Intergaz Ltd. ν. Prestos Confectionery Ltd., Αρ. Aγωγής: 1357/10., 18  Οκτωβρίου, 2011

(1).........................

(2)Το Δικαστήριο ή Δικαστής, μετά από αίτηση ή προφορικό αίτημα, μπορεί, για καλό λόγο, να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Η ακρόαση αίτησης διεξάγεται στη βάση των γεγονότων που αναφέρονται στην αίτηση ή στις ένορκες δηλώσεις τηρουμένης της δυνατότητας αντεξέτασης που προνοείται από τη Διαταγή 39.» Με βάση τον θεσμό αυτό ο οποίος τροποποιήθηκε με τον Διαδικαστικό Κανονισμό 5/99 ημερ. 23/12/99 δεν είναι επιτρεπτή πλέον, σε αντίθεση με το τι ίσχυε προηγουμένως, σε περίπτωση αμφισβητούμενων γεγονότων η προσαγωγή προφορικής μαρτυρίας κατά την εκδίκαση ενδιάμεσων αιτήσεων τηρουμένου βέβαια του δικαιώματος αντεξέτασης του ενόρκως δηλούντα δυνάμει της Δ.39. Αυτό που προκύπτει από το ίδιο το κείμενο και το πνεύμα της Δ.48 Θ.4

(2)είναι κατ΄ αρχάς πως, κατά την ακρόαση ενδιάμεσων αιτήσεων, το Δικαστήριο μπορεί να επιτρέψει την καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων πέραν της αρχικής ή των αρχικών ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την αίτηση δια κλήσεως ή την ειδοποίηση πρόθεσης ένστασης. Όπως τονίστηκε από τον Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου, κ. Φωτίου, στην υπόθεση Φιλόκυπρου Ματθαίου

(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 510, το κατά πόσον θα επιτραπεί σε ένα διάδικο να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση σε μια αίτηση ενδιάμεσης φύσεως, εμπίπτει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, το οποίο θα πρέπει να ικανοποιηθεί και αποφανθεί ότι υπάρχει «καλός λόγος» ώστε να δοθεί άδεια για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης ή της ένστασης, ανάλογα με την περίπτωση. Περαιτέρω και σε συνάρτηση με τα πιο πάνω στην πράξη οι πρόνοιες του πιο πάνω θεσμού εφαρμόζονται όταν μετά την καταχώρηση της ένστασης ο αιτητής θεωρεί ότι θα πρέπει να απαντήσει, αντικρούσει ή αμφισβητήσει συγκεκριμένα θέματα τα οποία εγείρονται στην ένσταση. Την ευχέρεια αυτή του την παρέχει ο θ.2 της Δ.48 η οποία εξασκείται αφού του επιτραπεί μετά από προφορικό ή και γραπτό αίτημα να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Φυσικά ο εν λόγω θεσμός είναι σαφής και για να επιτραπεί στον αιτούντα να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση θα πρέπει να καταδείξει καλό λόγο. Ο καλός λόγος θεωρώ ότι θα πρέπει να προκύπτει από τα γεγονότα τα οποία θα πρέπει να εξειδικεύονται και να αναφέρονται τουλάχιστον περιληπτικά στην αίτηση για συμπληρωματική ένορκη δήλωση και για τα οποία είναι ανάγκη η έκδοση του σχετικού διατάγματος έτσι ώστε να απαντηθούν ή και να συμπεριληφθούν με τη συμπληρωματική ένορκη δήλωση. Αυτή η εξειδίκευση θα πρέπει να γίνεται έτσι ώστε να είναι δυνατό να κριθεί αν όντως η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης είναι αναγκαία για να εξυπηρετήσει τον σκοπό που ο αιτητής επικαλείται. Αυτό είναι αναγκαίο έτσι ώστε το Δικαστήριο μελετώντας τα δεδομένα να είναι σε θέση να σταθμίσει όλους εκείνους τους παράγοντες που θα πρέπει να ληφθούν υπόψη για την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας. Eρχόμενος τώρα στην υπό κρίση αίτηση έχει αναφερθεί ανωτέρω ότι στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση αναφέρεται η ανάγκη καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης σε σχέση με πολλούς ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντα Δημοσθένη Δήμου και ότι υπάρχει καλός λόγος για να εγκριθεί το αίτημα. Η εν λόγω θέση διέπεται από γενικότητα και αοριστία αφού οι αιτητές δεν εξειδικεύουν τους ισχυρισμούς που εγείρει με την ένσταση του ο ενόρκως δηλών Δημοσθένης Δήμου και για τους οποίους καθίσταται ανάγκη όπως απαντηθούν. Απλή δήλωση για αναγκαιότητα καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης για πολλούς ισχυρισμούς δεν είναι αρκετή ως επίσης και η απλή αναφορά ότι υπάρχει καλός λόγος δεν είναι στον απαιτούμενο βαθμό ικανοποιητική για την έκδοση του διατάγματος. Θα έπρεπε οι εναγόμενοι να θέσουν τέτοια γεγονότα έτσι ώστε από αυτά να προκύπτει ο προβλεπόμενος καλός λόγος που θα καθιστούσε την ανάγκη καταχώρησης συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης εφικτή. Ένα τελευταίο ζήτημα στο οποίο θεωρώ ότι θα πρέπει να γίνει αναφορά είναι και το θέμα της καθυστέρησης στην υποβολή της υπό κρίση αίτησης και παρά το γεγονός ότι δεν εγέρθηκαν από πλευράς εναγόντων. Η ένσταση στην αίτηση για παραμερισμό καταχωρίστηκε στις 24/3/11 και η αίτηση ήταν ορισμένη για οδηγίες στις 30/3/11. Στις 30/3/11 ζητήθηκε χρόνος για να μελετηθεί η ένσταση και η αίτηση ορίστηκε και πάλι για οδηγίες στις 11/5/11. Στις 11/5/11 η πλευρά των εναγομένων δήλωσε ότι θα καταχωρούσε αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης και η υπόθεση ορίστηκε για τις 27/5/11 και μετά στις 6/6/11 ημερομηνία κατά την οποία τελικά καταχωρίστηκε η υπό κρίση αίτηση. Παρά το γεγονός ότι η τύχη της αίτησης έχει προδιαγραφεί θεωρώ ότι το σχετικό αίτημα θα μπορούσε να προωθηθεί πολύ πιο νωρίς και όχι μετά την παρέλευση 2½ μηνών από την καταχώρηση της ένστασης. Ενόψει όλων των πιο πάνω η αίτηση για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Εναγόντων-καθ΄ ων η αίτηση και εναντίον των εναγομένων-αιτητών ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα καταβληθούν στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............... Λ. Μουγής, Ε.Δ. /ΑΚ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο