίας για την αποτροπή κατάχρησης των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου έχει γίνει στην υπόθεση Διευθυντής των Φυλακών ν. Περέλλα Τζεννάρο
(1995)1 Α.Α.Δ.217. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα: «Η διαδικασία για την παρεμπόδιση, περιστολή, απόρριψη ή αναστολή διαδικασίας που συνιστά κατάχρηση των δικαιοδοσιών του Δικαστηρίου, εκπηγάζει από την ίδια τη φύση της δικαστικής λειτουργίας που έχει ως λόγο το δίκαιο και μέσω τους μηχανισμούς που προάγουν την κατίσχυσή του. Γι' αυτό, η δικαιοδοσία για τη χρήση πρόσφορων μέσων για την παρεμπόδιση κατάχρησης των δικαιοδοσιών είναι σύμφυτη, ενυπάρχει σε κάθε Δικαστήριο, απόρροια της κυριαρχίας των Δικαστηρίων στους μηχανισμούς για την απονομή της δικαιοσύνης. Τα μέσα για την αποτροπή της κατάχρησης της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, δε συναρτούνται με οποιοδήποτε συγκεκριμένο διάταγμα ή διατάγματα, μπορεί να προσλάβουν οποιαδήποτε μορφή που επιβάλλει η ανάγκη στη συγκεκριμένη περίπτωση για την περιφρούρηση του σκοπού για τον οποίο παρέχονται οι δικαιοδοσίες του Δικαστηρίου.» Η σύμφυτη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου να απορρίπτει αγωγές οι οποίες αποτελούν κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας έχει αναγνωριστεί στην Αγγλία από τα πολύ παλιά χρόνια. Σχετική νομολογία αναδύεται στην απόφαση Beogradska D.D.
(1996)1 A.A.Δ.
- Ακολούθως η Αγγλική νομολογία υιοθέτησε κατά κανόνα το μέτρο της αναστολής της μιας από τις δυο διαδικασίες - της μεταγενέστερης. Η δική μας νομολογία έχει υιοθετήσει τόσο το μέτρο της απόρριψης όσο και το μέτρο της αναστολής. Στην υπόθεση Beogradska (ανωτέρω) αποφασίστηκαν τα εξής: «Η δική μας νομολογία έχει υιοθετήσει τόσο το μέτρο της απόρριψης (βλ. Περέλλα, πιο πάνω) όσο και το μέτρο της αναστολής (βλ. Κωνσταντινίδης και Υψαρίδης, πιο πάνω). Χωρίς να επιχειρούμε την διατύπωση ενός άκαμπτου κανόνα θεωρούμε ότι εκεί που η μεταγενέστερη διαδικασία καλύπτει ουσιωδώς τα ίδια ζητήματα αυτή πρέπει να απορρίπτεται. Εκεί που καλύπτει ζητήματα τα οποία δεν εγείρονται καθόλου στην προγενέστερη διαδικασία τότε πρέπει να αναστέλλεται μέχρι την εκδίκαση της προγενέστερης διαδικασίας.» Έχοντας υπόψη τα γεγονότα των δυο αγωγών, το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι στην αγωγή 2640/10 δεν καταχώρησαν ανταπαίτηση αλλά και τις πιο πάνω αρχές κρίνω ότι είναι ορθό όπως η αγωγή 4294/10 η οποία είναι μεταγενέστερη ανασταλεί μέχρι την εκδίκαση της αγωγής 2640/
- Ενόψει της επιτυχίας της αίτησης δηλαδή της αναστολής της εκδίκασης της παρούσας αγωγής, όπως ήταν και το διαζευκτικό αίτημα των Αιτητών, επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ΄ων η αίτηση τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, η πληρωμή των οποίων θα γίνει στο τέλος της παρούσας αγωγής. (Υπ.) ............ Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΜΚ Subject: Civil/Appl. Αναφορά: Κατάχρηση διαδικασίας cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο