Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ ν. C S BETON LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 2145/09, 13.1.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:A3 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Φ. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2145/09 Μεταξύ: Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ εκ Λευκωσίας Εναγόντων και C & S BETON LIMITED από τη Γιόλου Κυριακής (Κούλλας) Συμεού Χαραλάμπους από την Γιόλου Χαράλαμπου Ανδρέα Χαραλάμπους από την Γιόλου Σίμου Ανδρέου από τη Γιόλου D & M YIOUKKA LIMITED από την Πάφο Καλομοίρας Σάββα Αβραάμ από την Γιόλου Εναγομένων ------------------------ Ημερομηνία: 13.1.2011 Αίτηση ημερ. 19.4.2010 για συνένωση με τις αγωγές 2161/09, 2162/09 και 2207/09 Για Αιτητές-Εναγόμενους κ. Α. Χρ. Δημητριάδης Για Καθ΄ ων η Αίτηση-Ενάγοντες κα Μ. Κωνσταντινίδου για κ. Η. Ηλιάδη και κ. Ι. Παπαζαχαρία (Για ν΄ ακούσει απόφαση κα Καραγιαννίδου) ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Οι Αιτητές-Εναγόμενοι στην παρούσα υπόθεση με την αίτηση τους ζητούν συνένωση της με τις αγωγές 2161/09, 2162/09 και 2207/
- Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.14, θθ. 2-5, Δ.48 θ.θ. 1-4 καθώς επίσης και στις συμφυείς εξουσίες και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Η αίτηση δεν συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, αναφέρεται όμως στην αίτηση ότι τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η παρούσα αίτηση είναι ότι υπάρχουν κοινά νομικά και πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας ούτως ώστε να καθιστούν αναγκαία και επιθυμητή την συνένωση των πιο πάνω αναφερόμενων αγωγών και φαίνονται και προκύπτουν από τους φακέλους και τη δικογραφία των υποθέσεων. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενοι κατεχώρησαν ένσταση συνοδευόμενη με ένορκο δήλωση και με την οποία ενίστανται στην συνένωση της παρούσας αγωγής με τις πιο πάνω αναφερόμενες. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Διαταγή 13, Θεσμοί 1, 6, 7, Διαταγή 14, Θεσμοί 2, 3, 4, 5, Διαταγή 48 Θεσμοί 1, 2, 3, 4, 8, 9(e), 11, στις Αρχές της επιείκειας (equity) και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης όπως προκύπτουν από την ένσταση είναι οι πιο κάτω: «
- Η αίτηση ημερ. 19/4/2010 είναι νόμω και ουσία αβάσιμη για τους κάτωθι λόγους: (α) Η αίτηση δεν έχει έρεισμα στους διαδικαστικούς κανονισμούς και την δικαστηριακή πρακτική. (β) Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Διαταγής 14 Θεσμό 2 των Θεσμών της πολιτικής δικονομίας για να νομιμοποιούνται οι αιτητές να ζητούν συνένωση των αγωγών. Οι αγωγές που ζητούν να συνενωθούν οι αιτητές δεν αφορούν κοινό νομικό θέμα ή κοινά πραγματικά περιστατικά τέτοιας σπουδαιότητας αναλογικά με τα υπόλοιπα εγειρόμενα θέματα στην αγωγή ώστε να καθιστούν επιθυμητό να συνενωθούν οι αγωγές. (γ) Οι εναγόμενοι στις αγωγές που ζητούν την συνένωση τους καταχώρησαν υπερασπίσεις και ανταπαιτήσεις στις οποίες αρνούνται όλα τα πραγματικά γεγονότα που αναφέρονται στις εκθέσεις απαιτήσεως της ενάγουσας και επομένως οι ενάγοντες θα πρέπει να αποδείξουν τα γεγονότα της κάθε αγωγής ξεχωριστά και ειδικά. (δ) Περαιτέρω τα πραγματικά περιστατικά επί των οποίων στηρίζονται οι αγωγές έλαβαν χώρα σε διαφορετικές ημερομηνίες και αφορούν διαφορετικές αιτίες αγωγής, διαφορετικούς διαδίκους και επομένως δεν υπάρχουν κοινά πραγματικά γεγονότα αλλά ξεχωριστά πραγματικά γεγονότα που θα πρέπει να αποδειχτούν όλα ειδικά και ξεχωριστά το καθένα για κάθε αγωγή. (ε) Οι συμφωνίες που αφορούν οι αγωγές καθεμιά ξεχωριστά τερματίστηκαν με διαφορετικές επιστολές και διαφορετικέ επιστολές στάληκαν προς τους εγγυητές για απαίτηση του χρέους σε κάθε αγωγή. (ζ) Σε κάθε αγωγή οι συναλλαγές είναι διαφορετικές και έγιναν σε διαφορετικές ημερομηνίες. (κ) Η υπογραφή των συμφωνιών δεν αποτελεί κοινό πραγματικό σημείο. (λ) Οι αιτητές με τις ανταπαιτήσεις αύξησαν τις κλίμακες των αγωγών ώστε να επιδιώξουν την συνένωση τους.
- Η συνένωση των αγωγών μόνο σύγχυση, ταλαιπωρία και δαπάνη του δικαστικού χρόνου θα επιφέρει.
- Με τον τρόπο που ζητείται η συνένωση, η απόφαση θα είναι καταλυτική για όλες τις υποθέσεις σε περίπτωση που η ενάγουσα δεν καταφέρει να την αποδείξει με αποτέλεσμα να μην απονεμηθεί δικαιοσύνη.
- Τα γεγονότα τα οποία αναφέρονται στην αίτηση είναι αόριστα και ασαφή και δεν συγκεκριμενοποιούν ποια είναι τα κοινά νομικά και πραγματικά σημεία των 4 αγωγών.» Στην ένορκη δήλωση της Χλόης Στυλιανού που συνοδεύει την ένσταση των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόντων αναφέρονται τα εξής: «
- Γνωρίζω προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης και των αγωγών που επιδιώκουν οι εναγόμενοι να συνενώσουν.
- Έχω αναγνώσει την αίτηση ημερ. 19/4/2010 και απορρίπτω το περιεχόμενο της.
- Εξ΄ όσων γνωρίζω και πιστεύω και εξ΄ όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της ενάγουσας η αίτηση είναι κατά νόμο και ουσία αβάσιμη και δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις του νόμου και της νομολογίας για να επιτραπεί η ζητούμενη συνένωση.
- Εξ΄ όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι των εναγόντων δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.14 Θ.2 για συνένωση των αγωγών. Οι αγωγές δεν αφορούν κοινό νομικό θέμα ή κοινά πραγματικά περιστατικά ή σε τέτοιο βαθμό που να δικαιολογείται ή να απαιτείται η συνεκδίκαση τους.
- Οι εναγόμενοι στις υπερασπίσεις τους αρνούνται όλα τα γεγονότα που ισχυρίζονται οι ενάγοντες και προβάλλουν νέους ισχυρισμούς και επομένως θα πρέπει σε κάθε αγωγή ο κάθε ισχυρισμός τόσο των εναγόντων όσο και των εναγομένων να αποδειχτεί ξεχωριστά και ειδικά.
- Εξ' όσων κάλλιο γνωρίζω και πιστεύω τα πραγματικά περιστατικά έλαβαν χώρα σε διαφορετικές ημερομηνίες αφορούν διαφορετικές αιτίες αγωγής και διαδίκους και επομένως δεν υπάρχουν πραγματικά και νομικά γεγονότα αλλά ξεχωριστά πραγματικά γεγονότα τα οποία θα πρέπει να αποδειχτούν ειδικά και ξεχωριστά σε κάθε αγωγή.
- Οι συμφωνίες που αφορούν τις αγωγές τερματίστηκαν με διαφορετικές επιστολές σε διαφορετικές ημερομηνίες.
- Η συνένωση των αγωγών με βάση τα δεδομένα μόνο σύγχυση, καθυστέρηση και σπατάλη εξόδων θα προκαλούσε. Περαιτέρω θα ήταν άδικο να συνενωθούν με τον τρόπο που αιτούνται οι αιτητές καθότι το αποτέλεσμα για τις άλλες μόνο αδικία θα προκαλέσει.
- Η υπογραφή των συμφωνιών δεν αποτελεί κοινό πραγματικό και νομικό σημείο.
- Οι εγγυήσεις, εξασφαλίσεις και επιστολές τερματισμού είναι διαφορετικές σε κάθε αγωγή.
- Σε κάθε αγωγή πληρώθηκαν διαφορετικά ποσά σε διαφορετικές ημερομηνίες και θα πρέπει η κάθε συναλλαγή να αποδειχτεί ειδικά σε κάθε αγωγή.
- Τα γεγονότα που αναφέρονται εις την αίτηση είναι αόριστα και ασαφή και δεν συγκεκριμενοποιούν ποια είναι τα κοινά, νομικά και πραγματικά περιστατικά που υπάρχουν και στις 4 αγωγές.
- Εξ΄ όσων πληροφορούμαι από τους δικηγόρους της Ενάγουσας οι αιτητές και/ή οι εναγόμενοι στις αγωγές καταχώρισαν ανταπαιτήσεις στις αγωγές 2161/09, 2162/09 και 2207/09 αυξάνοντας την κλίμακα ώστε όλες οι υποθέσεις να τεθούν ενώπιον του ίδιου Δικαστηρίου και να επιδιώξουν την συνένωση τους.
- Ορκίζομαι την παρούσα ένορκη δήλωση μου προς υποστήριξη της ένστασης για απόρριψη από το Σεβαστό Δικαστήριο, της αίτησης του εναγομένου με έξοδα.» Το ζήτημα της συνένωσης αγωγών έχει αναλυθεί σε πάμπολλες αποφάσεις Ανωτάτου Δικαστηρίου και υπάρχει πολλή νομολογία για αυτό το θέμα. Βασικά εκδίδεται διάταγμα συνένωσης όπου προκύπτει όφελος από τη συνεκδίκαση. Το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία να διατάξει ή μη τη συνένωση δύο αγωγών ή περισσοτέρων και η άσκηση αυτής της εξουσίας εξαρτάται από τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και πρέπει να ασκείται αυτή η εξουσία κατά τέτοιο τρόπο που να εξυπηρετεί τα συμφέροντα των διαδίκων, περιορίζοντας τα έξοδα και επιταχύνοντας την απονομή της δικαιοσύνης. (Βλέπε Μακρίδης ν. Μιχαηλίδου, Πολ. Εφ. 7901 ημερ. 30.5.90, Georghios Hadjiathanassiou v. Loizos Parperides and Others,
(1975)1 C.L.R. 401 και Healey and Others v. A. Waddington & Sons Ltd and Others
(1954)1 All E.R. 401). Το λεκτικό της Δ.14 κ.2, η οποία προβλέπει για τη συνένωση αγωγών και πάνω στην οποία βέβαια στηρίζεται η αίτηση έχει ως εξής: "Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων, και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών συνεπάγονται κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα, τα οποία συνεπάγονται οι αγωγές αυτές, ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να διατάξει τη συνένωση τους". Εκείνο το οποίο προκύπτει από τις πρόνοιες της Δ.14 είναι ότι το Δικαστήριο ασκώντας την διακριτική εξουσία που του απονέμει ο Κανονισμός θα πρέπει να βεβαιωθεί ότι η συνένωση των αγωγών είναι επιθυμητή για σκοπούς καλύτερης απονομής της δικαιοσύνης. Κρίνεται δε ότι η συνένωση είναι επιθυμητή όταν υπάρχει κοινό ζήτημα Νόμου ή γεγονότων τέτοιας σημασίας σε σχέση με τα υπόλοιπα ζητήματα ώστε να αποφεύγεται η πολλαπλότητα των διαδικασιών και η σπατάλη χρόνου και δαπάνης. Έχω μελετήσει πολύ σοβαρά ότι τέθηκε ενώπιον μου με την αίτηση, με την ένσταση και την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, τα δικόγραφα των υποθέσεων που επιζητείται η συνένωση τους και τις γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων των διαδίκων. Στην παρούσα εξεταζόμενη περίπτωση προκύπτει αβίαστα, ότι οι αγωγές αυτές άλλες αφορούν δανειοδότηση των Εναγομένων και άλλες αφορούν ενοικιαγορά. Προκύπτει επίσης αβίαστα ότι δεν είναι όλοι οι Εναγόμενοι σε όλες τις αγωγές Εναγόμενοι αλλά διαφορετικοί. Από την μελέτη στην οποία έχω προβεί είναι ολοφάνερο ότι για να αποδειχθεί η απαίτηση σε κάθε αγωγή θα πρέπει να παρουσιαστούν διαφορετικά έγγραφα και να δοθεί διαφορετική μαρτυρία όπως επίσης και οι Εναγόμενοι για να αποδείξουν την Ανταπαίτηση τους θα στηριχθούν σε διαφορετικά γεγονότα. Συγκεκριμένα η αγωγή 2145/09 που αφορά και την κύρια υπόθεση με την οποία επιζητείται να συνενωθούν και οι υπόλοιπες αγωγές αφορά δάνεια και είναι εναντίον πέντε Εναγομένων. Η αγωγή 2207/09 είναι εναντίον δύο από τους Εναγόμενους της προηγούμενης αγωγής και αφορά συμβόλαιο ενοικιαγοράς. Η αγωγή 2162/09 αφορά τρεχούμενο λογαριασμό και τρεις Εναγομένους και η αγωγή 2161/09 αφορά συμβόλαιο ενοικιαγοράς εναντίον ενός Εναγομένου. Σε όλες τις αγωγές έχουν καταχωρηθεί οι Εκθέσεις Υπεράσπισης όπως και Ανταπαίτησης οι οποίες παρουσιάζουν ομοιότητα μεταξύ τους. Αυτό όμως και μόνο το γεγονός δεν μπορεί να αποτελέσει τον ουσιαστικό ή και μοναδικό λόγο για συνένωση των αγωγών. (Βλ. υπόθεση Samata Enterprises Ltd v. Γεώργιου Σταύρου, Πολ. Έφ. 10154, ημερ. 15.10.1998). Χαρακτηριστικό παράδειγμα ανομοιότητας γεγονότων είναι η αγωγή 2161/09 η οποία αφορά ενοικιαγορά ενός αυτοκινήτου και με την οποία οι Ενάγοντες ζητούν συνολικά ποσό μέχρι €10.000 και είναι εναντίον ενός Εναγομένου ο οποίος με την Ανταπαίτηση του ζητά €1.104.857,40 πλέον τόκους και δικαιώματα ενοικιαγοράς, πλέον γενικές αποζημιώσεις. Σε σχέση με την αγωγή 2162/09 η οποία αναφέρεται σε τρεις Εναγομένους έχει καταχωρηθεί σε κλίμακα €2.000-€10.000 και το συνολικό ποσό που απαιτείται από τους Ενάγοντες είναι μέχρι €10.000. Και σε αυτή την υπόθεση οι τρεις Εναγόμενοι καταχώρησαν Ανταπαίτηση με την οποία αξιώνουν €1.104.857,40 πλέον τόκους και δικαιώματα ενοικιαγοράς, πλέον γενικές αποζημιώσεις ενώ η Έκθεση Απαίτησης αναφέρεται σε τρεχούμενο λογαριασμό και/ή πιστωτικές διευκολύνσεις που εδόθηκαν μέχρι ποσού €5.000. Επίσης παρατηρώ στην αγωγή 2207/09 που αφορά δύο Εναγόμενους και που σχετίζεται με συμβόλαια ενοικιαγοράς και κινήθηκε στην κλίμακα €50.000-€100.000 έχει και πάλι καταχωρηθεί Ανταπαίτηση με αξιούμενο ποσό €1.104.857,40 πλέον τόκους και δικαιώματα ενοικιαγοράς, πλέον γενικές αποζημιώσεις. Είναι ξεκάθαρο ότι δεν υπάρχει ομοιότητα νομικών και πραγματικών γεγονότων μεταξύ των υποθέσεων αυτών ούτως ώστε το Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του εξουσία προς όφελος των Αιτητών-Εναγομένων. Σύμφωνα με τη νομολογία ένα διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται μόνο όπου προκύπτει όφελος από την εκδίκαση των αγωγών, σε δικαστικό χρόνο, σε δικαστικά έξοδα και γρήγορη απονομή της δικαιοσύνης. (Βλ. Μακρίδης ν. Μιχαηλίδου Πολ. Έφ. 7901, ημερ. 30.5.1990). Εκείνο το οποίο προκαλεί έκπληξη είναι ότι στην αγωγή 2162/09 αλλά και στην 2161/09 που από ένα συμβόλαιο είτε ενοικιαγοράς είτε παροχής τρεχούμενου λογαριασμού μικρού ποσού να προκύπτει μια ζημιά, στον Εναγόμενο ή και στους Εναγόμενους που υπέγραψαν αυτά τα έγγραφα, ύψους πέραν του €1.000.000. Σ΄ αυτές τις υποθέσεις, αφού τις έχω μελετήσει επισταμένως δεν βρίσκω να υφίστανται κοινά νομικά ή πραγματικά γεγονότα τέτοιας σημασίας με βάση τα οποία να εκδώσω διάταγμα συνένωσης των αγωγών. Με βάση όλα τα πιο πάνω κρίνω και είναι η απόφαση μου ότι η αίτηση για συνένωση αποτυγχάνει και συνακόλουθα απορρίπτεται. Οι Αιτητές-Εναγόμενοι καταδικάζονται στα έξοδα της αίτησης αυτής όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .................. Φ. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο