Ανδρέας Κυριάκου ν. Κίκα Χατζιήκκου κ.α., Αρ. Αγωγής: 1725/09, 26/05/2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2011:A61 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Δαυίδ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1725/09 Ανδρέας Κυριάκου Ενάγοντας και
(1988)1 CLR 212, στη σελ. 216: "A witness may either be believed or disbelieved holly or in part according to the view taking of his credibility" Καθ' όλα θετική υπήρξε η αντίληψη του Δικαστηρίου για την ποιότητα της μαρτυρίας των μαρτύρων Γαβριήλ Χριστοδούλου και Φίλιππου Θεοδώρου υπαλλήλων της Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ και ΣΠΕ Μακράσυκας αντίστοιχα. Διαφωτιστικοί με τις απαντήσεις και τις τοποθετήσεις τους στο σύνολο των ζητημάτων που τέθηκαν σε αυτούς, έθεσαν παράλληλα υπόψη του Δικαστηρίου διάφορα τεκμήρια που επιβεβαιώνουν τους ισχυρισμούς τους. Οι αναφορές και τοποθετήσεις τους άλλωστε, όχι μόνο δεν αμφισβητήθηκαν αλλά ουσιαστικά παρέμειναν αναντίλεκτες και στο σύνολο τους γίνονται αποδεκτές από το Δικαστήριο. Στρέφοντας την προσοχή μου στη μαρτυρία των Παιδονόμου, που κλήθηκε για την πλευρά του ενάγοντα και Φλεμετάκη, που κλήθηκε από την πλευρά της υπεράσπισης, συγγενικών προσώπων των διαδίκων, δεν έχω αμφιβολία έχοντας υπόψη τη ζωντανή παρουσία τους στο εδώλιο του μάρτυρα ότι υπήρξαν ειλικρινείς με το Δικαστήριο, έχοντας επίγνωση του καθήκοντος τους να πουν στο Δικαστήριο την αλήθεια και όσα οι ίδιες βίωσαν και γνώριζαν σχετικά με τα υπό συζήτηση ζητήματα. Με λόγο απλό και σταθερό χωρίς αντιφάσεις ή αυτοαναιρέσεις έπειθαν για την ειλικρίνεια τους χωρίς να ανιχνεύεται στις αναφορές και τοποθετήσεις τους οποιοδήποτε αλλότριο κίνητρο. Γενικές άλλωστε και αόριστες υποβολές θέσεων, αντίθετες με τις θέσεις της μάρτυρος Φλεμετάκη για τα ζητήματα που η τελευταία κατέθεσε στο Δικαστήριο, από μόνες τους και απογυμνωμένες από οποιοδήποτε στοιχείο ή μαρτυρία, με δεδομένη την καθ' όλα θετική αντίληψη του Δικαστηρίου για την αξιοπιστία της συγκεκριμένης μάρτυρας, δεν μπορούν ασφαλώς να κλονίσουν την ποιότητα της μαρτυρίας της. Εύκολα διακριτό ήταν καθ' ον χρόνο κατέθετε ενώπιων του Δικαστηρίου η εναγομένης 2, το γεγονός ότι αισθανόταν άβολα και αμήχανα για την τροπή που πήρε η υπόθεση μεταξύ της ίδιας, της μητέρας της και του ενάγοντα παππού της. Ευθύς εξ' αρχής θα πρέπει να εντοπιστεί πως δεν εντοπίζεται στη μαρτυρία της οποιαδήποτε αντίφαση ή διαφοροποίηση θέσεων και τοποθετήσεων που θα ήταν ικανή από μόνη της να πλήξει την ποιότητα του λόγου της και την γενικότερη αξιοπιστία της ως μάρτυρα. Συνολικά θεωρούμενη άλλωστε η μαρτυρία της και εντασσόμενη στο ευρύτερο πλέγμα των περιστάσεων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, φαίνεται να ενισχύεται και να συνάδει με αυτά. Δεν έχω καμία αμφιβολία ότι υπήρξε ειλικρινής μάρτυρας, θέτοντας υπόψη του Δικαστηρίου όσα η ίδια γνώριζε για την υπόθεση. Οι διαβεβαιώσεις που κατά καιρούς υπέδειξε ότι λάμβανε από τον ενάγοντα παππού της, ότι δηλαδή το διαμέρισμα που αυτός αγόρασε και το οποίο ενεγράφη στο όνομα της μητέρας της, με δικές του οδηγίες τελικά θα κατέληγε στην ίδια για να στεγάσει την οικογένεια της όταν αυτή θα παντρευόταν, φαίνεται εξάλλου να συνάδει με το γεγονός ότι ο ενάγοντας συγκατατέθηκε όχι μόνο να διαμένει μόνιμα σε αυτό μετά την επιστροφή της από τις σπουδές της στο εξωτερικό αλλά και να εγκαταστήσει σε αυτό τα πράγματα της που έφερε από το εξωτερικό, συγκατοικώντας μαζί της για περίοδο πέραν των τριών ετών όταν ο ίδιος και η σύζυγος του επισκέπτονταν την Κύπρο. Ευθαρσώς η εναγομένη 1, καταθέτοντας από το εδώλιο του μάρτυρα, παραδέχθηκε πως ο αρχικός σχεδιασμός του πατέρα της ήταν το διαμέρισμα να εγγραφεί επ' ονόματι του και ότι αυτός ήταν το πρόσωπο που με την συνδρομή του δικηγόρου του προέβαινε στις αναγκαίες διαβουλεύσεις για την ολοκλήρωση της αγοράς του διαμερίσματος. Το Δικαστήριο δεν διέγνωσε οποιαδήποτε προσπάθεια υπεκφυγής εκ μέρους της από κάποιο γεγονός. Η ίδια, ως δήλωσε, δεν είχε ενεργό ανάμιξη σε αυτές τις διαβουλεύσεις. Ούτε είχε οποιοδήποτε πρόβλημα να δηλώσει πως παρά το γεγονός ότι χρήματα που χρησιμοποιήθηκαν για την ολοκλήρωση της αγοράς του διαμερίσματος φαίνεται να αντλήθηκαν από το δικό της, προσωπικό δάνειο από την Σ.Π.Ε. Μακράσυκας, τούτο, με τον τρόπο που εξήγησε ουσιαστικά αποπληρώθηκε από τον ενάγοντα πατέρα της. Με λόγο συνεπή και πειστικό, προβάλλοντας ισχυρισμούς και θέσεις που από μόνες τους παρουσιάζουν λογική συνέπεια και συνέχεια, η μάρτυρας αναφέρθηκε με λεπτομέρεια στην εξέλιξη των γεγονότων που αφορούν την παρούσα υπόθεση, χωρίς αντιφάσεις, παλινδρομήσεις ή αυτοαναιρέσεις, πείθοντας για την ειλικρίνεια της. Εξήγησε, ανάμεσα σε άλλα, γιατί στην πορεία και την εξέλιξη των πραγμάτων ο αρχικός προσανατολισμός του ενάγοντα για το ζήτημα του προσώπου στο όνομα του οποίου θα εγγραφόταν ο τίτλος του διαμερίσματος, ενόψει της αναχώρησης του ιδίου και της συζύγου του στο εξωτερικό, διαφοροποιήθηκε. Τίποτα δεν έχει τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, ικανό να κλονίσει τις τοποθετήσεις της εναγομένης 1 για την εξέλιξη των γεγονότων σε σχέση με την συνομολόγηση τελικά του συμβολαίου αγοράς του διαμερίσματος επ' ονόματι της ίδιας και όχι του πατέρα της. Θα ανέμενε κανείς, εάν η βούληση του ευρισκόμενου στο εξωτερικό ενάγοντα ήταν να επιμείνει στον αρχικό προσανατολισμό του για εγγραφή του διαμερίσματος επ' ονόματι του, ή όπως σε άλλο στάδιο της μαρτυρίας του ανάφερε, επ' ονόματι του ιδίου και της συζύγου του, να μεριμνήσει όπως σε συνεννόηση με την εναγομένη 1, τον δικηγόρο του ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, όπως αποσταλούν τα αναγκαία έγγραφα, πληρεξούσια κλπ για να μπορέσει να διεκπεραιωθεί η αγορά του διαμερίσματος ως ο αρχικός του προσανατολισμός. Ο δικηγόρος και φίλος του Μυλωνάς εξάλλου, μαζί με τον οποίο, ως τέθηκε χωρίς να αμφισβητηθεί, διεξήγαγαν τις επαφές και διαπραγματεύσεις με την πλευρά των πωλητών για την αγορά του διαμερίσματος, δεν μπορεί έλλειψη οποιασδήποτε μαρτυρίας και στοιχείου προς τούτο, να γίνει αποδεκτό πως χωρίς να συνεννοηθεί με τον πελάτη του, ενήργησε και συνέργησε στην ετοιμασία του συμβολαίου αγοράς του διαμερίσματος επ' ονόματι της εναγομένης 1, αντίθετα με την βούληση του πελάτη και φίλου του για το ζήτημα την οποία ασφαλώς γνώριζε. Ούτε καν υπονοήθηκε, οποιαδήποτε αντιεπαγγελματική ή μεμπτή συμπεριφορά του δικηγόρου του για το ζήτημα. Εμφανής ήταν η πικρία του ενάγοντα έναντι της εναγομένης 1 θυγατέρας του και της οικογένεια της, για το γεγονός ότι τελικά αυτή τοποθέτησε την άρρωστη μητέρα της σε γηροκομείο. Η πικρία και η απογοήτευση του για την πιο πάνω εξέλιξη, συχνά μετατρεπόταν καθ' ον χρόνο κατέθετε από το εδώλιο του μάρτυρα σε εξάρσεις θυμού έως και οργής σε βάρος της εναγομένης 1 θυγατέρας του, οι οποίες ασφαλώς δεν μπορούν να αποτυπωθούν στα στεγνά πρακτικά της διαδικασίας, γεγονός που δεν έχω αμφιβολία, έχοντας κατά νου τη ζωντανή παρουσία του μάρτυρα στο εδώλιο, τις αναφορές, τις τοποθετήσεις και ευρύτερα τους σχολιασμούς στους οποίους προέβαινε, ότι είχε τη δική του, αρνητική επίδραση στην ποιότητα της μαρτυρίας του. Έχοντας προφανώς επενδύσει στο γεγονός ότι η άρρωστη σύζυγος του θα τύγχανε της προσωπικής φροντίδας της θυγατέρας του στην Κύπρο, εμφανής ήταν η απογοήτευση του όταν αντί αυτού τελικά πληροφορήθηκε πως η θυγατέρα του τοποθέτησε τη σύζυγο του και μητέρα της σε γηροκομείο. Όχι μόνο διαδήλωσε την αντίθεση του σε αυτή την προοπτική αλλά αντέδρασε και δυναμικά σ' αυτήν την εξέλιξη, προσερχόμενος ο ίδιος στην Κύπρο καθ' ον χρόνο η θυγατέρα του και εναγομένη 1 απουσίαζε στο εξωτερικό, συνοδεύοντας τον σύζυγο της που αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας και παραλαμβάνοντας την ασθενή σύζυγο του από το γηροκομείο στο οποίο είχε τοποθετηθεί, την οδήγησε συνοδεύοντας την ο ίδιος πίσω στην Αγγλία. Το γεγονός ότι ο ώριμος σε ηλικία ενάγοντας, επέτρεψε σε παράγοντες άλλους, ξένους προς το καθήκον του να αναφέρει όσα ο ίδιος γνώριζε για τα ουσιαστικά ζητήματα που απασχολούν την παρούσα να παρεισφρήσουν στην μαρτυρία του, όπως προσωπικά αισθήματα πικρίας για την λανθασμένη κατά τον ίδιο στάση και συμπεριφορά της θυγατέρας του και μελών της οικογένειας της απέναντι στην χρήζουσα βοήθειας σύζυγό του, σε συνδυασμό θεωρούμενο τούτο με την έλλειψη πειστικότητας του ως μάρτυρα, πλήττουν την γενικότερη αξιοπιστία του ως μάρτυρα χωρίς να επιτρέπουν την υιοθέτηση των θέσεων και τοποθετήσεων του ενάγοντα για την εξέλιξη των ουσιαστικών τουλάχιστον γεγονότων που αφορούν την υπό συζήτηση υπόθεση. Οι θέσεις εξ' άλλου που υποστήριξε, κάτω από το πλέγμα των γεγονότων που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση ως τέθηκαν υπόψη του Δικαστηρίου χωρίς να αμφισβητηθούν, δεν θα μπορούσαν να γίνουν αποδεκτές αφού δεν φαίνεται να παρουσιάζουν λογική συνέχεια και συνέπεια. Το Δικαστήριο σε καμία περίπτωση δεν αισθάνεται άνεση να βασιστεί στη μαρτυρία του ενάγοντα και να καταλήξει σε τελικά συμπεράσματα και ευρήματα για τα διαδραματισθέντα. Η θέση που επιχείρησε να προβάλει, ότι δηλαδή αναχωρώντας από την Κύπρο τον Νοέμβριο του 2004 είπε στη θυγατέρα του να μεριμνήσει να εγγραφή το διαμέρισμα επ' ονόματι του, χωρίς όμως να την εφοδιάσει με οποιοδήποτε πληρεξούσιο ή άλλο έγγραφο προς τούτο ή έστω να ενημερώσει τον δικηγόρο και φίλο του μέσω του οποίου ο ίδιος διεξήγαγε τις διαπραγματεύσεις για την αγορά του διαμερίσματος για την πορεία που επιθυμούσε να ακολουθηθεί για την επίτευξη του πιο πάνω στόχου, χωρίς ουσιαστικά να ενδιαφερθεί καν για τον τρόπο που οι οδηγίες του προς τούτο θα υλοποιούντο, από μόνη της δεν πείθει. Αναδύεται από το σύνολο των στοιχείων που έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου ότι ο ενάγοντας ήταν άτομο κοινωνικά και οικονομικά δραστήριο, το οποίο κατάφερε, όχι μόνο να αποκτήσει περιουσία στο εξωτερικό όπου διέμενε, αλλά παράλληλα, σύμφωνα με τις δικές του αναφορές να βοηθήσει τα παιδιά του και ειδικότερα την εναγομένη 1, στην εξασφάλιση περιουσίας τόσο εντός όσο και εκτός Κύπρου. Η απόκτηση δηλαδή ακίνητης περιουσίας εντός και εκτός Κύπρου δεν ήταν κάτι άγνωστο για τον ίδιο. Θα ανέμενε κανείς, αν τα πράγματα είχαν ως ισχυρίζεται σε σχέση με την ρητή εντολή του προς την θυγατέρα του όπως το διαμέρισμα εγγραφεί επ' ονόματι του, να μεριμνήσει τουλάχιστο να ενημερωθούν όλοι οι ενδιαφερόμενοι σχετικά, εφοδιάζοντας την εναγόμενη ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο, π.χ. τον φίλο και δικηγόρο του, με ανάλογα και αναγκαία έγραφα και πληρεξούσια για εκτέλεση της εντολής του. Δεν διαλανθάνει της προσοχής του Δικαστηρίου η παραδοχή ουσιαστικά της εναγομένης 1 ότι πράγματι ο αρχικός σκοπός ήταν το διαμέρισμα να εγγραφόταν επ' ονόματι του πατέρα της. Ούτε αμφισβητήθηκε από οποιαδήποτε πλευρά στη διαδικασία το γεγονός ότι οι διαπραγματεύσεις για την αγορά του διαμερίσματος και οι συνεννοήσεις προς τούτο έγιναν ουσιαστικά από τον ίδιο τον ενάγοντα με την βοήθεια του δικηγόρου του. Εάν η βούληση του ενάγοντα μέχρι τέλους ήταν το διαμέρισμα να εγγραφεί επ' ονόματι του, θα ανέμενε κανείς από τον ως άνω φίλο του ενάγοντα και δικηγόρο, γνωρίζοντας ήδη την πρόθεση του ενάγοντα να αγοράσει επ' ονόματι του το διαμέρισμα, να μην συνδράμει με τον τρόπο που τέθηκε υπόψη του Δικαστηρίου στην ετοιμασία του συμβολαίου αγοράς του διαμερίσματος επ' ονόματι της εναγομένης
- Αντίθετα, εάν πράγματι δεν ήταν ενήμερος για τη σύμφωνη γνώμη του ενάγοντα όπως το διαμέρισμα εγγραφεί τελικά επ' ονόματι της εναγομένης 1 θυγατέρας του, όχι μόνο η λογική των πραγμάτων αλλά και το καθήκον του έναντι στον εντολέα του, θα επέβαλλε να αρνιόταν να συνδράμει στην ετοιμασία του συμβολαίου αγοράς επ' ονόματι τρίτου προσώπου, πολύ δε περισσότερο να προβεί προφανώς σε συνεννοήσεις προς τούτο και με τον δικηγόρο που ενεργούσε για τους πωλητές. Μετά την ολοκλήρωση άλλωστε της μεταβίβασης του διαμερίσματος επ' ονόματι της εναγομένης 1, ως έχει τεθεί επίσης υπόψη του Δικαστηρίου χωρίς να αμφισβητηθεί, φαίνεται ότι πολλές φορές ο ενάγοντας και ο αποβιώσας αργότερα δικηγόρος και φίλος του συναντήθηκαν, χωρίς ποτέ να εγερθεί από την πλευρά του ενάγοντα οποιοδήποτε ζήτημα για τον τρόπο που ο δικηγόρος χειρίστηκε το θέμα της αγοράς του διαμερίσματος και την ετοιμασία του συμβολαίου αγοράς επ' ονόματι της εναγομένης 1 και όχι του ίδιου του ενάγοντα. Ουδέποτε μέχρι το 2008 το ζήτημα φαίνεται να απασχόλησε τον ενάγοντα. Στη βάση όσων έχουν τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου χωρίς ουσιαστικά στο τέλος της ημέρας να αμφισβητηθούν, η εξασφάλιση του δανείου ύψους Λ.Κ.9000 από την πλευρά της εναγομένης 1 για την ολοκλήρωση της αγοράς του διαμερίσματος, (τη σύναψη του οποίου ο ενάγοντας αρχικά αρνείτο), έγινε από την εναγομένη 1 με την ταυτόχρονη προσφορά του διαμερίσματος ως ενυπόθηκη εγγύηση. Εντύπωση προκαλεί και ασφαλώς δεν πείθει η εμμονή του ενάγοντα στη θέση ότι ο ίδιος δεν αντιλήφθηκε σε οποιοδήποτε στάδιο μεταξύ του 2005 και του 2008 πως το δάνειο που συνήψε η εναγομένη 1 για την ολοκλήρωση της αγοράς του διαμερίσματος, και το οποίο ουσιαστικά επίσης εξοφλήθηκε με τον τρόπο που εξηγήθηκε από τον ενάγοντα, εξασφαλίστηκε από την εναγομένη 1 με την ταυτόχρονη προσφορά του διαμερίσματος από την πλευρά της ως ιδιοκτήτριας, ως ενυπόθηκη εγγύηση. Ακόμα και το γεγονός ότι μεταξύ των ετών 2005-2008 διέμενε με την εναγομένη 2 εγγονή του στο διαμέρισμα όποτε επισκεπτόταν την Κύπρο, προσπάθησε σε κάποιο στάδιο να αποφύγει να δηλώσει ευθαρσώς, θεωρώντας προφανώς ότι με αυτό τον τρόπο θα εξυπηρετούσε καλύτερα την υπόθεση του, προτάσσοντας αρχικά ότι διατηρούσε σε αυτό μόνο τα «εργαλεία» της, γεγονός ασφαλώς που στη συνέχεια φαίνεται να αποδέχτηκε, υποδεικνύοντας παράλληλα ότι έμενε και ο ίδιος μέσα όταν ερχόταν στην Κύπρο από το εξωτερικό. Ούτε το γεγονός πως ο ενάγοντας, ως έγινε αποδεκτό από την εναγομένη 1, κατέβαλε επιπρόσθετα από το τίμημα αγοράς του διαμερίσματος και τα έξοδα για αναγκαίες ανακαινίσεις και επιδιορθώσεις του διαμερίσματος, ή ακόμα το γεγονός ότι ο λογαριασμός τηλεφώνου του διαμερίσματος εκδιδόταν στο όνομα του, από μόνα τους, φαίνονται ικανά να οδηγήσουν στην αποδοχή των θέσεων του για τα υπό ουσιαστική αμφισβήτηση γεγονότα. Η στενότατη συγγενική σχέση που τον συνδέει με τις εναγόμενες, ακόμη και από μόνη της θα μπορούσε να δικαιολογήσει τέτοια συμπεριφορά από μέρους του. Η διάθεση του άλλωστε να συνδράμει ουσιαστικά την θυγατέρα του και την εγγονή του είναι κάτι περισσότερο από δεδομένη αφού ο ενάγοντας έχοντας καταβάλει όχι μόνο ολόκληρο το τίμημα της αγοράς του διαμερίσματος, καλύπτοντας τελικά και το δάνειο το οποίο συνήψε η εναγομένη 1 για την ολοκλήρωση της αγοράς αλλά και τα μεταβιβαστικά τέλη, δεν φαίνεται να είχε οποιοδήποτε πρόβλημα να εγκατασταθεί και να διαμένει μόνιμα στο διαμέρισμα η εγγονή του, εναγομένη
- Δεν ήταν άλλωστε η πρώτη φορά που σύμφωνα με τον ίδιο συνέδραμε οικονομικά την θυγατέρα του και την οικογένεια της. Δεν διαλανθάνει παράλληλα της προσοχής του Δικαστηρίου ότι το διαμέρισμα θα χρησιμοποιούσε και ο ίδιος με την σύζυγό του κάθε φορά που ερχόταν (δύο - τρεις φορές το χρόνο) στην Κύπρο. Η επιμονή του ενάγοντα στη θέση πως όλοι οι συγγενείς και οι φίλοι τους γνώριζαν ότι το διαμέρισμα ο ίδιος ήθελε να εγγραφή επ' ονόματι του ιδίου και της συζύγου του και σε περίπτωση θανάτου του να το «πιάσει» όποιος θέλει, διαψεύδεται, όχι μόνο από άλλους ήδη κριθέντες ως αξιόπιστους μάρτυρες, αλλά και από τη μοναδική μάρτυρα που κλήθηκε από την πλευρά του. Η κα Παιδονόμου, κατηγορηματικά υπέδειξε ότι άκουσε τον ενάγοντα να αναφέρει, στην παρουσία και της συζύγου του ενόσω αυτή ήταν εν ζωή, ότι το διαμέρισμα θα αποδιδόταν τελικά στην εγγονή του εναγομένη
- Η ίδια μάλιστα σε κάποιο στάδιο γνώριζε ότι το διαμέρισμα ενεγράφη στο όνομα της εναγομένης 1, θεωρώντας ότι τούτο έγινε με την συγκατάθεση του ενάγοντα. Έχοντας κατά νου τα περιστατικά που περιβάλουν την παρούσα υπόθεση τα οποία αποτελούν κοινό τόπο μεταξύ των δύο πλευρών, την ως άνω αντίληψη μου για την ποιότητα της μαρτυρίας και κάθε στοιχείο που έχει τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου για την υπό συζήτηση περίπτωση, αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι τα πραγματικά γεγονότα που περιβάλλουν την υπό συζήτηση υπόθεση έχουν ως ακολούθως: Ο ενάγοντας, μόνιμος κάτοικος Αγγλίας, επισκεπτόταν την Κύπρο για σκοπούς διακοπών μαζί με την σύζυγο του, δύο με τρεις φορές τον χρόνο, φιλοξενούμενος στο σπίτι της εναγομένης 1 θυγατέρας του. Θέλοντας να αγοράσει διαμέρισμα στην Κύπρο το οποίο να χρησιμοποιεί για τον πιο πάνω σκοπό, το 2004 μέσω συγγενικού του προσώπου εντόπισε το επίδικο διαμέρισμα, για την αγορά του οποίου προέβη σε διαπραγματεύσεις με την πλευρά των πωλητών με την βοήθεια του φίλου και δικηγόρου του Μυλωνά. Τον Οκτώβριο του 2004, πριν να ολοκληρωθεί η αγορά και η μεταβίβαση του ακινήτου επέστρεψε με τη σύζυγο του στην Αγγλία. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους, ο ως άνω δικηγόρος του επικοινώνησε με την εναγομένη 1, θυγατέρα του ενάγοντα, καλώντας την όπως ειδοποιήσει τους γονείς της να προσέλθουν για να υπογράψουν τα σχετικά έγγραφα για την ολοκλήρωση της αγοράς του διαμερίσματος. Όταν η θυγατέρα του ενάγοντα επικοινώνησε τηλεφωνικά μαζί με τον τελευταίο αναφέροντας του τούτο, ο ίδιος, υποδεικνύοντας της το γεγονός πως πρώτα ύστερα το διαμέρισμα θα ήταν δικό της, της υπέδειξε όπως προχωρήσει στην απόκτηση και εγγραφή του διαμερίσματος επ΄ ονόματι της, υπογράφοντας η ίδια τα σχετικά έγραφα. Έτσι και έγινε. Μεταβαίνοντας η εναγόμενη 1 στο γραφείο του δικηγόρου του πατέρα της ο τελευταίος της παρέδωσε σχετικό πωλητήριο έγγραφο το οποίο η ίδια μετέφερε στα γραφεία του δικηγόρου των πωλητών όπου και υπεγράφη (τεκμήριο 3). Ταυτόχρονα παραδόθηκε στην ίδια το κλειδί του διαμερίσματος για να γίνουν σε αυτό οι αναγκαίες ανακαινίσεις και επιδιορθώσεις. Για την ολοκλήρωση της μεταβίβασης του διαμερίσματος επ' ονόματι της εναγομένης 1, μεταβίβαση που έλαβε χώρα στις 21.1.2005 η εναγομένη συνήψε δάνειο ύψους Λ.Κ.9.000 για την εξασφάλιση του οποίου υποθήκευσε το εν λόγω διαμέρισμα στη ΣΠΕ Μακράσυκας. Ολόκληρο το τίμημα αγοράς του διαμερίσματος, το κόστος για τις αναγκαίες ανακαινίσεις και επιδιορθώσεις του, το ως άνω δάνειο που συνήψε η εναγομένη 1 αλλά και τα μεταβιβαστικά τέλη καταβλήθηκαν από τον ενάγοντα και την σύζυγό του. Σε κάθε περίπτωση, τόσο ο πατέρας της όσο και η μητέρα της καθ' ον χρόνο αυτή βρισκόταν εν ζωή, υπέδειξαν στην εναγομένη 1 ότι το διαμέρισμα θα ήταν μεν επ' ονόματι της, πλην όμως στο μέλλον θα έπρεπε να το δώσει στην θυγατέρα της, εναγομένη
- Συμφώνησε παράλληλα με τον όρο που της έθεσαν πως όποτε οι ίδιοι έρχονταν στην Κύπρο για διακοπές θα διέμεναν στο διαμέρισμα. Το γεγονός ότι το διαμέρισμα αγοράστηκε από την πλευρά του ενάγοντα και ενεγράφη επ' ονόματι της εναγομένης 1 με την προοπτική και υποχρέωση της τελευταίας στο μέλλον αυτό να μεταβιβαστεί στο όνομα της εναγομένης 2, αποτελούσε γεγονός που γνώριζαν όχι μόνο οι διάδικοι σ' αυτήν τη διαδικασία, αλλά και άλλα συγγενικά τους πρόσωπα. Από τον Ιανουάριο του 2005 μέχρι το 2008 στο διαμέρισμα διέμενε η εναγομένη 2, εγγονή του ενάγοντα ως επίσης ο τελευταίος και η σύζυγος του όταν αυτοί επισκέπτονταν την Κύπρο για διακοπές. Ο ενάγοντας, κατ' επανάληψη διαβεβαίωνε την εναγόμενη 2 εγγονή του πως παρά το γεγονός ότι το διαμέρισμα είχε εγγραφεί επ' ονόματι της μητέρας της, τελικά θα κατέληγε σε αυτή για να στεγάσει την ίδια και την οικογένεια της. Περί τον Φεβρουάριο του 2008 λόγω προβλημάτων υγείας που αντιμετώπιζε η σύζυγος του ενάγοντα, ο τελευταίος συγκατάνευσε όπως αυτή μεταφερθεί στην Κύπρο για να την φροντίζει η θυγατέρα τους, εναγομένη
- Όταν ο ενάγοντας αντιλήφθηκε πως αντί την σύζυγο του να την φροντίζει η εναγομένη 1 η τελευταία την τοποθέτησε σε γηροκομείο, αντέδρασε έντονα και σε κάποιο στάδιο, τον Απρίλιο του ίδιου έτους, όταν η θυγατέρα του απουσίαζε στο εξωτερικό επέστρεψε στην Κύπρο την παρέλαβε και την μετέφερε πίσω στην Αγγλία. Ενώ μέχρι τότε οι σχέσεις του με την εναγομένη 1 θυγατέρα του και την οικογένεια της ήταν καθόλα αρμονικές, η στάση του απέναντι τους άλλαξε μη επιθυμώντας να έχει οποιαδήποτε επαφή μαζί τους. Κομβικό και καταλυτικό σημείο στην αλλαγή της συμπεριφοράς του ενάγοντα απέναντι στην εναγομένη 1 και την οικογένεια της, αποτέλεσε το γεγονός ότι η ίδια δεν φρόντισε προσωπικά τη μητέρα της την οποία ο ίδιος μερίμνησε να της αποστείλει προς τούτο, αλλά την τοποθέτησε σε γηροκομείο, προδίδοντας τις προσδοκίες που ο ενάγοντας είχε προς τούτο και απογοητεύοντας τον με την συμπεριφορά και στάση της για το ζήτημα. Ζήτησε μάλιστα από την εναγομένη 1 όπως ειδοποιήσει την εναγομένη 2 να φύγει από το διαμέρισμα ενώ παράλληλα άρχισε για πρώτη φορά να προβάλλει αξιώσεις σε σχέση με το διαμέρισμα, προτάσσοντας τη θέση ότι ουσιαστικά η εναγόμενη 1 θυγατέρα του τον ξεγέλασε και αντί να εγγράψει το διαμέρισμα επ' ονόματι του προχώρησε στην εγγραφή του επ' ονόματι της και στη συνέχεια επ' ονόματι της εναγομένης
- Στη βάση όλων όσων πιο πάνω το Δικαστήριο έχει καταλήξει για τα πραγματικά περιστατικά που περιβάλλουν την υπό συζήτηση υπόθεση, είναι φανερό κατά την αντίληψη μου ότι η παρούσα αγωγή δεν θα μπορούσε να έχει επιτυχή κατάληξη. Με δεδομένη την κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι αναγκαίες ενέργειες και διαδικασίες για την ολοκλήρωση της αγοράς του διαμερίσματος και την εγγραφή του επ΄ ονόματι της εναγομένης 1, έγιναν εν γνώσει και με τη σύμφωνη γνώμη του ενάγοντα, αναπόδραστα η αγωγή οδηγείται σε απόρριψη. Όσον αφορά τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας δεν βρίσκω λόγο γιατί θα πρέπει να αποκλίνω από το βασικό κανόνα ο οποίος προβλέπει ότι τα έξοδα συνήθως πρέπει να ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας (βλ. Halsbury´ s Laws of England, 3η έκδοση, τόμος 30, σελ. 412, παρ. 795 και 796 και Θρασυβούλου ν. Arto Estates Ltd