Phytos Stelios Allwood Ltd ν. PVSA Themistokleous Ltd, Αρ. Αγωγής: 4529/08, 20.12.2011

(1996)1(Β) Α.Α.Δ. 1397). Εκ μέρους των εναγόντων κατέθεσαν τρεις μάρτυρες ο Νεόφυτος Ησυχίου και ο Στέλιος Χατζάντωνας Διευθυντές των εναγόντων και ο Παναγιώτης Αραούζος υπάλληλος των εναγόντων. Ο Διευθυντής των εναγομένων ΜΥ1 Αθανάσης Θεμιστοκλέους ανέφερε ότι ψώνιζε ξυλεία από τους ενάγοντες και πλήρωνε πάντοτε με μετρητά. Οι αποδείξεις που του δίνονταν ήταν τα τιμολόγια στα οποία αναγράφετο πάνω η φράση cash invoice. Πλήρωνε πάντοτε με μετρητά. Αναγνώρισε το τεκμήριο 1 ότι είναι υπογραφή του γιου του ισχυρίστηκε όμως ότι είναι πληρωμένο. Αναγνώρισε επίσης τα τιμολόγια τεκμήρια 2 και 3 ανέφερε ότι η υπογραφή είναι δική του και είναι πληρωμένα. Στο τεκμήριο 2 ανέφερε ότι δεν γνωρίζει ποιος έγραψε σ΄ αυτό ότι στις 18.07.2007 δόθηκαν έναντι ΛΚ200 και επίσης τα τιμολόγια που υπέγραψε δεν ανέγραφαν το ποσό σε ευρώ. Επίσης αναγνώρισε και το τεκμήριο 4 και ανέφερε ότι η υπογραφή είναι του γιου του όπως και για τα υπόλοιπα τιμολόγια ανέφερε ότι είναι πληρωμένα και ισχυρίστηκε ότι τα συγκεκριμένα τιμολόγια δεν του παραδόθηκαν όπως και αρκετά άλλα τιμολόγια τα οποία είχε πληρώσει. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι συνεργάζετο με τους ενάγοντες και την ίδια περίοδο αγόρασε και άλλη ξυλεία την οποία πάλι πλήρωσε και κατέθεσε προς επιβεβαίωση δύο τιμολόγια με ημερομηνίες 31.07.2007 και 24.07.2007 ως τεκμήρια 9 και 10 για τα οποία ανέφερε ότι ήταν πληρωμένα. Στην αντεξέταση επανέλαβε ότι τα τεκμήρια 1-4 είναι πληρωμένα και δεν χρωστά οποιοδήποτε ποσό στους ενάγοντες. Ο ΜΕ1 Νεόφυτος Ησυχίου είναι διευθυντής των εναγομένων. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι τα συγκεκριμένα τιμολόγια δεν έχουν πληρωθεί από τους ενάγοντες γι΄ αυτό και βρίσκονταν στην κατοχή τους. Εξήγησε στο Δικαστήριο τον τρόπο που εκδίδονταν τα συγκεκριμένα τιμολόγια. Ανέφερε ότι οι εναγόμενοι δεν είχε επί πιστώσει λογαριασμό και έτσι τα τιμολόγια εκδίδονταν με την αναγραφή της φράσης cash invoice και όταν πληρώνονταν από τους εναγόμενους είτε κατά την παράδοση είτε αργότερα το τιμολόγιο παραδίδετο στους εναγόμενους ως απόδειξη. Τα ίδια επανέλαβε και στην αντεξέταση και επεξήγησε ότι τα τιμολόγια που κατέθεσε ο ΜΥ1 τεκμήρια 9 και 10 πληρώθηκαν στους ενάγοντες γιατί η συγκεκριμένη ξυλεία δεν παραδιδόταν αν δεν είχε εξοφληθεί προηγουμένως. Ο ΜΕ2 Στέλιος Χατζάντωνας ανέφερε ότι είναι συνέταιρος με τον ΜΕ1 και έχουν την ενάγουσα εταιρεία. Ο μάρτυρας εξήγησε ότι είναι αυτός που έκδωσε το τιμολόγιο με αρ. 018871 ημερομηνίας 18.07.2007 τεκμήριο 2, είναι αυτός που έχει γράψει πάνω το ποσό των ΛΚ200 έναντι εφόσον ο διευθυντής των εναγομένων του έχει πληρώσει και παρέμεινε οφειλόμενο το υπόλοιπο. Ο μάρτυρας επεξήγησε τον τρόπο πώς γινόταν η φόρτωση της ξυλείας, η παράδοση και η πληρωμή των τιμολογίων. Ανέφερε ότι τα τέσσερα τιμολόγια τα οποία δεν έχουν εξοφληθεί δεν ήταν τα τελευταία τιμολόγια, οι εναγόμενοι αγόρασαν ξυλεία, εκδόθηκαν άλλα μεταγενέστερα τιμολόγια τα οποία έχουν πληρωθεί. Του υποδείχθηκε το τιμολόγιο ημερομηνίας 28.06.2007 με αριθμό 018657 και το οποίο ανέφερε είναι πληρωμένο. Το ίδιο ανέφερε και για το τιμολόγιο ημερομηνίας 28.06.2007 με αρ. 018661 τα οποία κατατέθηκαν ως τεκμήρια 13 και 14, εξήγησε ότι εκδόθηκαν την ίδια ημέρα σε διαφορετική ώρα, ανέφερε ότι δεν πρέπει να πληρώθηκαν την ίδια στιγμή γιατί φέρουν υπογραφή αλλά είναι εξοφλημένα τα δύο τιμολόγια. Ο μάρτυρας ανέφερε ότι η αναφορά στο τιμολόγιο cash invoice ισοδυναμεί με απόδειξη εξόφλησης. Ο ΜΕ3 Παναγιώτης Αραούζος ανέφερε ότι κατά την επίδικη περίοδο εργάζετο στους ενάγοντες. Σε σχέση με τα τιμολόγια 1-4 ανέφερε ότι παρέλαβε τη ξυλεία και την παρέδωσε στο μαγαζί των εναγομένων στο Ζακάκι, δεν παρέδωσε τα τιμολόγια γιατί δεν πληρώθηκε. Το ίδιο επανέλαβε και στην αντεξέταση όμως ο μάρτυρας δεν θυμόταν άλλα γεγονότα πλην της αναφοράς του ότι δεν πληρώθηκαν. Στο στάδιο των αγορεύσεων αμφότεροι οι δικηγόροι αναφέρθηκαν στη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου και συγκεκριμένα ο κ. Κάνιας εισηγήθηκε ότι με βάση τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οι ενάγοντες έχουν αποδείξει την υπόθεση τους και κάλεσε το Δικαστήριο να εκδώσει απόφαση ως η απαίτηση. Αντίθετη ήταν η εισήγηση του κ. Χριστοφόρου ο οποίος βασιζόμενος στη φράση cash invoice που αναφέρεται στα τιμολόγια, στη θέση του ΜΕ2 ότι στο τιμολόγιο που αναγράφεται η λέξη cash invoice αποτελεί απόδειξη εξόφλησης εισηγήθηκε ότι τα συγκεκριμένα τιμολόγια έχουν εξοφληθεί. Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω όλους τους μάρτυρες τη στιγμή που κατέθεταν ενώπιον του Δικαστηρίου και με την ίδια προσοχή προχωρώ να εξετάσω τη μαρτυρία τους. Το έργο της αξιοπιστίας είναι ένα πολυσύνθετο και λεπτό έργο παρατήρησης κατατεθέντων μαρτύρων και ορθά έχει χαρακτηριστεί ως το σημαντικότερο καθήκον του Δικαστηρίου. Στην υπόθεση C & A Pelekanos Associates Ltd

(1999)1 (B) Α.Α.Δ. 1273 τονίζονται τα ακόλουθα: «Η αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Η εντύπωση που αφήνει στο Δικαστήριο, αγαθή ή δυσμενής, είναι παράγων εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας. Ο τελευταίος είναι όρος πολυσήμαντος. Η εμφάνιση και συμπεριφορά του μάρτυρα ενόσω καταθέτει, οι αντιδράσεις του κατά πόσο δηλαδή είναι φυσικές ή αφύσικες, ο τρόπος που απαντά, η νευρικότητα ή η επιφυλακτικότητα του, ή η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει, είναι μεταξύ των σημείων που μόνο ο πρωτόδικος δικαστής που τον είδε και τον άκουσε μπορεί να παρατηρήσει και στη συνέχεια να τη χρησιμοποιήσει, το πρίσμα της πείρας όπου διαθέτει και τις γνώσεις του της ανθρώπινης φύσης για να εκτελέσει το πιο σημαντικό και δυσκολότερο ίσως καθήκον του, την εύρεση της αλήθειας». Ασκώντας συνεπώς το πιο πάνω καθήκον μου σε σχέση με τα πρόσωπα που έχουν καταθέσει ενώπιον μου παρατηρώ τα εξής: Ο ΜΥ1 διευθυντής των εναγομένων έχει θέσει ουσιαστικά στο Δικαστήριο ισχυρισμούς ότι τα συγκεκριμένα τιμολόγια έχουν πληρωθεί. Βάσισε τους ισχυρισμούς του στο γεγονός ότι και μετά την έκδοση των επιδίκων τιμολογίων υπήρχε συνεργασία με τους ενάγοντες, εκδοθήκαν και άλλα τιμολόγια τα οποία ως ισχυρίζονται οι ενάγοντες είναι πληρωμένα και πως γίνεται τιμολόγια μεταγενέστερα να είναι πληρωμένα και προηγούμενα τιμολόγια να παραμένουν απλήρωτα. Ουσιαστικά στήριξε τη θέση του στα τεκμήρια 9 και 10 ημερομηνίας 31.07.2007 και 24.07.

1. Παραδέχθηκε ότι υπήρχαν περιπτώσεις που παραδίδετο ξυλεία στην εταιρεία του και οι ενάγοντες πληρώνονταν αργότερα από τον ίδιο. Αυτό που δεν έχει πείσει το Δικαστήριο είναι γιατί τα συγκεκριμένα επίδικα τιμολόγια ευρίσκονταν στα χέρια των εναγόντων και όχι στα χέρια των εναγομένων όπως και σωρεία άλλων τιμολογίων που έχουν εκδώσει και έχουν παραδώσει οι ενάγοντες στους εναγόμενους. Σ΄ αυτό το σημείο η μαρτυρία του διευθυντή των εναγομένων ήταν εντελώς αδύνατη χωρίς οποιαδήποτε στερεά βάση και μπορώ να πω ότι οι ισχυρισμοί των εναγόντων όπως έχουν τεθεί από τους ΜΕ1 και ΜΕ2 είναι πολύ πιο κοντά στην κοινή λογική. Συγκεκριμένα οι ΜΕ1 και ΜΕ2 εξήγησαν ότι τα επίδικα τιμολόγια παρέμειναν στα χέρια των εναγόντων γιατί αυτά δεν έχουν πληρωθεί. Όσον αφορά τα τιμολόγια 9 και 10 έχουν εξηγήσει ότι η ξυλεία που αναφέρετο στα δύο συγκεκριμένα τιμολόγια δεν παραδίδετο αν δεν προηγείτο η πληρωμή τους. Οι αντιφάσεις που υπέπεσε ο διευθυντής των εναγόντων ΜΕ1 και συγκεκριμένα αυτές που αφορούσαν την παράδοση των υλικών, τις ημερομηνίες, το χρόνο παράδοσης τις θεωρώ άνευ σημασίας και δεν έχουν τέτοια δύναμη ώστε να παρασύρουν όλα όσα ο ίδιος έχει καταθέσει. Έχει δώσει πειστικές απαντήσεις γιατί τα συγκεκριμένα τιμολόγια δεν έχουν παραδοθεί στους εναγόμενους. Έδωσε συγκεκριμένες εξηγήσεις για τα τιμολόγια τεκμήρια 9 και 10 τα οποία αφορούν υλικά τα οποία πωλήθηκαν στους εναγόμενους μετά τα επίδικα τιμολόγια και το αναφέρω ανωτέρω. Κρίνω ότι οι ισχυρισμοί του ΜΕ1 αντέχουν στη βάσανο της λογικής και αποδέχομαι τη μαρτυρία του στο σύνολό της. Σε αντίθεση με την μαρτυρία του ΜΥ1 η οποία απορρίπτεται. Καθ' όλα αποδεχτή κρίνεται και η μαρτυρία των ΜΕ2 και ΜΕ3 η οποία στη βάση της ουσιαστικά αποτελεί ενίσχυση των όσων έχει καταθέσει ο ΜΕ
2. Τόσο ο ΜΕ2 όσο και ο ΜΕ3 κατέθεσαν στο Δικαστήριο τα γεγονότα όπως οι ίδιοι τα γνώριζαν και συγκεκριμένα ο ΜΕ2 παραδεχόμενος ότι αυτός έχει σβήσει το επί πιστώσει επί των τιμολογίων και σημείωσε στα τιμολόγια χειρόγραφα της φράση cash invoice και συγκεκριμένα στο τιμολόγιο τεκμήριο 2 εξήγησε ότι ο διευθυντής των εναγομένων του πλήρωσε το ποσό των €200 γι΄ αυτό το σημείωσε αμέσως στο τιμολόγιο και παρέμεινε υπόλοιπο σχετικά μικρότερο ποσό. Φαίνεται ότι δεν υπάρχει διαφωνία ότι ένα τιμολόγιο στο οποίο αναγράφεται τοις μετρητοίς και συγκεκριμένα ξεκαθαρίζεται με τη φράση cash invoice ότι αυτό αποτελεί απόδειξη εξόφλησης των πωληθέντων και παραδοθέντων τιμολογίων. Και όντως αυτό θα συνέβαινε και στη συγκεκριμένη περίπτωση εάν τα συγκεκριμένα πρωτότυπα τιμολόγια ευρίσκονταν στην κατοχή των εναγομένων. Στη συγκεκριμένη περίπτωση τα πρωτότυπα τιμολόγια ευρίσκονταν στην κατοχή των εναγόντων, οι ενάγοντες έχουν δώσει σαφείς εξηγήσεις γιατί τα τιμολόγια αυτά δεν έχουν παραδοθεί στους εναγόμενους εν αντιθέσει με τον ισχυρισμό των εναγομένων ότι αυτά δεν παραδόθηκαν σ΄ αυτούς αν και τα έχουν εξοφλήσει λόγω του ότι έχουν ξεχαστεί κάτι που όμως δεν συνέβαινε με μεγάλο αριθμό τιμολογίων που και οι ίδιοι οι εναγόμενοι παραδέχονται ότι έχουν στην κατοχή τους και είναι εξοφλημένα. Με βάση την κατάληξη μου επί της αξιοπιστίας και την αποδοχή στο σύνολο της μαρτυρίας των εναγόντων καταλήγω ότι οι εναγόμενοι οφείλουν στους ενάγοντες τα ποσά που αναγράφονται στα τιμολόγια τεκμήρια 1-4 μείον το ποσό που έχει πληρωθεί με βάση την αναφορά του τιμολογίου τεκμήριο 2 για προϊόντα που οι ενάγοντες παρέδωσαν σ΄ αυτούς. Συγκεκριμένα οι εναγόμενοι οφείλουν στους ενάγοντες το ποσό των €99,10 (ΛΚ58) που αφορά το τιμολόγιο τεκμήριο 1 ημερομηνίας 09.07.2007, το ποσό των €107,54 (ΛΚ62,94) που αφορά το υπόλοιπο του τιμολογίου τεκμήριο 2 με ημερομηνία 18.07.2007, το ποσό των €463.03 (ΛΚ271) που αφορά το τιμολόγιο τεκμήριο 3 ημερομηνίας 26.07.2007 και το ποσό των €187,95 (ΛΚ110) που αφορά το τιμολόγιο τεκμήριο 4 ημερομηνίας 28.08.
3. Τα επίδικα τιμολόγια, τεκμήρια 1-4, το περιεχόμενο των οποίων έγινε παραδεχτό αναφέρεται σ΄ αυτά ότι εάν δεν εξοφληθούν εντός 60 ημερών από την έκδοση τους θα φέρουν τόκο 9% από την έκδοση τους. Συνεπώς τα υπόλοιπα θα φέρουν τόκο 9% από την έκδοση των τιμολογίων. Ως εκ τούτου εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων για το ποσό των €857,62 (ΛΚ 501,94) με τόκο 9% επί των ποσών €99,10 από 09.07.2007 μέχρι εξοφλήσεως, €107,54 από 18.07.2007 μέχρι εξοφλήσεως, €463,03 από 26.07.2007 μέχρι εξοφλήσεως και €187,95 από 28.08.2007 μέχρι εξοφλήσεως πλέον έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............ Μ. Δρουσιώτης, Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής /ΤΑ Subject: Civil/Other action/Final Αναφορά: Πολιτική - Τιμολόγια. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο