← Κύπρος

Λάζαρος Κύπρου Νεοκλέους κ.α. ν. Κώστα Ανδρέα Φελλά, Αρ. Αγωγής: 9/04, 23 Μαρτίου, 2011

Λάζαρος Κύπρου Νεοκλέους κ.α. ν. Κώστα Ανδρέα Φελλά, Αρ. Αγωγής: 9/04, 23 Μαρτίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2011:A36 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 9/04 Μεταξύ: Λάζαρος Κύπρου Νεοκλέους Μαρία Λαζάρου Νεοκλέους Ενάγοντες και Κώστα Ανδρέα Φελλά Εναγόμενου Επί τοις Αφορώσι τον Περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο Κεφ.62 Λάζαρος Κύπρου Νεοκλέους Μαρία Λαζάρου Νεοκλέους Αιτητών και

  1. Κώστα Ανδρέα Φελλά
  2. Ανδρέας Φελλά Καθ' ων η Αίτηση Αίτηση ημερομηνίας 09/06/2009 ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 23 Μαρτίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντες-Αιτήτές: κα Ζαχαρίου (για να ακούσει απόφαση κ. Καπελλάκης) Για Εναγόμενους 1 και 2-Καθ' ων η αίτηση1 και 2: κ. Θωμάς (για να ακούσει απόφαση κα Θωμά) Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Ενάγοντες 1 και 2 καταχώρησαν αίτηση με την οποία αξίωσαν την ακύρωση της μεταβίβασης του τεμαχίου με αριθμό εγγραφής 3/591, Φ/Σχ.40/40 W ΙΙ, Τεμάχιο 821, Τμήμα C, στην Αραδίππου, η οποία έγινε από τον Εναγόμενο-Καθ' ου η Αίτηση 1 προς τον ανήλικο τότε υιό του Ανδρέα Φελλά, Καθ' ου η Αίτηση 2, δυνάμει δωρεάς, δόλια και χωρίς αντάλλαγμα και με πρόθεση να εμποδιστούν οι Ενάγοντες-Αιτητές από την εκτέλεση και εφαρμογή της δικαστικής απόφασης. Ως νομικό έρεισμα της Αίτησης καταγράφονται ο περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμος Κεφ.62, άρθρα 2-5, οι περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικοί Κανονισμοί Δ.48 θ.1-4, 8, 9 και οι συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η Αίτηση συνοδεύτηκε από την Ένορκη Δήλωση του κ. Λάζαρου Κύπρου Νεοκλέους, Ενάγοντα 1-Αιτητή
  3. Στην Ένορκη Δήλωσή του καταγράφει ότι ο Καθ' ου η Αίτηση 1, ο οποίος ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμαχίου γης με αριθμό εγγραφής 3/591, Φ/Σχ.40/40 W ΙΙ, Τεμάχιο 821, Τμήμα C, στην Αραδίππου, είχε προβεί σε παράνομη επέμβαση στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 3/325, Φ/Σχ.XL/40W2, Τεμάχιο 469, στο χωριό Αραδίππου, το οποίο ανήκει στον ίδιο και τη σύζυγό του. Είχε καταχωριστεί η Αγωγή Αρ.9/2004 εναντίον του Καθ' ου η Αίτηση 1 και κατά τη διάρκεια της ακρόασης αποκαλύφθηκε από τη μαρτυρία του κ. Καρακόκκινου ότι ο Εναγόμενος 1-Καθ' ου η Αίτηση 1, είχε μεταβιβάσει το συγκεκριμένο ακίνητο στον υιό του. Μετά από έρευνα, ο ίδιος διαπίστωσε ότι ο Εναγόμενος-Καθ' ου η Αίτηση 1 είχε μεταβιβάσει το συγκεκριμένο ακίνητο δυνάμει δωρεάς στον υιό του, Καθ' ου η αίτηση 2, στις 11/10/
  4. Το Δικαστήριο εξέδωσε την απόφασή του στις 08/07/2008 εναντίον του Εναγόμενου-Καθ' ου η Αίτηση
  5. Καταλήγει, ότι η συγκεκριμένη μεταβίβαση είχε γίνει κακόπιστα, χωρίς αντάλλαγμα και για να εμποδιστούν οι Ενάγοντες-Αιτητές, να εκτελέσουν και να εφαρμόσουν την οποιαδήποτε απόφαση εκδιδόταν. Αναφορικά με τον Καθ' ου η Αίτηση 2, καταλήγει ότι δέχθηκε την εγγραφή και μεταβίβαση του συγκεκριμένου ακινήτου δόλια και κακόπιστα και με πρόθεση να εμποδίσει τους Ενάγοντες-Αιτητές στην εφαρμογή της οποιασδήποτε απόφασης εκδιδόταν εναντίον του Εναγομένου-Καθ' ου η αίτηση
  6. Η συγκεκριμένη Αίτηση αντιμετωπίστηκε με Ένσταση, στην οποία καταγράφηκαν εφτά

(7)λόγοι ένστασης. Συνοπτικά, ως λόγοι ένστασης καταγράφηκαν οι ακόλουθοι: ότι ο ομνύοντας Λάζαρος Κύπρου Νεοκλέους απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο, ότι ανέφερε παραπλανητικά γεγονότα για να εξασφαλίσει τα αιτούμενα διατάγματα, ότι δεν τηρήθηκαν οι απαραίτητες προϋποθέσεις που προβλέπονται από τον περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμο, ότι η μεταβίβαση από τον Καθ' ου η Αίτηση 1 προς τον Καθ' ου η Αίτηση 2 είχε γίνει καλή τη πίστη και χωρίς οποιαδήποτε πρόθεση παρεμπόδισης ή καθυστέρησης των πιστωτών του, αφού όταν έγινε η μεταβίβαση το δικαίωμα για ανάκτηση του χρέους των Αιτητών δεν είχε αποδειχθεί. Η Ένσταση στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.48 θ.1-4 και 8, Δ.25, στον περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου Κεφ.62, άρθρα 2-5 και στη γενική πρακτική και συμφυή εξουσία του Δικαστηρίου. Η Ένσταση υποστηρίχθηκε από την Ένορκη Δήλωση του Καθ' ου η Αίτηση 1, Κώστα Ανδρέα Φελλά, ο οποίος είχε εξουσιοδοτηθεί και από τον Καθ' ου η αίτηση 2, να προβεί στη συγκεκριμένη Ένορκη Δήλωση. Σύμφωνα με τα όσα καταγράφει, γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα της υπόθεσης και γι' αυτό αρνείται τις παραγράφους 1, 7 και 8 της Ένορκης Δήλωσης του Αιτητή. Παραδέχεται ότι ήταν ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμαχίου γης με αριθμό εγγραφής 3/591, Φ/Σχ.40/40 W ΙΙ, Τμήμα C, Τεμάχιο 821, στην Αραδίππου. Επίσης, παραδέχεται ότι μεταβίβασε το συγκεκριμένο ακίνητο στον υιό του, Καθ' ου η αίτηση
  1. Όμως, ισχυρίζεται ότι η συγκεκριμένη μεταβίβαση έγινε καλόπιστα και χωρίς οποιοδήποτε δόλο, στις 11/10/
  2. Ισχυρίζεται ότι μεταβιβάστηκε το ακίνητο πριν αποδειχθεί οποιοδήποτε δικαίωμα για ανάκτηση χρέους προς τους Αιτητές, αφού η δικαστική απόφαση εκδόθηκε στις 08/07/
  3. Καταλήγει δε, ότι η συγκεκριμένη μεταβίβαση δεν μπορεί να θεωρηθεί δόλια και κακόπιστη, οπόταν δεν είναι ακυρώσιμη. Ο υιός του δεν αποδέχθηκε τη μεταβίβαση, γνωρίζοντας ή έχοντας οποιαδήποτε πρόθεση, να εμποδίσει τους Ενάγοντες-Αιτητές από την οποιαδήποτε εκτέλεση της απόφασης. Μαρτυρία δόθηκε από τον Ενάγοντα-Αιτητή, κ. Λάζαρο Κύπρου Νεοκλέους, ο οποίος κατέθεσε γραπτή δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασής του. Σημειώθηκε ως Τεκμήριο
  4. Στη γραπτή του δήλωση καταγράφει ότι ο ίδιος είχε λάβει γνώση μέσω της μαρτυρίας του κ. Καρακόκκινου, υπαλλήλου του Επαρχιακού Κτηματολογίου Λάρνακας, κατά την ακρόαση της υπόθεσης στην Αγωγή Αρ.9/2004, όλα τα γεγονότα. Ο ίδιος είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του τεμαχίου γης με αριθμό εγγραφής 3/325, Φ/Σχ.XL/40W2, Τεμάχιο 469, στο χωριό Αραδίππου, ανά μισό μερίδιο, ενώ το άλλο μισό ανήκει στη σύζυγό του. Ήταν η θέση του ότι εναντίον του Καθ' ου η αίτηση 1, Κώστα Φελλά, είχε καταχωριστεί η αγωγή για παράνομη επέμβαση, στις 05/01/2004 και καταχωρίστηκε εμφάνιση από τον δικηγόρο του στις 27/01/
  5. Το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, στις 08/07/2008, εξέδωσε εναντίον του Εναγομένου 1-Καθ' ου η αίτηση 1, απόφαση με την οποία είχε αποφασίσει ότι υπήρχε επέμβαση στο δικό του ακίνητο και επεδίκασε κάποιο ποσό ως αποζημιώσεις και έξοδα, ενώ παράλληλα εξέδωσε διάταγμα διατάσσοντας τον Εναγόμενο 1-Καθ' ου η αίτηση 1, να παύσει την επέμβαση. Μέχρι και σήμερα, ο Καθ' ου η αίτηση 1, κατά τον ισχυρισμό του, δεν έπαυσε να επεμβαίνει, αλλά ούτε και έκανε οποιαδήποτε ενέργεια προς υλοποίηση της απόφασης. Σύμφωνα με τα καταγραφέντα, κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής, ο κ. Μάριος Καρακόκκινος ενώ έδινε μαρτυρία, ανέφερε ότι ο Εναγόμενος-Καθ' ου η αίτηση 1, είχε μεταβιβάσει το ακίνητό του στον υιό του Ανδρέα Φελλά. Διεξήχθητε έρευνα, από την οποία διαπιστώθηκε ότι ο Εναγόμενος-Καθ' ου η αίτηση 1 στις 11/10/2007 είχε μεταβιβάσει το συγκεκριμένο ακίνητο δυνάμει δωρεάς, στον τότε ανήλικο υιό του Ανδρέα Φελλά. Καταλήγει στη δήλωσή του, ότι η μεταβίβαση είχε γίνει κακόπιστα, δόλια και με πρόθεση να εμποδιστούν οι Ενάγοντες-Αιτητές να εκτελέσουν και εφαρμόσουν την οποιαδήποτε δικαστική απόφαση ή τα τυχόν διατάγματα που θα εκδίδονταν υπέρ τους. Κατά τον ισχυρισμό του, διαπιστώνεται η κακοπιστία της μεταβίβασης και στην ίδια την απόφαση του Δικαστηρίου, αφού το Δικαστήριο στη σελ.17 είχε κάνει αναφορά στην εισήγηση του δικηγόρου του Εναγομένου-Καθ' ου η αίτηση 1, ότι η αγωγή έπρεπε να αποτύχει, λόγω του ότι ο Εναγόμενος δεν ήταν πλέον ιδιοκτήτης του. Η συγκεκριμένη μεταβίβαση, είναι ο ισχυρισμός του, είχε γίνει για να μην μπορεί να εξαναγκαστεί ο Εναγόμενος-Καθ' ου η αίτηση 1, στην εφαρμογή του διατάγματος. Ενώπιον του Δικαστηρίου ο μάρτυρας ανέφερε πως οι τίτλοι του δικού του ακινήτου, καθώς και η απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου, είχαν επισυναφθεί στην υπό κρίση αίτηση. Ήταν η θέση του ότι ο Εναγόμενος-Καθ' ου η αίτηση 1, συνεχίζει να επεμβαίνει στο δικό του ακίνητο μέχρι και σήμερα. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 2, εννέα φωτογραφίες τις οποίες ο ίδιος είχε λάβει και οι οποίες απεικονίζουν τη σημερινή κατάσταση των ακινήτων. Η μία από αυτές σημειώθηκε ως Τεκμήριο 2Α και σε αυτήν υπέδειξε ότι το τοίχωμα το οποίο φαίνεται, έχει ανεγερθεί στη δική του ιδιοκτησία, σύμφωνα με το Κτηματολόγιο Λάρνακας και την απόφαση του Δικαστηρίου. Αντεξεταζόμενος, υποστήριξε ότι δεν εφαρμόστηκαν τα όσα καταγράφτηκαν στην απόφαση του Δικαστηρίου, αφού ούτε η επέμβαση τερματίστηκε, αλλά ούτε και ο ίδιος έλαβε τις αποζημιώσεις που καθόρισε το Δικαστήριο. Ερωτηθείς, ισχυρίστηκε ότι ο ίδιος δεν γνώριζε κατά πόσο είχαν πληρωθεί τα δικηγορικά έξοδα του δικηγόρου του. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι ο Εναγόμενος-Καθ' ου η αίτηση 1 δεν έχει μετακινήσει την περίφραξη και δεν του επιτρέπει να περιφράξει το δικό του ακίνητο, σύμφωνα με τις οδηγίες του Κτηματολογίου. Ανέφερε, σε ερώτηση που του τέθηκε, ότι ο Εναγόμενος-Καθ' ου η αίτηση 1 είχε μεταβιβάσει το συγκεκριμένο ακίνητο στον υιό του το 2007 και ενώ εκκρεμούσε η μεταξύ τους διαφορά. Του το δώρισε για να αποφύγει την οποιαδήποτε απόφαση του Δικαστηρίου, η οποία εκκρεμούσε εναντίον του. Όταν του υποβλήθηκε ότι η μεταβίβαση έγινε όταν ο Καθ' ου η αίτηση 2 ήταν ενήλικος, ήταν ο δικός του ισχυρισμός ότι το συγκεκριμένο ακίνητο είχε μεταβιβαστεί ενώ ο Καθ' ου η αίτηση 2 ήταν ανήλικος. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του Ενάγοντα-Αιτητή, έγιναν από κοινού παραδεκτά τα ακόλουθα γεγονότα: ότι στις 11/10/2007 ο κ. Κώστας Ανδρέα Φελλά, Καθ' ου η αίτηση 1, είχε μεταβιβάσει το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 3/591, Φ/Σχ.40/40 W ΙΙ, Τμήμα C, Τεμάχιο 821, στην Αραδίππου, με τη δήλωση μεταβίβασης με αριθμό 2134/2007, δυνάμει δωρεάς, στο υιό του Ανδρέα Φελλά καθώς επίσης και ότι ο κ. Κώστας Φελλάς πλήρωσε το συνολικό ποσό των €6.000- ως δικηγορικά και εγκρίθηκαν ως παραδεκτά γεγονότα από το Δικαστήριο. Μαρτυρία δόθηκε και από τον Εναγόμενο-Καθ' ου η αίτηση 1, κ. Κώστα Ανδρέα Φελλά, ο οποίος κατέθεσε ως Τεκμήριο 3 γραπτή δήλωσή του, ως μέρος της κυρίως εξέτασής του. Ήταν η θέση του, όπως προκύπτει από τη γραπτή του δήλωση, ότι η συγκεκριμένη δωρεά έγινε νόμιμα και χωρίς κανένα δόλο, αφού το ακίνητο είχε μεταβιβαστεί στον υιό του. Ο λόγος για τον οποίο είχε γίνει μεταβίβαση ήταν γιατί ο υιός του θα απολυόταν σύντομα από το στρατό και θα αναλάμβανε την επιχείρηση βαφής αυτοκινήτων, η οποία εδρεύει στο συγκεκριμένο ακίνητο και θα προχωρούσε ο υιός του σε δανειοδότηση για εκσυγχρονισμό της συγκεκριμένης επιχείρησης. Ήταν δική του θέση, ότι την περίοδο που έγινε η μεταβίβαση, δηλαδή στις 11/10/2007, βρισκόταν σε εξέλιξη η Αγωγή Αρ.9/04, την οποία ο ίδιος πίστευε ότι θα κέρδιζε. Δεν είχε καμία πρόθεση να μην εκτελέσει την οποιαδήποτε δικαστική απόφαση. Παραδέχθηκε ότι είχε εκδοθεί απόφαση, στην οποία καταγράφεται ότι σε κάποιο σημείο στο ανατολικό σύνορο του τεμαχίου 469, υπήρχε πολύ μικρή επέμβαση, πλάτους ενός μέτρου και μήκους δεκαπέντε μέτρων, στο σημείο όπου το δικό του τεμάχιο εφάπτεται με το τεμάχιο
  6. Είχε επίσης διαταχθεί στην απόφαση όπως πληρώσει το ποσό των €150- ως αποζημιώσεις και €5.009,97 ως έξοδα. Τα συγκεκριμένα ποσά τα κατέβαλε, αφού είχε καταχωριστεί εναντίον του η Αίτηση Πτώχευσης Αρ.5/
  7. Παράλληλα, ο ίδιος είχε μετακινήσει την περίφραξη από ττέλι, όπως είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο. Ο υιός του Ανδρέας Φελλάς, Καθ' ου η αίτηση 2, δεν γνώριζε για τις δικαστικές διαδικασίες που υπήρχαν, ούτε και για την εκδοθείσα απόφαση του Δικαστηρίου και καλόπιστα είχε δεχθεί τη μεταβίβαση του ακινήτου. Ήταν περαιτέρω η θέση του, ότι η φωτογραφία, Τεκμήριο 2Α, δεν έχει οποιαδήποτε σχέση με το ανατολικό σύνορο. Καταλήγει δε, ότι η συγκεκριμένη εγγραφή του ακινήτου είχε γίνει χωρίς κανένα δόλο, καλόπιστα και χωρίς να εμποδιστεί ο Ενάγοντας 1-Αιτητής, στην είσπραξη του ποσού που του αποδόθηκε από το Δικαστήριο. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσε ως Τεκμήριο 4 την Αίτηση Πτώχευσης που είχε καταχωριστεί εναντίον του και στην οποία είχε αναφερθεί και στη γραπτή του δήλωση. Κατέληξε, ότι ο ίδιος είχε μετατοπίσει το σύνορό του, σύμφωνα με την απόφαση του Δικαστηρίου. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι ο υιός του είναι βαφέας αυτοκινήτων. Ερωτηθείς για την ημερομηνία γέννησης του υιού του, δεν ήταν σίγουρος και ανέφερε ότι γεννήθηκε στις 23/02/1990 και ότι όταν έγινε η συγκεκριμένη μεταβίβαση ήταν ακόμα στρατιώτης, αλλά είχε ενηλικιωθεί. Παραδέχθηκε, σε ερώτηση που του τέθηκε, ότι ο υιός του είχε ολοκληρώσει τη φοίτησή του σε σχολείο στα 17 του χρόνια και υπηρέτησε για άλλα 2 χρόνια τη στρατιωτική του θητεία. Επέμενε στη θέση του ότι η συγκεκριμένη μεταβίβαση είχε γίνει κατά τη διάρκεια που ο υιός του υπηρετούσε τη στρατιωτική του θητεία και ο λόγος ήταν γιατί έπρεπε να κάνει δάνειο για να αγοράσει διάφορα μηχανήματα για το γκαράζ. Έκανε αίτηση, το 2007, στην Ελληνική Τράπεζα, έτσι ώστε την ημέρα που θα απολυόταν από το στρατό να ήταν έτοιμος. Κατά τον ισχυρισμό του, είχε λάβει από την Ελληνική Τράπεζα ο υιός του, Καθ' ου η αίτηση 2, το ποσό των Λ.Κ.40.000-. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι δεν γνώριζε κατά πόσο το δάνειο ήταν σε Λίρες Κύπρου ή Ευρώ. Ούτε γνώριζε το ποσό το οποίο είχε λάβει από τη δανειοδότηση. Το μόνο που γνώριζε ήταν ότι είχε υποθηκευτεί το τεμάχιο με αριθμό 821, ως εξασφάλιση του δανείου. Όταν ρωτήθηκε κατά την αντεξέταση, πότε ο υιός του είχε κλείσει τα 18 του χρόνια, υποστήριξε ότι ο ίδιος δεν ήξερε γράμματα και δεν γνώριζε. Παραδέχθηκε όμως ότι το ακίνητο υποθηκεύτηκε στις 31/08/
  8. Όταν ρωτήθηκε, στη συνέχεια, γιατί είχε μεταβιβάσει το ακίνητο στον υιό του δύο χρόνια προτού γίνει η δανειοδότηση και ενώ ο υιός του ήταν ανήλικος, ισχυρίστηκε ότι γινόντουσαν διαπραγματεύσεις με την τράπεζα και είχε υποβάλει και άλλη αίτηση σε άλλη τράπεζα, στην οποία δεν προβλεπόταν υποθήκη και η οποία τελικά απορρίφθηκε. Ο ίδιος, κατά τον ισχυρισμό του, προέβαινε σε διαπραγματεύσεις συνεχώς με την τράπεζα, αφού ήταν δική του η περιουσία. Στην επόμενη ερώτηση που του τέθηκε, υποστήριξε ότι το ακίνητο έπρεπε να υποθηκευτεί, λόγω των προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε η γυναίκα του. Υποστήριξε όμως στη συνέχεια, ότι ο ίδιος είχε καταβάλει την προκαταβολή για το φούρνο βαφής αυτοκινήτων που αγόρασε ο υιός του, για να καταλήξει ότι το συγκεκριμένο ακίνητο το είχε δωρίσει τον υιό του, χωρίς να σκέφτεται όταν του το μεταβίβαζε την υπό εξέλιξη αγωγή. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας και οι δύο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις με αγορεύσεις, τις οποίες το Δικαστήριο έχει κατά νου. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ Μέσα από τη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τόσο τον Αιτητή 1, καθώς και τον Καθ' ου η Αίτηση 1, ενώ έδιναν μαρτυρία ενώπιόν μου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω τη μαρτυρία τους με δείχτη, μεταξύ άλλων, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, την αμεσότητα και την ευθύτητα των απαντήσεών τους και γενικότερα την όλη παρουσία τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Όπως διαφαίνεται από τη μαρτυρία η οποία προσκομίστηκε και από τις δύο πλευρές, στις 05/01/2004 καταχωρίστηκε η Αγωγή Αρ.9/2004 σε Κλητήριο Ένταλμα Ειδικά Οπισθογραφημένο. Επιδόθηκε και καταχωρίστηκε εμφάνιση εκ μέρους του Εναγομένου-Καθ' ου η Αίτηση
  9. Εκδόθηκε απόφαση, μετά από ακρόαση, στις 08/07/2008, με την οποία ο Εναγόμενος-Καθ' ου η Αίτηση 1 είχε διαταχθεί όπως άρει την παράνομη επέμβαση, πλάτους ενός μέτρου και μήκους δέκα μέτρων, η οποία υπήρχε στο ανατολικό σύνορο του τεμαχίου 469, στο σημείο που αυτό εφαπτόταν με το τεμάχιο 821 το οποίο ανήκε στον Εναγόμενο- Καθ' ου η Αίτηση
  10. Επιπρόσθετα, επιδικάστηκαν €150- ως ονομαστικές αποζημιώσεις υπέρ του Ενάγοντα και καταδικάστηκε ο Εναγόμενος-Καθ' ου η αίτηση 1 στα έξοδα. Στο μεταξύ, στις 11/10/2007, ο Εναγόμενος-Καθ' ου η Αίτηση 1, ενώ εκκρεμούσε η εκδίκαση της αγωγής, είχε μεταβιβάσει, δυνάμει δωρεάς, το ακίνητο στον υιό του, τότε ηλικίας 17 ετών. Ο Αιτητής-Ενάγοντας 1, μου έκανε καλή εντύπωση, αφού δεν περιέπεσε σε οποιαδήποτε αντίφαση η οποία θα μπορούσε να κλονίσει την αξιοπιστία του. Απαντούσε άμεσα τις ερωτήσεις που του τίθεντο και ήταν ειλικρινής. Θεωρώ ότι ήταν μάρτυρας της αλήθειας. Ο Εναγόμενος-Καθ' ου η αίτηση 1, δεν μου έκανε καλή εντύπωση, αφού δεν απαντούσε με ευθύτητα στις ερωτήσεις που του υποβάλλονταν στο στάδιο της αντεξέτασης. Είχε επιλεκτική μνήμη και δεν μπορούσε να θυμηθεί πότε γεννήθηκε ο υιός του και την πραγματική σημερινή του ηλικία. Επίσης, ήταν η θέση του ότι έπρεπε να μεταβιβάσει το συγκεκριμένο ακίνητο για να διευκολύνει τον υιό του όταν θα ολοκλήρωνε τη στρατιωτική του θητεία, για να αρχίσει να εργάζεται στο συνεργείο βαφής αυτοκινήτων. Αρχικά ανέφερε ότι το συγκεκριμένο ακίνητο υποθηκεύτηκε για να διασφαλιστεί δάνειο για να καταβληθεί η αξία του καινούριου φούρνου που θα εγκαθίστατο στο βαφείο αυτοκινήτων. Προφανώς, ξεχνώντας τι είχε αναφέρει, στη συνέχεια ισχυρίστηκε ότι ήταν αναγκαία η υποθήκευση του ακινήτου, γιατί χρειαζόντουσαν λεφτά, λόγω προβλημάτων υγείας της συζύγου του και τελειώνοντας, ανέφερε ότι πλήρωσε ο ίδιος για τον φούρνο. Δεν έλεγε την αλήθεια στο Δικαστήριο και αυτό διαφάνηκε από το περιεχόμενο της μαρτυρίας του. Με βάση την πιο πάνω αξιολόγηση, καταλήγω ότι τα γεγονότα έχουν ως ακολούθως: Στις 05/01/2004 καταχωρίστηκε η Αγωγή Αρ.9/2004, με Κλητήριο Ένταλμα Ειδικά Οπισθογραφημένο και ενώ διεξαγόταν η ακροαματική διαδικασία της αγωγής, ο Εναγόμενος-Καθ' ου η αίτηση 1, στις 11/10/2007 μεταβίβασε το συγκεκριμένο ακίνητο, το οποίο αφορούσε η αγωγή, δυνάμει δωρεάς, στον υιό του, τότε ανήλικο, έτσι ώστε να μπορεί να επικαλεστεί αυτό το γεγονός κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας και να πετύχει την απόρριψη της αγωγής, πράγμα το οποίο έπραξε, όπως διαφαίνεται και από τη δικαστική απόφαση. Μετά την έκδοση της απόφασης, στις 08/07/2008 και μέχρι τις 02/01/2009, δεν είχε συμμορφωθεί με τη δικαστική απόφαση και γι' αυτό καταχωρίστηκε εναντίον του η Αίτηση Πτώχευσης Αρ.5/2009, η οποία αποσύρθηκε με την καταβολή των δικηγορικών εξόδων. Παρέμεινε όμως να εκκρεμεί η συμμόρφωση με το διάταγμα άρσης της επέμβασης, στο οποίο διάταγμα δεν υπάρχει μέχρι σήμερα συμμόρφωση. Αίτηση που καταχωρείται κάτω από τις Διατάξεις του Κεφ.62, θεωρείται ως πρωτογενής αίτηση. Σύμφωνα και με την απόφαση Ιωακείμ κ.α. v. Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ (Αρ. 1)
(2003)1 Α.Α.Δ. 198, πρόκειται για sui generis διαδικασία, η οποία κατατάσσεται στην κατηγορία των αγωγών. Το άρθρο 3
(1)του περί Δόλιων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμου, προνοεί μεταξύ άλλων ότι κάθε δωρεά, πώληση ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση οποιασδήποτε κινητής περιουσίας που γίνεται από οποιοδήποτε πρόσωπο με πρόθεση να παρεμποδίσει ή καθυστερήσει τους πιστωτές του να ανακτήσουν από αυτόν τα χρέη του, θα θεωρείται ότι είναι δόλια και θα είναι άκυρη έναντι του εν λόγω πιστωτή. Το άρθρο 4 του Περί Δολίων Μεταβιβάσεων (Ακύρωση) Νόμος, Κεφ.62 περιγράφει τη διαδικασία που πρέπει να ακολουθείται όταν γίνεται επίκληση του εν λόγω νομοθετήματος. Μέσα από το άρθρο αυτό επισημαίνεται ότι οποιαδήποτε δωρεά ή άλλη μεταβίβαση ή διάθεση οποιασδήποτε κινητής ή ακίνητης περιουσίας που θεωρείται δόλια βάσει των διατάξεων του Κεφ.62 και η οποία έγινε πριν από ή μετά την έναρξη αγωγής ή άλλης διαδικασίας στην οποία το δικαίωμα του χρέους έχει αποδεικτεί, δύναται να ακυρωθεί με διάταγμα του Δικαστηρίου που εξασφαλίζεται με αίτηση οποιουδήποτε εξ' αποφάσεως πιστωτή που γίνεται στην εν λόγω αγωγή ή άλλη διαδικασία και στο Δικαστήριο ενώπιον του οποίου η αγωγή ή άλλη διαδικασία έχει ακουστεί ή εκκρεμεί. Για να μπορεί να χαρακτηριστεί η διάθεση περιουσίας ως δόλια, θα πρέπει πρώτα από όλα να διαπιστωθεί ότι αυτή έγινε με πρόθεση παρεμπόδισης ή καθυστέρησης του πιστωτή. Αυτό που έχει άμεση σημασία είναι η πρόθεση αυτού που διενεργεί τη διάθεση (βλ. Mailos v. Constantinides and others
(1979)1 JSC 242). Το βάρος απόδειξης όταν η μεταβίβαση γίνεται σε γονέα, παιδί, σύζυγο ή αδελφό του εκχωρητή, μετατοπίζεται και εναποτίθεται στους ώμους του εκχωρητή και στο πρόσωπο στο οποίο έγινε η μεταβίβαση ή η εκχώρηση, σύμφωνα με το άρθρο 3
(2)του Νόμου. Σύμφωνα με τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα και τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, ο Καθ' ου η Αίτηση 1 προέβηκε στη συγκεκριμένη μεταβίβαση στον υιό του, Καθ' ου η Αίτηση 2, ενώ εκκρεμούσε η Αγωγή Αρ.9/2004, ενώ αυτή εκδικαζόταν. Οπόταν, το βάρος απόδειξης έχει μετατεθεί στους ώμους του. Έχοντας κατά νου την εξέλιξη των γεγονότων, καταλήγω ότι η συγκεκριμένη ενέργεια του Εναγόμενου-Καθ' ου η αίτηση 1, να μεταβιβάσει το συγκεκριμένο ακίνητο εκκρεμούσας της ακροάσεως της συγκεκριμένης αγωγής, συνιστούσε πράξη η οποία οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η μεταβίβαση ήταν δόλια, αφού την επικαλέστηκε για να αξιώσει απόρριψη της αγωγής. Όσον αφορά τα κίνητρα για τη συγκεκριμένη μεταβίβαση, προκύπτει ευκρινώς, από τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι αφορούσαν την πρόθεση του Εναγόμενου-Καθ' ου η αίτηση 1, για μη συμμόρφωση με την οποιαδήποτε απόφαση του Δικαστηρίου. Συνεπακόλουθα, ενόψει της πιο πάνω κατάληξής μου, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ακυρώνεται η μεταβίβαση του ακινήτου με Αριθμό Εγγραφής 3/591, Φ/Σχ.40/40 W ΙΙ, Τμήμα C, Τεμάχιο 821, στην Αραδίππου, που έγινε από τον Εναγόμενο-Καθ' ου η αίτηση 1, στον Καθ' ου η αίτηση 2 και διατάσσεται η επανεγγραφή του επ' ονόματι του Εναγόμενου-Καθ' ου η αίτηση 1. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των Αιτητών και εναντίων των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από Δικαστήριο. (Υπ.) .............. Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε. Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.