Αναφορικά με την Μαρούλλα Λιοπετρίτου, Αρ. Αίτησης: 349/11, 12 Δεκεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2011:A164 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Δικαιοδοσία Πτωχεύσεων Ενώπιον: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 349/11 Αναφορικά με την Μαρούλλα Λιοπετρίτου, από τη Λάρνακα Χρεώστιδα ------------------------- Αίτηση για έκδοση Πτωχευτικής Ειδοποίησης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 12 Δεκεμβρίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητή- Πιστωτή: κ. Κ. Ανδρέου Για Καθ' ου η Αίτηση-Χρεώστιδα: κ. Χατζηπαναγιώτου Α Π Ο Φ Α Σ Η Ο Πιστωτής με αίτησή του ημερομηνίας 28/07/2011 ζήτησε την έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης εναντίον της Χρεώστιδας, Μαρούλλας Λιοπετρίτου, από τη Λάρνακα. Η Ειδοποίηση συνοδευόταν από την αναγκαία οπισθογράφηση με βάση το σχετικό Κανονισμό 40 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών, ότι μη συμμόρφωση με την απαίτηση της ειδοποίησης θα συνεπάγεται τη διάπραξη πράξης πτώχευσης, σε δε περίπτωση που ο Χρεώστης έχει ανταπαίτηση, ανταξίωση ή εγείρει ζήτημα συμψηφισμού, που να είναι ισοδύναμος ή να υπερβαίνει τα απαιτούμενα ποσά, θα πρέπει να καταχωρίσει Ένορκη Δήλωση για ακύρωση της Ειδοποίησης. Η πιο πάνω Ειδοποίηση Πτώχευσης επιδόθηκε στην Χρεώστιδα στις 04/08/11, η οποία αντέδρασε με την καταχώριση, στις 08/08/2011, Ένορκης Δήλωσης η οποία τιτλοφορείται αίτηση για ακύρωση έκδοσης ειδοποίησης πτώχευσης. Στην καταχωρηθείσα Ένορκη Δήλωση της κας Λιοπετρίτου γίνεται αναφορά στη δικαστική απόφαση ημερομηνίας 15/10/2009, την οποία κατά τον ισχυρισμό της ο Διευθυντής της Αιτήτριας, κ. Μανώλη, αδυνατούσε να υλοποιήσει και γι' αυτό υπέγραψε δήλωση η οποία επισυνάφθηκε. Μετά την υπογραφή της συγκεκριμένης δήλωσης η ίδια αναγκάστηκε να προχωρήσει σε εργασίες στο κατάστημα τις οποίες πλήρωσε με δικά της έξοδα, τα οποία και ανταπαιτεί. Το ποσό που ξόδεψε, κατά τον ισχυρισμό της, υπερβαίνει το ποσό της απαίτησης των Αιτητών. Γι' αυτό και αξιώνει την απόρριψη της αίτησης για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης. Ενώπιον του Δικαστηρίου κατέθεσαν για την Αιτήτρια Εταιρεία τρεις μάρτυρες και για την Καθ' ης η Αίτηση ένας μάρτυρας. Για την πλευρά της Αιτήτρια κατέθεσε πρώτη η κα Ε. Θεοδοσίου, Υπεύθυνη του Τμήματος Πτωχεύσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της έχει στη φύλαξή της τους φακέλους που αφορούν τις Ειδοποιήσεις Πτωχεύσεων, μεταξύ αυτών και η Ειδοποίηση Πτώχευσης 142/05, που αφορά τον Παρασκευά Μανώλη από τα Λειβάδια, εναντίον του οποίου είχε εκδοθεί διάταγμα παραλαβής στις 10/11/
- Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 το διάταγμα παραλαβής. Ήταν η θέση της ότι δεν έχει εκδοθεί διάταγμα κήρυξης σε πτώχευση. Αντεξεταζόμενη, ισχυρίστηκε ότι η ίδια δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει κατά πόσο ο Παρασκευάς Μανώλη είχε ενημερώσει τους Μαρούλλα Λιοπετρίτου, Παντελή Αθανασίου, Ανδρέα Παντέλα και Παρασκευά Παντέλα όταν υπέγραψε τη δήλωση ημερομηνίας 15/04/2010 ότι ήταν σε πτώχευση. Δεύτερη έδωσε μαρτυρία η κα Φωτεινή Λάρκου, Πρωτοκολλητής στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, Υπεύθυνη για Ποινικές Υποθέσεις. Σύμφωνα με τη μαρτυρία της, είχε κληθεί για να παρουσιάσει το φάκελο της Ποινικής Υπόθεσης 461/10, η οποία είχε καταχωριστεί από την Αστυνομία εναντίον του Παρασκευά Μανώλη. Η συγκεκριμένη υπόθεση αφορούσε την κατηγορία του μη αποκατασταθέντα πτωχεύσασα ο οποίος ενεργούσε ως σύμβουλος της εταιρείας χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Κατέθεσε το Κατηγορητήριο ως Τεκμήριο
- Το αποτέλεσμά της ήταν η επιβολή προστίμου ύψους €400- και €60- έξοδα στις 05/07/
- Η ίδια δεν γνώριζε οτιδήποτε άλλο για τη συγκεκριμένη υπόθεση. Τρίτος μάρτυρας ήταν ο κ. Κούμας, δικηγόρος. Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ήταν ο δικηγόρος των Εναγόντων στην Αγωγή Αρ.2559/07, η οποία είχε επιδοθεί στον Παρασκευά Μανώλη και είχε εκδοθεί απόφαση ερήμην του. Στη συγκεκριμένη αγωγή είχε καταχωριστεί και αίτηση για ακύρωση της εκδοθείσας απόφασης και η απόφαση παραμερίστηκε με διάταγμα του Δικαστηρίου. Κατέθεσε αντίγραφο της αίτησης για ακύρωση της απόφασης και του διατάγματος ακύρωσης ως Τεκμήρια 3 και
- Εξήγησε ότι ο Παρασκευάς Μανώλη ήταν ο Διευθυντής της Αιτήριας Εταιρείας και ήταν πτωχεύσασας. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι οι Ενάγοντες γνώριζαν ότι ο Παρασκευάς Μανώλη ήταν πτωχεύσας μετά την έκδοση της απόφασης. Το είχαν μάθει στο στάδιο της αίτησης παραμερισμού της απόφασης. Ο ίδιος είχε προβεί σε καταγγελία στο Υπουργείο Εμπορίου και Βιομηχανίας και στη συνέχεια οι πελάτες του κατάγγειλαν το γεγονός στην Αστυνομία. Αντεξεταζόμενος, ισχυρίστηκε ότι στη συνέχεια εκδόθηκε εκ συμφώνου απόφαση και κατά το χρόνο έκδοσης της απόφασης ήταν Διευθυντής και εκπροσωπούσε την εταιρεία. Ο ίδιος δεν γνώριζε κατά πόσο ήταν διευθυντής της εταιρείας για σκοπούς του Υπουργείου Εμπορίου και Βιομηχανίας. Όμως στο Δικαστήριο, ήταν η θέση του κ. Κούμα, ερχόταν πάντοτε με τη γυναίκα του. Η πλευρά της Χρεώστιδας επέλεξε να προσαγάγει προφορική μαρτυρία. Κατέθεσε ο κ. Παρασκευάς Παντελή, ένας εκ των Εναγόντων στην Αγωγή Αρ.2559/
- Ήταν η θέση του ότι η Αιτήτρια Εταιρεία είναι η εταιρεία με την οποία ο ίδιος και τα αδέλφια του είχαν συμφωνήσει να ενοικιάσουν το καφενείο και το σινεμά πριν πολλά χρόνια. Λόγω του ότι δεν κατέβαλλε τα ενοίκια η συγκεκριμένη εταιρεία, καταχωρίστηκε αγωγή και εκδόθηκε απόφαση στις 15/10/2009 με αναστολή. Η συγκεκριμένη δικαστική απόφαση είχε επισυναφθεί στην Ένορκη Δήλωση της Χρεώστιδας. Παραδέχθηκε ότι είχε συμφωνηθεί να πληρώσουν οι Ενάγοντες τα δικηγορικά έξοδα ύψους €2.000-, όμως υπήρχαν και κάποιες προϋποθέσεις στην απόφαση που αφορούσαν την Εναγόμενη Εταιρεία-Αιτήτρια. Ισχυρίστηκε ότι είχε συμφωνηθεί ότι ο ενοικιαστής, δηλαδή η Αιτήτρια Εταιρεία, θα έπαιρνε το δικό του εξοπλισμό και θα άφηνε τον εξοπλισμό των Εναγόντων. Επίσης, λόγω του ότι υπήρχαν μετατροπές οι οποίες είχαν γίνει χωρίς την έγκριση των ιδιοκτητών, η ενοικιάστρια εταιρεία είχε υποσχεθεί να επαναφέρει το υποστατικό στην αρχική του κατάσταση. Μετά την παρέλευση της ημερομηνίας για παράδοση των κλειδιών, ο ίδιος είχε τηλεφωνήσει στον κ. Παρασκευά Μανώλη, στις 15/04/2010, για να τον ρωτήσει γιατί καθυστερούσε την παράδοση των κλειδιών και ο κ. Παρασκευά του ζήτησε να συναντηθούν στο υποστατικό για να του τα παραδώσει αναφέροντάς του ότι δεν είχε εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του. Ο ίδιος είχε πάρει το έντυπο, Τεκμήριο 2 στην Ένορκη Δήλωση, μαζί του γιατί γνώριζε ότι δεν είχαν αποκατασταθεί οι ζημιές. Έγινε συμφωνία, για να κλείσει η υπόθεση, να πληρώσει ο κ. Παρασκευάς Μανώλη το δικηγόρο του και να αναλάβουν οι Ενάγοντες όλα τα έξοδα για αποκατάσταση του υποστατικού. Ο κ. Μανώλη υπέγραψε τη συμφωνία αναφέροντάς του ότι ήταν ακόμα διευθυντής της εταιρείας. Κατέθεσε πιστοποιητικό του Εφόρου Εταιρειών ως Τεκμήριο 7, στο οποίο καταγράφεται ότι ο κ. Παρασκευάς Μανώλη είναι διευθυντής της Αιτήτριας Εταιρείας μέχρι και σήμερα. Όταν ο ίδιος πήγε στο υποστατικό είχε διαπιστώσει ότι όχι μόνο δεν είχε εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του ο κ. Μανώλη, αλλά είχε κάμει και άλλες ζημιές, είχε αφαιρέσει την ηλεκτρική εγκατάσταση του υποστατικού ολόκληρη για να πωλήσει το χαλκό. Γι' αυτό και έγραψε το γεγονός αυτό με τα δικά του γράμματα στη συμφωνία Τεκμήριο 2 στην Ένορκη Δήλωση. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι γνώριζε ότι ο κ. Παρασκευάς Μανώλη ήταν πτωχεύσας. Ήταν πτωχεύσας όταν συμφωνήθηκε η απόφαση ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά είναι μέχρι και σήμερα διευθυντής της ενοικιάστριας εταιρείας Binnas Enterprises LTD. Όσον αφορά τις ζημιές ήταν η θέση του ότι ανέρχονται στο συνολικό ποσό των €5.800-. Για τις επιδιορθώσεις μέχρι τώρα καταβλήθηκε το ποσό των €3.500-, διότι έγιναν μόνο οι αναγκαίες επιδιορθώσεις για να μπορεί να ενοικιαστεί το καφενείο. Για το υπόλοιπο ποσό υπάρχει προσφορά, πλην όμως δεν έγιναν εκείνες οι επιδιορθώσεις. Η συγκεκριμένη συμφωνία, Τεκμήριο 2 στην Ένορκη Δήλωση, υπογράφτηκε ενώπιων συγγενικού προσώπου του κ. Μανώλη. Αντεξεταζόμενος, παραδέχθηκε ότι η συμφωνία ενοικίασης είχε γίνει από τον πατέρα του, ο οποίος τότε ήταν ιδιοκτήτης, παρουσία του ιδίου και του αδελφού του. Ο πατέρας του όμως είχε αποβιώσει κατά τη διάρκεια της ενοικίασης, το 2004 με 2005 και η ενοικίαση συνεχίστηκε χωρίς να γίνει άλλη ξεχωριστή συμφωνία από τους κληρονόμους που ήταν ο ίδιος και τα αδέλφιά του, δηλαδή οι Ενάγοντες. Παραδέχθηκε ερωτηθείς, ότι η συμφωνία ενοικίαση, ο όρος 11, επέτρεπε την τροποποίηση ή τη διενέργεια αλλαγών στο υποστατικό, όμως ισχυρίστηκε ότι ο πατέρας του ποτέ δεν είχε συμφωνήσει με κάποιες από τις τροποποιήσεις και υπήρχε όρος στη συμφωνία που απαιτούσε τη σύμφωνη γνώμη του πατέρα του με τις αλλαγές. Επίσης παραδέχθηκε ότι δεν καταχώρισαν οι ίδιοι οποιαδήποτε αγωγή σε σχέση με τις συγκεκριμένες τροποποιήσεις, αλλά για κάποιες παράνομες τροποποιήσεις είχαν κατηγορηθεί από την Επαρχιακή Διοίκηση και πλήρωσαν τόσο οι ίδιοι καθώς και η εταιρεία Binnas Enterprises LTD πρόστιμο. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 8 το Κατηγορητήριο που προσάφθηκε εναντίον των Εναγόντων και του Διευθυντή της Αιτήτριας Εταιρείας. Ερωτηθείς, υποστήριξε ότι μετά την έκδοση της δικαστικής απόφασης ερήμην, στις 19/11/2007, είχαν ξεκινήσει διαπραγματεύσεις μεταξύ των μερών, δηλαδή του δικηγόρου κ. Ανδρέου, του κ. Μανώλη και του ίδιου, για να λυθεί το πρόβλημα. Επέμενε ότι ο ίδιος πάντα συνομιλούσε με τον κ. Μανώλη και τον δικηγόρο της εταιρείας και ποτέ δεν είχε συνομιλήσει με την κα Μαρία Ευσταθίου. Παραδέχθηκε ότι ο ίδιος γνώριζε για το χρόνιο πρόβλημα αλκοολισμού του κ. Μανώλη, όμως αυτό που γνώριζε επίσης ήταν ότι υπήρχαν περίοδοι που ήταν μια χαρά. Κατά την επίτευξη της συμφωνίας συμβιβασμού της αγωγής, στην παρουσία του κ. Κύπρου Ανδρέου και του κ. Κούμα, ο κ. Μανώλη φαινόταν να είναι μια χαρά. Ήταν η θέση του ότι δεν είχαν πληρωθεί τα δικηγορικά έξοδα γιατί αρχικά δεν είχε παραδοθεί το υποστατικό και στη συνέχεια έκαναν την συμφωνία. Γνώριζε ο ίδιος ότι ο κ. Παρασκευάς Μανώλη ήταν πτωχεύσας, αλλά δεν γνώριζε αν η Καθ' ης η Αίτηση, κα Μαρούλα Λιοπετρίτου το γνώριζε γιατί ο ίδιος με τον αδελφό του τον μεγαλύτερο χειρίζονταν αυτά τα θέματα και δεν ενημέρωναν την κα Λιοπετρίτου και τα άλλα αδέλφια για τις λεπτομέρειες. Ισχυρίστηκε ότι δεν καταχωρίστηκε αγωγή για τις ζημιές που είχαν προκληθεί γιατί είχε γίνει η συμφωνία, Τεκμήριο 2 στην Ένορκη Δήλωση και υποστήριξε ότι δεν είχαν διεκδικήσει ούτε τα €18.000- που τους χρωστούσε η εταιρεία Binnas Enterprises LTD γιατί είχαν ένα υποστατικό κλειστό το οποίο ήθελαν να αξιοποιήσουν και η δικαστική διαμάχη θα διαρκούσε χρόνια και δεν ήθελαν να χάσουν περισσότερο χρόνο. Υπέστηκαν τις ζημιές για να πάρουν το υποστατικό. Όμως λόγω της πτώχευσης θα προχωρήσουν με τη λήψη μέτρων, αφού ο κ. Παρασκευάς Μανώλη δεν τήρησε τη συμφωνία και δεν πλήρωσε τα έξοδα του δικηγόρου του. Κατέληξε ότι ο ίδιος δεν γνωρίζει την κα Μαρία Ευσταθίου και ότι αυτό που γνωρίζει είναι ότι ο κ. Παρασκευάς Μανώλη είναι διευθυντής της Αιτήτριας μέχρι σήμερα. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας οι συνήγοροι προχώρησαν με τις αγορεύσεις τους. Ο κ. Χατζηπαναγιώτου ισχυρίστηκε ότι στην Αίτηση Πτώχευσης δεν υπάρχει υπογραφή του Διευθυντή ή του Γραμματέα της Αιτήτριας Εταιρείας καθώς επίσης και ότι τα στοιχεία που καταγράφτηκαν στην Ειδοποίηση Πτώχευσης είναι ελλειπή. Επιπρόσθετα, ισχυρίστηκε ότι ο κ. Μανώλη συνεχίζει να είναι διευθυντής της συγκεκριμένης εταιρείας μέχρι σήμερα και φαίνεται να ενεργούσε με αυτή την ιδιότητα όταν συμφωνούσε με τον κ. Παντελή. Ο κ. Ανδρέου ισχυρίστηκε ότι δεν τίθεται θέμα υπογραφής γιατί η αίτηση υπογράφτηκε από δικηγόρο και όχι από τους Αιτητές και εισηγήθηκε περαιτέρω ότι τυπογραφικά θέματα δεν επηρεάζουν την αίτηση. Όσον αφορά την ουσία, ήταν η δική του θέση ότι δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη η Ένορκη Δήλωση της κας Λιοπετρίτου γιατί ο τύπος της ένστασης προβλέπεται από τον Καν. 40
(2)και 40
(1)των Περί Πτωχεύσεων Κανονισμών. Λόγω του ότι η κα Λιοπετρίτου δεν έδωσε προφορική μαρτυρία δεν μπορεί να θεραπευτεί η παρατυπία. Ήταν περαιτέρω η θέση του ότι το καταχωρηθέν έγγραφο δεν μπορεί να θεωρηθεί αίτηση ακύρωσης. Κατέληξε ότι είχε γίνει μια συμφωνία με άτομο το οποίο ήταν ανίκανο να συμβάλλεται και αυτό το γνώριζε η Καθ' ης η αίτηση. Κατά τη δική του άποψη, δεν αποδείχθηκε οποιαδήποτε ανταπαίτηση και το ποσό των €2.059- οφείλεται μέχρι σήμερα και γι' αυτό θα πρέπει να εκδοθεί η Ειδοποίηση Πτώχευσης. Προβλήθηκε, από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Αιτήτριας, το θέμα της εγκυρότητας της καταχωρηθείσας Ένορκης Δήλωσης. Δηλαδή, ότι το έγγραφο που έχει καταχωριστεί δεν μπορεί να θεωρηθεί ως Ένορκη Δήλωση η οποία να ικανοποιεί τον Καν.40
(2)των Περί Πτωχεύσεως Κανονισμών. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Williams and Hunter on Bankruptcy, 19th Edition, σελ.38: "The debtor may apply by motion (i.e not by the summary affidavit procedure of B.R.. 139) to set aside the notice on other grounds ie. irregularity, bad service, payment (or quaere legal tender) of the debt, etc. the time limit of seven days now fixed by B.R. 138 does not apply to such application)". Δεν απαιτείται από τον Κανονισμό 40
(2)να έχει οποιαδήποτε ειδική μορφή η καταχωρηθείσα Ένορκη Δήλωση για ακύρωση της Ειδοποίηση Πτώχευσης. Εν προκειμένω, έχει καταχωριστεί Ένορκη Δήλωση η οποία φέρει τη σφραγίδα Πρωτοκολλητή ότι ορκίστηκε και υπέγραψε ενώπιόν του, ενώ παράλληλα στο σώμα της υπογράφεται από το άτομο το οποίο προβαίνει στη δήλωση, δηλαδή την κα Μαρούλλα Λιοπετρίτου. Δεν θεωρώ ότι το γεγονός ότι στο σώμα της αίτησης δεν καταγράφεται η λέξη «ορκίζομαι» είναι παρατυπία τέτοιας σημασίας ώστε να μην εξετάσω το περιεχόμενό της. Στην υπόθεση Re A Debtor, 991
(1962),
(1963)1 W.L.R. 51, στις σελίδες 55-56 ο Λόρδος Denning , M.R. ανέφερε τα ακόλουθα: «..............The three-day affidavit, if I may so describe it ( which the debtor is required to put in under rules 137 and 138 of Bankruptcy Rules, together with the form which is the rules) is an initial affidavit which need only be a short affidavit showing he has cross-claim or demand. If it is contraverted by the creditor, so that the registrar is left in doubt about the matter, then it is perfectly permissible for him, at the hearing which rule 139 contemplates, to receive further evidence........» Στην υπό συζήτηση περίπτωση, είναι φανερό ότι η Χρεώστιδα, Μαρούλα Λιοπετρίτου, επέλεξε να επιδιώξει τον παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης που της επιδόθηκε, μέσω Ένορκης Δήλωσης όπως προβλέπεται στον Καν.40
(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών, προβάλλοντας ως λόγο ακύρωσης ότι έχει ανταπαίτηση, παράγραφος 4 της Ένορκης Δήλωσης. Καταχώρησε προς τούτο και απόδειξη πληρωμής για εκτελεσθείσες εργασίες, καθώς και προσφορά για επιδιόρθωση του σινεμά και του καφενείου, το Τεκμήριο 3 στην Ένορκη Δήλωσή της. Θεωρώ λοιπόν ότι υπάρχει νομότυπη Ένορκη Δήλωση για ακύρωση της έκδοσης της πτωχευτικής ειδοποίησης. Σημειώνω ότι στα αρχικά στάδια η Καθ' ης η Αίτηση-Χρεώστιδα δεν εκπροσωπείτο από δικηγόρο. Το βάρος απόδειξης της ύπαρξης των προϋποθέσεων για παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης, ακολουθεί το γενικότερο διαχρονικό κανόνα ότι ο διάδικος που επιζητεί ορισμένη θεραπεία, φέρει και το ανάλογο βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του. Παραμένει πάντα το βάρος αυτό στους ώμους της πλευράς που προβαίνει σε αυτή την προσπάθεια, είτε μέσω της ένορκης δήλωσης που προβλέπεται στον Καν.40
(2)των Πτωχευτικών Κανονισμών, είτε μέσω ξεχωριστής αίτησης ακύρωσής της. Στην πρόσφατη απόφαση στην υπόθεση Μιχαλάκης Αλωνεύτη v. ALPHA BANK LTD, Πολ. Έφεση Αρ.5/2008, ημερ.14/04/2010, καταγράφηκαν τα ακόλουθα: «Όσον αφορά τις υπόλοιπες αιτιάσεις είναι νομολογημένο ότι είναι δυνατή η εισαγωγή αίτησης για ακύρωση της πτωχευτικής ειδοποίησης για λόγους άλλους από αυτούς που αναφέρονται στο άρθρο 3
(1)(g) του περί Πτωχεύσεως Νόμου Κεφ. 5, αλλά και σ΄ αυτήν την περίπτωση το βάρος παραμένει με το χρεώστη, η δε προθεσμία των τριών ημερών (Καν. 40
(3)των Πτωχευτικών Κανονισμών του 1995), δεν ισχύει, (δέστε Williams and Muir Hunter: "The Law and Practice in Bankruptcy" 19η έκδ. σελ. 38 και In re a Debtor (No. 30 of 1956) ex parte The Debtor v. Harman
(1957)2 All E.R. 216). Το βάρος απόδειξης σε τέτοια περίπτωση ακολουθεί το γενικότερο διαχρονικό κανόνα ότι ο διάδικος που επιζητεί ορισμένη θεραπεία, φέρει και το ανάλογο βάρος απόδειξης των ισχυρισμών του. Στην περίπτωση αίτησης όπως η παρούσα, το βάρος απόδειξης δεν μπορεί να είναι διαφορετικό ή μεγαλύτερο από το βάρος που ο χρεώστης φέρει στην περίπτωση που καταχωρεί ένορκη δήλωση ισχυριζόμενος ότι είχε ανταπαίτηση ή ανταξίωση που ισούται ή υπερβαίνει το αιτούμενο ποσό και η οποία ένορκη δήλωση επενεργεί ως αίτηση παραμερισμού της ειδοποίησης (Καν. 41 των Πτωχευτικών Κανονισμών). Εκείνο όμως που ο χρεώστης οφείλει να δείξει με εύλογο βαθμό λεπτομέρειας είναι τη φύση καθώς και το ποσό της ανταπαίτησης, ανταξίωσης ή και συμψηφισμού, τα οποία θα πρέπει να είναι γνήσια, προβληθέντα καλή τη πίστει και με μια εύλογη πιθανότητα επιτυχίας. Στο τέλος της ημέρας, το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι υπό το φως της ολότητας της προσαχθείσας μαρτυρίας, εγείρεται όντως γνήσιο θέμα προς εκδίκαση, οπότε και η πτωχευτική ειδοποίηση υπόκειται σε ακύρωση.» Οι λόγοι για τους οποίους το Δικαστήριο μπορεί να ακυρώσει μια Ειδοποίηση Πτώχευσης καθορίζονται στη Δ.40 θ.2 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών και είναι οι ακόλουθοι: (α) Η ύπαρξη απαίτησης εκ μέρους του χρεώστη υπό τη μορφή ανταπαίτησης (counter-claim), συμψηφισμού (set-off) ή ανταξίωσης («Cross-demand»). (β) Η απαίτησή του, ως πιο πάνω, να είναι ίση ή να υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους. (γ) Η απαίτησή του, να μην μπορούσε να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στην αγωγή στην οποία ελήφθη η απόφαση. Το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφασή του στην υπόθεση Λάρκος ν. Κατσιαρής
(2000)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1694, καθόρισε ότι οι περιπτώσεις που παρέχονται στον Καθ' ου η αίτηση για να προσβάλει την εγκυρότητα μιας πτωχευτικής ειδοποίησης περιορίζονται σε δύο μόνο λόγους και είναι αυτοί που έχω αναφέρει πιο πάνω. Στο σύγγραμμα του Williams & Hunter on Bankruptcy, 19η έκδοση, αναφέρεται στις σελ.37-38, ότι ο χρεώστης θα πρέπει να καταχωρήσει ένορκη δήλωση που να δεικνύει με εύλογο βαθμό λεπτομέρειας, τη φύση και το ποσό του ισχυριζόμενου συμψηφισμού, ανταπαίτησης ή ανταξίωσης, έτσι που να ικανοποιήσει το λεκτικό του B.R. 139 ότι «sufficient cause is shown». Ο Κανονισμός αυτός της Αγγλίας είναι παρόμοιος με τον Κανονισμό 41 των δικών μας Κανονισμών, εκτός από τη χρήση των πιο πάνω λέξεων και την εναπόθεση του θέματος, εάν εγείρεται εκ πρώτης όψεως επαρκής λόγος για την ακύρωση της Ειδοποίησης, στον εκεί Πρωτοκολλητή ο οποίος θα ορίσει μεταγενέστερη ημερομηνία ακρόασης της υπόθεσης. Στην Κύπρο το ίδιο το Δικαστήριο θα πρέπει να κρίνει απαρχής την ορθότητα των ισχυρισμών της ένορκης δήλωσης και να κρίνει την αίτηση με βάση το λεκτικό του άρθρου 3
(1)(ζ) του Κεφ. 5. Με βάση αυτό, το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί («satisfied») ότι η Ειδοποίηση είναι ορθό να ακυρωθεί. Πιστεύω ότι βοήθεια μπορεί να αντληθεί από την πρακτική στην Αγγλία όσον αφορά την ύπαρξη των αναγκαίων ικανοποιητικών στοιχείων. Έχει κριθεί στην Αγγλική νομολογία ότι η Ειδοποίηση θα πρέπει να ακυρωθεί εάν υπό το φως ολόκληρης της μαρτυρίας που έχει προσαχθεί από τους διαδίκους υπάρχει γνήσιο θέμα προς εκδίκαση («genuine triable case of set off etc.»), η δε φράση "γνήσιο θέμα προς εκδίκαση" έχει προτιμηθεί από το Αγγλικό Εφετείο στην υπόθεση Re A Debtor, (991 of 1962)
(1963)1 W.L.R. 51, από φράσεις όπως «εκ πρώτης όψεως υπόθεση» ή «εύλογη πιθανότητα επιτυχίας». Όπως αναφέρει το σύγγραμμα του Williams, στη σελ.38, δεν υπάρχει συγκεκριμένος βαθμός απόδειξης σε αυτές τις υποθέσεις γιατί κάθε υπόθεση θα πρέπει να κριθεί από τα δικά της γεγονότα εάν ικανοποιεί κατ΄ αρχάς το στοιχείο της γνήσιας συζητήσιμης υπόθεσης. Ανακεφαλαίωση της σχετικής νομολογίας έγινε από τον Δικαστή Warner στην υπόθεση In re Debtor (No. 75 of 1982) Ex Parte The Debtor v. National Westminster Bank PLc.
(1984)1 W.L.R. 353, στη σελ. 362, όπου αναφέρεται επίσης ότι το βάρος της απόδειξης εναπόκειται στον χρεώστη. Όπως το έθεσε το Δικαστήριο αναφορικά με την ανταξίωση, που εφαρμόζεται βέβαια με την ίδια δύναμη και για την ανταπαίτηση:- «First, the affidavit or affidavits must show that he has a cross-demand against the creditor which is genuine. To satisfy that requirement, the cross-demand must be put forward in good faith and must have a reasonable probability of success, or, as it has also been expressed, must give rise to a triable issue. In the latter respect, there is no hard and fast rule as to the degree of proof required. It depends in each case on the particular facts and circumstances of that case». Στην ίδια υπόθεση το Δικαστήριο δέχτηκε, στη σελ.364, τη θέση ότι η ανταπαίτηση μπορούσε να εγερθεί με ξέχωρη αγωγή, αλλά πρόσθεσε ότι η ανταπαίτηση, ανταξίωση ή αίτημα συμψηφισμού πρέπει να είναι τέτοια που να μην υπόκειται το ίδιο σε απόρριψη αν ο πιστωτής έχει ο ίδιος ανταπαίτηση. Η ανταπαίτηση του χρεώστη θα πρέπει να έχει κάποια πιθανότητα επιτυχίας. Τέλος, η ανταπαίτηση που εγείρεται πρέπει να συνδέεται με την αρχική απαίτηση του πιστωτή και να αναφέρεται σε αυτόν με την ίδια ιδιότητα που έλαβε την απόφαση - (Δέστε Halsbury´s Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 2, σελ. 282, παρ. 525 και την υπόθεση Re Molesworth
(1907)51 Sol. J. 563, C.A.). Θα πρέπει όμως τα γεγονότα τα οποία ο Χρεώστης θέτει ενώπιον του Δικαστηρίου να είναι τέτοια που να τοποθετούν την απαίτησή του μέσα στο πλαίσιο των Κανονισμών και των αρχών της νομολογίας που διατυπώθηκαν πιο πάνω. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω έρχομαι στα γεγονότα που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στην παρούσα υπόθεση. Αυτά προέρχονται από την Ένορκη Δήλωση της Χρεώστιδας, καθώς και την προφορική μαρτυρία του κ. Παρασκευά Παντελή. Ενώπιον του Δικαστηρίου έχει τεθεί η απόφαση του Δικαστηρίου στην Αγωγή Αρ.2559/07, στην οποία είχε γίνει κανόνας Δικαστηρίου ότι η Εναγόμενη Εταιρεία θα έκλεινε τη θύρα που ένωνε το σινεμά με το καφενείο, θα στέγαζε το δωμάτιο προβολής του σινεμά, θα τοποθετούσε τη θύρα του δωματίου προβολής και δεν θα αφαιρούσε τους σιδερένιους κάθετους πασσάλους που στήριζαν τη στέγη του σινεμά. Όλα αυτά η Εναγόμενη Εταιρεία δεν τα έπραξε και οι Εναγόμενοι, μεταξύ αυτών και η Χρεώστιδα, συμφώνησαν, στις 16/04/2010, να παραλάβουν το υποστατικό όπως ήταν χωρίς να έχουν οποιεσδήποτε άλλες απαιτήσεις εφόσον η Εναγόμενη Εταιρεία αναλάμβανε τα έξοδα του δικηγόρου της, Τεκμήριο 2 στην Ένορκη Δήλωση. Δεν αμφισβητήθηκε η υπογραφή της συγκεκριμένης συμφωνίας από τον κ. Παρασκευά Μανώλη. Αυτό που προωθήθηκε δια μέσου της αντεξέτασης ήταν ότι ο κ. Μανώλη ήταν πτωχεύσασας και δεν μπορούσε να εκπροσωπεί την εταιρεία και να τη δεσμεύει. Αυτό που διαφάνηκε από τη μαρτυρία που προσκομίστηκε από την Αιτήτρια Εταιρεία ήταν ότι είχε εκδοθεί διάταγμα παραλαβής εναντίον της περιουσίας του κ. Μανώλη το
- Δεν προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία ότι στις 15/04/2010 που υπέγραψε το Τεκμήριο 2, τη συμφωνία, ήταν ακόμη πτωχεύσας. Ούτε προσκομίστηκε οποιαδήποτε μαρτυρία ότι ο κ. Μανώλη το 2010 αντιμετώπιζε πρόβλημα αλκοολισμού ή ότι δεν ενεργούσε ως Διευθυντής της Αιτήτριας. Έχω εξετάσει με προσοχή τους ισχυρισμούς της Ένορκης Δήλωσης, οι οποίοι υποστηρίχθηκαν με πολύ λεπτομέρεια από τον μάρτυρα της Χρεώστιδας, του οποίου η μαρτυρία ήταν πολύ πειστική και κατατοπιστική αναφορικά με τα γεγονότα. Με έχει ικανοποιήσει, η Χρεώστιδα, ότι τα γεγονότα που προβάλει αποκαλύπτουν γνήσιο θέμα προς εκδίκαση και ότι μπορεί να θεωρηθούν ότι αποτελούν ανταπαίτηση, συμψηφισμό ή ανταξίωση μέσα στα πλαίσια που καθορίζει ο Νόμος και οι Κανονισμοί στους οποίους έχω κάνει αναφορά. Λόγω όλων των πιο πάνω είμαι της γνώμης ότι η Χρεώστιδα έχει πετύχει να εγείρει γνήσιο θέμα για εκδίκαση στην υπό εξέταση αίτηση, το οποίο αδυνατούσε να εγείρει στην Αγωγή Αρ.2559/
- Οι λέξεις «he could not set up in the action ...» που συναντώνται στον Κανονισμό πρέπει να ερμηνευθούν με τη συνήθη και φυσική έννοιά τους, έτσι που οι λέξεις «δεν δύνατο» να ικανοποιούνται μόνο εάν η αδυναμία έγερσης της ανταπαίτησης στην αγωγή, κρινόμενη με αντικειμενικά κριτήρια και όχι με την υποκειμενική δήλωση του χρεώστη, να δεικνύεται ως εύλογα υπαρκτή. Αντιμετωπιζόμενη από αυτή τη θεώρηση, είναι εμφανές ότι η θέση της Χρεώστιδας ικανοποιεί το κριτήριο, εφόσον η αξίωση αυτή δεν υπήρχε και ήταν άγνωστη σε αυτήν κατά το χρόνο έγερσης της αγωγής αλλά προέκυψε λόγω της συμπεριφοράς της Αιτήτριας Εταιρείας. Αφού έχω ικανοποιηθεί ότι η Χρεώστιδα έχει αποσείσει το βάρος απόδειξης που τη βαραίνει και έχει πετύχει να αποδείξει ότι έχει μια γνήσια ανταξίωση η οποία υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους, η οποία δεν μπορούσε να είχε τεθεί στην αγωγή, συνεπακόλουθα η Ειδοποίηση Πτώχευσης θα πρέπει να παραμεριστεί και παραμερίζεται. Τα έξοδα θα είναι σε βάρος της Αιτήτριας Εταιρείας, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)............................ Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Ε.Δ. ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο