SERGEY NOSOV κ.α. ν. ΕΛΕΝΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ κ.α., Αρ. Αγωγής: 2382/2008, 9 Δεκεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2011:A162 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ε. Γεωργίου Αντωνίου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 2382/2008 Μεταξύ:
- SERGEY NOSOV
- YAR-PRESTIGE LTD Ενάγοντες -και-
- ΕΛΕΝΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ
- SERGEY KIRIANOV Εναγομένων ------------------- Ημερομηνία: 9 Δεκεμβρίου, 2011 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: καμία εμφάνιση Για Εναγόμενους: κ. Θ. Θωμά Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες καταχώρισαν την υπό κρίση αγωγή αξιώνοντας από τους Εναγόμενους 1 και 2 γενικές ή τιμωριτικές αποζημιώσεις για παραβιάσεις του περί Εταιρειών Νόμου, για σφετερισμό εταιρικής περιουσίας της Ενάγουσας 2 και οικειοποίηση περιουσιακών της στοιχείων και για απόσπαση χρημάτων με ψευδής παραστάσεις. Παράλληλα ζήτησαν και διατάγματα με τα οποία να διατάσσονται οι Εναγόμενοι 1 και 2 να δώσουν λογαριασμούς για τις δραστηριότητές τους μέσω της Ενάγουσας 2, διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται οι Εναγόμενοι 1 και 2 να επιστρέψουν στην Ενάγουσα 2 οποιαδήποτε ποσά εισέπραξαν από πελάτες της, διατάγματα με τα οποία να διατάσσεται επιστροφή διαφόρων αντικειμένων τα οποία βρίσκονταν εντός του καταστήματος στην οδό Δημοτικής Αγοράς 20, τα οποία ανήκουν στην Ενάγουσα 2 καθώς επίσης και διάταγμα παράδοσης της κατοχής και χρήσης του συγκεκριμένου καταστήματος και πληρωμής αποζημιώσεων. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 καταχώρισαν Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση στις αξιώσεις των Εναγόντων. Στην Ανταπαίτησή τους αξίωσαν διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει τους Ενάγοντες να καταβάλουν στους Εναγομένους 1 και 2 το ποσό των €60.000-, το οποίο προέκυψε από προϊόντα που ήταν εντός του καταστήματος, αξίας €30.000-, εξοπλισμό αξίας €20.000- και μετρητά λεφτά €8.500- τα οποία ήταν εντός του καταστήματος και τα οποία οι Ενάγοντες κατέχουν. Οι Ενάγοντες έδειξαν πλήρη αδιαφορία για την προώθηση των αξιώσεών τους, με αποτέλεσμα στις 12/10/2010 να αποσυρθούν οι δικηγόροι τους και να απορριφθεί η αγωγή τους λόγω έλλειψης ενδιαφέροντος για προώθησή της. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 ζήτησαν να προχωρήσουν σε απόδειξη της Ανταπαίτησής τους. Προς απόδειξη της Ανταπαίτησης κατατέθηκε Ένορκη Δήλωση της Εναγομένης 1, κας Έλενας Παναγιώτου. Στην Ένορκη Δήλωσή της, καταγράφει ότι είναι εξουσιοδοτημένη από τον Εναγόμενο 2 για να προβεί στην Ένορκη Δήλωση. Όσον αφορά τα γεγονότα, είναι η θέση της ότι το κατάστημα το οποίο βρίσκεται στην οδό Δημοτικής Αγοράς 20, στη Λάρνακα, το είχε ενοικιάσει η ίδια δυνάμει ενοικιαστηρίου εγγράφου από την ιδιοκτήτριά του, Αικατερίνα Καβαλάρη και ουδέποτε το είχε παραδώσει στους Ενάγοντες. Ισχυρίζεται περαιτέρω ότι οι Ενάγοντες εισήλθαν παράνομα εντός του συγκεκριμένου καταστήματος, στις 15/01/2009 και ότι υπήρχαν εντός του καταστήματος προϊόντα αξίας €30.000-, διάφορα είδη εξοπλισμού αξίας €20.000- και χρηματικό ποσό σε μετρητά €8.500-, τα οποία οι Ενάγοντες οικειοποιήθηκαν γι' αυτό και τα απαιτούν. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, αλλά και σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, η ανταπαίτηση είναι ξεχωριστή αγωγή και αποδεικνύεται όπως κάθε άλλη αξίωση. Παραπέμπω στο Halsbury's Laws of England, 3η έκδ., τόμος 48, παράγρ.498, στην οποία καταγράφονται τα ακόλουθα: «
- Form of claim. In relation to proceedings begun before 26 April 1999, defendant may plead several grounds of set-off or counterclaim, either simply or in the alternative. The several grounds must be pleaded in the same manner as grounds of claim in a statement of claim. A counterclaim may allege more than one cause of action provided the different causes of action are such as could be joined in the same statement of claim in an independent action, but the facts relied upon in support of each cause of action must be separately alleged, and if more than one relief or remedy is claimed the forms of relief or remedy must be specifically stated, either simply or in the alternative. In relation to proceedings begun on or after 26 April 1999, a counterclaim is for most purposes a claim in its own right, and, with certain exceptions, subject to the same procedural and evidential requirements as any other claim.» Η καταχωρισθείσα Ένορκη Δήλωση και τα επισυναφθέντα σε αυτήν τεκμήρια, τα οποία ήταν φωτοτυπίες, δεν ικανοποίησαν το Δικαστήριο το οποίο όρισε την υπόθεση για προσκόμιση περαιτέρω μαρτυρίας. Οι Εναγόμενοι επέλεξαν να προωθήσουν την περαιτέρω απόδειξη της ανταπαίτησης με την προσκόμιση προφορικής μαρτυρίας από την κα Έλενα Παναγιώτου. Ενώπιον του Δικαστηρίου η κα Παναγιώτου ανάφερε ότι είχε ενοικιάσει το κατάστημα στην οδό Δημοτικής Αγοράς 20, με ενοικιαστήριο έγγραφο, το 2007, από την Κατερίνα Καβαλάρη. Κατάθεσε αντίγραφο του ενοικιαστηρίου εγγράφου ως Τεκμήριο
- Ήταν η θέση της ότι στις 14/01/2009 κάποια άτομα επισκέφθηκαν το κατάστημά της και τους απείλησαν, τον σύζυγό της και την ίδια, να φύγουν από αυτό με τη βία. Τα συγκεκριμένα άτομα τα είχε στείλει ο Ενάγοντας 1, όπως τους είχαν πει. Κάλεσαν αστυνομία για να μπορέσουν να φύγουν από το κατάστημα. Στις 15/01/2009 όταν πήγε ο σύζυγός της να ανοίξει το κατάστημα, η ώρα 9:00 το πρωί, είχε βρει εκεί τον Ενάγοντα 1, Nosov Sergey και μερικά άλλα άτομα, ρωσσοπόντιους. Αυτοί πλησίασαν το αυτοκίνητο και είπαν στον σύζυγό της να μην κατεβεί γιατί θα πάθαινε κάτι. Οι ίδιοι έσπασαν την πόρτα του καταστήματος και μπήκαν μέσα. Κλήθηκε η αστυνομία, αλλά οι ίδιοι δεν μπόρεσαν να ξαναμπούν στο κατάστημα. Ήταν η θέση της ότι εντός του καταστήματος υπήρχαν προϊόντα όπως ρωσική βότκα, αναψυκτικά, σοκολάτες, αλλαντικά και άλλα ρωσικά φαγώσιμα, αξίας €30.000-, καθώς και εξοπλισμός αξίας €20.000-. Κατέθεσε, ως Τεκμήριο 2, μια λίστα με αντικείμενα που, κατά τον ισχυρισμό της, συνιστούσαν τον εξοπλισμό Όσον αφορά το ποσό των €8.500-, ισχυρίστηκε ότι είχε φέρει μετρητά στις 14/01/2009 για να τα βάλει στην Τράπεζα για την εταιρεία, όμως επειδή δεν πρόλαβε να πάει στην Τράπεζα, τα άφησε στο ταμείο. Λόγω του ότι τους είχαν απειλήσει στις 14/01/2009, είχαν καλέσει την αστυνομία και θεώρησαν ότι ήταν ευκαιρία να κλείσουν το κατάστημα και να φύγουν μαζί με την αστυνομία. Όμως ξέχασαν τα λεφτά στο ταμείο, το οποίο είχαν βάλει κάτω από το ψυγείο. Την επόμενη μέρα που πήγε ο σύζυγός της στο μαγαζί δεν μπορούσε να εισέλθει. Λόγω του ότι έκλεισαν τις κάμερες, δεν υπάρχουν αποδείξεις για το ποιος πήρε τα λεφτά. Τελειώνοντας, ανέφερε ότι η ίδια ήταν διευθύντρια της Ενάγουσας Εταιρείας 2 από τον Οκτώβριο 2007 μέχρι τον Νοέμβριο 2008, όπου και αποχώρησε. Το γεγονός ότι η μαρτυρία δεν αμφισβητήθηκε, δεν απαλλάσσει το Δικαστήριο από την υποχρέωση, έχοντας κατά νου το Νόμο και τις αρχές οι οποίες ρυθμίζουν το εκάστοτε υπό συζήτηση θέμα, να κρίνει αυθύπαρκτα τη δύναμη της υπόθεσης του Ενάγοντα ή του Εναγομένου, αναφορικά με την ανταπαίτηση και κατά πόσο ο τελευταίος έχει, με τη προσκομισθείσα και ενδεχομένως κριθείσα ως αξιόπιστη μαρτυρία, υπερβεί το ύψος του πήχη του συγκεκριμένου βαθμού απόδειξης που απαιτείται να υπερπηδηθεί σε κάθε περίπτωση (βλ. Kades v. Nicolaou and Another
(1986)1 C.L.R. 212 και Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας ν. Νέστορα Χ"Νέστωρος
(1990)1 Α.Α.Δ. 41). Η υποχρέωση αυτή πηγάζει και από τη Δ.17 θ.13, η οποία προβλέπει ότι ανεξάρτητα αν η απαίτηση του Ενάγοντα είναι εκκαθαρισμένη και ο Ενάγων ζητά απόφαση ερήμην του Εναγόμενου, το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια να καλέσει τον Ενάγοντα να αποδείξει την απαίτησή του για να διαπιστώσει κατά πόσον, με τα στοιχεία που έχει προσκομίσει, έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης στο βαθμό που απαιτείται. Το ίδιο ισχύει και για σκοπούς απόδειξης της Ανταπαίτησης. Η αξιοπιστία εκτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως επιπέδου απόδειξης (βλ. επίσης Barry Wynne v. David Costakis Mavronicolas ως διαχειριστής της περιουσίας του Κωστάκη Δαυίδ Μαυρονικόλα, ανίκανου προσώπου
(2009)1(Β) Α.Α.Δ.1183, Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ v. Βασίλη Χαραλάμπους κ.ά., Πολ. Έφ.382/2009 και 383/2009, ημερ.16/06/2010 και Κυριάκος Σοφοκλέους v. Γιώτας Κυριάκου, Πολ. Έφ.7/2008, ημερ.18/05/2010 ). Σε όλες τις προαναφερθείσες αποφάσεις επαναδιατυπώθηκε η αρχή ότι «όπου υπάρχει μόνο μία εκδοχή ως προς τα γεγονότα, εξετάζεται κατά πόσο αυτά "... είναι αρκετά για να αποδείξουν την υπόθεση στο αναγκαίο επίπεδο", στην απουσία βέβαια εγγενών δυσκολιών στην παρουσιαζόμενη από τον μάρτυρα εκδοχή και αξιοπιστία του». Το βάρος απόδειξης των Εναγομένων, όσον αφορά την Ανταπαίτηση, είναι το ίδιο με των Εναγόντων. Δηλαδή, θα πρέπει να αποδείξουν στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων την αξίωσή τους για τα €58.500-. Έχει νομολογηθεί από σωρεία αποφάσεων, ότι η μαρτυρία που προσκομίζεται προς απόδειξη της οποιασδήποτε αξίωσης, ειδικής, θα πρέπει να είναι συγκεκριμένη. Αναφορικά με τον εξοπλισμό του οποίου η αξία, κατά τους Εναγόμενους, ήταν €20.000-, η προσκομισθείσα μαρτυρία ήταν το Τεκμήριο
- Το Τεκμήριο 2 αναφέρεται σε διάφορα αντικείμενα, των οποίων η αξία δεν καταγράφεται. Θεωρώ ότι δεν είναι αρκετή αυτή η γενική και αόριστη μαρτυρία για να αποδείξει την αξίωση των Εναγομένων για τα €20.000-. Στο σύγγραμμα του Chitty on Contracts, General Principles, 27η έκδ., παράγρ.26-002, ερμηνεύεται ο όρος ειδικές αποζημιώσεις και η αναγκαιότητα παροχής λεπτομερειών από αυτόν που βασίζει την απαίτησή του σε συγκεκριμένους υπολογισμούς. Η ουσία του θέματος είναι ότι σε μια τέτοια περίπτωση η συγκεκριμένη ζημιά θα πρέπει να καταγράφεται στο δικόγραφο, ήτοι την Ανταπαίτηση, με λεπτομέρεια. Παρατίθεται το σχετικό απόσπασμα: «The main meaning of special damages is that precise amount of pecuniary loss which the claimant can prove to have followed from the particular facts set out in his pleadings. Special damage must be specifically pleaded..» Συνεπώς, η γενικότητα του Τεκμηρίου 2, καθώς και της μαρτυρίας της Εναγομένης 2, οδηγεί στην απόρριψη της αξίωσης που αφορά το συγκεκριμένο ποσό, ενόψει του ότι δεν ήταν ικανοποιητική για να αποσείσει το αποδεικτικό βάρος με το οποίο είναι επιφορτισμένοι οι Εναγόμενοι. Το ίδιο ισχύει και για την αξίωση των €30.000-, η οποία αφορούσε τα διάφορα προϊόντα που υπήρχαν στο κατάστημα. Καμία μαρτυρία δεν προσφέρθηκε για την ποσότητα ή το είδος των προϊόντων. Γενικά και αόριστα η Εναγομένη 2 αναφέρθηκε σε τυριά, αλλαντικά, σοκολάτες, βότκες, σαμπάνιες, αναψυκτικά. Θα μπορούσε να προσκομίσει τα τιμολόγια αγοράς για να καταδειχθεί τόσο η ποσότητα, καθώς και η αξία των συγκεκριμένων προϊόντων. Στο σημείο αυτό αξίζει να σημειωθεί ότι στην παράγραφο 14 της Έκθεσης Υπεράσπισής τους, οι Εναγόμενοι 1 και 2, είχαν ισχυριστεί ότι τα προϊόντα εντός του καταστήματος «ήταν ληγμένα και δεν μπορούσαν να πωληθούν σε πελάτες». Οπόταν, καμία αξία δεν είχαν. Εγείρεται το εύλογο ερώτημα, γιατί να ζητούν €30.000- για απώλεια ληγμένων προϊόντων; Ενόψει της γενικότητας της μαρτυρίας που προσκομίστηκε από την πλευρά των Εναγομένων, καθώς και της αντιφατικότητάς της, θεωρώ ότι δεν έχουν αποδείξει στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, πρώτον ότι τα προϊόντα είχαν οποιαδήποτε αξία και δεύτερον ότι η αξία των συγκεκριμένων προϊόντων ανερχόταν στα €30.000-. Ερχόμενη τώρα στο ποσό των €8.500- σε μετρητά τα οποία, κατά τον ισχυρισμό της Εναγομένης 2, ήταν λεφτά τα οποία «είχαν φέρει» για την εταιρεία. Δεν εξήγησε από πού «τα είχαν φέρει». Σημειώνω εδώ ότι η ίδια ισχυρίστηκε ότι είπε παύσει από Διευθύντρια της Ενάγουσας 2 στις 27/11/
- Οπόταν εγείρεται το εύλογο ερώτημα, γιατί να έχει λεφτά της Ενάγουσας Εταιρείας 2 η ίδια και αν ήταν λεφτά της Ενάγουσας Εταιρείας 2 γιατί ζητά η ίδια να αποζημιωθεί, αφού δεν ήταν δικά της; Επίσης, η Εναγομένη 2 ισχυρίστηκε ότι ξέχασαν τα λεφτά στο ταμείο λόγω της βιασύνης τους, το οποίο ταμείο είχαν κρύψει κάτω από το ψυγείο. Δεν με έπεισε η θέση της για τον απλούστατο λόγο, πρώτον ότι ενώ είχε χρόνο για να τα κρύψει δεν είχε χρόνο να τα πάρει μαζί της και τα ξέχασε γιατί βιαζόταν και δεύτερον, ενώ γνώριζε, όπως ήταν ο ισχυρισμός της, ότι θα συνοδευόταν από την αστυνομία κατά την έξοδό της από το μαγαζί, επέλεξε να τα αφήσει στο μαγαζί. Υπάρχει όμως και ακόμα ένα θέμα το οποίο θα πρέπει να αναφερθεί. Στις 22/10/2008 είχε εκδοθεί μονομερές απαγορευτικό διάταγμα, το οποίο απαγόρευε στους Εναγόμενους 1 και 2 να εισέρχονται ή να χρησιμοποιούν το υποστατικό στην οδό Δημοτικής Αγοράς 20, καθώς και διάταγμα με το οποίο απαγορευόταν η αποξένωση των αντικειμένων που καταγράφονται στο Τεκμήριο 2 από τους Εναγόμενους. Δηλαδή, στις 15/01/2009 που, κατά τον ισχυρισμό των Εναγομένων 1 και 2, εισήλθε παράνομα ο Ενάγοντας 1 στο κατάστημα, υπήρχε απαγορευτικό διάταγμα και οι Εναγόμενοι 1 και 2 δεν θα έπρεπε να το έχουν στην κατοχή τους, αλλά αυτός που έπρεπε να το κατέχει ήταν το Ενάγοντας
- Τα πιο πάνω, τα οποία προκύπτουν από το περιεχόμενο του φακέλου του Δικαστηρίου, οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η Εναγομένη 2 δεν είπε την αλήθεια στο Δικαστήριο και η μαρτυρία της θα πρέπει να απορριφθεί. Ενόψει των αμφιβολιών που άφησε στο Δικαστήριο η μαρτυρία των Εναγομένων, λόγω της αντιφατικότητάς της αλλά και λόγω ελλείψεως προσκόμισης ικανοποιητικής μαρτυρίας, η Ανταπαίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. (Υπ.) ........... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο