← Κύπρος

Δώρου Λυκούργου ν. Ιωάννη Καρυδά, Αρ. Αγωγής: 965/08, 17/05/2011

Δώρου Λυκούργου ν. Ιωάννη Καρυδά, Αρ. Αγωγής: 965/08, 17/05/2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2011:A57 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου Αντωνίου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 965/08 Μεταξύ: Δώρου Λυκούργου Ενάγοντα -και- Ιωάννη Καρυδά Εναγόμενου -και-

  1. Τάσου Παξιόλα Μότορς Λτδ
  2. Τάσου Παξιόλα Τριτοδιαδίκων ------------------- Αίτηση ημερομηνίας 08/04/2011 για τροποποίηση της Υπεράσπισης των Τριτοδιαδίκων Ημερομηνία: 17/05/2011 Εμφανίσεις: Για Αιτητές-Τριτοδιάδικους: κ. Ανδρέου (για να ακούσει απόφαση: κ. Δημητρίου) Για Καθ' ου η Αίτηση-Εναγόμενο: κ. Πελεκάνος και κ. Καπελλάκης (για να ακούσει απόφαση: κ. Καπελλάκης) Για Ενάγοντα: κ. Δ. Παπαδόπουλος (για να ακούσει απόφαση: κ. Τσαρδελλής) Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Τριτοδιάδικοι-Αιτητές, επιδιώκουν με την Αίτησή τους την τροποποίηση της Υπεράσπισής τους, έτσι ώστε να διαγραφούν οι υποπαράγραφοι 5 Α-Ε και να αντικατασταθούν με νέες παραγράφους καθώς επίσης και τη διαγραφή των παραγράφων 6, 9 και 12 και την αντικατάστασή τους με νέες παραγράφους με τους ίδιους αριθμούς. Η ακρόαση της αγωγής έχει ήδη αρχίσει και έχουν ακουστεί δύο μάρτυρες. Η υπό εξέταση αίτηση για τροποποίηση της Υπεράσπισης των Τριτοδιαδίκων καταχωρίστηκε μετά και την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του δεύτερου μάρτυρα για τον Ενάγοντα και αντιμετωπίστηκε με Ένσταση από την πλευρά του Εναγομένου-Καθ' ου η αίτηση, η οποία καταχωρίστηκε στις 28/04/
  3. Η πλευρά του Ενάγοντα δεν είχε οποιαδήποτε ένσταση στην επιδιωκόμενη τροποποίηση. ΑΙΤΗΣΗ ΤΡΟΠΟΠΟΙΗΣΗΣ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Με την υπό κρίση αίτηση, οι Τριτοδιάδικοι-Αιτητές αιτούνται την τροποποίηση της παραγράφου 5 Α-Ε της Υπεράσπισής τους, με τη διαγραφή και/ή αντικατάσταση ως ακολούθως: «
  4. Διαγραφή των Υποπαραγράφων 5 Α έως Ε και την αντικατάσταση των με τις Ακόλουθες υποπαραγράφους 5 Α έως Ε: Α. Ο Τριτοδιάδικος 1 ασχολείτο με τις Αγοραπωλησίες Αυτοκινήτων και για τις ανάγκες της επιχείρησης του εισάγει αυτοκίνητα από την Ιαπωνία και Διατηρεί στο χώρο της επιχείρησης του BONDED (Αποθήκη). Β. Ο Εναγόμενος που ασχολείτο επιπρόσθετα με τις Αγοραπωλησίες αυτοκινήτων αφού βρήκε στο Διαδίκτυο Αυτοκίνητο Μερσεντές τύπου S class ζήτησε από τον Τριτοδιάδικο 1 να το εισάξει στην Κύπρο για λογαριασμό του καθ' ότι είχε πελάτη να το πωλήσει. Γ. Πράγματι ο Τριτοδιάδικος 1 εισήγαγε το Αυτοκίνητο σύμφωνα με την εντολή και λογαριασμό του Εναγομένου και το όχημα μετά την παραλαβή του από το λιμάνι πήγε κατ' ευθείαν στο Γκαράζ του Εναγομένου το οποίο κράτησε ο Εναγόμενος μέχρι να το υποδείξει ο Εναγόμενος στο προτιθέμενο Αγοραστή του. Δ. Παρ' ότι το Αυτοκίνητο θα έπρεπε ο Εναγόμενος να το κλείσει στο BONDED των Τριτοδιαδίκων εντούτοις το αυτοκίνητο ήτο στην συνεχή κατοχή του και στο Γκαράζ του Εναγομένου μέχρι την εγγραφή και παράδοση του στον Ενάγοντα. Ε. Ο Τριτοδιάδικος 2 υπό την ιδιότητα του ως Διευθυντής του Τριτοδιαδίκου 1 παρέδωσε στον Εναγόμενο όλα τα σχετικά έντυπα και έγγραφα που του Απέστειλαν οι πωλητές του εξωτερικού του επίδικου οχήματος.
  5. Διαγραφή της παρ.6 της Έκθεσης Υπεράσπισης και την αντικατάσταση αυτής με την Ακόλουθη παρ.6: ΠΑΡ.6 Οι Τριτοδιάδικοι αρνούνται την παρ.11 της Έκθεσης Απαίτησης του Εναγομένου και περαιτέρω ισχυρίζονται ότι οιαδήποτε ποσά πλήρωσε ο Εναγόμενος αυτά δεν ήτο για λογαριασμό των Τριτοδιαδίκων αλλά ήτο για την πληρωμή του οχήματος της εισαγωγής και της εγγραφής του οχήματος επ' ονόματι του Ενάγοντος.
  6. Διαγραφή της παρ.12 της Έκθεσης Υπεράσπισης και την αντικατάσταση αυτής με την Ακόλουθη παρ.12: ΠΑΡ.12 Οι Τριτοδιάδικοι αρνούνται τις παρ.20 και 21 της Έκθεσης Απαίτησης του Εναγομένου και περαιτέρω ο Τριτοδιάδικος 1 ισχυρίζεται ότι τα αληθή γεγονότα αναφέρονται ανωτέρω στην παρ.5 Α έως Ε.
  7. Την Διαγραφή εκ της παρ.9 της ακόλουθης φράσης «από κατά ή περί τον Αύγουστο 2008» και της αντικατάστασης της δια της ακόλουθης φράσης «από την άφιξη του στην Κύπρο και της παραλαβής του από το λιμάνι» έτσι ώστε η παρ.9 να γίνει ως ακολούθως: ΠΑΡ.9 Οι Τριτοδιάδικοι αρνούνται την παρ.16 και 17 της Έκθεσης Απαίτησης του Εναγομένου και περαιτέρω ισχυρίζονται ότι η Συμφωνία των ήτο καθ' όλα νόμιμη και το όχημα το παρέλαβε από την άφιξη του στην Κύπρο και της παραλαβής του από το λιμάνι και βρίσκεται στην κατοχή του ή στην κατοχή του Ενάγοντος το οποίο χρησιμοποιούν και εκμεταλλεύονται μέχρι σήμερα.» Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.25 θ.1 και Δ.48 θ.
  8. Υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του Τάσου Παξιόλα, Τριτοδιάδικου 2 και διευθυντή της εταιρείας «Τάσος Παξιόλας Μότορς Λτδ». Σε αυτήν καταγράφονται ως λόγοι που συνηγορούν υπέρ της τροποποίησης της Υπεράσπισης των Τριτοδιαδίκων 1 και 2, το γεγονός ότι εκ παραδρομής δεν αναφέρθησαν τα γεγονότα, των οποίων η προσθήκη επιδιώκεται με την τροποποίηση, στην αρχική καταχωρισθείσα Υπεράσπιση. Είναι η θέση του ότι η προσθήκη τους είναι αναγκαία για να διεξαχθεί δίκαιη δίκη. Επιπρόσθετα, ισχυρίζεται ότι με την επιδιωκόμενη τροποποίηση δεν θα επηρεασθούν με οποιοδήποτε τρόπο τα δικαιώματα του Εναγομένου, αφού αυτός θα έχει την ευκαιρία να παρουσιάσει τη θέση του. Καταλήγει δε, ότι η συγκεκριμένη Αίτηση δεν υποβάλλεται καθυστερημένα. ΕΝΣΤΑΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Ο Εναγόμενος-Καθ' ου η αίτηση, καταχώρησε Ένσταση η οποία στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.25 θ.θ.1-6, Δ.48 θ.θ.1-4, 8 και 9, Δ.9 θ.θ.1-13, Δ.39 θ.2 καθώς και επί του Άρθρου 30 του Συντάγματος. Καταγράφονται εννέα

(9)λόγοι ένστασης, οι οποίοι μπορούν να συνοψιστούν ως ακολούθως: ότι τα γεγονότα των οποίων επιχειρείται η εισαγωγή ήταν σε γνώση των Τριτοδιαδίκων πριν, κατά την καταχώρηση της Υπεράσπισής τους, καθώς και κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι δεν ήταν θέμα το οποίο αγνοούσαν οι Τριτοδιάδικοι, ότι η υποστηρικτική Ένορκη Δήλωση δεν προσδιορίζει κατά πόσο ο Τριτοδιάδικος 2 είχε προσωπική γνώση των γεγονότων για τα οποία διατείνεται και από πού πηγάζει η γνώση του επί αυτών. Ότι η Αίτηση καταχωρίστηκε με αδικαιολόγητα μεγάλη καθυστέρηση, αφού έχει ολοκληρωθεί και η μαρτυρία του δεύτερου μάρτυρα για τον Ενάγοντα, χωρίς να έχει παρασχεθεί επαρκής λόγος για την καθυστέρηση. Καταλήγει, ότι σκοπός της Αίτησης είναι η καθυστέρηση, ο εκτροχιασμός και η επιβράδυνση της όλης διαδικασίας και ότι τυχόν έγκριση της αιτούμενης τροποποίησης θα προκαλέσει ανατροπή της πορείας της διαδικασίας, αφού οι δύο μάρτυρες που έχουν καταθέσει θα πρέπει να επανακλητευθούν για να τεθεί σε αυτούς η νέα θέση των Τριτοδιαδίκων. Η Ένσταση συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση του Ιωάννη Καρυδά, Εναγομένου. Ο ίδιος ορκίζεται ότι γνωρίζει τα γεγονότα προσωπικά, αλλά έχει λάβει και πληροφορίες από τους δικηγόρους του. Αρνείται όλους τους ισχυρισμούς των Τριτοδιαδίκων και ισχυρίζεται ότι ο Ενόρκως Δηλών στην Αίτηση δεν προσδιορίζει κατά πόσο είχε ιδία γνώση των γεγονότων και γι' αυτό το λόγο δεν ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται από τη Δ.39 θ.2 και η Ένορκη Δήλωσή του θα πρέπει να αγνοηθεί. Επιπρόσθετα, προβάλλει την άποψη ότι τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η Αίτηση ήταν σε γνώση του Τριτοδιαδίκου 2, πριν, αλλά και κατά την καταχώρηση της Υπεράσπισης των Τριτοδιαδίκων καθώς επίσης και σε όλο το χρονικό διάστημα που εκκρεμούσε η υπόθεση ενώπιον του Δικαστηρίου. Καταλήγει δε, ότι η Αίτηση καταχωρίστηκε με αδικαιολόγητα μεγάλη καθυστέρηση, μετά και την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του δεύτερου μάρτυρα του Ενάγοντα και δεν παρατίθεται οποιοσδήποτε λόγος που να δικαιολογεί την καθυστέρηση. Τυχόν έγκριση της αιτούμενης τροποποίησης, κατά τον ισχυρισμό του, θα προκαλέσει την ανατροπή της πορείας της ακροαματικής διαδικασίας, λόγω ακριβώς του περιεχομένου της μαρτυρίας του δεύτερου μάρτυρα του Ενάγοντα, ο οποίος αντεξετάστηκε στη βάση μιας συγκεκριμένης γραμμής υπεράσπισης. Αυτό θα οδηγήσει, είναι η εισήγησή του, στην παραβίαση των Συνταγματικών του δικαιωμάτων και θα του προκαλέσει ανεπανόρθωτη βλάβη, η οποία δεν μπορεί να θεραπευθεί με την οποιαδήποτε επιδίκαση εξόδων. Και οι δυο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις με αγορεύσεις και το Δικαστήριο τις έχει κατά νου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ήταν η θέση του Εναγομένου-Καθ' ου η αίτηση, η οποία καταγράφηκε και ως λόγος Ένστασης, ότι η Ένορκη Δήλωση που υποστηρίζει την Αίτηση για τροποποίηση δεν προσδιορίζει κατά πόσο ο Τριτοδιάδικος 2 είχε προσωπική γνώση των γεγονότων. Επί του συγκεκριμένου θέματος παραπέμπω στην πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ v. Βασίλη Χαραλάμπους κ.α., Πολ. Έφ.Αρ.382/09, 383/09 και 384/09, ημερ.16/06/2010, στην οποία ο Δικαστής Κληρίδης ανέφερε τα ακόλουθα σε σχέση με το υπό συζήτηση θέμα: «Ο σκοπός στον οποίο φαίνεται να στοχεύουν οι πρόνοιες της Δ.39 θ.2 είναι άλλος. Δεν μπορεί να λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο κάτι που ένας ενόρκως δηλών έχει πληροφορηθεί χωρίς να αναφέρει με ποίον τρόπο το πληροφορήθηκε, ούτε και κάτι που ο ομνύων εκφέρει ως άποψη ή πεποίθηση, χωρίς να διευκρινίζει πού την βασίζει. Στην υπό εξέταση περίπτωση, η πηγή πληροφόρησης του ομνύοντα είναι φανερή και έχει παρουσιαστεί προς έλεγχο του Δικαστηρίου μέσω των επισυναφθέντων εγγράφων. Σημειώνουμε περαιτέρω ότι εν πάση περιπτώσει, η σημασία της πιο πάνω προϋπόθεσης έχει μειωθεί, μετά που η εξ ακοής μαρτυρία κατέστη γενικά αποδεκτή δια νόμου [Περί Αποδείξεως (Τροποποιητικός) Νόμος αρ. 32(Ι)/2004]». Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω τη νομική πτυχή της Αίτησης, η οποία έχει ως κύρια βάση της τη Δ.25 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αναφέρει τα εξής: "The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy, between the parties." Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. Μερικές αποφάσεις, στις οποίες έγινε ενασχόληση με το θέμα αυτό, είναι και οι αποφάσεις Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, SABA & Co (T.M.P) v. T.M.P Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426, Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλας,
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 223, ημερ.22/02/2002 και Δ. Σ. Αγλαντζιάς ν. Χαρικλείδη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1608. Σύνοψη των καθιερωθέντων από τη νομολογία νομικών αρχών είναι η ακόλουθη: «
(1)Η τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις όπου η τροποποίηση δύναται να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Όπως αναφέρθηκε από το Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Σ. Νικήτα στη Χρίστου ν. Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 στη σελίδα 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιστάσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμα εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.»
(2)Τροποποίηση δικογράφου θεωρείται ότι επιφέρει βλάβη στον αντίδικο όταν δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήματα (βλ. Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Ν. Σιακόλα,
(1999)1 Α.Α.Δ. 44). Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή, ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα.
(3)Επιτρέπεται η τροποποίηση δικογράφου στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήματα.
(4)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης, όπως διαγράφονται στην κάθε υπόθεση, συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου (βλ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1 (E) A.A.Δ. 33).
(5)Ο παράγοντας χρόνος, στην υποβολή αίτησης τροποποίησης, είναι σχετικός χωρίς να είναι εκ προοιμίου και απαραίτητα αποφασιστικής σημασίας (βλ. Astor Manu-Facturing & Exporting Co κ.ά ν. A & G Leventis & Company (Nigeria) Ltd κ.ά
(1993)1 Α.Α.Δ. 726). Όμως, όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα μεγαλύτερο είναι το βάρος το οποίο πρέπει να αποσεισθεί για να γίνει δεκτή η αίτηση για παροχή θεραπείας. Επιπρόσθετα, κάθε καθυστέρηση πρέπει να αιτιολογείται. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Φοινιώτης (πιο πάνω): «... Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για τροποποίηση.» (Βλ. επίσης την υπόθεση Fereos Ltd v. Martin Bros Tobacco Co Inc
(1997)1 Α.Α.Δ. 378.)
(6)Η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης (βλ. SABA & Co. (T.M.B.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426, Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου ν Χρίστου Χαρίδη Πολ.Εφ.50/2010 ημερ. 11/05/2011 ).
(7)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου (βλ. Φοινιώτης (πιο πάνω) και Γραμμές Στρίντζη ν. Επίσημος Παραλήπτης
(1995)1 Α.Α.Δ. 607). Το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποιήσεις της δικογραφίας κατά την δίκη (βλ. Kallice Holding Co Ltd ν. M.T.R. Metals (Overseas) Ltd (Aρ. 1)
(1996)1 Α.Α.Δ. 162).
(8)Όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποίησης δικογράφων το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οποιοδήποτε άλλο (βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου (ανωτέρω)). Στην υπόθεση Δόμνα Χριστοδούλου ν. Αθηναϊδος Χριστοδούλου κ.ά
(1991)1 Α.Α.Δ. 934 λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε ν' αποζημιωθεί με χρήμα». ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω αρχές, θα εξετάσω την υπό κρίση Αίτηση υπό το πρίσμα των δικών της περιστάσεων. Πρέπει να σημειώσω ότι η Αίτηση αυτή με έχει προβληματίσει, γιατί το Δικαστήριο πρέπει να σταθμίσει από τη μια το αναφαίρετο δικαίωμα κάθε διαδίκου να προβάλει στο Δικαστήριο ελεύθερα και απρόσκοπτα τους οποιουσδήποτε ισχυρισμούς του και από την άλλη να προστατεύσει το συμφέρον του Εναγόμενου και κατ' επέκταση του Ενάγοντα, οι οποίοι θα υποστούν ταλαιπωρία, γιατί οι εισηγηθείς τροποποιήσεις θα οδηγήσουν στο επανάνοιγμα της υπόθεσης, αναφορικά με τη μαρτυρία της πλευράς του Ενάγοντα. Είναι ο κύριος ισχυρισμός του Καθ' ου η Αίτηση-Εναγόμενου ότι η Αίτηση για τροποποίηση καταχωρίστηκε με μεγάλη καθυστέρηση. Μια αναδρομή στο ιστορικό της υπόθεσης καταδεικνύει ότι η αγωγή καταχωρίστηκε στις 09/05/2008 και η Υπεράσπιση του Εναγομένου καταχωρίστηκε στις 05/03/
  1. Εκδόθηκε διάταγμα προσεπίκλησης Τριτοδιαδίκων στις 19/04/2010, το οποίο επιδόθηκε στις 06/05/
  2. Η Έκθεση Απαίτησης εναντίον των Τριτοδιαδίκων καταχωρίστηκε στις 14/09/
  3. Στις 14/09/10 εμφανίστηκε για τους Τριτοδιαδίκους 1 και 2 το γραφείο του κ. Κ. Ανδρέου και ζήτησε χρόνο για να καταχωρίσει Υπεράσπιση. Του παραχωρήθηκε ένας μήνας για καταχώριση της Υπεράσπισης, ήτοι μέχρι τις 18/10/
  4. Στις 26/10/2010, μετά από Αίτηση του Εναγόμενου για παράδοση της Υπεράσπισης από τους Τριτοδιαδίκους, λόγω του ότι δεν είχε παραδοθεί η Υπεράσπιση, παραχωρήθηκε περαιτέρω χρόνος στους Τριτοδιάδικους 1 και 2, για να ετοιμάσουν την Υπεράσπισή τους, μέχρι τις 08/11/
  5. Στις 10/11/2010, που ήταν ορισμένη εκ νέου η υπόθεση, οι Τριτοδιάδικοι δεν είχαν παραδώσει την Υπεράσπισή τους και γι' αυτό η Απαίτηση εναντίον τους είχε οριστεί για απόδειξη στις 15/11/
  6. Κατατέθηκε τελικά η Υπεράσπιση των Τριτοδιαδίκων, στις 12/11/
  7. Η υπό κρίση Αίτηση καταχωρίστηκε στις 08/04/2011, μετά που ακούστηκε ο Ενάγοντας και αντεξετάστηκε εκτεταμένα καθώς επίσης και μετά που ακούστηκε και ο Τελωνειακός Λειτουργός, που είχε ελέγξει το επίδικο αυτοκίνητο και είχε ολοκληρωθεί η αντεξέτασή του. Όπως προκύπτει από την Έκθεση Απαίτησης του Εναγόμενου, ο βασικός του ισχυρισμός είναι ότι η εισαγωγή του συγκεκριμένου αυτοκινήτου είχε γίνει από τους Τριτοδιάδικους 1 και 2, δυνάμει συμφωνίας μεταξύ του και εκείνων. Η επικληθείσα συμφωνία τελούσε υπό συγκεκριμένους όρους και είχαν γίνει συγκεκριμένες παραστάσεις, οι οποίες ήταν ψευδείς. Γι' αυτό, ζητά από τους Τριτοδιάδικους την επιστροφή των χρηματικών ποσών που ο Ενάγοντας είχε καταβάλει στους Τριτοδιάδικους για την αγορά του αυτοκινήτου, καθώς και την αξία του, λόγω παραβίασης των όρων αυτών. Δύο είναι τα βασικά σημεία που, κατά την κρίση μου, διαπιστώνονται υπό το φως των πιο πάνω γεγονότων και είναι καθοριστικά για τον τρόπο που θα πρέπει να ασκηθεί η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου στην υπό κρίση περίπτωση στην οποία, όπως έχει αναφερθεί πιο πάνω, υπόκειται το αίτημα τροποποίησης δικογράφου. Πρώτον, διαπιστώνεται ότι η προτεινόμενη τροποποίηση δεν περιστρέφεται γύρω από τον άξονα της ήδη καταχωρηθείσας Υπεράσπισης των Τριτοδιαδίκων, αλλά γίνεται προσπάθεια εισαγωγής μιας νέας βάσης υπεράσπισης, εντελώς διαφορετικής από την ήδη καταγραμμένη με όλες τις αναμενόμενες και αναπόφευκτες αρνητικές συνέπειες και επιπτώσεις στα δικαιώματα του Εναγόμενου, ο οποίος, αν εγκριθεί η υπό κρίση Αίτηση, θα κληθεί να αντιμετωπίσει μια εντελώς διαφορετική υπεράσπιση, η οποία θα μπορούσε να είχε εγερθεί από την αρχή της διαδικασίας, κατά την καταχώρηση της Υπεράσπισης ή/και κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας των δύο μαρτύρων και προτού η μαρτυρία τους ακουστεί στην ολότητά της, αφού παρείχετο ο χρόνος στους δικηγόρους των Τριτοδιαδίκων να το πράξουν, ενόψει τόσο του χρονικού ιστορικού της υπόθεσης, καθώς και αυτών τούτων των γεγονότων που θέλουν να εισάξουν. Δεύτερον, διαπιστώνεται πλήρης αποτυχία στο να δικαιολογηθεί το χρονικό στάδιο, στο οποίο υποβάλλεται η παρούσα Αίτηση, σε συνάρτηση με τη δυνατότητα πιο έγκαιρης προσφυγής στο Δικαστήριο. Στην προκειμένη περίπτωση, εκείνο που είναι κρίσιμης σημασίας είναι το πότε περιήλθε σε γνώση του Τριτοδιάδικου ότι η καταχωρηθείσα Υπεράσπιση δεν ήταν λεπτομερείς και ότι έχριζε τροποποίησης και το γιατί δεν έδρασε αμέσως ή ενωρίτερα. Η καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης δεν δικαιολογείται με οποιοδήποτε τρόπο, αλλά ούτε και επεξηγείται το χρονικό σημείο στο οποίο έγινε η Αίτηση, στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση του Αιτητή-Τριτοδιάδικου
  8. Στην απόφαση Federal Bank of Lebanon (ανωτέρω), τονίστηκε ότι η μεγάλη καθυστέρηση συναρτάται με τους λόγους που την προκάλεσαν, η δε έννοια της καθυστέρησης προϋποθέτει βέβαια τη δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας. Αυτό που έχει σημασία είναι η ανεκμετάλλευτη και αναξιοποίητη παρέλευση του χρόνου που διέρρευσε από τη στιγμή που διαπιστώθηκε η ανάγκη για τροποποίηση ή που προέκυψαν τα στοιχεία στα οποία αυτή αναφέρεται. Σε σχέση με αυτόν τον παράγοντα, ο οποίος είναι μεγάλης σημασίας, πρέπει να αναφέρω ότι εξετάζοντας το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης προς υποστήριξη της Αίτησης, εκείνο το οποίο ουσιαστικά προβάλλει ο Τριτοδιάδικος 2-Αιτητής, είναι ο ισχυρισμός ότι από παραδρομή δεν αναφέρθηκαν τα συγκεκριμένα γεγονότα. Αυτό όμως που διαπιστώνει το Δικαστήριο είναι ότι η θέση του Εναγόμενου, αναφορικά με τις συνθήκες εισαγωγής και εκτελώνισης του συγκεκριμένου αυτοκινήτου, ήταν γνωστές στους Τριτοδιάδικους από τις 14/09/2010 και χρειάστηκαν δύο μήνες για να τους απαντήσουν. Άφησαν να ακουστεί η μαρτυρία δύο μαρτύρων για τον Ενάγοντα και επέλεξαν να καταχωρίσουν την Αίτηση Τροποποίησης αμέσως μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του ΜΕ2, προφανώς γιατί δεν τους ικανοποίησε. Το γεγονός όμως παραμένει ότι, τα γεγονότα τα οποία τώρα επικαλείται ο Τριτοδιάδικος 2-Αιτητής, του ήταν πάντα γνωστά. Ο ίδιος γνώριζε από την αρχή και ο δικηγόρος του αντεξέτασε τόσο τον Ενάγοντα καθώς και τον Τελωνειακό Λειτουργό, χωρίς να υποβάλει αίτημα για τροποποίηση πριν την ολοκλήρωση της μαρτυρίας του Τελωνειακού Λειτουργού. Καμιά αναφορά δεν γίνεται, ως προς το κατά πόσο ο Τριτοδιάδικος 2 είχε έγκαιρα αποκαλύψει στους δικηγόρους του το λάθος ή πότε διαπιστώθηκε το λάθος από τον ίδιο και γιατί δεν λήφθηκαν οποιαδήποτε μέτρα για την εισαγωγή των ισχυρισμών αυτών ενωρίτερα. Ας σημειωθεί ότι έχει ολοκληρωθεί η αντεξέταση δύο βασικών μαρτύρων του Ενάγοντα από τον Εναγόμενο, με βάση την υφιστάμενη Υπεράσπιση των Τριτοδιαδίκων. Ουδέποτε όμως ήγειρε η πλευρά των Τριτοδιαδίκων, κατά την αντεξέταση των δύο μαρτύρων του Ενάγοντα, οποιοδήποτε θέμα, όπως αυτό που τώρα θέλει να εγείρει και βέβαια πρέπει να εντοπίσω και να επαναλάβω ότι καμιά εξήγηση δεν έχει δοθεί γιατί δεν έχει αναληφθεί οποιαδήποτε προσπάθεια να τεθούν αυτοί οι ισχυρισμοί ενώπιον αυτού του Δικαστηρίου σε οποιοδήποτε νωρίτερο στάδιο, ενώ υπήρχε η ευκαιρία. Είναι γεγονός ότι προκύπτει από τη νομολογία, ότι εγκρίνονται και αιτήσεις οι οποίες είχαν υποβληθεί με πολύ μεγαλύτερη καθυστέρηση ή και σε πολύ πιο προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας, όμως η καθυστέρηση συναρτάται πάντα με το χρόνο κατά τον οποίο ο Αιτών κατέστη γνώστης των γεγονότων, τα οποία τώρα θέλει να εισάγει. Γι' αυτό και έχει νομολογηθεί ότι, παρά την καθυστέρηση, εντούτοις εφόσον ένας Αιτητής πρόσφατα ήταν που έλαβε γνώση ή πρόσφατα είχε εντοπίσει την παράλειψη, παρά την παράλειψή του να προβεί σε διορθωτικά μέτρα ενωρίτερα, πολλές φορές τα αιτήματα αυτά εγκρίνονται. Εδώ όμως, τα γεγονότα είναι διαφορετικά, παρόλο που εκ πρώτης όψεως φαίνεται μια απλή τροποποίηση. Πρόκειται για μια Αίτηση που γίνεται μετά την ολοκλήρωση της αντεξέτασης των δύο βασικών μαρτύρων του Ενάγοντα. Ο Εναγόμενος δε γνώριζε για το θέμα το οποίο ο Τριτοδιάδικος επιζητεί την εισαγωγή, για να μπορεί να το αντιμετωπίσει κατά την αντεξέταση και o Τριτοδιάδικος δεν έπραξε οτιδήποτε πριν την ολοκλήρωση της αντεξέτασης του ΜΕ2, του Τελωνειακού Λειτουργού. Αντίθετα, ο συνήγορος του Εναγομένου, κατά την αντεξέταση των μαρτύρων του Ενάγοντα, χειρίστηκε το θέμα με βάση τη θέση των Τριτοδιαδίκων, όπως αυτή είχε καταγραφεί στην Υπεράσπισή τους. Αν γνώριζε εξ αρχής τη θέση των Τριτοδιαδίκων, πιθανών να έκαμνε η πλευρά του Εναγόμενου διαφορετικό χειρισμό. Θεωρώ ότι η έγκριση του αιτήματος θα ισοδυναμούσε με παραβίαση της ισότητας των όπλων, αφού θα έδιδε πλεονέκτημα στην πλευρά του Τριτοδιάδικου 2-Αιτητή. Επιπρόσθετα, θεωρώ ότι η ζημιά που θα επέλθει στην πλευρά του Εναγόμενου, δεν θα μπορεί να αποζημιωθεί με οποιαδήποτε χρηματική διαταγή, αφού η επιδιωκόμενη τροποποίηση εισαγάγει ισχυρισμούς από τους οποίους μπορεί να προκύψουν και ποινικά αδικήματα σε βάρος του Εναγομένου. Παράλληλα, θεωρώ ότι θα εκτροχιαστεί η πορεία της δίκης. Δεν πρέπει κάποιος να λησμονεί ότι δεν απεκάλυψε ο Τριτοδιάδικος 2, ο οποίος ορκίστηκε για τα γεγονότα που αφορούν την Αίτηση, πότε περιήλθε στην αντίληψή του η συγκεκριμένη παραδρομή. Γι' αυτούς τους λόγους, πιστεύω πως θα ήταν ανεπίτρεπτο να εγκριθεί, στο χρονικό τούτο σημείο και στο στάδιο στο οποίο έχει αφεθεί να εξελιχθεί η διαδικασία, το αίτημα για τροποποίηση του δικογράφου των Τριτοδιαδίκων. Συνοψίζοντας, συμφωνώ με τον κύριο λόγο που προβάλλεται στην Ένσταση, σύμφωνα με τον οποίο δεν δίδεται επαρκής επεξήγηση για την καθυστέρηση η οποία έχει παρατηρηθεί στην υποβολή του αιτήματος, αλλά και για το λόγο που γίνεται η συγκεκριμένη Αίτηση για τροποποίηση. Η Αίτηση απορρίπτεται, με έξοδα εναντίον των Τριτοδιαδίκων 1 και 2, όπως θα υπολογισθούν από την Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Θα καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) .......... Ε. Γεωργίου Αντωνίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.