Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Μακράσυκας ν. Χριστάκης Δημητρίου Χριστοδούλου κ.α., Αρ. Αγωγής: 2090/00, 3 Νοεμβρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2011:A133 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2090/00 ΜΕΤΑΞΥ: Νέας Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Μακράσυκας, εκ Λάρνακος -και-
- Χριστάκης Δημητρίου Χριστοδούλου, εξ Αγ. Άννα
- Βασιλική Χριστάκη Χριστοδούλου, εξ Αγ. Άννα
- Δημήτρης Χριστοδούλου, εκ Μοσφιλωτή
- Σταύρος Δημητρίου εξ Αγ. Άννα
- Κυριάκος Δ. Χριστοδούλου, εξ Αγ. Άννα Αίτηση ημερομηνίας 3.10.11 για ανανέωση ΜEMO ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 3 Νοεμβρίου 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές/Ενάγοντες: κος Γ. Αργυρίδης ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στα πλαίσια εξέτασης της υπό κρίση Αίτησης τέθηκε θέμα κατά πόσο ευρίσκετο σε ισχύ η δικαστική απόφαση επί της οποίας στηρίζονται τα μέτρα εκτέλεσης της παρούσας Αίτησης και η οποία είχε ανανεωθεί στις 29.5.
- Για το θέμα αυτό αγόρευσε ο κ. Αργυρίδης και αναφέρθηκε και στην Αγγλική νομολογία και πρακτική τονίζοντας ότι εκεί φαίνεται να θεωρείται ότι μια απόφαση που έτυχε ανανέωσης ισχύει για ένα χρόνο. Στην προκειμένη περίπτωση, ωστόσο, εισηγήθηκε ότι με βάση την πρακτική που ακολουθείτο από τα Δικαστήρια μας, σε περιπτώσεις όπου δεν καθορίζετο συγκεκριμένη χρονική περίοδος ανανέωσης της εκτέλεσης μιας απόφασης, η πρακτική ήταν να ισχύει για 6 χρόνια. Ήταν η τελική του εισήγηση ότι με βάση αυτή την πρακτική η δικαστική απόφαση η οποία έτυχε ανανέωσης στις 29.5.06 βρίσκεται σήμερα σε ισχύ. Για το υπό εξέταση θέμα θεωρώ σκόπιμο εν πρώτοις να αναφερθώ στην Δ.40, θ.8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας[1] η οποία διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «
- Where six years have elapsed since the judgment or date of the order, or where any change has been taken place by death or otherwise in the parties entitled or liable to execution, the party alleging himself to be entitled to execution may apply to the court or a Judge for leave to issue execution accordingly. And such court or Judge may, if satisfied that the party so applying is entitled to issue execution, make an order to that effect, or may order that any issue or question necessary to determine the rights of the parties shall be tried in any of the ways in which any question in the action may be tried. And in either case the court or Judge may impose such terms as to costs or otherwise as shall be just.» Εκτός όπου δικαστική απόφαση έχει ανασταλεί ή των περιπτώσεων, για τις οποίες γίνεται ειδική πρόνοια για το αντίθετο,[2] όσον αφορά τους αρχικούς διαδίκους, μέτρα εκτέλεσης μπορούν να ληφθούν σε οποιοδήποτε χρόνο εντός έξι ετών από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης ή τους διατάγματος. Μετά την παρέλευση 6 ετών[3], θα πρέπει να εξασφαλιστεί άδεια από το Δικαστήριο για το σκοπό αυτό. Η χρήση της λέξης "may" στη Δ.40, θ.8, καθορίζει ότι το θέμα της χορήγησης ή όχι άδειας για εκτέλεση μετά την παρέλευση έξι ετών επαφίεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία θα πρέπει να ασκείται δικαστικά[4]. Παρά το ότι η Δ.40, θ.8 δεν καθορίζει ποια είναι τα στοιχεία που θα πρέπει να τίθενται ενώπιον του Δικαστηρίου από το διάδικο που αιτείται την άδεια, στη σελ. 1020 της Αγγλικής Ετήσιας Πρακτικής του 1958 (The Annual Practice 1958) διαβάζουμε τα ακόλουθα σε σχέση με το Order 42, r.23 των Αγγλικών Θεσμών, με το οποίο η δική μας Δ.40, θ.8 είναι πανομοιότυπη: «.application for leave to issue execution on a judgment more than six years old should be made to a Master in chambers ex parte, on an affidavit of facts by the party applying, or his solicitor, stating
(1)the date of the judgment, amount of original judgment debt, and amount still remaining due;
(2)showing that the applicant is entitled to execution, i.e. that there has been no change of parties, or devolution of interest, or, if any such, the precise nature of it, and
(3)showing causes of delay. The Master will, however, generally direct a summons to issue» Επομένως εκείνο το οποίο θα πρέπει να τονισθεί είναι ότι δεν αποτελεί δικαίωμα του εξ αποφάσεως πιστωτή η εκτέλεση της δικαστικής απόφασης μετά τα έξι χρόνια - όπως ήταν η πρόνοια της Δ.40, θ.8 πριν την τελευταία τροποποίηση που την έχει επεκτείνει στα δέκα χρόνια - και ότι ο εξ αποφάσεως πιστωτής θα πρέπει να δίδει εξηγήσεις για το λόγο της καθυστέρησης ή για τους λόγους για τους οποίους δεν έγινε κατορθωτή η ικανοποίηση του εξ αποφάσεως χρέους κατά την αρχική περίοδο των έξι ετών (σήμερα 10 ετών) ή μέσα σε οποιαδήποτε άλλη περίοδο για την οποία χορηγήθηκε άδεια εκτέλεσης. Αγγλική νομολογία που ερμήνευσε διατάξεις παρόμοιες με τη δική μας Δ.40, θ.8[5] επισημαίνει ότι το Δικαστήριο ως θέμα γενικής αρχής δεν θα πρέπει να επεκτείνει το χρόνο εκτέλεσης δικαστικής απόφασης πέρα των έξι χρόνων εκτός αν καταδειχτεί από πλευράς του εξ αποφάσεως πιστωτή ότι κάτι τέτοιο θα ήταν δίκαιο βάσει των στοιχείων που παρουσιάζει με την επισήμανση ότι όσο πιο πολύς είναι ο χρόνος που μεσολαβεί από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης τόσο μεγαλύτερη είναι και η πιθανότητα το Δικαστήριο να αποφανθεί περί δυσμενούς επηρεασμού του εξ αποφάσεως οφειλέτη από την παραχώρηση άδειας εκτέλεσης της απόφασης. Όσον αφορά το θέμα της διάρκειας της άδειας εκτέλεσης μιας απόφασης η οποία έχει παραχωρηθεί από το Δικαστήριο στο Annual Practice 1958 αναφέρεται στα πλαίσια ερμηνείας και ανάλυσης της αντίστοιχης με τη δική μας αγγλικής δικονομικής πρόνοιας που ίσχυε τότε και συγκεκριμένα τον Order 42. r.23 ότι στην πρακτική η χρονική διάρκεια είναι για ένα μόνο χρόνο. [6] Χρήσιμη είναι επίσης και η ακόλουθη περικοπή από την αγγλική υπόθεση Patel v. Singh
(2002)EWCA 1938: «
- Under O.46 Rule 2 it is provided that a writ of execution to enforce a judgment "may not issue without the permission of the court in the following cases". The first such case is "where 6 years or more have elapsed since the date of the judgment or order". The other cases are where a party has died or where was conditional or where a receiver holds the goods sought to be seized. Sub-rule 3 provides "Where the court grants permission, whether under this rule or otherwise, for the issue of a writ of execution and the writ is not issued within one year after the date of the order granting such permission, the order shall cease to have effect, without prejudice, however, to the making of a fresh order".» Στην Κύπρο φαίνεται να ακολουθείτο η πρακτική εκεί όπου δεν καθορίζετο περίοδος για τη διάρκεια ισχύος της άδειας εκτέλεσης, να ισχύει για περίοδο έξι χρόνων. Δεν μου διαφεύγει της προσοχής ότι θα πρέπει τα Δικαστήρια όταν εξετάζουν αίτηση για παραχώρηση άδειας εκτέλεσης δικαστικής απόφασης να καθορίζουν χρονικό διάστημα που θα ισχύει μια τέτοια άδεια και το οποίο να είναι αποτέλεσμα συνεκτίμησης όλων των σχετικών γεγονότων της υπόθεσης. Για να το θέσω πιο ξεκάθαρα το Δικαστήριο που επιλαμβάνεται αίτησης για παραχώρηση άδειας εκτέλεσης δικαστικής απόφασης, αφού θα λάβει υπόψη του όλα τα περιστατικά και γεγονότα μιας υπόθεσης με γνώμονα την απονομή δικαιοσύνης μεταξύ των μερών, θα πρέπει να αποφασίσει όχι μόνο το θέμα της χορήγησης ή μη άδειας αλλά, σε περίπτωση χορήγησης τέτοιας άδειας, και το χρονικό διάστημα που θα ισχύει. Τέτοια ζητήματα αποφασίζονται μέσα στα πλαίσια ενάσκησης της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου όπου θα πρέπει να υπάρχει μια εξισορρόπηση αφενός μεταξύ της αρχής ότι η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων είναι στοιχείο που συναρτάται άμεσα με το κύρος της δικαστικής διαδικασίας και αφετέρου της αρχής που κατοχυρώνει το δικαίωμα διαδίκου για τη διεξαγωγή δίκης εντός ευλόγου χρόνου που εφαρμόζεται και στο στάδιο εκτέλεσης μιας απόφασης. Έχοντας κατά νου όλα τα πιο πάνω καταλήγω ότι με βάση την υφιστάμενη πρακτική ευρίσκεται σήμερα σε ισχύ η άδεια εκτέλεσης δικαστικής απόφασης στην υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγή η οποία εξεδόθη στις 29.5.06 με αποτέλεσμα να μπορεί το Δικαστήριο να προχωρήσει στην εξέταση της υπό κρίση Αίτησης. (Υπ.) ............. Λ. Δημητριάδου -Ανδρέου Α.Ε.Δ Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής /ΕΚ [1] Η Δ.40, θ.8 έχει τροποποιηθεί στις 9.9.2011 με τον περί Πολιτικής Δικονομίας (Τροποποιητικό) (Αρ.1) Διαδικαστικό Κανονισμό του
- [2]Όπως, για παράδειγμα, στην περίπτωση που σύμφωνα με τους όρους της απόφασης διάδικος δικαιούται σε θεραπεία υπό την αίρεση εκπλήρωσης κάποιου όρου (βλ. Δ.40 θ.2) [3] Σήμερα ο χρόνος είναι 10 έτη. [4]Δέστε W.T. Lamb & Sons v. Rider
(1948)2 ALL ER 402 και Halsbury's Laws of England, 3rd Edition, Volume 16, σελ. 7. [5] Δέστε Duel v. Frazer
(2001)1 All ER 249, Society of Lloyd's v. Longtin
(2005)EWHC 2491, και Patel v. Singh
(2002)EWCA 1938. [6] "Duration of Order hereunder - In practice an order under this Rule to issue execution is considered, if not acted upon, to endure for one year only;" cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο