Πανίκου Βασιλείου ν. Mαρίας Κυριάκου, Αρ. Αγωγής: 4377/2011, 23 Δεκεμβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLEM:2011:A362 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ Ενώπιον: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 4377/2011 Μεταξύ: Πανίκου Βασιλείου Ενάγοντα και Mαρίας Κυριάκου Εναγομένης Αίτηση ημερομηνίας 13.10.2011 για έκδοση απόφασης λόγω παράλειψης καταχώρησης Σημειώματος Εμφάνισης Ημερομηνία: 23 Δεκεμβρίου 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα/Αιτητή: κ. Διογένους Για την Εναγομένη/Καθ' ης η Αίτηση: Καμία εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή η οποία καταχωρήθηκε στις 15.9.2011 δια Ειδικά Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος ο Ενάγοντας αξιώνει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, ταλαιπωρία και έξοδα τα οποία υπέστηκε συνεπεία δυστυχήματος που έλαβε χώρα την 21.2.2010. Σύμφωνα με τις ισχυρισμούς του Ενάγοντα στην Έκθεση Απαίτησης, αποκλειστική ευθύνη για το επίδικο δυστύχημα έχει η Εναγόμενη. Σχετικές λεπτομέρειες αμέλειας και παράβασης των νομίμων καθηκόντων της Εναγόμενης παρατίθενται στην παράγραφο 4 της Έκθεσης Απαίτησης. Στις 13.10.2011 ο Ενάγοντας καταχώρησε την υπό κρίση αίτηση με την οποία αιτείται την έκδοση απόφασης εναντίον της Εναγομένης δυνάμει της Δ.17 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας επί το ότι αυτή παρέλειψε να καταχωρήσει Σημείωμα Εμφάνισης στην αγωγή παρόλο που στις 30.9.2011 της επιδόθηκε πιστό αντίγραφο του Κλητηρίου Εντάλματος. Με δεδομένη την προσωπική επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος στην Εναγόμενη στις 30.9.2011 (η Ένορκη Δήλωση του Ιδιώτη Επιδότη Πανίκου Ευλάβη ημερομηνίας 10.10.2011 κατατέθηκε και σημειώθηκε ως Τεκμήριο 1), το Δικαστήριο άκουσε προς το σκοπό απόδειξης της υπόθεσης τη μαρτυρία του Ενάγοντα και του Αστ. 685 κ. Χρίστου Ττοφαρά. Αντιπαραβάλλοντας τα γεγονότα που καταγράφονται στις Ένορκες Δηλώσεις του Ενάγοντα και του Αστ. 685 τις οποίες υιοθέτησαν ενώπιον του Δικαστηρίου, με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του Ενάγοντα στην Έκθεση Απαίτησης αναφορικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επεσυνέβη το επίδικο δυστύχημα, κρίνω υπό τις περιστάσεις ότι ο Ενάγοντας έχει αποδείξει την υπόθεση του εναντίον της Εναγομένης και έχει αποσείσει το αποδεικτικό βάρος που φέρει σε πολιτικές υποθέσεις με βάση τα ακόλουθα: Όπως προκύπτει από την Αστυνομική Έκθεση η οποία έχει ετοιμαστεί σε σχέση με το επίδικο δυστύχημα (Τεκμήριο Β στην Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα), ενώ την 21.2.2010 και ώρα 18:50 η Εναγόμενη οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής EBK 770 ανατολικά στην οδό Ανεμώνης, περιοχή Πάνω Πολεμιδιών, Επαρχία Λεμεσού, με κατεύθυνση την Β' πάροδο Αγίας Αναστασίας, φθάνοντας στη διασταύρωση των δρόμων αυτών και της οδού Γαστριών (στην πορεία της οποίας υπάρχει σήμα ΣΤΟΠ), αυτή κατευθύνθηκε ευθεία με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία του εξ αριστερών ερχόμενου αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής KJR 055 που οδηγούσε ο Ενάγοντας. Όπως δήλωσε ο Αστ. 685 κατά την δια ζώσης μαρτυρία του στο Δικαστήριο, ο δρόμος επί του οποίου κινείτο ο Ενάγοντας ήταν δρόμος προτεραιότητας. Κατά τον χρόνο του δυστυχήματος η άσφαλτος ήταν ξηρή και ο καιρός ήταν αίθριος, ενώ ήταν νύκτα και υπήρχε οδικός φωτισμός. Για τους σκοπούς διερεύνησης του δυστυχήματος, ο Αστ. 685 ετοίμασε συμμετρικό σχέδιο (Τεκμήριο Α στην Ένορκη Δήλωσή του) όπου αποτυπώνονται οι πορείες των δύο οχημάτων και οι τελικές τους θέσεις, το σημείο Χ το οποίο υπέδειξαν οι δύο οδηγοί, όπως επίσης η πινακίδα STOP στην πορεία του οχήματος της Εναγομένης, ενώ παράλληλα καταγράφηκαν οι θέσεις των ενεχόμενων οδηγών σε σχέση με το ατύχημα (το σχετικό έντυπο επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Β στην Ένορκη Δήλωση του κ. Ττοφαρά). Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω στοιχεία, έχω ικανοποιηθεί ότι η Εναγομένη έχει αποκλειστική ευθύνη για το επίδικο δυστύχημα αφού με βάση τα ενώπιον μου στοιχεία και τη μαρτυρία του Ενάγοντα, αυτή εισήλθε στη διασταύρωση χωρίς να σταματήσει στη συμβολή των δύο δρόμων, ενέργεια η οποία συνιστά από μόνη της αμέλεια. Όπως είναι, άλλωστε, νομολογημένο, αμέλεια υπάρχει ακόμα και στην περίπτωση που ο οδηγός της παρόδου σταματήσει στη συμβολή της με τον κύριο δρόμο, εάν πριν εισέλθει σε αυτόν δεν βεβαιώθηκε ότι ήταν ασφαλές να το κάνει σε σχέση με τα οχήματα που χρησιμοποιούν τον κύριο δρόμο κατά προτεραιότητα (βλέπε Παπαδέτης ν. Αστυνομία
(1991)2 ΑΑΔ 279 και Ουλούπη ν. Χρίστου κ.ά.
(1999)1 ΑΑΔ 1508). Με δεδομένη, λοιπόν, την ευθύνη της Εναγομένης για την πρόκληση του δυστυχήματος θα προχωρήσω να αποφασίσω το ύψος των αποζημιώσεων που θα επιδικασθούν υπέρ του Ενάγοντα. Σε σχέση με τις ειδικές αποζημιώσεις, αποτελεί καθιερωμένη αρχή ότι οι ειδικές ζημιές πρέπει να καταγράφονται στις έγγραφες προτάσεις και να αποδεικνύονται με συγκεκριμένη σαφή και αποδεκτή μαρτυρία. Η απόδειξη τους κινείται πάντοτε μέσα σε αυστηρά πλαίσια (βλ. Papakokkinou v. Kanther
(1982)1 AAΔ 65, Kakoullou v. Kakoulli
(1985)1 ΑΑΔ 355, Κούνουνα κ.ά ν. Κώστας Κυριάκου & Υιός Λτδ κ.α.
(2001)1 ΑΑΔ 2126). Ως προς τις ειδικές ζημιές, κρίνω ότι τα πιο κάτω ποσά θα πρέπει να επιδικασθούν υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης αφού τα έξοδα αυτά περιλαμβάνονται στην Έκθεση Απαίτησης και ο Ενάγοντας έχει προσκομίσει στο Δικαστήριο τις σχετικές αποδείξεις:
- Ποσό €85,00 αναφορικά με τα έξοδα ετοιμασίας της Αστυνομικής Έκθεσης (η Αστυνομική Έκθεση επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Β ενώ φωτοαντίγραφο της επιταγής η οποία δόθηκε αναφορικά με το ποσό αυτό επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Γ).
- Ποσό €7.500,00 σε σχέση με τις ζημιές του αυτοκινήτου με αριθμό εγγραφής KJR 055 (η σχετική Έκθεση του κ. Νίκου Μαρκουλλή ημερομηνίας 19.6.2010 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Δ), όπως επίσης €200,00 για τα έξοδα εκτίμησης και τα οδοιπορικά του Εκτιμητή κ. Νίκου Μαρκουλλή (η απόδειξη ημερομηνίας 23.6.2010 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Ε).
- Ποσό €51,25 για τα έξοδα παραμονής του Ενάγοντα στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού για την περίοδο 21.2.2010 - 26.2.2010 (το Τιμολόγιο με αριθμό 79213 ημερομηνίας 19.8.2010 και η Απόδειξη Είσπραξης με αριθμό 251283 ημερομηνίας 20.9.2010 επισυνάπτονται ως Τεκμήρια Ι και Κ αντίστοιχα).
- Συνολικό ποσό €95,68 για την έκδοση των ιατρικών πιστοποιητικών ημερομηνίας 22.6.2010 και 9.8.2010 (η σχετική απόδειξη είσπραξης με αριθμό 251285 ημερομηνίας 22.9.20101 επισυνάπτεται ως μέρος του Τεκμηρίου Κ).
- Ποσό €760,00 για 19 συνεδρίες φυσιοθεραπείας προς €40,00 η κάθε μια (η σχετική Έκθεση του Φυσιοθεραπευτηρίου του κ. Κωνσταντίνου Αριστοτέλους επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Π).
- Ποσό €1.771,62 για απώλεια απολαβών κατά την περίοδο 22.2.2010 - 12.3.2010 κατά την οποία ο Ενάγοντας απουσίασε από την εργασία του στα πλαίσια της αναρρωτικής άδειας που του χορηγήθηκε τόσο από το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού όσο και από τον Δρ. Κ. Π. Ανδρέου (τα σχετικά πιστοποιητικά ασθενείας του Γενικού Νοσοκομείου Λεμεσού για την περίοδο 22.2.2010 - 5.3.2010 και 5.3.2010 - 12.3.2010 επισυνάπτονται ως Τεκμήρια Λ και Μ αντίστοιχα και τα πιστοποιητικά που εκδόθηκαν από τον Δρ. Κ. Π. Ανδρέου για την περίοδο 13.3.2010 - 31.3.2010 και 1.4.2010 - 7.4.2010 επισυνάπτονται ως Τεκμήρια Ξ και Ο αντίστοιχα, ενώ η Κατάσταση Μισθοδοσίας του Ενάγοντα από το Γενικό Λογιστήριο για το έτος 2010 επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Ρ). Σε σχέση με την αξίωση του Ενάγοντα για το ποσό των €400,00 αναφορικά με την αμοιβή του Δρος. Κ. Π. Ανδρέου, ελλείψει οποιασδήποτε μαρτυρίας ή απόδειξης αναφορικά με την καταβολή του ποσού αυτού από τον Ενάγοντα και έχοντας υπόψη ότι στην παράγραφο 8(ε) της Έκθεσης Απαίτησης, το ποσό αυτό αξιώνεται ως έξοδα «έκδοσης ιατρικού πιστοποιητικού από Δρ. Κυριάκο Ανδρέου» ενώ στο Ιατρικό Πιστοποιητικό (Τεκμήριο Ν) το ποσό των €400,00 φαίνεται να αφορά ιατρική αμοιβή, κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η απόδοσή του στον Ενάγοντα. Ως προς τις γενικές αποζημιώσεις, προκύπτει από την Ένορκη Δήλωση του Ενάγοντα και τα επισυνημμένα σε αυτήν Ιατρικά Πιστοποιητικά (Τεκμήρια Η, Θ και Ν) ότι μετά το δυστύχημα ο Ενάγοντας μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού όπου ανέφερε κεφαλαλγία και ευαισθησία στην αυχενική και οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης. H αδρή νευρολογική εκτίμηση ήταν χωρίς παθολογικά ευρήματα ενώ παράλληλα έγινε ο ενδεδειγμένος έλεγχος και ακτινογραφία θώρακα, αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης και δεξιού ώμου όπου δεν διαπιστώθηκε κάτι παθολογικό. Έγινε επίσης υπερηχογράφημα κοιλίας και αξονική τομογραφία αυχενικής μοίρας σπονδυλικής στήλης που ήταν χωρίς παθολογικά προβλήματα. Ο Ενάγοντας εισήχθηκε στη Χειρουργική Κλινική για παρακολούθηση. Εκεί εξετάστηκε από τον Χειρούργο Ορθοπαιδικό Δρ. Η. Ζήνωνος οπότε κατά την κλινική εξέταση ο Ενάγοντας παρουσίαζε άλγος στην αυχενική και οσφυϊκή μοίρα της σπονδυλικής στήλης και περιορισμό στις κινήσεις στροφής, κάμψης και έκτασης της κεφαλής, όπως επίσης άλγος στον δεξιό ώμο με περιορισμό στην κίνηση. Λόγω επιμονής άλγους στην αυχενική μοίρα της σπονδυλικής στήλης, έγινε σε δεύτερο χρόνο και κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του Ενάγοντα στο Χειρουργικό Τμήμα αξονική τομογραφία, χωρίς ωστόσο να προκύψουν οποιαδήποτε ευρήματα. Συνεστήθη στον Ενάγοντα η χρήση παυσίπονων και μαλακού αυχενικού κολάρου, όπως επίσης φυσιοθεραπεία και αυτός εξήλθε από το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού την 26.2.2010 σε καλή γενική κατάσταση. Λόγω του ότι ο Ενάγοντας εξακολουθούσε να έχει πόνους μετά την έξοδό του από το Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού, στις 2.3.2010 επισκέφθηκε τον ιδιώτη Ορθοπεδικό Χειρούργο και Τραυματιολόγο Δρ. Κ. Π. Ανδρέου ο οποίος διαπίστωσε εγκεφαλική διάσειση, ευαισθησία κατά την πίεση πίσω όπισθεν του αυχένα και στην οσφυοϊερά μοίρα της σπονδυλική στήλης, ενώ οι κινήσεις ήταν επώδυνες και περιορισμένες. Συνεστήθη αυχενικός κολλάρος, αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα, φυσιοθεραπεία και παρακολούθηση. Η τελική εξέταση από τον Δρ. Κ. Π. Ανδρέου στις 31.3.2010 έδειξε βελτίωση παρόλο που ο Ενάγοντας εξακολουθούσε να παραπονείται για πόνο και δυσκαμψία του αυχένα μετά από αλλαγές του καιρού και μετά από παρατεταμένη κάμψη, όπως επίσης για πόνο και δυσκαμψία της οσφύος μετά από άρση βάρους ή χειρονακτική εργασία. Όπως προκύπτει από το Ιατρικό Πιστοποιητικό που εξέδωσε ο Δρ. Κ. Π. Ανδρέου ημερομηνίας 20.4.2010 (Τεκμήριο Ν), ο Ενάγοντας υπέστηκε διάστρεμμα αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, εγκεφαλική διάσειση και διάστρεμμα οσφυοϊεράς μοίρας της σπονδυλικής στήλης. Όπως δε ανέφερε ο Ενάγοντας στο Δικαστήριο, σήμερα είναι 31 ετών και μέχρι τώρα αισθάνεται πόνο στον αυχένα και τη μέση με την αλλαγή του καιρού, ενώ δυσκολεύεται στην ανύψωση βαριών αντικειμένων. Παράλληλα, όπως έχει ήδη αναφερθεί πιο πάνω, ο Ενάγοντας απουσίαζε από την εργασία του με αναρρωτική άδεια για περίοδο 45 ημερών και κατά την περίοδο 21.2.2010 - 7.4.2010 παρακολούθησε 19 συνεδρίες φυσιοθεραπείας αποτελούμενες από μηχανήματα φυσιοθεραπείας και αποκατάστασης καθώς και προγράμματα κινησιοθεραπείας με ειδικές μεθόδους και τεχνικές κινητοποίησης για την αποκατάσταση των προβλημάτων του (βλέπε Τεκμήριο Π). Στο στάδιο των αγορεύσεων ο συνήγορος του Ενάγοντα εισηγήθηκε στο Δικαστήριο το ποσό των €12,000 σε σχέση με τις γενικές αποζημιώσεις παραπέμποντας σε σχετική νομολογία. Όπως έχει νομολογηθεί, οι αποζημιώσεις είναι το μέσο με το οποίο εκτιμάται ο πόνος και η ταλαιπωρία του θύματος και δεν θα πρέπει να αποσκοπούν στην τιμωρία του προσώπου που φέρεται ως νομικά υπεύθυνος για τα τραύματα του θύματος. Το ύψος των αποζημιώσεων πρέπει να αντανακλά στη φύση και έκταση των τραυμάτων και του πόνου του θύματος. Τα Δικαστήρια ακολουθούν μια ανοδική πορεία στο θέμα της επιδίκασης αποζημιώσεων για σωματικά τραύματα. Η τάση όμως αυτή δεν είναι ανεξέλεγκτη και πρέπει να περιορίζεται μέσα σε λογικά πλαίσια (βλ. Ανδρέας Καΐλας ν. Ανδρέα Παπαχαραλάμπους ως Διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα Κώστα Σαϊττη, Πολ.Εφ. 248/2006, απόφαση ημερ. 29.5.2009, Χαριλάου ν. Νικολάου
(2003)1 ΑΑΔ 1460, Paraskevaides (Overseas) Ltd and Another v. Christofi
(1982)1 CLR 789 και Fysco Contructing Co Ltd v. Γεωργίου
(1991)1 ΑΑΔ 1014 και Μιχαήλ κ.α. ν. Φίλιος Γ. Συκοπετρίτης Λτδ. κ.α.
(2000)1 ΑΑΔ 1049). Όπως έχει τονιστεί από τον πρώην Πρόεδρο του Ανωτάτου Δικαστηρίου κ. Πική στην υπόθεση Μαυροπετρή ν. Λουκά
(1995)1 ΑΑΔ 66: « Η νομολογία αποκαλύπτει σταθερή άνοδο του επιπέδου των γενικών αποζημιώσεων, τάση που αντανακλά μεγαλύτερη ευαισθησία για τον ανθρώπινο πόνο, την αγωνία της αναπηρίας και την ψυχική οδύνη από την περιθωριοποίηση από τις συνήθεις δραστηριότητες του ανθρώπου. (Βλ. μεταξύ άλλων Paraskevaides (Overseas) Ltd. V. Christofi
(1982)1 CLR 789, Polycarpou v. Adamou
(1988)1 CLR 727, Φοινικαρίδης & άλλη ν. Γεωργίου & άλλων
(1991)1 ΑΑΔ 475, Παναγή ν. Θεοδώρου Πολ. Έφεση 8409, ημερομηνία έκδοσης αποφάσεως 26/11/92, Κωνσταντίνου ν. Ιωάννου Πολ. Έφεση 8179, ημερομηνία έκδοσης αποφάσεως 21/9/93). Σταθερή είναι όμως η αρχή του δικαίου ότι οι αποζημιώσεις πρέπει να είναι κοινωνικά παραδεκτές. Η αποζημίωση για αστικά αδικήματα δεν έχει σκοπό την τιμωρία αλλά την αποκατάσταση. Αυτή τούτη η ατέλεια του χρήματος ως μέσου για αποκατάσταση, δεν πρέπει να επενεργεί προς επαύξηση των αποζημιώσεων.» Περαιτέρω, όπως συνάγεται από τη νομολογία δεν υπάρχει σταθερό μέτρο αποτίμησης του ανθρώπινου πόνου. Οι άλλες αποφάσεις απλά παρέχουν μια γενική καθοδήγηση γιατί δεν υπάρχουν δύο παρόμοιες υποθέσεις που απορρέουν από δυστυχήματα (βλ. Σπύρου ν. Χ"Χαραλάμπους
(1989)1(Ε) ΑΑΔ 298). Κατά τον καθορισμό του ύψους των γενικών αποζημιώσεων τα Δικαστήρια αντλούν καθοδήγηση και λαμβάνουν υπόψη το ύψος των αποζημιώσεων που έχουν επιδικαστεί σε προηγούμενες υποθέσεις, εφόσον βέβαια υπάρχει κάποια αναλογία στην έκταση των κακώσεων και στα επακόλουθα τους, πάντοτε όμως και υπό το φως των αλλαγών τόσο της αγοραστικής αξίας του χρήματος όσο και των εξελίξεων της νομολογίας σε συνάρτηση με όποιους άλλους παράγοντες επιδρούν στην περίπτωση (Βλ. Χρίστος Φωτίου ν. Στέλιου Νεοφύτου κ.α.
(2005)1 ΑΑΔ 1511). Αναζητώντας νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου όπου αντικείμενο εξέτασης ήταν υποθέσεις στις οποίες επιδικάστηκαν αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες ανάλογες με αυτές που υπέστηκε ο Ενάγοντας παρατηρούνται τα ακόλουθα: Στην υπόθεση Ανδρέας Νεοκλέους v. Simon John Worley
(2001)1 ΑΑΔ 652 ο εφεσείων υπέστη βαρύ διάστρεμμα του αυχένα. Τρία χρόνια μετά το δυστύχημα ο θεράπων ιατρός του παρατήρησε μεγάλη αύξηση των οστεοαρθριτικών αλλοιώσεων από αυτές που προϋπήρχαν του τραυματισμού, αύξηση που δεν κρίθηκε φυσιολογική, αποδιδόταν δε μερικώς στον τραυματισμό. Επιδικάστηκαν πρωτόδικα αποζημιώσεις ύψους £2,000 οι οποίες κρίθηκαν ανεπαρκείς από το Εφετείο και αυξήθηκαν σε £3,500. Στην υπόθεση Γρηγόρης Κεζαρίδης v. Κώστα Κωνσταντίνου
(2007)1 ΑΑΔ 1373 , ο εφεσίβλητος είχε υποστεί σοβαρό διάστρεμμα της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, κακώσεις στην κεφαλή και εγκεφαλική διάσειση. Οι πόνοι στον αυχένα και την κεφαλή συνεχίστηκαν για δεκατέσσερις μήνες και για όλο αυτό το χρονικό διάστημα ο εφεσίβλητος ήταν αναγκασμένος να φορεί κολάρο και να επισκέπτεται τον γιατρό του περίπου δύο φορές τον μήνα. Για κάποια περίοδο υποβλήθηκε σε φυσιοθεραπεία. Το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε ποσό £6,000 το οποίο επιδικάστηκε πρωτόδικα υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων, παρατηρώντας όμως ότι το ποσό αυτό ήταν πολύ κοντά στο ανώτατο όριο της αποζημίωσης που θα μπορούσε να επιδικαστεί υπέρ του εφεσίβλητου. Στην υπόθεση Νεόφυτος Χαραλάμπους ν. Χαράλαμπου Αβραάμ
(1999)1 ΑΑΔ 1441, ο εφεσείων ηλικίας 20 ετών τραυματίστηκε στην κεφαλή και στον αυχένα και υπέστη εγκεφαλική διάσειση και ανέπτυξε μετατραυματικό σύνδρομο. Επιδικάστηκε το ποσό των £2,500 ως γενικές αποζημιώσεις και το Εφετείο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση παρατηρώντας ότι το ποσό περιείχε στοιχεία γενναιοδωρίας. Στην υπόθεση Κασιάνα Χαραλάμπους ν. Γιαννάκη Αναστασιάδη
(2003)1 ΑΑΔ 1709 όπου η ενάγουσα-εφεσείουσα υπέστηκε σοβαρή κάκωση και θλαστικό τραύμα ινιακής χώρας του κρανίου, εγκεφαλική διάσειση, σοβαρά διαστρέμματα και θλάσεις αυχένος, θώρακα, ραχέως και οσφύος της επιδικάστηκε ποσό £3,500. Στην υπόθεση Μαρία Παπαγγελοδήμου ν. Ανδρέα Νεοκλέους Ηλιάδη
(1991)1 ΑΑΔ 639, το Εφετείο αύξησε τις αποζημιώσεις που είχαν επιδικασθεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο από £1,500 σε £2,250. Ο ενάγοντας είχε υποστεί εγκεφαλική διάσειση, θλάση αυχένα, θλάση θώρακα, κάταγμα τριών πλευρών, σμίκρυνση του μεσοσπονδύλιου διαστήματος και μικρού βαθμού διαταραχή της αισθητικότητας του δεξιού χεριού. Έχοντας υπόψη μου όλα τα πιο πάνω και ιδιαίτερα τη φύση και έκταση των τραυμάτων που υπέστηκε ο Ενάγοντας καθώς και τη χρονική διάρκεια του πόνου και της ταλαιπωρίας του, όπως επίσης το ότι ο Ενάγοντας εξακολουθεί να έχει ενοχλήσεις και σταθμίζοντας όλους τους σχετικούς παράγοντες, κρίνω ότι το ποσό των €8,500 ως γενικές αποζημιώσεις είναι δίκαιο και εύλογο. Ως εκ τούτου εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγομένης για ποσό €8,500 ως γενικές αποζημιώσεις και για το ποσό των €10.463,55 σε σχέση με τις ειδικές αποζημιώσεις. Αναφορικά με τον τόκο, με βάση τις καθιερωμένες αρχές, εκτός εάν διαπιστωθεί αδικαιολόγητη καθυστέρηση ή ολιγωρία εκ μέρους του ενάγοντα, επιδικάζεται νόμιμος τόκος από την ημέρα γένεσης του αγώγιμου δικαιώματος επί του ποσού των γενικών αποζημιώσεων καθώς και επί των ειδικών αποζημιώσεων, μειωμένος όμως κατά το ήμισυ έτσι ώστε να αντισταθμιστεί το ότι δεν προκύπτει όλη η ζημιά από την αρχή (βλ. Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου
(1991)1 ΑΑΔ 475 και Θεοδούλου ν. A. Panayides Contracting Ltd
(1999)1 AAΔ 2134). Όπως είναι γνωστό, το άρθρο 58Α του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148, μετά των συναφών τροποποιήσεων παρέχει τη δυνατότητα στο Δικαστήριο να επιδικάζει τόκο ίσο με το ύψος του τόκου που καθορίζεται σύμφωνα με τις διατάξεις των εδαφίων
(2),
(3)και
(4)του άρθρου 33 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60μετά των συναφών τροποποιήσεων αναφορικά με ολόκληρο ή μέρος του ποσού των αποζημιώσεων που έχουν επιδικαστεί για σωματικές βλάβες ή θάνατο συνεπεία αστικού αδικήματος για ολόκληρη ή για μέρος της περιόδου μεταξύ της ημερομηνίας κατά την οποία γεννήθηκε το αγώγιμο δικαίωμα και της ημερομηνίας καταχώρησης της αγωγής. Μέχρι την πρόσφατη τροποποίηση του περί Δικαστηρίων Νόμου με τον Τροποποιητικό Νόμο (αρ. 2), Ν.81(Ι)/2008επιδικάζετο νόμιμος τόκος ύψους 8%. Από την ημέρα δημοσίευσης του Ν.81(Ι)/2008, δηλαδή την 15.10.2008, ο νόμιμος τόκος μειώθηκε σε 5,5%. Ανάλογη τροποποίηση επέφερε και ο Τροποποιητικός Νόμος του 2008 (Ν.82(Ι)/2008)στο αντίστοιχο άρθρο 58Α του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148. Λαμβάνοντας, λοιπόν, υπόψη ότι η αγωγή καταχωρήθηκε στις 15.9.2011, ήτοι ενάμιση χρόνο μετά το ατύχημα που έλαβε χώρα την 21.2.2010, χωρίς να δοθεί οποιαδήποτε σχετική εξήγηση, επί του συνολικού ποσού των γενικών και ειδικών αποζημιώσεων εκ €18.963,55 επιδικάζεται τόκος προς 2,75% ετησίως από τη γένεση του αγώγιμου δικαιώματος, ήτοι την 21.2.2010 μέχρι την καταχώρηση της αγωγής και ακολούθως τόκος προς 5,5% ετησίως επί αυτού από 15.9.2011 μέχρι εξοφλήσεως. Επιπλέον, επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγομένης τα έξοδα της αγωγής όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ................ Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής Subject: Civil / Other Actions / Final Αναφορά: Απόδειξη/Ατύχημα/Γενικές και Ειδικές Αποζημιώσεις cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο