Επί τοις αφορώσι τον Χρίστο Χρίστου Κυριάκου, Αρ. Αίτησης Πτώχευσης: 83/09, 24.1.11

(3)του Περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 9 παρουσίασε επίσης στο Δικαστήριο (τεκμήριο 5). Κληθείς η μάρτυρας να σχολιάσει το γεγονός γιατί στην ειδοποίηση πτώχευσης που επιδόθηκε στον καθ' ου η αίτηση, στη βάση της οποίας προωθείτε η υπό εξέταση αίτηση πτώχευσης, αναγράφεται ως οφειλόμενο εξ' αποφάσεως ποσό, ποσό μεγαλύτερο από αυτό που αναφέρεται στην παρούσα αίτηση, εξήγησε ότι τούτο οφείλεται στο γεγονός πως για τον προσδιορισμό του ποσού στα πλαίσια της ειδοποίησης πτώχευσης η πλευρά των αιτητών στηρίχτηκε στο ποσό όπως αυτό συναθροιζόταν με βάση την απόφαση του Δικαστηρίου σε βάρος του καθ' ου η αίτηση - εναγόμενου 7 στα πλαίσια της αγωγής 45/2004 Ε. Δ. Αμμοχώστου. Το εν λόγω ποσό όμως, όταν προωθήθηκε η υπό συζήτηση αίτηση, θεωρήθηκε ορθότερο και δικαιότερο να περιοριστεί στο ποσό των €221.588,21 πλέον τόκους και έξοδα, αφού ο καθ' ου η αίτηση - εναγόμενος 7 στην αγωγή υπ' αριθμό 45/2004, εγγυητής του πρωτοφειλέτη στα πλαίσια της εν λόγο αγωγής σε βάρος του οποίου επίσης εξεδόθη απόφαση, δεν θα έπρεπε να είναι υπεύθυνος για ποσό μεγαλύτερο από το ποσό που επιδικάστηκε σε βάρος του πρωτοφειλέτη το οποίο ο ίδιος ως εγγυητής εγγυάτο. Ο καθ' ου η αίτηση, υπέδειξε η μάρτυρας, κανένα ποσό δεν κατέβαλε έναντι του ως άνω εξ αποφάσεως χρέους του. Η μάρτυρας παρουσίασε επίσης στο Δικαστήριο και σημειώθηκαν ως τεκμήρια στη διαδικασία πιστοποιημένο αντίγραφο διατάγματος για υποκατάστατο επίδοση της υπό συζήτησης αίτησης πτώχευσης, πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας του καθ' ου η αίτηση και έκθεση εκτιμητή αναφορικά με την ακίνητη ιδιοκτησία του τελευταίου. Η εξασφάλιση η οποία πράγματι υπάρχει, (ΕΒ9/09) υπέδειξε η μάρτυρας για την πλευρά των αιτητών, αφορά εμπράγματο βάρος επί της κατοικίας του καθ΄ ου η αίτηση, πλην όμως με δεδομένη την αξία του ακινήτου σε περίπτωση καταναγκαστικής πώλησης (€248.500) ως καταδεικνύεται στην έκθεση του εκτιμητή ακινήτων (τεκμήριο 7) στην οποία παρέπεμψε, σε συνδυασμό με το γεγονός ότι τούτου προηγείται υποθήκη προς όφελος της ΣΠΕ Δερύνειας για το ποσό των €130.000, ως καταδεικνύει έρευνα στα Κτηματολογικά Αρχεία (Τεκμήριο 6) η εξασφάλιση αυτή είναι τελικά πολύ μικρότερη από το ποσό που οφείλεται στους αιτητές. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας υπέδειξε ότι μετά την έκδοση της Δικαστικής απόφασης σε βάρος του καθ΄ ου η αίτηση, η πλευρά των αιτητών προχώρησε με μέτρα εκτέλεσης, ειδικότερα με ένταλμα εκποίησης κινητών της περιουσίας του προς ικανοποίηση της απόφασης, το οποίο όμως επιστράφηκε ανεκτέλεστο. Παρά τις προσπάθειες της μόλις το 2009 έγινε κατορθωτό από την ίδια να επικοινωνήσει ξανά μαζί με τον εναγόμενο, οπόταν και επιβεβαίωσε από τον ίδιο, τόσο πριν όσο και μετά την ειδοποίηση πτώχευσης, ότι ήταν αδύνατο να ανταποκριθεί στις οικονομικές του υποχρεώσεις. Καταβολή ποσού €130.000 που τέθηκε υπόψη της ότι έγινε από τον καθ' ου η αίτηση στους αιτητές το 2008, υπέδειξε ότι δεν αφορούσε την υπό συζήτηση υπόθεση αλλά πιθανόν άλλα, προσωπικά χρέη του προς την τράπεζα. Μόλις τον 11ον του 2008, υπέδειξε η μάρτυρας, στα πλαίσια νέας έρευνας για τα περιουσιακά στοιχεία του καθ' ου η αίτηση την οποία προέβηκε, διαπίστωσε ότι ο καθ΄ ου η αίτηση είχε στο μεταξύ καταστεί εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης ακινήτου, το οποίο η μάρτυρας φρόντισε να επιβαρυνθεί με το Memo υπ' αριθμό ΕΒ9/

1. Είναι γεγονός, υπέδειξε, ότι η σχετική εκτίμηση (Τεκμήριο 7) την οποία έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου ετοιμάστηκε σε χρόνο μεταγενέστερο από την προώθηση της υπό συζήτηση αίτησης, πλην όμως η ίδια είχε ενημερωθεί για την πραγματική αξία του ακινήτου έχοντας συμβουλευτεί τα στοιχεία που διέθετε η υπηρεσία της ως επίσης το τμήμα διαχείρισης ακινήτων των αιτητών το οποίο έχει μεγάλη εμπειρία στο ζήτημα. Η αρχική εκτίμηση των αιτητών εξάλλου, υπέδειξε, επιβεβαιώθηκε ουσιαστικά και από την εκτίμηση που έλαβε από εγκεκριμένους εκτιμητές σε μεταγενέστερο χρόνο. Ο Μιχάλης Χατζηγεωργίου, υπεύθυνος στο Τμήμα Δανείων της Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Δερύνειας, επιβεβαίωσε το γεγονός ότι η ΣΠΕ Δερύνειας δανειοδότησε τον Ιούλιο του 2008 τον καθ' ου η αίτηση για το ποσό των €135.
2. Σήμερα το υπόλοιπο και οφειλόμενο από τον καθ' ου η αίτηση ποσό, δυνάμει του ως άνω δανείου, ανέρχεται στις €141.981,
3. Παρουσίασε σχετική κατάσταση λογαριασμού, (Τεκμήριο 8) ενώ επιβεβαίωσε το γεγονός ότι για την εξασφάλιση του ως άνω δανείου έχει εγγραφεί στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Αμμοχώστου, η υποθήκη με αριθμό 2962/08, επί ακίνητης περιουσίας του καθ' ου η αίτηση. Ως πιο πάνω έχει ήδη αναφερθεί, πλειάδα λόγων ένστασης προβάλλονται από την πλευρά του ενιστάμενου καθ΄ ου η αίτηση. Ωστόσο, κατά το στάδιο της ακρόασης της υπό συζήτηση αίτησης, ο ευπαίδευτος συνήγορος του καθ΄ ου η αίτηση περιορίστηκε στην ουσιαστική προώθηση μόνο μερικών από αυτούς. Έχοντας μεσολαβήσει η απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία απορρίφθηκε η αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης πτώχευσης υπ' αριθμό 120/09, αναφορικά με την πράξη πτώχευσης επί τη βάση της οποίας προωθείται η υπό συζήτηση αίτηση, δεν τον απασχόλησαν ζητήματα εγκυρότητας της ειδοποίησης πτώχευσης. Ούτε ζητήματα επίδοσης της αίτησης, αφού αποτέλεσε παραδεκτό από τις δύο πλευρές γεγονός, ότι η υπό συζήτηση αίτηση επιδόθηκε δεόντως στην πλευρά του καθ' ου η αίτηση. Λόγοι οι οποίοι ηγέρθησαν στην ένσταση οι οποίοι όμως είτε εγκαταλείφθηκαν ή δεν προωθήθηκαν καν αφού δεν φαίνεται να βρίσκουν έρεισμα στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, δεν θα εξεταστούν περαιτέρω από το Δικαστήριο. Τελικά, η πλευρά του καθ' ου η αίτηση επέλεξε να μην προσφέρει οποιοδήποτε μαρτυρία ή να προσκομίσει οποιοδήποτε άλλο αποδεικτικό στοιχείο προς υποστήριξη των προβαλλόμενων με την ένσταση θέσεων της. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του περιορίστηκε στην ανάπτυξη της επιχειρηματολογίας του προς απόρριψη της αίτησης, την οποία επικέντρωσε σε συγκεκριμένα ζητήματα-λόγους τα οποία το Δικαστήριο θα εξετάσει. Μη ικανοποιητική απόδειξη της οφειλής του Καθ' ου η αίτηση. Αποτέλεσε θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου υπεράσπισης ότι η πλευρά των αιτητών δεν απέδειξε, ως όφειλε, ότι ο καθ΄ ου η αίτηση οφείλει πράγματι τα ποσά που αναφέρονται στην υπό συζήτηση αίτηση. Τούτο γιατί, ως υποδεικνύει, η κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 5) που τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου φαίνεται από το σώμα της ότι αφορά λογαριασμό της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας, ενώ η απόφαση στη βάση της οποίας προωθείται η υπό συζήτηση αίτηση αφορά αποκλειστικά τον καθ' ου η αίτηση, (εναγόμενο 7 στην αγωγή στα πλαίσια της οποίας εκδόθηκε η απόφαση) κάνοντας λόγο για ξεχωριστό ποσό πλέον τόκους που επιδικάστηκε προς όφελος των αιτητών και εναντίον του συγκεκριμένου καθ΄ ου η αίτηση. Η παρουσιασθείσα κατάσταση λογαριασμού, κατέληξε, αφορά άλλο- τρίτο πρόσωπο. Ενδεικτικό εξάλλου των προβλημάτων που αντιμετωπίζει η υπόθεση των αιτητών σε σχέση με το ζήτημα, συνέχισε, αποτελεί και το γεγονός πως ενώ στην ειδοποίηση πτώχευσης που επιδόθηκε στον καθ΄ ου η αίτηση αναφέρεται ως οφειλόμενο ποσό €257.014,43 πλέον ανάλογους τόκους και έξοδα, στην υπό συζήτηση αίτηση προβάλλεται ως οφειλόμενο μικρότερο ποσό. Δεν διαλανθάνει ασφαλώς της προσοχής του Δικαστηρίου το γεγονός ότι στην κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 5) που τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου προς απόδειξη του οφειλόμενου, δυνάμη της Δικαστικής απόφασης στα πλαίσια της αγωγής υπ.αριθμό 45/2004 χρέους, αναφέρεται το όνομα της εταιρείας Tambourlas Bros Ltd. Ως τέθηκε ωστόσο υπόψη του Δικαστηρίου, χωρίς να αμφισβητηθεί, η εν λόγω εταιρεία αποτέλεσε την πρωτοφειλέτιδα εταιρεία στα πλαίσια της αγωγής υπ' αριθμό 45/2004 Ε. Δ. Αμμοχώστου. Τέθηκε παράλληλα υπόψη του Δικαστηρίου, χωρίς επίσης να αμφισβητηθεί από την πλευρά του καθ΄ ου η αίτηση, ότι ο καθ΄ ου η αίτηση σε αυτήν τη διαδικασία, (εναγόμενος 7 στην ως άνω υπόθεση 45/2004) ήταν εγγυητής της ως άνω πρωτοφειλέτιδας και ότι ο τελευταίος από την έκδοση της απόφασης σε βάρος του σε καμία πληρωμή έναντι του εξ' αποφάσεως χρέους του δεν προέβηκε. Το ποσό που αναφέρεται στην απόφαση ημερ. 2/6/2004 που εκδόθηκε σε βάρος του στα πλαίσια της αγωγής υπ. αριθμό 45/2004, δεν είναι ασφαλώς ξένο και άσχετο με το ποσό που επιδικάστηκε σε βάρος της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας στα πλαίσια της εν λόγο αγωγής. Στο πιστοποιητικό άλλωστε που συνοδεύει τη σχετική κατάσταση λογαριασμού, υποδεικνύεται με σαφήνεια ότι αυτή παρουσιάζει το υπόλοιπο της δικαστικής απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση Χρίστου Χρίστου Κυριάκου στα πλαίσια της εν λόγω αγωγής. Περαιτέρω, η μείωση του ποσού που ο καθ' ου παρουσιάζεται να οφείλει, κατά τρόπο που στην υπό συζήτηση αίτηση να παρουσιάζεται μικρότερο από το ποσό που αναφερόταν στην ειδοποίηση πτώχευσης και το οποίο αντιστοιχούσε με το ποσό της απόφασης ημερ. 2/6/2004 που εκδόθηκε σε βάρος του, δεν διαφοροποιεί την κατάσταση πραγμάτων. Όπως εξήγησε η μάρτυρας κα. Λίλλη εκ μέρους των αιτητών, παρά το γεγονός ότι το ποσό της απόφασης σε βάρος του καθ' ου η αίτηση, με δεδομένο ότι δεν έγινε καμία πληρωμή εκ μέρους του, ανέρχεται στο ποσό που αναφέρθηκε στην ειδοποίηση πτώχευσης που επιδόθηκε προς αυτόν, εντούτοις, ενόψει διαφόρων πληρωμών από άλλους, το χρέος της πρωτοφειλέτιδας εταιρείας μειώθηκε. Τούτο είχε σαν φυσικό επακόλουθο να μειωθεί πάντα προς όφελος του καθ΄ ου η αίτηση και το οφειλόμενο από τον ίδιο ποσό, κατά τρόπο που το ποσό που οφείλει ο καθ' ου η αίτηση εγγυητής να μην είναι σε καμία περίπτωση μεγαλύτερο από το ποσό που οφείλει ο πρωτοφειλέτης τον οποίο εγγυήθηκε. Με δεδομένο ότι δεν έχει τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου οποιοδήποτε στοιχείο ή μαρτυρία που αξιολογούμενο να επιτρέπει την κατάληξη στο συμπέρασμα ότι το προβαλλόμενο ως οφειλόμενο ποσό είναι αποτέλεσμα ανατοκισμών, παράνομων χρεώσεων κτλ, το δικαστήριο δεν μπορεί να υιοθετήσει τις εισηγήσεις του ευπαίδευτου συνήγορου του καθ' ου η αίτηση για το ζήτημα. Ενώπιον του Δικαστηρίου, υπάρχει σαφής μαρτυρία η οποία καταδεικνύει ότι ο καθ' ου η αίτηση δυνάμει της απόφασης του Δικαστηρίου που εξεδόθη σε βάρος του στα πλαίσια της αγωγής υπ. Αριθμό 45/2004 Ε.Δ. Αμμοχώστου, εξακολουθεί να οφείλει το ποσό που προσδιορίζεται στη σχετική κατάσταση λογαριασμού (Τεκμήριο 5) όπως αυτό μεταφέρθηκε στην υπό συζήτηση αίτηση. Ύπαρξη εξασφάλισης για την πλευρά των αιτητών και μη επαρκής προσδιορισμός της Το τι είναι εξασφαλισμένος πιστωτής αναφέρεται στο ερμηνευτικό άρθρο 2 του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.
4. Σύμφωνα με αυτό: "«Ασφαλισμένος πιστωτής» σημαίνει πρόσωπο το οποίο κατέχει υποθήκη, ενέχυρο, επιβάρυνση ή δικαίωμα επίσχεσης επί της περιουσίας του πιστωτή ή σε οποιοδήποτε μέρος αυτής, ως ασφάλεια για χρέος που οφείλεται σε αυτόν από τον χρεώστη." (Βλέπε επίσης το Σύγγραμμα Williams & Hunter on Bankruptcy, 19η έκδοση, σελ. 525 και Halsbury´s Laws of England 4η έκδοση, τόμος 3, παράγραφοι 318-319 και 785). Είναι φανερό από το πιο πάνω λεκτικό του άρθρου 2 του Κεφ. 5 ότι πιστωτής θεωρείται εξασφαλισμένος όταν μεταξύ άλλων έχει επιβάρυνση επί της περιουσίας του πιστωτή. Βλέπε επίσης το σύγγραμμα Williams and Muir Hunter on Bankruptcy, 19η έκδοση, σελ. 525, όπου γίνεται αναφορά στο άρθρο 167 του Bankruptcy Act 1914 όπου δίδεται η ερμηνεία των λέξεων «εξασφαλισμένος πιστωτής», πρόνοια η οποία είναι πανομοιότυπη με το άρθρο 2 του Κεφ.
5. Το ερώτημα ποιος αποτελεί και ποιος όχι εξασφαλισμένο πιστωτή, αποτελεί τελικά ζήτημα γεγονότων. (βλέπε Halsbury's Laws of England, 4η Έκδοση, Τόμος 3, παραγρ. 318-319 και 785 ). Η ύπαρξη εξασφάλισης πάντως επί κάποιας οφειλής, δεν συνιστά από μόνη της κώλυμα για κάποιο πιστωτή να προωθήσει αίτηση για έκδοση διατάγματος παραλαβής. Το άρθρο 5

(2)του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, ωστόσο, οριοθετεί τον τρόπο ενέργειας του αιτητή σε σχέση με το θέμα των εξασφαλίσεων, ορίζοντας ότι στην περίπτωση που ένας πιστωτής δεν δηλώνει ότι προτίθεται να παραιτηθεί από την εξασφάλιση του τότε έχει την υποχρέωση να δώσει κάποιο υπολογισμό της αξίας της εξασφάλισης την οποία έχει. Στα πλαίσια της παρούσας αίτησης ως έχει ήδη αναφερθεί ενώ η πλευρά των αιτητών δηλώνει στην παράγραφο 3 της αίτησης ότι: "ούτε εγώ έχω ούτε οποιοδήποτε έτερο πρόσωπο έχει για λογαριασμό μου οιανδήποτε ασφάλεια επί της περιουσίας του ρηθέντος οφειλέτη ή επί μέρους αυτής για την πληρωμή εις εμέ της κατά τα άνω οφειλής" στην αμέσως προηγούμενη παράγραφο της αίτησης, όπου καταγράφονται τα οφειλόμενα ποσά, εμφιλοχωρεί άνευ οτιδήποτε άλλου και η φράση "και με επιφύλαξη του ποσού των €100.000,00 (Λ.Κ.58.527,40) ως πιθανή αξία του memo EB9/09". Ότι απασχολεί είναι αν η πιο πάνω ασάφεια στη διατύπωση της αίτησης και η «αυτοαναίρεση» των αιτητών σε σχέση με την ύπαρξη εξασφάλισης για τη πλευρά τους, για ένα μέρος τουλάχιστον του οφειλόμενου χρέους, θα πρέπει να έχει καταλυτικές συνέπειες για την αίτησή τους. Παρόμοιο ζήτημα, μη αναφοράς καθόλου μάλιστα των εξασφαλίσεων σε αίτηση ως η υπό συζήτηση, φαίνεται να απασχόλησε το Ανώτατο Δικαστήριο της χώρας στην υπόθεση Παπαδόπουλος ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Παγκυπριακής Λτδ

(2004)1 ΑΑΔ

1. Στην εν λόγο απόφαση αφού γίνεται μία ιστορική αναδρομή στην Αγγλική νομολογία για το ζήτημα αναφέρθηκαν και τα ακόλουθα από τον Δικαστή Καλλή: "Αυτά που προκύπτουν από την Αγγλική νομολογία είναι κυρίως τα εξής:
2. Παρά την επιτακτική διατύπωση του αρ. 4

(2)- η οποία είναι πανομοιότυπη με εκείνα του δικού μας αρ. 5

(2)- η παράλειψη να δηλωθεί ή εξασφάλιση δεν αποβαίνει μοιραία για την αίτηση.

1. Είναι δυνατή η τροποποίηση της αίτησης για να περιληφθεί η εξασφάλιση ή ακόμα και στο στάδιο της επαλήθευσης.
2. Είναι δυνατή η έκδοση διατάγματος παραλαβής ακόμα και χωρίς τροποποίηση της αίτησης.
3. Είναι δυνατή η τροποποίηση ανεξάρτητα από την αξία ή το ύψος της εξασφάλισης.
4. Αυτό που έχει σημασία είναι το ποσό του χρέους μετά την αφαίρεση της εξασφάλισης.
5. Αυτό που εξετάζεται είναι κατά πόσο προκαλείται αδικία συνεπεία της παράλειψης να δηλωθούν οι εξασφαλίσεις." Κρίθηκε ακόμη στα πλαίσια της ως άνω απόφασης ότι: (α) Ήταν σημαντικό ότι δεν είχε εγερθεί ένσταση του θέματος της παρατυπίας της αίτησης λόγω της παράλειψη αναφοράς στην εξασφάλιση, (β) Ότι είχε τεθεί το ζήτημα της εξασφάλισης ως επίδικο θέμα έστω κάτω από το πρίσμα της ένστασης και εξετάστηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο και (γ) Το γεγονός ότι η παράλειψη δεν είχε προκαλέσει οποιαδήποτε αδικία εφόσον ο Εφεσείοντας είχε την ευκαιρία να αντικρούσει τη μαρτυρία σε σχέση με το ύψος της εξασφάλισης. Έχοντας κατά νου τις ως άνω κατευθύνσεις και ιδιαίτερα το γεγονός ότι η συμπερίληψη ή μη της εξασφάλισης δεν κρίνει αυτοδίκαια την τύχη μιας αίτησης όπως η υπό συζήτηση, θα πρέπει παράλληλα να σημειωθεί ότι στην υπό εξέταση περίπτωση η πλευρά των αιτητών, παρά το γεγονός ότι δεν έθεσε ξεκάθαρα και με τον σωστό τρόπο την ύπαρξη της εξασφάλισης της, εντούτοις έκαμε αναφορά για το ΕΒ9/09, προβαίνοντας μάλιστα και σε υπολογισμό της αξίας του. Περαιτέρω, το ζήτημα όχι μόνο αποτέλεσε ουσιαστικά λόγω ένστασης αλλά και αντικείμενο συζήτησης στα πλαίσια της ακρόασης της αίτησης κατά τρόπο που δεν φαίνεται να έχει προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στην πλευρά του καθ' ου η αίτηση. Η αξία της εξασφάλισης μάλιστα, όπως αυτή προσδιορίστηκε στην αίτηση κατά τον τρόπο που εξήγησε η κα. Λίλλη, επιβεβαιώθηκε και ενώπιων του Δικαστηρίου με την παρουσίαση σχετικής εκτίμησης (τεκμήριο 7). Η μαρτυρία άλλωστε για την αξία της ακίνητης περιουσίας του καθ' ου η αίτηση που επιβαρύνεται με το ως άνω ΕΒ9/09, ουσιαστικά τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου χωρίς αμφισβήτηση από την πλευρά του καθ' ου η αίτηση. Αποτελεί καλά καθιερωμένη αρχή πως σε διαδικασίες όπως η υπό συζήτηση όταν ένας εξασφαλισμένος πιστωτής καταχωρεί αίτηση πτώχευσης, το Δικαστήριο δεν έχει την υποχρέωση να εξετάσει αν ο προβαλλόμενος υπολογισμός της αξίας μίας εξασφάλισης στην οποία έχει προβεί ο αιτητής είναι πραγματικός ή όχι. Από τη στιγμή που το Δικαστήριο συμπεραίνει ότι η εκτίμηση είναι πραγματική και όχι εικονική, δεν πρέπει να προχωρά στη διερεύνηση της ορθότητας της έστω και αν το αποτέλεσμα της έρευνας θα μπορούσε να αποδείξει ότι το μη εξασφαλισμένο υπόλοιπο του χρέους δεν θα μπορούσε να υποστηρίξει την αίτηση. (βλ. Σταυρινίδης ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ

(2000)1 ΑΑΔ 645, και Ex-parte Voss in Re Button

(1905)1 K.B. 602. Ως πιο πάνω έχει ήδη αναφερθεί, ουσιαστικά δεν έχει αμφισβητηθεί το περιεχόμενο της εκτίμησης που έθεσε υπόψη του Δικαστηρίου η πλευρά των αιτητών σε σχέση με την αξία του ακινήτου του καθ' ου η αίτηση, η εγκυρότητα και η γνησιότητα της. Ουσιαστικά με αυτή επιβεβαιώνεται η αρχική εκτίμηση του τμήματος διαχείρισης ακινήτων των αιτητών όσον αφορά την αξία του ακινήτου επί του οποίου έχει εγγραφεί η εμπράγματη επιβάρυνση για σκοπούς εξασφάλισης των αιτητών σε περίπτωση αναγκαστικής εκποίησης. Ούτε έχει τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου οποιοδήποτε στοιχείο ή μαρτυρία το οποίο θα επέτρεπε την κατάληξη ότι αυτή ελέγχεται ως εικονική ή κατασκευασμένη. Αντίθετα η σχετική εκτίμηση παρουσιάζεται να είναι ειλικρινής και πραγματική και ως τέτοια γίνεται αποδεκτή από το Δικαστήριο. Με δεδομένο ότι στη βάση όλων όσων έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, της ως άνω εξασφάλισης των αιτητών επί της περιουσίας του καθ' ου η αίτηση προηγείται υποθήκη που εξασφαλίζει κατά προτεραιότητα άλλο χρέος του τελευταίου σε άλλο πιστοδοτικό ίδρυμα, απλή μαθηματική πράξη καταδεικνύει πως πράγματι η υπάρχουσα εξασφάλιση των αιτητών ενόψει του ποσού που πραγματικά οφείλεται σε αυτούς είναι μερική (όπως άλλωστε τούτο αναγνωρίζεται και από την πλευρά του καθ΄ ου η αίτηση στα πλαίσια της ένορκης δήλωσης του που συνοδεύει και υποστηρίζει την ένσταση) και οι τελευταίοι δεν εμποδίζονται από το να προωθούν την υπό συζήτηση αίτηση για το μη εξασφαλισθέν ποσό που διεκδικούν από τον καθ' ου η αίτηση. Κατάχρηση της διαδικασίας από την πλευρά των αιτητών Έρεισμα ουσιαστικά για την πιο πάνω εισήγηση του συνηγόρου του καθ΄ ου η αίτηση, δόθηκε από το γεγονός ότι παρήλθε αρκετός χρόνος από το μέτρο εκτέλεσης που λήφθηκε από την πλευρά των αιτητών, (ένταλμα εκποίησης κινητών που επιστράφηκε ανεκτέλεστο τον Ιούλιο του 2005) για να αποφασίσουν τελικά οι αιτητές να προωθήσουν την υπό συζήτηση αίτηση. Αν η πρόθεση των αιτητών ήταν ειλικρινής, υποστήριξε ο συνήγορος, θα ανέμενε κανείς να προωθήσουν αίτηση ως η υπό συζήτηση αμέσως μετά την επιστροφή ανεκτέλεστου του ως άνω εντάλματος κινητών οπόταν και δικαιολογημένα θα κατέληγαν στο συμπέρασμα ότι ήταν ανίκανος να αποπληρώσει τα χρέη του. Το γεγονός ότι καταχρηστικά προωθείτε σήμερα η παρούσα αίτηση, υποστήριξε, καταδεικνύεται επίσης από το ότι ουσιαστικά προώθησαν την υπό συζήτηση αίτηση αδιαφορώντας για το γεγονός ότι μόλις τον 10ο του 2008 ο Χρίστος Χρίστου Κυριάκου κατέβαλε στους αιτητές συνολικό ποσό €130.000, συμπεριφορά εκ μέρους τους την οποία χαρακτήρισε και ως καταπιεστική με μόνο σκοπό την καταστροφή του καθ' ου η αίτηση. Αποτελεί αξίωμα στο δικό μας νομικό σύστημα ότι οι διαδικασίες ενώπιον του Δικαστηρίου δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για σκοπούς άλλους από εκείνους για τους οποίους προορίζονται (βλ. Re a Debtor (No. 787 of 1954), Εx-parte The Debtor v. F. A. Dumont, Ltd

(1955)2 All E.R. 65, London Clubs κ.α. ν. Ρόδου Παπαδόπουλου

(2002)1Γ ΑΑΔ 1699, Αρέστη ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Κύπρου Λτδ

(2002)1Β ΑΑΔ 1258). Η πτωχευτική διαδικασία, δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης απόφασης αλλά είναι μία διαφορετική «sui generis» διαδικασία, που όπως αναφέρεται στο σύγγραμμα Williams and Muir Hunter on Bankruptcy, 19η έκδοση, σελ. 1, είναι οιονή ποινική στο χαρακτήρα και επηρεάζει την υπόσταση και την κατάσταση ενός χρεώστη σε σχέση με την διαχείριση και τις μετέπειτα δοσοληψίες της περιουσίας του. Αποβλέπει στην προστασία της περιουσίας του χρεώστη με απώτερο στόχο την περιφρούρηση, όσο καλύτερα γίνεται, των οικονομικών συμφερόντων των πιστωτών του. Στην υπόθεση Πετράκης ν. Κίμωνος

(2006)1Β ΑΑΔ 1311, όπου και πάλι το Δευτεροβάθμιο Δικαστήριο της χώρας απασχόλησε ζήτημα καταχρηστικής και καταπιεστικής προώθησης πτωχευτικής διαδικασίας, αφού υπογραμμίστηκαν τα ιδιάζοντα περιστατικά της υπόθεσης London Clubs (ανωτέρω), διακηρύχτηκε πως το γεγονός ότι ο εφεσείοντας επέλεξε να μην χρησιμοποιήσει τη διαδικασία των μηνιαίων δόσεων για την ικανοποίηση της υπέρ του εκδοθείσας απόφασης, ούτε οποιαδήποτε άλλη διαδικασία εκτέλεσης της απόφασης, δεν θα μπορούσε να ληφθεί υπόψη σε βάρος του, αφού τέτοιες διαδικασίες δεν προβλέπονται από τον Περί Πτωχεύσεως Νόμο ως προϋπόθεση για την καταχώρηση και την προώθηση αίτησης πτώχευσης. Στη σελίδα 1318 υποδείχθηκαν παράλληλα και τα ακόλουθα: "Εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος του συγκεκριμένου αιτητή - πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, αίτηση εκδόσεως διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι γίνεται για παράλληλο και αθέμιτο σκοπό ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή". Επανερχόμενος στην υπό συζήτηση περίπτωση τίποτα δεν έχει τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου το οποίο θα μπορούσε να προσδώσει στη συμπεριφορά των αιτητών οποιοδήποτε κίνητρο κακοπιστίας ή διάθεση κατάχρησης των διαδικασιών που προβλέπονται από το Νόμο στη Δημοκρατία. Η υπάλληλος των αιτητών εξήγησε πως μετά την επιστροφή ανεκτέλεστου του εντάλματος εκποίησης κινητής περιουσίας που εκδόθηκε σε βάρος της περιουσία του καθ' ου η αίτηση προς ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους του, προσπάθησε κατ' επανάληψη να τον εντοπίσει χωρίς τούτο να καταστεί δυνατό. Έγινε τούτο κατορθωτό από την ίδια μόλις το 2009, όπου και πάλι διαπιστώθηκε η αδυναμία του να ανταποκριθεί στις οικονομικές του υποχρεώσεις. Η εν λόγο μάρτυρας μάλιστα εξήγησε τους λόγους για τους οποίους καταχωρήθηκε και προωθήθηκε η υπό συζήτηση αίτηση μετά την πάροδο αρκετού χρόνου από την έκδοση της απόφασης και της επιστροφής ανεκτέλεστου του μέτρου εκτέλεσης που λήφθηκε σε βάρος του εξ' αποφάσεως οφειλέτη, λόγοι που ασφαλώς επ' ουδενί δεν αποκαλύπτουν διάθεση εκβιασμού ή πίεσης σε βάρος του εξ' αποφάσεως οφειλέτη-καθ' ου η αίτηση εκ μέρους των αιτητών. Υπό το σύνολο των περιστάσεων που περιβάλλουν την υπό εξέταση υπόθεση, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η θέση του πως η υπό συζήτηση πτωχευτική διαδικασία χρησιμοποιήθηκε για σκοπούς αλλότριους και αντίθετους με αυτούς που είναι ταγμένη να υπηρετήσει. Το γεγονός ασφαλώς ότι ο καθ΄ ου η αίτηση το 2008, προβαίνοντας σε ανάλογες διευθετήσεις κατέβαλε ένα σοβαρό ποσό προς ρύθμιση άλλων χρεών του, ξένων προς το εξ αποφάσεως χρέος του που περιγράφει και αφορά η παρούσα αίτηση, σε καμία περίπτωση δεν μπορεί από μόνο του ως πραγματικό γεγονός να διασυνδεθεί με την προώθηση της παρούσας, αποδίδοντας σε αυτή χαρακτήρα καταχρηστικό ή ακόμη καταπιεστικό. Οι ως άνω ισχυρισμοί άλλωστε, απογυμνωμένοι από οποιαδήποτε μαρτυρία ή άλλα στοιχεία που θα επέτρεπαν την υιοθέτησή τους εκ μέρους του Δικαστηρίου, παρέμειναν γενικοί και αόριστοι ισχυρισμοί έκθετοι σε απόρριψη. Ανυπαρξία άλλης περιουσίας πλην του επιβαρυμένου ακινήτου και ενδεχόμενη φερεγγυότητα του καθ' ου η αίτηση. Προβλήθηκε η εισήγηση από τον συνήγορο υπεράσπισης πως με δεδομένο ότι η μόνη περιουσία του καθ' ου η αίτηση είναι το επιβαρυμένο ακίνητο του, δεν υπάρχει λόγος έκδοσης διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του, υποστηρίζοντας παράλληλα ότι πρόκειται για φερέγγυο και ικανό άτομο. Το γεγονός ότι ο καθ' ου η αίτηση προβάλλει πως το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο που κατέχει είναι το ακίνητο που βαρύνεται ήδη με το ΜΕΜΟ ΕΒ9/09, δεν επιτρέπει κατά την αντίληψη μου αυτόματα την υιοθέτηση της εισήγησης της πλευράς του ότι είναι αχρείαστη η έκδοση διατάγματος παραλαβής. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England 3η έκδοση, τόμος 2, στη παράγραφος 601, υποδεικνύεται πως ακόμα και στην περίπτωση που δεν υπάρχει διαθέσιμη περιουσία για διανομή κατά τον χρόνο εξέτασης της αίτησης, η έκδοση ή όχι διατάγματος παραλαβής εξακολουθεί να είναι ζήτημα διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου. Ως ειδικότερα αναφέρεται: «It is not a sufficient reason for refusing to make a receiving order that the debtor has not assets presently available for distribution among the creditors, as it is possible that there may be property coming to the debtor between the date of the receiving order and the date of the bankrupt's discharge. The court, however, has a discretion, and may refuse to make a receiving order if it is clearly convinced, not merely by the statement of the debtor but from all the circumstances of the case, that there are no assents and no prospect of any coming into existence, and that the only effect of a receiving order would be a waste of money in costs, especially where there is a previous bankruptcy still in existence, of where the proceedings are of an oppressive character.» Είναι γεγονός πως κάτω από τις κατάλληλες συνθήκες, θα μπορούσε η ανυπαρξία οποιασδήποτε περιουσίας να θεωρηθεί από το Δικαστήριο ικανοποιητικός λόγος για απόρριψη μιας αίτησης. Στην υπό εξέταση περίπτωση, ο καθ' ου η αίτηση είναι κάτοχος βέβαια ακίνητης περιουσίας, η οποία χρησιμοποιήθηκε ως εξασφάλιση, με τον τρόπο που πιο πάνω αναφέρθηκε, για τους εξ' αποφάσεως πιστωτές του. Παρά το γεγονός ότι προβάλλει τον εαυτό του ως φερέγγυο και ικανό άτομο, εντούτοις, υποδεικνύει στη δήλωση του πως δεν έχει άλλο περιουσιακό στοιχείο ούτε οποιαδήποτε προοπτική να αποκτήσει επιπλέον περιουσία ή εισοδήματα προς ικανοποίηση των πιστωτών του. Πέραν από τις πιο πάνω εν πολλοίς αντικρουόμενες τοποθετήσεις, δεν έχει τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου οτιδήποτε που θα μπορούσε να διαφωτίσει το Δικαστήριο για το ζήτημα, επιτρέποντας στο τελευταίο να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία προς όφελος του. Έχω παράλληλα υπόψη μου τον λόγο του Δικαστή Κληρίδη για το ζήτημα, (όταν ήταν Πρόεδρος Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας/Αμμοχώστου) όπως αποτυπώθηκε στην απόφαση του ημερ. 27/11/2007, στα πλαίσια της Αίτησης Πτώχευσης 153/06, Ε.Δ. Λάρνακας, τον οποίο και υιοθετώ, ενθέτοντας τον αυτούσιο στην συνέχεια της παρούσας. Υπέδειξε ο Δικαστής Κληρίδης: «Όσο και αν το επιχείρημα τούτο μπορεί να ακούγεται ελκυστικό, εν τούτοις αδυνατώ να το δεχθώ. Δεδομένου ότι ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται από το Α. 5

(1)του περί Πτωχεύσεως Νόμου, κατά την άποψη μου το Δικαστήριο θα πρέπει να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα παραλαβής, παρά το ότι ο καθ΄ ου η αίτηση προβάλλει τον ισχυρισμό ότι δεν έχει κινητή ή ακίνητη περιουσία. Το εάν έχει περιουσία και ποιά περιουσία ή το αν είναι δικαιούχος ή θα πρέπει να καταστεί δικαιούχος σε περιουσία ο χρεώστης, δεν είναι θέμα το οποίο θα διερευνήσει το Δικαστήριο ή θα πρέπει να αποδείξει η άλλη πλευρά. Αυτά όλα είναι θέματα προς πλήρη διερεύνηση στο πλαίσιο της πτωχευτικής διαδικασίας μετά την έκδοση διατάγματος παραλαβής, εκεί βέβαια όπου αυτό δικαιολογείται. Κατ΄ αυτό τον τρόπο, μετά την έκδοση διατάγματος παραλαβής, σύμφωνα με τις πρόνοιες του Α. 15

(1)του Κεφ. 5, ο χρεώστης υποχρεούται τότε όπως καταρτίσει και υποβάλει στον Επίσημο Παραλήπτη περιουσιακή κατάσταση, η οποία δείχνει τις λεπτομέρειες του ενεργητικού, των χρεών του, των τυχόν πιστωτών του και πολλές άλλες πληροφορίες. Μπορεί επομένως ενώ ο χρεώστης παρουσιάζεται στερούμενος περιουσιακών στοιχείων τώρα, να είναι δικαιούχος σε κάποια περιουσία ή να καταστεί δικαιούχος στο προβλεπτό μέλλον. Μπορεί να στερείται περιουσίας αλλά να έχει πιστωτές. Μπορεί ακόμα να μην αποκάλυψε την ύπαρξη περιουσίας πριν την έκδοση του διατάγματος παραλαβής για ευνόητους λόγους. Άλλο δε σχετικό διαδικαστικό βήμα στην πτωχευτική διαδικασία, είναι η Δημόσια Εξέταση του Χρεώστη, η οποία προνοείται από το Α.16 του Κεφ. 5. Αυτό είναι ένα σημαντικό μέτρο διερεύνησης των οικονομικών δεδομένων του χρεώστη, κατά το οποίο ο ίδιος εξετάζεται δημοσίως και ενόρκως ως προς κάθε θέμα που αφορά όχι μόνο την περιουσία αλλά και τη διαγωγή και τις συναλλαγές του και σ΄ αυτή την εξέταση μπορούν να λάβουν μέρος και επαληθεύσαντες χρέη πιστωτές." Ούτε ασφαλώς μπορεί να υιοθετηθεί η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου υπεράσπισης ότι πρόκειται για φερέγγυο και ικανό πρόσωπο για το οποίο δεν θα πρέπει να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα παραλαβής. Τίποτε δεν έχει τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου που να δικαιολογεί αυτή την κατάληξη. Από την έκδοση της απόφασης σε βάρος του το 2004, κανένα ποσό δεν κατέβαλε έκτοτε έναντι τούτου, παρά το γεγονός ότι στο μεσοδιάστημα παρουσιάζεται να απέκτησε και να ενεγράφη επ' ονόματι του ακίνητο επί του οποίου ενεγράφησαν εξασφαλίσεις από τους πιστωτές του. Παράλληλα σημειώνεται το γεγονός πως παρά το ότι δανειοδοτήθηκε από την Σ.Π.Ε. Δερύνειας το 2008 για το ποσό των €135.000, σήμερα εξακολουθεί να οφείλει και έναντι του συγκεκριμένου δανείου του το ποσό των €142.000 περίπου. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω είμαι ικανοποιημένος ότι στην παρούσα περίπτωση πληρούνται και έχουν αποδειχθεί οι προϋποθέσεις που τίθενται από τα άρθρα 5 και 6 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ. 5 και ότι η αίτηση θα πρέπει να έχει επιτυχή κατάληξη στη βάση της πράξης πτώχευσης που διέπραξε ο καθ' ου η αίτηση, ενώ ούτε οι ενστάσεις που προέβαλε δεν μπορούν να επιτύχουν. Ως εκ τούτου εκδίδεται διάταγμα παραλαβής της περιουσίας του καθ΄ ου η αίτηση. Ο Επίσημος Παραλήπτης καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας του. Ο καθ' ου η αίτηση διατάσσεται να παρουσιαστεί στο γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη στη Λευκωσία αμέσως μετά την επίδοση σε αυτόν του παρόντος διατάγματος. Να ειδοποιηθεί σχετικά ο Επίσημος Παραλήπτης. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον του καθ΄ ου η αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, να καταβληθούν δε από την περιουσία του καθ' ου η αίτηση. (Υπ.) ......................... Α. Δαυίδ, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο