← Κύπρος

ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ ν. Χριστόδουλου Χριστοδούλου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1712/2010., 21/3/2011

ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ ν. Χριστόδουλου Χριστοδούλου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1712/2010., 21/3/2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2011:A33 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1712/2010. Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ Εναγόντων, και 1. Χριστόδουλου Χριστοδούλου 2. Γεωργίας Κακλιδάκη Χριστοδούλου 3. Γεώργιος Χασάπης & Κυριάκος Σπέτσιος Λτδ Εναγομένων Αρ. Αγωγής: 1713/2010. Μεταξύ: ΤΡΑΠΕΖΑΣ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΛΤΔ Εναγόντων, και 1. Χριστόδουλου Χριστοδούλου 2. Γεωργίας Κακλιδάκη Χριστοδούλου 3. Α/φοι Χατζηγιάννη Κτηματική Λτδ 4. Γεώργιος Χασάπης & Κυριάκος Σπέτσιος Λτδ Εναγομένων Αίτηση ημερ. 27/1/2011 για συνένωση αγωγών Ημερομηνία: 21/3/2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Αιτητή/Εναγόμενο 1: κ. Γρ. Σαββίδης. Για Καθ΄ ων η Αίτηση/Ενάγοντες: κα Αχιλλέως για Αντώνη Ανδρέου. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα Αίτηση ο Εναγόμενος/Αιτητής 1 επιδιώκει την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου για συνένωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής με την αγωγή υπ΄ αριθμό 1713/10. ΑΙΤΗΣΗ Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.14 και Δ.48 θ.θ.2, 9 (
  2. d)(
  3. e)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση, όπως αναφέρεται σ΄ αυτή: (α) φαίνονται στο φάκελο της κάθε αγωγής (β) υπάρχουν κοινά νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα σημασίας ούτως ώστε να καθιστούν αναγκαία ή επιθυμητή τη συνένωσή των (γ) το θέμα της αγωγής είναι το ίδιο εναντίον όλων των εναγομένων, οι οποίοι είναι οι ίδιοι σ΄ όλες τις αγωγές. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Στην Αίτηση κατεχωρήθη ένσταση η οποία βασίζεται στη Δ.48, θ.4 και Δ.14 θ.θ. 2-5 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στη σχετική νομολογία, στη διακριτική ευχέρεια, συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Ως λόγοι ένστασης εξειδικεύονται οι εξής: ¾ Η αίτηση είναι παράτυπη και/ή αβάσιμη και/ή πάσχει νομικά. ¾ Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις της Δ.14, θ.2 για συνεκδίκαση των δύο υποθέσεων. ¾ Δεν υπάρχουν κοινά πραγματικά ή νομικά ζητήματα τέτοιας σημασίας ώστε να καθιστούν αναγκαία τη συνένωση των δύο αγωγών και/ή δεν παρατίθενται με λεπτομέρεια τα κοινά νομικά και πραγματικά γεγονότα που να καθιστούν αναγκαία τη συνεκδίκαση των δύο αγωγών. ¾ Οι αγωγές στις οποίες επιζητείται η συνένωση αφορούν δύο διαφορετικά είδη πιστωτικών διευκολύνσεων που χορηγήθηκαν σε δύο διαφορετικές ημερομηνίες οι οποίες απέχουν μεταξύ τους με διαφορετικούς όρους χρήσης και στις οποίες επιδιώκονται διαφορετικές αξιώσεις από τους ενάγοντες με διαφορετικό αριθμό εναγομένων και/ή εγγυητών. ¾ Τα γεγονότα που στοιχειοθετούν την κάθε υπόθεση δεν ομοιάζουν σε βαθμό που να υφίσταται ουσιαστική ταύτιση μεταξύ τους. ¾ Τυχόν διαταγή για συνεκδίκαση δεν θα βοηθήσει, αλλά αντίθετα θα περιπλέξει την κατάσταση. ¾ Η αίτηση πρέπει να απορριφθεί καθότι δεν θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση, ούτε θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων αλλά ούτε και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η ένσταση συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση του Μιχάλη Στυλιανού, υπαλλήλου των Εναγόντων, στην οποία αναφέρονται, όπως μπορώ να συνοψίσω, τα ακόλουθα: ¾ Η αίτηση θα έπρεπε να συνοδεύεται από Ένορκη Δήλωση στην οποία να εκτίθενται όλα εκείνα τα γεγονότα και νομικά σημεία τα οποία ο Αιτητής ισχυρίζεται είναι κοινά και στις δύο αγωγές. ¾ Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που θέτει η Δ.14, θ.2 ώστε να είναι επιθυμητή η συνεκδίκαση των δύο αγωγών. ¾ Δεν υπάρχουν κοινά πραγματικά ή νομικά ζητήματα τέτοιας σημασίας ούτως ώστε να καθιστούν αναγκαία και επιθυμητή τη συνένωση των δύο αγωγών. Μπορεί οι Εναγόμενοι 1 και 2 στις δύο αγωγές να είναι ουσιαστικά οι ίδιοι Εναγόμενοι, αλλά τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης είναι παντελώς διαφορετικά και η μαρτυρία που θα δοθεί στην κάθε υπόθεση διαφέρει έτσι ώστε καμμιά ουσιαστική ταύτιση μεταξύ τους να υφίσταται. ¾ Ζητείται η συνένωση δύο αγωγών οι οποίες αφορούν δύο διαφορετικές πιστωτικές διευκολύνσεις, διαφορετικούς όρους χρήσης και ορίων, διαφορετικών χρονολογιών και διαφορετικών αξιώσεων και στις οποίες αγωγές, λόγω και της άνω διαφοροποίησης τους, κατά την ακρόαση θα προσκομισθεί διαφορετικό μαρτυρικό υλικό. ¾ Δεν είναι δυνατό να ζητείται η συνεκδίκαση τη στιγμή που είναι ορατός ο κίνδυνος περιπλοκής των επιδίκων θεμάτων λόγω των διαφορετικών γεγονότων της κάθε υπόθεσης εφόσον τα γεγονότα και τα νομικά ζητήματα, όπως φαίνονται από τα δικόγραφα, δεν είναι σε καμμιά περίπτωση κοινά ούτως ώστε η συνένωση τους να θεωρείται απαραίτητη. ΘΕΣΕΙΣ ΚΑΙ ΕΙΣΗΓΗΣΕΙΣ ΤΩΝ ΜΕΡΩΝ Κατά την ακρόαση της παρούσας Αίτησης αμφότεροι οι συνήγοροι των διαδίκων αγόρευσαν υποστηρίζοντας τις εκατέρωθεν θέσεις τους. Ο κος Γρ. Σαββίδης εκ μέρους του Εναγόμενου 1/Αιτητή, αφού αναφέρθηκε στις σχετικές με την υπό εξέταση Αίτηση νομικές αρχές, επεσήμανε ότι οι δύο αγωγές για τις οποίες επιδιώκεται η έκδοση διατάγματος συνένωσης έχουν τα ακόλουθα κοινά νομικά σημεία: ¾ Όλοι οι διάδικοι στην αγωγή με αρ. 1712/10 είναι μέρη και της αγωγής με αρ. 1713/10. ¾ Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης των Εναγόντων και οι δύο αγωγές αφορούν δάνεια που δόθηκαν από τους ίδιους τους Ενάγοντες. ¾ Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης των Εναγόντων και οι δύο αγωγές αφορούν υπόλοιπο λογαριασμού δανείου. ¾ Ακόμη και η υποθήκη που αναφέρεται από τους Ενάγοντες στην αγωγή με αρ. 1712/10 στην παρά.

(9)της Έκθεσης Απαίτησης, δηλαδή η υποθήκη με αρ. Υ5362/04 είναι η ίδια με την υποθήκη που αναφέρουν οι Ενάγοντες στην παρά.
(9)της Έκθεσης Απαίτησης στην αγωγή με αρ. 1713/
  1. ¾ Ακόμα και ο διαφορετικός διάδικος στην αγωγή αρ. 1713/10 (δηλαδή ο Εναγόμενος 3) και τα θέματα που τον αφορούν, συνδέεται από τους ίδιους τους Ενάγοντες με τα θέματα που αφορούν την αγωγή αρ. 1712/
  2. Στην παρά.
(8)της Έκθεσης Απαίτησης στην αγωγή αρ. 1712/10 οι Ενάγοντες αναφέρουν τη συμφωνία εκχώρησης ημερομηνίας 9/12/2004 μεταξύ των Εναγομένων 1 και 2 και της Εταιρείας Α/φοί ΧΑΤΖΗΓΙΑΝΝΗ ΚΤΗΜΑΤΙΚΗ ΛΤΔ (Εναγόμενοι 3 στην αγωγή αρ. 1713/10). Στην παρά.
(11)της αγωγής αρ. 1713/10 οι Ενάγοντες αναφέρουν την ίδια συμφωνία εκχώρησης ημερομηνίας 9/12/2004 μεταξύ των ιδίων Εναγομένων. ¾ Οι Εκθέσεις Απαιτήσεων των Εναγόντων είναι σχεδόν πανομοιότυπες, έχουν τις ίδιες βάσεις αγωγής, ζητούν τις ίδιες θεραπείες και αφορούν παρόμοια και κοινά νομικά θέματα. ¾ Οι δικηγόροι που εκπροσωπούν τόσο τους ενάγοντες όσο και τους Εναγόμενους 1 και στις δύο διαδικασίες είναι οι ίδιοι. ¾ Οι Υπερασπίσεις και στις δύο περιπτώσεις προβάλλουν τους ίδιους ισχυρισμούς και θέσεις των Εναγομένων. Η κα Αχιλλέως, αφού αναφέρθηκε στις νομικές αρχές που διέπουν αιτήσεις συνένωσης αγωγών, επεσήμανε ότι οι δύο αγωγές στηρίζονται σε διαφορετική βάση και/ή αιτία αγωγής και ότι αφορούν διαφορετικές τραπεζικές διευκολύνσεις οι οποίες παραχωρήθηκαν στον Εναγόμενο δυνάμει διαφορετικών συμφωνιών, με διαφορετική ιδιότητα των Εναγομένων στην κάθε αγωγή. Επεσήμανε, ακόμη, ότι η κάθε μια από τις αγωγές διέπεται από τους δικούς της ξεχωριστούς όρους, με διαφορετικούς εγγυητές και/ή εξασφαλίσεις υποθηκών και οι οποίες αναφέρονται σε διαφορετικές αξιώσεις. Πρόσθεσε, επίσης, ότι στις δύο αγωγές υπάρχουν διαφορετικά έγγραφα, σε διαφορετικές ημερομηνίες οι οποίες απέχουν μεταξύ τους αφού η πρώτη συμφωνία δανείου έλαβε χώρα στις 16/3/2007 και η δεύτερη στις 7/12/2004 με διαφορετικούς Εναγόμενους υπό διαφορετικές ιδιότητες στην κάθε περίπτωση, με διαφορετικές εγγυήσεις και εξασφαλίσεις και τα ποσά που αξιούνται δεν είναι του ιδίου ύψους. Ήταν η εισήγηση της κας Αχιλλέως ότι, αν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα, υπάρχει κίνδυνος να περιπλακεί η όλη διαδικασία κατά την ακρόαση ενόψει των πολλών διαφορετικών και σοβαρών θεμάτων που εγείρονται με αποτέλεσμα να δυσχερανθεί παρά να διευκολυνθεί το έργο του Δικαστηρίου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Προχωρώ να εξετάσω τις νομικές αρχές που διέπουν το θέμα της έκδοσης διατάγματος συνένωσης αγωγών. Η έκδοση τέτοιας φύσεως διαταγμάτων διέπεται από τις πρόνοιες της Δ.14 θθ.2-3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας:- "Δ.14 θ.2...... When two or more actions are pending in the same court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated the court or a judge may order that they may be consolidated." Σε ελεύθερη μετάφραση η Δ.14 θ.2 έχει ως εξής:- «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών συνεπάγονται κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα, τα οποία συνεπάγονται οι αγωγές αυτές, ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να διατάξει να συνενωθούν αυτές.» Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος.[1] Παραπέμπω σχετικά στην υπόθεση Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν. Apak Agro Industries Π.Ε. 10550 ημερ. 13.10.99. Εκτεταμένη αναφορά στο θέμα που εξετάζουμε γίνεται στην υπόθεση Hadjiathanasiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R 401. Συνοψίζοντας τις νομικές αρχές που εφαρμόζονται αναφορικά με την έκδοση διαταγμάτων συνένωσης αναφέρω τα ακόλουθα:- (
  1. i)Διάταγμα συνένωσης αγωγής εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. (
  2. ii)Η έκδοση διατάγματος συνένωσης ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. (iii) Το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσον η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. (
  3. iv)Παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος είναι η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων και η οικονομία του Δικαστικού χρόνου. Όσον αφορά τον χρόνο καταχώρησης της αίτησης για συνένωση, σύμφωνα με τη νομολογία, κατάλληλος χρόνος είναι το στάδιο της αίτησης για οδηγίες που υποβάλλεται μετά τη συμπλήρωση των δικογράφων[2]. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΝΟΜΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΠΑΡΟΥΣΑΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ Για τους σκοπούς εξέτασης της παρούσας αίτησης προχωρώ να παραθέσω σε συντομία τα γεγονότα πάνω στα οποία στηρίζεται η κάθε μια από τις δύο αγωγές που αναφέρονται πιο πάνω, όπως καταγράφονται στο ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα που καταχωρήθηκε σε κάθε μια από αυτές. Στην αγωγή υπ΄ αρ. 1712/10 υπάρχουν τρεις εναγόμενοι ως ακολούθως: · Χριστόδουλος Χριστοδούλου (Εναγόμενος 1) · Γεωργία Κακλιδάκη Χριστοδούλου (Εναγόμενη 2) · Γεώργιος Κασάπης & Κυριάκος Σπέτσιος Λτδ (Εναγόμενη 3) Η αγωγή αυτή βασίζεται σε Συμφωνία δανείου ημερομηνίας 16/3/2007 που συνομολογήθηκε κατόπιν αίτησης του Εναγόμενου 1, ο οποίος είναι ο πρωτοφειλέτης. Αφορά δε, η εν λόγω συμφωνία την παραχώρηση στον Εναγόμενο του δανείου για ποσό CHF736.20 ελβετικά φράγκα. Με βάση την πιο πάνω αναφερόμενη συμφωνία δανείου οι Ενάγοντες παραχώρησαν προς όφελος και επ΄ ονόματι του Εναγομένου 1 λογαριασμό με αρ. 0576-82-000726-24. Η Εναγόμενη 2 έχει αναλάβει με βάση Συμφωνία εγγυήσεως ημερομηνίας 16/3/2007 τις υποχρεώσεις του Εναγομένου 1 προς τους Ενάγοντες μέχρι ποσού CHF736.20. Περαιτέρω, για σκοπούς εξασφάλισης και/ή κάλυψης της πληρωμής οποιουδήποτε υπολοίπου των υποχρεώσεων του Εναγομένου 1 προς τους Ενάγοντες οι Εναγόμενοι 1 και 2 δυνάμει συμφωνίας εκχώρησης ημερομηνίας 9/12/2004 που υπεγράφη μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων 1, 2 και της εταιρείας Α/φοι Χατζηγιάννη Κτηματική Λτδ, οι Εναγόμενοι 1 και 2 εκχώρησαν προς όφελος των Εναγόντων όλα τα δικαιώματά τους που απορρέουν από το πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 7/12/2004 δυνάμει του οποίου οι Εναγόμενοι 1 και 2 αγόρασαν οικία από την προαναφερόμενη εταιρεία. Επίσης, για περαιτέρω εξασφάλιση και κάλυψη της πληρωμής των υποχρεώσεων του Εναγομένου 1 οι Εναγόμενοι 1 και 3 πρόσφεραν υποθήκες ως εξής: Ο Εναγόμενος 1 την υποθήκη με στοιχεία Υ1668/07 Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας για ποσό CHF570.000 ελβετικά φράγκα επί του ακινήτου του Εναγομένου 1 υπ΄ αρ. εγγραφής 0/9292, Φ/Σχ. 41/25, Τεμάχιο αρ. 483 στη Βορόκλινη, επαρχίας Λάρνακας. Οι Εναγόμενοι 3 την υποθήκη με στοιχεία Υ5362/04 Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας για ποσό ΛΚ45.000 (€76.887,07) επί του ακινήτου της υπ΄ αρ. εγγραφής 213, Φ/Σχ. 40/63W2, Τεμάχιο αρ. 213 στην Αραδίππου, επαρχίας Λάρνακας. Τέλος, ο Εναγόμενος 1 για σκοπούς περαιτέρω εξασφάλισης των υποχρεώσεών του προς τους Ενάγοντες δυνάμει εγγράφων εκχώρησης ημερομηνιών 9/12/2004 και 26/3/1998 εκχώρησε προς όφελος των Εναγόντων τα δικαιώματά του επί των ασφαλειών ζωής του με την ασφαλιστική εταιρεία Eurolife Ltd με αρ. συμβολαίου 139956 και με την ασφαλιστική εταιρεία Minerva με αρ. συμβολαίου ΕΠ/14741. Στην αγωγή υπ΄ αρ. 1713/10 υπάρχουν τέσσερις Εναγόμενοι ως ακολούθως: · Χριστόδουλος Χριστοδούλου (Εναγόμενος 1) · Γεωργία Κακλιδάκη Χριστοδούλου (Εναγόμενη 2) · Α/φοι Χατζηγιάννη Κτηματική Λτδ (Εναγόμενοι 3) · Γεώργιος Κασάπης & Κυριάκος Σπέτσιος Λτδ (Εναγόμενη 4) Η αγωγή αυτή βασίζεται σε Συμφωνία δανείου ημερομηνίας 9/12/2004 που συνομολογήθηκε κατόπιν αίτησης των Εναγομένων 1 και 2. Αφορά δε, η εν λόγω συμφωνία την παραχώρηση στους Εναγόμενους του δανείου για ποσό ΛΚ70.000 (€119.602,10). Με βάση την πιο πάνω αναφερόμενη συμφωνία δανείου οι Ενάγοντες παραχώρησαν προς όφελος και επ΄ ονόματι των Εναγομένων 1 και 2 λογαριασμό με αρ. 0566-13-001951. Η Εναγόμενη 3 δια προσυπογραφής της πιο πάνω αναφερόμενης συμφωνίας δανείου και/ή διά εγγράφου εγγύησης ανέλαβε αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως με τους Εναγόμενους 1 και 2 την πληρωμή του ποσού του δανείου μετά των τόκων. Προς περαιτέρω εξασφάλιση των υποχρεώσεων των Εναγομένων 1 και 2 η Εναγόμενη 4 πρόσφερε υποθήκη και συγκεκριμένα την υποθήκη με στοιχεία Υ5362/04 Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας για ποσό ΛΚ45.000 (€76.887.07) επί του ακινήτου της υπ΄ αρ. εγγραφής 213, Φ/Σχ. 40/63W2, Τεμάχιο 213 της επαρχίας Λάρνακας. Περαιτέρω, για σκοπούς εξασφάλισης και/ή κάλυψης της πληρωμής οποιουδήποτε υπολοίπου των υποχρεώσεων των Εναγομένων 1 και 2 προς τους Ενάγοντες οι Εναγόμενοι 1 και 2 δυνάμει συμφωνίας εκχώρησης ημερομηνίας 9/12/2004 που υπεγράφη μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων 1, 2 και 3, οι Εναγόμενοι 1 και 2 εκχώρησαν προς όφελος των Εναγόντων όλα τα δικαιώματά τους που απορρέουν από το πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 7/12/2004 δυνάμει του οποίου οι Εναγόμενοι 1 και 2 αγόρασαν από την Εναγόμενη 3 οικία. Τέλος, προς περαιτέρω εξασφάλιση της οφειλής τους οι Εναγόμενοι 1 και 2, δυνάμει εγγράφου εκχώρησης ημερομηνίας 9/12/2004 εκχώρησαν προς τους Ενάγοντες τα δικαιώματά τους επί της ασφάλειας ζωής τους με την ασφαλιστική εταιρεία Eurolife Ltd με αρ. συμβολαίου 139956. Απ΄ όλα τα πιο πάνω προκύπτει ότι οι δύο πιο πάνω αναφερόμενες αγωγές αφορούν διαφορετικές τραπεζικές διευκολύνσεις οι οποίες παραχωρήθηκαν δυνάμει διαφορετικών συμφωνιών με διαφορετική ιδιότητα των Εναγομένων στην κάθε αγωγή, η δε κάθε μια αγωγή αφορά τραπεζικές διευκολύνσεις που διέπονται από τους δικούς της ξεχωριστούς όρους σε κάθε αγωγή, με διαφορετικούς εγγυητές και/ή εξασφαλίσεις υποθηκών και αναφέρονται σε διαφορετικές αξιώσεις. Προχωρώ στη συνέχεια να αναλύσω τις πιο πάνω διαπιστώσεις μου με αναφορά στους δικογραφημένους ισχυρισμούς της κάθε αγωγής: ¾ Οι δύο αγωγές αφορούν διαφορετικές τραπεζικές διευκολύνσεις οι οποίες παραχωρήθηκαν δυνάμει διαφορετικών συμφωνιών. Η αγωγή 1712/10 αφορά δάνειο ημερομηνίας 16/3/2007 που παραχωρήθηκε στον Εναγόμενο 1 κατόπιν αίτησης του για ποσό CHF736.120 ελβετικά φράγκα, ενώ η αγωγή 1713/10 αφορά δάνειο ημερομηνίας 9/12/2004 που παραχωρήθηκε κατόπιν αίτησης των Εναγομένων 1 και 2 για ποσό ΛΚ70,000 (€119.602,10). ¾ Περαιτέρω οι Εναγόμενοι ενάγονται με διαφορετική ιδιότητα στην κάθε αγωγή. Στην αγωγή 1712/10 πρωτοφειλέτης είναι ο Εναγόμενος 1 και η Εναγόμενη 2 είναι εγγυήτρια, ενώ στην αγωγή 1713/10 πρωτοφειλέτες είναι και οι δύο, δηλαδή Εναγόμενος 1 και Εναγόμενη 2. ¾ Υπάρχουν διαφορετικοί εγγυητές στις δύο αγωγές. Στην αγωγή 1712/10 εγγυητής είναι η Εναγόμενη 2, ενώ στην αγωγή 1713/10 εγγυητής είναι ο Εναγόμενος 3, ο οποίος δεν είναι διάδικος στην αγωγή 1712/10. ¾ Υπάρχουν διαφορετικές εξασφαλίσεις υποθηκών στις δύο αγωγές. Στην αγωγή 1712/10 ενυπόθηκοι δανειστές είναι ο Εναγόμενος 1 (πρωτοφειλέτης) για την υποθήκη Υ1668/07, Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας για ποσό CHF570.000 ελβετικά φράγκα επί του ακινήτου του Εναγόμενου 1, υπ΄ αρ. εγγραφής 0/9292, Φ/Σχ. 41/25, Τεμάχιο 483, Βορόκλινη και η Εταιρεία Εναγόμενη 3 για την υποθήκη Υ5362/04 Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας για ποσό ΛΚ45.000 επί του ακινήτου της Εναγόμενης 3 υπ΄ αρ. εγγραφής 213, Φ/Σχ. 40/63W2, Τεμάχιο αρ. 213, Αραδίππου. Στην αγωγή 1713/10 ενυπόθηκος δανειστής είναι η Εταιρεία Εναγόμενη 4 (η οποία είναι η Εναγόμενη 3 στην αγωγή 1712/10) για την υποθήκη Υ5362/04 για ποσό ΛΚ45.000 επί του ακινήτου της Εναγόμενης 4 υπ΄ αρ. εγγραφής 213, Φ/Σχ. 40/63W2, Τεμάχιο 213 στην Αραδίππου. Τα μόνα κοινά πραγματικά σημεία στις δύο αγωγές είναι: Πρώτον, το ότι η Εναγόμενη 3 στην αγωγή υπ΄ αρ. 1712/10 έχει προσφέρει για σκοπούς περαιτέρω εξασφάλισης και κάλυψης της πληρωμής των υποχρεώσεων του Εναγομένου 1 (πρωτοφειλέτη στη συμφωνία δανείου ημερομηνίας 16/3/2007) την υποθήκη που η ίδια εταιρεία στην άλλη αγωγή, υπ΄ αρ. 1713/10, έχει προσφέρει ως Εναγομένη 4 για σκοπούς περαιτέρω εξασφάλισης και κάλυψης της πληρωμής των υποχρεώσεων των Εναγομένων 1 και 2 (που είναι οι πρωτοφειλέτες στην συμφωνία δανείου ημερομηνίας 9/12/2004). Δεύτερον, το ότι και στις δύο αγωγές γίνεται αναφορά στην ίδια συμφωνία εκχώρησης ημερομηνίας 9/12/2004. Στην αγωγή 1712/10 γίνεται αναφορά σε συμφωνία εκχώρησης μεταξύ Εναγόντων και Εναγομένων 1 και 2 των δικαιωμάτων που απορρέουν από πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 7/12/2004 δυνάμει του οποίου οι Εναγόμενοι 1 και 2 αγόρασαν μια οικία από την Εταιρεία Α/φοί Χατζηγιάννη Κτηματική Λτδ (που είναι η Εναγόμενη 3 στην αγωγή 1713/10), ενώ στην αγωγή 1713/10 γίνεται αναφορά σε συμφωνία εκχώρησης που υπεγράφη μεταξύ των Εναγόντων και των Εναγομένων 1, 2 και 3 όταν οι Εναγόμενοι 1 και 2 εκχώρησαν προς όφελος των Εναγόντων όλα τα δικαιώματα τους που απορρέουν από το πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 7/12/2004 δυνάμει του οποίου οι Εναγόμενοι 1 και 2 αγόρασαν από την Εναγόμενη 3 μια οικία. Ανεξάρτητα, ωστόσο, από τα πιο πάνω επισημαίνω εκ νέου ότι οι πιο πάνω εξασφαλίσεις δόθηκαν στα πλαίσια διαφορετικών συμφωνιών, με διαφορετικά συμβαλλόμενα πρόσωπα έτσι ώστε να μην διαφοροποιείται η ουσία του θέματος στην υπό εξέταση Αίτηση. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, σε συμφωνία με τα όσα υποστήριξε η συνήγορος των Εναγόντων/Καθ΄ ων η Αίτηση και με βάση πάντοτε το περιεχόμενο του ειδικά οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος των δύο πιο πάνω αναφερομένων αγωγών[3], καταλήγω ότι οι δύο αυτές αγωγές δεν στηρίζονται επί της ίδιας βάσης. Αυτές αφορούν διαφορετικές συμφωνίες δανείου που συνομολογήθηκαν με διαφορετικούς εναγόμενους υπό διαφορετικές ιδιότητες στην κάθε περίπτωση, με διαφορετικές εγγυήσεις και εξασφαλίσεις, ενώ τα ποσά που αξιώνονται σε κάθε αγωγή δεν είναι του ίδιου ύψους. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Αφού έλαβα υπόψη μου τις πρόνοιες της Δ.14, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας όπως αυτές ερμηνεύθηκαν στη σχετική νομολογία και γενικά όλα τα περιστατικά της υπόθεσης, κρίνω ότι δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας υπέρ της έγκρισης της Αίτησης. Σαν αποτέλεσμα η Αίτηση απορρίπτεται. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παρεκκλίνω από το γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα εκτός αν υπάρχει καλός λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, συνεπώς, οι Καθ΄ ων η Αίτηση δικαιούνται τα έξοδα τους. Κατά συνέπεια, τα έξοδα της παρούσας Αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Καθ΄ ων η Αίτηση/Εναγόντων και εναντίον του Αιτητή/Εναγομένου 1 όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ......................... Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφον Πρωτοκολλητής [1] Δέστε Hadjiathanasiou v. Parperides and Others
(1975)1 C.L.R 401 και Healey and Others v. A. Waddington and Sons Ltd and Others
(1954)1 All E.R. 861. [2] Δέστε Μενελάου και άλλης v. Ξενοφώντος
(1989)1 (Ε) ΑΑΔ 371 στη σελ. 374 [3] Δέστε SAMATA ENTERPRISES LTD v. Γεωργία Σταύρου
(1998)1 ΑΑΔ 1876 όπου στη σελίδα 1878 αναφέρθηκε πως «το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την Έκθεση Απαιτήσεως των αγωγών, και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων». cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.