Κώστας Μιχαήλ Λειβαδιώτης Λτδ ν. Behsa Ltd, Αρ. Αγωγής: 2814/2009, 31 Οκτωβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2011:A131 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2814/2009 Μεταξύ: Κώστας Μιχαήλ Λειβαδιώτης Λτδ Ενάγοντες -και- Behsa Ltd Εναγόμενοι 31 Οκτωβρίου 2011 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κ. Ν. Τσαρδελλής (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Ε. Νικολάου) Για τους Εναγόμενους: κ. Α. Κλαϊδης (για ν΄ ακούσει απόφαση η κα Α. Οικονόμου) Α Π Ο Φ Α Σ Η
- Οι ενάγοντες αξιώνουν από τους εναγόμενους το ποσό των €18.000.- ως οφειλόμενα ενοίκια.
- Στην Έκθεση Απαίτησης μεταξύ άλλων αναφέρεται ότι οι εναγόμενοι κατά ή περί την 11.7.2008 συμφώνησαν όπως ενοικιάσουν από τους ενάγοντες αποθήκη. Η περίοδος ενοικίασης συμφωνήθηκε να έχει διάρκεια δυο ετών από την 1.8.2008 μέχρι την 31.7.
- Οι εναγόμενοι κατέβαλαν τα ενοίκια τους μήνες Αύγουστο και Σεπτέμβριο του 2008 και έκτοτε δεν κατέλαβαν οποιοδήποτε άλλο ποσό. Κατά ή περί την 18.8.2009 παρέδωσαν το ακίνητο στους ενάγοντες πλην όμως παρέλειψαν να καταβάλουν οποιοδήποτε ποσό. Οι εναγόμενοι δεν κατέβαλαν τα ενοίκια από 1.10.2008 μέχρι και 15.8.2009 τα οποία ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €22.000.-. Οι εναγόμενοι κατέβαλαν με την υπογραφή της συμφωνίας το ποσό των €4.000.- ως εγγύηση και έτσι σύμφωνα με τα όσα εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης οφείλουν το ποσό των €18.000.-.
- Οι εναγόμενοι στην Έκθεση Υπεράσπισης παραδέχονται ότι οι ενάγοντες είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και καθ΄ όλο τον ουσιώδη χρόνο ήταν οι ιδιοκτήτες της αποθήκης αρ. 2, block 1 που βρίσκεται επί του τεμαχίου 467, αρ. εγγραφής 6948 Φ/Σχ. XL32 στην βιομηχανική περιοχή Λιβαδιών και ότι οι εναγόμενοι σε κάθε ουσιώδη χρόνο ήταν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης με έδρα τη Λάρνακα και ασχολούνταν με τη διεξαγωγή εμπορίου. Οι εναγόμενοι δεν παραδέχονται τους υπόλοιπους ισχυρισμούς και αρνούνται ότι οφείλουν οποιοδήποτε ποσό στους ενάγοντες.
- Ενάγοντες είναι η εταιρεία Κώστας Μιχαήλ Λειβαδιώτης Λτδ. Στη γραπτή συμφωνία ενοικίασης που υπογράφηκε στις 11.7.2008, αναγράφεται ότι συνομολογήθηκε μεταξύ της Costakis Livadiotis Ltd και των εναγομένων. Έτσι αποτέλεσε ένα από τα κύρια επιχειρήματα του συνηγόρου των εναγομένων ότι οι εναγόμενοι δεν συνήψαν οποιαδήποτε συμφωνία με τους ενάγοντες.
- Στο πλαίσιο της ακροαματικής διαδικασίας δηλώθηκαν παραδεκτά γεγονότα τα οποία αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου. Έχουν δε ως ακολούθως: α) Η Costakis Livadiotis Ltd δεν υπήρχε κατά τον ουσιώδη χρόνο και ιδιαίτερα κατά τον Ιούλιο του 2008 και δεν υπάρχει τέτοια εταιρεία. β) Μοναδικός διευθυντής των εναγόντων κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν και εξακολουθεί να είναι ο κ.Κώστας Μιχαήλ Λειβαδιώτης. γ) Ο διευθυντής των εναγομένων υπέγραψε για λογαριασμό τους τη συμφωνία τεκμ.1 και στις 15.8.2009 εξουσιοδοτημένος αντιπρόσωπος των εναγομένων παρέδωσε στους ενάγοντες το επίδικο υποστατικό.
- Η μοναδική μαρτυρία που προσκομίστηκε ήταν αυτή του διευθυντή των εναγόντων του κ. Κώστα Μ. Λειβαδιώτη ο οποίος μεταξύ άλλων ανέφερε τα ακόλουθα: α) Οι ενάγοντες είναι οι ιδιοκτήτες της επίδικης αποθήκης και ο ίδιος είναι ο διευθυντής των εναγόντων. β) Οι ενάγοντες επιθυμούσαν να ενοικιάσουν την επίδικη αποθήκη και έτσι περί τα μέσα του 2008 ανέθεσαν στο κτηματομεσιτικό γραφείο Kkam Estates την εξεύρεση ενοικιαστή. Έτσι τον Ιούλιο του 2008 οι εναγόμενοι ενδιαφέρθηκαν να ενοικιάσουν την αποθήκη και μετά από συζητήσεις και διαπραγματεύσεις συμφώνησαν να ενοικιάσουν την αποθήκη. γ) Έτσι στις 11.7.2008 υπέγραψαν συμφωνία ενοικίασης (τεκμ. 1) η οποία διελάμβανε μεταξύ άλλων τους ακόλουθους όρους: Η περίοδος ενοικίασης ήταν για δυο χρόνια από 1.8.2008 μέχρι 31.7.
- Το ενοίκιο συμφωνήθηκε στο ποσό των €2.000.- το οποίο ήταν πληρωτέο την πρώτη ημέρα κάθε μήνα. Το ενοίκιο για το μήνα Αύγουστο θα καταβάλλετο ταυτόχρονα με την υπογραφή της συμφωνίας και οι εναγόμενοι θα κατέβαλλαν στους ενάγοντες το ποσό των €4.000.- ως εγγύηση με την υπογραφή της συμφωνίας. δ) Την πιο πάνω συμφωνία την υπέγραψε εκ μέρους των εναγόντων ο ίδιος ως διευθυντής τους και εκ μέρους των εναγομένων την υπέγραψε ο διευθυντής τους κ. Ali Reza Behnejad. Ο ίδιος δεν γνωρίζει την αγγλική γλώσσα και δεν ανέφερε στη κτηματομεσήτρια το όνομα Costakis Livadiotis Ltd. Δεν υπήρχε τέτοια εταιρεία. Επίσης ως μάρτυρες υπέγραψαν η κα Μ. Μάμα, υπάλληλος στο πιο πάνω κτηματομεσιτικό γραφείο, και ένα άλλο πρόσωπο, ο οποίος βοήθησε και στη μετάφραση. Στο στάδιο της αντεξέτασης υποβλήθηκε από μέρους του συνηγόρου των εναγομένων ότι οι εναγόμενοι όταν υπέγραφαν τη συμφωνία είχαν πρόθεση να συμβληθούν με τους ενάγοντες και στη πιο πάνω θέση συμφώνησε. Παραθέτω αυτούσια τη συγκεκριμένη υποβολή: «συμφωνείς μαζί μου ότι όταν υπέγραφε η εταιρεία Behsa Ltd η πρόθεση τους ήταν συμβληθούν με την εταιρεία Κώστας Μιχαήλ Λειβαδιώτης Λτδ δεν είναι έτσι;» ε) Οι εναγόμενοι με την υπογραφή της συμφωνίας κατέβαλαν στους ενάγοντες το ποσό των €2.000.- που αντιπροσώπευε το ενοίκιο για το μήνα Αύγουστο και το ποσό των €4.000.- που αντιπροσώπευε το ποσό της εγγύησης. Με την υπογραφή της συμφωνίας παραδόθηκε η αποθήκη στους εναγομένους. Περαιτέρω καταβλήθηκε και το ενοίκιο του Σεπτεμβρίου. στ) Έκτοτε οι εναγόμενοι δεν κατέβαλαν οποιοδήποτε ποσό. Τόσο ο ίδιος όσο και οι άλλοι αντιπρόσωποι των εναγόντων ζήτησαν επανειλημμένα από τον διευθυντή των εναγομένων την πληρωμή των οφειλομένων ενοικίων πλην όμως τους δήλωνε ότι αδυνατούσαν να καταβάλουν τα οφειλόμενα ενοίκια. Ως εκ τούτου δόθηκαν οδηγίες σε δικηγόρο. Στις 9.6.2009 στάληκε επιστολή (τεκμ.2) με την οποία οι ενάγοντες ζητούσαν την καταβολή των οφειλομένων ενοικίων. ζ) Στις 15.8.2009 ο διευθυντής των εναγομένων παρέδωσε ελεύθερη και κενή την κατοχή του ακινήτου στους ενάγοντες. Δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε ποσό από μέρους τους. Οι ενάγοντες οφείλουν ενοίκια από τον Οκτώβριο του 2008 μέχρι και τον Αύγουστο του 2009 (11 μήνες) τα οποία ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €22.000.- και ενόψει του γεγονότος ότι κατέβαλαν το ποσό των €4.000.- ως εγγύηση με την υπογραφή συμφωνίας, οι εναγόμενοι οφείλουν στους ενάγοντες το ποσό των €18.000.-.
- Ο συνήγορος των εναγομένων στο στάδιο των αγορεύσεων μεταξύ άλλων εισηγήθηκε ότι η συμφωνία (τεκμ.1) είναι άκυρη αφού συνομολογήθηκε με ανύπαρκτη εταιρεία και περαιτέρω το νόημα της δεν είναι σαφές και ως εκ τούτου είναι άκυρη. Περαιτέρω αγορεύοντας ανέφερε ότι η συμφωνία δεν είναι έγκυρη καθότι δεν καθορίζεται με βεβαιότητα το υποστατικό που ενοικίασαν οι εναγόμενοι και επίσης είναι αντίθετη με το άρθρο 77
(1)του περί Συμβάσεως Νόμου Κεφ.
- Εκ διαμέτρου αντίθετη ήταν η εισήγηση του συνηγόρου των εναγόντων ο οποίος αναγνώρισε ότι από λάθος αναγράφηκε στη συμφωνία η εταιρεία Costakis Livadiotis Ltd αλλά πρόκειται για σφάλμα στο όνομα το οποίο είναι θεραπεύσιμο, παραπέμποντας σε νομολογία. Σε σχέση δε με την περιγραφή του ακινήτου στη συμφωνία ανέφερε ότι η συμφωνία (τεκμ.1) αναφέρεται σε αποθήκη που βρίσκεται στη βιομηχανική περιοχή Λιβαδιών χωρίς αναφορά στον αριθμό της ή και σε άλλα στοιχεία που να την χαρακτηρίζουν. Αναγνώρισε ότι δύναται να δημιουργήσει ασάφεια ή αμφιβολία σε σχέση με το ποια αποθήκη είχαν πρόθεση να ενοικιάσουν οι ενάγοντες στους εναγομένους πλην όμως η συμφωνία δεν είναι άκυρη εξ υπαρχής καθότι σε περιπτώσεις ασάφειας ή αμφιβολίας μπορεί να προσαχθεί εξωγενής μαρτυρία για να διευκρινίσει την πρόθεση των μερών πράγμα που έγινε στην προκειμένη περίπτωση.
- Μέσα από τη ζωντανή και παλμώδη ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με πολλή προσοχή το μοναδικό μάρτυρα που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου και είμαι σε θέση να αξιολογήσω την μαρτυρία του με δείκτη μεταξύ άλλων την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος στην υπόθεση, τη λογικότητα της εκδοχής του και γενικότερα την παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα.
- Ο κ. Κώστας Μ. Λειβαδιώτης μου έκανε εξαιρετική εντύπωση. Ήταν συνεπής και σταθερός στις απαντήσεις του και δεν περιέπεσε σε οποιαδήποτε ουσιαστική αντίφαση ικανή να κλονίσει την αξιοπιστία του καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Ήταν μάρτυρας της αλήθειας και συνακόλουθα αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Συνακόλουθα τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση έχουν ως αυτά εκτίθενται στις παρ. 5 και
- Ακολούθως θα εξεταστούν οι εισηγήσεις του συνηγόρου των εναγομένων. 11.1 Στην Έκθεση Υπεράσπισης προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας είναι αναρμόδιο να εκδικάσει την παρούσα υπόθεση καθότι η επίλυση των διαφορών των διαδίκων υπάγονται στην αρμοδιότητα του Δικαστηρίου Ελέγχου Ενοικιάσεως. Παρά το γεγονός ότι δεν προωθήθηκε στο στάδιο των αγορεύσεων, το Δικαστήριο θα το εξετάσει. 11.2 Ο όρος θέσμιος ενοικιαστής καθορίζεται στο άρθρο 2 του Ν.23/1983 ως ακολούθως: «Θέσμιος ενοικιαστής σημαίνει ενοικιαστήν ακινήτου ο οποίος κατά τη λήξιν ή τον τερματισμόν της πρώτης ενοικιάσεως, εξακολουθεί να κατέχη το ακίνητον και περιλαμβάνει πάντα θέσμιον ενοικιαστήν προ της ημερομηνίας ενάρξεως της ισχύος του παρόντος νόμου». Περαιτέρω στο άρθρο 2 του Ν.23/1983 καθορίζεται η έννοια του όρου ελεγχόμενη περιοχή. 11.3 Στην παρούσα περίπτωση η γραπτή συμφωνία ενοικίασης καταρτίστηκε στις 11.7.08 για περίοδο δυο ετών. Πριν τη λήξη της ενοικίασης και ειδικότερα στις 15.8.09 οι εναγόμενοι παρέδωσαν στους ενάγοντες την επίδικη αποθήκη. Συνεπώς οι εναγόμενοι δεν απέκτησαν σε οποιοδήποτε στάδιο την ιδιότητα του θέσμιου ενοικιαστή. Πέραν δε τούτου δεν υπάρχει ίχνος μαρτυρίας ότι η συγκεκριμένη αποθήκη ευρίσκεται σε ελεγχόμενη περιοχή όπως αυτή καθορίζεται στο άρθρο 2 του πιο πάνω Νόμου. 11.4 Για τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω η σχετική εισήγηση του συνηγόρου του των εναγομένων δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται. 12.1 Ακολούθως θα εξεταστεί η εισήγηση του συνηγόρου των εναγομένων ότι δεν καταρτίστηκε οποιαδήποτε συμφωνία μεταξύ των διαδίκων. 12.2 Όπως διαφαίνεται από τα ευρήματα του Δικαστηρίου κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν υπήρχε εταιρεία με το όνομα Costakis Livadiotis Ltd. Οι ενάγοντες ήταν ιδιοκτήτες της επίδικης αποθήκης και ο μοναδικός διευθυντής των εναγόντων ήταν και εξακολουθεί να είναι ο κ. Κώστας Μιχαήλ Λειβαδιώτης. Στις 11.7.2008 υπογράφηκε συμφωνία στην οποία η Costakis Livadiotis Ltd ενοικίασε στους εναγομένους την αποθήκη. Την πιο πάνω συμφωνία την υπέγραψε ο διευθυντής των εναγομένων και ο διευθυντής των εναγόντων. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγόντων εισηγήθηκε ότι πρόκειται για σφάλμα περί το όνομα (misnomer). 12.3 Στην ηλεκτρονική έκδοση των Woodfall Landlord & Tenant (Sweet and Maxwell) Part 1 2.220, αναφέρονται τα ακόλουθα: «A corporation cannot either take or grant but by its proper name of incorporation, though a minute variation in the name is not so material as to avoid a grant. An obvious misnomer of a company may be corrected as a matter of construction.» (Η έμφαση δική μου). 12.4 Στην υπόθεση Δημοτικό Συμβούλιο Αγλατζιάς ν. Χαρικλείδη κ.ά.
(2001)1 Γ ΑΑΔ 1608, υιοθετήθηκαν τα όσα εκτέθηκαν στην υπόθεση Davies v. Elsby Brothers Ltd
(1960)3 All E.R. 672, αναφέρθηκαν δε τα ακόλουθα: «Στο Αγγλικό Δίκαιο σαν θέμα γενικής αρχής το ζήτημα δεν είναι τι σκόπευε ή εννοούσε ο συγγραφέας του εγγράφου αλλά το πώς ένας λογικός άνθρωπος που διαβάζει το έγγραφο θα αντιλαμβανόταν το νόημα του και εκείνο είναι το κριτήριο που πρέπει σαν θέμα γενικού κανόνα να εφαρμόζεται στις περιπτώσεις 'σφάλματος περί το όνομα' (misnomer) - το οποίο μπορεί να περιλάβει αριθμό άλλων καταστάσεων εκτός από 'σφάλμα περί το όνομα' (misnomer) στο κλητήριο, για παράδειγμα λάθος ως προς την ταυτότητα κατά τον καταρτισμό μιας συμφωνίας. Το κριτήριο πρέπει να είναι: πως θα εκλάβει το έγγραφο ένα λογικό πρόσωπο που το παραλαμβάνει. Αν κάτω από όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης και εξετάζοντας το έγγραφο στο σύνολο του θα πει στον εαυτό του: 'Σίγουρα πρέπει να εννοεί εμένα, αλλά έχουν γράψει το όνομα μου λανθασμένα' τότε έχουμε την περίπτωση απλού 'σφάλματος περί το όνομα' (misnomer). Αν, από την άλλη, θα πει: '... Από αυτό τούτο το έγγραφο δεν μπορώ να πω κατά πόσον εννοούν μένα ή όχι και πρέπει να διερευνήσω το θέμα' τότε μου φαίνεται ότι ξεφεύγουμε από τα όρια του 'σφάλματος περί το όνομα' (misnomer)». 12.5 Στην υπόθεση Κυριάκου ν. Γεώργιος Νικόλα (Μακρή) Λτδ
(2009)1 Β ΑΑΔ 869, η επωνυμία της εφεσίβλητης εταιρείας άλλοτε φαινόταν ως «Νικόλας Μακρή Λτδ», αλλού ως «Γεωργίου Νικόλας (Μακρή) Λτδ» και αλλού φαινόταν ως «Γεώργιος Νικόλας (Μακρή) Λτδ». Το Ανώτατο Δικαστήριο δεν απέδωσε βαρύτητα ή ιδιαίτερη σημασία σε αυτή τη διαφορά στην επωνυμία της εφεσίβλητης εταιρείας την οποία θεώρησε ως απλό λάθος στην επωνυμία της. (mere misnomer). 12.6 Το Δικαστήριο δεν πρέπει να επιτρέπει σε άτομα να αποκτούν πλεονέκτημα από μια λανθασμένη περιγραφή ονόματος όταν όλοι γνωρίζουν την πραγματικότητα. (βλ. Ferro Fashions Ltd v. Fashion Box S.R.L.
(1999)1 Γ ΑΑΔ 1805). 12.7 Στην υπόθεση Almatrans S.A. v. The Steamship Mutual Underwriting Association (Bermuda) Ltd
(2006)EWHC 2223 (Comm), εκδόθηκε έγγραφο αναγνώρισης χρέους προς όφελος της ανύπαρκτης εταιρείας Almatrans Interferries Lines S.A. αντί της Almatrans S.A.. Θεωρήθηκε ότι επρόκειτο για απλό λάθος στο όνομα που μπορούσε να παραβλεφθεί ώστε το έγγραφο να αντικατοπτρίζει την πραγματικότητα και να μπορούσε να διεκδικηθεί από την εταιρεία με το ορθό όνομα την οποία αφορούσε το πιο πάνω έγγραφο. 12.8 Στην υπόθεση Nittan (UK) Ltd v. Solent Steel Fabrications v. Cornhill Insurance Co Ltd (τριτοδιάδικος), The Times, 24.10.1980, η εταιρεία Solent Steel Fabrications εξαγόρασε τις δραστηριότητες της εταιρείας Sangrove Electronic Controls Ltd (S.E.C.) και συνέχισε τις δραστηριότητες με την επωνυμία S.A.. Σε ασφάλεια που συνήψε με τους τριτοδιάδικους υπήρχαν εξαιρέσεις σε σχέση με την ευθύνη πλην όμως αναγράφηκε λανθασμένα ότι αυτές αφορούσαν την S.E.C. αντί την S.A.. Κρίθηκε ότι επρόκειτο για περίπτωση λάθους στην επωνυμία (misnomer). 12.9 Στην υπόθεση Porteous v. Element Books Ltd
(1996)C.L.Y. 1029, αναγράφηκε στην επίδικη συμφωνία ως συμβαλλόμενος η εταιρεία Element Books Ltd αντί η θυγατρική της Broadcast Books Ltd. Το Δικαστήριο ενόψει της μαρτυρίας που προσάχθηκε, θεώρησε ότι επρόκειτο για απλό λάθος στο όνομα (mere misnomer) το οποίο μπορούσε να διορθωθεί από το Δικαστήριο. 12.10 Στην προκειμένη περίπτωση αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου, ότι οι ενάγοντες είναι οι ιδιοκτήτες της επίδικης αποθήκης και αυτήν ενοικίασαν οι εναγόμενοι. Η συμφωνία ενοικίασης (τεκμ.1) υπογράφηκε από τους εναγομένους και από τον διευθυντή των εναγόντων. Στην πιο πάνω συμφωνία αναγράφεται ότι η Costakis Livadiotis Ltd ενοικίασε στους εναγομένους την αποθήκη για την περίοδο που περιγράφεται πιο πάνω. Κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν υφίστατο τέτοια εταιρεία και δεν υπάρχει. Ο διευθυντής των εναγόντων ήταν αυτός που υπέγραψε την πιο πάνω συμφωνία. Η αποθήκη παραδόθηκε στις 15.8.2009 από τους εναγομένους στους ενάγοντες. Πέραν δε τούτου ήταν η θέση του συνηγόρου των εναγομένων κατά την αντεξέταση του κ.Κ. Λειβαδιώτη ότι η πρόθεση των εναγομένων ήταν να συμβληθούν με τους ενάγοντες. Με βάση όλα τα πιο πάνω η διαφοροποίηση των δυο ονομάτων δηλαδή των εναγόντων (Κώστας Μιχαήλ Λειβαδιώτης Λτδ) και του ονόματος που αναγράφηκε στη συμφωνία (Costakis Livadiotis Ltd) δεν είναι ουσιώδους σημασίας, δεν προκαλεί σύγχυση στους εναγομένους αφού όπως αναφέρεται πιο πάνω ήταν πρόθεση τους να συμβληθούν με τους ενάγοντες κατά την υπογραφή της συμφωνίας, δεν υφίστατο τέτοια εταιρεία και πέραν δε τούτου οι εναγόμενοι παρέδωσαν το ακίνητο στους ενάγοντες. Η αναγραφή στη συμφωνία της επωνυμίας Costakis Livadiotis Ltd πρόκειται για απλό λάθος στο όνομα (mere misnomer) και δεν πρέπει να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα. 12.11 Συνακόλουθα η εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των εναγομένων δεν με βρίσκει σύμφωνο και απορρίπτεται. 13.1 Παρά το γεγονός ότι δεν δικογραφείται, στη συνέχεια θα εξετάσω την εισήγηση του συνηγόρου των εναγομένων ότι υπάρχει αβεβαιότητα στους όρους της σύμβασης ενοικίασης και ως εκ τούτου είναι άκυρη ως επίσης ότι η συμφωνία δεν καταρτίστηκε σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 77
(1)του περί Συμβάσεων Νόμου. 13.2 Συμφωνίες των οποίων το νόημα δεν είναι σαφές ή δεν δύναται να καταστεί σαφές είναι άκυρες (βλ. άρθρο 29 του περί Συμβάσεως Νόμου). 13.3 Σύμβαση που αφορά τη μίσθωση ακίνητης ιδιοκτησίας για περίοδο που υπερβαίνει το ένα έτος δεν είναι έγκυρη και εκτελεστή εκτός αν - (α) είναι γραπτή· και (β) υπογράφεται στο τέλος αυτής, από το κάθε πρόσωπο που βαρύνεται από τη σύμβαση ή από πρόσωπο το οποίο είναι ικανό προς το συμβάλλεσθαι και το οποίο έχει δεόντως εξουσιοδοτηθεί να υπογράψει εκ μέρους του πιο πάνω προσώπου στην παρουσία δύο τουλάχιστο μαρτύρων ικανών προς το συμβάλλεσθαι, οι οποίοι και προσυπογράφουν τη σύμβαση ως μάρτυρες (βλ. άρθρο 77
(1)του περί Συμβάσεως Νόμου). 13.4 Στην προκειμένη περίπτωση στη γραπτή συμφωνία αναφέρεται ότι οι εναγόμενοι ενοικιάζουν μια αποθήκη 600τ.μ. η οποία ευρίσκεται στη βιομηχανική περιοχή των Λειβαδιών στη Λάρνακα χωρίς οποιαδήποτε άλλη περιγραφή. 13.5 Είναι ο γενικός κανόνας πως όταν μια συμφωνία είναι γραπτή, εξωγενής μαρτυρία δεν είναι αποδεκτή για να προσθέσει, να αφαιρέσει, να τροποποιήσει ή να αντικρούσει τους όρους του εγγράφου. Στον κανόνα αυτό υπάρχουν εξαιρέσεις και εξωγενής μαρτυρία είναι επιτρεπτή σε περίπτωση διευκρίνισης ασάφειας ή αμφιβολίας σε ένα έγγραφο με σκοπό τη διευκρίνιση της πρόθεσης των συμβαλλομένων (βλ. Πόκουρου κ.ά. ν. Κώστα
(1998)1 Γ ΑΑΔ 1618) και στις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες. 13.6 Στην υπόθεση Πόκουρου, ανωτέρω, η διαφορά των διαδίκων αφορούσε τον επ΄ ακριβή ενοικιασθέντα χώρο τον οποίο οι εφεσείοντες ενοικίασαν στον εφεσίβλητο. Το πρωτόδικο Δικαστήριο διαπίστωσε αμφιβολία ως προς το λεκτικό νόημα όρου της σύμβασης «καλυμμένων και ακάλυπτων χώρων» και απευθύνθηκε σε εξωγενή μαρτυρία που προσκομίστηκε για να βοηθηθεί ως προς την ερμηνεία των καλυμμένων και ακάλυπτων χώρων. 13.7 Στην προκειμένη περίπτωση και να θεωρηθεί ότι δεν έγινε λεπτομερής περιγραφή της αποθήκης, έχει προσαχθεί μαρτυρία από μέρους των εναγόντων ότι επιθυμούσαν να ενοικιάσουν την αποθήκη με αρ. 2 block 1 που βρίσκεται επί του τεμαχίου 467 με αρ. εγγραφή 6948 Φ.Σχ/XL/35 στη βιομηχανική περιοχή Λειβαδιών και ότι ενοικίασαν την πιο πάνω αποθήκη στους εναγόμενους. Στις 11.7.08 υπογράφηκε γραπτή συμφωνία, (τεκμ.1). Οι εναγόμενοι στις 15.8.2009 παρέδωσαν την πιο πάνω αποθήκη στους ενάγοντες. Συνεπώς το νόημα της συμφωνίας ήταν σαφές και στις δυο πλευρές και η συμφωνία δεν είναι άκυρη. Πέραν δε τούτου πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις που τίθενται από το άρθρο 77
(1)του περί Συμβάσεων Νόμου. Η συμφωνία ήταν γραπτή και η διάρκεια της ήταν για περίοδο δυο ετών (από 1.8.08 μέχρι 31.7.10). Υπογράφηκε από τους ενάγοντες και τους εναγόμενους και επίσης την προσυπέγραψαν δυο μάρτυρες. Συνεπώς οι εισηγήσεις του συνηγόρου των εναγομένων δεν με βρίσκουν σύμφωνο και απορρίπτονται.
- Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου οι εναγόμενοι με την υπογραφή της συμφωνίας την 11.7.08 κατέβαλαν στους ενάγοντες το ποσό των €2.000.- που αντιπροσώπευε το ενοίκιο για το μήνα Αύγουστο του 2008 και επίσης κατέβαλαν το ποσό των €4.000.- ως εγγύηση. Με την υπογραφή της συμφωνίας παραδόθηκε η κατοχή της αποθήκης στους εναγόμενους. Περαιτέρω κατέβαλαν στους ενάγοντες και το ενοίκιο για τον μήνα Σεπτέμβριο του
- Έκτοτε οι εναγόμενοι δεν κατέβαλαν στους ενάγοντες οποιοδήποτε ενοίκιο. Στις 15.8.09 παραδόθηκε η αποθήκη από τους εναγομένους στους ενάγοντες. Παρέλειψαν να καταβάλουν τα ενοίκια για τους μήνες Οκτώβριο του 2008 μέχρι και Αύγουστο του 2009 (11 μήνες) τα οποία ανέρχονται στο ποσό των €22.000.- και αφού αφαιρεθεί το ποσό των €4.000.- (εγγύηση), το ποσό που οφείλουν ανέρχεται στις €18.000.-.
- Συνακόλουθα εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων για το ποσό των €18.000.- με νόμιμο τόκο. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των εναγόντων και εναντίον των εναγομένων όπως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.): ...... Ηλ. Γεωργίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ /ΕΑ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο