PAS SATELITE SYSTEMS LTD ν. Ανδρέας Ιωάννου, Αρ. Αγωγής: 3593/2009, 21/10/11

(3), 5, 6, 7, 8, 9, 10 - 13, Δ.25 Θ.1, 2, 3, 4, 5, 6, Δ.19 Θ.1-25, 26, Δ.20 Θ.1-5, Δ.21 Θ.1-15, Δ.27 Θ.1-2, 3, Δ.39 Θ.1-21, στη νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων, καθώς επίσης και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Στην ένσταση εκτίθενται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης: (α) Δεν είναι ξεκάθαρες οι θεραπείες που ζητούνται με την υπό εξέταση αίτηση, και ως εκ τούτου δεν μπορούν να αποδοθούν από το Δικαστήριο, και (β) Δεν είναι ξεκάθαροι οι ισχυρισμοί ή/και οι παράγραφοι της Υπεράσπισης του εναγόμενου-καθ'ου η αίτηση για τους οποίους επιδιώκεται διαγραφή όπως είναι συντεταγμένο το αιτητικό της αίτησης των εναγόντων-αιτητών ημερομηνίας 27/4/2011, (γ) Το αιτητικό της αίτησης των εναγόντων-αιτητών ημερομηνίας 27/4/2011 δεν περιέχει μόνο τις αιτούμενες θεραπείες οι οποίες όπως αναφέρεται ανωτέρω δεν είναι ξεκάθαρες αλλά επίσης περιέχει και ισχυρισμούς περί γεγονότων και νομικά επιχειρήματα τα οποία δεν έχουν θέση στο αιτητικό της αίτησης. Περαιτέρω και διαζευκτικά υποστηρίζεται με την ένσταση ότι οι ενάγοντες επιδιώκουν τη διαγραφή ισχυρισμών στις παραγράφους της Υπεράσπισης του εναγόμενου - καθ' ου η αίτηση οι οποίοι είναι ουσιαστικοί (material), βασικοί, απαραίτητοι για, και απόλυτα σχετικοί με τα επίδικα θέματα και ότι οι εν λόγω ισχυρισμοί δεν είναι αντικανονικοί, ούτε παράτυποι, ούτε σκανδαλώδεις, ούτε θα περιπλέξουν και/ή καθυστερήσουν την όλη εκδίκαση της παρούσας αγωγής ούτε και προκαλούν οποιαδήποτε αμηχανία ή ζημιά στην απαίτηση των εναγόντων- αιτητών. Η ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Χαρούλας Χαϊλή, δικηγορικού υπαλλήλου των δικηγόρων του εναγόμενου- καθ'ου η αίτηση. Η ενόρκως δηλούσα, κατόπιν πληροφόρησης από τους δικηγόρους του καθ΄ου η αίτηση, επαναλαμβάνει και υιοθετεί τους λόγους ένστασης και ισχυρίζεται ότι οι αιτητές επιζητούν τη διαγραφή ισχυρισμών του εναγόμενου οι οποίοι είναι ουσιαστικοί και σχετικοί με τα γεγονότα της υπόθεσης. Αναφορικά με την άρνηση ισχυρισμών στην Έκθεση Υπεράσπισης η ενόρκως δηλούσα επεξηγεί ότι στη παράγραφο 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης ο εναγόμενος προβαίνει σε γενική άρνηση όλων των ισχυρισμών των εναγόντων ενώ σε άλλες παραγράφους της Έκθεσης Υπεράσπισης προβαίνει σε ρητές παραδοχές συγκεκριμένων ισχυρισμών των Εναγόντων. Είναι η βασική θέση του Εναγόμενου ότι με την αιτούμενη διαγραφή θα επηρεαστεί ανεπανόρθωτα η υπόθεση του και θα δημιουργούσε δυσνόητα κενά στο δικόγραφο της Έκθεσης Υπεράσπισης. Οι συνήγοροι των δύο πλευρών με γραπτές αγορεύσεις, αναφερόμενοι στις νομικές αρχές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Δ.27 Θ. 3 αναφέρεται στη διαγραφή ολόκληρου δικογράφου αγωγής λόγω μη ύπαρξης αγώγιμου δικαιώματος και επομένως δεν τυγχάνει εφαρμογής στην παρούσα περίπτωση. Η Δ.19 Θ. 26 προβλέπει τα ακόλουθα: ''Το Δικαστήριο ή Δικαστής δύναται, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, να διατάξει όπως διαγραφεί ή τροποποιηθεί οποιοδήποτε θέμα σε οποιαδήποτε οπισθογράφηση ή δικόγραφο το οποίο δυνατόν να είναι αχρείαστο ή σκανδαλώδες και το οποίο δύναται να προκαλέσει βλάβη, αμηχανία ή καθυστέρηση στην δίκαιη δίκη της αγωγής''. Ενόψει της ομοιότητας των προνοιών της Δ.19 Θ. 26 με αυτές της Order 19 r.27 των παλαιών Αγγλικών Κανονισμών καθοδήγηση μπορεί να αντληθεί από την αγγλική νομολογία επί του θέματος. Στην Ετήσια Πρακτική του 1958 (Annual Practice) στη σελ. 477 αναφέρεται ότι η διατύπωση του κανόνα είναι ευρεία αλλά η εφαρμογή του περιορίστηκε σε κάποια έκταση με τις αποφάσεις που δόθηκαν σχετικά μ' αυτόν. Η γενική εφαρμογή του κανόνα καθορίζεται με την απόφαση του Bowen L.J. στην υπόθεση Κnowles v. Roberts 38 Ch.D. 270 όπου αναφέρεται ότι το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να υπογορεύει στα μέρη πώς να συντάσσουν τα δικόγραφα και ότι αυτός ο κανόνας θα πρέπει να τηρείται σαν ιερός. Από την άλλη όμως ο κανόνας αυτός υπόκειται στον περιορισμό ότι τα μέρη δεν πρέπει να παραβιάζουν τους κανόνες ετοιμασίας των δικογράφων και αν κάποιος διάδικος εισάγει δικόγραφο που είναι αχρείαστο και τείνει να επηρεάσει δυσμενώς και να καθυστερήσει την εκδίκαση τότε το δικόγραφο αυτό είναι πέραν των δικαιωμάτων του διαδίκου. Η εξουσία του Δικαστηρίου να διαγράφει ισχυρισμούς in limine είναι αναμφίβολα δραστική και δεν πρέπει να ασκείται παρά σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Αποτελεί ταυτόχρονα ένα χρήσιμο όπλο προς αποφυγή κατάχρησης της διαδικασίας με την προώθηση σκανδαλωδών, αχρήστων ή ενοχλητικών θεμάτων που είναι αντίθετα με την ορθή παρουσίαση των δικογράφων και των κανόνων αυτών όπως προδιαγράφει η Δ.19 Θ. 4 με βάση την οποία μόνο τα ουσιώδη γεγονότα πρέπει να δικογραφούνται τα οποία είναι και σχετικά με τα επίδικα θέματα. ΄Οσον αφορά ειδικότερα την έννοια του αχρείαστου δικογράφου σε σχόλιο του Annual Practice του 1958 στη σελ. 477 αναφέρεται ότι το γεγονός και μόνο ότι το δικόγραφο του αντιδίκου περιέχει κάποια αχρείαστα θέματα δεν είναι ικανοποιητικός λόγος για αίτηση σύμφωνα με τον κανονισμό αυτό. Κάποια δήλωση δεν διαγράφεται απλώς και μόνο επειδή είναι αχρείαστη εφόσον κατά τα άλλα είναι αβλαβής. ΄Ετσι αν ουσιώδη γεγονότα διατυπώνονται με αχρείαστη μακρηγορία ή με αχρείαστη λεπτομέρεια το δικόγραφο δεν θα διαγραφεί. Αν όμως εντελώς επουσιώδη θέματα καταγράφονται με τέτοιο τρόπο ώστε ο αιτητής να πρέπει να απαντήσει σε αυτά και με αυτό τον τρόπο εγείρονται άσχετα θέματα τα οποία θα καταλήξουν στην πρόκληση εξόδων, ταλαιπωρίας και καθυστέρησης, τότε αυτά θα διαγραφούν γιατί θα επηρεάσουν τη δίκαιη εκδίκαση της υπόθεσης. Σχετικά με το πότε ένα δικόγραφο προκαλεί αμηχανία, χρήσιμη αναφορά μπορεί να γίνει στο Σύγγραμμα Bullen & Leake, Precedent of Pleadings 12η έκδοση σελ. 147: "Αccordingly a pleading is embarrassing which is ambiguous or unintelligible or which states immaterial matter and so raises irrelevant issues which may involve expense, trouble and delay and thus will prejudice the fair trial of the action, and so is a pleading which contains unnecessary or irrelevant allegations.'' Όπως λέχθηκε από τον Cotton L. J. Στην υπόθεση Philips v. P. 4 Q.B 139:- ''Ιn my opinion it is absolutely essential that the pleading not to be embarrassing to the defendants should state those facts which will put the defendants on the guard and tell them what they have to meet when the case comes on for trial.'' Γενικά σκανδαλώδη, ενοχλητικά και άχρηστα θέματα είναι εκείνα τα οποία θεωρούνται ανήθικα ή υποβιβαστικά ή γίνονται με στόχο τον επηρεασμό της άλλης πλευράς, αλλά αν είναι σχετικά τότε δεν είναι κατ' ανάγκη και σκανδαλώδη, ούτε και διαγράφεται ισχυρισμός απλώς και μόνο διότι είναι αχρείαστος, εκτός και αν είναι εμφανώς άσχετος. Κύριος σκοπός της Δ.19 Θ. 26 είναι η συμμόρφωση των διαδίκων με τους κανόνες σύνταξης δικογράφων. Κατά την εξέταση αίτησης όπως και η παρούσα δεν επιχειρείται εξέταση της εγκυρότητας του δικογράφου (βλ. Cyber Group Ltd v. Κυριάκου Χαραλαμπίδη κ. α.

(2004)1 Α.Α.Δ 1852). Πλατειασμός ο οποίος όμως δεν οδηγεί σε αοριστία ή σε διφορούμενες θέσεις ή είναι αβλαβής, δεν αποτελεί λόγο διαγραφής. Επίσης, ούτε και το γεγονός ότι στα δικόγραφα προβάλλονται αλληλοσυγκρουόμενοι ισχυρισμοί μπορεί να οδηγήσει σε διαγραφή. Κάποια δήλωση δεν διαγράφεται απλά και μόνο επειδή είναι αχρείαστη, εφόσον κατά τα άλλα είναι αβλαβής (βλ. Vector Onega A. G. v. Του πλοίου Μ/V Girvas

(2000)1 Α.Α.Δ 125). ΄Ετσι, αν ουσιώδη γεγονότα διατυπώνονται με αχρείαστη μακρυγορία ή λεπτομέρεια, το δικόγραφο δεν θα διαγραφεί. Αν, όμως, εντελώς επουσιώδη θέματα καταγράφονται με τέτοιο τρόπο ώστε ο αιτητής να πρέπει να απαντήσει σε αυτά, και με αυτόν τον τρόπο να εγείρονται άσχετα θέματα τα οποία θα έχουν ως κατάληξη την πρόκληση εξόδων, ταλαιπωρίας και καθυστέρησης, τότε αυτά θα διαγραφούν. Η πολυλογία και περιττολογία δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να ενθαρρύνονται. Όπως αναφέρθηκε και στην υπόθεση Παγκύπρια Εταιρεία Αρτοποιών ν. Σοφοκλή Σαββίδη

(1997)1(Β) Α.Α.Δ 685, η διατύπωση και παρουσίαση της υπόθεσης στα δικόγραφα πρέπει να είναι λιτή χωρίς πλατειασμούς, ενώ η μαρτυρία με την οποία μπορεί να αποδειχθεί οποιοδήποτε από τα επίδικα θέματα δεν έχει θέση σε δικόγραφα. Όπως δε αναφέρεται στο Annual Practice του 1958 στη σελ. 477 παρά το γεγονός ότι ο κανονισμός προνοεί ότι η διαταγή μπορεί να δοθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, η αίτηση θα πρέπει κατά κανόνα πάντα να γίνεται αμέσως, πριν το κλείσιμο των δικογράφων διαφορετικά το Δικαστήριο μπορεί κατά την διακριτική του ευχέρεια να αρνηθεί να ασκήσει τη δικαιοδοσία του. Εφαρμόζοντας τις πιο πάνω νομικές αρχές, θα προχωρήσω να εξετάσω τις επίδικες παραγράφους κρίνοντας το αίτημα διαγραφής αυτών όπως επιζητείται με την αίτηση. Προτού προχωρήσω όμως κρίνω σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο το μέρος της αίτησης που αφορά τις αιτούμενες θεραπείες.

1. Τη διαγραφή όλων των κάτωθι ως τείνουν να προκαταβάλλουν ή/και να βλάψουν ή/και να περιπλέξουν ή/και να καθυστερήσουν την δίκαια εκδίκαση της υπόθεσης ή/και δεν είναι αναγκαίο ή/και προκαταβάλλει την εκδίκαση της παρούσας αγωγής.
2. Η προβολή από τον εναγόμενο του νόμου και των νομικών συμπεριφορών στην Έκθεση Υπεράσπισης στην Παράγραφο 8, γραμμή 8 της Έκθεσης Υπεράσπισης ήτοι: «Παράβαση της Δ.19.4 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας».
3. Η προβολή από τον εναγόμενο του Νόμου και των Νομικών συμπεριφορών στην Παράγραφο 9 (1ε) της Έκθεσης Υπεράσπισης ήτοι: «Παρέβη στους Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κίνησης Κανονισμούς που εκδόθηκαν δυνάμει του εδαφίου

(1)του άρθρου 5 των Περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Νόμων του 1972 έως 1989».

1. Οι αρνήσεις ή μη παραδοχές του εναγόμενου στην ΄Εκθεση Υπεράσπισης δεν είναι σαφείς, συγκεκριμένες και εξειδικευμένες αλλά παραπλανητικές, αόριστες και σοφιστικές με αποτέλεσμα οι ενάγοντες 1 και 2 να μην μπορούν να αντιληφθούν πλήρως τι γίνεται παραδεχτό και τι προς την Παράγραφο 3 της Έκθεσης Υπεράσπισης ήτοι: «Ο εναγόμενος αρνείται όλους και καθένα ξεχωριστά τους ισχυρισμούς των εναγόντων 1 και 2 στην Έκθεση Απαίτησης τους 1-11 Α-Δ.» ενώ στην παράγραφο 5 της Έκθεσης Υπεράσπισης του παραδέχεται την παράγραφο 2 της Έκθεσης Απαίτησης των εναγόντων 1 και
2. (β) Παράγραφος 1 γραμμή 4 της Έκθεσης Υπεράσπισης ήτοι: «η ενάγουσα είναι ιδιοκτήτρια του οχήματος υπ' αριθμό εγγραφής ΚWB819» ενώ στην παράγραφο 4 της Έκθεσης Υπεράσπισης αναφέρει ότι αρνείται την παράγραφο 1 της Έκθεσης Απαίτησης των εναγόντων 1 και 2 η οποία αναφέρει ότι νόμιμη κάτοχος ή/και ιδιοκτήτρια του αυτοκινήτου με αρ. εγγραφής ΚWB819 είναι η ενάγουσα εταιρεία. Με βάση τις νομολογημένες αρχές, όπως αυτές παρατίθενται πιο πάνω, το γεγονός και μόνο ότι το δικόγραφο του αντιδίκου περιέχει κάποια αχρείαστα θέματα, δεν είναι ικανοποιητικός λόγος για να διαγραφούν. Κάποια δήλωση δεν διαγράφεται απλώς και μόνο επειδή είναι αχρείαστη εφόσον κατά τα άλλα είναι αβλαβής (βλ. Vector Onega πιο πάνω). Έχω την άποψη ότι η συμπερίληψη των πιο πάνω αναφερόμενων στις παραγράφους 8 και 9(1ε) της Έκθεσης Υπεράσπισης αν και μη αναγκαία δεν είναι επιβλαβή και δεν βρίσκω ότι μπορούν με οποιονδήποτε τρόπο να επηρεάσουν δυσμενώς την αντίδικη πλευρά, ούτε περιέχουν οποιαδήποτε σκανδαλώδη και ενοχλητικά θέματα. Ως εκ τούτου κρίνω ότι δεν δικαιολογείται η αιτούμενη διαγραφή τους. Σε ότι αφορά το αίτημα των Αιτητών σύμφωνα με την παράγραφο 3 της αίτησης, όπως καταγράφεται αυτολεξεί πιο πάνω, θα πρέπει να παρατηρήσω ότι αυτό δεν χαρακτηρίζεται από σαφήνεια ούτως ώστε να γίνεται πλήρως κατανοητή η επιδιωκόμενη θεραπεία. Εν πάση περιπτώσει η άρνηση ή/και η ρητή παραδοχή του εναγόμενου σε σχέση με ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης κρίνω ότι δεν μπορεί να αποτελέσει αντικείμενο αίτησης για διαγραφή δικογράφων με βάση τη Δ.19 Θ
3. Κατά συνέπεια το αίτημα ως η παράγραφος 3 της αίτησης με τον τρόπο που αυτό εκτίθεται δεν μπορεί να έχει άλλη κατάληξη παρά την απόρριψη του. Κάτω από τις περιστάσεις της υπό εξέταση υπόθεσης και κατ' ακολουθία όλων των πιο πάνω, η υπό κρίση αίτηση διαγραφής δεν κρίνεται δικαιολογημένη και συνεπώς απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται προς όφελος του Εναγόμενου - Καθ' ου η αίτηση και εναντίον των Εναγόντων - Αιτητών όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Να καταβληθούν δε μετά το πέρας της αγωγής. (Υπ.) ............. Στ. Λουκίδου-Βασιλείου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο