ALPHA BANK CYPRUS LIMITED ν. JOHN HERON SCOTT MC CALLUM κ.α., Αρ. Αγωγής: 3156/09, 19.7.2011

(2)του Συντάγματος, στη Δ.48, θθ.1-4, 8 και 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και επί των συμφυών εξουσιών του Δικαστηρίου. ΑΙΤΗΣΗ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΠΟΥ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΟΥΝ Αρχική Ένορκη Δήλωση Υποστηρίζεται δε από ένορκη δήλωση της Κατερίνας Βουρή δικηγορικής υπαλλήλου στο γραφείο των δικηγόρων των Εναγόντων/Αιτητών. Σ΄ αυτή αναφέρει τα εξής: ¾ Στις 23.10.2009 καταχωρήθη η παρούσα αγωγή αλλά δεν κατέστη δυνατή η επίδοση του κλητηρίου στους Εναγομένους 2 και

1. ¾ Η αγωγή αναφορικά με τον Εναγόμενο 1 επιδόθηκε και εκδόθηκε απόφαση εναντίον του, η δε απόφαση σχετίζεται απόλυτα με τα επίδικα θέματα που αφορούν τους Εναγόμενους 2 και 3 αφού πρόκειται για συμφωνία στεγαστικού δανείου η οποία δόθηκε με εξασφάλιση, μεταξύ άλλων, την εκχώρηση πωλητηρίου εγγράφου το οποίο καταρτίστηκε μεταξύ του Εναγόμενου 1 και των Εναγομένων 2 και 3 και με την παραχώρηση υποθήκης από τους Εναγόμενους 2 και
2. ¾ Προ ολίγων ημερών καταχωρήθηκε αίτηση για παράταση του χρόνου καταχώρησης αίτησης για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος αναφορικά με τους Εναγόμενους 2 και 3 με την οποία ζητείτο και ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος. Στα πλαίσια εξέτασης της εν λόγω αίτησης διαπιστώθηκε ότι το κλητήριο είχε ήδη απορριφθεί. ¾ Για την πρόθεση απόρριψης της παρούσας αγωγής ουδεμία ειδοποίηση λήφθηκε. ¾ Είναι ορθό και δίκαιο όπως η απόφαση ημερομηνίας 3.12.2010 δια της οποίας η παρούσα αγωγή απορρίφθηκε παραμερισθεί για να μπορέσει να απονεμηθεί δικαιοσύνη χωρίς άσκοπα και περαιτέρω έξοδα, ειδικά με δεδομένο ότι για τον Εναγόμενο 1 εκδόθηκε απόφαση και τα θέματα που αφορούν τους Εναγόμενους 2 και 3 είναι άρρηκτα συνυφασμένα με τον Εναγόμενο 1, τυχόν δε ανάγκη για καταχώρηση νέας αγωγής θα δημιουργήσει περισσότερα έξοδα και θα προκαλέσει αχρείαστη καθυστέρηση. ¾ Μόλις διαπιστώθηκε ότι η αγωγή απερρίφθη καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση. ¾ Είναι ορθό και δίκαιο να εγκριθεί η παρούσα αίτηση η οποία καμία ζημιά θα προκαλέσει στους Εναγόμενους. Συμπληρωματική Ένορκη Δήλωση Οι Ενάγοντες/Αιτητές κατόπιν σχετικής άδειας του Δικαστηρίου καταχώρησαν συμπληρωματική ένορκη δήλωση της Κατερίνας Βουρή στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: ® Το κλητήριο ένταλμα εξέπνευσε στις 23.10.
3. Λόγω του ότι είχε καταχωρηθεί κατάλογος εξόδων αναφορικά με τον Εναγόμενο 1 ο οποίος ψηφίστηκε στις 21.10.2010 και δόθηκε στους δικηγόρους των Εναγόντων λίγες μέρες μετά, ο φάκελος είχε τοποθετηθεί στις εκκρεμείς και εκ παραδρομής δεν διαπιστώθηκε ότι είχε λήξει το κλητήριο ένταλμα χωρίς να επιδοθεί στους άλλους Εναγόμενους λόγω του ότι εκκρεμούν αρκετές υποθέσεις εναντίον των Εναγομένων 2 και 3, κάποιες εκ των οποίων είχαν επιδοθεί και οι δικηγόροι των Εναγόντων ήσαν με την πεπλανημένη εντύπωση ότι και αυτή η αγωγή είχε επιδοθεί και ότι, συνεπώς, δεν τίθετο θέμα εκπνοής του κλητηρίου. ® Περί τις 30.12.2010 και αφού οι δικηγόροι των Εναγόντων διεπίστωσαν μετά από ένα γενικό έλεγχο των υποθέσεων των Εναγόντων που έχουν στο γραφείο τους ότι η παρούσα αγωγή δεν είχε επιδοθεί και ότι το κλητήριο είχε λήξει προχώρησαν στην καταχώρηση αίτησης για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος. ® Η μη προώθηση της αίτησης για ανανέωση ενωρίτερα και η εκπνοή του κλητηρίου εντάλματος οφείλεται στο καλόπιστο λάθος του ότι η αγωγή ήταν επιδομένη σε όλους τους Εναγόμενους και όχι σε αμέλεια ή ασέβεια προς τις τασσόμενες από τους σχετικούς κανονισμούς προθεσμίες. ® Αμέσως μόλις διαπιστώθηκε η απόρριψη της αγωγής καταχωρήθηκε σχετική αίτηση για επαναφορά. ΕΞΕΤΑΣΗ ΑΙΤΗΣΗΣ Τα γεγονότα στην παρούσα υπόθεση είναι απλά και αδιαμφισβήτητα. Τα παραθέτω: · Στις 23.10.2009 καταχωρήθη η παρούσα αγωγή η οποία επιδόθηκε στον Εναγόμενο 1 και ακολούθησε η επίδοση εναντίον της απόφασης λόγω παράλειψης του να καταχωρήσει εμφάνιση. Δεν υπήρξε, ωστόσο, επίδοση της αγωγής στους Εναγόμενους 2 και
4. · Μέχρι τις 3.12.2010 δεν είχε γίνει επίδοση της αγωγής στους Εναγόμενους 2 και 3 ενώ η ισχύς του κλητήριου εντάλματος για σκοπούς επίδοσης είχε εκπνεύσει χωρίς να έχει ανανεωθεί. · Στις 3.12.2010 λόγω των πιο πάνω δεδομένων κρίθηκε από το Δικαστήριο ότι υπήρξε παράλειψη προώθησης της διαδικασίας και η αγωγή απερρίφθη σε σχέση με τους Εναγόμενους 2 και
5. Το ερώτημα που εγείρεται στην παρούσα υπόθεση είναι κατά πόσο μπορεί να εξασφαλισθεί επαναφορά της αγωγής αναφορικά με τους Εναγόμενους 2 και 3 για τους οποίους αυτή απερρίφθη λόγω εκπνοής του κλητηρίου εντάλματος. Εν πρώτοις να επισημάνουμε ότι με βάσει τις πρόνοιες της Δ.4,θ.1 η ισχύς ενός κλητηρίου εντάλματος είναι δώδεκα μήνες. Διαλαμβάνεται ταυτόχρονα στην εν λόγω Διάταξη ότι υπάρχει δυνατότητα ανανέωσης της ισχύος του κλητηρίου εντάλματος με την υποβολή σχετικής αίτησης την οποία το Δικαστήριο έχει την εξουσία να εγκρίνει την ισχύ του κλητηρίου για περαιτέρω έξι μήνες ικανοποιηθεί ότι λογικές προσπάθειες έχουν καταβληθεί για να επιδοθεί το κλητήριο στον Εναγόμενο ή ότι υπάρχουν άλλοι καλοί λόγοι. Όπως έχει νομολογηθεί[1]: «ο σκοπός της Διαταγής 4, θ.1 είναι η χωρίς περισπασμούς προώθηση της δικαστικής διαδικασίας. Ο χρόνος επίδοσης του κλητηρίου εντάλματος στον εναγόμενο δεν μπορεί ανέλεγκτα να αφήνεται στον ενάγοντα. Η συγκεκριμένη διάταξη προσφέρεται ως ασφαλιστική δικλείδα για την αποτροπή του ενάγοντα από την αυθαίρετη και κατά το δοκούν επιλογή του χρόνου επίδοσης της αγωγής σε συγκεκριμένο εναγόμενο μετά την πάροδο 12 μηνών από της καταχώρησης του κλητηρίου και προώθησης έτσι της αγωγής όταν οι συνθήκες είναι ευνοϊκές μόνο για τον ίδιο (τον ενάγοντα). Και είναι γι' αυτόν ακριβώς το λόγο, που το δικαστήριο κατά την εξέταση αίτησης για ανανέωση του κλητηρίου εντάλματος οφείλει να διερευνά όχι μόνο τους λόγους μη επίδοσης της αγωγής αλλά και κατά πόσο ο ενάγοντας κατέβαλε στην περίοδο των 12 μηνών εύλογες προσπάθειες επίδοσης της αγωγής στον εναγόμενο. Το δικαστήριο εξετάζει κατά πόσο επηρεάζονται δικαιώματα του εναγόμενου προτού δώσει παράταση στην περίοδο των 12 μηνών ακόμα και στην περίπτωση όπου η αίτηση για ανανέωση υποβάλλεται πριν από την πάροδο των 12 μηνών. Η υποχρέωση του ενάγοντα να καταδείξει ότι κατέβαλε εύλογες προσπάθειες να επιδώσει την αγωγή συναρτάται και προς τις αρχές που διέπουν τη δίκαιη δίκη.» Η αναφορά στη Δ.4,θ.1 ότι το κλητήριο ένταλμα δεν παραμένει σε ισχύ («shall be in force») για περίοδο πέραν των δώδεκα μηνών δεν σημαίνει ότι μετά την περίοδο αυτή το κλητήριο ένταλμα παύει να ισχύει. Αυτή η χρονική περίοδος που καθορίζεται στη Δ.4,θ.1 αφορά αποκλειστικά και αναφέρεται στην περίοδο ισχύος του κλητήριου εντάλματος για σκοπούς επίδοσης του στον Εναγόμενο. Στην υπόθεση Potato Marketing Board v. Thetis Shipping

(1988)1 CLR 401 προσδιορίσθηκε η υπόσταση του κλητήριου εντάλματος μετά την πάροδο των δώδεκα μηνών αν δεν έχει στο μεταξύ ανανεωθεί με αίτηση: «I do not regard it as strictly accurate to describe a writ which has not been serveal within twelve months as a nullity. It is not as though it had not been issued. It is something which can be renewed. A nullity cannot be renewed. The Court can grant an application which results in making it just as effective as it was before the twelve months period has elapsed.» Έχοντας, λοιπόν, ξεκαθαρίσει τη νομική υπόσταση του κλητήριου εντάλματος μετά την παρέλευση της περιόδου των δώδεκα μηνών χωρίς να έχει προηγηθεί στο μεσοδιάστημα ανανέωση του κατόπιν αίτησης προχωρώ να εξετάσω κατά πόσο είναι δυνατή η επαναφορά της αγωγής στην παρούσα υπόθεση η οποία απερρίφθη λόγω παράλειψης προώθησης της. Όπως προκύπτει από τη νομολογία είναι δυνατή η επαναφορά αγωγής, η οποία έχει απορριφθεί, χωρίς αναφορά στην ουσία της. Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Θεμιστοκλής Σολωμού Χαραλαμπίδης v. Ιακώβου Πέτρου κ.ά.

(2002)1 ΑΑΔ 2071: «Κατανοητή είναι η διάκριση η οποία γίνεται από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας πρώτον, μεταξύ αποφάσεων που δεν προκύπτουν από την εξέταση της ουσίας του αντικειμένου της δίκης και δεύτερον, εκείνων που αποτελούν το απαύγασμα της δίκης. Θέμα επαναφοράς μπορεί να εγερθεί μόνο στην πρώτη περίπτωση όχι στη δεύτερη, όπου εξαντλούνται τα όρια της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου.» Στην υπόθεση Evagorou v. Christodoulou and another

(1982)1 CLR 771 η οποία ασχολήθηκε ειδικά με την ερμηνεία της Δ.26,θ.14[2] λέχθηκε ότι η εν λόγω Διάταξη έχει καθολικό χαρακτήρα και διέπει τα της επαναφοράς υπόθεσης η οποία απορρίπτεται λόγω παράλειψης (default) διαδίκου να ενεργήσει κατά τα δέοντα και όχι επί της ουσίας. Παραθέτω σχετική περικοπή από την εν λόγω απόφαση στις σελίδες 773 - 774: «Ord.26, r.14, expressly provides that any judgment by default whether given under Ord.26 or under any other order of the Civil Procedure Rules may be set aside. Judgment is any order finally disposing of the matter whether on the merits or on any other ground. So, in virtue of the plain provisions of this rule the order for the dismissal of the action by default could be set aside on appropriate terms. Ord.26, r.14, derives its origin from R.S.C. Ord.27, r.15 (old English Rules). Therefore, a study of its interpretation and application in England throws light on the ambit and scope of Ord.26, r.

1. (See the Annual Practice 1958, p.615). In Evans v. Bartlam [1937] A.C. 473 it was pointed out that the discretion of the Court to set aside a judgment by default is not subject to any limitations other than those that may be imposed by the Court in the exercise of its discretion. There is jurisdiction to set aside any judgment not founded on an appraisal of the merits of the case and revoke the prior exercise of the coersive power of the Court. This statement of the law is adopted in the White Book as accurately reflecting the practice of English Courts as respects applications for setting aside a judgment given by default. Reinstatement may be ordered upon such terms as the Court deems appropriate. (See Annual Practice (supra), p.617). The power to reinstate may be invoked in every kind of action (Annual Practice (supra) p.618).» Η υπόθεση Evagorou (ανωτέρω) αφορούσε περίπτωση όπου είχε απορριφθεί αγωγή με βάση τις πρόνοιες της Δ.17,θ.14 που διέπει τις περιπτώσεις όπου ο Πρωτοκολλητής θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου κατάλογο με αγωγές στις οποίες υπάρχει παράλειψη καταχώρησης εμφάνισης μέσα στα χρονικά πλαίσια που καθορίζονται και ο Ενάγων παραλείπει να προχωρήσει αφού προηγηθεί η αποστολή στον Ενάγοντα σχετικής ειδοποίησης του Πρωτοκολλητείου με την οποία ενημερώνεται ο Ενάγων για την παράλειψη αυτή και ταυτόχρονα ζητείται από αυτόν να προχωρήσει εντός 14 ημερών. Αν το παραλείψει τέτοιες αγωγές υπόκεινται σε απόρριψη λόγω παράλειψης προώθησης. Έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω, θεωρώ ότι η αγωγή στην παρούσα υπόθεση η οποία απερρίφθη λόγω παράλειψης προώθησης της η οποία συνίστατο στην μη ανανέωση της ισχύος του κλητηρίου εντάλματος μετά την παρέλευση δώδεκα μηνών και αφού δεν είχε επιτευχθεί η επίδοση της στους Εναγόμενους 2 και 3 δύναται να επαναφερθεί νοουμένου ότι δίδονται βάσιμοι λόγοι που να δικαιολογούν την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου προς αυτή την κατεύθυνση. Η πλευρά των Εναγόντων/Αιτητών μέσω της αρχικής αλλά και της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την υπό εξέτασης Αίτηση δίδουν εξηγήσεις γιατί μόλις στις 30.12.2010 διεπιστώθη από τους δικηγόρους τους ότι η παρούσα αγωγή δεν είχε επιδοθεί στους Εναγόμενους 2 και 3, ενώ ήσαν προηγουμένως με την πεπλανημένη εντύπωση ότι είχε επιδοθεί. Προκύπτει ότι οι εξηγήσεις αυτές αναφέρονται και αφορούν καλόπιστο λάθος το οποίο οδήγησε τους δικηγόρους του Ενάγοντα μόλις διαπιστώθηκε να προχωρήσουν με την υποβολή της υπό εξέταση Αίτησης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Υπό το φως, λοιπόν, όλων των πιο πάνω, θεωρώ ότι έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου βάσιμοι λόγοι οι οποίο να δικαιολογούν την έγκριση της παρούσας Αίτησης και, συνεπακόλουθα, την έκδοση Διατάγματος για την επαναφορά της παρούσας αγωγής η οποία απερρίφθη στις 3.12.
2. Ως εκ τούτου, εκδίδεται διάταγμα επαναφοράς της παρούσας αγωγής. Εννοείται, βεβαίως, ότι εφόσον η περίοδος ισχύος των δώδεκα μηνών που προβλέπεται για σκοπούς επίδοσης της αγωγής στους Εναγόμενους 2 και 3 έχει παρέλθει, αναμένεται από τους Ενάγοντες ότι θα προβούν στα κατάλληλα δικονομικά διαβήματα, αν εξακολουθούν να επιθυμούν την επίδοση της αγωγής σ΄ αυτούς. (Υπ.) .................... Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου, ΑΕΔ Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Δέστε Niki Christoforou Cosmetics Ltd v. Αγαθοκλή (Τάκη) Στυλιανού κ.ά.

(2005)1 ΑΑΔ 273. [2] «Any judgment by default whether under this Order of under any other of these rules, may in a proper case be set aside by the Court upon such terms as to costs or otherwise as the Court may think fit.» cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο