← Κύπρος

Διαχειριστικής Επιτροπής της Πολ. Carisa Oroklini Gardens No.2 κ.α. ν. Κώστα Μιτσίδη, Αρ. Αγωγής: 1423/10, 24 Οκτωβρίου, 2011

Διαχειριστικής Επιτροπής της Πολ. Carisa Oroklini Gardens No.2 κ.α. ν. Κώστα Μιτσίδη, Αρ. Αγωγής: 1423/10, 24 Οκτωβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2011:A121 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου Αντωνίου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 1423/10 Μεταξύ:

  1. Διαχειριστικής Επιτροπής της Πολ. Carisa Oroklini Gardens No.2
  2. Παύλου Οράτη
  3. Εύας Wetzig
  4. Shadyar Omrani
  5. Raymond Bowtell Ενάγοντες -και- Κώστα Μιτσίδη Εναγόμενου ------------------- Αίτηση ημερομηνίας 15/04/2011 για τροποποίηση της Υπεράσπισης Ημερομηνία: 24 Οκτωβρίου, 2011 Εμφανίσεις: Για Αιτητές-Ενάγοντες: κ. Θεοδοσίου Για Καθ' ου η Αίτηση-Εναγόμενο: κα Σαβοπούλου Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Εναγόμενος με την Αίτησή του ημερομηνίας 15/04/2011, ζητά την τροποποίηση της Υπεράσπισης και συγκεκριμένα ζητά την αύξηση της κλίμακας και την προσθήκη Ανταπαίτησης στη μορφή των παραγράφων 7, 11, 12, 13, 14,15 και
  6. Συγκεκριμένα, αιτείται ως ακολούθως: «Α. Δια της τροποποίησης στον τίτλο της Υπεράσπισης με την προσθήκη στη συνέχεια και μετά τις λέξεις Κλίμακα Εξόδων: €100 - €500 των ακόλουθων: «Αύξηση Κλίμακας: €2.000 - €10.000» Β. Δια της τροποποίησης στον τίτλο της Υπεράσπισης με την προσθήκη στη συνέχεια και μετά τις λέξης «Έκθεση Υπερασπίσεως» των ακολούθων: «και Ανταπαιτήσεως». Γ. Δια της προσθήκης μετά την υπάρχουσα παράγραφο 6 της Υπεράσπισης τα εξής νέας παραγράφου 7: «Άνευ βλάβης και/ή διαζευκτικά των παραγράφων 5 και 6 της Υπεράσπισης τα ποσά τα οποία αξιώνουν οι Ενάγοντες ως κοινόχρηστα είναι παράνομα και/ή αδικαιολόγητα και/ή αυθαίρετα και/ή δυσανάλογα και/ή υπέρογκα». Δ. Δια της απαρίθμησης των υπαρχουσών παραγράφων 7, 8, 9 με την ακόλουθη αρίθμηση αντίστοιχα: «8, 9, 10». Ε. Δια της προσθήκης μετά την υπάρχουσα παράγραφο 9 της Υπεράσπισης των νέων παραγράφων 11, 12, 13, 14, 15 και 16:
  7. Οι ενάγοντες και/ή αντιπρόσωποι και/ή οι υπηρέτες τους και/ή τα πρόσωπα που ενεργούσαν εκ μέρους και για λογαριασμό, κατά ή περί τον Ιούνιο 2010 παράνομα, αυθαίρετα και/ή αδικαιολόγητα επενέβησαν στο ντεπόζιτο νερού του Εναγομένου το οποίο βρίσκεται στην ταράτσα και/ή οροφή της πολυκατοικίας και το οποίο αφορά το επίδικο διαμέρισμα του και έκλεισαν και/ή μπλόκαραν και/ή απέκοψαν την παροχή νερού προς το διαμέρισμα του Εναγομένου και έχουν κλείσει την κλίμακα και έχουν αποκόψει το μέρος πρόσβασης του Εναγομένου προς το αναφερόμενο ντεπόζιτο, εμπόδιζαν και εμποδίζουν αυτόν από του να έχει πρόσβαση στο αναφερόμενο ντεπόζιτο του. Οι πιο πάνω αυθαίρετες και/ή παράνομες πράξεις των Εναγόντων διέκοψαν την παροχή νερού στο διαμέρισμα του Εναγομένου με αποτέλεσμα ο Εναγόμενος από τον Ιούνιο 2010 να στερείται την απόλαυση της περιουσίας του καθ' ότι δεν έχει νερό στο διαμέρισμα του.
  8. Οι Ενάγοντες και/ή αντιπρόσωποι και/ή οι υπηρέτες τους και/ή τα πρόσωπα που ενεργούσαν εκ μέρους και/ή για λογαριασμό των Εναγόντων, από κατά ή περί τον Ιούνιο 2010 παράνομα, αυθαίρετα και/ή αδικαιολόγητα φωτογράφιζαν τον Εναγόμενο και/ή την οικογένεια του και/ή τα αυτοκίνητα τους καθώς επίσης δεν επέτρεπαν σε αυτούς να χρησιμοποιήσουν τους κοινόχρηστους χώρους του συγκροτήματος όπου βρίσκεται το επίδικο διαμέρισμα φωνάζοντας και/ή λέγοντας τους ότι δεν έχουν κανένα δικαίωμα να χρησιμοποιούν την πισίνα, ασανσέρ ή οποιοδήποτε άλλο κοινόχρηστο χώρο.
  9. Ο Εναγόμενος κάλεσε επανειλημμένως τους Ενάγοντες όπως άρουν την πιο πάνω παρανομία και/ή παύσουν να εμποδίζουν αυτόν από την απόλαυση της ιδιοκτησίας του και καταστίσουν ελεύθερη την πρόσβαση αυτού προς το αναφερόμενο ντεπόζιτο και/ή παύσουν από το να εμποδίζουν αυτόν να έχει ελεύθερη πρόσβαση στην αναφερόμενη ταράτσα ή από του να έχει ελεύθερη και/ή συνεχή παροχή νερού στο διαμέρισμα του. Οι Ενάγοντες μέχρι σήμερα παράνομα, αυθαίρετα και αδικαιολόγητα συνεχίζουν να αρνούνται να συμμορφωθούν και να άρουν την παράνομη επέμβαση στην ιδιοκτησία του Εναγομένου.
  10. Ο Εναγόμενος και/ή αντιπρόσωπος του αναφορικά με τα πιο πάνω προέβηκε και σε σχετικές καταγγελίες στην Αστυνομία Κύπρου των πιο πάνω παρανομιών των Εναγόντων.
  11. Σαν αποτέλεσμα των πιο πάνω παράνομων και/ή αυθαίρετων και/ή αδικαιολόγητων πράξεων και/ή παραλείψεων των Εναγόντων και/ή αντιπροσώπων τους, ο Εναγόμενος και η οικογένειά του από τον Ιούνιο του 2010 υφίστανται ταλαιπωρία, φασαρία και ενόχληση καθώς και αποστερήθηκαν και στερούνται τις απολαύσεις και χρήσεις του διαμερίσματος τους και/ή υπέστηκαν απώλεια και ζημιά και/ή δεν μπορεί να ενοικιάσει και/ή αξιοποιήσει το διαμέρισμά του.
  12. Ο Εναγόμενος από την 1/6/2010 δεν μπορεί να ενοικιάσει το διαμέρισμά του με αποτέλεσμα να έχει απώλεια ενοικίου €500- μηνιαίως από 1/6/
  13. ΣΤ. Δια της απαρίθμησης της υπάρχουσας παραγράφου 10 με την ακόλουθη αρίθμηση: «17». Ζ. Δια της προσθήκης μετά την υπάρχουσα παράγραφο 10 των εξής: «ΑΝΤΑΠΑΙΤΗΣΗ Ο Εναγόμενος επαναλαμβάνει όλους τους ισχυρισμούς του όπως αυτοί αναφέρονται στην Υπεράσπισή του και ανταξοιεί εναντίον των Εναγόντων από κοινού και/ή ξεχωριστά: Α. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάττει τους Ενάγοντες όπως αυτοί και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή οι υπηρέτες τους παύσουν να επεμβαίνουν καθ' οιονδήποτε τρόπο επί του ντεπόζιτου το οποίο ανήκει στον Εναγόμενο και αφορά το επίδικο διαμέρισμα του Εναγομένου το οποίο βρίσκεται στο Συγκρότημα με την ονομασία Carisa Oroklini No.2 στην Ορόκλινη. Β. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάττει τους Ενάγοντες όπως αυτοί και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή οι υπηρέτες τους παύσουν να εμποδίζουν με οποιονδήποτε τρόπο τον Εναγόμενο από το να έχει πρόσβαση στο ντεπόζιτο το οποίο ανήκει στον Εναγόμενο και αφορά το επίδικο διαμέρισμα του Εναγομένου το οποίο βρίσκεται στο Συγκρότημα με την ονομασία Carisa Oroklini No.2 στην Ορόκλινη. Γ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάττει τους Ενάγοντες όπως αυτοί και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή οι υπηρέτες τους όπως αυτοί παύσουν να εμποδίζουν τον Εναγόμενο να έχει πρόσβαση και/ή να απολαμβάνει τους κοινόχρηστους χώρους του Συγκροτήματος με την ονομασία Carisa Oroklini No.2 στην Ορόκλινη. Δ. Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου το οποίο να διατάττει τους Ενάγοντες όπως αυτοί και/ή οι αντιπρόσωποι και/ή οι υπηρέτες τους παύσουν να στερούν τον Εναγόμενο από την απόλαυση της περιουσίας του η οποία βρίσκεται στο Συγκρότημα με την ονομασία Carisa Oroklini No.2 στην Ορόκλινη. Ε. Γενικές και/ή ειδικές αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση επί του ακινήτου και/ή διαμερίσματος και/ή ντεπόζιτου του Εναγομένου το οποίο βρίσκεται στο Συγκρότημα με την ονομασία Carisa Oroklini No.2 στην Ορόκλινη. Στ. Αποζημιώσεις για απώλεια εσόδων και/ή ενοικίων τα οποία απώλεσε ο Εναγόμενος ήτοι ποσό €500- μηνιαίως από την 01/06/2010 εξαιτίας της παράνομης επέμβασης των Εναγόντων ως αυτή περιγράφεται ανωτέρω. Ζ. Παραδειγματικές και/ή τιμωρητικές Αποζημιώσεις. Η. Νόμιμο τόκο. Θ. Έξοδα πλέον Φ.Π.Α.» Η υπό κρίση Αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.25 θ.1-4 και Δ.48 θ.1-4 και 9, στη διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση του Εναγομένου Κώστα Μιτσίδη, ο οποίος γνωρίζει πολύ καλά τα γεγονότα. Κατά τον ισχυρισμό του, σύμφωνα με πληροφόρηση που έτυχε από τους συνηγόρους του, οι οποίοι είχαν πρόσφατα διοριστεί, υπήρχε αναγκαιότητα τροποποίησης της Υπεράσπισης. Η συγκεκριμένη τροποποίηση είναι απαραίτητη και αναγκαία, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, για την καλύτερη παρουσίαση της υπόθεσής του ενώπιον του Δικαστηρίου. Είναι η δική του θέση ότι η διαδικασία βρίσκεται στα αρχικά στάδια και είναι το κατάλληλο στάδιο για την αιτούμενη τροποποίηση, χωρίς να παραβλάπτεται η θέση των Εναγόντων-Καθ' ων η αίτηση. Οι Ενάγοντες-Καθ' ων η αίτηση, είναι η εισήγησή του, δεν θα υποστούν οποιαδήποτε βλάβη η οποία να μην μπορεί να αποζημιωθεί με την κατάλληλη διαταγή εξόδων. ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΝΑΓΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ ΠΟΥ ΤΗ ΣΥΝΟΔΕΥΕΙ Οι Ενάγοντες-Καθ' ων η αίτηση, καταχώρησαν Ένσταση η οποία στηρίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.25 θ.1-5 και Δ.48 θ.1-9, το άρθρο 29 του περί Δικαστηρίων Νόμου και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου, τη νομολογία και την πρακτική. Προβάλλονται τρεις

(3)λόγοι ένστασης, οι οποίοι είναι οι ακόλουθοι: ότι δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος έκδοσης του διατάγματος τροποποίησης, ότι υπήρξε καθυστέρηση στην καταχώριση της αίτησης για τροποποίηση χωρίς η συγκεκριμένη καθυστέρηση να δικαιολογηθεί με οποιοδήποτε τρόπο και ότι οι ισχυρισμοί που αναφέρονται στις παραγράφους Ε και Ζ της αίτησης τροποποίησης δεν σχετίζονται με την απαίτηση της αγωγής και/ή αφορούν θεραπείες που δεν σχετίζονται με τα επίδικα θέματα της απάντησης. Η Ένσταση συνοδεύεται από την Ένορκη Δήλωση της κας Δέσποινας Θεοδούλου, η οποία είναι υπάλληλος στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τους Ενάγοντες. Η ίδια έχει προσωπική γνώση των γεγονότων και είναι εξουσιοδοτημένη να προβεί στη συγκεκριμένη Ένορκη Δήλωση. Κατά τον ισχυρισμό της, στις 20/05/2010 οι Ενάγοντες καταχώρισαν τη συγκεκριμένη αγωγή εναντίον του Εναγομένου αξιώνοντας το υπόλοιπο των κοινόχρηστων εξόδων και/ή συνεισφορά δυνάμει υπολοίπου χρέους και /ή δυνάμει κατάστασης λογαριασμού και/ή δυνάμει αναγνωρίσεως χρέους και/ή δυνάμει συμφωνίας και/ή δυνάμει χρεωστικού υπολοίπου και/ή δυνάμει αδικαιολόγητου πλουτισμού του Εναγόμενου σε βάρος των Εναγόντων. Η αγωγή επιδόθηκε και ακολούθησε η καταχώριση σημειώματος εμφανίσεως από δικηγόρο στις 23/07/2011. Στις 25/02/2011 είχε ληφθεί μέσω φαξ ειδοποίηση αλλαγής δικηγόρου. Η αίτηση τροποποίησης καταχωρίστηκε στις 15/04/2011 χωρίς να δικαιολογείται μέσα στην Ένορκη Δήλωση το διάστημα αυτό, των δύο μηνών. Επιπρόσθετα, είναι ο ισχυρισμός της ομνύουσας ότι όλοι οι ισχυρισμοί στους οποίους κάνει αναφορά ο κ. Μιτσίδης, του ήταν γνωστοί από τον Ιούνιο 2010 και δεν δικαιολογεί την καθυστέρηση στην καταγραφή τους. Καταλήγει δε, ότι όλα τα θέματα τα οποία ζητά να προσθέσει δε σχετίζονται καθόλου με τα επίδικα θέματα της αγωγής. Και οι δύο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις με αγορεύσεις και παρέπεμψαν το Δικαστήριο στη νομολογία που αφορά τέτοιου είδους αιτήσεις. Το Δικαστήριο έχει τις θέσεις κάθε πλευράς κατά νου και θα κάνει αναφορά σε αυτές όπου το κρίνει απαραίτητο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Προχωρώ στη συνέχεια να εξετάσω τη νομική πτυχή της Αίτησης, η οποία έχει ως κύρια βάση της τη Δ.25 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αναφέρει τα εξής: "The Court or a Judge may, at any stage of the proceedings, allow either party to alter or amend his indorsement or pleadings, in such manner and on such terms as may be just, and all such amendments shall be made as may be necessary for the purpose of determining the real questions in controversy, between the parties." Οι αρχές που διέπουν τα της τροποποίησης δικογράφων έχουν εκτεθεί και αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου με τη δέουσα σαφήνεια. Μερικές αποφάσεις, στις οποίες έγινε ενασχόληση με το θέμα αυτό, είναι και οι αποφάσεις Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου
(1995)1 Α.Α.Δ. 560, SABA & Co (T.M.P) v. T.M.P Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426, Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλας
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 223, ημερ.22/02/2002 και Δ. Σ. Αγλαντζιάς ν. Χαρικλείδη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1608. Σύνοψη των καθιερωθέντων από τη νομολογία νομικών αρχών είναι η ακόλουθη: «
(1)Η τροποποίηση δικογράφων είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή της πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιπτώσεις όπου η τροποποίηση δύναται να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμη εκεί όπου η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής. Όπως αναφέρθηκε από το Δικαστή του Ανωτάτου Δικαστηρίου Σ. Νικήτα στη Χρίστου ν. Αζά
(1992)1 Α.Α.Δ. 704 στη σελίδα 707: «Η θεμελιακή αρχή που ξεπροβάλλει από τις αποφάσεις είναι πως τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή σε κάθε περίπτωση που κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για αποτροπή πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών. Εξαίρεση αποτελούν οι περιστάσεις που η τροποποίηση δυνατό να επιφέρει βλάβη στον αντίδικο ή ακόμα εκεί που η κακή πίστη του αιτητή είναι εμφανής.»
(2)Τροποποίηση δικογράφου θεωρείται ότι επιφέρει βλάβη στον αντίδικο όταν δεν μπορεί να αποζημιωθεί με χρήματα (βλ. Federal Bank of Lebanon (SAL) v. Ν. Σιακόλα,
(1999)1 Α.Α.Δ. 44.) Η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα εφόσον δεν προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο δηλαδή, ζημιά άλλη από εκείνη που μπορεί να θεραπευθεί με την έκδοση της κατάλληλης διαταγής ως προς τα έξοδα.
(3)Επιτρέπεται η τροποποίηση δικογράφου στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε να αποζημιωθεί με χρήματα.
(4)Στον προσδιορισμό των συμφερόντων της δικαιοσύνης, όπως διαγράφονται στην κάθε υπόθεση, συνεκτιμούνται και οι επιπτώσεις από την τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου. Η διεξαγωγή της δίκης μέσα σε εύλογο χρόνο καθιερώνεται από το Άρθρο 30.2 του Συντάγματος ως θεμελιώδες δικαίωμα του κάθε διαδίκου (βλ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation
(1989)1 (E) A.A.Δ. 33).
(5)Ο παράγοντας χρόνος, στην υποβολή αίτησης τροποποίησης, είναι σχετικός χωρίς να είναι εκ προοιμίου και απαραίτητα αποφασιστικής σημασίας (βλ. Astor Manu-Facturing & Exporting Co κ.ά ν. A & G Leventis & Company (Nigeria) Ltd κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 726). Όμως, όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα μεγαλύτερο είναι το βάρος το οποίο πρέπει να αποσεισθεί για να γίνει δεκτή η αίτηση για παροχή θεραπείας. Επιπρόσθετα, κάθε καθυστέρηση πρέπει να αιτιολογείται. Όπως έχει τονισθεί στην υπόθεση Φοινιώτης (πιο πάνω): «... Το αποδεικτικό βάρος για την αιτιολόγηση του αιτήματος και της καθυστέρησης στην διατύπωση των θέσεων του αιτητή ποικίλει ανάλογα με το στάδιο το οποίο υποβάλλεται η αίτηση. Όσο μεγαλύτερη είναι η καθυστέρηση ανάλογα επαυξάνει και το βάρος το οποίο πρέπει να αποσείσει ο αιτητής για την έκδοση διατάγματος για τροποποίηση.» Βλ. επίσης την υπόθεση Fereos Ltd v. Martin Bros Tobacco Co Inc
(1997)1 Α.Α.Δ. 378.»
(6)Η σημασία του θέματος της δικαιολόγησης της καθυστέρησης ποικίλει ανάλογα με τα περιστατικά της κάθε υπόθεσης κυρίως σε συσχετισμό προς τη γνησιότητα των προθέσεων του αιτητή και την αναγκαιότητα ή το βαθμό της χρησιμότητας της τροποποίησης (βλ. SABA & Co. (T.M.B.) v. T.M.P. Agents
(1994)1 A.A.Δ. 426).
(7)Η έναρξη της δίκης δεν δημιουργεί ανυπέρβλητο εμπόδιο στην επιδίωξη της τροποποίησης υπεράσπισης. Στο στάδιο αυτό όμως, η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου ασκείται με φειδώ λαμβάνοντας υπόψη τον εκτροχιασμό της δίκης από την προσδιορισθείσα πορεία και τις αναπόφευκτες επιπτώσεις στα δικαιώματα του αντιδίκου (βλ. Φοινιώτης (πιο πάνω) και Γραμμές Στρίντζη ν. Επίσημος Παραλήπτης
(1995)1 Α.Α.Δ. 607). Το Δικαστήριο αντιμετωπίζει με διστακτικότητα αιτήσεις για τροποποιήσεις της δικογραφίας κατά την δίκη (βλ. Kallice Holding Co Ltd ν. M.T.R. Metals (Overseas) Ltd (Aρ. 1)
(1996)1 Α.Α.Δ. 162).
(8)Όσο φιλελεύθερη και αν δικαιολογείται να είναι η προσέγγιση στο θέμα τροποποίησης δικογράφων το ζήτημα εξακολουθεί να υπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Γνώμονας για την άσκηση αυτής της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου είναι το σύνολο των περιστατικών και όχι μόνο το επανορθώσιμο των συνεπειών της τροποποίησης ανεξάρτητα από οποιοδήποτε άλλο (βλ. Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου (ανωτέρω).» Στην υπόθεση Δόμνα Χριστοδούλου ν. Αθηναϊδος Χριστοδούλου κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 934, λέχθηκαν τα ακόλουθα: «Αναμφίβολα η σύγχρονη τάση, όπως βγαίνει από τη σχετική νομολογία, είναι τα Δικαστήρια να επιτρέπουν τροποποιήσεις στις κατάλληλες υποθέσεις ακόμη και όταν μια τέτοια τροποποίηση είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης νοουμένου βέβαια ότι δεν θα προκληθεί αδικία στην άλλη πλευρά που δεν θα μπορούσε ν' αποζημιωθεί με χρήμα». Πολύ πρόσφατα επαναδιατυπώθηκαν οι πιο πάνω αρχές στην απόφαση Jamal Y. Khan κ.α. v. Δημοκρατίας του Πακιστάν και Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολ. Έφ.295/10, ημερ.11/07/
  1. ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΣΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ Είναι ο πρώτος ισχυρισμός των Καθ' ων η Αίτηση-Εναγόντων ότι η Αίτηση για τροποποίηση καταχωρίστηκε με καθυστέρηση. Μια αναδρομή στο ιστορικό της υπόθεσης καταδεικνύει ότι η αγωγή καταχωρίστηκε στις 20/05/2010 και η Υπεράσπιση καταχωρίστηκε στις 18/11/
  2. Τα δικόγραφα συμπληρώθηκαν στις 25/11/
  3. Ορίστηκε η υπόθεση για ακρόαση για πρώτη φορά στις 09/05/
  4. Τη συγκεκριμένη μέρα που είχε οριστεί για ακρόαση, παρών στο Δικαστήριο ήταν και ο νέος συνήγορος του Εναγόμενου, ο οποίος είχε αναφέρει την πρόθεσή του για καταχώρηση αίτησης τροποποίησης και η αγωγή ορίστηκε σε μια ενδιάμεση ημερομηνία, στις 28/02/2011, για οδηγίες. Στις 28/02/2011 δεν υπήρχε οποιαδήποτε αίτησης τροποποίησης και γι' αυτό το λόγο ορίστηκε εκ νέου για οδηγίες η αγωγή στις 14/03/
  5. Στις 14/03/2011 επαναλήφθηκε το αίτημα για να δοθεί χρόνος για να καταχωριστεί αίτηση για τροποποίηση και ορίστηκε η υπόθεση για το σκοπό αυτό στις 06/04/
  6. Στις 06/04/2011 επαναλήφτηκε το αίτημα για καταχώρηση αίτησης τροποποίησης, η οποία καταχωρίστηκε τελικά στις 15/04/2011, η συγκεκριμένη αίτηση, πριν ξεκινήσει η ακρόαση της υπόθεσης. Η αναγκαιότητα για την καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης και η καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης δεν δικαιολογείται, αλλά ούτε και επεξηγείται το χρονικό σημείο στο οποίο έγινε, η Αίτηση, στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση του Αιτητή-Εναγόμενου. Αναφέρει ότι από πληροφόρηση που είχε από τους δικηγόρους του η τροποποίηση είναι αναγκαία για την καλύτερη παρουσίαση της υπόθεσής του και για να παρουσιαστούν καλύτερα οι αξιώσεις του. Στην απόφαση Federal Bank of Lebanon (ανωτέρω), τονίστηκε ότι η μεγάλη καθυστέρηση συναρτάται με τους λόγους που την προκάλεσαν, η δε έννοια της καθυστέρησης προϋποθέτει βέβαια τη δυνατότητα έγκαιρης ενέργειας. Αυτό που έχει σημασία είναι η ανεκμετάλλευτη και αναξιοποίητη παρέλευση του χρόνου που διέρρευσε από τη στιγμή που διαπιστώθηκε η ανάγκη για τροποποίηση ή που προέκυψαν τα στοιχεία στα οποία αυτή αναφέρεται. Εξετάζοντας το περιεχόμενο της Ένορκης Δήλωσης προς υποστήριξη της Αίτησης, εκείνο το οποίο ουσιαστικά προβάλλει ο Εναγόμενος-Αιτητής, είναι ο ισχυρισμός από πληροφόρηση που είχε από τους δικηγόρους του, ότι η τροποποίηση είναι αναγκαία για την καλύτερη παρουσίαση της υπόθεσής του και για να παρουσιαστούν καλύτερα οι αξιώσεις του. Προφανώς λησμονεί ότι δεν είχε προβάλει οποιαδήποτε αξίωση στην Υπεράσπισή του, η οποία είχε καταχωριστεί στις 18/11/
  7. Ο Εναγόμενος δεν καταγράφει πότε αποκαλύφθηκε η αναγκαιότητα συμπερίληψης των συγκεκριμένων γεγονότων και γιατί δεν λήφθηκαν οποιαδήποτε μέτρα για την εισαγωγή των ισχυρισμών αυτών ενωρίτερα. Ας σημειωθεί ότι δεν έχει ξεκινήσει η ακρόαση της αγωγής. Είναι γεγονός ότι σύμφωνα με τη νομολογία, εγκρίνονται και αιτήσεις οι οποίες έχουν υποβληθεί με πολύ μεγαλύτερη καθυστέρηση ή και σε πολύ πιο προχωρημένο στάδιο της διαδικασίας, όμως η καθυστέρηση συναρτάται πάντα με το χρόνο κατά τον οποίο ο αιτών κατέστη γνώστης των γεγονότων, τα οποία τώρα θέλει να εισάγει. Γι' αυτό και έχει νομολογηθεί ότι, παρά την καθυστέρηση, εντούτοις εφόσον ένας Αιτητής πρόσφατα ήταν που έλαβε γνώση ή πρόσφατα είχε εντοπίσει την παράλειψη, παρά την παράλειψή του να προβεί σε διορθωτικά μέτρα ενωρίτερα, πολλές φορές τα αιτήματα αυτά εγκρίνονται. Εδώ δεν αποκαλύπτεται από τον ίδιο τον Αιτητή πώς και πότε προέκυψε η αναγκαιότητα της τροποποίησης καθώς επίσης και πότε διαπιστώθηκαν από τον Εναγόμενο-Αιτητή ότι δεν είχαν συμπεριληφθεί. Δεν υπάρχει αμφιβολία, από το περιεχόμενο της Αίτησής του, ότι τα γεγονότα αυτά του ήταν γνωστά από τον Ιούνιο 2010, παράγραφος Ε της αίτησης τροποποίησης, πλην όμως δεν καταγράφηκαν στην Υπεράσπισή του ημερομηνίας 18/11/2010 και δεν παραχωρείται στην Ένορκη Δήλωσή του που συνοδεύει την Αίτησή του καμιά εξήγηση για τούτο. Το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι κατά πόσο η τροποποίηση της Υπεράσπισης είναι αναγκαία για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς. Σίγουρα τα όσα καταγράφονται ως οι αιτούμενες τροποποιήσεις στην υπό κρίση Αίτηση αποκαλύπτουν μια άλλη διαφορά μεταξύ των διαδίκων, ανεξάρτητη από τη βάση της αγωγής και όχι συναφή με αυτή. Θεωρώ ότι αν επιτραπεί η τροποποίηση της Υπεράσπισης, χωρίς την παροχή οποιασδήποτε εξήγησης από πλευρά του Αιτητή για την αναγκαιότητά της, αυτό θα περιπλέξει τη διαδικασία και δεν θα την υποβοηθήσει. Δεν λησμονώ ότι η τροποποίηση δικογράφου είναι εφικτή, όπου κρίνεται αναγκαίο για τον προσδιορισμό της ουσίας της διαφοράς και για την αποτροπή πολλαπλότητας των νομικών διαδικασιών καθώς επίσης και στις περιπτώσεις εκείνες που είναι αποτέλεσμα αμέλειας ή καθυστέρησης. Όμως, δεν είναι δικαίωμα το οποίο εξασκείται χωρίς την παροχή οποιασδήποτε εξήγησης. Διαπιστώνεται επιπρόσθετα ότι η προτεινόμενη τροποποίηση δεν περιστρέφεται γύρω από τον άξονα της ήδη καταχωρηθείσας Υπεράσπισης, αλλά γίνεται προσπάθεια εισαγωγής μιας νέας βάσης υπεράσπισης, εντελώς διαφορετικής από την ήδη καταγραμμένη με όλες τις αναμενόμενες και αναπόφευκτες αρνητικές συνέπειες και επιπτώσεις στα δικαιώματα των Εναγόντων, οι οποίοι, αν εγκριθεί η υπό κρίση Αίτηση, θα κληθούν να αντιμετωπίσουν μια εντελώς διαφορετική υπεράσπιση καθώς και μια εκτεταμένη ανταπαίτηση, η οποία θα μπορούσε να είχε εγερθεί από την αρχή της διαδικασίας. Θεωρώ ότι δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου οποιοδήποτε δεδομένο που να οδηγεί το Δικαστήριο στην κατάληξη ότι η συγκεκριμένη τροποποίηση είναι απαραίτητη για την επίλυση της διαφοράς μεταξύ των διαδίκων στην παρούσα αγωγή. Για τους πιο πάνω λόγους, θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως απορρίψω την Αίτηση, ιδιαίτερα έχοντας υπόψη το χρονικό στάδιο στο οποίο καταχωρίστηκε το οποίο δεν επεξηγήθηκε. Τα έξοδα της παρούσας Αίτησης, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, θα βαραίνουν τον Εναγόμενο-Αιτητή. Θα καταβληθούν όμως στο τέλος της δίκης. (Υπ.) ............ Ε. Γεωργίου -Αντωνίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.