Χριστάκη Παπαδόπουλου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας κ.α., Αρ. Αγωγής: 981/06, 15 Δεκεμβρίου, 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2011:A166 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Λ. Δημητριάδου-Ανδρέου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 981/06 Μεταξύ: Χριστάκη Παπαδόπουλου Ενάγοντα και
- Κυπριακής Δημοκρατίας
- Παναγιώτη Ιωσήφ
- Νίκος Καμένος (Εκσκαφείς - Μεταφορές) Λτδ
- Νίκου Καμένου Εναγομένων Ημερομηνία: 15 Δεκεμβρίου, 2011 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τον Ενάγοντα: Ο κ. Λάκης Ιωάννου για Παπαχαραλάμπους & Αγγελίδης Δ.Ε.Π.Ε. Για τον Εναγόμενο 1: Η κα Θεανώ Μαυρομουστάκη, Δικηγόρος της Δημοκρατίας Α. Για τον Εναγόμενο 2: Ο κ. Αριστοτέλης Μισός για Ζ. Κουλίας & Α. Μισός. Για τους Εναγόμενους 3 και 4: Ο κ. Ανδρέας Μάγος για Ανδρέα Χρ. Μάγος & Συνεργάτες. ΑΠΟΦΑΣΗ ΕΙΣΑΓΩΓΗ - ΕΓΓΡΑΦΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ Με την παρούσα αγωγή ο Ενάγων αξιώνει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις λόγω εργατικού ατυχήματος, το οποίο επεσυνέβη στις 9.3.2005 παρά την έξοδο Ξυλοτύμπου στη Λάρνακα, ενώ ο Ενάγων ήταν στην υπηρεσία του Τμήματος Δημοσίων Έργων Λάρνακας ως εργάτης κατασκευών. Οι Εναγόμενοι είναι η Κυπριακή Δημοκρατία (Εναγόμενη 1) ως εργοδότης του Ενάγοντα. Σύμφωνα δε, με τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης το επίδικο ατύχημα επεσυνέβη σε δημόσιο δρόμο, ήτοι το δρόμο Ξυλοτύμπου - Ορμήδειας, ο οποίος ανήκει στην Κυπριακή Δημοκρατία. Εναγόμενος 2 είναι ο Παναγιώτης Ιωσήφ, ο οποίος, σύμφωνα με τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης, κατά τον ουσιώδη χρόνο ενοικίασε στην Εναγομένη 1 εκσκαφέα - φορτωτήρα με βάση προσφοράς η οποία κατακυρώθηκε σ΄ αυτόν από την Εναγομένη 1 κατά τα έτη 2004 -
- Εναγόμενη 3 είναι η εταιρεία Νίκος Καμένος «Εκσκαφείς - Μεταφορές» Λτδ, η οποία εταιρεία ήταν κατά τον ουσιώδη χρόνο ιδιοκτήτρια του εκσκαφέα - φορτωτήρα που αναφέρθηκε ανωτέρω, ο δε Εναγόμενος 4 είναι, σύμφωνα πάντοτε με τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης, διευθυντής της Εναγομένης 3 και χειριστής του εκσκαφέα - φορτωτήρα. Έκθεση Απαίτησης Ενάγοντα Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης στις 9.3.2005 ο Ενάγων, κατόπιν οδηγιών της Εναγομένης 1, εργαζόταν σε εργοτάξιο του Τμήματος Δημοσίων Έργων Λάρνακας στο δρόμο Ξυλοτύμπου - Ορμήδειας, όπου εκτελούνταν εργασίες για υπογειοποίηση καλωδίων του οδικού φωτισμού. Ο Ενάγων μετά του οδηγού του εκσκαφέα, Εναγόμενου 4, ασχολούνταν με την εκσκαφή αυλακιού ώστε να γίνει σύνδεση των υφιστάμενων σωλήνων με άλλες όταν ο Εναγόμενος 4 αντιλήφθηκε ότι υπήρχε σκυρόδεμα το οποίο περιόριζε το οπτικό του πεδίο για να συνεχίσει την εκσκαφή στο εν λόγω σημείο. Κατόπιν οδηγιών του Εναγομένου 4, ο Ενάγων κατέβηκε μέσα στο αυλάκι για να καθαρίσει το σκυρόδεμα και να μπορέσει ο Εναγόμενος 4 να συνεχίσει την εκσκαφή απρόσκοπτα. Αφού ο Ενάγων καθάρισε το εν λόγω σημείο είπε στον Εναγόμενο 4 ότι μπορούσε να συνεχίσει το σκάψιμο με κατεύθυνση από δυτικά προς τα ανατολικά. Τότε ο Εναγόμενος 4, στην προσπάθειά του να κατεβάσει τον κάδο του εκσκαφέα, αμελώς οδήγησε τον κάδο προς το σημείο που βρισκόταν ο Ενάγων με αποτέλεσμα να συμπιέσει το δεξί πόδι του Ενάγοντα στην πλευρά του αυλακιού. Προβάλλεται στην Έκθεση Απαίτησης ο ισχυρισμός ότι το επίδικο ατύχημα επεσυνέβη λόγω της αμέλειας της Εναγομένης 1, του Εναγομένου 2, της Εναγομένης 3 και του Εναγομένου 4 και εξειδικεύονται στην παράγραφο 7 λεπτομέρειες αμέλειας για κάθε ένα από αυτούς. Μεταξύ άλλων, σε σχέση με την Εναγόμενη 1 προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι παρέλειψε να λάβει επαρκή μέτρα και προφυλάξεις για την ασφάλεια του Ενάγοντα, ενώ αυτός ασχολείτο με τη συγκεκριμένη εργασία και ότι τον εξέθεσε σε κίνδυνο και ότι απέτυχε να του δώσει κατάλληλες οδηγίες για τη διεκπεραίωση της εργασίας και για τους κινδύνους που αντιμετώπιζε ευρισκόμενος μέσα στο αυλάκι. Επίσης ότι απέτυχε να παρέχει στον Ενάγοντα κατάλληλη και αποτελεσματική επίβλεψη. Ακόμη ότι απέτυχε να επιλέξει τον κατάλληλο και πεπειραμένο προσφοροδότη για την παροχή εκσκαφέα/φορτωτήρα για τη διεξαγωγή της εν λόγω εργασίας και ότι παρέλειψε να ελέγξει κατά πόσο οι Εναγόμενοι 3 και 4 ήταν ικανά πρόσωπα για την διεκπεραίωση της εργασίας. Όσον αφορά τον Εναγόμενο 2 προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι απέτυχε να επιλέξει τον κατάλληλα εκπαιδευμένο και πεπειραμένο χειριστή εκσκαφέα - φορτωτήρα για τη διεκπεραίωση της εργασίας και ότι παρέλειψε να ελέγξει κατά πόσο οι Εναγόμενοι 3 και 4 ήταν ικανοί για τη διεκπεραίωση της εργασίας, ως επίσης και ότι παρέλειψε να ελέγξει τον τρόπο εργασίας των Εναγομένων 3 και
- Όσον αφορά την Εναγομένη 3 προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι αμέλησε να ελέγξει ότι ο Εναγόμενος 4 ήταν ικανό πρόσωπο να χειρίζεται τον εκσκαφέα και ότι παρέλειψε να ελέγξει τον τρόπο εργασίας του Εναγομένου 4 και ότι απέτυχε να παρέχει τις κατάλληλες προφυλάξεις έτσι ώστε ο Ενάγων να μην τραυματιστεί από τυχόν λανθασμένη χρήση του εκσκαφέα. Όσον αφορά τον Εναγόμενο 4 προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι παρέλειψε να λάβει οποιαδήποτε μέτρα ή προφυλάξεις για την ασφάλεια του Ενάγοντα και/ή ότι εξέθεσε τον Ενάγοντα σε κίνδυνο ζημιάς. Επίσης ότι διέταξε και/ή συμβούλευσε τον Ενάγοντα όπως κατεβεί και εργαστεί μέσα στο αυλάκι χωρίς να παρέχει τις κατάλληλες προφυλάξεις ώστε ο Ενάγων να μην τραυματιστεί και ότι λανθασμένα άνοιξε τον κάδο του εκσκαφέα, ενώ ο Ενάγων βρισκόταν ακόμη μέσα στο αυλάκι και ενώ γνώριζε ότι σε τέτοια περίπτωση δεν υπήρχε ο κατάλληλος χώρος για να προφυλαχθεί ο Ενάγων. Ακόμη ότι παρέλειψε να βεβαιωθεί ότι ο Ενάγων βρισκόταν εκτός του αυλακιού προτού θέσει σε λειτουργία τον εκσκαφέα και ανοίξει τον κάδο και ότι παρέλειψε να ζητήσει βοήθεια και/ή καθοδήγηση από άλλο συνάδελφο του για το χειρισμό του εκσκαφέα εφόσον γνώριζε ότι εντός του αυλακιού βρισκόταν ο Ενάγων. Υπεράσπιση Εναγομένης 1 Η Εναγόμενη 1 στην Υπεράσπισή της ισχυρίζεται ότι το επίδικο ατύχημα οφειλόταν αποκλειστικά στις παραλείψεις και/ή αμέλεια του Ενάγοντα και του Εναγόμενου
- Συγκεκριμένα, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η εργασία στην οποία απασχολούνταν κατά τον ουσιώδη χρόνο και οι δύο ενείχε από τη φύση της επικινδυνότητα σε σχέση με την οποία ευλόγως όφειλαν να επιδείξουν τη δέουσα προσοχή. Προβάλλεται, επίσης, ο ισχυρισμός ότι η Εναγόμενη 1 δεν υπέχει οποιαδήποτε ευθύνη για τις πράξεις των Εναγομένων 3 και 4 και ότι ευθύνη έφερε ο Εναγόμενος 2 για τις πράξεις αυτών. Περαιτέρω, προβάλλεται ο ισχυρισμός ότι η Εναγόμενη 2 δεν υπέχει οποιαδήποτε ευθύνη για τις πράξεις του Εναγομένου 2 καθότι αυτός, μετά την κατακύρωση στον ίδιο προσφοράς, κατέστη ανεξάρτητος εργολήπτης σε σχέση με την Εναγόμενη 1 και, επομένως, η Εναγόμενη 1 δεν φέρει ευθύνη για οποιοδήποτε αστικό αδίκημα συμβαίνει ενόσω διαρκεί η τέλεση της πράξης που ανέλαβε ο Εναγόμενος
- Είναι περαιτέρω ισχυρισμός της Εναγομένης ότι η ευθύνη της περιοριζόταν στο να επιλέξει εκπαιδευμένα και ικανά πρόσωπα και/ή να μην είναι αμελής στην εκλογή του εργολήπτη ευθύνη στην οποία ανταποκρίθηκε πλήρως. Περαιτέρω, η Εναγόμενη 1 ισχυρίζεται ότι, σε περίπτωση που κριθεί ότι είχε οποιαδήποτε ευθύνη προς τον Ενάγοντα, έλαβε όλα τα δέοντα μέτρα και προφυλάξεις για την ασφάλειά του και ότι ο Ενάγοντας είχε την απαραίτητη εμπειρία να περατώσει τη συγκεκριμένη εργασία όπως έκανε στο παρελθόν σε συνεργασία με τον Εναγόμενο
- Υπεράσπιση Εναγομένου 2 Ο Εναγόμενος 2 στην Υπεράσπισή του ισχυρίζεται ότι κανένα αγώγιμο δικαίωμα προκύπτει εναντίον του και ότι το επίδικο ατύχημα οφείλετο στην αποκλειστική αμέλεια των Εναγομένων 1, 3 και
- Υπεράσπιση Εναγομένων 3 και 4 Οι Εναγόμενοι 3 και 4 στην Υπεράσπισή τους ισχυρίζονται ότι λόγω αμέλειας ο Ενάγων εκθέτοντας τον εαυτό του σε κίνδυνο κτύπησε μόνος του πάνω στη «φούχτα» του τρακτέρ και δεν ήταν η «φούχτα» του τρακτέρ που κτύπησε στο πόδι του Ενάγοντα. ΜΑΡΤΥΡΙΑ Κατά την ακροαματική διαδικασία η πλευρά του Ενάγοντα κάλεσε συνολικά πέντε μάρτυρες ως ακολούθως: ® Μαρία Κρανιδιώτη (Μ.Ε.1) ® Ενάγοντας (Μ.Ε.2) ® Δρ Νίκος Ιωσηφίδης (Μ.Ε.3) ® Μαρία Οικονομίδου (Μ.Ε.4) ® Δρ Χρ. Ηρακλέους (Μ.Ε.5) Η πλευρά της Εναγόμενης 1 κάλεσε ένα μάρτυρα, τον Πολύβιο Φισέντζου (Μ.Υ.1). Η πλευρά του Εναγόμενου 2 δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία. Η Υπεράσπιση των Εναγομένων 3 και 4 κάλεσε ένα μόνο μάρτυρα, τον Εναγόμενο 4 (Μ.Υ.2). Προχωρώ να συνοψίσω την προσαχθείσα μαρτυρία. Μαρτυρία επιθεωρήτριας του Επ. Γραφείου Επιθεώρησης Εργασίας (ΜΕ1) Η Μ.Ε.1 είναι επιθεωρητής στο Επαρχιακό Γραφείο Επιθεώρησης Εργασίας Λάρνακας από το
- Πληροφορήθηκε για το επίδικο ατύχημα από το έντυπο γνωστοποίησης του ατυχήματος που παραλήφθηκε στις 17.3.
- Ξεκίνησε να διερευνά το ατύχημα στις 21.3.2005, οπότε είχε την πρώτη τηλεφωνική επικοινωνία με τον Ενάγοντα. Στις 7.4.2005 επισκέφθηκε το χώρο του ατυχήματος όπου ο επιστάτης Κώστας Λαός της υπέδειξε το αυλάκι στο οποίο έγινε το ατύχημα. Εκείνη τη μέρα μίλησε με τον Νίκο Καμένο (Εναγόμενο 4), οδηγό του εκσκαφέα που ενεπλάκη στο ατύχημα. Από τον Εναγόμενο 4 έλαβε την κατάθεση ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1, ημερομηνίας 6.6.
- Στις 13.5.2005 έλαβε κατάθεση από τον Ενάγοντα. Στις 26.8.2005 μίλησε με την Επαρχιακό Μηχανικό του Τμήματος Δημοσίων Έργων Λάρνακας και στις 5.9.2005 με τον Ανδρέα Πάππουλο, Αρχιεπιστάτη του Τμήματος Δημοσίων Έργων Λάρνακας. Από τη διερεύνηση του ατυχήματος και από τις γραπτές καταθέσεις που η Μ.Ε.1 έλαβε φαίνεται ότι το ατύχημα συνέβη ως ακολούθως: Στις 9.3.2005 ο Ενάγων, εργάτης κατασκευών στο Τμήμα Δημοσίων Έργων Λάρνακας, πήγε μαζί με το υπόλοιπο συνεργείο στο δρόμο Ξυλοτύμπου - Ορμήδειας όπου εκεί εκτελούνταν εργασίες για υπογειοποίηση καλωδίων του οδικού φωτισμού. Ο Επιστάτης του συνεργείου Κώστας Λαός απουσίαζε τη συγκεκριμένη μέρα. Εκείνη τη μέρα ο Ενάγων μαζί με τον Εναγόμενο 4 - οδηγό του εκσκαφέα/φορτωτήρα - ασχολούνταν με την εκσκαφή αυλακιού ώστε να γίνει σύνδεση των υφιστάμενων σωλήνων με άλλες. Αρχίζοντας την εκσκαφή με τον κάδο του εκσκαφέα/φορτωτήρα ο Εναγόμενος 4 κατάλαβε ότι ο κάδος ακούμπησε σε σκυρόδεμα. Τότε είπε του Ενάγοντα να κατεβεί μέσα στο αυλάκι και με την "τσάππα" να καθαρίσει το συγκεκριμένο σημείο ώστε να μπορέσει να συνεχίσει την εκσκαφή. Αφού ο Ενάγων βρήκε την άμμο και τις σωλήνες είπε στον Εναγόμενο 4 να συνεχίσει το σκάψιμο με κατεύθυνση από δυτικά προς ανατολικά. Ο Εναγόμενος 4, που εν τω μεταξύ περίμενε χωρίς να λειτουργεί τον εκσκαφέα, κατέβασε τον κάδο του εκσκαφέα και στην προσπάθειά του να πλησιάσει τις σωλήνες άνοιξε τον κάδο με αποτέλεσμα να συμπιέσει το δεξί πόδι του Ενάγοντα. Ο Ενάγων που είχε δει τον κάδο να έρχεται κατά πάνω του προσπάθησε να βγει από το αυλάκι, δεν πρόλαβε και ο κάδος τον κτύπησε στο πόδι. Το ύψος του αυλακιού το οποίο μέτρησε η ΜΕ1 ήταν 90 εκατοστά και πλάτος 80 εκατοστά. Ο Εναγόμενος 2 ήταν ένας από τους υπεργολάβους του Τμήματος Δημοσίων Έργων που ενοικίαζε στο Τμήμα εκσκαφέα/φορτωτήρα, ιδιοκτησίας της Εναγόμενης 3 και ο Διευθυντής της εταιρείας αυτής, ο Εναγόμενος 4, χειριζόταν το μηχάνημα όταν έγινε το επίδικο ατύχημα. Αντεξεταζόμενη η Μ.Ε.1 και ερωτηθείσα κατά πόσο θα έπρεπε να υπάρχει κάποιος υπάλληλος των Δημοσίων Έργων για να δίνει οδηγίες στον οδηγό εκσκαφέα, απάντησε ότι θα μπορούσε να υπάρχει κάποιος για να συντονίζει εργασίες ή να λαμβάνονταν μέτρα να υπάρχει πρόσωπο στο χώρο όταν ξεκινούσαν οι εργασίες. Αυτό το ρόλο θα έπρεπε να επιτελεί ο Επιστάτης αν υπήρχε στο μέρος. Ερωτηθείσα κατά πόσο δεν είχαν πάει για να σκάψουν, αλλά να καθαρίσουν χώμα που ήταν πάνω στις σωλήνες, εξήγησε ότι η χρήση κάδου εκσκαφέα για σκοπούς αφαίρεσης χώματος αποτελούσε ένα είδος εκσκαφής. Ερωτηθείσα κατά πόσο ο Εναγόμενος 4 ήταν σε θέση να βλέπει τον Ενάγοντα όταν ο τελευταίος βρισκόταν μέσα στο αυλάκι, απάντησε ότι με βάση την κατάθεση του Εναγόμενου 4 αυτός έβλεπε τον Ενάγοντα από τη μέση και πάνω. Ο Ενάγων κατέβηκε μέσα στο αυλάκι μετά που έσκαψε ο Εναγόμενος 4 για να καθαρίσει τις σωλήνες από χώμα που δεν μπορούσε να κάμει ο εκσκαφέας, σύμφωνα με την κατάθεση του Εναγόμενου
- Το σημείο όπου ο Εναγόμενος 4 κτύπησε τον Ενάγοντα ήταν εκεί που τελειώνει το αυλάκι. Σ' άλλη ερώτηση κατά την αντεξέταση ανέφερε ότι ο εργάτης θα έπρεπε να βγει εκτός της ζώνης εργασίας του εκσκαφέα. Ερωτηθείσα τι έπρεπε να κάνει ο Εναγόμενος 4, απάντησε ότι πριν ξεκινήσει εκσκαφή θα έπρεπε να ζητήσει από τον Ενάγοντα να βγει και να απομακρυνθεί από το αυλάκι και ότι δεν έπρεπε να συνεχίσει την εκσκαφή μέχρι να βγει ο Ενάγων από το αυλάκι και ο Εναγόμενος 4, ο οποίος διεξήγε οικονομική δραστηριότητα, θα έπρεπε να γνωρίζει τους κινδύνους. Επεσήμανε ότι την ευθύνη την έχει ο εργοδότης και οιοσδήποτε άλλος που διεξάγει οικονομικές δραστηριότητες σύμφωνα με τη σχετική νομοθεσία. Μαρτυρία Ενάγοντα (ΜΕ2) Ο Ενάγων εργάζεται στο Τμήμα Δημοσίων Έργων Λάρνακας από το
- Τότε ήταν εργάτης κατασκευών στην κλίμακα Ε4, ενώ σήμερα είναι εργάτης κατασκευών στην κλίμακα Ε
- Ασχολείτο ως εργάτης σε ανοίγματα αυλακιών της ΑΗΚ, CΥΤΑ, σε κατασκευές πεζοδρομίων, οχετών και τα λοιπά. Αναφερόμενος στο ατύχημα που έγινε στις 9.3.2005 είπε ότι είχαν διαταγές από την προηγούμενη μέρα από τον Επιστάτη Κώστα Λαό να ανοίξουν ένα υπόγειο αυλάκι μαζί με τον χειριστή εκσκαφέα, τον Εναγόμενο
- Στην προσπάθεια να αρχίσουν την εκσκαφή για να γίνει σύνδεση των υφιστάμενων σωλήνων με άλλες, ο εκσκαφέας ακούμπησε σε σκυρόδεμα και τότε ο Ενάγων, ο οποίος είχε εύκολη πρόσβαση, πήρε την "τσάππα" να πάει να καθαρίσει κατεβαίνοντας μέσα στο αυλάκι. Καθάρισε το μπετόν αφαιρώντας πλάκες άμμου και πήγε πίσω λέγοντας του Εναγόμενου 4 να συνεχίσει με τον εκσκαφέα. Στην προσπάθεια του Εναγομένου 4 να κατεβεί κάτω και να κάτσει τη «χούφτα» του εκσκαφέα για να σκάψει στο αυλάκι, δεν πήρε θέση και ήρθε προς το μέρος του Ενάγοντα, ο οποίος προσπάθησε να βγει έξω από το αυλάκι ανεπιτυχώς με αποτέλεσμα να συμπιεστεί στο γόνατο του δεξιού ποδιού στο τοίχωμα του αυλακιού. Εν συνεχεία μεταφέρθηκε στις Πρώτες Βοήθειες. Τη συγκεκριμένη μέρα ο επιστάτης, Κώστας Λαός, απουσίαζε λόγω ασθένειας. Πάντα υπήρχε επιστάτης, ο οποίος επέβλεπε και τους έδινε οδηγίες στη δουλειά τους. Εξήγησε ότι ο λόγος που είχε μπει μέσα στο αυλάκι ήταν για να μην γίνει οποιαδήποτε ζημιά στα καλώδια από τον εκσκαφέα και γι΄ αυτό θα έπρεπε ο εργάτης να είναι μέσα στο αυλάκι. Με τον Εναγόμενο 4 ο Ενάγων δούλεψε πολλές φορές και ακολουθούσαν πάντα την ίδια διαδικασία. Όπως βρισκόταν στο αυλάκι ο Ενάγων έβλεπε τον Εναγόμενο 4 στο κάθισμα του εκσκαφέα και ο Εναγόμενος 4 τον έβλεπε από τη μέση και πάνω. Αναφερόμενος στις διαστάσεις του αυλακιού ανέφερε ότι ήταν 60 εκατοστά βάθος, 65 εκατοστά πλάτος και 7 μέτρα μήκος. Σ΄ό,τι αφορά τον τραυματισμό του μεταφέρθηκε στις Πρώτες Βοήθειες όπου του τύλιξαν το πόδι και του δόθηκαν παυσίπονα. Από την ημέρα του ατυχήματος, 9.3.2005, μέχρι 15.3.2005 παρέμεινε στο κρεβάτι με οδηγίες να μην δίνει βάρος και να μην κουράζει το πόδι του. Στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας στις 15.3.2005 τον εξέτασε ο γιατρός Ηρακλέους, ο οποίος και τον περιέθαλψε και του έκαμε επέμβαση υπό γενική νάρκωση, τοποθετώντας νάρθηκα στον αστράγαλο μέχρι το γόνατο και ο Ενάγων πήρε εξιτήριο 1.4.
- Στις 27.4.2005 του αφαιρέθηκε ο νάρθηκας. Άδεια πήρε μέχρι τον Αύγουστο του 2005 και επέστρεψε στην εργασία του με οδηγίες του γιατρού για πιο ελαφριά δουλειά. Συνέχισαν τα προβλήματα και η κούραση στο πόδι. Επισκέφθηκε το γιατρό Ιωσηφίδη, το γιατρό Τζιούβα και τη γιατρό Οικονομίδου τέλος του 2005 και το 2006 του έγινε δεύτερη επέμβαση στο πόδι από το γιατρό Ιωσηφίδη. Όσον αφορά τη σημερινή του κατάσταση κουράζεται εύκολα το πόδι, δεν μπορεί να περπατήσει μεγάλες αποστάσεις, αισθάνεται μούδιασμα στα κάτω δάκτυλα λόγω μη ικανοποιητικής κυκλοφορίας του αίματος και υπάρχουν στο πόδι του μαυρίσματα. Επιβαρύνθηκε συνολικά ποσό €3.300 που αφορούν έξοδα στους γιατρούς και στα φαρμακεία. Αντεξεταζόμενος ο Ενάγων από τη συνήγορο της Εναγομένης 1 ανέφερε ότι στην προσπάθειά τους να αρχίσουν εκσκαφή ο εκσκαφέας ακούμπησε σε σκυρόδεμα και ο Εναγόμενος 4 του ζήτησε να μπει μέσα στο αυλάκι για να καθαρίσει. Όταν ο Ενάγων καθάρισε και αφαίρεσε τις ακαθαρσίες από τα καλώδια είπε του Εναγόμενου 4 να έρθει προς το μέρος του για να αρχίσει η εκσκαφή από δυτικά προς ανατολικά. Ενώ βρισκόταν ο Ενάγοντας στο αυλάκι τραβήχτηκε πίσω. Αν έβγαινε ο Ενάγων έξω από το αυλάκι δεν θα έβλεπε αν ο κάδος θα ακουμπούσε τα καλώδια ή όχι. Έπρεπε να βρίσκεται κάποιος από μέσα για να βλέπει τι γίνεται. Όταν κατέβηκε η «χούφτα» δεν πήρε την κανονική της θέση, δηλαδή να έρθει παράλληλα και να κάτσει κάτω, οπόταν ο Ενάγων προσπάθησε να βγει από το αυλάκι φωνάζοντας του Εναγόμενου 4 να σταματήσει, ο οποίος δεν τον άκουσε και προσπαθώντας ο Ενάγων να βγει και να βγάλει το πόδι πάνω στο έδαφος, του συμπίεσε το πόδι ο εκσκαφέας. Αυτό έγινε σε κλάσματα δευτερολέπτων. Αυτή τη δουλειά την έκανε ο Ενάγων από το 1998 που δουλεύει στα Δημόσια Έργα και προηγουμένως στην εταιρεία Medcon. Ερωτηθείς κατά πόσο λόγω της πείρας του είναι αυτός που καθοδηγεί και συντονίζει, απάντησε αρνητικά προσθέτοντας ότι ακολουθούν οδηγίες του μάστρου τους, δηλαδή του Επιστάτη. Στην υποβολή ότι πολλές φορές έκανε την ίδια εργασία χωρίς Επιστάτη, απάντησε καταφατικά προσθέτοντας ότι τις συγκεκριμένες οδηγίες τις είχε πάρει από την προηγούμενη μέρα. Είτε ήταν στο χώρο είτε όχι ο Επιστάτης δεν θα ήταν αυτός μέσα στο αυλάκι για να του πει τι να κάνει, θα ήταν έξω ο Επιστάτης. Στην υποβολή ότι ακόμη και να είχε Επιστάτη το ατύχημα δεν θα αποφεύγετο, απάντησε ότι πάντα έτσι δουλεύουν και τη συγκεκριμένη μέρα δεν είχε άλλο Επιστάτη, προσθέτοντας ότι ο Επιστάτης βλέπει το αυλάκι ή δίνει από την προηγουμένη οδηγίες και ότι όταν υπάρχει ένα συνεργείο με δέκα άτομα ο Επιστάτης δεν επικεντρώνει την προσοχή του σε ένα άτομο και ότι για την υπό εξέταση περίπτωση είχαν οδηγίες από την προηγουμένη. Δέχτηκε την υποβολή ότι και να ήταν εκεί ο Επιστάτης δεν σήμαινε ότι θα ήταν μέσα στο αυλάκι και θα έβλεπε τη διαδικασία. Σ' άλλο σημείο της αντεξέτασης του είπε ότι είχε πάντα οδηγίες να βρίσκεται στο αυλάκι και αυτό έπραττε πάντα. Ερωτηθείς κατά πόσο η θέση του είναι ότι το ατύχημα προκλήθηκε λόγω κακού χειρισμού από τον οδηγό του εκσκαφέα, απάντησε ότι ο ίδιος έδωσε οδηγίες να κατεβεί η «χούφτα» κάτω, οι οδηγίες δεν τηρήθηκαν και ήρθε η «χούφτα» προς το μέρος του, ο ίδιος προσπάθησε να βγει έξω από το αυλάκι και δεν τα κατάφερε. Δέχθηκε ότι εξετάστηκε στις 17.7.2008 από ιατροσυμβούλιο στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας και εκδόθηκε το πιστοποιητικό ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- Στην υποβολή ότι είχε πάντα πρόβλημα στην οσφυϊκή μοίρα και ότι δεν του έμεινε οποιοδήποτε πρόβλημα από τον τραυματισμό, απάντησε ότι έκανε εγχείριση και διερωτήθηκε γιατί την έκανε αν δεν υπέφερε. Στην υποβολή ότι αυτό από το οποίο υπέφερε ήταν προϋπάρχον πρόβλημα που δεν προκλήθηκε από το ατύχημα, απάντησε ότι δεν ανέφερε ότι έχει πρόβλημα με τη μέση του. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Εναγομένου 2 και ερωτηθείς κατά πόσο ευρισκόμενος μέσα στο αυλάκι και έχοντας ένα εκσκαφέα που ο χειριστής του τον βλέπει από τη μέση και πάνω κατά πόσο υπήρχε κίνδυνος, απάντησε καταφατικά. Δέχθηκε δε, ότι θα περιορίζετο ο κίνδυνος αν υπήρχε υπεύθυνος άνθρωπος στο πλάι να παρατηρεί τον οδηγό του εκσκαφέα και να συντονίζει. Ερωτηθείς γιατί δεν αρνήθηκε να εκθέσει τον εαυτό του στον κίνδυνο, εφόσον απουσίαζε ο Επιστάτης, απάντησε ότι είχε πάρει οδηγίες. Δεν παραπονέθηκε ποτέ ότι ο Επιστάτης του τον άφησε εκτεθειμένο στον κίνδυνο σε άλλες δουλειές και προσπαθούσε να είναι καλός εργάτης. Αρνήθηκε την υποβολή ότι πέραν από τα τραύματα που αναφέρονται στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10 δεν έχει πάθει οτιδήποτε άλλο από το ατύχημα. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο των Εναγομένων 3 και 4, αρνήθηκε ότι ο ίδιος απρόσεκτα κτύπησε στη «φούχτα» του εκσκαφέα και πρόσθεσε ότι η «φούχτα» του εκσκαφέα δεν πήρε την κανονική της θέση κατακόρυφα, δηλαδή, να κατεβεί κάτω και να κάτσει στο έδαφος. Ερωτηθείς κατά πόσο αν υπήρχε επιστάτης θα μπορούσε να δώσει κατάλληλες οδηγίες και να αποφευχθεί το δυστύχημα, απάντησε καταφατικά. Απαντώντας σε άλλες ερωτήσεις, είπε ότι έκανε και άλλες δουλειές τέτοιας φύσεως με τον Εναγόμενο
- Στην επανεξέταση του διευκρίνισε ότι ήταν οδηγίες του Επιστάτη να ελέγχει κάποιος και να βλέπει κάτω από τη χούφτα του εκσκαφέα με την υπογείωση και τα καλώδια. Πρόσθεσε ότι ο οδηγός του εκσκαφέα δεν βλέπει τι συμβαίνει κάτω από τη χούφτα του εκσκαφέα. Μαρτυρία αγγειοχειρουργού (ΜΕ3) Ο Μ.Ε.3 είναι Γενικός Χειρουργός - Αγγειοχειρουργός. Εξέτασε τον Ενάγοντα για πρώτη φορά στις 23.9.
- Παρεπονείτο για κούραση στο δεξιό κάτω άκρο, οίδημα στα σφυρά και δερματολογικές αλλοιώσεις στην περιοχή της δεξιάς ποδοκνημικής αρθρώσεως. Παρεπονείτο, επίσης, για αναισθησία στο έσω μέρος της κνήμης και στο πόδι, παραισθησίες στο δεξιό κάτω άκρο και για πόνους. Η εξέταση έδειξε την καταστροφή της σαφηνούς φλέβας στο τρίτο κάτω τριτημόριο του δεξιού μηρού και την ανεπάρκεια της σαφηνούς φλέβας. Επίσης, η νευρολογική εξέταση έδειξε την καταστροφή του έσω σαφηνούς νεύρου με ζώνη αναισθησίας από το γόνατο μέχρι το πόδι, δηλαδή ο Ενάγων είχε πρόβλημα αγγειολογικής φύσεως φλεβικά και επίσης πρόβλημα νευρολογικής φύσης. Όπως εξήγησε ο γιατρός η σαφηνής φλέβα είναι αγγείο που οδηγεί το φλεβικό αίμα από το κάτω άκρο, ξεκινά στο έσω σφυρό, μέχρι το άνω μέρος του μηρού όπου εκεί καταλήγει στην κυρίως μηριαία φλέβα. Οδηγεί δε, το αίμα η φλέβα αυτή προς την καρδία, όπως και όλες οι φλέβες. Το τραύμα που είχε× είχε ως αποτέλεσμα την αχρήστευση της φλέβας που δεν λειτουργούσε ως βοηθός για επάνοδο του αίματος στην καρδία. Αυτό έχει ως συνέπεια να μειώνει, μέχρι ένα σημείο, τον όγκο του αίματος που επανέρχεται στην καρδία. Η φλέβα αυτή όταν καταστραφεί οδηγεί σε προβλήματα στο κάτω άκρο και ειδικότερα στο δέρμα, στο τρίτο τριτημόριο της κνήμης όπου μαζεύεται το αίμα και δημιουργεί δερμίτιδα λόγω εισδοχής σιδήρου από την αιμοσφαιρίνη εντός των κυττάρων, δυσκολεύοντας τα κύτταρα στη λειτουργία τους και έτσι παρουσιάζονται δερματολογικές αλλοιώσεις με κίνδυνο, μελλοντικά, τη δημιουργία άτονου έλκους πληγής. Κατά συνέπεια, ο Ενάγων παρουσιάζει φλεβική ανεπάρκεια στην έσω σαφηνή δεξιά φλέβα, η οποία χρειάζεται χειρουργική επέμβαση που πρέπει να γίνει το συντομότερο πριν παρουσιαστούν σοβαρότερα προβλήματα στο δεξιό κάτω άκρο. Το κόστος της θα ανέλθει γύρω στις ΛΚ
- Επίσης, ο Ενάγων παρουσιάζει μόνιμη αναισθησία στο έσω μέρος της δεξιάς κνήμης με πόνους, παραισθησίες και μελλοντικά δερματικά προβλήματα. Καμία χειρουργική αντιμετώπιση δεν μπορεί να διορθώσει την καταστροφή του νεύρου. Στις 15.2.2007 ο Μ.Ε.3 χειρούργησε τον Ενάγοντα και έγινε αφαίρεση ολόκληρης της σαφηνούς φλέβας λόγω της φλεβικής ανεπάρκειάς της και των προβλημάτων που δημιούργησε, όπως οίδημα και κούραση στο δεξιό κάτω άκρο με κίνδυνο φλεβικής θρομβώσεως. Τον Δεκέμβριο του 2008 ο Μ.Ε.3 τον εξέτασε εκ νέου και ο Ενάγων του παρεπονείτο για αδυναμία στο δεξί κάτω άκρο, πόνους στις αλλαγές εξωτερικής θερμοκρασίας και παραισθήσεις στην περιοχή της κνήμης από τον τραυματισμό του νεύρου. Κατά την εξέταση βρέθηκαν τα ακόλουθα: · Ουλή 2 εκατοστών στο έσω μέρος του δεξιού μηρού. · Δερματικές αλλοιώσεις με μεγάλη έκταση στη δεξιά κνήμη και περιοχή της ποδοκνημικής άρθρωσης. · Αναισθησία έσω μέρους της δεξιάς κνήμης και · Μειωμένη κινητικότητα της δεξιάς ποδοκνημικής αρθρώσεως. Σε σχέση με τις δερματικές αλλοιώσεις, εξήγησε ότι μπορούν να κάνουν τον Ενάγοντα να νιώθει κνησμό και να δημιουργήσουν άτονα έλκη - πληγές. Εδώ χειρουργήθηκε ο Ενάγων και του έμειναν οι αλλοιώσεις, υπάρχει όμως μικρό ρίσκο για μελλοντική πάθηση του δέρματος που καταλήγει σε άτονο έλκος. Σε σχέση με την αναισθησία έσω μέρους της δεξιάς κνήμης, εξήγησε ότι το πρόβλημα είναι νευρολογικό λόγω τραυματισμού του νεύρου και όχι των αγγείων. Ερωτηθείς να σχολιάσει την αναφορά στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10 ότι από πλευράς αγγειοχειρουργικής απόψεως ο Ενάγων δεν έχει οποιαδήποτε παθολογία, απάντησε ότι ο συνάδελφος μπορεί να μην υπολόγισε τη σοβαρότητα των δερματολογικών αλλοιώσεων και εκφράστηκε ως ορθοπεδικός. Αντεξεταζόμενος από τη συνήγορο της Εναγομένης 1 και ερωτηθείς για τον κίνδυνο για άτονο έλκος και το κατά πόσο το ρίσκο στην προκειμένη περίπτωση μειώθηκε σε μεγάλο βαθμό, απάντησε ότι δεν μπορεί να ξέρει πώς θα συμπεριφερθεί μελλοντικά το δέρμα και ότι εξαρτάται από τον τρόπο ζωής και ότι μπορεί να μην το αναπτύξει. Ερωτηθείς να εξηγήσει την αναφορά του στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 6 ότι η φλεβική ανεπάρκεια στην έσω σαφηνή δεξιά φλέβα, η οποία χρειάζετο χειρουργική επέμβαση θα πρέπει να γίνεται το συντομότερο, απάντησε ότι το χρονικό διάστημα εξαρτάται από τη ζωή που κάνει το άτομο. Η επέμβαση έγινε στις 15.2.2007 και η πρώτη φορά που ανέφερε στον Ενάγοντα για την εγχείριση ήταν στις 23.9.2006, όταν ήλθε, του πήρε το ιστορικό και τον εξέτασε. Τώρα, τριάμισι με τέσσερα χρόνια μετά, έχουν περιοριστεί οι κίνδυνοι για θρόμβωση και έλκος, λόγω της εγχείρισης. Διευκρίνισε ότι από το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5, εκεί που αναφέρονται οι διαπιστώσεις, αυτό που τον αφορά είναι οι δερματικές αλλοιώσεις. Ερωτηθείς για την αναφορά στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10 ότι από πλευράς αγγειοχειρουργικής άποψης δεν έχει ο Ενάγων οποιαδήποτε παθολογία, απάντησε ότι δεν θα κοίταξαν το πόδι του Ενάγοντα. Στην υποβολή ότι η δερμίτιδα που ανέφερε δεν αιτιολογεί οποιαδήποτε συμπτωματολογία ή ρίσκο μετέπειτα, απάντησε ότι έχουν μειωθεί τα ρίσκα, αλλά δεν παύει να υπάρχει εφόσον υπάρχει δερμίτιδα αγγειολογικής φύσεως. Ο Ενάγων πρέπει να προσέχει από κτύπημα, από τη ζέστη και από την ορθοστασία για το πρόβλημα της δερμίτιδας. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο του Εναγομένου 2 και ερωτηθείς να σχολιάσει την αναφορά στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10 ότι η νευρολογική εκτίμηση του δεξιού άκρου δεν έδειξε παθολογικά ευρήματα, απάντησε ότι ο ασθενής δεν αισθάνεται και εκεί που κάποιος δεν αισθάνεται, δεν είναι το κόκκαλο που φταίει, αλλά το νεύρο, διευκρινίζοντας ότι αν και δεν είναι νευρολόγος, αυτό είναι ολοφάνερο. Στην υποβολή ότι τα ευρήματα του ιατροσυμβουλίου στο ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10 είναι τα πραγματικά ευρήματα για τον τραυματισμό του Ενάγοντα, διευκρίνισε ότι δεν είναι δουλειά του το ορθοπεδικό μέρος, αλλά το αγγειολογικό και στο τελευταίο διαφωνεί, προσθέτοντας ότι δεν θα πρέπει να είχαν δει το πόδι του Ενάγοντα. Αντεξεταζόμενος από τον συνήγορο των Εναγομένων 3 και 4, είπε ότι ο Ενάγοντας μπορεί να εργάζεται, αλλά πρέπει να προσέχει να μην κτυπήσει και επίσης να προσέχει από τον ήλιο. Στην επανεξέταση διευκρίνισε ότι η υπερχρωμάτωση δημιουργεί δερμίτιδα και ότι ένας εργάτης θέτει περισσότερο τον εαυτό του σε κίνδυνο γιατί πρέπει να προσέχει τη ζέστη, την ορθοστασία και να μην κτυπήσει. Μαρτυρία ακτινολόγου (ΜΕ4) Η Μ.Ε.4 είναι γιατρός ακτινολόγος. Εξέτασε τον Ενάγοντα δύο φορές. Έγινε έλεγχος των τω βάθει φλεβών του δεξιού κάτω άκρου (κοινή μηριαία φλέβα, επιπολής μηριαία φλέβα, ιγνυακή φλέβα και οπίσθια κνημιαία φλέβα), ως και το κεντρικό τμήμα των επιπολής φλεβών (μείζων και ελλάσσων σαφηνής φλέβα). Η εν λόγω φλέβες ελέγχονται ευπίεστες, με φασική ροή, και φυσιολογική ανταπόκριση στην δοκιμασία περιφερικής ενίσχυσης. Δεν διαπιστούται υπερηχοτομογραφικά ορατή εικόνα θρόμβου. Ελέγχεται η εικόνα βαλβιδικής ανεπάρκειας στη δεξιά σαφηνομηριαία συμβολή. Η διάγνωση της ακτινολόγου ήταν βαλβιδική ανεπάρκεια στη δεξιά σαφηνομηριαία συμβολή. Όπως εξήγησε, όταν δεν λειτουργεί η βαλβίδα το αίμα παραμένει στην περιφέρεια και παλινδρομεί, με αποτέλεσμα να έχουμε οίδημα στο πόδι, να φουσκώνει, να υπάρχουν εξελκώσεις στο δέρμα και σε μεταγενέστερη φάση κιρσοί. Όταν λειτουργούν σωστά οι βαλβίδες το αίμα δεν παλινδρομεί. Από τις εμπειρίες που υπάρχουν η εξασθένιση των βαλβίδων μπορεί να είναι συγγενική ανωμαλία ή επίκτητη, μπορεί να προκληθεί από ισχυρό κτύπημα. Στον Ενάγοντα δεν διαπίστωσε, με βάση την εξέταση που διενήργησε, θρόμβωση, που ήταν και το ζητούμενο. Αντεξεταζόμενη είπε ότι η βαλβιδική ανεπάρκεια έχει στάδια και ότι στα δύο υπερηχοτομογραφήματα που έκανε των φλεβών δεξιού κάτω άκρου η βαλβιδική ανεπάρκεια ήταν ήπια. Μαρτυρία Ορθοπεδικού (ΜΕ5) Ο Μ.Ε.5 είναι ορθοπεδικός στο Νοσοκομείο Λάρνακας. Εξέτασε τον Ενάγοντα στις 15.3.2005, αφού προηγουμένως, στις 10.3.2005, ο Ενάγων εξετάστηκε από τους γιατρούς στις Πρώτες Βοήθειες και παραπέμφθηκε για επανεξέταση στα εξωτερικά ιατρεία του Ορθοπεδικού Τμήματος. Ο Ενάγων έφερε μεγάλο αιμάτωμα σε όλο το δεξιό σκέλος από μεγάλη συμπίεση που υπέστη σε ατύχημα. Ο ακτινολογικός έλεγχος έδειξε κάταγμα ρωγμώδες στο έσω σφυρό της δεξιάς ποδοκνημικής. Τα αγγεία και τα νεύρα του δεξιού σκέλους ελέγχονταν φυσιολογικά. Λόγω όμως της μεγάλης τάσης του αιματώματος αποφασίστηκε η εισαγωγή του Ενάγοντα στο Ορθοπεδικό Τμήμα για παρακολούθηση. Στις 24.3.2005 με γενική νάρκωση, λόγω μη ικανοποιητικής βελτίωσης του σκέλους, έγινε παροχέτευση του αιματώματος με τομή 2 εκατοστών στην έσω επιφάνεια του δεξιού μηριαίου. Τοποθετήθηκε, επίσης, νάρθηκας στη δεξιά ποδοκνημική για το κάταγμα του έσω σφυρού. Ο Ενάγων παρέμεινε κλινήρης μέχρι την 1.4.2005 και λόγω βελτίωσης του αιματώματος εξήλθε με οδηγίες για παρακολούθηση στα εξωτερικά ιατρεία. Στις 27.4.2005 αφαιρέθηκε ο νάρθηκας από τη δεξιά ποδοκνημική. Του δόθηκαν οδηγίες για φυσιοθεραπεία του σκέλους. Ο Ενάγων έλαβε αναρρωτική άδεια μέχρι τις 31.8.
- Υπήρξε σαφής υποχώρηση του αιματώματος του δεξιού σκέλους και πόρωση του κατάγματος του έσω σφυρού της δεξιάς ποδοκνημικής. Η κινητικότητα στο δεξιό γόνατο ήταν περιορισμένη λόγω των συμφύσεων των μαλακών μορίων που προκλήθηκαν στην περιοχή της άρθρωσης του γόνατος από την σύνθλιψη των ιστών. Λόγω της σύνθλιψης των ιστών από τη μεγάλη πίεση των μαλακών μορίων στο δεξιό σκέλος προβλέπεται ότι η βελτίωση στην κινητικότητα στο δεξιό γόνατο θα είναι μικρή. Ο Ενάγων δύναται προς το παρόν να ασχοληθεί με ήπια χειρονακτική εργασία. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Ε.5 από τη συνήγορο της Εναγομένης 1 και ερωτηθείς αν ξαναείδε τον Ενάγοντα μετά τις 22.9.2005, απάντησε πως νομίζει πως όχι. Μαρτυρία Τεχνικού των Δημοσίων Έργων (ΜΥ1) Ο Μ.Υ.1 εργάζεται στο Τμήμα Δημοσίων Έργων ως Ανώτερος Τεχνικός. Το 2005 εκτελούσε καθήκοντα Τεχνικού. Ο Τεχνικός ασχολείται με την εκτέλεση έργων οδοποιίας, αντιπλημμυρικά, αμυντικά έργα, περιφράξεις κ.τ.λ., αναθέτει το συντονισμό, και την εκπόνηση και ζήτηση προσφορών. Ο Εκτελεστικός Μηχανικός ζητά περιοδικά προσφορές για φορτηγά digger, εκσκαφείς - φορτωτήρες για τις ανάγκες του για εκτέλεση διαφόρων έργων που του ανατίθενται από το Διευθυντή του Τμήματος Δημοσίων Έργων ή από άλλα τμήματα. Ο ρόλος του Τμήματος Δημοσίων Έργων είναι να εκτελεί τα τεχνικά και άλλα έργα. Γνωρίζει ο Μ.Υ.1 τη συμφωνία με τον Εναγόμενο 2 για ενοικίαση digger, το ΤΕΚΜΗΡΙΟ
- Όταν καταλήξει το Συμβούλιο Προσφορών ειδοποιεί τον προσφοροδότη που θα του αναθέσει το έργο να προσκομίσει διάφορα έγγραφα που ζητούνται από την προσφορά. Όταν τα ετοιμάσει ο προσφοροδότης/εργολαβος τα καταθέτει στον Επαρχιακό Μηχανικό και εφόσον, είναι στα πλαίσια της προσφοράς του, δίδει οδηγίες να έλθει σε επικοινωνία με τον συντονιστή των προσφορών για να του αναθέσει την έναρξη εργασίας. Ο Εναγόμενος 2 προσκόμισε τα έγγραφα αυτά που είναι το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 14 και εν συνεχεία ειδοποιήθηκε για την έναρξη της εργασίας με την επιστολή ημερομηνίας 31.12.2004 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 15). Μετά την κατακύρωση της προσφοράς ο Εναγόμενος 2 εργάστηκε στην προσφορά με τον εκσκαφέα/φορτωτήρα. Όπως εξήγησε ο Μ.Υ.1 σ΄ένα έργο ορίζεται επιστάτης ο οποίος είναι προϊστάμενος του συνεργείου στο οποίο ανατίθεται η εκτέλεση μιας εργασίας. Το άτομο που προΐσταται του συνεργείου έχει την ευθύνη καθημερινά να παίρνει παρουσιολόγιο αν όλοι οι εργάτες έχουν παρουσιαστεί στην εργασία, ποια μηχανήματα παρουσιάστηκαν στο χώρο εργασίας, να αναθέτει στον καθένα την εργασία που θα εκτελέσει. Επίσης, περιοδεύει ανά τακτά διαστήματα και παρακολουθεί την εκτέλεση της κάθε εργασίας. Δεν είναι απαραίτητο να είναι επί συνεχούς βάσεως. Χρειάζεται να περιγράψει εργασία στο ημερολόγιο έργων και να παραλάβει υλικά και, επομένως, χρειάζεται κάποιο χρόνο για να μεταβεί εντός του εργοταξίου όπου υπάρχει γραφείο για να μπορέσει να κάνει τη γραφειακή του εργασία. Η υποχρέωση του είναι, επίσης, να παρακολουθεί ότι το προσωπικό ξεκινά από η ώρα 7:00 π.μ. μέχρι 12:00 μ.μ. όπου γίνεται διάλειμμα μέχρι 12:30 μ.μ. και εν συνεχεία μέχρι 3:00 μ.μ. εκτός Πέμπτης που είναι μέχρι 3:30 μ.μ. οπόταν συμπληρώνεται ο χρόνος εργασίας και αποχωρούν οι εργαζόμενοι από το χώρο εργασίας. Αντεξεταζόμενος ο Μ.Υ.1 από το συνήγορο του Εναγόμενου 2 και ερωτηθείς κατά πόσο έδωσε όρους διαγωνισμού για την προσφορά απάντησε ότι αυτό το έκανε το γραφείο τους και όχι ο ίδιος προσωπικά διευκρινίζοντας ότι ο ίδιος ήταν ο συντονιστής. Σε άλλη ερώτηση για να διευκρινίσει ποια ήταν η συμφωνία με τον Εναγόμενο 2, αφού υπέδειξε το ΤΕΚΜΗΡΙΟ 13, σελ. 18 πρόσθεσε ότι η διαδικασία δεν προνοεί να γίνει ξεχωριστή Συμφωνία και ότι το έντυπο προσφοράς είναι η Συμφωνία τους. Κατά την ημέρα που έγινε το επίδικο ατύχημα ο επιστάτης απουσίαζε με άδεια ασθενείας. Του έργου προϊστατο ο Ανδρέας Πάππουλος Υπεύθυνος Συνεργείου για τη συγκεκριμένη εργασία. Ο Μ.Υ.1 τόνισε ότι ο Ενάγων δεν θα έπρεπε να είναι μέσα στο αυλάκι την ώρα που ο εκσκαφέας έσκαφτε μέσα σ΄ αυτό. Έπρεπε να είναι έξω και να κατευθύνει τον εκσκαφέα τη συγκεκριμένη στιγμή της εκσκαφής. Δεν έπρεπε, πρόσθεσε, να υπάρχει εργάτης μέσα αλλά θα έπρεπε να είναι απ΄ έξω και να παρακολουθεί. Ο Ενάγων θα έπρεπε να το γνώριζε αυτό. Είχε εκπαιδευτεί για να του ανατεθεί η συγκεκριμένη εργασία. Όταν έφυγε τον κάδο του ο μηχανοδηγός του εκσκαφέα για να δει ο Ενάγων αν πλησίασε στο βάθος μια υπηρεσία/καλώδια μέσα στις υποχρεώσεις του ήταν να πάρει το φτυάρι του, να κάνει μια ελαφριά εκσκαφή και, αν δεν εντόπιζε τη σωλήνα ή το καλώδιο, να δώσει οδηγίες στο μηχανοδηγό να συνεχίσει με ακόμα μια μερική εκσκαφή. Συνεπώς, η ευθύνη του ήταν πρώτα να σταματήσει ο εκσκαφέας και μετά ο Ενάγων να ψάξει αν έφτασαν σε κανένα καλώδιο. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο των Εναγομένων 3 και 4 είπε ότι ο Ενάγων είχε πάρει προβιβασμό και ότι θεωρείται ένας από τους καλύτερους εργάτες. Η προαγωγή του Ενάγοντα έγινε μετά τον τραυματισμό. Ο Ενάγων συνεχίζει να εργάζεται. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο του Ενάγοντα ο Μ.Υ.1 δέχτηκε ότι ο επιστάτης αναθέτει στους εργάτες τα επιμέρους καθήκοντά τους, την εργασία που πρέπει να εκτελέσουν τη συγκεκριμένη μέρα, και περιοδεύει και παρακολουθεί την εκτέλεση της κάθε εργασίας. Ερωτηθείς κατά πόσο η εργασία που είχε ανατεθεί στον Ενάγοντα είχε το στοιχείο του κινδύνου απάντησε ότι όλες οι εργασίες έχουν το στοιχείο του κινδύνου, γι΄ αυτό πρέπει να γίνεται αξιολόγηση του κινδύνου και ότι ο επιστάτης του θα έπρεπε να του τόνισε ότι είχε κίνδυνο. Από την πείρα του πάντα τονίζεται στον κάθε εργάτη να παίρνει και αυτός τα μέτρα του τόσο για τη δική του ασφάλεια όσο και για την ασφάλεια των τρίτων. Δε γνωρίζει αν ο Ενάγων πήρε τα μέτρα που χρειάζονταν. Ερωτηθείς κατά πόσο υπήρχε τη συγκεκριμένη μέρα αντικαταστάτης του επιστάτη Κώστα Λαού απάντησε ότι από την πείρα του θα αναλάμβανε ο Αρχιεπιστάτης Α. Πάππουλος ο οποίος ενδιαφερόταν για τη σωστή εκτέλεση της εργασίας και την προφύλαξη των εργατών του. Ερωτηθείς αν ο Ενάγων εκπαιδεύτηκε απάντησε καταφατικά. Πρόσθεσε ότι πριν να έλθει στα Δημόσια Έργα εργάστηκε στον ίδιο τομέα και ότι στην Υπηρεσία του τον καθοδηγά ένας άλλος αρχαιότερος εργάτης για να συνεχίσει και αυτός να εκπαιδεύσει άλλο. Ο Αρχιεπιστάτης, Πάππουλος του ανέθετε διάφορες εργασίες γιατί τον θεωρούσε ικανό. Τη συγκεκριμένη εργασία με το συγκεκριμένο μηχάνημα μπορούσε να την κάνει ένα μόνο άτομο. Ο επιστάτης δεν είναι υποχρεωμένος να βρίσκεται όλη μέρα στο σημείο της εργασίας και να παρακολουθεί. Περιοδικά θα πάει. Μπορεί να υπάρχουν δέκα σημεία. Δεν μπορεί ο επιστάτης να πηδά από το ένα σημείο στο άλλο. Γι΄ αυτό γίνεται ανάθεση σε άτομα που έχουν γνώσεις, είναι υπεύθυνα και είναι υπόλογοι σ΄ αυτούς και στον επιστάτη. Ερωτηθείς κατά πόσο θα έπρεπε να υπάρχει κάποιος να καθοδηγεί τον χειριστή του εκσκαφέα ο Μ.Υ.1 απάντησε ότι δεν ήταν απαραίτητο. Ο ΜΥ1 ερωτηθείς κατά πόσο θα έπρεπε για τέτοιες εργασίες ο Ενάγων να έχει επιστάτη για να κατευθύνει τον εκσκαφέα εφόσον δεν υπήρχε οπτική επαφή του οδηγού με το άτομο που ήταν μέσα ανέφερε κατά το στάδιο της αντεξέτασης του ότι ο Ενάγοντας ήταν υπεύθυνος και ότι ο Επιστάτης του είχε αναθέσει να κάνει τη συγκεκριμένη εργασία. Πρόσθεσε ότι ήταν αυτονόητο ότι ο μηχανοδηγός λόγω της θέσης που είχε δεν μπορούσε να έχει τόση κοντινή απόσταση στο αυλάκι για να έχει τη δική του άποψη και να μπορεί να δει από μόνος του όταν σκάφτει όπου πιθανόν μπορούσε να βρεθεί κάποιο καλώδιο ή σωλήνα ή άλλο εμπόδιο. Κατά συνέπεια, ανέφερε ότι έπρεπε να υπάρχει κάποιος για να καθοδηγεί τον μηχανοδηγό και ότι ήταν ο Ενάγοντας που καθοδηγούσε τον εκσκαφέα. Ερωτηθείς πως τον καθοδηγούσε εφόσον ο Ενάγων ήταν μέσα στο αυλάκι απάντησε ότι τη συγκεκριμένη στιγμή της εκσκαφής δεν θα έπρεπε να υπάρχει εργάτης μέσα αλλά ότι θα έπρεπε να ήταν απ' έξω και να παρακολουθεί. Τόνισε ότι ο Ενάγοντας δεν έπρεπε να ήταν μέσα στο αυλάκι την ώρα θα έσκαβε ο εκσκαφέας για λόγους ασφαλείας. Ερωτηθείς κατά πόσο αυτό το γνώριζε ο Ενάγων απάντησε διερωτώμενος γιατί να μην το γνωρίζει προσθέτοντας ότι ο Ενάγων είχε εκπαιδευτεί και δεν επρόκειτο για εργάτη με μια μέρα πρόσληψη στον οποίο είχε ανατεθεί η συγκεκριμένη εργασία. Σε άλλη ερώτηση ανέφερε ότι ήταν ευθύνη του Ενάγοντα να δώσει οδηγίες στο μηχανοδηγό του εκσκαφέα να σταματήσει και μετά να κατεβεί στο αυλάκι να ψάξει αν έφτασε κοντά σε σωλήνα ή άλλα αντικείμενα. Σε άλλη ερώτηση κατά την οποία κλήθηκε να εξηγήσει την αναφορά του ότι δεν ήταν αναγκαίο να έχει ο Ενάγοντας άλλους να τον καθοδηγούν ή να τους παρακολουθεί απάντησε ότι για τη συγκεκριμένη εργασία ένα άτομο χρειαζόταν και υποθέτει ότι στην προκειμένη περίπτωση το αξιολόγησε αυτό ο επιστάτης ότι δηλαδή ένα άτομο χρειαζόταν εκεί πέρα. Πρόσθεσε ότι ο χώρος ήταν περιορισμένος και ο τρόπος εργασίας ήταν συγκεκριμένος. Εξήγησε δε ότι για άλλες εργασίες όπως παραδείγματος χάρη για πλακόστρωτο ή για στρώση πυλού χρειάζονται 5 με 6 άτομα να παίρνουν πλάκες να τις τοποθετούν να τις ποτίζουν και τα λοιπά. Στην υποβολή ότι στο χώρο δεν είχε κανένα υπεύθυνο ανέφερε ότι όταν ο Επιστάτης αναθέσει μια εργασία δεν είναι υποχρεωμένος να είναι όλη μέρα εκεί να παρακολουθεί αλλά περιοδικά θα περάσει για να δει αν έγινε σωστά η εργασία. Ερωτηθείς ξανά κατά πόσο δεν έπρεπε να υπάρχει κάποιος Επιστάτης να καθοδηγεί τον εκσκαφέα απάντησε αρνητικά προσθέτοντας ότι δεν είναι απαραίτητο όταν θεωρείς ότι το άτομο στο οποίο ανέθεσες είναι ικανό. Μαρτυρία Εναγομένου 4 (ΜΥ2) Ο Εναγόμενος 4 είναι ιδιοκτήτης και μέτοχος της Εναγόμενης 3, η οποία έχει στην ιδιοκτησία της τον εκσκαφέα ΗΗΥ350 τον οποίο χειρίζεται ο Εναγόμενος
- Στις 9.3.2005 είχε εργασία στο δρόμο Ξυλοτύμπου - Ορμήδειας. Στο μέρος είχε φτάσει ο τεχνικός του έργου Α. Πάππουλος, έδωσε οδηγίες στον Ενάγοντα να βρουν σωλήνες ΑΗΚ. Ο Πάππουλος τους είπε να πάνε μαζί να κάνουν υπογειοποίησεις να βρουν την αρχή των σωλήνων της ΑΗΚ. Στον τόπο εργασίας υπήρχε ένα αυλάκι σκαμμένο από την ΑΗΚ μήκους 12 - 13 μ. Έπρεπε ο Εναγόμενος 4 να περάσει πάνω τους τροχούς του εκσκαφέα του και να το μεταφέρει στο κέντρο για να μπορεί να φύγει τα ξένα χώματα. Το βάθος της εκσκαφής ήταν 90 εκ., το πλάτος 70 εκ. και το μήκος 12 - 13 μ. Ο εναγόμενος 4 χρησιμοποιώντας τον εκσκαφέα του καθάρισε ορισμένα από τα ξένα χώματα μέχρι σ΄ένα σημείο για να μην κάνει ζημιά σε υφιστάμενες σωλήνες και σταμάτησε. Έβγαζε τον κάδο έξω από το αυλάκι, κατέβηκε σ΄ αυτό ο Ενάγων με φτυάρι και στη συνέχεια ο Ενάγων υπέδειξε στον Εναγόμενο 4 με το φτυάρι να ξεκινήσει από ένα σημείο που του έδειξε. Του υπέδειξε από πού να αρχίσει να καθαρίζει μέσα στο αυλάκι. Εν συνεχεία ο Εναγόμενος 4 έφερε τον κάδο μέσα στο αυλάκι και προσπάθησε ανοίγοντας να φτάσει στο σημείο όπου του είχε υποδείξει ο Ενάγων. Όταν ο Ενάγων ευρισκόταν μέσα στο αυλάκι βαστώντας φτυάρι ο φορτωτήρας ήταν κάτω λίγο πιο πάνω από το χώμα που ήταν να κάνουν την εκσκαφή. Στην προσπάθεια του ο Εναγόμενος 4 να φτάσει στο σημείο που του υπέδειξε ο Ενάγων ανοίγοντας ελάχιστα τον κάδο του εκσκαφέα άκουσε μια κραυγή και αυτομάτως σταμάτησε, είδε τον Ενάγοντα να του λέει ότι τον κτύπησε στο πόδι. Ερωτηθείς για την ορατότητα του στο αυλάκι είπε ότι επειδή ο εκσκαφέας ήταν στο κέντρο ο κάδος/χούφτα του έκλεινε την ορατότητα και μπορούσε να δει πιο πάνω από τη μέση του Ενάγοντα. Αντεξεταζόμενος από τη συνήγορο της Εναγόμενης 1 είπε ότι ο εκσκαφέας ήταν τοποθετημένος στο κέντρο ενώ συνήθως τοποθετείται από την αρχή δεξιά ή αριστερά του σημείου της εκσκαφής και μ΄ αυτό τον τρόπο ο μηχανοδηγός μπορεί να βλέπει κάνοντας την εργασία του, έχει δηλαδή ορατότητα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, όμως, δεν μπορούσε να τοποθετήσει τον εκσκαφέα του δεξιά ή αριστερά του αυλακιού γιατί το αυλάκι ήταν σκαμμένο από άλλους και δεν μπορούσε να στερεωθεί το ένα πόδι δεξιά ή αριστερά. Για να δει το σημείο που του υπέδειξε ο Ενάγων για εκσκαφή έγειρε δεξιά. Ο Ενάγων βρισκόταν πίσω από τον κάδο. Γέρνοντας ο Εναγόμενος 4 δεξιά δεν έβλεπε πίσω από τον κάδο. Ερωτηθείς κατά πόσο γνώριζε όση ώρα έκαμνε δουλειά ότι ο Ενάγων ήταν στο αυλάκι απάντησε ότι όταν ξεκίνησε να καθαρίσει το αυλάκι ο Ενάγων ήταν έξω από αυτό. Μετά κατέβηκε να καθαρίσει με το φτυάρι. Όταν του υπέδειξε το σημείο για να κάνει την εκσκαφή ο Ενάγων πήγε πιο πίσω και του είπε από πού να ξεκινήσει. Ερωτηθείς πώς έγινε ο Ενάγων να κτυπήσει στον κάδο απάντησε ότι δεν ήξερε. Δεν έβλεπε ο Εναγόμενος 4 από πίσω από τον κάδο. Αντεξεταζόμενος από το συνήγορο του Ενάγοντα είπε ότι ο Ενάγων τράβηξε πίσω γύρω στα 3 μ. και του έδωσε οδηγίες. Όταν ο Εναγόμενος 4 έφερε τον κάδο μέσα δεν ξέρει τι συνέβηκε γιατί δεν είχε ορατότητα για να δει τον Ενάγοντα. Τη συγκεκριμένη στιγμή έβλεπε τον Ενάγοντα από τη μέση και πάνω. Ερωτηθείς κατά πόσο υπήρχε το στοιχείο του κινδύνου στη συγκεκριμένη δουλειά απάντησε αρνητικά. Ο μόνος κίνδυνος ήταν να μην κάνουν ζημιά στις υφιστάμενες σωλήνες. Δεν υπήρχε κίνδυνος να κτυπήσει τον Ενάγοντα. Ερωτηθείς τότε πώς έγινε το ατύχημα απάντησε ότι όταν δεν έβλεπε κάτω στα πόδια πώς να ξέρει. Ο Ενάγων του έδωσε οδηγίες και προχώρησε προς τα πίσω. Αν ο Ενάγων ένοιωθε ανασφαλής έπρεπε να βγει έξω από το αυλάκι. Δεν μπορούσε ο Εναγόμενος 4 να ξέρει αν με τον κάδο κτύπησε τον Ενάγοντα γιατί δεν έβλεπε πίσω από τον κάδο. Στην υποβολή ότι τον κτύπησε με το μηχάνημα απάντησε ότι δεν γνωρίζει ακριβώς πώς έχει πάθει το ατύχημα ο Ενάγων. Άκουσε κραυγή και σταμάτησε και είδε τον Ενάγοντα να βγαίνει μόνος του από το αυλάκι και ο Εναγόμενος 4 διερωτήθηκε πώς κτύπησε. Βάζοντας τον κάδο στο αυλάκι δεν μπορούσε να βλέπει από πίσω από τον κάδο. Ο εκσκαφέας ήταν έξω από το αυλάκι την ώρα που ο Ενάγων ευρισκόταν μέσα στο αυλάκι με το φτυάρι. Εν συνεχεία ο Ενάγων του υπέδειξε το σημείο για την εκσκαφή, έκανε βήματα πίσω, ο Εναγόμενος 4 έφερε τον κάδο μέσα στο αυλάκι και άνοιξε την πίγα για να φύγουν τα χώματα από τις σωλήνες. Τη στιγμή που ο εκσκαφέας ήταν έξω από το αυλάκι ο Εναγόμενος 4 έβλεπε τον Ενάγοντα. Μετά η ορατότητα χάθηκε. Όταν ο Ενάγων έκανε την κίνηση και πήγε 3 μ. πίσω ο Εναγόμενος 4 ξεκίνησε να κάνει την εργασία. Ο Ενάγων είχε απόσταση από το σημείο που είχε υποδείξει στον Εναγόμενο
- Όταν του τέθηκε ότι ο Ενάγων σ΄ αυτή την απόσταση που είπε ήταν πολύ κοντά στον Εναγόμενο 4, ο Εναγόμενος 4 απάντησε ότι θεωρούσε μια τέτοια απόσταση απόσταση ασφαλείας από το συγκεκριμένο σημείο που είχε υποδείξει ο Ενάγων. Πρόσθεσε ότι ο ίδιος ο εργάτης όφειλε να δει την απόσταση και ότι ήταν ο Ενάγων που κατεύθυνε την εργασία. Όταν του λέει «ξεκίνα από εδώ» και ο Εναγόμενος 4 τον βλέπει να πηγαίνει πίσω τότε ο Εναγόμενος 4 ξεκίνησε να κάνει την εργασία. Ερωτηθείς κατά πόσο θα έπρεπε και ο Εναγόμενος 4 να γνώριζε τους κινδύνους που κρύβει το μηχάνημα του για πρόκληση ατυχήματος απάντησε ότι όταν έχει ορατότητα μπορεί να ελέγξει την περίμετρο που εργάζεται ο εκσκαφέας και οι εργάτες θα πρέπει να βρίσκονται σε απόσταση ασφαλείας. Στην περίμετρο εργασίας του εκσκαφέα δεν επιτρέπεται να βρίσκονται οι εργάτες. Στη συγκεκριμένη, όμως, περίπτωση δεν είχε ορατότητα και ο τρόπος εργασίας ήταν διαφορετικός. Από το σημείο που του υπέδειξε ο Ενάγων προς εκείνον είχε ορατότητα. Όμως, από τη φούχτα του εκσκαφέα και πίσω δεν είχε ορατότητα. Αν ο Ενάγων έβλεπε ότι χρειαζόταν άλλο άτομο μπορούσε να φωνάξει τον Keeper. Ο Εναγόμενος 4 δεν ήταν εξουσιοδοτημένος να δίδει διαταγές σε εργάτες του δημοσίου. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ Η υποχρέωση επιμέλειας του εργοδότη προς τους εργοδοτουμένους του πηγάζει από τις πρόνοιες του Άρθρου 51 του ΚΕΦ. 148, χωρίς να υπάρχει ειδική ρύθμιση, και βασίζεται στις αρχές του Κοινού Δικαίου τις οποίες το εν λόγω Άρθρο κωδικοποιεί. Το καθήκον του εργοδότη εξετάστηκε σε μεγάλο αριθμό αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Είναι θεμελιωμένο ότι ο εργοδότης έχει υποχρέωση να καταβάλλει κάθε εύλογη φροντίδα για την ασφάλεια των υπαλλήλων του. Στα πλαίσια αυτού του γενικού καθήκοντος οφείλει, μεταξύ άλλων, να διατηρεί ασφαλές σύστημα και τόπο εργασίας και να παρέχει κατάλληλα μέσα για την εκτέλεση της εργασίας. Το καθήκον του εργοδότη για τη διατήρηση ασφαλούς συστήματος εργασίας, είναι σχετικό. Δεν υπέχει καθήκον διατήρησης απόλυτα ασφαλούς συστήματος, αλλά συστήματος εύλογα ασφαλούς, έχοντας υπόψη τους εγγενείς κινδύνους της συγκεκριμένης εργασίας. Το καθήκον του εργοδότη δεν εκτείνεται σε βαθμό που να δημιουργεί υποχρέωση για τη λήψη μέτρων αντιμετώπισης όλων των κινδύνων. Ο εργοδότης έχει υποχρέωση να μην εκθέτει τους εργοδοτούμενους του σε αχρείαστους κινδύνους και ειδικότερα σε κινδύνους εύλογα προβλεπτούς που θα μπορούσαν να εξουδετερωθούν με μέτρα τα οποία θα μπορούσαν να ληφθούν με δυσκολία και κόστος που δεν είναι δυσανάλογα με τον εμπλεκόμενο κίνδυνο, δηλ. με λογικά και προσιτά μέσα. Αχρείαστος είναι ο κίνδυνος ο οποίος είναι, αφενός, προβλεπτός και, αφετέρου, αποφευκτός με τη λήψη κατάλληλων προφυλακτικών μέτρων[1]. Το πότε το σύστημα εργασίας είναι ασφαλές και γενικά το πότε ο εργοδότης έχει εκπληρώσει ή όχι το γενικό του καθήκον για εύλογη μέριμνα για την ασφάλεια των υπαλλήλων του, εξαρτάται από τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης.[2] Ειδικότερα, σε σχέση με το καθήκον του εργοδότη για τη διατήρηση ασφαλούς συστήματος εργασίας έχει νομολογηθεί ότι ο όρος αυτός περιγράφει (α) την οργάνωση της εργασίας, (β) τον τρόπο που θα εκτελεστεί η εργασία, (γ) τη σειρά παροχής οδηγιών (ειδικώς σε άπειρους εργάτες), (δ) τη σειρά των ενεργειών, (ε) τη λήψη προφυλάξεων για την ασφάλεια των εργατών και σε ποια στάδια, (στ) τον αριθμό των προσώπων που απαιτούνται για την εκτέλεση της εργασίας, (ζ) το ρόλο που θα αναλάβει ο καθένας και (η) το χρόνο κατά τον οποίο θα εκτελέσουν την αντίστοιχη εργασία τους.[3] Είναι επίσης νομολογημένο πως η αιτιώδης συνάφεια πρέπει να συνδέεται με το ζημιογόνο αποτέλεσμα. Για να αποδειχθεί ευθύνη για αστικό αδίκημα θα πρέπει να αποδεικνύεται αμέλεια ή παράβαση νομικού καθήκοντος, καθώς επίσης και ότι η παράβαση αυτή επέφερε το ζημιογόνο αποτέλεσμα. Το βάρος της απόδειξης και των δύο αυτών στοιχείων βαρύνει τον ενάγοντα και δεν μετατοπίζεται κάτω από οποιεσδήποτε συνθήκες.[4] Η Βουλή με τη θέσπιση του Νόμου για την Ασφάλεια και Υγεία στην Εργασία Νόμου 89(Ι)/96 έχει θεσμοθετήσει και ενσωματώσει στο Νόμο αυτό τις αρχές του κοινοδικαίου που αφορούν το καθήκον του εργοδότη προς τον εργοδοτούμενο για την ασφάλεια του κατά την εργοδότηση του. Αμέλεια-Συντρέχουσα Αμέλεια-Καταμερισμός ευθύνης-Συνεναγόμενοι Επιλαμβανόμενο το Δικαστήριο απαίτησης για αποζημιώσεις λόγω αμελούς συμπεριφοράς αποφασίζει πρώτα εάν έχει αποδειχθεί αμέλεια σε βάρος των Εναγομένων. ® Εάν η απόφαση είναι καταφατική, τότε εξετάζει με βάση το Άρθρο 57 του ΚΕΦ. 148 αν ο Ενάγων έχει συντρέχουσα αμέλεια. ® Αποφασίζει το ποσοστό της ευθύνης μεταξύ Εναγομένων, από τη μια, και Ενάγοντα, από την άλλη, και μειώνει το ποσόν των αποζημιώσεων ανάλογα με το ποσοστό της συντρέχουσας αμέλειας του Ενάγοντα. ® Εάν επιδόθηκαν ειδοποιήσεις με βάση το Άρθρο 64 του ΚΕΦ. 148[5] και τη Δ.10,θ.12
(1)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας προχωρεί στον καταμερισμό της ευθύνης και στον καθορισμό του ποσοστού της συνεισφοράς ή αποζημίωσης μεταξύ των Εναγομένων.[6] Για το θέμα αυτό σχετική είναι η ακόλουθη περικοπή από το Σύγγραμμα Muckman on Employer's Liability 15η έκδοση
(2009)στη σελ. 206, στην παρ. 6.19 την οποία παραθέτω: "6.19 Where there are several defendants, the claimant's share of responsibility against all of them must first be assessed and then the balance divided between them" Στην Αγγλική υπόθεση Fitzgerald v. Lane
(1989)AC 328 ο Λόρδος Ackner ανέφερε τα εξής σχετικά: "Apportionment of liability in the case of contributory negligence between plaintiff and defendants must be kept separate from apportionment of contribution between the defendants inter se. Although the defendants are liable to the plaintiff for the whole amount for which he has obtained judgment, the proportions in which, as between themselves, the defendants must meet the plaintiff's claim do not have any direct relationship to the extent to which the total damages have been reduced by the contributory negligence." Όπως αναφέρεται στο πιο πάνω Σύγγραμμα στις υποθέσεις όπου ο Ενάγων επιτυχώς ενάγει περισσότερο από ένα εναγόμενο για αποζημιώσεις και υπάρχει απαίτηση μεταξύ των συνεναγομένων για συνεισφορά, εγείρονται δύο ξεχωριστά στάδια στη διαδικασία της απόφασης, πρώτα στην κυρίως υπόθεση μεταξύ του Ενάγοντα από τη μια και των Εναγομένων από την άλλη όσον αφορά το ποια πλευρά ευθύνεται και σε ποιο ποσοστό και κατά δεύτερο στη διαδικασία συνεισφοράς μεταξύ των Εναγομένων μόνο αναφορικά με το ποσοστό που ο κάθε εναγόμενος θα πρέπει να επωμισθεί[7]. Στην υπόθεση Χριστοδουλίδης ν. Laser Plastic Industry Ltd
(2005)1 ΑΑΔ σελ. 556, στις σελ. 563 και 564 αναφέρονται τα ακόλουθα: "Ο καταμερισμός της ευθύνης έχει ως συνισταμένη τη συμβολή του καθενός από τα μέρη στην πρόκληση της ζημιάς και το μέτρο είναι η λογική πρόβλεψη των συνεπειών που θα προκύψουν εξαιτίας της παρέκκλισης από το καθήκον επιμέλειας που αναλογεί στο καθένα από τα μέρη." Ως προς το θέμα της αναζήτησης συντρέχουσας αμέλειας το Δικαστήριο ερευνά για την ύπαρξη τέτοιων στοιχείων από τα οποία να καταφαίνεται κατά πόσο ο Ενάγοντας παρέλειψε να ασκήσει εύλογη φροντίδα και επιμέλεια για τη δική του ασφάλεια και έτσι να μπορεί να λεχθεί ότι συνέβαλε στην πρόκληση των δικών του βλαβών ή ζημιάς. Το εύλογα προβλεπτό των συνεπειών των πράξεων του υπέχοντα καθήκον επιμέλειας, του Εναγόμενου, και του τραυματισθέντα, του Ενάγοντα, ως προς την περιφρούρηση της ασφάλειας του, αποτελεί το κοινό μέτρο κρίσης της υπαιτιότητας τους. Στο Σύγγραμμα Munkman on Employer's Liability 15η έκδοση, στη σελ. 204, παρ. 6.10 διαβάζουμε τα εξής σχετικά με τη συντρέχουσα αμέλεια: "6.10 Contributory negligence means some act or omission by the injured person which constituted a fault, in that it was a blameworthy failure to take reasonable care for his or her own safety and which has materially contributed to the damage caused. In Froom v. Butcher
(1976)QB 286 at 291 Lord Denning MR said: 'Negligence depends on a breach of duty, whereas contributory negligence does not. Negligence is a man's carelessness and breach of duty to others. Contributory negligence is a man's carelessness in looking after his own safety. He is guilty of contributory negligence if he ought reasonably to have foreseen that, if he did not act as a reasonable prudent man, he might hurt himself'" Αναφορικά με το θέμα της συντρέχουσας αμέλειας ο Λόρδος Denning στην υπόθεση Jones v. Livox Quarries Ltd
(1952)2 Q.B. 608 στη σελίδα 615 τόνισε ότι: "Although contributory negligence does not depend on a duty of care, it does depend on foreseeability. Just as actionable negligence requires the foresseability of harm to others, so contributory negligence requires the foreseeability of harm to oneself. A person is guilty of contributory negligence if he ought reasonably to have foreseen that, if he did not act as a reasonable, prudent man, he might hurt himself; and in his reckonings he must take into account the possibility of others being careless. " ΕΥΘΥΝΗ ΓΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟ ΕΡΓΟΛΑΒΟ Ο γενικός κανόνας είναι ότι ένας εργοδότης δεν ευθύνεται για την αμέλεια ανεξάρτητου εργολάβου. Με βάση το άρθρο 12
(1)(γ) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου ο εργοδότης δεν ευθύνεται για τα αστικά αδικήματα ανεξάρτητου εργολήπτη ή των υπηρετών του τελευταίου. Στον κανόνα αυτό υπάρχουν αρκετές εξαιρέσεις και μερικές από αυτές ενσωματώνονται στην επιφύλαξη του Άρθρου 12
(1)(γ). Στην πραγματικότητα, ωστόσο, οι πλείστες περιπτώσεις του Άρθρου 12 δεν είναι εξαιρέσεις. Δεν είναι, για παράδειγμα, εξαίρεση η περίπτωση όπου ο εργοδότης ευθύνεται για πράξεις που εξουσιοδότησε ή ενέκρινε ή όπου αυτός συνήψε σύμβαση για τέλεση πράξης παράνομης, γιατί σε τέτοιες περιπτώσεις ο εργοδότης είναι υπεύθυνος ως συναδικοπραγούντας. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση παρέμβασης στο έργο του εργολήπτη. Κύρια εξαίρεση στον κανόνα ότι ένας εργοδότης δεν ευθύνεται για την αμέλεια ανεξάρτητου εργολάβου, είναι αυτή η οποία αναφέρεται σε περιπτώσεις κατά τις οποίες η εργασία που ανατίθεται στον εργολάβο είναι εργασία την οποία ένα πρόσωπο απαιτείτο δια Νόμου να επιτελέσει. Σε τέτοια περίπτωση ο εργοδότης δεν απαλλάσσεται ευθύνης για την κακή εκτέλεση από τον εργολάβο. Όπως αναφέρεται στο Σύγγραμμα Charlesworth & Percy on Negligence, 4η έκδοση, παράγρ. 178, εάν ένας εργοδότης ο οποίος έχει ένα καθήκον, είτε δια νόμου είτε μέσω του κοινοδικαίου να επιτελέσει, συμβάλλεται με ανεξάρτητο εργολάβο για την επιτέλεση αυτού του καθήκοντος αντί να το πράξει ο ίδιος, είναι υπεύθυνος για την αμέλεια του ανεξάρτητου εργολάβου κατά την επιτέλεση του καθήκοντος. Επαφίεται στο Δικαστήριο σε κάθε περίπτωση με βάση τα σχετικά γεγονότα να αποφασίσει αν κάποιος είναι υπηρέτης ή ανεξάρτητος εργολήπτης. Όπως έχει νομολογηθεί το κλασσικό κριτήριο για διαφοροποίηση ενός εργοδοτούμενου από τον ανεξάρτητο εργολάβο είναι το κριτήριο του ελέγχου, δηλ. το δικαίωμα του εργοδότη να ελέγχει τη μέθοδο εργασίας. Αν σύμφωνα με τη σύμβαση εργοδότησης ένα πρόσωπο πράγματι αποκτά το δικαίωμα ελέγχου της μεθόδου εργασίας του άλλου τότε η σύμβαση είναι σύμβαση εργασίας και το πρόσωπο που εργοδοτείται εργοδοτούμενος. ΕΚ ΠΡΟΣΤΗΣΕΩΣ ΕΥΘΥΝΗ ΕΝΑΓΟΜΕΝΩΝ Ήδη εξετάσαμε πιο πάνω την πτυχή που αφορούσε την ευθύνη, την πρωτογενή, που έχει ένας εργοδότης. Απομένει να εξετάσουμε κατά πόσο εγείρεται θέμα εκ προστήσεως ευθύνης των Εναγομένων για παραλείψεις των υπαλλήλων τους που προκάλεσαν ζημιά, στην προκειμένη περίπτωση τον τραυματισμό του Ενάγοντα. Συνοπτικά εκ προστήσεως ευθύνη, βάσει του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου περιορίζεται σε πράξεις αντιπροσώπου ή υπηρέτη κάτω από τους όρους που θέτει το Άρθρο 13 του ΚΕΦ.
- Ανοίγω εδώ μια παρένθεση για να εξετάσω το πότε ένας εργοδότης ευθύνεται για τις πράξεις υπαλλήλου του. Το θέμα αυτό διέπεται από το Άρθρο 13 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.148 το οποίο κωδικοποιεί το αγγλικό κοινοδίκαιο. Ο γενικός κανόνας είναι ότι ο εργοδότης είναι και ο ίδιος υπεύθυνος για τα αστικά αδικήματα του υπαλλήλου του που διαπράχθηκαν κατά τη διάρκεια της απασχόλησης του, είτε ο εργοδότης τα εξουσιοδότησε, είτε όχι και από τα οποία προκαλείται από τον εργοδοτούμενο σε τρίτα πρόσωπα ζημιά και/ή σωματική βλάβη, είτε τα πρόσωπα αυτά είναι συνάδελφοι του υπαλλήλου του του εργοδότη, είτε όχι. Η ευθύνη καλύπτει: (α) παράνομη πράξη ή παράλειψη που ρητά ή σιωπηρά ο εργοδότης εξουσιοδότησε (β) παράνομη πράξη ή παράλειψη που συνιστά μη εξουσιοδοτημένο τρόπο διενέργειας πράγματος που εξουσιοδότησε ο εργοδότης, και (γ) παράνομη και μη εξουσιοδοτημένη πράξη ή παράλειψη που μεταγενέστερα ενέκρινε ο εργοδότης. Το κατά πόσο μια πράξη είναι εντός των ορίων απασχόλησης (in the course of the employment) είναι θέμα πραγματικό. Είναι καθαρό ότι ο εργοδότης ευθύνεται για πράξεις όντως εξουσιοδοτημένες από αυτόν. Αλλά ευθύνεται και για πράξεις που δεν έχει εξουσιοδοτήσει νοουμένου ότι είναι τόσο συνδεδεμένες με πράξεις που έχει εξουσιοδοτήσει ώστε να μπορούν ορθά να θεωρηθούν ως τρόποι - έστω και λανθασμένοι τρόποι - διενέργειας τους[8]. Το γεγονός ότι ο υπάλληλος δεν υπακούει στις οδηγίες του εργοδότη δεν σημαίνει απαραίτητα ότι ενεργεί εκτός των ορίων απασχόλησης. Αξιολόγηση μαρτυρίας σχετικά με την ευθύνη Μέσα στα πλαίσια της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με προσοχή όλους τους μάρτυρες ενώ κατέθεταν ενόρκως ενώπιον μου. Αξιολόγησα τη μαρτυρία τους με βάση το περιεχόμενο, ποιότητα και σύγκριση της με την υπόλοιπη μαρτυρία και καθοδηγούμενη από σειρά παραγόντων που είναι αδύνατο να καταγραφούν εξαντλητικά. Τέτοιοι παράγοντες είναι, μεταξύ άλλων, η σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεων των μαρτύρων και η ύπαρξη σ΄ αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών αντιφάσεων, η λογικοφάνεια και αληθοφάνεια της εκδοχής τους, η ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, οι ευκαιρίες που είχαν να αντιληφθούν τα διαδραματισθέντα, η μνήμη τους και οι λόγοι που είχαν να ενθυμούνται ή να πιστεύουν αυτά για τα οποία καταθέτουν, η πηγή των γνώσεων τους στο βαθμό που αυτές αφορούσαν τα επίδικα γεγονότα κ.τ.λ.[9] Προτού προχωρήσω να αξιολογώ τη μαρτυρία του κάθε μάρτυρα που κατέθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου, θέλω να τονίζω ότι η αξιολόγηση μου δεν έχει περιοριστεί μόνο στην ατομική κρίση της αξιοπιστίας του καθενός μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά την έχω συσχετίσει, αντιπαραβάλει και διερευνήσει με την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων, δηλαδή υποβάλλοντας την στη βάσανο της συνεκτίμησης στο πλαίσιο του συνόλου της μαρτυρίας, με βάση την προσέγγιση που η νομολογία μας επιτάσσει στο θέμα αυτό.[10] Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και εξέτασα σχολαστικά το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους. Ταυτόχρονα, παρακολούθησα με προσοχή την όλη τους συμπεριφορά κατά τη διάρκεια της εξέτασης τους (ύφος και τρόπος που κατέθεταν) και θα προχωρήσω να αναφερθώ στις διαπιστώσεις μου για τον κάθε ένα μάρτυρα ξεχωριστά. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ Θα αξιολογήσω τώρα τη μαρτυρία που προσήχθη σχετικά με τα αίτια πρόκλησης του επίδικου ατυχήματος. Αυτή προέκυψε από πλευράς Ενάγοντα από τη Μ.Ε.1 και Μ.Ε.2 (ενάγων), ενώ από πλευράς Υπεράσπισης Εναγομένης 1 από Μ.Υ.1 και από πλευράς Υπεράσπισης Εναγομένων 3 και 4 από τους Μ.Υ.2 (Εναγόμενο 4). Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΕ1 Αξιολογώντας εν πρώτοις τη μαρτυρία της ΜΕ1 η οποία είναι επιθεωρητής στο Επαρχιακό Γραφείο Επιθεώρησης Εργασίας Λάρνακας και η οποία έχει διερευνήσει το επίδικο ατύχημα λέω ότι ήταν σαφής και θετική. Αναφέρθηκε ξεκάθαρα στις διαπιστώσεις της σχετικά με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες προκλήθηκε το επίδικο ατύχημα έχοντας επισκεφθεί το χώρο του ατυχήματος ένα μήνα περίπου μετά που αυτό επεσυνέβη και έχοντας εξασφαλίσει καταθέσεις από τους εμπλεκόμενους, ήτοι τόσο από πλευράς του τραυματισθέντα Ενάγοντα όσο και από πλευράς του μηχανοδηγού του εκσκαφέα, Εναγόμενου
- Σε ό,τι αφορά το πώς επεσυνέβη το ατύχημα επισημαίνω ότι τα όσα κατέθεσε η ΜΕ1 προέκυψαν κατ' ουσία από τις καταθέσεις που εξασφάλισε από τους εμπλεκόμενους και η μάρτυρας αυτή έχει βασικά μεταφέρει στο Δικαστήριο τις εκδοχές αυτών των ατόμων. Λόγω της ιδιότητας της ΜΕ1 αλλά και της εμπειρίας της ήταν σε θέση να μεταφέρει την άποψη της αναφορικά με τον ορθό τρόπο διεξαγωγής της εργασίας ή, καλύτερα, για το τι έπρεπε να είχε αποφευχθεί από τους εμπλεκόμενους. Ήταν ξεκάθαρη ότι ο εργάτης, δηλαδή ο Ενάγοντας, θα έπρεπε να είχε βγει και να βρίσκεται εκτός της ζώνης εργασίας του εκσκαφέα. Περαιτέρω σε σχέση με το μηχανοδηγό του εκσκαφέα, Εναγόμενο 4 ήταν, επίσης, ξεκάθαρη ότι πριν να ξεκινήσει αυτός την εκσκαφή εντός του αυλακιού θα έπρεπε να είχε ζητήσει από τον Ενάγοντα να βγει και να απομακρυνθεί από το αυλάκι και ότι δεν θα έπρεπε να συνεχίσει την εκσκαφή μέχρι ο Ενάγων να βγει από το αυλάκι. Η ΜΕ1 ήταν συνεπής στη μαρτυρία της καθ' όλη τη διάρκεια της εξέτασης της ενώπιον του Δικαστηρίου. Επισημαίνεται ότι κατά το στάδιο της αντεξέτασης, δεν έχει αμφισβητηθεί η μαρτυρία της, απλώς επιδιώχθη η εξασφάλιση κάποιων περαιτέρω διευκρινίσεων και επεξηγήσεων τις οποίες η ΜΕ1 έδωσε. Κατ' ακολουθία όλων των πιο πάνω η μαρτυρία της γίνεται αποδεκτή. Αξιολόγηση μαρτυρίας Ενάγοντα Αξιολογώντας στη συνέχεια τη μαρτυρία του Ενάγοντα διαπιστώνω ότι ήταν μεν απλή αλλά ταυτόχρονα χαρακτηρίζετο από σαφήνεια και θετικότητα. Περιέγραψε όσον καλύτερα μπορούσε τις συνθήκες κάτω από τις οποίες προκλήθηκε το επίδικο ατύχημα επεξηγώντας όλες τις διεργασίες που προηγήθηκαν. Ήταν απόλυτα σαφής και κατατοπιστικός σε σχέση με το χώρο όπου έγινε το επίδικο ατύχημα και γενικά τη μέθοδο εργασίας που ακολουθήθηκε για σκοπούς εκσκαφής ούτως ώστε να μπορεί να γίνει σύνδεση υφιστάμενων σωλήνων της ΑΗΚ. Αναφερόμενος στον τρόπο εργασίας τόνισε ότι πάντα υπήρχαν οδηγίες να ευρίσκεται ο εργάτης μέσα στο αυλάκι για να βλέπει να μην προκληθεί από τον εκσκαφέα οποιαδήποτε ζημιά στα καλώδια και ο εργάτης να μπορεί με αυτό τον τρόπο ευρισκόμενος μέσα να επιβλέπει. Αντεξεταζόμενος ο Ενάγοντας και κληθείς να εξηγήσει το λόγο που είχε παραμείνει στο αυλάκι κατά τη διάρκεια της εκσκαφής ήταν ξεκάθαρος ότι αν έβγαινε έξω δεν θα έβλεπε αν ο κάδος του εκσκαφέα θα ακουμπούσε τα καλώδια ή όχι και ότι αυτή η διαδικασία γινόταν σε όλες τις δουλειές. Ήταν κατηγορηματικός ότι πάντα είχε οδηγίες να ευρίσκεται στο αυλάκι και αυτό έπραττε ο ίδιος ούτως ώστε να προσέξει να μην κάνει ζημιά σε κανένα καλώδιο. Επισημαίνεται ότι η εκδοχή του για την ύπαρξη των πιο πάνων οδηγιών αναφορικά με τη μέθοδο εργασίας που θα έπρεπε να ακολουθηθεί για τέτοιου είδους εκσκαφές, όπως αυτή που έγινε στην προκειμένη περίπτωση, ουδόλως αμφισβητήθηκε κατά το στάδιο της αντεξέτασης και πέραν του ότι η θέση του επί αυτού του θέματος ήταν σαφής και κατηγορηματική, παρέμεινε αναντίλεκτη. Επίσης ο Ενάγων αντεξεταζόμενος από το συνήγορο των Εναγομένων 3 και 4 απέρριψε κατηγορηματικά την υποβολή ότι ο ίδιος απρόσεκτα είχε κτυπήσει στη «φούχτα» του εκσκαφέα και εξήγησε δίδοντας τη σχετική περιγραφή τι προηγήθηκε της πρόκλησης του επίδικου ατυχήματος. Αξιολογώντας λοιπόν τη μαρτυρία του Ενάγοντα στο σύνολο της και λαμβάνοντας υπόψη και τη ίδια τη συμπεριφορά του από τη θέση του μάρτυρα, είναι η κρίση μου ότι αποτελεί ειλικρινή παράθεση των πραγματικών της υπόθεσης γεγονότων χωρίς οποιαδήποτε προσπάθεια παραποίησης της αλήθειας ή παρουσίασης οποιασδήποτε υπερβολής. Ως επακόλουθο όλων των πιο πάνω αποδέχομαι τη μαρτυρία του Ενάγοντα και συνακόλουθα την εκδοχή του αναφορικά με τις συνθήκες πρόκλησης του επίδικου ατυχήματος. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΥ1 Όσον αφορά τη μαρτυρία του ΜΥ1, Ανώτερου Τεχνικού στο Τμήμα Δημοσίων Έργων λέω από την αρχή ότι χαρακτηρίζετο και αυτή από σαφήνεια και θετικότητα. Εξήγησε με ξεκάθαρο τρόπο τη διαδικασία που ακολουθείται και που ακολουθήθηκε στην προκειμένη περίπτωση και που οδήγησε στην κατακύρωση της προσφοράς για ενοικίαση εκσκαφέα/φορτωτήρα στον Εναγόμενο 2 που ήταν ο προσφοροδότης/εργολάβος και κατέθεσε τα σχετικά έγγραφα. Η μαρτυρία του ΜΥ1 επεκτάθηκε και σε άλλα ζητήματα που είχαν να κάνουν, μεταξύ άλλων, με το ρόλο ενός επιστάτη στο εργοτάξιο και την εργασία που επιτελεί. Και σε σχέση με αυτό το ζήτημα ο ΜΥ1 ήταν απόλυτα κατατοπιστικός και διαφωτιστικός. Ένα άλλο ζήτημα που κάλυψε η μαρτυρία του ήταν και η γνώμη που εξέφρασε αναφορικά με το ότι δεν θα έπρεπε στην προκειμένη περίπτωση να ευρίσκεται εντός του αυλακιού για το οποίο γινόταν εκσκαφή εργάτης. Ο ΜΥ1 ήταν κατηγορηματικός ότι ο Ενάγων δεν έπρεπε να εβρίσκετο τον ουσιώδη χρόνο της εκσκαφής εντός του αυλακιού αλλά απ' έξω και να παρακολουθεί. Επισημαίνεται ότι η μαρτυρία του ΜΥ1 περιορίστηκε στη διατύπωση της δικής του γνώμης αναφορικά με τον ασφαλή τρόπο διεξαγωγής της εργασίας στην προκειμένη περίπτωση και μόνο και όχι στην παράθεση μαρτυρίας σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες προκλήθηκε το επίδικο ατύχημα. Όπως προέκυψε, ξεκάθαρα, ο μάρτυρας αυτός ούτε γνώριζε, ούτε ήταν σε θέση να γνωρίζει πως ακριβώς εξελίχθηκαν τα επίδικα γεγονότα αλλά ούτε γνώριζε κατά πόσο ο Ενάγων είχε συγκεκριμένες οδηγίες - αυτές που ανέφερε ο ίδιος ο Ενάγων - για τον τρόπο και τη μέθοδο εργασίας στη συγκεκριμένη περίπτωση. Ομιλούσε καθαρά θεωρητικά και, σε πολλές περιπτώσεις, όπως εξάλλου προέκυψε από τα ίδια τα λεγόμενα του, προέβαινε σε εικασίες για το τι πιθανόν να είχε λεχθεί στον Ενάγοντα από τον επιστάτη του και γενικά τις οδηγίες που θα του είχε δώσει εφόσον, όπως ρητά ο ίδιος ανέφερε, το συνεργείο που αφορούσε την εργασία που έγινε στην παρούσα υπόθεση δεν ήταν στη δική του δικαιοδοσία για να έχει αυτός ιδίαν αντίληψη των σχετικών γεγονότων. Επαναλαμβάνω. Ενώ ο μάρτυρας αυτός έχει εκφράσει τη γνώμη του σε σχέση με τον ορθό και ασφαλή τρόπο διεξαγωγής της εργασίας στην προκειμένη περίπτωση, όπως προέκυψε, δεν γνώριζε και δεν ήταν σε θέση να πει κατά πόσο στη συγκεκριμένη περίπτωση είχαν δοθεί οι κατάλληλες οδηγίες οι οποίες να συνάδουν με τον ορθό και ασφαλή τρόπο διεξαγωγής της εργασίας όπως, επίσης, και το κατά πόσο γινόταν επιτήρηση για να διαπιστωθεί κατά πόσο εφαρμόζετο στην πράξη ασφαλές σύστημα εργασίας όπως αυτό που υποστήριξε ο ΜΥ
- Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ1 και κληθείς να εκφράσει τη γνώμη του σε σχέση με τον ορθό και ασφαλισμένο τρόπο διεξαγωγής της εργασίας στην προκειμένη περίπτωση ήταν ξεκάθαρος ακόμα μια φορά και κατηγορηματικός συνάμα ότι από τη μια ο Ενάγων θα έπρεπε να καθοδηγεί τον μηχανοδηγό του εκσκαφέα και από την άλλη κατά τη συγκεκριμένη στιγμή της εκσκαφής εντός του αυλακιού ο Ενάγων δεν θα έπρεπε να ήταν εντός αυτού αλλά απ' έξω και να παρακολουθεί. Περαιτέρω ήταν κατηγορηματικός ότι για τη συγκεκριμένη εργασία δεν ήταν αναγκαίο να υπάρχει και άλλο άτομο για σκοπούς καθοδήγησης ή παρακολούθησης της εργασίας τονίζοντας ότι ο χώρος ήταν περιορισμένος και ο τρόπος εργασίας συγκεκριμένος. Θεωρώ ότι τόσο στο στάδιο της κύριας εξέτασης του όσο και στο στάδιο της αντεξέτασης ο ΜΥ1 ήταν πλήρως επεξηγηματικός και διαφωτιστικός αναφορικά με τον ενδεικνυόμενο τρόπο εργασίας στην υπό εξέταση υπόθεση και παρά το γεγονός ότι ο ίδιος, όπως εξάλλου το ανέφερε, δεν γνώριζε εξ ιδίας γνώσης τα περιστατικά της προκειμένης περίπτωσης και το πώς εξελίχθηκαν τα γεγονότα που είχαν ως αποτέλεσμα την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος, ήταν σε θέση να εκφράσει τη γνώμη του με βάση την ιδιότητα και την εμπειρία του για τον ενδεικνυόμενο τρόπο εργασίας. Πιστεύω ότι αναφερόμενος σε αυτό το ζήτημα έδωσε κάθε επεξήγηση που ήταν αναγκαία και οι απαντήσεις του στις ερωτήσεις που του τέθηκαν για το συγκεκριμένο ζήτημα ήταν απόλυτα τεκμηριωμένες. Κατά συνέπεια η γνώμη που εξέφρασε για τον ορθό και ασφαλή τρόπο και μέθοδο εργασίας στην προκειμένη περίπτωση γίνεται αποδεκτή. Αξιολόγηση μαρτυρίας Εναγομένου 4 (ΜΥ2) Εξετάζοντας στη συνέχεια τη μαρτυρία του Εναγόμενου 4 διαπίστωσα ότι προσπάθησε σε κάποιο βαθμό να υποβαθμίσει τη δική του ευθύνη και τις δικές του ενέργειες κατά τη διάρκεια του επίδικου συμβάντος ισχυριζόμενος βασικά ότι στη συγκεκριμένη εργασία δεν υπήρχε το στοιχείο του κινδύνου υπό την έννοια της πρόκλησης τραυματισμού στον Ενάγοντα και ότι ο μόνος κίνδυνος ήταν να μην κάνουν ζημιά στις υφιστάμενες σωλήνες. Προσπάθησε, επίσης, να επιρρίψει την ευθύνη στον Ενάγοντα λέγοντας ότι αν ο Ενάγων ένιωθε ανασφαλής θα έπρεπε τη στιγμή που ο Εναγόμενος άνοιξε τον κάδο του εκσκαφέα του να βγει έξω από το αυλάκι και ακόμη ότι αν ο Ενάγοντας έβλεπε ότι χρειαζόταν άλλο άτομο να το έπραττε. Ενώ από τη μια δέχτηκε ότι οι εργάτες θα πρέπει να βρίσκονται σε απόσταση ασφαλείας και ότι στην περίμετρο εργασίας του εκσκαφέα δεν επιτρέπεται να βρίσκονται οι εργάτες, αντιλαμβανόμενος και ο ίδιος τους προφανείς κινδύνους που εγκυμονούντον από κάτι τέτοιο, από την άλλη προσπάθησε να παρουσιάσει ότι ο Ενάγων τη στιγμή που ξεκίνησε τη διαδικασία της εκσκαφής ο Εναγόμενος 4 βρισκόταν σε απόσταση ασφαλείας πηγαίνοντας 3 μέτρα πιο πίσω από το σημείο που ο Ενάγων είχε υποδείξει στον Εναγόμενο 4 για την εκσκαφή του. Τα όσα κατέθεσε ο Εναγόμενος 4 σε σχέση με τον τρόπο που θα έπρεπε να τοποθετηθεί ο εκσκαφέας για να γίνει η εκσκαφή στο συγκεκριμένο αυλάκι δεν έχουν αμφισβητηθεί αλλά πέραν τούτου θεωρώ ότι για το ζήτημα αυτό ήταν απόλυτα θετικός και ξεκάθαρος και εξήγησε για ποιο λόγο η ορατότητα του ήταν περιορισμένη με βάση τις συνθήκες κάτω από τις οποίες θα γινόταν η εκσκαφή. Περιγράφοντας το πώς έγινε το επίδικο ατύχημα ήταν εμφανής, κατά την άποψη μου, η προσπάθεια του να παρουσιάσει ότι είχε διερωτηθεί και ο ίδιος για το πώς ο Ενάγων είχε τραυματιστεί ενώ κατά τα άλλα σε άλλα σημεία της μαρτυρίας του προέκυψε ότι αναγνώριζε το γεγονός ότι δεν είχε ορατότητα όταν ξεκίνησε η εκσκαφή και ότι δεν μπορούσε κατ' εκείνο το στάδιο να βλέπει τον Ενάγοντα παρά μόνο από τη μέση και πάνω. Κατ' ακολουθία της πιο πάνω αξιολόγησης επί των αμφισβητουμένων της υπόθεσης σημείων δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του. Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω αξιολόγησης προχωρώ να διατυπώσω τα ευρήματα του Δικαστηρίου αναφορικά με το ζήτημα της ευθύνης. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ Ø Ο Ενάγων κατά τον ουσιώδη χρόνο εργάζετο ως εργάτης κατασκευών στο Τμήμα Δημοσίων Έργων Λάρνακας και η Εναγόμενη 1 ήταν εργοδότης του. Ø Ο Εναγόμενος 2 κατά τον ουσιώδη χρόνο ενοικίασε στην Εναγόμενη 1 τον εκσκαφέα/φορτωτήρα με αριθμό εγγραφής ΗΗΥ350 με βάση την προσφορά υπ' αρ. Δ.Τ.Ε (ΕΜ.ΛΚΑ) ΕΑΠ 36/2004 η οποία κατακυρώθηκε στον Εναγόμενο 2 τον Νοέμβριο του 2004 με επιστολή ημερ. 8.11.2004 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 13). Αφού ο Εναγόμενος 2 προσκόμισε τα απαιτούμενα έγγραφα που ζητούνταν από την προσφορά (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 14) εν συνεχεία ειδοποιήθηκε για την έναρξη της εργασίας με την επιστολή ημερ. 31.12.04 (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 15). Ø Η Εναγόμενη εταιρεία 3 κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν ιδιοκτήτρια του εκσκαφέα/φορτωτήρα με αρ. εγγ. ΗΗΥ
- Ø Ο Εναγόμενος 4 κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν Διευθυντής και μέτοχος της Εναγόμενης εταιρείας 3 και χειριστής του εκσκαφέα/φορτωτήτα ΗΗΥ
- Ø Στις 9.3.05 ο Ενάγων πήγε μαζί με το υπόλοιπο συνεργείο στο δρόμο Ξυλοτύμπου-Ορμήδειας όπου εκεί εκτελούνταν εργασίες από το Τμήμα Δημοσίων Έργων Λάρνακας για υπογειοποίηση καλωδίων του οδικού φωτισμού. Εκείνη την ημέρα ο Ενάγων μαζί με τον Εναγόμενο 4 - οδηγό του εκσκαφέα/φορτωτήρα - ασχολούνταν με την εκσκαφή αυλακιού ώστε να γίνει σύνδεση των υφισταμένων σωλήνων της ΑΗΚ με άλλες. Στον τόπο εργασίας υπήρχε ένα αυλάκι σκαμμένο από την ΑΗΚ. Στην προσπάθεια τους να αρχίσουν την εκσκαφή για να γίνει σύνδεση των υφιστάμενων σωλήνων με άλλες ο Εναγόμενος 4 χρησιμοποιώντας τον εκσκαφέα του καθάρισε ορισμένα από τα ξένα χώματα μέχρι σ' ένα σημείο για να μην κάνει ζημιά σε υφιστάμενες σωλήνες. Ο εκσκαφέας ακούμπησε σε σκυρόδεμα και τότε ο Ενάγων πήρε την τσάππα του και κατέβηκε μέσα το αυλάκι για να καθαρίσει. Αφού καθάρισε το μπετόν αφαιρώντας πλάκες άμμου στη συνέχεια ο Ενάγων υπέδειξε στον Εναγόμενο 4 να ξεκινήσει από ένα σημείου που του έδειξε. Του υπέδειξε από πού να αρχίσει να καθαρίζει μέσα στο αυλάκι. Ο Εναγόμενος 4 έφερε τον κάδο του εκσκαφέα μέσα στο αυλάκι και προσπάθησε να φτάσει στο σημείο όπου του είχε υποδείξει ο Ενάγων. Στην προσπάθεια του ο Εναγόμενος 4 να φτάσει με τον εκσκαφέα του στο σημείο που του υπέδειξε ο Ενάγων ανοίγοντας τον κάδο του ήρθε προς το μέρος του Ενάγοντα ο οποίος εβρισκόμενος κατ' εκείνη τη στιγμή εντός του αυλακιού προσπάθησε να βγει έξω από το αυλάκι ανεπιτυχώς με αποτέλεσμα να συμπιεστεί το γόνατο του δεξιού ποδιού του στο τοίχωμα του αυλακιού και να τραυματισθεί. Ø Στην προκείμενη περίπτωση ο εκσκαφέας ήταν τοποθετημένος στο κέντρο, δηλαδή οι τροχοί του τοποθετήθηκαν πάνω από το αυλάκι ενώ συνήθως τοποθετείται από την αρχή δεξιά ή αριστερά του σημείου εκσκαφής και μ' αυτό τον τρόπο ο μηχανοδηγός μπορεί να βλέπει κάνοντας την εργασία του, έχει, δηλαδή, ορατότητα. Στη συγκεκριμένη, όμως, περίπτωση δεν μπορούσε ο εκσκαφέας να τοποθετηθεί δεξιά ή αριστερά του αυλακιού γιατί το αυλάκι ήταν ήδη σκαμμένο και δεν μπορούσε να στερεωθεί το ένα πόδι του εκσκαφέα δεξιά ή αριστερά. Ο Εναγόμενος 4 για να δει το σημείο που του υπέδειξε ο Ενάγων για εκσκαφή έγειρε προς τα δεξιά και από το σημείο που του υπέδειξε ο Ενάγων προς εκείνον είχε ορατότητα. Όμως από τη φούχτα του εκσκαφέα και πίσω όπου ευρισκόταν ο Ενάγων δεν είχε ορατότητα. Κατά τη στιγμή που ο Εναγόμενο 4 έφερε τον κάδο μέσα στο αυλάκι και άνοιξε την πίγα για να φύγουν τα χώματα από τους σωλήνες δεν είχε ορατότητα και μπορούσε να δει τον Ενάγοντα μόνο από τη μέση και πάνω. Ø Στον Ενάγοντα για εργασίες όπως αυτή που αφορούσε η προκειμένη περίπτωση δίδονταν πάντοτε οδηγίες από τους εργοδότες του να βρίσκεται μέσα στο αυλάκι στο οποίο γινόταν εκσκαφή για να αποφεύγεται η πρόκληση οποιασδήποτε ζημιάς στα καλώδια από τη διαδικασία εκσκαφής από τον εκσκαφέα. Αυτή η διαδικασία ακολουθείτο σε όλες τις δουλειές τέτοιας φύσεως. Ø Ο Ενάγων ήταν ένας έμπειρος εργάτης κατασκευών ο οποίος εργάζετο στο Τμήμα Δημοσίων Έργων από το 1998 δηλαδή 7 χρόνια πριν να επισυμβεί το επίδικο ατύχημα και με προηγούμενη εμπειρία τον ιδιωτικό τομέα εργαζόμενος στην εταιρεία MEDCON και έχοντας πείρα σε εργασία που είχε να κάνει με εκσκαφείς και έχοντας ασχοληθεί ξανά με την ίδια εργασία όπως αυτή που έγινε πριν επισυμβεί το ατύχημα. Ø Στις 9.3.05 ο Α. Πάππουλος Υπεύθυνος του συγκεκριμένου συνεργείου και της συγκεκριμένης εργασίας και Αρχιεπιστάτης του Τμήματος Δημοσίων Έργων είχε φτάσει στο χώρο του έργου του έδωσε οδηγίες να πάνε ο Ενάγων και ο Εναγόμενος 4 μαζί να κάνουν εκσκαφή και να βρουν την αρχή των σωλήνων της ΑΗΚ. Ø Την πιο πάνω ημέρα ο Επιστάτης του έργου Κώστας Λαός απουσίαζε με άδεια ασθενείας. Ø Το αυλάκι μέσα στο οποίο εργαζόταν ο Ενάγων και ο Εναγόμενος 4 ήταν πλάτους 80εκ και βάθος 90εκ περίπου. Ø Ο ορθός και ασφαλής τρόπος και ή μέθοδος εκτέλεσης εργασίας στην προκειμένη περίπτωση ήταν ο ακόλουθος: v Ο Ενάγων δεν θα έπρεπε να ευρισκόταν μέσα στο αυλάκι την ώρα που ο εκσκαφέας έσκαφτε μέσα σ' αυτό. Τη συγκεκριμένη στιγμή της εκσκαφής ο Ενάγων θα έπρεπε να ευρίσκεται έξω και να κατευθύνει τον εκσκαφέα. Με άλλα λόγια θα έπρεπε ο Ενάγων να βγει εκτός της ζώνης και/ή περιμέτρου εργασίας του εκσκαφέα. v Ο οδηγός του εκσκαφέα λόγω της θέσης του δεν μπορούσε να έχει οπτική επαφή πίσω από τον κάδο για να μπορεί να δει από μόνος του τι ακριβώς υπήρχε κατά τη διάρκεια της εκσκαφής και γι' αυτό θα έπρεπε να υπάρχει κάποιος που να τον καθοδηγεί. Πριν ξεκινήσει εκσκαφή θα έπρεπε να βεβαιωθεί ότι ο Ενάγων είχε απομακρυνθεί από το αυλάκι και δεν θα έπρεπε να συνεχίσει την εκσκαφή μέχρις ότου να βγει ο Ενάγων από το αυλάκι. ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙΣ-ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Υπό το φως των πιο πάνω ευρημάτων και διαπιστώσεων μπορούν να εξαχθούν τα ακόλουθα συμπεράσματα: ® Ενώ γινόταν εκσκαφή και/ή καθαρισμός χωμάτων από τον οδηγό του εκσκαφέα ο ίδιος ο Ενάγων παραμένοντας μέσα στο αυλάκι και εντός της περιμέτρου εργασίας του εκσκαφέα είχε εκθέσει μ' αυτόν τον τρόπο τον εαυτό του σε κίνδυνο να έλθει σε επαφή με τον εκσκαφέα και να τραυματισθεί. ® Παράλληλα ο χειριστής/οδηγός του εκσκαφέα παρά το γεγονός ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο της εκσκαφής δεν είχε οπτική επαφή με τον Ενάγοντα και παρά το γεγονός ότι γνώριζε ότι ο Ενάγων ευρισκόταν μέσα στο αυλάκι και δεν είχε εξέλθει αυτού επέλεξε να συνεχίσει να κάνει την εκσκαφή και/ή να αφαιρεί χώματα αγνοώντας, προφανώς, τον Ενάγοντα και αδιαφορώντας για το που αυτός ευρισκόταν και για το αν θα ήταν ενδεχόμενο να προκαλείτο οποιοσδήποτε τραυματισμός σ' αυτό από τον εν λόγω τρόπο διεξαγωγής της εργασίας του. Ευθύνη Εναγόμενης 1 υπό την ιδιότητα της ως εργοδότης Στην προκειμένη περίπτωση οι Εναγόμενοι 1 ως εργοδότες του Ενάγοντα είχαν υποχρέωση να διασφαλίσουν την ασφάλεια και την υγεία του, να του παρέχουν ασφαλή μέθοδο εργασίας που να μην εγκυμονεί προβλεπτούς και αχρείαστους κινδύνους και να δίδουν σ' αυτό τις κατάλληλες οδηγίες για τους σκοπούς διεκπεραίωσης της εργασίας του. Όπως προέκυψε από τα ευρήματα του Δικαστηρίου για εργασίες όπως αυτή που αφορούσε η προκειμένη περίπτωση δίδονταν από μέρους της Εναγόμενης 1 πάντοτε οδηγίες ο εργάτης να βρίσκεται μέσα στο αυλάκι στο οποίο γινόταν εκσκαφή για να αποφεύγεται η πρόκληση οποιασδήποτε ζημιάς στα καλώδια από τη διαδικασία εκσκαφής από τον εκσκαφέα. Αυτή η διαδικασία ακολουθείτο σε όλες τις δουλείες τέτοιας φύσεως. Περαιτέρω, όπως προέκυψε από τα ευρήματα και διαπιστώσεις του Δικαστηρίου τη συγκεκριμένη στιγμή της εκσκαφής ο εργάτης δεν θα έπρεπε να βρίσκεται μέσα στο αυλάκι αλλά θα έπρεπε να βρίσκεται έξω και να κατευθύνει τον εκσκαφέα. Με άλλα λόγια θα έπρεπε ο εργάτης να βρίσκεται εκτός της ζώνης και ή περιμέτρου εργασίας του εκσκαφέα. Αυτός λοιπόν ήταν ο ορθός και ασφαλής τρόπος διεξαγωγής και εκτέλεσης της συγκεκριμένης εργασίας. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω προκύπτει, επομένως, ως συμπέρασμα ότι στην προκειμένη περίπτωση εφαρμόζετο ένα ανασφαλές σύστημα εργασίας με την ύπαρξη λανθασμένων οδηγιών για τον τρόπο εκτέλεσης της συγκεκριμένης εργασίας. Περαιτέρω προκύπτει ότι δεν υπήρχε επιτήρηση και ή αποτελεσματική επιτήρηση και διασφάλιση εκτέλεσης της συγκεκριμένης εργασίας σύμφωνα με το ασφαλές σύστημα εργασία που περιγράφηκε ανωτέρω. Κατά συνέπεια διαπιστώνεται η παράλειψη της Εναγόμενης 1 να υποδείξει και συνάμα να διατηρεί ένα ασφαλές σύστημα και μέθοδο εργασίας καθώς και η παράλειψη της να ασκήσει λογική φροντίδα έναντι του θύματος-Ενάγοντα. Όπως τονίσθηκε στη σχετικά πρόσφατη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση L.P. Transbeton Ltd v. Σταύρου κα.
(2009)1 ΑΑΔ 304 στη σελίδα 313: "Όταν υπάρχει καθήκον παροχής ασφαλούς συστήματος εργασίας εκ μέρους του εργοδότη, αυτός δεν επιτελεί το καθήκον του απλά και μόνο παρέχοντας ασφαλές σύστημα εργασίας, αλλά επιπρόσθετα πρέπει να λάβει και εύλογα μέτρα για να διασφαλίσει ότι το σύστημα επιτηρείται και εφαρμόζεται. Αυτό εξυπακούει την παροχή οδηγιών προς τους εργοδοτούμενους και επίσης κάποιας μορφής εποπτεία και επίβλεψη του συστήματος εργασίας." Κατά πόσο εγείρεται θέμα συντρέχουσας αμέλειας από μέρος του Ενάγοντα Το γεγονός ότι ο Ενάγων ήταν έμπειρος εργάτης κατασκευών και ακολουθούσε μια μέθοδο εκτέλεσης εργασίας η οποία εγκυμονούσε προφανείς κινδύνους δεν συνιστά συντρέχουσα αμέλεια εκ μέρους του εφόσον ο Ενάγων ακολουθούσε την μέθοδο εκτέλεσης εργασίας που είχε καθοριστεί από τους εργοδότες του και η οποία αποτελούσε συνηθισμένη πρακτική και διαδικασία σε τέτοιου είδους εργασίες σε εκσκαφές αυλακιών. Για το ζήτημα αυτό είναι χρήσιμο, πιστεύω, να παραπέμψω στο Σύγγραμμα MUNKMAN ON EMPLOYER'S LIABILITY 15η έκδοση σελ. 222, παράγραφος 6.65 όπου αναφέρονται τα εξής: "6.65 It is also not necessarily negligent for a worker to follow the method of work accepted by the employer, even if it involves obvious risk. It is not the duty of a worker to break way from the employer's methods and devise a safer system, although he may have as much skill and experience as the employer." Στην ίδια σελίδα του πιο πάνω Συγγράμματος γίνεται παραπομπή στην απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ιρλανδίας Stewart v. Killeen Paper Mills Ltd
(1959)IR 436 όπου τονίστηκε ότι όπου αποδεικνύεται η ύπαρξη μιας συνηθισμένης πρακτικής η οποία δεν ελέγχεται και για την οποία θα έπρεπε ο εργοδότης να ήταν ενήμερος όπως, επίσης, και για τους κινδύνους που εγκυμονούσε μια τέτοια πρακτική είναι δύσκολο να αποδοθεί στον εργαζόμενο συντρέχουσα αμέλεια επειδή εφαρμόζει μια τέτοια πρακτική. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα από τη σελίδα 449: "(the court).is entitled to take into account that the action was taken by the workman in furtherance of the interest of his master and that zeal may have dulled the edge of caution: that the action was one undertaken to meet a situation where if anything was to be done it had to be rapidly and without deliberation: and that, if the act was one which was customarily preformed, the master ought to have been aware of the practice and its danger, and ought to have taken steps to forbid it. Where it can be shown that a regular practice exists unchecked it is difficult to convict of contributory negligence a workman who follows such practice." Στο ίδιο Σύγγραμμα γίνεται επίσης αναφορά στην υπόθεση Moffat v. Atlas Hydraulic Loaders Ltd
(1992)STL 1123, OH στην οποία ο εργοδοτούμενος είχε τραυματιστεί ενώ καθάριζε μία μηχανή που βρισκόταν σε λειτουργία και δεν ήταν καλυμμένη ενεργώντας σύμφωνα με τη συνηθισμένη πρακτική. Κρίθηκε ότι ο εργοδοτούμενος ήταν ένας ενθουσιώδης και πρόθυμος υπάλληλος που επιθυμούσε να προχωρήσει με τη δουλειά του όσο καλύτερα μπορούσε και ο οποίος τον ουσιώδη χρόνο δεν είχε προβληματιστεί ιδιαίτερα για το λόγο που είχε ακολουθήσει αυτή τη συγκεκριμένη μέθοδο εργασίας. Τονίστηκε ότι τέτοιοι υπαλλήλοι θα πρέπει να προστατεύονται από τις συνέπειες της δικής τους προθυμίας και ενθουσιασμού και η κατάληξη ήταν ότι δεν υπήρχε συντρέχουσα αμέλεια από τον εργοδοτούμενο. Παραθέτω πιο κάτω σχετικό απόσπασμα όπως μεταφέρεται στο πιο πάνω Σύγγραμμα στη σελ. 223: "The pursuer was found to b e 'a keen and willing employee who had been anxious to get on with his job, as best he could, and who had not, at the time, given any great deal of thought as to how or why he adopted a particular method of work.Such employees must, of course, be protected against the consequences of their own zeal and enthusiasm.' (per Lord Mainoch at 1124), hence no contributory negligence" Ευθύνη Εναγομένου 4 Όσον αφορά τον Εναγόμενο 4, χειριστή/οδηγό του εκσκαφέα, με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου και τις σχετικές διαπιστώσεις προέκυψε ότι, παρά το γεγονός ότι κατά τον ουσιώδη χρόνο της εκσκαφής δεν είχε οπτική επαφή με τον Ενάγοντα και παρά το γεγονός ότι γνώριζε ότι ο Ενάγων ευρισκόταν μέσα στο αυλάκι και δεν είχε εξέλθει αυτού, επέλεξε να συνεχίσει να κάνει την εκσκαφή και/ή να αφαιρεί χώματα αγνοώντας, προφανώς, τον Ενάγοντα και αδιαφορώντας για το που αυτός ευρισκόταν και για το αν θα ήταν ενδεχόμενο να προκαλείτο οποιοσδήποτε τραυματισμός σ' αυτό από τον εν λόγω τρόπο διεξαγωγής της εργασίας του. Κατά συνέπεια υπάρχει αμέλεια εκ μέρους του η οποία συνίσταται στο ότι παρέλειψε να βεβαιωθεί ότι ο Ενάγων βρισκόταν εκτός του αυλακιού προτού θέσει σε λειτουργία τον εκσκαφέα και ανοίξει τον κάδο. Περαιτέρω πριν ξεκινήσει εκσκαφή θα έπρεπε να βεβαιωθεί ότι ο Ενάγων είχε απομακρυνθεί από το αυλάκι και δεν θα έπρεπε να συνεχίσει την εκσκαφή μέχρι να βγει ο Ενάγων από το αυλάκι. Ευθύνη Εναγομένου 3 - Eκ προστήσεως ευθύνη Το επόμενο θέμα που εγείρεται είναι κατά πόσο εγείρεται οποιαδήποτε εκ προστήσεως ευθύνη σε βάρος της Εναγομένης 3 η οποία ήταν ιδιοκτήτρια του εκσκαφέα και στην οποία εταιρεία ο Εναγόμενος 4 ήταν διευθυντής και μέτοχος. Όπως έχει νομολογηθεί ο διευθυντής μιας εταιρείας είναι μεν αξιωματούχος της αλλά ταυτόχρονα και αντιπρόσωπος της[11]. Κατά συνέπεια λαμβάνοντας, επίσης, υπόψη το γεγονός ότι ο Εναγόμενος 4 κατά τον ουσιώδη χρόνο ήτο ο χειριστής του εκσκαφέα και ενεργούσε για λογαριασμό της εταιρείας που ήταν ιδιοκτήτρια του εκσκαφέα θεωρώ ότι ο Εναγόμενος 4 πρέπει να λογισθεί ως αντιπρόσωπος της με αποτέλεσμα η Εναγόμενη 4 να είναι εκ πρόστησεως υπεύθυνη για την αμέλεια που ο Εναγόμενος 4 επέδειξε στο επίδικο ατύχημα. Κατά πόσο η Εναγόμενη αρ. 1 υπέχει εκ προστήσεως ευθύνη για την αμέλεια του Εναγομένου 4 στη βάση των αρχών "δανεισμού υπηρέτη" Το επόμενο θέμα που χρήζει εξέτασης είναι κατά πόσο η Εναγόμενη 1 που είναι το Τμήμα Δημοσίων Έργων και εκτελούσε εργασίες για υπογειοποίηση καλωδίων οδικού φωτισμού στον τόπο όπου έγινε το επίδικο ατύχημα θα μπορούσε να φέρει οποιαδήποτε ευθύνη για την αμέλεια που έχει επιδειχθεί από πλευράς του χειριστή του εκσκαφέα στη βάση του ότι είχε "δανειστεί" εκσκαφέα και χειριστή για τους σκοπούς διεκπεραίωσης συγκεκριμένης εργασίας στον τόπο όπου έγινε το ατύχημα. Το ζήτημα εγείρεται διότι για τους σκοπούς της συγκεκριμένης εργασίας εκσκαφής η εργασία του χειριστή του εκσκαφέα εποπτευόταν και ήταν υπό την επίβλεψη και επιτήρηση των Δημοσίων Έργων. Τέτοιας φύσεως ζήτημα έχει εξεταστεί τόσο σε Αγγλική όσο και Κυπριακή νομολογία στην οποία θα αναφερθούμε στη συνέχεια[12]. Στην Αγγλική υπόθεση Mersey Docks Harbour Board v. Coggins and Griffiths (Liverpool) Ltd
(1946)2 All E.R. 345 οι εφεσείοντες είχαν ενοικιάσει ένα γερανό στους εφεσίβλητους που ήταν εταιρεία στιβαδόρων για εκφόρτωση πλοίου. Οι εφεσείοντες παραχώρησαν και τον οδηγό του γερανού ο οποίος ήταν κανονικά εργοδοτούμενός τους για να χειρίζεται τον γερανό. Για τη χρονική περίοδο της σύμβασης ενοικιάσεως η εργασία του οδηγού του γερανού εποπτευόταν από τους υπαλλήλους των εφεσιβλήτων. Η εποπτεία δεν επεκτεινόταν στον έλεγχο της διακυβέρνησης του γερανού. Κατά τη διάρκεια της εκφόρτωσης ο οδηγός του γερανού λόγω κακού χειρισμού κατά τη διακυβέρνηση του γερανού τραυμάτισε ένα τρίτο πρόσωπο. Αποφασίστηκε ότι ο έλεγχος των εφεσιβλήτων εφόσον δεν επεκτεινόταν και στους χειρισμούς του οδηγού κατά τη διακυβέρνηση του γερανού οι εφεσείοντες παρέμεναν υπεύθυνοι για την αμέλεια του οδηγού. Παραθέτω σχετικό απόσπασμα του Λόρδου McMillan από την πιο πάνω απόφαση: "The stevedores were entitled to tell him where to go, what parcels to lift, and where to take them, i.e., they could direct him as to what they wanted him to do, but they had no authority to tell him how he was to handle the crane in doing his work. In driving the crane, which was the board's property confided to his charge, he was acting as the servant of the board, not as the servant of the stevedores. It was not in consequence of any order of the stevedores that he negligently ran down the plaintiff. It was in consequence of his negligence in driving the crane, that is to say, in performing the work which he was employed by the board to do." Στην υπόθεση Ιωάννου & Παρασκευαϊδης Λτδ ν. Πάνια κ.α.
(2005)1ΑΑΔ 232 ο πρώτος εφεσίβλητος, ο οποίος εργαζόταν ως καλουψιής στην 2η εφεσίβλητη, εταιρεία κατασκευής καλουπιών, τραυματίστηκε σοβαρά κατά τη διάρκεια της εργασίας του σε υπό ανέγερση οικοδομή στην είσοδο της Λευκωσίας, εργολάβος της οποίας ήταν η εφεσείουσα. Το ατύχημα συνέβηκε όταν ο χειριστής γερανού που ανήκε στην εφεσείουσα έκαμε απότομη κίνηση με αποτέλεσμα καλούπι που ανυψώνετο για να μεταφερθεί στο σημείο όπου θα ετοποθετείτο να κινηθεί απότομα, να κτυπήσει τον 1ο εφεσίβλητο στο στήθος και να τον σπρώξει στο κενό με αποτέλεσμα να πέσει και να τραυματιστεί από το δεύτερο όροφο της ανεγειρόμενης οικοδομής. Ο 1ος εφεσίβλητος κίνησε αγωγή για αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες, απώλεια και ζημιά που υπέστη τόσο εναντίον της εφεσείουσας όσο και της 2ης εφεσίβλητης οι οποίες επέρριπταν την ευθύνη η μια στην άλλη όπως και στον ίδιο. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέδωσε αποκλειστική εκ προστήσεως ευθύνη στην εφεσείουσα αφού έκρινε ότι το όλο σύστημα εργασίας βρισκόταν υπό τον έλεγχο της. Η 2η εφεσίβλητη διέθεσε απλώς ορισμένους εργαζόμενους οι οποίοι εντάχθηκαν στο σύστημα εργασίας της. Ο πλήρης και αποκλειστικός έλεγχος των εν λόγω εργαζομένων είχε μεταβιβαστεί στην εφεσείουσα, η οποία, ως εκ τούτου, ανέλαβε ευθύνη ως εργοδότης. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι ορθά είχε αποδοθεί στην εφεσείουσα, εργοδότη του χειριστή του γερανού δικής της ιδιοκτησίας για αμέλεια του χειριστή εφόσον η δεύτερη εφεσίβλητη, εταιρεία κατασκευής καλουπιών δεν είχε τον έλεγχο αναφορικά με τον τρόπο χειρισμού του γερανού από τον οδηγό του. Στην υπόθεση Μεταφορική εταιρεία Γ&Μ Περικλέους Λτδ ν. Αντώνη Μιχαήλ υπό την ιδιότητα του ως Διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντος Ευάγγελου Μιχαήλ κ.α.
(2000)1 ΑΑΔ 1661 ο αποβιώσας, υπάλληλος των εφεσειόντων έχασε τη ζωή του κατά την εκτέλεση της εργασίας του ως μεταφορέας επίπλων. Το ατύχημα συνέβηκε όταν κλωβός που ανήκε στους εφεσείοντες και χρησιμοποιείτο για τη φορτοεκφόρτωση επίπλων είχε προσδεθεί με λανθασμένο τρόπο σε γερανό, τον οποίο οι εφεσείοντες εξασφάλισαν από τους εφεσίβλητους 2, με αποτέλεσμα μετά την έναρξη της κατάβασής του, ο φορτωμένος κλωβός να γείρει προς τα κάτω και ο αποβιώσας ο οποίος ήταν μέσα σ' αυτόν να βρεθεί στο κενό και να πέσει στο έδαφος από ύψος 12 περίπου μέτρων. Ο διαχειριστής της περιουσίας του καταχώρησε αγωγή για αποζημιώσεις. Το πρωτόδικο Δικαστήριο επιμέρισε την ευθύνη του αποβιώσαντος σε ποσοστό 20% λόγω του ότι τοποθέτησε με τρόπο ακανόνιστο περισσότερα έπιπλα στον κλωβό και την ευθύνη των εφεσειόντων σε ποσοστό 80% λόγω παραλείψεως τους ως εργοδότες να προμηθεύσουν ασφαλές σύστημα εργασίας και να εποπτεύουν κατάλληλα την διεξαγωγή των εργασιών. Οι εφεσίβλητοι 2 απαλλάγησαν κάθε ευθύνης για το ατύχημα. Όπως έχει ειπωθεί οι εφεσίβλητοι 2 απαλλάχθηκαν κάθε ευθύνης για το δυστύχημα. Οι λόγοι για τους οποίους το Δικαστήριο απάλλαξε τους εφεσίβλητους 2 εμπεριέχονται στο πιο κάτω απόσπασμα της απόφασης(που αναφέρεται στις σελ. 1666-1667 της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου): "Αυτό που είχαν αναλάβει να κάμουν ήταν η προμήθεια γερανού, οδηγού του γερανού και γάντζου. Καθήκον τους ήταν η ανύψωση του κλωβού των εναγομένων 1 που οι τελευταίοι έπρεπε να διαθέτουν και τα τέσσερα ανάλογα συρματόσχοινα μέχρι τη βεράντα και μετά τη φόρτωση του με έπιπλα και σκεύη από υπαλλήλους των εναγομένων 1, μετά από σήμα, θα κατέβαζαν τον κλωβό για το ξεφόρτωμα. Τίποτε άλλο δεν ανάλαβαν. Αυτό το καθήκον τους το εκτέλεσαν σε όλη του την έκταση. Τί άλλο να κάμουν; Δεν είχαν υποχρέωση να προμηθεύσουν κατάλληλο κλωβό ή συρματόσχοινα πρόσδεσής του. Ο Γιωργαλλάς εκτελούσε την εργασία του χωρίς να χρειάζεται εντολή ως προς τον τρόπο άσκησης της γι' αυτό νομικά και πραγματικά παράμεινε πάντα υπάλληλος των εργοδοτών του - εναγομένων (υπόθεση Mersey Docks, πιο πάνω). Όπως προέκυψε με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου για τη διάρκεια της συγκεκριμένης εργασίας η εργασία του χειριστή του εκσκαφέα εποπτευόταν από τους υπαλλήλους της Εναγόμενης 1. Η εποπτεία αυτή δεν επεκτεινόταν στον έλεγχο της διακυβέρνησης του εκσκαφέα ή στους χειρισμούς του οδηγού κατά τη διακυβέρνηση του εκσκαφέα. Το γεγονός ότι η Εναγόμενη 1 καθόριζε τη δουλειά που έπρεπε να γίνει δεν καθιστούσε τον χειριστή του εκσκαφέα υπό τον έλεγχο της. Απλώς υποδείκνυε την εργασία που οι εργοδότες του χειριστή ανέλαβαν να εκτελέσουν. Πρέπει να υπάρχει πλήρης μεταβίβαση απόλυτου ελέγχου του υπαλλήλου στα χέρια του νέου εργοδότη για να θεωρηθεί ότι η ευθύνη για τις πράξεις του υπαλλήλου έχει μεταβιβασθεί στα χέρια του μισθωτή (hirer). Όπως τονίστηκε στην υπόθεση Kykon Ltd v. Demetriou and others
(1982)στη σελ. 460 από το Δικαστή Γ.Μ. Πική (όπως ήταν τότε): "In Mersey, supra, it was emphatically decided that, prima facie, the general employer remains liable for the acts of an employee hired to carry out specified works for the hirer. The presumption, it was indicated, is a strong one and the burden, resting on the shoulders of the hirer to discharge, is a heavy one. The trial Court, on application of the principles approved in Mersey, supra, found that the appellants failed to discharge this burden. This was a proper finding, considering that the driver remained, throughout, subject to their control, both as regards his employment as well as the manner of discharging his work. The fact that the hirers were specifying the work to be done, did not, in any way, place the driver under their control. They merely indicated the work that his employers had agreed to perform in virtue of their contract with the hirers. One may mention with benefit the recent decision of the Privy Council in Bloomidas v. The Port of Singapore Authority [1978] 1 All E.R. 956, where it was held that, for responsibility for the acts of the employee of another to pass in the hands of the hirer, there must be a transfer putting the entire and absolute control of the servant in the hands of the new master. The case serves to illustrate the magnitude of the onus to be discharged by the general employers before a finding is justified that responsibility for the acts of their servant passed to the hirers". (δικές μου υπογραμμίσεις) Με βάση τα ευρήματα του Δικαστηρίου και τη σχετική επί του υπό εξέταση θέματος νομολογία καταλήγω ότι εφόσον η εποπτεία και επίβλεψη της συγκεκριμένης εργασίας εκσκαφής από τα Δημόσια Έργα δεν μπορούσε να επεκταθεί και στον τρόπο χειρισμού από το μηχανοδηγό του εκσκαφέα και ή στον έλεγχο της διακυβέρνησης του εκσκαφέα από τον μηχανοδηγό η Εναγόμενη 3 είναι υπεύθυνη στη βάση της εκ προστήσεως ευθύνης για την αμέλεια που επέδειξε ο μηχανοδηγός του εκσκαφέα, Εναγόμενος
- Κατά πόσο η Εναγόμενη 1 δικαιούται να απαιτήσει συνεισφορά από τον Εναγόμενο 2 Ένα θέμα που εγέρθηκε στην παρούσα υπόθεση στα πλαίσια της αγόρευσης της συνηγόρου της Εναγόμενης 1 είναι η νομική σημασία και επιπτώσεις του όρου 12 του Τεκμηρίου 14 που αφορά τη συμφωνία μεταξύ Εναγόμενης 1 και Εναγόμενου 2 για την ενοικίαση εκσκαφέα κατόπιν διαδικασίας προσφορών στον οποίο όρο διαλαμβάνεται ότι ο προσφοροδότης, δηλαδή ο Εναγόμενος 2, θα αποζημίωνε τον εργοδότη για τυχόν απαιτήσεις για οποιαδήποτε βλάβη ή ζημιά σε πρόσωπα ή περιουσίες που δυνατόν να γίνει κατά τη διάρκεια εκτέλεσης του έργου. Η σύντομη απάντηση του Δικαστηρίου στο εγερθέν ζήτημα είναι ότι δεν μπορεί ο Εναγόμενος 1 να επικαλεστεί vis a vis του Εναγομένου 2 την πρόνοια του όρου 12 του μεταξύ τους Συμβολαίου εφόσον δεν καταχώρησε ειδοποίηση δυνάμει της Δ.10,θ.12 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας στην οποία να επικαλείται αυτό το αγώγιμο δικαίωμα που εδράζεται σε συμβατική υποχρέωση και ούτε έγινε ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ των δύο συνεναγομένων. Η ειδοποίηση που κατεχωρήθη αφορούσε άλλο αγώγιμο δικαίωμα, αυτό της αμέλειας που επικαλέστηκε ο Ενάγων στην παρούσα αγωγή, και αφορά την απαίτηση του ως συνεναγόμενου εναντίον του Εναγόμενου 2 - συνεναγόμενου του - για κάλυψη και/ή συνεισφορά σε σχέση με το ποσό της αποζημίωσης αναφορικά με το οποίο εκκρεμούσε απαίτηση από τον Ενάγοντα για το αστικό αδίκημα της αμέλειας. Η παρούσα περίπτωση είναι τέτοιας φύσεως ώστε να έπρεπε να είχαν ανταλλαγεί μεταξύ των Εναγομένων δικόγραφα αναφορικά με το θέμα της συνεισφοράς που η Εναγόμενη 1 διεκδικεί από τον Εναγόμενο
- Για να το θέσω πιο ξεκάθαρα η σχέση των συνεναγομένων 1 και 2 και η προβαλλόμενη μεταξύ τους διαφορά δεν είναι σχέση και διαφορά μεταξύ συναδικοπραγούντων αναφορικά με την ίδια ζημιά. Η απαίτηση της Εναγόμενης 1 εναντίον του Εναγόμενου 2 στο βαθμό που βασίζεται στην μεταξύ τους συμβατική σχέση και όχι, απλώς, στο ότι οι δύο ήταν συνυπεύθυνοι για αστικό αδίκημα (joint tortfeasors) - στην προκειμένη περίπτωση αυτό της αμέλειας - θα έπρεπε να είχε υποβληθεί από την Εναγομένη 1 αίτηση για οδηγίες για την ανταλλαγή δικογράφων μεταξύ των δύο συνεναγομένων, κάτι το οποίο δεν έγινε. Ενόψει των ανωτέρω κρίνω ότι η παρούσα υπόθεση εμπίπτει εντός του πλαισίου της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Ιωαννίδης ν. Χαραλάμπους κ.α.
(1992)1ΑΑΔ 558 και όχι στο συνήθη κανόνα που ακολουθείται σύμφωνα με την υπόθεση Μαυρίδης ν. Dharaghji κ.α.
(1990)1 ΑΑΔ 1013. Στην υπόθεση Ιωαννίδης ν. Χαραλάμπους κ.α.
(1992)1ΑΑΔ 558 το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι ο Εφεσείων είχε καθήκον όσο και δικαίωμα να υποβάλει την απορριφθείσα αίτηση για οδηγίες ενόψει του γεγονότος ότι η απαίτηση του εναντίον του συνεναγομένου του αφορούσε πλήρη κάλυψη του ποσού της αποζημίωσης αναφορικά με το οποίο εκκρεμούσε απαίτηση εναντίον του όχι υπό την ιδιότητα του αδικοπραγήσαντα μαζί με το συνεναγόμενό του, αλλά λόγω ευθύνης του εκ προστήσεως που πήγαζε από τη σχέση εργοδότη - εργοδοτούμενου που υφίστατο μεταξύ του και του οδηγού του αυτοκινήτου κατά τον ουσιώδη χρόνο. Όσον αφορά τους συνεναγόμενους 1, 3 και 4 παρέχεται το δικονομικό υπόβαθρο για καταμερισμό της ευθύνης μεταξύ τους εφόσον δόθηκε σχετική ειδοποίηση μεταξύ τους δυνάμει της Δ.10,θ.12 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Κατά πόσο απεδείχθη ευθύνη από μέρους της Εναγόμενης 2 Όσον αφορά τον Εναγόμενο 2, ο οποίος είναι ο επιτυχών προσφοροδότης που ενοικίασε στην Εναγόμενη 1 τον εκσκαφέα δεν προέκυψε να είχε οποιαδήποτε ανάμιξη ή συμμετοχή στην όλη εργασία εκσκαφής η οποία έγινε μέσω της παροχής του εκσκαφέα ιδιοκτησίας της Εναγομένης 3 και των υπηρεσιών του Εναγόμενου 4, χειριστή του εκσκαφέα και διευθυντή της Εναγόμενης
- Επισημαίνεται δε ότι με βάση τους όρους της Προσφοράς (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 13) η εργασία θα εκτελείτο κατά τη διάρκεια των κυβερνητικών ωρών με την επίβλεψη του επιστάτη της Κυβέρνησης[13] και, κατά συνέπεια, ο Εναγόμενος 2 δεν φαίνεται να είχε οποιαδήποτε υποχρέωση επίβλεψης της εργασίας και ούτε, συνεπακόλουθα, οποιαδήποτε ανάμιξη ή συμμετοχή στην επίβλεψη της όλης εργασίας. Ούτε προέκυψε οτιδήποτε από την προσαχθείσα μαρτυρία που να κατατείνει ότι ο Εναγόμενος 2 απέτυχε να επιλέξει τον κατάλληλο χειριστή εκσκαφέα για τους σκοπούς διεκπεραίωσης της συγκεκριμένης εργασίας. Επισημαίνεται δε ότι το θέμα της ευθύνης του Εναγόμενου 2 έναντι του Ενάγοντα δεν αποτέλεσε αντικείμενο συγκεκριμένης επιχειρηματολογίας από πλευράς του συνηγόρου του Ενάγοντα κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων πλην της γενικής αναφοράς στο περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης και στην προσαχθείσα μαρτυρία χωρίς, όμως, ειδική αναφορά σε γεγονότα που προέκυψαν από τη μαρτυρία αυτή. Κατ' ακολουθία όλων των πιο πάνω δεν διαπιστώνεται η ύπαρξη οποιασδήποτε ευθύνης από μέρους του Εναγομένου 2 αναφορικά με την αμέλεια του χειριστή του εκσκαφέα, Εναγόμενου
- Υπό το φως όλων των πιο πάνω θεωρώ ότι ο δίκαιος υπό τις περιστάσεις επιμερισμός της ευθύνης ανάμεσα στους Εναγόμενους 1, 3 και 4 είναι 50% σε βάρος της Εναγόμενης 1 και 50% σε βάρος των Εναγομένων 3 και
- ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΓΙΑ ΣΩΜΑΤΙΚΕΣ ΒΛΑΒΕΣ Προχωρώ να αξιολογήσω τη μαρτυρία που προσκομίστηκε σε σχέση με τις σωματικές βλάβες του Ενάγοντα. Οι μάρτυρες που κάλυψαν αυτό το θέμα είναι τέσσερεις
(4)και συγκεκριμένα ο Ενάγων (ΜΕ2), ο Δρ. Ν. Ιωσηφίδης (ΜΕ3), η Δρ. Μαρία Οικονομίδου (ΜΕ4) και ο Δρ. Χρ. Ηρακλέους (ΜΕ5). Εξετάζοντας τη μαρτυρία των Μ.Ε.3, Μ.Ε.4 και Μ.Ε.5 λέγω από την αρχή ότι αφού εξέτασα το επάγγελμα τους, την εκπαίδευση που έτυχαν, την πείρα τους και τα προσόντα τους, έχοντας κατά νου τις αρχές που καθορίζουν το πότε ένας μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας[14], είναι η κατάληξη μου ότι οι μάρτυρες αυτοί είναι εμπειρογνώμονες. Κατά συνέπεια η μαρτυρία τους θα προσεγγιστεί με βάση τις αρχές προσέγγισης μαρτυρίας εμπειρογνώμονα. Όπως έχει συναφώς νομολογηθεί ο εμπειρογνώμονας, κατ΄ εξαίρεση προς τον γενικό κανόνα που απαγορεύει την έκφραση γνώμης από μάρτυρα, μπορεί να εκφράσει γνώμη αναφορικά με ζητήματα που εμπίπτουν στη σφαίρα της ειδικότητας του[15]. Σε τέτοια περίπτωση ο εμπειρογνώμονας εφοδιάζει το Δικαστήριο με τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια για τον έλεγχο της ακρίβειας των συμπερασμάτων του έτσι που να μπορέσει το Δικαστήριο να διαμορφώσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή αυτών των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που αποδεικνύει η μαρτυρία[16]. Να προσθέσω, επίσης, ότι όσον αφορά τους μάρτυρες γιατρούς είναι γνωστή η αρχή ότι η συμπεριφορά ειδικών μαρτύρων όπως οι γιατροί στο εδώλιο του μάρτυρα δεν είναι τόσο σημαντική για τους σκοπούς εκτιμήσεως της αξιοπιστίας τους, όπως στη περίπτωση ενός μάρτυρα πάνω σε γεγονότα[17]. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΕ5 Αξιολογώντας τη μαρτυρία του ΜΕ5 λέω από την αρχή ότι ήταν σαφής και θετική. Αναφέρθηκε στο είδος του τραυματισμού που είχε υποστεί ο Ενάγοντας και στη θεραπεία που του πρόσφερε η οποία συμπεριελάμβανε και τη διενέργεια υπό γενική νάρκωση παροχέτευσης του αιματώματος που έφερε ο Ενάγων σε όλο το δεξιό σκέλος του με τομή 2 εκατοστών στην έσω επιφάνεια του δεξιού μηριαίου, ως, επίσης, και την τοποθέτηση νάρθηκα στη δεξιά ποδοκνημική για το κάταγμα του έσω σφυρού. Ο ΜΕ5 αναφέρθηκε, επίσης, με σαφήνεια στην εξέλιξη της κατάστασης της υγείας του Ενάγοντα αναφέροντας ότι υπήρξε σαφής υποχώρηση του αιματώματος του δεξιού σκέλους και πόρωση του κατάγματος του έσω σφυρού της δεξιάς ποδοκνημικής επισημαίνοντας, παράλληλα, ότι η κινητικότητα του δεξιού γονάτου ήταν περιορισμένη και εκφράζοντας την πρόβλεψη ότι η βελτίωση στην κινητικότητα στο δεξί γόνατο θα είναι μικρή εξηγώντας ότι αυτό οφείλετο στη σύνθλιψη των ιστών από τη μεγάλη πίεση των μαλακών μορίων στο δεξί σκέλος. Κατά την περιορισμένη αντεξέταση που έγινε από μέρους των συνηγόρων των Εναγομένων δεν έχει αμφισβητηθεί καθόλου η μαρτυρία του ΜΕ5 και τα ευρήματα του. Ανεξάρτητα από το γεγονός αυτό επαναλαμβάνω ότι η μαρτυρία του ήταν σαφής και θετική και την αποδέχομαι στο σύνολο της. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΕ4 Αξιολογώντας στη συνέχεια τη μαρτυρία της ΜΕ4 λέω από την αρχή ότι χαρακτηρίζετο από σαφήνεια και θετικότητα. Η μάρτυρας αυτή εξήγησε με ξεκάθαρο τρόπο το είδος της εξέτασης που είχε διενεργήσει στον Ενάγοντα - υπερηχοτομογράφημα φλεβών δεξιού κάτω άκρου - και τη διάγνωση της η οποία συνίστατο σε ήπια βαλβιδική ανεπάρκεια στη δεξιά σαφηνομηριαία συμβολή. Ήταν απόλυτα κατατοπιστική και διαφωτιστική ότι η εικόνα βαλβιδικής ανεπάρκειας προκύπτει όταν η βαλβίδα δεν λειτουργεί με αποτέλεσμα το αίμα να παραμείνει στην περιφέρεια και να παλινδρομεί και να έχουμε οίδημα στο πόδι, εξελκώσεις στο δέρμα και σε μεταγενέστερη φάση κιρσούς. Ήταν ξεκάθαρη και κατηγορηματική ότι στον Ενάγοντα δεν είχε διαπιστωθεί, με βάση την εξέταση που διενήργησε, θρόμβωση, που ήταν και το ζητούμενο στην προκειμένη περίπτωση. Όσον αφορά τα αίτια της εξασθένισης των βαλβίδων η ΜΕ4 με σαφήνεια ανέφερε ότι αυτό μπορεί να οφείλεται είτε σε συγγενική ανωμαλία ή επίκτητη είτε μπορεί να προκληθεί από ισχυρό κτύπημα. Στη μαρτυρία της κατά την κύρια εξέταση η ΜΕ4 ήταν απόλυτα επεξηγηματική και έδωσε όλες τις λεπτομέρειες που της ζητήθηκαν. Το ίδιο σαφής και κατατοπιστική ήταν και στο στάδιο της αντεξέτασης κατά τη διάρκεια του οποίου δεν αμφισβητήθηκε η μαρτυρία της και τα ευρήματα της αλλά επιδιώχθηκε η παροχή περαιτέρω διευκρινίσεων και επεξηγήσεων. Στο στάδιο αυτό κλήθηκε να εξηγήσει περαιτέρω τα αίτια της εξασθένισης βαλβίδων λέγοντας ότι μπορεί κάτι τέτοιο να προέρχεται από συγγενή ανωμαλία, δηλαδή, προδιάθεση του ασθενή ή μπορεί να είναι επίκτητη, δηλαδή, να προέλθει αν αυτός σηκώνει βάρη ή αν κάνει ορθοστατική δουλειά. Κατ' ακολουθία της πιο πάνω αξιολόγησης αποδέχομαι τη μαρτυρία της ΜΕ4 στο σύνολο της. Αξιολόγηση μαρτυρίας ΜΕ3 Προχωρώ στη συνέχεια να αξιολογήσω τη μαρτυρία του ΜΕ
- Πρέπει να σημειώσω από την αρχή ότι ο ΜΕ3 μου έκανε πολύ καλή εντύπωση τόσο για την επιστημονική προσέγγιση που είχε στη διατύπωση των θέσεων του όσο και για τον απλό τρόπο με τον οποίο μετέφερε στο Δικαστήριο τις θέσεις του δίδοντας, όπου χρειαζόταν, την αναγκαία τεκμηρίωση και επεξήγηση. Αφού ο ΜΕ3 αναφέρθηκε στη διάγνωση που είχε κάνει για τον Ενάγοντα και συνίστατο σε καταστροφή της σαφηνούς φλέβας στο τρίτο κάτω τριτημόριο του δεξιού μηρού και την ανεπάρκεια της σαφηνούς φλέβας, εξήγησε με σαφήνεια τον τρόπο που λειτουργεί η σαφηνής φλέβα και τις συνέπειες που προκύπτουν όταν αυτή καταστραφεί τονίζοντας ότι σε μια τέτοια περίπτωση δημιουργούνται προβλήματα στο κάτω άκρο και, ειδικότερα, στο δέρμα, στο τρίτο τριτημόριο της κνήμης όπου μαζεύεται το αίμα και δημιουργεί δερμίτιδα λόγω εισδοχής σιδήρου από την αιμοσφαιρίνη εντός των κυττάρων, δυσκολεύοντας τα κύτταρα στη λειτουργία τους με αποτέλεσμα να παρουσιάζονται δερματολογικές αλλοιώσεις με κίνδυνο, μελλοντικά, τη δημιουργία άτονου έλκους πληγής, δηλαδή πληγής που ο οργανισμός δεν έχει τη δυνατότητα να την κλείσει όπως συμβαίνει σε μια πληγή που κλείνει από μόνη της φυσιολογικά. Πλήρως επεξηγηματικός ήταν και σε σχέση με τον τρόπο που διέγνωσε την καταστροφή της σαφηνούς φλέβας εξηγώντας ότι είχε διενεργήσει εξέταση με το μηχάνημα Doppler αγγείων το οποίο, όπως ανέφερε, ανιχνεύει και μετρά τη ροή αίματος και αν αυτή γίνεται κανονικά ή αντίθετα με την κανονική ροή. Το ίδιο σαφής και διαφωτιστικός στη μαρτυρία του ήταν ο ΜΕ3 και κατά το στάδιο της αντεξέτασης όπου απαντώντας στις ερωτήσεις που του υπεβλήθησαν κλήθηκε να δώσει και έδωσε περαιτέρω διευκρινήσεις και επεξηγήσεις. Ο ΜΕ3 κατηγορηματικά απέρριψε την υποβολή που του ετέθη ότι στην Έκθεση του Ιατροσυμβουλίου που έγινε σχετικά με τον Ενάγοντα (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 10) όπου είχε αναφερθεί ότι από πλευράς αγγειοχειρουργικής απόψεως δεν είχε ο Ενάγων οποιαδήποτε παθολογία η άποψη αυτή ήταν ορθή. Επίσης σε ό,τι αφορά την υποβολή ότι η δερμίτιδα που είχε αναφέρει δεν δικαιολογούσε οποιαδήποτε συμπτωματολογία μετέπειτα ο ΜΕ3 ήταν ξεκάθαρος και κατηγορηματικός στη θέση ότι, ενώ έχουν μειωθεί τα ρίσκα, δεν παύουν να υπάρχουν εφόσον στην προκειμένη περίπτωση υφίσταται δερμίτιδα αγγειοχειρουργικής φύσεως. Σε άλλη ερώτηση κατά την αντεξέταση ο ΜΕ3 ξεκαθάρισε ότι όλοι αυτοί οι κίνδυνοι θρόμβωσης, έλκους κτλ ένεκα της εγχείρησης που διενήργησε για αφαίρεση της σαφηνούς φλέβας έχουν μειωθεί και περιοριστεί. Επισημαίνεται ότι ο ΜΕ3 σε όλη τη διάρκεια της αντεξέτασης του παρέμεινε σταθερός και συνεπής στη μαρτυρία του. Ο ΜΕ3 ήταν ξεκάθαρος και κατηγορηματικός στις θέσεις του και στα ευρήματα του τα οποία και αιτιολόγησε πλήρως και τα οποία δεν συνήδαν με τα ευρήματα του Ιατροσυμβουλίου από αγγειοχειρουργικής απόψεως αλλά και από πλευράς νευρολογικής εκτίμησης του δεξιού άκρου του Ενάγοντα. Από όλα τα πιο πάνω και έχοντας εξετάσει και αξιολογήσει τη γνώμη του ΜΕ3 στο σύνολο της καταλήγω ότι ήταν καθ' όλα εμπεριστατωμένη και περιείχε την αναγκαία επιστημονική της τεκμηρίωση ενώ παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου με απλό και σαφή τρόπο. Κάθε άποψη που ο ΜΕ3 διατύπωνε την επεξηγούσε πλήρως δίδοντας, όπως είπαμε και πιο πάνω, την αναγκαία τεκμηρίωση και θεμελίωση. Ως αποτέλεσμα των πιο πάνω στο βαθμό και έκταση που η έκθεση του Ιατροσυμβουλίου (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 5) διαφέρει και/ή έρχεται σε αντίθεση με τα ευρήματα και τη γνώμη του ΜΕ3 την απορρίπτω, ενώ αποδέχομαι τη μαρτυρία του ΜΕ3 στο σύνολο της. Αξιολόγηση μαρτυρίας Ενάγοντα (ΜΕ2) Προχωρώ στη συνέχει να αξιολογήσω τη μαρτυρία του Ενάγοντα όσον αφορά τα όσα κατέθεσε σε σχέση με τις σωματικές του βλάβες και γενικά την κατάσταση της υγείας του ως αποτέλεσμα του τραυματισμού του στο επίδικο ατύχημα. Το είδος του τραυματισμού που υπέστη ο Ενάγων όσο και η θεραπεία που έτυχε προκύπτουν από την ιατρική μαρτυρία που προσκομίστηκε και την οποία έχουμε αξιολογήσει ανωτέρω. Ο Ενάγων αναφέρθηκε και αυτός με απλό αλλά θετικό τρόπο στο τραυματισμό του και, κυρίως, στον πόνο και ταλαιπωρία που υπέστη ως αποτέλεσμα αυτού. Περιέγραψε δε με σαφήνεια όλα τα στάδια θεραπευτικής αγωγής που ακολούθησε μέχρι που επανήλθε στη δουλειά του τον Αύγουστο του 2005 αλλά και τα προβλήματα που αντιμετώπισε και στη συνέχεια που τον οδήγησαν να επισκεφθεί και ιδιώτες γιατρούς και, τελικώς, να του διενεργηθεί και δεύτερη επέμβαση στο πόδι από τον ΜΕ
- Ο Ενάγων αναφέρθηκε, επίσης, στη μαρτυρία του και στη σημερινή του κατάσταση και σε κάποια προβλήματα και δυσκολίες που εξακολουθεί να έχει. Δεν έχω διαπιστώσει να υπερβάλλει ο Ενάγων στις αναφορές του σε σχέση με τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ως αποτέλεσμα του τραυματισμού του. Εν πάση περιπτώσει αυτά που ο ίδιος κατέθεσε συμβαδίζουν με τις διαπιστώσεις που προκύπτουν από την ιατρική μαρτυρία που προσκομίσθηκε. Ως αποτέλεσμα η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή. ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΙΣ ΣΩΜΑΤΙΚΕΣ ΒΛΑΒΕΣ ΤΟΥ ΕΝΑΓΟΝΤΑ Ως αποτέλεσμα της πιο πάνω αξιολόγησης προχωρώ να διατυπώσω τα ευρήματα του Δικαστηρίου: ü Κατόπιν εργατικού ατυχήματος ο Ενάγων τραυματίστηκε στο δεξί του πόδι στις 9.3.
- Μεταφέρθηκε στις πρώτες βοήθειες του Γενικού Νοσοκομείου Λάρνακας όπου του τύλιξαν το πόδι και του δόθηκαν παυσίπονα. Από την ημέρα του ατυχήματος μέχρι 15.3.05 παρέμεινε στο κρεβάτι με οδηγίες να μην δίνει βάρος και να μην κουράζει το πόδι του. ü Στις 15.3.05 εξετάστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρνακας από τον ορθοπεδικό χειρουργό Δρ. Χ. Ηρακλέους και διεπιστώθη ότι έφερε μεγάλο αιμάτωμα σε όλο το δεξιό του σκέλος από μεγάλη συμπίεση που υπέστη στο ατύχημα το οποίο βρισκόταν υπό τάσιν. Ο ακτινολογικός έλεγχος έδειξε ρωγμώδες κάταγμα στο έσω σφυρό της δεξιάς ποδοκνημικής. Λόγω της μεγάλης τάσης του αιματώματος αποφασίστηκε η εισαγωγή του Ενάγοντα στο ορθοπεδικό τμήμα για παρακολούθηση. ü Στις 24.3.05 με γενική νάρκωση λόγω μη ικανοποιητικής βελτίωσης του σκέλους έγινε παροχέτευση του αιματώματος με τομή 2 εκατοστών στην έσω επιφάνεια του δεξιού μηριαίου. Τοποθετήθηκε επίσης νάρθηκας στη δεξιά ποδοκνημική για το κάταγμα του έσω σφυρού. ü Ο Ενάγων παρέμεινε κλινήρης μέχρι την 1.4.05 και λόγω βελτίωσης του αιματώματος εξήλθε με οδηγίες για παρακολούθηση στα εξωτερικά ιατρεία. ü Στις 27.4.05 αφαιρέθηκε ο νάρθηκας από τη δεξιά ποδοκνημική του Ενάγοντα. Του δόθηκαν οδηγίες για φυσιοθεραπεία του σκέλους. Έλαβε αναρρωτική άδεια μέχρι τις 31.8.
- ü Υπήρξε σαφής υποχώρηση του αιματώματος του δεξιού σκέλους και πόρωση του κατάγματος του έσω σφυρού της δεξιάς ποδοκνημικής. Η κινητικότητα στο δεξιό γόνατο ήταν περιορισμένη λόγω των συμφύσεων των μαλακών μορίων που προκλήθηκαν στην περιοχή της άρθρωσης του γόνατος από την σύνθλιψη των ιστών. ü Λόγω της σύνθλιψης των ιστών από τη μεγάλη πίεση των μαλακών μορίων στο δεξιό σκέλος προβλέπεται ότι η βελτίωση στην κινητικότητα στο δεξιό γόνατο θα είναι μικρή. ü Ο Ενάγων παρεπονείτο για κούραση στο δεξιό κάτω άκρο οίδημα στα σφυρά και δερματολογικές αλλοιώσεις στην περιοχή της δεξιάς ποδοκνημικής αρθρώσεως. Παρεπονείτο επίσης για αναισθησία στο έσω μέρος της κνήμης και στο πόδι, παραισθησίες στο δεξιό κάτω άκρο και για πόνους. Ο Ενάγων εξετάστηκε από γενικό χειρουργό-αγγειοχειρουργό στις 23.9.06 και η εξέταση έδειξε την καταστροφή της σαφηνούς φλέβας στο τρίτο κάτω τριτημόριο του δεξιού μηρού και την ανεπάρκεια της σαφηνούς φλέβας. Επίσης η νευρολογική εξέταση έδειξε την καταστροφή του έσω σαφηνούς νεύρου με ζώνη αναισθησίας από το γόνατο μέχρι το πόδι. Δηλαδή ο Ενάγων είχε πρόβλημα αγγειολογικής φύσεως φλεβικά και επίσης πρόβλημα νευρολογικής φύσεως. Καμία χειρουργική αντιμετώπιση δεν μπορεί να διορθώσει την καταστροφή του νεύρου. ü Λόγω της φλεβικής ανεπάρκειας στην έσω σαφηνή δεξιά φλέβα κρίθηκε αναγκαία η διενέργεια χειρουργικής επέμβασης για να μην παρουσιαστούν σοβαρότερα προβλήματα στο δεξιό κάτω άκρο. Στις 15.2.07 διενεργήθηκε εγχείρηση από το Δρ. Ν. Ιωσηφίδη αγγειοχειρουργό και έγινε αφαίρεση ολόκληρης της σαφηνούς φλέβας λόγω της φλεβικής ανεπάρκειας της και των προβλημάτων που δημιούργησε, όπως οίδημα και κούραση στο δεξιό κάτω άκρο με κίνδυνο φλεβικής θρομβώσεως. ü Το Δεκέμβριο του 2008 ο Δρ. Ν. Ιωσηφίδης εξέτασε εκ νέου τον Ενάγοντα ο οποίος του παρεπονείτο για αδυναμία το δεξί κάτω άκρο, πόνους στις αλλαγές εξωτερικής θερμοκρασίας και παραισθήσεις στην περιοχή της κνήμης από τον τραυματισμό του νεύρου. Κατά την εξέταση βρέθηκαν τα ακόλουθα: · Ουλή 2 εκατοστών στο έσω μέρος του δεξιού μηρού. · Δερματικές αλλοιώσεις με μεγάλη έκταση στη δεξιά κνήμη και περιοχή της ποδοκνημικής άρθρωσης. · Αναισθησία έσω μέρους της δεξιάς κνήμης και · Μειωμένη κινητικότητα της δεξιάς ποδοκνημικής αρθρώσεως. ü Σήμερα μετά και τη διενέργεια της εγχείρισης στις 15.2.07 έχουν περιοριστεί οι κίνδυνοι για θρόμβωση και μελλοντική πάθηση του δέρματος που καταλήγει σε άτονο έλκος. ü Σε σχέση με τις δερματικές αλλοιώσεις αυτές μπορεί να κάνουν τον Ενάγοντα να νιώθει κνησμό και να δημιουργήσουν άτονα έλκη/πληγές. ü Ο Ενάγοντας μπορεί να εργάζεται αλλά πρέπει να προσέχει από κτύπημα, από τη ζέστη και τον ήλιο και από την ορθοστασία. ü Ο Ενάγων εξετάστηκε και από ιατρό ακτινολόγο δύο φορές και με διάγνωση βαλβιδικής ανεπάρκειας στη δεξιά σαφηνομηριαία συμβολή. Όταν δεν λειτουργεί η βαλβίδα, το αίμα παραμένει στην περιφέρεια και παλινδρομεί με αποτέλεσμα να έχουμε οίδημα στο πόδι, να φουσκώνει, να υπάρχουν εξελκώσεις στο δέρμα και σε μεταγενέστερη φάση κιρσοί. Στον Ενάγοντα δεν διαπιστώθηκε, με βάση την εξέταση που διενήργησε η ακτινολόγος, θρόμβωση που ήταν το ζητούμενο. Η δε βαλβιδική ανεπάρκεια ήταν ήπια. ü Ο Ενάγων επέστρεψε στην εργασία του τον Αύγουστο του 2005 με οδηγίες του ιατρού για πιο ελαφριά εργασία. Εν τω μεταξύ έτυχε και προαγωγής. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ Το Δικαστήριο είναι επιφορτισμένο με το καθήκον υπολογισμού των γενικών αποζημιώσεων του φυσικού πόνου, της ταλαιπωρίας, της απώλειας των ανέσεων και απολαύσεων της ζωής που υπέστη ο Ενάγων σαν συνέπεια του τραυματισμού του. Οι αποζημιώσεις που επιδικάζονται από τα Δικαστήρια πρέπει να είναι δίκαιες και λογικές. Στόχος είναι να αποδοθεί δικαιοσύνη στην απώλεια και στη ζημιά χωρίς να τίθεται υπέρμετρο βάρος στον αδικοπραγούντα. Όπως τονίζεται στην κλασσική, πλέον, πάνω στο ζήτημα απόφαση Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi
(1982)1 C.L.R. 789: ". To ποσό που επιδικάζεται πρέπει να είναι κοινωνικά αποδεκτό.Συνεπώς, η κοινωνική δεοντολογία κατά τον ουσιώδη χρόνο είναι σε κάθε περίπτωση παράγοντας σχετικός προς το έργο μας, ειδικά σε σχέση με μη χρηματική απώλεια. Η χρηματική ζημιά, ως περισσότερο επιδεκτική μαθηματικού υπολογισμού εξαρτάται λιγότερο από κοινωνικά κριτήρια. Στόχος του εγχειρήματος είναι η κατάληξη, στο τέλος της πορείας σε αριθμό που είναι δίκαιος και εύλογος κάτω από τις περιστάσεις της υπόθεσης.» Είναι σταθερή η τάση για ελευθεροποίηση των ποσών που επιδικάζονται ως γενικές αποζημιώσεις η οποία καταλήγει σε αύξηση τους σε σύγκριση με εκείνο που θεωρείτο το μέτρο στο παρελθόν έτσι που να τοποθετείται μεγαλύτερη αξία στον ανθρώπινο πόνο και τις αγωνίες της ανικανότητας.[18] Σε κάθε περίπτωση πρέπει να λαμβάνονται υπόψη οι πραγματικότητες, όπως μπορούν να εξακριβωθούν, με γνώμονα και την αγοραστική αξία του χρήματος κατά το χρόνο της επιδίκασης των αποζημιώσεων ως αυτοτελή παράγοντα αλλά και ως συγκριτικό όταν ανατρέχουμε σε υποθέσεις του παρελθόντος στο βαθμό που αυτές σε περιπτώσεις αυτής της φύσεως θα μπορούσε να είναι βοηθητικές[19]. Τελικά, σκοπός των αποζημιώσεων είναι η αποκατάσταση του θύματος του αστικού αδικήματος στη θέση στην οποία εύλογα θα μπορούσε να αναμένεται ότι θα βρισκόταν εάν δεν τραυματιζόταν. Αυτή είναι η βασική αρχή η οποία διέπει τον καθορισμό των αποζημιώσεων στο δίκαιο των αστικών αδικημάτων υπό τον όρο πάντα ότι η ζημιά η οποία αποδίδεται είναι εύλογη μεταξύ τους[20]. Προηγούμενες αποφάσεις δεν αποτελούν δεσμευτικό προηγούμενο υπό την έννοια της αρχής του stare decisis αλλά παρέχουν καθοδήγηση. Πρέπει, επίσης, να λαμβάνεται υπόψη η συνεχής μείωση της αξίας του χρήματος[21]. Στην υπόθεση Ερωτοκρίτου κ.α. ν. Καραολή,
(1998)1 Α.Α.Δ. 445 επισημαίνεται ότι προηγούμενες αποφάσεις αναφορικά με αποζημιώσεις μόνο ενδεικτική σημασία μπορούν να έχουν γιατί κάθε ειδική περίπτωση διαφέρει ανάλογα με το είδος και την έκταση του τραυματισμού καθώς και τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε υπόθεσης. Να σημειώσουμε, τέλος, ότι είναι ταυτόχρονα νομολογημένο ότι η αυξητική τάση στις αποζημιώσεις δεν αποτελεί οδικό χάρτη για αιτιολόγηση παροχής αυξανόμενων ποσών σε κάθε περίπτωση.[22] Μελέτησα με προσοχή τα στοιχεία αριθμού υποθέσεων στις οποίες καθορίστηκαν ποσά γενικών αποζημιώσεων για παρόμοιους τραυματισμούς και τα σύγκρινα με αυτά της υπό κρίση περίπτωσης. Άντλησα καθοδήγηση από αριθμό αποφάσεων στις οποίες υπάρχει αναλογία με τη συγκεκριμένη υπόθεση, στην έκταση των κακώσεων και στα επακόλουθα, προβαίνοντας, βέβαια, στις αναγκαίες προσαρμογές και λαμβάνοντας υπόψη ότι κάθε υπόθεση έχει τις ιδιαιτερότητες της και ότι είναι σχεδόν αδύνατο να βρεθούν δύο υποθέσεις με τα ίδια ακριβώς στοιχεία[23]. Προχωρώ στη συνέχεια να αναφερθώ σε κάποιες αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου που αφορούν παρόμοιες περιπτώσεις τραυματισμού όπως η υπό εξέταση. Στην υπόθεση Αριστείδου ν. Σιαηλή
(1998)1 Α.Α.Δ. 617 ο εφεσείοντας είχε υποστεί συντριπτικό κάταγμα του έσω σφυρού της αριστερής ποδοκνημικής άρθρωσης. Υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση και το κάταγμα σταθεροποιήθηκε με βίδα η οποία αργότερα αφαιρέθηκε με εγχείρηση και το άκρο ακινητοποιήθηκε για ένα μήνα με γύψινο επίδεσμο. Στη συνέχεια ο εφεσείων υποβλήθηκε σε φυσιοθεραπεία. Χρησιμοποιούσε βακτηρίες για περίοδο 2½ περίπου μηνών. Παρουσιάστηκε οίδημα στην αριστερή ποδοκνημική άρθρωση και υπήρχε περιορισμός των κινήσεων του αριστερού κάτω άκρου. Είκοσι μήνες μετά τον τραυματισμό του παρατηρήθηκε μικρή πάχυνση στην περιοχή, μικρή δυσκαμψία της άρθρωσης και υπό ορισμένες συνθήκες επώδυνες κινήσεις. Δυσκολευόταν στο βαθύ κάθισμα και στη βάδιση σε ανώμαλο έδαφος ενώ η άρθρωση ήταν επώδυνη ύστερα από ορθοστασία. Υπήρχε πιθανότητα δημιουργίας οστεοαρθρίτιδας στο μέλλον. Επιδικάστηκε ποσό ΛΚ6,000 (€10.251,61) υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων. Στην υπόθεση Κωνσταντίνου ν. Χριστοφή
(2003)1 Α.Α.Δ.11, ο εφεσίβλητος είχε υποστεί μετατοπισμένο κάταγμα του έσω σφυρού και κατάγματα σε τρεις πλευρές. Για τη αντιμετώπιση του κατάγματος υπέστη δύο χειρουργικές επεμβάσεις σε διάστημα μιας βδομάδας καθώς και τρίτη για αφαίρεση των υλικών οστεοσύνδεσης. Διαπιστώθηκαν και άλλες βλάβες που επηρέαζαν την κνήμη, τον αστράγαλο και τον τένοντα του κνημιαίου μυός. Το άκρο τοποθετήθηκε σε νάρθηκα για έξι εβδομάδες και ακολούθησε φυσιοθεραπεία και κινησιοθεραπεία. Παρέμειναν μόνιμα κατάλοιπα που συνίσταντο αφενός σε περιορισμό των κινήσεων του ποδιού ο οποίος επηρέαζε τον εφεσίβλητο στο βαθύ κάθισμα, στην εργασία του και στο βάδισμα σε ανώμαλο έδαφος και αφετέρου σε αλλοίωση της αρθρικής επιφάνειας του έσω σφυρού με πιθανή εξέλιξη σε μετατραυματικές οστεοαρθριτικές αλλοιώσεις. Το Εφετείο αύξησε το ποσό των γενικών αποζημιώσεων από ΛΚ6,000 που επιδικάσθηκαν πρωτόδικα σε ΛΚ12,000 (€20.503,22). Στην υπόθεση Ανδρέας Παναγή ν. Χλόης Παναγιώτου
(2008)1 Α.Α.Δ. 1267, η εφεσίβλητη ηλικίας 53 ετών υπέστη κάταγμα και εξάρθημα δευτέρου βαθμού της δεξιάς ποδοκνημικής με αποτέλεσμα τα οστά να βγουν έξω από το δέρμα. Είχε φρικτούς πόνους και υποβλήθηκε σε χειρουργική σταθεροποίηση του κατάγματος του έξω σφυρού με την τοποθέτηση μεταλλικής πλάκας και βίδων και του κατάγματος του έσω σφυρού με την τοποθέτηση μεταλλικής βίζας και συρμάτινου μεταλλικού προσθετικού. Μετά τη χειρουργική επέμβαση το πόδι τοποθετήθηκε σε γύψο για τρεις μήνες και ακολούθησε φυσιοθεραπεία για τρεις μήνες. Η εφεσίβλητη άρχισε να περπατά ελεύθερα οχτώ μήνες μετά τον τραυματισμό της. Αν και παρουσίασε αργά και σταθερά βελτίωση, εντούτοις τρία χρόνια αργότερα παρουσίαζε αδυναμία σε παρατεταμένη ορθοστασία, δυσκολία όταν ανεβοκατέβαινε σκάλες, αδυναμία να τρέξει και πόνους με τις αλλαγές του καιρού. Κρίθηκε ανίκανη για την εργασία και της δόθηκε αναρρωτική άδεια για ένα χρόνο. Επιδικάσθηκε ποσό ΛΚ14,000 (€23.920,42) υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων. Ο κ. Ιωάννου με παρέπεμψε στην υπόθεση Τ. Σολομωνίδης δια του πατρός και/ή πλησιέστερου φίλου του Ρ. Σολομωνίδης ν. Ζεβλού κ.α.
(2000)1 ΑΑΔ
- Στην υπόθεση αυτή ο Ενάγων ένα νεαρό παιδί ηλικίας 12 ετών κατά την μέρα του ατυχήματος είχε υποστεί ανοικτό κάταγμα και επιφυσιόλυση κάτω επίφυσης δεξιού μηριαίου με εκτεταμένη κάκωση μαλακών μορίων, ανοικτό συντριπτικό κάταγμα έσω σφυρού και πρόσθιας αρθρικής επιφάνειας της κνήμης δεξιάς ποδοκνημικής άρθρωσης και ρακοποίησης δέρματος και μαλακών μορίων της περιοχής του έξω σφυρού δεξιάς ποδοκνημικής αρθρώσεως. Τα μόνιμα κατάλοιπα που παρέμειναν στον Ενάγοντα ήταν βράχυνση, βλαισιογονία και εκφυλιστικές αλλοιώσεις και ουλές από τις πολλαπλές εγχειρίσεις. Ο τραυματισμός του Ενάγοντα είχε χαρακτηρισθεί ως πολύ σοβαρός και είχε υποστεί επώδυνες κακώσεις. Αποτέλεσμα των κακώσεων αυτών ήταν η βάδιση με χωλότητα και εξωτερική στροφή του δεξιού σκέλους γόνατος, 15 μοίρες βλαισογονία δεξιά, μείωση της κάμψης του δεξιού γόνατος, επιμήκης ουλή 25 εκατοστών στην πρόσθια επιφάνεια του μηρού και του γόνατος, μετατραυματική υπερτροφία των μαλακών μορίων πέριξ της αρθρώσεως στη δεξιά ποδοκνημική άρθρωση, συνολική βράχυνση κατά 3 εκατοστά του δεξιού σκέλους. Υπήρχε δε βεβαιότητα για την αναγκαιότητα υποβολής και άλλων χειρουργικών επεμβάσεων. Πρωτόδικα επιδικάστηκε ποσό ΛΚ20.000 ως γενικές αποζημιώσεις πλέον ΛΚ 1000 για τα έξοδα μελλοντικής εγχείρηση και το ποσό των γενικών αποζημιώσεων κρίθηκε έκδηλα ανεπαρκές και αυξήθηκε σε ποσό ΛΚ30.
- Θεωρώ ότι η πιο πάνω υπόθεση αφορούσε πολύ πιο σοβαρούς τραυματισμούς και σωματικές βλάβες με σοβαρά κατάλοιπα και δεν θα μπορούσε, επομένως, να δώσει καθοδήγηση στην υπό εξέταση υπόθεση για τον υπολογισμό των γενικών αποζημιώσεων. Έλαβα υπόψη μου το είδος και τη φύση των κακώσεων που ο Ενάγων υπέστη, το γεγονός ότι υπεβλήθη σε δύο επεμβάσεις με γενική νάρκωση, η πρώτη αφορούσε παροχέτευση του αιματώματος με τομή 2 εκατοστών στην έσω επιφάνεια του δεξιού μηριαίου και η δεύτερη για αφαίρεση ολόκληρης της σαφηνούς φλέβας λόγω της φλεβικής ανεπάρκειας της και των προβλημάτων που δημιούργησε, και το γεγονός ότι για ένα περίπου μήνα του είχε τοποθετηθεί νάρθηκας στη δεξιά ποδοκνημική για το κάταγμα του έσω σφυρού. Έλαβα επίσης υπόψη μου το ότι η κινητικότητα στο δεξιό γόνατο έχει περιοριστεί και ότι προβλέπεται μικρή βελτίωση, το γεγονός ότι έχει δερματικές αλλοιώσεις στη δεξιά κνήμη και περιοχή της ποδοκνημικής άρθρωση κάτι που μπορεί να κάνει τον Ενάγοντα να αισθ