← Κύπρος

Χριστίνας Κώστα ν. Μιχάλη Γαστρινάκη, Αρ. Αγωγής: 3295/2007, 10 Ιανουαρίου 2011

Χριστίνας Κώστα ν. Μιχάλη Γαστρινάκη, Αρ. Αγωγής: 3295/2007, 10 Ιανουαρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2011:A1 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 3295/2007 Μεταξύ: Χριστίνας Κώστα Ενάγουσα και Μιχάλη Γαστρινάκη Εναγομένου 10 Ιανουαρίου 2011 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: κ. Γ. Λουκαϊδης Για τον Εναγόμενο: κα Στ. Ερωτοκρίτου Α Π Ο Φ Α Σ Η

  1. Η ενάγουσα αξιώνει γενικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες ως επίσης και ειδικές αποζημιώσεις για ζημιές που υπέστη συνεπεία ατυχήματος που επισυνέβη στις 14.6.2007 στην επαρχία Λάρνακος.
  2. Προς στοιχειοθέτηση της απαίτησης έδωσε μαρτυρία η ενάγουσα ως επίσης και τρεις άλλοι μάρτυρες, ο αστ. 3216 Σ. Κωνσταντίνου και οι γιατροί Σ. Κυριακίδης και Σ. Σεργίου. Καμιά άλλη μαρτυρία δεν προσκομίστηκε στο Δικαστήριο. 3.1 Ο αστ. 3216 Σ. Κωνσταντίνου εξέτασε το επίδικο ατύχημα που επισυνέβη στις 14.6.2007 και περί ώρα 19:30 στο δρόμο Αβδελλερού - Τρούλλων. Στο πιο πάνω ατύχημα ενεπλάκησαν τα οχήματα με αρ. εγγραφής ΑΑR 542 το οποίο οδηγούσε ο εναγόμενος με συνεπιβάτη την ενάγουσα και το όχημα με αρ. εγγραφής ΚΗΖ 267 το οποίο οδηγούσε η Έλενα Κωνσταντίνου. Η ενάγουσα επέτρεψε στον εναγόμενο να οδηγήσει το πιο πάνω αυτοκίνητο. Πρόκειται για δρόμο διπλής κατεύθυνσης συνολικού πλάτους 5.20 μέτρα. Κατά την ώρα του ατυχήματος υπήρχε αρκετός φωτισμός, ο καιρός ήταν αίθριος και το οδόστρωμα στεγνό. 3.
  3. Το όχημα με αρ. εγγραφής AAR 542 κατευθύνετο προς Τρούλλους ενώ το άλλο όχημα είχε αντίθετη κατεύθυνση. Το σημείο σύγκρουσης βρίσκεται 3.30 μέτρα από το αριστερό παγκέτο σύμφωνα με την πορεία του οχήματος AAR 542 δηλαδή βρίσκεται στην δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας σύμφωνα με την πορεία του οχήματος AAR
  4. Τα δύο οχήματα συγκρούστηκαν μετωπικά. Με το σημείο σύγκρουσης συμφώνησαν και οι δύο οδηγοί. Ασθενοφόρο μετέφερε στο νοσοκομείο τόσο την ενάγουσα όσο και την οδηγό του οχήματος KHZ
  5. 3.
  6. Στις 22.6.2007 έλαβε κατάθεση από την Χριστίνα Κωστή (τεκμ.3) ιδιοκτήτρια του αυτοκινήτου AAR 542 και τον οδηγό του εν λόγω αυτοκινήτου (τεκμ. 2). 3.
  7. Σύμφωνα με τον αστ. 3216 Σ. Κωνσταντίνου ο εναγόμενος δεν θυμόταν πως επισυνέβη το ατύχημα και όταν τον κατηγόρησε γραπτώς του απάντησε «Τι να σου πω αφού δεν θυμάμαι τίποτε». Εναντίον του εναγομένου καταχωρήθηκε η ποινική υπόθεση 16503/07 που αφορούσε το αδίκημα της αμελούς οδήγησης. Ο εναγόμενος παραδέχθηκε ενοχή και του επιβλήθηκε χρηματική ποινή ΛΚ 200.- και περαιτέρω του επιβλήθηκαν και δύο βαθμοί ποινής.
  8. Η ενάγουσα στη μαρτυρία της ανέφερε τα ακόλουθα: α) Είναι ιδιοκτήτρια του οχήματος με αρ. εγγραφής AAR
  9. Ο εναγόμενος κατά τον επίδικο χρόνο ήταν ο αρραβωνιαστικός της και διέμεναν μαζί. Στις 14.6.2007 του επέτρεψε να οδηγήσει το εν λόγω όχημα. Ενώ ο αρραβωνιαστικός της, οδηγούσε το πιο πάνω αυτοκίνητο με σκοπό να μεταβούν στο σπίτι τους στους Τρούλλους συγκρούστηκε με άλλο όχημα. Όπως χαρακτηριστικά δήλωσε οδηγώντας ο εναγόμενος έκαμνε την δουλειά της για να πάει στο σπίτι της. Εάν επιθυμούσε μπορούσε να οδηγήσει και η ίδια. β) Συνεπεία της πιο πάνω σύγκρουσης το όχημα της καταστράφηκε ολοσχερώς. Διόρισε τον εκτιμητή κ. Γ. Τζιρκαλλή ο οποίος ετοίμασε σχετική εκτίμηση σύμφωνα με την οποία το εν λόγω όχημα καταστράφηκε ολοσχερώς (τεκμ. 4). Σύμφωνα με την πιο πάνω έκθεση, η αξία του αυτοκινήτου πριν το ατύχημα ήταν €1.452,31 και η αξία του μετά το ατύχημα ήταν €85,
  10. Έτσι η ενάγουσα υπέστη ζημιά που ανέρχεται στο ποσό των €1.366,88 πλέον €98,24 έξοδα του εκτιμητή. γ) Περαιτέρω συνεπεία του πιο πάνω ατυχήματος τραυματίστηκε. Αρχικά μετέβη στο νοσοκομείο Λάρνακος όπου έτυχε των πρώτων βοηθειών. Δεν κρατήθηκε για νοσηλεία. Σε μεταγενέστερο χρονικό διάστημα επισκέφθηκε το γιατρό Σ. Κυριακίδη και ακολούθως επισκέφθηκε τον γιατρό Σ. Σεργίου στον οποίο την παρέπεμψε η δικηγόρος της κα Σ. Ποιητού. Η ίδια καθόρισε τις σωματικές της βλάβες ως ακολούθως: (I) Τραυματίστηκε στον καρπό του δεξιού της χεριού και ως εκ τούτου φούσκωσε και της τοποθέτησαν γύψο. (II) Κόπηκε η γλώσσα της και για δύο περίπου μήνες δεν μπορούσε να φάει και να μιλήσει. (III) Στο αριστερό της χέρι υπάρχει γυαλί και ο γιατρός κ. Σ. Κυριακίδης της ανέφερε ότι απαιτείται εγχείρηση για να αφαιρεθεί. (IV) Υπέστη αιμάτωμα στο δεξί της γόνατο και το πονούσε για περίπου τρεις μήνες. (V) Είχε πόνους στον αυχένα για περίοδο περίπου τριών μηνών και της τοποθέτησαν κολάρο για τρεις βδομάδες. Αρχικά στις Πρώτες Βοήθειες δεν ανέφερε για το πρόβλημα στον αυχένα και τη μέση. Δύο μέρες μετά το ατύχημα μετέβη εκ νέου στις Πρώτες Βοήθειες όπου ακτινογραφήθηκε στον αυχένα και της συνέστησαν κολάρο. Εξακολουθεί να έχει πόνο με την αλλαγή του καιρού, όταν υπάρχει κόπωση και υγρασία. Για πρώτη φορά παραπονέθηκε για το πρόβλημα στη μέση της όταν μετέβη για να της βγάλουν το γύψο. (VI) Εξακολουθεί να έχει μέχρι και σήμερα πόνους στη μέση. (δ) Στα πλαίσια της ακροαματικής διαδικασίας παρουσίασε ιατρικό πιστοποιητικό του γιατρού Γ. Κοκκινόφτα (τεκμ. 5) το οποίο κατατέθηκε ως προς την αλήθεια του περιεχομένου. Σύμφωνα με το πιο πάνω ιατρικό πιστοποιητικό η ενάγουσα ηλικίας, 21 ετών, μεταφέρθηκε στις 14.6.2007 στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακος κατόπιν τροχαίου ατυχήματος. Κατά την πρώτη εξέταση διαπιστώθηκε ότι υπέστη κάκωση δεξιού καρπού και κατά τον ακτινολογικό έλεγχο δεν διαγνώστηκε οστική αλλοίωση. Λόγω των κακώσεων του δεξιού καρπού, της τοποθετήθηκε γύψινος νάρθηκας και της δόθηκαν κατάλληλες οδηγίες. Απολύθηκε από τις Πρώτες Βοήθειες και παρακολουθείτο στα εξωτερικά ιατρεία. Στις 11.7.2007 αφαιρέθηκε ο γύψινος νάρθηκας και οι κινήσεις του δεξιού καρπού ήταν χωρίς πρόβλημα και δεν παραπονέθηκε για πόνο ως επίσης κατά τον ακτινολογικό έλεγχο δεν διαφάνηκε οστική αλλοίωση. Στις 29.7.2008 επανεξετάστηκε στα εξωτερικά ιατρεία και παραπονέθηκε για πόνο στην οσφυϊκή μοίρα. Κατά την κλινική και ακτινολογική εξέταση δεν διεφάνη οστική αλλοίωση. Της χορηγήθηκε αντιφλεγμονώδης αγωγή και τις δόθηκαν οι κατάλληλες οδηγίες. Η αποθεραπεία της εναγομένης σύμφωνα με τον γιατρό Γ. Κοκκινόφτα ήταν πλήρης. (ε) Η ενάγουσα κατέβαλε το ποσό των €47,84 για την ετοιμασία του ιατρικού πιστοποιητικού τεκμ. 5 (βλ. τεκμ. 6). (στ) Η ίδια ανέφερε ότι μέχρι την 14.6.2007 δεν εργαζόταν. Θα άρχιζε εργασία στα αφορολόγητα του αεροδρομίου Λάρνακος στις 17.6.2007 πλην όμως συνεπεία του ατυχήματος δεν μπορούσε να εργαστεί και μετέβη στην εργασία μετά από πάροδο περίπου πέντε εβδομάδων. Παρουσίασε βεβαίωση του Επαρχιακού Γραφείου Κοινωνικών Ασφαλίσεων (τεκμ. 7) σύμφωνα με το οποίο εργάστηκε σαν μισθωτή στον εργοδότη C.T.C. -ARI Airports για την περίοδο από 16.7.07 μέχρι 30.11.07 και οι απολαβές της για τον μήνα Ιούλιο ήταν £274.-, για τον μήνα Αύγουστο ήταν £543.-, για τον μήνα Σεπτέμβριο ήταν £581.-, για τον μήνα Οκτώβριο ήταν £594.- και για τον μήνα Νοέμβριο ήταν £607.-. Εργάστηκε μέχρι και τον Νοέμβριο του 2007 όπου την έδιωξαν και στη συνέχεια εργάστηκε σε επιχείρηση αγοραπωλησίας αυτοκινήτων. Αντεξεταζόμενη ανέφερε ότι ζήτησε από τους εργοδότες της, στα αφορολόγητα, να της δώσουν βεβαίωση ότι θα την προσελάμβαναν στις 17.6.07 πλην όμως δεν της έδωσαν γιατί η συμφωνία ήταν προφορική. (ζ) Κατέβαλε το ποσό των €100 για τη ρυμούλκηση του αυτοκινήτου της, γεγονός το οποίο δεν αμφισβητήθηκε ως επίσης κατέβαλε και το ποσό των €7,98 για αγορά φαρμάκων (τεκμ. 8). Συνολικά κατέβαλε το ποσό των €107,
  11. (η) Αντεξεταζόμενη για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες επισυνέβη το ατύχημα ανέφερε ότι ο αρραβωνιαστικός της οδηγούσε κανονικά και κατά τη γνώμη της δεν οδηγούσε με υπερβολική ταχύτητα και απ΄ ότι θυμόταν οδηγούσε στην δική τους λωρίδα κατεύθυνσης. Από τη στιγμή όμως που η αστυνομία ανέφερε ότι η σύγκρουση επισυνέβη στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας τότε έτσι είχαν τα πράγματα. (ι) Αντεξεταζόμενη δήλωσε ότι συνεπεία των προβλημάτων που αντιμετωπίζει δεν μπορεί να εργαστεί ως πωλήτρια. (κ) Θα επανέλθω στη μαρτυρία της στο στάδιο της αξιολόγησης.
  12. Ο γιατρός Σ. Κυριακίδης στη μαρτυρία του ανέφερε τα ακόλουθα: (α) Είναι χειρούργος γιατρός από το
  13. (β) Στις 19.6.2007 εξέτασε την ενάγουσα και όταν μετέβη σ΄ αυτόν έφερε κολάρο κα του παραπονέθηκε για πόνο στον αυχένα, στον θώρακα και είχε δυσκολία στην ομιλία. Διαπίστωσε ότι το δεξιό αντιβράχιο της, ήταν στον γύψο και έφερε κολάρο για τον πόνο. Η γλώσσα της ήταν φουσκωμένη και είχε 1-1½ εκατοστό σχίσιμο στην άκρη της με αποτέλεσμα η ομιλία της να ήταν εξασθενημένη. Επίσης είχε κάκωση στο δεξιό της γόνατο και εκδορές στον αριστερό της καρπό με πιθανότητα να υπήρχε τεμάχιο σπασμένου γυαλιού. Αντεξεταζόμενος ανέφερε ότι υπάρχει πιθανότητα να μην υπάρχει γυαλί καθότι από την απλή ακτινογραφία δεν διαφάνηκε κάτι τέτοιο. Θα διαφανεί στο πέρασμα του χρόνου οπότε και θα αντιδράσει το ξένο σώμα. Δήλωσε δε ότι η ενάγουσα ήταν υπέρβαρη και η παχυσαρκία σε νεαρά πρόσωπα μπορεί να προκαλέσει προβλήματα στη μέση πλην όμως δεν ήταν σε θέση να το καθορίσει με βεβαιότητα καθότι δεν είναι ειδικός ορθοπεδικός.
  14. Ο γιατρός Σ. Σεργίου στη μαρτυρία του ανέφερε τα ακόλουθα: α) Είναι ορθοπεδικός από το
  15. Εξέτασε την ενάγουσα συνολικά σε τρεις περιπτώσεις. Για πρώτη φορά την εξέτασε την 29.10.2008 με εντολή του δικηγόρου της για να ετοιμαστεί σχετικό πιστοποιητικό, πράγμα το οποίο έπραξε (τεκμ. 10). Για την ετοιμασία του, έλαβε υπόψη του τρία πιστοποιητικά τα οποία εκδόθηκαν από το Νοσοκομείο Λάρνακος και ένα πιστοποιητικό το οποίο εκδόθηκε από τον γιατρό Σ. Κυριακίδη. (β) Η ενάγουσα του παραπονέθηκε για πόνο στον αυχένα κατά διαστήματα, τα οποία παρουσιάζονται με την υγρασία, την αλλαγή του καιρού και την κόπωση. Τα πιο πάνω προβλήματα αραίωσαν χωρίς όμως να έχουν εξαφανιστεί. Εκείνο που ενοχλεί την ενάγουσα είναι ο πόνος στη μέση ο οποίος υφίσταται και επιδεινώνεται μετά από κόπωση. Έγινε εξέταση όλων των ακτινογραφιών που έβγαλε τόσο στον αυχένα όσο και στη μέση και δεν διαπιστώθηκαν κατάγματα ή εξαρθρήματα. Επίσης δεν διαπιστώθηκε βλάβη από το περιφερικό νευρικό σύστημα. Οι κινήσεις του δεξιού καρπού ήταν πλήρεις και ανώδυνες. Δεν διαπιστώθηκαν σημάδια σε διάφορα σημεία του σώματος. (γ) Για την έκδοση του πιο πάνω πιστοποιητικού χρέωσε το ποσό των €170.- (τεκμ. 11). (δ) Στο ιατρικό πιστοποιητικό που εξέδωσε (τεκμ. 10) μεταξύ άλλων αναφέρονται: «Γνώμη-Πρόγνωση: Ο τραυματισμός της εν λόγω ασθενούς ήτο αποτέλεσμα του τροχαίου ατυχήματος. Έχει υποστεί βαρύ διάστρεμμα αυχένος, θλάση οσφύος, θλάση θώρακος, κάκωση αριστερού καρπού, κάκωση δεξιού καρπού, κάκωση δεξιού γόνατος, πολλαπλές εκδορές και θλαστικά τραύματα τα οποία πιθανόν να οφείλονται σε θραύσματα γυαλιών. Έχει υποφέρει και ταλαιπωρηθεί αφάνταστα με ακινητοποίηση του αυχένα με μαλακό κολάρο, με ακινητοποίηση του καρπού με γύψινο νάρθηκα. Σήμερα τα περισσότερα ενοχλήματα έχουν υποχωρήσει τόσο στον καρπό όσο και στον αυχένα, χωρίς όμως να εξαφανιστούν από τον αυχένα. Αυτό που επιμένει είναι ο πόνος στη μέση, ο οποίος βασανίζει την ασθενή μετά από κόπωση, υγρασία και αλλαγή του καιρού. Λόγω του ότι τα προβλήματα στη μέση επιμένουν, συνιστώ όπως η ασθενής υποβληθεί σε μαγνητική τομογραφία για περαιτέρω στοιχειοθέτηση των υπολοίπων καταλοίπων αυτού, διότι οι ακτινογραφίες δεν έχουν δείξει οστική βλάβη. Εξακολουθεί να παίρνει φάρμακα για τον πόνο στη μέση που έχει κατά διαστήματα. Ο τραυματισμός αυτός κράτησε την ασθενή μακριά από κάθε δραστηριότητα και εργασία για δυόμιση μήνες περίπου.» (ε) Αντεξεταζόμενος ανέφερε με βάση τα πιστοποιητικά των άλλων γιατρών και από την εξέταση του ιδίου εξήγαγε το συμπέρασμα ότι υπέστη βαρύ διάστρεμμα αυχένος. Στο πιστοποιητικό ημερ. 16.6.2007 αναφέρει αυχεναλγία. Περαιτέρω δήλωσε ότι εξήγαγε ότι υπέστη θλάση οσφύος αφού στις 29.7.08 επανεξατάστηκε στα εξωτερικά ιατρεία γιατί είχε πόνο στη μέση. Περαιτέρω δήλωσε ότι για ένα χρόνο δεν παρουσίασε στοιχεία για πόνο στην οσφυϊκή μοίρα και πιθανόν τα προβλήματα στη μέση να οφείλονται λόγω του βάρους της πλην όμως το ατύχημα επηρέασε. Περαιτέρω δήλωσε ότι στον καρπό αποθεραπεύτηκε πλήρως.
  16. Μέσα από την ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση αν αξιολογήσω την μαρτυρία τους με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την αμεσότητα και ευθύτητα των απαντήσεων αλλά και την λογικότητα της εκδοχής τους. Περαιτέρω όπως έχει νομολογηθεί η συμπεριφορά εμπειρογνώμονα στο εδώλιο είναι όπως και στην περίπτωση κάθε άλλου μάρτυρα, κριτήριο με βάση το οποίο μπορεί να διαγνωστεί η αξιοπιστία του. (βλ. Vassiliko Cement Works Ltd v. Stavrou

(1978)1 CLR, Νικολάου ν. Σταύρου
(1992)1 (Β) ΑΑΔ 746, Star Fiber Glass v. Elneda Trading Ltd
(1992)1 ΑΑΔ 875).
  1. Η ενάγουσα μέσα από την ζωντανή και παλμώδη ατμόσφαιρα της δίκης δεν μου έκανε καλή εντύπωση για τους λόγους που εξηγούνται πιο κάτω: α) Η μαρτυρία της χαρακτηρίζεται από το στοιχείο της υπερβολής. Ισχυρίστηκε ότι κόπηκε η γλώσσα της και για δυο περίπου μήνες δεν μπορούσε να φάει και να μιλήσει. Επί τούτου ο γιατρός Σ. Κυριακίδης ανέφερε ότι υπήρχε σχίσιμο στην γλώσσα και ότι δυσκολευόταν στην ομιλία. β) Δήλωσε ότι στο αριστερό της χέρι υπάρχει γυαλί και ο γιατρός Σ. Κυριακίδης της ανέφερε ότι απαιτείται εγχείριση για να αφαιρεθεί. Ο εν λόγω γιατρός στην μαρτυρία του δήλωσε ότι υπάρχει πιθανότητα να μην υπάρχει γυαλί στο χέρι της και κάτι τέτοιο δεν διαφάνηκε από την απλή ακτινογραφία αλλά ούτε και από την κλινική εξέταση. γ) Ισχυρίστηκε ότι πλέον δεν μπορεί να εργαστεί ως πωλήτρια. Ο ισχυρισμός της αυτός έρχεται σε αντίθεση με τα παραδεκτά γεγονότα και ειδικότερα ότι η αποθεραπεία της ήταν πλήρης. Πέραν δε τούτου όπως διαφαίνεται από την ίδια την μαρτυρία της, ένα περίπου μήνα μετά το ατύχημα και ειδικότερα τον Ιούλιο του 2007 εργάστηκε στα αφορολόγητα του αεροδρομίου Λάρνακας. δ) Ανέφερε ότι θα εργοδοτείτο στα αφορολόγητα στις 17.6.07 πλην όμως λόγω του ατυχήματος δεν εργοδοτήθηκε κατ΄ εκείνη την ημέρα. Ζήτησε από τους εργοδότες της να της δώσουν βεβαίωση ότι θα την προσελάμβαναν στις 17.6.07 πλην όμως δεν της παρέδωσαν τέτοια βεβαίωση γιατί η συμφωνία ήταν προφορική. Ο εν λόγω ισχυρισμός της δεν έπειθε. ε) Όπως διαφαίνεται από το σύνολο της μαρτυρίας το επίδικο ατύχημα επισυνέβη στις 14.6.07 και η ενάγουσα μεταφέρθηκε την ίδια ημέρα στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας όπου έτυχε περίθαλψης και δεν κρατήθηκε για νοσηλεία. Ο δε γιατρός Γ. Κοκκινόφτας διαπίστωσε τα όσα εκτίθενται στην παρ. 4(δ). Μετά από λίγες μέρες και ειδικότερα στις 19.6.07 η ενάγουσα επισκέπτεται τον γιατρό Σ. Κυριακίδη, ο οποίος διαπιστώνει τα όσα εκτίθενται στην παρ.
  2. Μετά από πάροδο περίπου 16 μηνών και ειδικότερα στις 29.10.08 επισκέπτεται τον γιατρό Σ. Σεργίου κατόπιν εντολής της δικηγόρου της. Σύμφωνα με το ιατρικό πιστοποιητικό του δρ. Γ. Κοκκινόφτα (τεκμ.5) παραπονείται για πόνο στην οσφυϊκή μοίρα στις 29.7.
  3. Δεν αναφέρεται οτιδήποτε στο εν λόγω πιστοποιητικό ότι παραπονέθηκε όταν της αφαιρέθηκε ο γύψινος νάρθηκας στις 11.7.07 όπως η ίδια ισχυρίστηκε. Πέραν δε τούτου ο γιατρός Σ. Κυριακίδης δεν ανέφερε ότι του παραπονέθηκε για πόνο στην οσφυϊκή μοίρα όταν την εξέτασε τον Ιούνιο του
  4. Παραπονέθηκε για πόνο στην συγκεκριμένη περιοχή όταν την εξέτασε ο γιατρός Σ. Σεργίου στις 29.10.08 και τρεις περίπου μήνες προηγουμένως όπου επισκέφθηκε το Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας. στ) Για ένα περίπου χρόνο, δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας ότι παραπονέθηκε καθ΄ οιονδήποτε τρόπο για πόνο στην οσφυϊκή μοίρα και παραπονείται για πρώτη φορά στις 29.7.08, μετά την καταχώρηση της αγωγής και ακολούθως στον γιατρό Σ. Σεργίου. ζ) Γενικά η όλη παρουσία της στο εδώλιο του μάρτυρα δεν ήταν θετική. Εμφανής ήταν η πρόθεση της να υπερμεγενθύνει τους τραυματισμούς και τα επακόλουθα τους για να αποκτήσει ωφελήματα. Συνακόλουθα δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία της σε όση έκταση έρχεται σε αντίθεση με τα αδιαμφισβήτητα και παραδεκτά γεγονότα.
  5. Ο γιατρός Σ. Κυριακίδης μου έκανε εξαιρετική εντύπωση. Δεν περιέπεσε σε καμιά ουσιαστική αντίφαση ικανή να κλονίσει την αξιοπιστία του καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Ήταν μάρτυρας της αλήθειας και συνακόλουθα αποδέχομαι τη μαρτυρία του.
  6. Τα ίδια όμως δεν ισχύουν για τον γιατρό Σ. Σεργίου ο οποίος δεν μου έκανε καλή εντύπωση για τους λόγους που θα εξηγηθούν πιο κάτω: α) Η μαρτυρία του όπως και αυτή της ενάγουσας χαρακτηριζόταν από υπερβολή. Ισχυρίστηκε ότι η ενάγουσα υπέφερε και ταλαιπωρήθηκε αφάνταστα και ο τραυματισμός της την κράτησε μακριά από κάθε δραστηριότητα και εργασία για 21/2 μήνες περίπου. Όπως η ίδια η ενάγουσα ανέφερε πέντε περίπου εβδομάδες μετά το ατύχημα εργάστηκε. Συνεπώς τα όσα ανέφερε ο γιατρός έρχονται σε αντίθεση με τα όσα ανέφερε η ίδια η ενάγουσα. β) Ισχυρίστηκε ότι η ενάγουσα υπέστη θλάση οσφύος αφού στις 29.7.08 εξετάστηκε στα εξωτερικά ιατρεία του Νοσοκομείου Λάρνακας γιατί είχε πόνο στη μέση. Είναι γεγονός ότι κατ΄ εκείνη την ημέρα εξετάστηκε όπου παραπονέθηκε για πόνο στην οσφυϊκή μοίρα. Δεν αναφέρεται στο πιστοποιητικό του γιατρού Γ. Κοκκινόφτα ότι είχε θλάση οσφύος. γ) Εξήγαγε το συμπέρασμα ότι υπέστη βαρύ διάστρεμμα αυχένος και από τα πιστοποιητικά των άλλων γιατρών. Δεν παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε πιστοποιητικό που να καταδεικνύει ότι η ενάγουσα υπέστη βαρύ διάστρεμμα αυχένος. Το ιατρικό πιστοποιητικό του Γ. Κοκκινόφτα (τεκμ.5) δεν αναφέρει κάτι τέτοιο αλλά ούτε και το πιστοποιητικό του γιατρού Σ. Κυριακίδη (τεκμ.9) το οποίο το μόνο που αναφέρει είναι ότι έφερε κολάρο για τον πόνο στον αυχένα. Τίποτε άλλο. δ) Για όλους τους πιο πάνω λόγους δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του γιατρού Σ. Σεργίου σε όση έκταση έρχεται σε αντίθεση με τα παραδεκτά και αδιαμφισβήτητα γεγονότα.
  7. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση τα πραγματικά γεγονότα έχουν ως ακολούθως: α) Η ενάγουσα ήταν η ιδιοκτήτρια του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΑΑR 542 και στις 14.6.07 ο εναγόμενος, αρραβωνιαστικός της ενάγουσας, οδηγούσε το όχημα. β) Στις 14.6.07 ο εναγόμενος οδηγούσε το αυτοκίνητο με αρ. εγγραφής ΑΑR 542 με συνοδηγό την ενάγουσα στο δρόμο Αβδελλερού - Τρούλλων με κατεύθυνση τους Τρούλλους για να μεταβούν στην οικία τους. Η Έλενα Κωνσταντίνου οδηγούσε στον πιο πάνω δρόμο το όχημα με αριθμούς εγγραφής ΚΗΖ 267 με αντίθετη κατεύθυνση. Πρόκειται για δρόμο διπλής κατεύθυνσης συνολικού πλάτους 5.20 μέτρα. Ο εναγόμενος ενώ οδηγούσε το πιο πάνω αυτοκίνητο εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας με αποτέλεσμα να συγκρουστεί μετωπικά με το άλλο αυτοκίνητο. Η σύγκρουση επισυνέβη 3.30 μέτρα από την αριστερή άκρη του δρόμου σύμφωνα με την πορεία του εναγομένου. Το ατύχημα επισυνέβη γύρω στις 19:30 και υπήρχε αρκετός φωτισμός, ο καιρός ήταν αίθριος και το οδόστρωμα στεγνό. γ) Μετά το ατύχημα η ενάγουσα μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο γενικό νοσοκομείο Λάρνακας όπου διαπιστώθηκαν οι τραυματισμοί που περιγράφονται στην παρ. 4(δ). Λίγες μέρες μετά και ειδικότερα στις 19.6.07 επισκέφθηκε τον γιατρό Σ. Κυριακίδη και του παραπονέθηκε για πόνο στον αυχένα, στο θώρακα και είχε τραύμα στη γλώσσα. Διαπίστωσε ότι το δεξί της χέρι ήταν στο γύψο και έφερε κολάρο στον αυχένα. Η γλώσσα της ήταν φουσκωμένη και υπήρχε σχίσιμο 1 - 11/2 εκ. στην άκρη με αποτέλεσμα να δυσκολεύεται στην ομιλία της. Επίσης διαπίστωσε κάκωση στο δεξί της γόνατο και εκδορές στον αριστερό της καρπό με πιθανότητα να υπήρχε τεμάχιο σπασμένου γυαλιού κάτι το οποίο δεν διαπιστώθηκε μέχρι σήμερα. Στις 29.7.08 επισκέφθηκε τα εξωτερικά ιατρεία του νοσοκομείου Λάρνακας και παραπονέθηκε για πόνο στην οσφυϊκή μοίρα. Κατά την κλινική και ακτινολογική εξέταση δεν διεφάνη οστική αλλοίωση και της χορηγήθηκε αντιφλεγμονώδης αγωγή. Η αποθεραπεία της ήταν πλήρης. 12.
  8. Η ευπαίδευτη συνήγορος του εναγόμενου εισηγήθηκε ότι η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί καθότι η ενάγουσα είναι αντιπρόσωπος του εναγόμενου και υπέχει εκ προστήσεως ευθύνη για τις πράξεις του τελευταίου αφού είναι η ιδιοκτήτρια του αυτοκινήτου, έδωσε εντολή σ΄ αυτόν να οδηγήσει και είχαν κοινό συμφέρον και σκοπό. Παρέπεμψε δε στην υπόθεση Scarsbrook and others v. Mason QBD 5.10.
  9. 12.2 Στην υπόθεση Scarsbrook, οι ενάγοντες βρίσκονταν σε πεζόδρομο, ο οδηγός αυτοκινήτου έχασε τον έλεγχο του, λόγω υπερβολικής ταχύτητας με αποτέλεσμα να τραυματίσει τους ενάγοντες. Το εν λόγω αυτοκίνητο οδηγείτο από πρόσωπο το οποίο δεν είχε την συγκατάθεση του ιδιοκτήτη και ο εναγόμενος επέβαινε σ΄αυτό και δεν γνώριζε τον οδηγό του αυτοκινήτου αλλά συνταξίδευε με σκοπό ψυχαγωγικό ταξίδι και συνεισέφερε στην βενζίνη. Αποφασίστηκε ότι οι ενάγοντες δικαιούνταν τις ζημιές που υπέστησαν εναντίον του εναγόμενου αφού ο οδηγός του αυτοκινήτου ενεργούσε ως αντιπρόσωπος, οι οποίοι ευθύνονταν μαζί και ξεχωριστά για την αμέλεια. 12.3 Στην υπόθεση Μιλτιάδους ν. Χ»Στεφάνου
(2000)1 (Γ) ΑΑΔ 1776 εξετάστηκε κατά πόσο η αξίωση του εφεσίβλητου μπορεί να μειωθεί κατά το ποσοστό της ευθύνης της συζύγου του, οδηγού του αυτοκινήτου του, έστω, και αν η τελευταία δεν είναι διάδικος. Η οδηγός είχε την ιδιότητα του υπηρέτη ή αντιπροσώπου του ενάγοντα ή οδηγούσε για σκοπούς του τελευταίου και το Ανώτατο Δικαστήριο προχώρησε και καταμέρισε ευθύνη με αποτέλεσμα να μειώσει το ποσό που επιδικάστηκε στον εφεσίβλητο στο ποσοστό ευθύνης της συζύγου του. Με αναφορά στο σύγγραμμα Charlesworth & Percy on Negligence, 7η έκδοση, παρ. 3-27 αναφέρθηκε: «Δόγμα της αναγνώρισης. Σε αγωγή για αμέλεια ο εναγόμενος δυνατό να είναι σε θέση να ισχυριστεί υπό την μορφή μερικής υπεράσπισης που είναι διαθέσιμη στον ίδιο, στην συντρέχουσα αμέλεια κάποιου τρίτου προσώπου, σε σχέση με το οποίο ο ενάγων μπορεί αποτελεσματικά να αναγνωρισθεί με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Στην πρακτική η πιο συχνή από αυτές τις καταστάσεις που συναντούμε ανήκει σε εκείνες τις υποθέσεις όπου ο ενάγων είναι εκ προστήσεως υπεύθυνος για οποιαδήποτε αιτιώδη αμέλεια του υπηρέτη ή του αντιπροσώπου του. Για παράδειγμα όπου η περιουσία του κυρίου ανατέθηκε στον υπηρέτη του και υπέστη ζημιά, λόγω του συνδυασμένου αποτελέσματος της αμέλειας του εναγομένου και του υπηρέτη, η αξίωση του κυρίου θα μειωθεί δυνάμει καταμερισμού σύμφωνα με την έκταση της ευθύνης του υπηρέτη.» 12.4 Οι προϋποθέσεις για την δημιουργία εκ προστήσεως ευθύνης έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων. Η ύπαρξη ή μη της εκ προστήσεως ευθύνης καταδεικνύεται μετά την αξιολόγηση του αποδεικτικού υλικού. (βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παρούτη
(1998)1 (Α) ΑΑΔ 145 και Δημοσθένους ν. Κατσουρίδης
(1988)1 ΑΑΔ 665). Στην υπόθεση Φιλίππου κ.ά. ν. Παναγή κ.ά.
(2000)1 (Β) ΑΑΔ 1275 υιοθετήθηκαν τα όσα αναφέρθηκαν στην υπόθεση Ποταμίτης κ.ά. ν. Ιωάννου
(1992)1 ΑΑΔ 479 στην οποία διαπιστώθηκαν τα ακόλουθα: «Η εκ προστήσεως ευθύνη προσώπου για τις συνέπειες αστικού αδικήματος που διαπράττεται από άλλο πρόσωπο ρυθμίζεται από το άρθρο 13 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148. Εκ προστήσεως ευθύνη φέρει ο εναγόμενος για τις πράξεις άλλου προσώπου όταν (α) αυτές εξουσιοδοτούνται ή επικυρώνονται, ή (β) συνιστούν πράξεις εργοδοτουμένου (υπηρέτη) στο πλαίσιο της εργασίας του» (βλ. Καθητζιώτης ν. Manocas Transport Ltd
(1993)1 AAΔ 954). 12.5 Όπως διαφαίνεται τόσο τα γεγονότα της υπόθεσης Scarsbrook στην οποία παρέπεμψε η ευπαίδευτη συνήγορος του εναγόμενου όσο και τα γεγονότα της υπόθεσης Μιλτιάδους διαφέρουν από τα γεγονότα της παρούσας καθότι στην προκειμένη περίπτωση η ενάγουσα δεν αξιώνει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις από την οδηγό του άλλου αυτοκινήτου αλλά από τον οδηγό του αυτοκινήτου που η ίδια επέβαινε κάτω από τις συνθήκες που περιέγραψε η ίδια. 12.6 Στην θεμελιακή υπόθεση Hewitt v. Bonvin and Another
(1940)1 KB 188, η οποία αναφέρεται στην υπόθεση Μιλτιάδους, ανωτέρω, ο υιός οδήγησε το αυτοκίνητο του πατέρα του, για να μεταφέρει δυο φίλες του στο σπίτι τους. Ο πατέρας δεν γνώριζε τα κορίτσια και δεν υπήρχε συγκατάθεση για να τα μεταφέρει στο σπίτι τους. Κατά την επιστροφή μετά από αμελή οδήγηση ένα πρόσωπο σκοτώθηκε. Κρίθηκε ότι ο υιός δεν οδηγούσε το αυτοκίνητο του πατέρα ως υπηρέτης ή αντιπρόσωπος και δεν ήταν υπεύθυνος για την αδικοπραγία του υιού του. Στην υπόθεση Manawatu County v. Rowe
(1956)NZLR 78, N Z C A (απόφαση εφετείου της Νέας Ζηλανδίας) συζητήθηκε κατά πόσο η σύζυγος που οδηγούσε το αυτοκίνητο του συζύγου της μπορούσε να θεωρηθεί ως αντιπρόσωπος και εφαρμόστηκαν οι αρχές που διέπουν την αντιπροσωπία. Όταν πρόσωπο που χρησιμοποιεί μηχανοκίνητο όχημα για το οποίο απαιτείται ασφαλιστήριο τότε αν οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο μεταφέρεται σ΄ αυτό κάθε προηγούμενη συμφωνία ή συνεννόηση μεταξύ τους θα είναι χωρίς νομικό αποτέλεσμα σε τέτοια έκταση που δυνατό να θεωρηθεί (α) ότι αίρει ή περιορίζει οποιαδήποτε ευθύνη του προσώπου που χρησιμοποιεί το μηχανοκίνητο όχημα σε σχέση με τα πρόσωπα που μεταφέρονται σ΄ αυτό ή (β) ότι επιβάλλει οποιουσδήποτε όρους σχετικά με την εγκυρότητα της ευθύνης του προσώπου που χρησιμοποιεί το μηχανοκίνητο όχημα. Ακόμη δε στην περίπτωση που το πρόσωπο που μεταφέρεται αποδέκτηκε τον κίνδυνο αμέλειας του προσώπου που χρησιμοποιεί το μηχανοκίνητο όχημα δεν αίρει οποιαδήποτε ευθύνη του. (βλ. άρθρο 7 του περί Υποχρεωτικής Ασφάλισης για Ευθύνη Έναντι Τρίτου Ν.96
(1)/2000). Στην προκειμένη περίπτωση οι διάδικοι ήταν αρραβωνιασμένοι. Ο εναγόμενος στις 14.6.07 οδηγούσε το αυτοκίνητο της ενάγουσας με την δική της συγκατάθεση και μετέβαιναν στο σπίτι τους στους Τρούλλους. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, ακόμα και αν θεωρηθεί η ενάγουσα ως αντιπρόσωπος του εναγόμενου, στην περίπτωση παράβασης καθήκοντος ο κύριος δύναται να αξιώσει με αγωγή τις ζημιές που υπέστη από τον αντιπρόσωπο (βλ. Halsbury´s Laws of England, 3η Έκδοση, Vol.1 παρ.439). Συνακόλουθα η σχετική εισήγηση της ευπαιδεύτου συνηγόρου του εναγομένου δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται.
  1. Περαιτέρω στο στάδιο των αγορεύσεων η συνήγορος του εναγόμενου εισηγήθηκε ότι στην περίπτωση που το Δικαστήριο ήθελε απορρίψει την πιο πάνω εισήγηση της, τότε την αποκλειστική ευθύνη για το ατύχημα την φέρει ο εναγόμενος πλην όμως οι αξιώσεις της ενάγουσας για τους τραυματισμούς της κρίνονται ως υπερβολικές. Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω αλλά και τα ευρήματα του Δικαστηρίου ότι ο εναγόμενος εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το εξ αντιθέτου όχημα κρίνω ότι την αποκλειστική ευθύνη για το ατύχημα την φέρει ο εναγόμενος και ακολούθως το Δικαστήριο θα εξετάσει το ζήτημα των γενικών αποζημιώσεων
  2. Οι αποζημιώσεις είναι το μέσο με το οποίο εκτιμάται ο πόνος και η ταλαιπωρία του θύματος, χωρίς να αποσκοπεί στην τιμωρία του προσώπου που φέρεται ως νομικά υπεύθυνος για τα τραύματα του θύματος. Το ύψος των αποζημιώσεων πρέπει να αντανακλά στην φύση και έκταση των τραυμάτων και του πόνου του θύματος. Τα Δικαστήρια ακολουθούν μια ανοδική πορεία στο θέμα της επιδίκασης αποζημιώσεων για σωματικά τραύματα. Η τάση όμως αυτή δεν είναι ανεξέλεγκτη και πρέπει να περιορίζεται μέσα σε λογικά πλαίσια. Στην υπόθεση Μαυροπετρή ν Λουκά
(1995)1 ΑΑΔ 66, αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η νομολογία αποκαλύπτει σταθερή άνοδο του επιπέδου των γενικών αποζημιώσεων, τάση που αντανακλά μεγαλύτερη ευαισθησία για τον ανθρώπινο πόνο, την αγωνία της αναπηρίας και την ψυχική οδύνη από την περιθωριοποίηση από τις συνήθεις δραστηριότητες του ανθρώπου. (Βλ. μεταξύ άλλων Paraskevaides (Overseas) Ltd. V. Christofi
(1982)1 CLR 789, Polycarpou v. Adamou
(1988)1 CLR 727, Φοινικαρίδης & άλλη ν. Γεωργίου & άλλων
(1991)1 ΑΑΔ 475, Παναγή ν. Θεοδώρου Πολ. Έφεση 8409, ημερομηνία έκδοσης αποφάσεως 26/11/92, Κωνσταντίνου ν. Ιωάννου Πολ. Έφεση 8179, ημερομηνία έκδοσης αποφάσεως 21/9/93). Σταθερή είναι όμως η αρχή του δικαίου ότι οι αποζημιώσεις πρέπει να είναι κοινωνικά παραδεκτές. Η αποζημίωση για αστικά αδικήματα δεν έχει σκοπό την τιμωρία αλλά την αποκατάσταση. Αυτή τούτη η ατέλεια του χρήματος ως μέσου για αποκατάσταση, δεν πρέπει να επενεργεί προς επαύξηση των αποζημιώσεων.» 15. Στο άχαρο δικαστικό έργο της αποτίμησης του ανθρώπινου πόνου και ταλαιπωρίας σε χρήμα βοηθητική είναι η αναφορά σε αποφάσεις των Δικαστηρίων μας όπου επιδικάστηκαν αποζημιώσεις για παρόμοιους όσο το δυνατό τραυματισμούς και με ανάλογες συνέπειες. Η νομολογία είναι σημαντική ώστε να υπάρχει συνέπεια, συνέχεια και σχετική βεβαιότητα στα πράγματα (βλ. Σπύρος Μελής & Ελένη Λτδ ν. Μαρίνου Σάββα,
(2003)1 ΑΑΔ 590. Ο καθορισμός των γενικών αποζημιώσεων δεν μπορεί να γίνεται με μέτρο απόλυτης ακρίβειας. (βλ. υπόθεση Κυριάκου ν Λοιζίδη,
(1999)1(Α) ΑΑΔ 414.) 16.1. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της ενάγουσας παρέπεμψε το Δικαστήριο σε διάφορες αποφάσεις οι οποίες όμως αφορούσαν πολύ σοβαρότερους τραυματισμούς απ΄ ότι στην προκειμένη περίπτωση. Παρέπεμψε στην υπόθεση Γιαννακού ν. Lois Builders κ.ά.
(2007)1 ΑΑΔ 270. Στην πιο πάνω υπόθεση η εφεσείουσα υπέστη διατομή του έσω πλαγίου συνδέσμου και τραυματισμό του οστού του μηριαίου και υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση με κατάλοιπα, φούσκωμα στο πόδι και πόνο καθώς επίσης και την πιθανότητα ανάπτυξης οστεοαρθριτικών αλλοιώσεων. Κατ΄ έφεση αυξήθηκαν οι γενικές αποζημιώσεις σε ΛΚ12.000.-. 16.2 Επίσης η υπόθεση Αδαμίδης ν. Χατζηνικολάου
(2007)1 ΑΑΔ 1108, στην οποία παρέπεμψε ο συνήγορος αφορούσε και πάλιν σοβαρότερους τραυματισμούς απ΄ ότι στην προκειμένη περίπτωση αφού ο εφεσείων υπέστη διάστρεμμα του αυχένα και επώδυνο περιορισμό των κινήσεων του, εκχυμώσεις στον αριστερό οφθαλμό, αιμάτωμα στην κάτω ρινική κόγχη, εκδορές και θλάση των μαλακών μορίων του αριστερού ώμου, αγκώνων και αντιβραχίωνα. Παρέμεινε στο νοσοκομείο για τέσσερεις μέρες και όταν εξήλθε υπέφερε από πόνο ζάλη και πονοκεφάλους ως επίσης υπήρχαν δυο μικρές εμφανείς ουλές στο μέτωπο και μια πολύ μικρή στο φρύδι. Επιδικάστηκε ποσό ΛΚ6.000.- επί πλήρους ευθύνης. 16.3. Περαιτέρω παρέπεμψε στην υπόθεση Κωνσταντινίδης ν. Παπαμιλτιάδους κ.ά.
(2007)1 ΑΑΔ 733, όπου και πάλιν οι σωματικές βλάβες που υπέστη η εφεσείουσα αρ.3 ήταν πολύ σοβαρότερες απ΄ ότι υπέστη η ενάγουσα στην παρούσα υπόθεση αφού στην πιο πάνω υπόθεση υπέστη κάταγμα της πέμπτης πλευράς, διάστρεμμα της αυχενικής μοίρας, εγκεφαλική διάσειση, παρέμεινε στο νοσοκομείο για δυο μέρες και εκτός εργασίας για δυο μήνες. Επιδικάστηκαν σ΄ αυτή ποσό ΛΚ5.000.- ως γενικές αποζημιώσεις. 16.4 Επίσης παρέπεμψε στην υπόθεση Κεζαρίδης ν. Κωνσταντίνου
(2007)1 ΑΑΔ 1373, όπου και πάλιν ο εφεσείων υπέστη σοβαρότερους τραυματισμούς απ΄ ότι στην προκειμένη περίπτωση αφού ο εφεσείων υπέστη σοβαρό διάστρεμμα της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, κακώσεις στην κεφαλή, εγκεφαλική διάσειση. 17. Στην υπόθεση Νεοκλέους ν. Worley
(2001)1 ΑΑΔ 652, το Ανώτατο Δικαστήριο αύξησε τις γενικές αποζημιώσεις του εφεσείοντα από ΛΚ2000.- σε ΛΚ3500.-Ο εφεσείων στην εν λόγω υπόθεση υπέστη βαρύ διάστρεμμα του αυχένα, ακόμα δε δεν μπορούσε να αποκλεισθεί και κάκωση δίσκου. Τρία χρόνια μετά το δυστύχημα υπήρχε μεγάλη αύξηση των οστεοαρθρικών αλλοιώσεων από αυτές που προϋπήρχαν του τραυματισμού η οποία αποδόθηκε μερικώς και στον τραυματισμό του εφεσείοντα ο οποίος επιδείνωσε προϋπάρχουσα κατάσταση και επιτάχυνε την δυσάρεστη ταχεία εξέλιξη. 18. Στην υπόθεση Δημητρίου ν. Ιωάννου κ.ά.
(2003)1(Α) ΑΑΔ 274 το εφετείο επικύρωσε απόφαση πρωτόδικου Δικαστηρίου το οποίο επιδίκασε ποσό ΛΚ800.- για διάστρεμμα αυχένα και οσφυϊκής μοίρας. 19. Στην υπόθεση Μερακλή κ.ά. ν. Ταλιώτη
(1997)1(Β) ΑΑΔ 1148 πρωτόδικο Δικαστήριο για θλάση αυχένα και μωλώπισμα του δεξιού ώμου με οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις που προϋπήρχαν επιδίκασε ποσό ΛΚ3.500.- και το εφετείο μείωσε το ποσό σε ΛΚ1.500.-.. 20. Στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Αβραάμ κ.ά.
(1999)1(Β) ΑΑΔ 144, πρωτόδικο Δικαστήριο για διάστρεμμα αυχένα και τραύμα στην κεφαλή όπου προκλήθηκε εγκεφαλική διάσειση και ανάπτυξη μετατραυματικού συνδρόμου επιδίκασε ποσό γενικών αποζημιώσεων ΛΚ2.500.- και το εφετείο επικύρωσε την πρωτόδικη απόφαση παρατηρώντας ότι το ποσό περιείχε στοιχεία γενναιοδωρίας. 21. Στην υπόθεση Χαραλάμπους ν. Αναστασιάδη
(2003)1(Γ) ΑΑΔ 1709 όπου η ενάγουσα-εφεσείουσα υπέστηκε σοβαρή κάκωση και θλαστικό τραύμα ινιακής χώρας του κρανίου, εγκεφαλική διάσειση, σοβαρά διαστρέμματα και θλάσεις αυχένος, θώρακα, ραχέως και οσφύος. Ένα χρόνο μετά το ατύχημα συνέχιζε να υποφέρει χρησιμοποιώντας κολάρο όταν κουραζόταν. Της επιδικάστηκε ποσό ΛΚ3.500.-.
  1. Στην προκειμένη περίπτωση οι τραυματισμοί της ενάγουσας περιγράφονται στην παρ. 4(δ) και 5(β). Συνοπτικά εστιάζονται σε κάκωση του δεξιού καρπού με αποτέλεσμα στις 14.6.07 να της τοποθετηθεί γύψινος νάρθηκας και ένα περίπου μήνα μετά, της τον αφαίρεσαν (11.7.07). Οι κινήσεις του δεξιού καρπού ήταν χωρίς πρόβλημα. Περαιτέρω υπέστη κάκωση στο δεξιό γόνατο και εκδορές στον αριστερό καρπό. Παραπονείτο για πόνο στον αυχένα και στον θώρακα και όταν επισκέφθηκε τον γιατρό Σ. Κυριακίδη στις 19.6.07 έφερε κολάρο. Περαιτέρω υπήρξε σχίσιμο 1-11/2 εκατοστό στην άκρη της γλώσσας. Η αποθεραπεία της ήταν πλήρης.
  2. Έχοντας υπόψη τους πιο πάνω τραυματισμούς της ενάγουσας, τον πόνο και την ταλαιπωρία που υπέστη και σταθμίζοντας όλους τους σχετικούς παράγοντες κρίνω ως δίκαιη και εύλογη αποζημίωση το ποσό των €2.500.-, ως γενικές αποζημιώσεις. 24.1 Στη συνέχεια θα εξετάσω κατά πόσο η ενάγουσα έχει επιτύχει να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό τις ειδικές ζημιές που ισχυρίζεται ότι υπέστη. Οι ειδικές αποζημιώσεις θα πρέπει να αποδεικνύονται με αυστηρότητα (βλ. Σπύρου ν. Χατζηχαραλάμπους
(1989)1 (Ε) ΑΑΔ 298, Ηρακλέους ν. Σκάφους Νίκη
(1994)1 ΑΑΔ σελ. 510, Ηρακλέους ν. Πέτρου
(1994)1 ΑΑΔ σελ.239 και Παναγιώτου ν. Φραγκέσκου,
(1999)1(Α) ΑΑΔ 687). 24.2 Η ενάγουσα αξιώνει το ποσό των €1.366,88 ως η αξία του αυτοκινήτου της το οποίο καταστράφηκε ολοσχερώς. Όπως αναφέρεται στην παρ. 4(β) η ενάγουσα διόρισε εκτιμητή ο οποίος ετοίμασε σχετική εκτίμηση σύμφωνα με την οποία η αξία του αυτοκινήτου πριν το ατύχημα ήταν €1.452,31 και η αξία του μετά το ατύχημα ήταν €85,
  1. Έτσι η ενάγουσα υπέστη ζημιά που ανέρχεται στο ποσό των €1.366,88 πλέον €98,24 έξοδα του εκτιμητή. Περαιτέρω αξιώνει το ποσό των €100.- για την ρυμούλκηση του οχήματος της. Οι πιο πάνω ζημιές δεν αμφισβητήθηκαν από μέρους της ευπαιδεύτου συνηγόρου του εναγομένου. Αντιθέτως δήλωσε ότι έχουν αποδειχθεί. Συνεπώς η ενάγουσα έχει επιτύχει να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό τις πιο πάνω ζημιές. 24.3 Περαιτέρω αξιώνει το ποσό των €300.- για ιατρικά έξοδα, πιστοποιητικά και φάρμακα. Η ενάγουσα στην μαρτυρία της ανέφερε ότι κατέβαλε το ποσό των €47,84 για την ετοιμασία του ιατρικού πιστοποιητικού (τεκμ.5) και προς τούτο παρουσίασε σχετική απόδειξη (τεκμ.6) και περαιτέρω κατέβαλε το ποσό των €7,98 για φάρμακα (τεκμ.8), ήτοι σύνολο €55,
  2. Περαιτέρω για τα ιατρικά έξοδα του γιατρού Σεργίου απαιτείται το ποσό των €170.-. (τεκμ.11), ποσό το οποίο δικαιολογείται. Από το συνολικό ποσό των €300.- που αξιώνει η ενάγουσα έχει επιτύχει να αποδείξει το ποσό των €225,
  3. 24.4 Η ενάγουσα επίσης αξιώνει σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης της το ποσό των €1.130.-ως απώλεια εσόδων για την περίοδο από 18.6.08 μέχρι 31.7.
  4. (βλ. παρ. 10(γ) της Έκθεσης Απαίτησης). Σύμφωνα με τα όσα έχει αναφέρει η ίδια η ενάγουσα άρχισε να εργάζεται πέντε περίπου εβδομάδες μετά το ατύχημα δηλ. τον Ιούλιο του 2007 μέχρι και το Νοέμβριο του ίδιου χρόνου που την απέλυσαν. Συνεπώς δεν δικαιολογείται η επιδίκαση του πιο πάνω ποσού για την περίοδο που ζητείται δηλ. από τις 18.6.08 μέχρι 31.7.
  5. Με βάση όλα τα πιο πάνω δικαιολογείται η έκδοση απόφασης για το ποσό των €2.500.- ως γενικές αποζημιώσεις πλέον €1.790,94 ως ειδικές ζημιές ως εκτίθεται στις παρ. 24.2 και 24.
  7. Το θέμα της επιδίκασης τόκου και της επίδρασης που είναι δυνατό να διαδραματίσει και ο τρόπος προώθησης της αγωγής για εκδίκαση εξετάστηκε στην υπόθεση Θεοφάνους ν. Κουρουκλά,
(2006)1(Α) ΑΑΔ 528 στην οποία υιοθετήθηκε η υπόθεση Φοινικαρίδης & Άλλη ν. Γεωργίου & Άλλων
(1991)1 ΑΑΔ 475 όπου τονίστηκε ότι: «Συναφώς, σημειώνουμε πως σ΄ όλες τις περιπτώσεις είναι δυνατό να διαδραματίσει ρόλο ο τρόπος με τον οποίο προωθήθηκε η αγωγή προς εκδίκαση. Στις περιπτώσεις που παρατηρείται αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της αγωγής θα ήταν λανθασμένο να επιδικάζεται τόκος χωρίς να ληφθεί υπόψη η καθυστέρησης αυτή. Για όσο χρόνο διαρκεί η αδικαιολόγητη καθυστέρηση ο ενάγων στερείται τα χρήματα στα οποία δικαιούται από δικό του σφάλμα».
  1. Στην προκειμένη περίπτωση το ατύχημα επεσυνέβη στις 14.6.
  2. Κλητήριο γενικώς οπισθογραφημένο καταχωρήθηκε στις 20.12.07 και σημείωμα εμφάνισης καταχωρήθηκε στις 28.1.
  3. Στις 28.11.08 καταχωρήθηκε η Έκθεση Απαίτησης. Η καταχώρηση του κλητηρίου εντάλματος έξι περίπου μήνες μετά το ατύχημα και ακολούθως η καταχώρηση της Έκθεσης Απαίτησης 11 περίπου μήνες μετά δεν αποτελεί καθυστέρηση σε βαθμό που να δικαιολογείται η ενάγουσα να τιμωρηθεί και να στερηθεί τα χρήματα στα οποία δικαιούται, δηλ. τον τόκο.
  4. Συνακόλουθα εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου για το ποσό των €2.500.- ως γενικές αποζημιώσεις με τόκο 8% από 14.6.07 μέχρι 14.10.08 και ακολούθως με νόμιμο τόκο από 15.10.08 (ημερομηνία δημοσίευσης του Ν.81
(1)/08 και Ν.82
(1)/08) μέχρι εξόφλησης, πλέον €1.790,94 ως ειδικές αποζημιώσεις με νόμιμο τόκο. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.): .................. Ηλ. Γεωργίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.