Αναφορικά με την ΘΕΚΛΑ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗ, Αρ. Αιτήσεως: 211/10, 8 Ιουλίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2011:A82 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΔΙΚΑΙΟΔΟΣΙΑ ΠΤΩΧΕΥΣΕΩΝ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αιτήσεως: 211/10 Αναφορικά με την ΘΕΚΛΑ ΕΥΑΓΓΕΛΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΔΗ από τη Λάρνακα Οφειλέτιδα ------------------------- ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 8 Ιουλίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητή-Πιστωτή: κα Κώστα Για Καθ' ης η Αίτηση-Χρεώστησα: κ. Κουκούνης Οφειλέτιδα παρούσα Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την Αίτηση αυτή, η Αιτήτρια Hellenic Bank Public Company Ltd (πρώην Ελληνική Τράπεζα Λτδ), αιτείται από το Δικαστήριο την έκδοση Διατάγματος Παραλαβής για την περιουσία της Θέκλας Ευαγγέλου Παύλου Ευαγγελίδη από τη Λάρνακα, για το λόγο ότι η Χρεώστησα οφείλει, κατά τον ισχυρισμό της, το μη εξασφαλισμένο ποσό των €14.122,60 με τόκο 10.5% από 01/10/2010 μέχρι εξοφλήσεως, πλέον τα δικηγορικά έξοδα της Αγ. Αρ.1665/
- Η Αίτηση βασίζεται στο γεγονός ότι η Οφειλέτιδα δεν συμμορφώθηκε με την Ειδοποίηση Πτώχευσης Αρ.461/10, η οποία της επιδόθηκε στις 29/09/
- Νομική βάση της Αίτησης καταγράφονται τα άρθρα 3, 4, 5 και 6 του περί Πτωχεύσεως Νόμου, καθώς και οι Καν.2, 7, 16, 44, 47 και 50 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών. Η υπό εξέταση Αίτηση καταχωρίστηκε στις 25/10/2010 και συνοδεύεται από τη νενομισμένη Ένορκη Δήλωση που υπογράφει ο κ. Χριστάκης Φουλής, καθώς και την εκδοθείσα δικαστική απόφαση στην Αγ. Αρ.1665/
- Στην Ένορκη Δήλωσή του αναφέρει ότι είναι εξουσιοδοτημένος από την Αιτήτρια να προβεί στην Ένορκη Δήλωση και γνωρίζει τα γεγονότα, ενώ παράλληλα υιοθετεί το περιεχόμενο της Αίτησης και ισχυρίζεται ότι είναι ορθή. Η Οφειλέτιδα καταχώρησε την 01/12/2010 Ένσταση με συνοδευτική Ένορκη Δήλωση, στην οποία προβάλλει 26 λόγους ακύρωσης: Ότι, η υπό εξέταση Αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη, ότι οι ισχυρισμοί που παρατίθενται στην Αίτηση δεν συνάδουν με την εκδοθείσα από το Δικαστήριο απόφαση, ημερομηνίας 08/11/2005, ότι οι Αιτητές είναι εξασφαλισμένοι πιστωτές, με βάση την Υποθήκη αρ.Υ2454/01 και του Memo που έχουν καταχωρήσει και παραλείπουν να το αναφέρουν στην Αίτηση, ότι οι Αιτητές έχουν παραλείψει να αναφέρουν στην Αίτηση την εκτιμημένη αξία του ενυπόθηκου κτήματος και ότι αυτή υπερβαίνει κατά πολύ το οφειλόμενο ποσό. Επιπρόσθετα, η Καθ' ης η αίτηση αρνείται το ισχυριζόμενο οφειλόμενο ποσό καθώς και τον τόκο και ισχυρίζεται ότι δεν συνάδει με την απόφαση του Δικαστηρίου. Επίσης, καταγράφει ότι στην απόφαση του Δικαστηρίου είχε εκδοθεί διάταγμα πώλησης δια δημοσίου πλειστηριασμού 400 μετοχών της Λαϊκής Επενδυτικής Λτδ, καθώς και 2000 μετοχών της Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ, έτσι ώστε τα έσοδα από την πώλησή τους να χρησιμοποιηθούν για την εξόφληση του εξ αποφάσεως οφειλόμενου χρέους (πράγμα το οποίο δεν έγινε). Κατά τον ισχυρισμό της Καθ' ης η αίτηση, στη δικαστική απόφαση είχε επίσης εκδοθεί διάταγμα εκποίησης της Υποθήκης με αρ.Υ2654/
- Λόγω των γεγονότων αυτών, είναι η θέση της Καθ' ης η αίτηση, ότι εφαρμόζεται η πρόνοια του άρθρου 5
(2)του περί Πτωχεύσεως Νόμου και η Αίτηση είναι καταχρηστική και καταπιεστική, αφού οι Αιτητές επιδιώκουν να εξυπηρετήσουν αλλότριο σκοπό και δεν έχουν έρθει στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια. Επιπρόσθετα, παρατίθεται η θέση ότι, η Αίτηση είναι ελαττωματική γιατί δεν υπογράφεται από τους Αιτητές και πουθενά δεν αναφέρεται ότι αυτός που την υπογράφει είναι εξουσιοδοτημένος από τους Αιτητές για την υποβολή της Αίτησης. Καταλήγει ότι η Αίτηση υποβλήθηκε καθυστερημένα, χωρίς να καταγράφεται οποιοσδήποτε λόγος για την υπέρμετρη καθυστέρηση. Αυτό παραβιάζει τα ανθρώπινα δικαιώματα της Καθ' ης η αίτηση, είναι ο ισχυρισμός της, καθώς και το Συνταγματικό της Δικαίωμα, να διαγνωστούν τα δικαιώματά της μέσα σε εύλογο χρόνο. Στην Ένορκη Δήλωση που στηρίζει την Ένσταση, η Οφειλέτιδα υιοθετεί τους λόγους ένστασης και ισχυρίζεται ότι δεν οφείλει το ισχυριζόμενο οφειλόμενο ποσό, καθώς και τον τόκο, δυνάμει της απόφασης του Δικαστηρίου. Αιτείται την απόρριψη της Αίτησης ως νομικά και πραγματικά αβάσιμης και υποστηρίζει ότι η αξία του ενυπόθηκου κτήματος ανέρχεται στις €358.000-, σύμφωνα με την εκτίμηση του εκτιμητή κ. Γεώργιου Γεωργιάδη. Κλήθηκαν, ως μάρτυρες προς υποστήριξη της Αίτησης, πέντε μάρτυρες. Πρώτος κλήθηκε ο κ. Βάσος Βασιλείου (M.1), ο οποίος τελεί στην υπηρεσία των Αιτητών και συγκεκριμένα στην Υπηρεσία Ανάκτησης Χρεών της Ελληνικής Τράπεζας. Μεταξύ των καθηκόντων του είναι ο χειρισμός προβληματικών υποθέσεων, δηλαδή προβληματικών χρεών. Κατά τον ισχυρισμό του, εξασφαλίστηκε εναντίον της Καθ' ης η αίτηση δικαστική απόφαση στην Αγωγή Αρ.1665/04, στις 08/11/2005, για το ποσό των Λ.Κ.8.146,
- Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1, αντίγραφο της δικαστικής απόφασης. Κατά τον ισχυρισμό του, από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης πληρώθηκε το ποσό των €255- στις 25/06/2009, το οποίο ήταν προϊόν μερίσματος, καθώς και €136- την 01/07/2010, το οποίο ήταν επίσης προϊόν μερίσματος των μετοχών της Τράπεζας. Παραμένει οφειλόμενο υπόλοιπο ύψους €30.888,71 πλέον οι τόκοι από 01/12/2010 μέχρι εξοφλήσεως. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 2, κατάσταση λογαριασμού. Εξήγησε ότι η διαφορά του ποσού, το οποίο φαίνεται στην κατάσταση λογαριασμού, αφορά το προϊόν των τόκων από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης, πλέον τα δικηγορικά έξοδα μέχρι σήμερα. Διευκρίνισε ότι υπάρχει ως εξασφάλιση, η 1η υποθήκη ημερομηνίας 29/08/2001, για το ποσό των Λ.Κ.4.000- ή €6.834-. Η σημερινή αξία της υποθήκης ανέρχεται στα €11.581- και επιπρόσθετα υπάρχει η εξασφάλιση των 2000 μετοχών της Marfin Laiki, η αξία των οποίων ανέρχεται στα €2.380-. Ανέφερε ότι έχει εγγραφεί Memo επί του ενυπόθηκου ακινήτου, όμως προηγούνται προγενέστερα βάρη, οπόταν το Memo δεν έχει οποιαδήποτε αξία. Κατέληξε, ότι οι Αιτητές είναι μερικώς εξασφαλισμένοι για το ποσό των €13.931- και γι' αυτό προχώρησαν με την καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης, για το ανεξασφάλιστο ποσό το οποίο ανέρχεται στα €17.000- περίπου. Όσον αφορά τη σημερινή αξία του ενυπόθηκου ακινήτου, η Τράπεζα είχε δώσει οδηγίες στον εκτιμητή, κ. Φιλώτα, για να προβεί σε εκτίμηση και σύμφωνα με την εκτίμηση αυτή, η σημερινή αγοραία αξία του ανέρχεται στα €15.500- ενώ η τιμή καταναγκαστικής πώλησης ανέρχεται στα €12.500-. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 3, τη συγκεκριμένη εκτίμηση. Αντεξεταζόμενος, ισχυρίστηκε ότι ο κ. Φουλής, ο ομνύοντας και υπογράφοντας την Αίτηση, είναι εξουσιοδοτημένος από την Τράπεζα να προβαίνει στις Ένορκες Δηλώσεις που αφορούν την Τράπεζα και να τις υπογράφει, αφού προηγουμένως τύχει ενημέρωσης. Ερωτηθείς, ανέφερε ότι δεν υπάρχει γραπτή εξουσιοδότηση, όμως είναι πλήρως εξουσιοδοτημένος, ο κ. Φουλής, από την Τράπεζα να προβαίνει σε Ενόρκους Δηλώσεις για υποθέσεις που αφορούν την Τράπεζα. Ήταν η δική του θέση ότι κατά την καταχώρηση της Αιτήσεως, είχε ληφθεί υπόψη και η αξία της υποθήκης, γι' αυτό και η υπό κρίση Αίτηση είχε γίνει για μικρότερο ποσό από το οφειλόμενο, το ανεξασφάλιστο. Παραδέχθηκε, ότι οι μετοχές, οι οποίες ανήκαν στην Καθ' ης η αίτηση, δεν πωλήθηκαν και ο λόγος αφορούσε τον καθορισμό της κατώτατης τιμής πώλησης των μετοχών αυτών στο διάταγμα του Δικαστηρίου στα €7-. Επίσης, δεν πωλήθηκαν λόγω του ότι υπήρξε απώλεια στην αξία της συγκεκριμένης μετοχής. Εξήγησε ότι, όταν αποτάθηκαν οι Αιτητές στο Χ.Α.Κ. για την πώληση των μετοχών, καταθέτοντας το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερομηνίας 08/11/2005, το Χ.Α.Κ. δεν το αποδέχτηκε και ζήτησε εξειδικευμένο διάταγμα, οπόταν οι Αιτητές αποτάθηκαν στο Δικαστήριο με δεύτερη Αίτηση και το Δικαστήριο καθόρισε ως κατώτατη τιμή πώλησης των μετοχών τα €7-. Συμφώνησε ότι υπάρχει τόσο αύξηση, καθώς και μείωση στις τιμές πώλησης των μετοχών. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 4, το διάταγμα του Δικαστηρίου που καθόριζε την τιμή πώλησης των μετοχών. Όσον αφορά την υποθήκη, ήταν η θέση του ότι οι Αιτητές προχώρησαν με υποβολή αίτησης για εκποίηση, η ΑΝΠ 68/
- Όμως, ο ίδιος δεν γνώριζε σε ποιο στάδιο βρισκόταν η συγκεκριμένη αίτηση, η οποία είχε υποβληθεί στις 15/05/
- Υποστήριξε, ότι δεν έχει καταχωριστεί Memo σε οποιαδήποτε άλλη περιουσία της Καθ' ης η αίτηση. Το κτήμα, στο οποίο έχει κατατεθεί Memo, είναι πολύ βεβαρημένο και υπάρχει επίσης κατατεθειμένο πωλητήριο έγγραφο. Οπόταν, το Memo δεν έχει καμία αξία για την Αιτήτρια. Επέμενε, ότι η υπό κρίση Αίτηση καταχωρίστηκε μόνο για το ανεξασφάλιστο ποσό και παρέπεμψε στο Τεκμήριο 2, το οποίο αντικατοπτρίζει, κατά τον ισχυρισμό του, το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό μαζί με τους τόκους και τα δικηγορικά έξοδα. Κατέθεσε αναλυτική κατάσταση του λογαριασμού, ως Τεκμήριο 5 και εξήγησε ότι από το 2005 που είχε εκδοθεί η απόφαση, ο λογαριασμός τοκίζεται όπως φαίνεται και στο Τεκμήριο
- Κατέληξε ότι η Τράπεζα δεν καταπιέζει οποιονδήποτε, παρά μόνο θέλει να εισπράξει τα λεφτά της, γι' αυτό και η υπό κρίση Αίτηση δεν είναι κακόπιστη. Η Καθ' ης η αίτηση, ήταν η θέση του, άφησε να παρέλθει ο χρόνος χωρίς να καταβάλλει οποιοδήποτε ποσό για αποπληρωμή του χρέους της, με αποτέλεσμα να τοκίζεται το ποσό το οποίο οφείλετο και να προστεθούν και τα δικηγορικά έξοδα. Δεύτερη έδωσε μαρτυρία η κα Ελένη Θεοδοσίου (Μ.2), Υπεύθυνη στο Τμήμα Πτωχεύσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας-Αμμοχώστου, η οποία έχει υπό τη φύλαξή της τους φακέλους που αφορούν τις καταχωρηθείσες αιτήσεις για έκδοση ειδοποιήσεων πτωχεύσεως. Κατάθεσε το φάκελο της Πτωχευτικής Ειδοποίησης Αρ.461/10, ο οποίος αφορούσε την Θέκλα Ευαγγέλου Παύλου Ευαγγελίδη, ως Τεκμήριο
- Ήταν η θέση της ότι, όπως προκύπτει από το φάκελο, η αίτηση για έκδοση Πτωχευτικής Ειδοποίησης είχε καταχωριστεί στις 02/09/2010 και είχε επιδοθεί προσωπικά στην Καθ' ης η Αίτηση στις 29/09/2010 και δεν είχε καταχωρίσει ένσταση στην Αίτηση. Αντεξεταζόμενη, ισχυρίστηκε ότι σύμφωνα με την Ένορκη Δήλωση του Επιδότη που υπάρχει στο φάκελο της Πτωχευτικής Ειδοποίησης, η ειδοποίηση πτώχευσης είχε επιδοθεί προσωπικά στην Οφειλέτιδα. Επόμενη μάρτυρας ήταν η κα Κυριακή Κωνσταντίνου (Μ.3), ιδιώτης επιδότης από το
- Όταν της υποδείχθηκε το Τεκμήριο 6, ήταν η θέση της ότι η ίδια είχε επιδώσει την Ειδοποίηση Πτώχευσης στην κα Θέκλα Χατζηδιάκου, προσωπικά, στις 29/09/
- Η συγκεκριμένη μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Κλήθηκε ως μάρτυρας, ο κ. Φιλώτας (Μ.4), εκτιμητής ακινήτων και πολιτικός μηχανικός. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του, είναι μέλος του ΕΤΕΚ και εγγεγραμμένος πολιτικός μηχανικός και εκτιμητής ακινήτων. Όταν του υποδείχθηκε το Τεκμήριο 3, το αναγνώρισε ως τη δική του εκτίμηση, την οποία ετοίμασε στις 20/07/
- Λόγω του ότι είχε στην κατοχή του το πρωτότυπο της εκτίμησης, το κατέθεσε ως Τεκμήριο
- Κατά τον ισχυρισμό του, η εκτίμηση αφορούσε ένα χωράφι στην Αραδίππου, έκτασης 1338τ.μ. και η έρευνά του αφορούσε τα 18/21 μερίδια του κτήματος, των οποίων η αγοραία αξία ήταν €15.500- και η αξία καταναγκαστικής πώλησης, €12.500-. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι κατά την υπό εξέταση χρονική περίοδο, υπήρξαν συγκριτικές πωλήσεις στην ίδια περιοχή, την ίδια ζώνη και σε ακίνητα με τα ίδια νομικά χαρακτηριστικά. Στις συγκριτικές πωλήσεις, οι τιμές πώλησης κυμαίνονταν από €12,16 το τ.μ., μέχρι €17,45 το τ.μ.. Ο ίδιος, στην εκτίμησή του, υιοθέτησε τη μέση τιμή των €15- το τ.μ., το οποίο πολλαπλασιαζόμενο με την έκταση του κτήματος και το μερίδιο το οποίο ανήκει στην Καθ' ης η αίτηση, τον οδήγησε στο συμπέρασμα ότι η αξία του συγκεκριμένου κτήματος ήταν €15.500-. Εξήγησε ότι το συγκεκριμένο ακίνητο είναι γεωργικό χωράφι, δεν έχει πρόσβαση σε δημόσιο δρόμο, είναι περίκλειστο. Αντεξεταζόμενος, ισχυρίστηκε ότι οι οδηγίες για ετοιμασία της εκτίμησης του είχαν δοθεί από την Ελληνική Τράπεζα. Πλην όμως, τη συγκεκριμένη εκτίμηση τη δικαιούται και ο πελάτης της Τράπεζας. Η Καθ' ης η αίτηση δεν του ζήτησε να της παραχωρήσει αντίγραφο της συγκεκριμένης εκτίμησης. Όσον αφορά τα συγκριτικά στοιχεία, τα οποία είχε χρησιμοποιήσει, ήταν η θέση του ότι τα κατέγραψε στο Παράρτημα Α του Τεκμηρίου
- Ερωτηθείς, ισχυρίστηκε ότι εκτίμησε το συγκεκριμένο κτήμα το 2010 και κατέληξε στο ποσό των €15.500-, ως η αξία του. Τέτοιου είδους εκτιμήσεις, ήταν η θέση του, ζητούνται πολλές φορές από τις Τράπεζες για σκοπούς παρουσίασης δικαστικών υποθέσεων. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι τα συγκριτικά κτήματα βρίσκονταν πολύ κοντά στο υπό εκτίμηση κτήμα και αυτό καταγράφεται και στον πίνακα των συγκριτικών πωλήσεων. Επέμενε στη θέση του, ότι ο ίδιος προέβηκε στη συγκεκριμένη εκτίμηση, χρησιμοποιώντας ρεαλιστικές τιμές και η εκτίμηση είχε γίνει για σκοπούς δανειοδότησης, γι' αυτό και έλαβε υπόψη του όλα τα δεδομένα που είχε στη διάθεσή του. Υποστήριξε ότι υπήρχαν και ακίνητα, τα οποία είχαν πωληθεί σε πιο χαμηλές τιμές, τα οποία δεν είχε χρησιμοποιήσει. Τελευταίος έδωσε μαρτυρία ο κ. Μάρκελλος Χατζημάρκου (Μ.5), Λειτουργός στο Τμήμα Συναλλαγών του Χρηματιστηρίου Αξιών Κύπρου, από τον Νοέμβριο του
- Μεταξύ των καθηκόντων του, είναι και η επιτήρηση του ηλεκτρονικού συστήματος εποπτείας της χρηματιστηριακής αγοράς και η ορθή έκδοση των καθημερινών δελτίων τιμών και δεικτών. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι η τιμή διαπραγμάτευσης της μετοχής της Marfin Laiki στις 25/10/2010, κυμαινόταν από €1,61 μέχρι €1,
- Πριν τις 25/10/2010, είχε φθάσει σε ψηλά επίπεδα, στα €7-, όμως δεν μπορούσε να θυμηθεί πότε ακριβώς η συγκεκριμένη μετοχή είχε αξία €7-. Ο συγκεκριμένος μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε. Έγινε από κοινού παραδεκτό ότι η μετοχή της Marfin Laiki Τράπεζα, την επίδικη περίοδο, είχε τιμή διαπραγμάτευσης από €1,61 μέχρι €1,
- Δεν προσφέρθηκε οποιαδήποτε μαρτυρία από την Καθ' ης η αίτηση. Και οι δύο πλευρές προχώρησαν με προφορικές αγορεύσεις ενώπιον του Δικαστηρίου, τις οποίες το Δικαστήριο έχει κατά νου. Προτού εξεταστεί αυτή τούτη τη νομική πτυχή της Αίτησης Πτώχευσης, θα πρέπει να γίνει αναφορά σε δύο θέματα τα οποία τέθηκαν από τον κ. Κουκούνη κατά την αγόρευσή του ενώπιον του Δικαστηρίου. Το πρώτο θέμα αφορά το όνομα της Αιτήτριας. Ήταν η θέση του ότι η Αίτηση υποβλήθηκε από την Hellenic Bank, χωρίς να δοθεί εξήγηση αν είναι η ίδια τράπεζα με την Ελληνική Τράπεζα Λτδ. Το θέμα αυτό δεν προβάλλεται ως λόγο ένστασης, οπόταν και δεν μπορεί να εξεταστεί. Όμως, ακόμα και αν καταγραφόταν ως λόγος ενστάσεως, το άρθρο 19
(3)του περί Εταιρειών Νόμου προνοεί: «.
(3)Όταν εταιρεία αλλάζει το όνομά της βάσει του άρθρου αυτού, ο έφορος καταχωρεί στο μητρώο, στη θέση του προηγούμενου ονόματος το νέο όνομα και εκδίδει πιστοποιητικό σύστασης αλλαγμένο για να αντιμετωπίσει τις περιστάσεις της υπόθεσης.
(4)Αλλαγή ονόματος από εταιρεία που έγινε βάσει του άρθρου αυτού δεν επηρεάζει οποιαδήποτε δικαιώματα ή υποχρεώσεις της εταιρείας ή καθιστά ελαττωματική οποιαδήποτε νομική διαδικασία από ή εναντίον της και οποιαδήποτε νομική διαδικασία που δυνατό να συνεχίζεται ή άρχισε εναντίον της με το προηγούμενό της όνομα, δύναται να συνεχίζεται ή αρχίζει εναντίον της με το νέο της όνομα .». Η έλλειψη οποιοδήποτε επιπτώσεων από την αλλαγή ονόματος διαδίκου και η τυπικότητα του όλου πράγματος, έτυχε εξέτασης στην απόφαση Α. Θεοδώρου κ.α. v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2006)1 Α.Α.Δ.
- Οπόταν, η τυπική αλλαγή του ονόματος των Αιτητών ουδέποτε διέκοψε τη συνέχεια των πραγμάτων και ουδεμία επίδραση είχε στη διαδικασία. Εν πάση περιπτώσει, καταγράφονται και στην ίδια την Αίτηση. Το δεύτερο θέμα το οποίο ηγέρθηκε, αφορούσε το γεγονός ότι η Ένορκη Δήλωση, η οποία συνόδευε την Αίτηση, δεν είχε καταρτιστεί από αξιωματούχο της Τράπεζας, αλλά από Λειτουργό. Θεωρώ ότι το θέμα αυτό έχει επιλυθεί με την ενδιάμεση απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 31/01/
- Εν πάση περιπτώσει, παραπέμπω στο σύγγραμμα Williams and Hunter on Bankraptcy, 1979, 19η έκδ., σελ.494, στην οποία καταγράφεται: «Any person really chosen by the corporation to act for it as agent is an "officer" within this section, and if duly authorised under seal can act for the corporation». Το πιο πάνω παρατεθέν απόσπασμα, απαντά τον ισχυρισμό του κ. Κουκούνη. Έχοντας αντιμετωπίσει τους δύο ισχυρισμούς του κ. Κουκούνη, έρχομαι τώρα στην εξέταση της νομικής πτυχής της Αίτησης. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Αίτηση Πτώχευσης βασίζεται στην ισχυριζόμενη πράξη πτώχευσης που προνοείται από το άρθρο 3
(1)(η) του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5, δηλαδή ότι η Οφειλέτιδα παρέλειψε να πληρώσει ή να εξασφαλίσει ή να συμβιβάσει το χρέος της προς τον Πιστωτή. Το άρθρο 5
(1)του Κεφ. 5 προνοεί ότι ένας πιστωτής δικαιούται να εγείρει Αίτηση Πτώχευσης όταν το ποσό που έχει επιδικαστεί υπερβαίνει τα €700-, το χρέος είναι συγκεκριμένο, πληρωτέο άμεσα ή σε κάποια άλλη μελλοντική ημερομηνία, έχει διαπραχθεί πράξη πτώχευσης εντός τριών μηνών πριν την καταχώρηση της Αίτησης και ο χρεώστης κατοικεί στην Κύπρο ή έχει τη συνήθη διαμονή του στη Δημοκρατία. Στην υπό εξέταση Αίτηση υπάρχει, κατά τη γνώμη μου, η τελική απόφαση ημερομηνίας 08/11/2005, η οποία αφορά την ίδια την Οφειλέτιδα και είναι τελεσίδικη, αφού δεν εφεσιβλήθηκε, οπόταν το χρέος είναι συγκεκριμένο. Συνεπακόλουθα, ικανοποιείται η πρόνοια του άρθρου 3
(1)(ζ). Περαιτέρω, έχει συντελεστεί η διάπραξη της πράξης πτώχευσης, αφού η Ειδοποίηση Πτώχευσης είχε επιδοθεί στη Χρεώστιδα, όπως προκύπτει από το περιεχόμενο του φακέλου, Τεκμήριο 6, στις 29/09/2010, χωρίς να καταχωριστεί οποιαδήποτε ένσταση για παραμερισμό της Αίτησης για την έκδοση της Πτωχευτικής Ειδοποίησης. Οπόταν, η πάροδος των προβλεπομένων 7 ημερών, χωρίς οποιαδήποτε ενέργεια της Οφειλέτιδας, επέφερε τη διάπραξη της πράξης πτώχευσης. Η υπό εξέταση Αίτηση καταχωρίστηκε στις 25/10/2010 και επιδόθηκε στην Οφειλέτιδα στις 03/11/2010. Συνακόλουθα των πιο πάνω γεγονότων, τα οποία προκύπτουν από τη μαρτυρία, καθώς και από το φάκελο του Δικαστηρίου, η προϋπόθεση που θέτει το άρθρο 6
(2)του Κεφ.5, που αφορά την επίδοση της υπό εξέταση Αίτησης και της πράξης πτώχευσης, έχει ικανοποιηθεί. Όσον αφορά την απόδειξη του χρέους, ο Αιτητής-Πιστωτής κάλεσε τον κ. Βάσο Βασιλείου (Μ.1), ο οποίος έδωσε ένορκη μαρτυρία, στην οποία έγινε αναφορά στην απόφαση του Δικαστηρίου που εκδόθηκε υπέρ της Αιτήτριας καθώς επίσης και για το ποσό που είναι εξασφαλισμένο και το υπόλοιπο που παρέμεινε ανεξασφάλιστο και για το οποίο προωθείται η Αίτηση. Οπόταν, το χρέος εναντίον της έχει αποδειχθεί. Κατέθεσε και σχετική κατάσταση λογαριασμού, Τεκμήριο 5. Δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία από πλευράς της Οφειλέτιδας, αναφορικά με την ικανότητά της να αποπληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος της ή για να αντικρούσει τη μαρτυρία που προσκομίστηκε αναφορικά με την αξία του ενυπόθηκου κτήματός της. Ενόψει όλων των στοιχείων που τέθηκαν ενώπιόν μου, καταλήγω ότι οι προϋποθέσεις που τίθενται από το άρθρο 6 του Κεφ. 5, έχουν ικανοποιηθεί. Παρόλο ότι οι λόγοι ένστασης της Οφειλέτιδας δεν έχουν προωθηθεί με σαφήνεια, αλλά με γενικότητα, εντούτοις θα πω συνοπτικά ότι η προσπάθεια ενός πιστωτή, με τη πτωχευτική διαδικασία, να κηρύξει ένα χρεώστη πτωχεύσαντα με δικαστική απόφαση, δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως κατάχρηση, εφόσον αυτή προνοείται από το Νόμο και νοουμένου ότι η αίτηση δεν καταχωρίζεται για αλλότριους σκοπούς. Κατάχρηση διαδικασίας θα μπορούσε να θεωρηθεί η κατ΄ εξακολούθηση καταχώριση αιτήσεων πτώχευσης με αλλότριο κίνητρο την εκ μέρους του χρεώστη αποδοχή αυξημένων μηνιαίων δόσεων στα πλαίσια παράλληλης διαδικασίας. Ο τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιούνται οι διαδικασίες γενικά μπορεί να ελεγχθεί δικαστικά (Χαραλαμπίδης ν. Κωμοδρόμου
(2002)2 Α.Α.Δ. 522,) αλλά δεν ασκείται έλεγχος για τα εσωτερικά ελατήρια μιας αίτησης (Μερκής ν. Intertobacco (Cyprus) Ltd
(2006)1(B) Α.Α.Δ. 788, 792). Η υπόθεση London Clubs Ltd κ.ά. ν. Παπαδόπουλου
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1699, ήταν μια περίπτωση κατάχρησης της διαδικασίας, κρινόμενη όμως κάτω από τα ιδιαίτερα περιστατικά της. Δεν τυγχάνει όμως εφαρμογής στην παρούσα Αίτηση, η οποία δεν παρουσιάζει κανένα στοιχείο που να προσεγγίζει την έννοια της κατάχρησης κατά τα πιο πάνω. Ό,τι ενδιαφέρει εδώ, είναι το κατά πόσο επήλθε μεταξύ του Πιστωτή και της Οφειλέτιδας οποιαδήποτε διευθέτηση που να συνεπάγεται την αναίρεση της υπόστασης της παρούσας Αίτησης ή που να καθιστά άδικη την προώθησή της. Από τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιόν μου, καθώς και από τα προηγούμενα πρακτικά της υπόθεσης, προκύπτει ότι, ο Πιστωτής επιδείκνυε κατανόηση προς τα προβλήματα της Οφειλέτιδας. Ανεδαφικοί είναι λοιπόν οι ισχυρισμοί περί κατάχρησης της διαδικασίας και ότι η Αίτηση είναι καταπιεστική και εκβιαστική. Πέραν του γενικού ισχυρισμού, η Οφειλέτιδα δεν έχει παραθέσει οποιαδήποτε στοιχεία και/ή γεγονότα ενώπιον του Δικαστηρίου, τα οποία θα μπορούσαν να οδηγήσουν στο συμπέρασμα ότι η Αίτηση Πτώχευσης που καταχωρήθηκε από τον Πιστωτή, αποτελεί μοχλό πίεσης προς αυτήν, για να αποπληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος της. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Πετράκης ν. Κίμωνος
(2006)1 Α.Α.Δ. 1311, ένα τέτοιο θέμα αποτελεί θέμα γεγονότων και ότι εκεί όπου δεν υπάρχουν στοιχεία δόλου ή αθέμιτης εξασφάλισης χρημάτων ή πλεονεκτημάτων προς όφελος συγκεκριμένου πιστωτή και εις βάρος του χρεώστη και των άλλων πιστωτών του, η αίτηση για έκδοση διατάγματος παραλαβής δεν θεωρείται ότι έγινε για αθέμιτο σκοπό και/ή κατά κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας, έστω και αν έχει σαν συνεπαγόμενο αποτέλεσμα κάποιο πλεονέκτημα για τον πιστωτή (βλ. επίσης Πρόδρομος Πετρίδης v. Alpha Bank Ltd, Πολ.Έφ.249/08, ημερ.18/03/2011). Προκύπτει πάντοτε η δυνατότητα ή ακόμα και πιθανότητα ότι δεν θα εντοπιστούν οποιαδήποτε περιουσιακά στοιχεία και αυτό δεν αποτελεί ικανοποιητικό λόγο για να απορριφθεί η Αίτηση, επειδή σ' αυτό το στάδιο το Δικαστήριο δεν έχει γενικά ενώπιόν του ικανοποιητική μαρτυρία για να αποφασίσει το θέμα, ενώ η δημόσια εξέταση του Χρεώστη η οποία ακολουθεί δυνατόν να αποκαλύψει τέτοια περιουσιακά στοιχεία ή ο Παραλήπτης δυνατόν να καταφέρει να ανακτήσει τέτοια στοιχεία λαμβάνοντας μέτρα για παραμερισμό ακυρώσιμων συναλλαγών. Εν κατακλείδι, βρίσκω ότι όλοι οι λόγοι Ένστασης είναι αβάσιμοι. Με βάση την αξιόπιστη μαρτυρία που προσκομίστηκε εκ μέρους της Αιτήτριας, βρίσκω ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος και ότι ενδείκνυται η έκδοσή του. Επομένως, εκδίδεται διάταγμα παραλαβής της περιουσίας της Χρεώστιδας. Ο Επίσημος Παραλήπτης καθίσταται παραλήπτης της περιουσίας της. Η Οφειλέτιδα διατάσσεται να παρουσιαστεί στο Γραφείο του Επίσημου Παραλήπτη στη Λευκωσία, αμέσως μετά την προς αυτήν επίδοση του παρόντος διατάγματος. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Πιστωτή και εναντίον της Χρεώστιδας, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, σύμφωνα με τον Πίνακα Δ των περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικών Κανονισμών, όπως αυτοί τροποποιήθηκαν. (Υπ.) .......................................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο