Παντελάκη Σουγλίδη ν. Μιχάλη Μαύρου κ.α., Αρ. Αγωγής :- 3541/05, 13η Ιανουαρίου 2011

Παντελάκη Σουγλίδη ν. Μιχάλη Μαύρου κ.α., Αρ. Αγωγής :- 3541/05, 13η Ιανουαρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:A4 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Αρ. Αγωγής :- 3541/05 Μεταξύ :- Παντελάκη Σουγλίδη Ενάγοντα Και

1. Μιχάλη Μαύρου
2. Πολύδωρου Πολυδώρου
3. Κωστάκη Λαούρη
4. Αναστασία Χαραλάμπους Πολυδώρου
5. Κυριακή Ταλιώτου Μαύρου
6. Ελένη Νικολάου Λαούρη Εναγόμενοι Ημερομηνία :- Πέμπτη 13η Ιανουαρίου 2011 Αίτηση για εξέταση και επιθεώρηση τεκμηρίων ημερομηνίας 9/9 /2010 Για τους Εναγόμενους - Αιτητές :- κος. Π. Κλεοβούλου (Για ν΄ ακούσει απόφαση :- Αυτοπροσώπως / ............. ) Για τον Ενάγοντα -Καθ΄ ου η Αίτηση :- κος. Φ. Αποστολίδης (Για ν΄ ακούσει απόφαση :- Αυτοπροσώπως / ............. ) Ενδιάμεση Απόφαση
7. Καταχώρησαν οι εναγόμενοι μονομερή αίτηση στις 9/9/2010 για την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να επιτραπεί στον μάρτυρα τους «.να εξετάσει και/ή επιθεωρήσει και/ή λάβει αντίγραφα των Τεκμηρίων 3 μέχρι 15 και δέσμη τεκμηρίων 30, που βρίσκονται στον φάκελο του Δικαστηρίου και ή οιαδήποτε άλλα αντίγραφα τεκμηρίων».
8. Ορίστηκε η αίτηση γι΄ ακρόαση την αμέσως επόμενη ημέρα, δηλαδή στις 10/9/2010, ημέρα Παρασκευή. Διατηρώντας υπόψη ότι η αγωγή ήταν ορισμένη για συνέχιση της ακρόασης της στην αμέσως επόμενη εργάσιμη ημέρα, δηλαδή στις 13/9/2010, το Δικαστήριο έδωσε οδηγίες για επίδοση της αίτησης ενώ στη συνέχεια η αίτηση ορίστηκε γι΄ ακρόαση στις 22/9/2010 καθότι ο καθ' ου η αίτηση είχε ένσταση ως προς το αίτημα των εναγομένων.
9. Μετά και από καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης του εναγομένου 1 προς υποστήριξη της αίτησης ο ενάγων καταχώρησε ένσταση με 12 συνολικά λόγους ένστασης υποστηριζόμενη από δική του ένορκη δήλωση ενώ κατά την ακρόαση της αίτησης αγόρευσαν σχετικά οι δικηγόροι των διαδίκων προς υποστήριξη των αντίστοιχων θέσεων τους.
10. Σύμφωνα με την αρχική ένορκη δήλωση η αίτηση υποβλήθηκε «.με σκοπό ο μάρτυρας υπεράσπισης Ανδρέας Παναγιώτου να επιθεωρήσει τις συναλλαγματικές και τα αντίγραφα των τα οποία έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο ως τεκμήρια για να είναι σε θέση να αποφανθεί αν υφίσταται οιανδήποτε πλαστογραφία στα Τεκμήρια 30 (δέσμη)». Αξίζει να σημειωθεί ότι εμφανώς με το περιεχόμενο της η συμπληρωματική ένορκη δήλωση στόχο έχει κυρίως τη δικαιολόγηση της καθυστέρησης σε σχέση με την αίτηση υπό εξέταση με αυτή την απόφαση.
11. Διατηρώ υπόψη μου τη μαρτυρία στο σύνολο της όπως αυτή προκύπτει από το περιεχόμενο και των 3 ενόρκων δηλώσεων οι οποίες καταχωρήθηκαν. Βεβαίως η μαρτυρία αυτή έχει σχέση κυρίως με αντίστοιχη προσπάθεια προώθησης συγκεκριμένων θέσεων αναφορικά με τις δικονομικές ενέργειες ή δυνατότητες των εναγομένων σχετικές με τη παρουσίαση μαρτυρίας κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής ως επίσης - στη περίπτωση της μαρτυρίας προς υποστήριξη της αίτησης - και τους λόγους επί των οποίων οι ενέργειες αυτές στηρίχτηκαν.
12. Θεωρώ ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση ο ορθότερος τρόπος προσέγγισης του επίδικου θέματος της αίτησης είναι η εξέταση των λόγων ένστασης διατηρώντας όμως παράλληλα υπόψη και ένα βασικό ερώτημα το οποίο προκύπτει από το ίδιο το αντικείμενο της αίτησης σε σχέση και με την εφαρμογή των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας επί του συγκεκριμένου θέματος.
13. Με τον πρώτο λόγο ένστασης εισηγείται ο ενάγων ότι η αίτηση «δεν στηρίζεται επί των ορθών Δικαστικών Θεσμών».
14. Αξίζει να σημειωθεί σε σχέση με αυτό τον λόγο ένστασης ότι το αίτημα των εναγομένων διατυπώνεται με συζευκτικό και παράλληλα διαζευκτικό τρόπο (βλ. σχετικά την παράγραφο 1 αυτής της απόφασης). Συνεπώς, το αίτημα των εναγομένων, σε περίπτωση έγκρισης του και στο βαθμό στον οποίο αυτό θα μπορούσε να εγκριθεί, συμπεριλαμβάνει τρία διαφορετικά πιθανά αποτελέσματα σε σχέση πάντοτε με συγκεκριμένα τεκμήρια.­ 8.
15. Πρώτο, τα τεκμήρια αυτά να εξεταστούν. 8.
16. Δεύτερο, να επιθεωρηθούν. Ενέργεια η οποία βεβαίως, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, προσομοιάζει ουσιαστικά με εξέταση των τεκμηρίων. 8.
17. Τρίτο, να ληφθούν αντίγραφα αυτών των τεκμηρίων. Αναπόφευκτα βεβαίως το συμπέρασμα του Δικαστηρίου κατά πόσο ευσταθεί ή όχι η θέση ότι η αίτηση δεν στηρίζεται στους ορθούς Δικαστικούς θεσμούς εξαρτάται από το περιεχόμενο του αιτήματος των εναγομένων. Όπως αυτό έχει διατυπωθεί εντός της αίτησης.
18. Κατ΄ αρχάς αξίζει να σημειωθεί σε σχέση με τα όσα προνοούνται από τη Δ.33 θ. 8 των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας, αναφορικά με τη παρουσίαση ως μαρτυρία οποιουδήποτε εγγράφου ή άλλου τεκμηρίου, ότι η περίπτωση υπό εξέταση δεν εμπίπτει εντός αυτής της διάταξης. Καθότι εντός της Δ.33 θ. 8 υπάρχει αναφορά σε φύλαξη των τεκμηρίων από το Δικαστήριο και σε απαγόρευση να δοθούν εκτός δίχως άδεια ενός Δικαστή.
19. Θεωρώ ότι η αναφορά στο αρχικό κείμενο, δηλαδή όπως αυτό διατυπώνεται στην Αγγλική γλώσσα, με τη φράση "given out" έχει την έννοια να τερματιστεί η φύλαξη τέτοιων τεκμηρίων από το Δικαστήριο και να δοθούν, για κάποιο λόγο, στο άτομο το οποίο αιτείται την παράδοση τους σε αυτό. Παραδείγματος χάριν, για χρήση σε άλλη δικαστική διαδικασία ή με σκοπό τη παρουσίαση τους σε οποιαδήποτε αρμόδια κυβερνητική αρχή εφόσον αυτό απαιτείται για οποιοδήποτε δικαιολογημένο σκοπό.
20. Κρίνω συνεπώς ότι η συγκεκριμένη διάταξη δεν έχει οποιοδήποτε λόγο εφαρμογής στη περίπτωση υπό εξέταση έτσι ώστε να καθίστατο αναγκαία η αναφορά της στη νομική βάση προς υποστήριξη του αιτήματος των εναγομένων. Όπως δηλαδή εισηγείται σχετικά ο ευπαίδευτος δικηγόρος του ενάγοντα. Σαφώς με το αίτημα τους οι εναγόμενοι δεν αιτούνται την παράδοση σε αυτούς των τεκμηρίων τα οποία βρίσκονται υπό τη φύλαξη του Δικαστηρίου αλλά την επιθεώρηση ή εξέταση ή την ετοιμασία αντιγράφων τους.
21. Επομένως δεν κρίνεται αναγκαία η αναφορά της Δ.33 θ. 8 εντός της νομικής βάσης της αίτησης υπό εξέταση ενώ όπως παρατηρείται εντός αυτής αναφέρεται κυρίως, σε σχέση δηλαδή με το εξειδικευμένο αντικείμενο της, η Δ.63 θθ. 8, 9 και
23. Η Δ.63 θ. 10 αναφέρεται σε υποβολή αίτησης από άτομο το οποίο δεν είναι διάδικος. Συνεπώς κρίνω ότι δεν τυγχάνει εφαρμογής στη περίπτωση υπό εξέταση όπου το αίτημα υποβάλλεται από διάδικο, δηλαδή από τους ίδιους τους εναγόμενους. Ανεξάρτητα και από το δεδομένο ότι με το αίτημα τους οι εναγόμενοι ζητούν την εξέταση ή επιθεώρηση εγγράφων ή λήψη αντιγράφων από άλλο άτομο, δηλαδή άτομο το οποίο οι ίδιοι προτίθενται να παρουσιάσουν ως μάρτυρα προς υποστήριξη της υπεράσπισης τους.
24. Θα πρέπει όμως το Δικαστήριο να εξετάσει κατά πόσο παρέχεται η δυνατότητα υποβολής αίτησης από ένα διάδικο με σκοπό ουσιαστικά να ασκηθεί δικαίωμα το οποίο σύμφωνα με τη Δ.63 θ. 9 δύναται να ασκηθεί από διάδικο. Όμως με τον συγκεκριμένο τρόπο τον οποίο οι εναγόμενοι με την αίτηση τους ουσιαστικά ζητούν όπως ασκήσουν το συγκεκριμένο δικαίωμα.
25. Σύμφωνα με τη Δ.63 θ. 9[1] οποιοσδήποτε διάδικος έχει το δικαίωμα όπως επιθεωρήσει ή όπως προμηθευτεί με σφραγισμένο και πιστοποιημένο ως πιστό αντίγραφο οποιοδήποτε έγγραφο το οποίο υπάρχει εντός του φακέλου μίας διαδικασίας (βλ. επίσης σχετικά επί του ιδίου θέματος τη Δ.63 θ. 3 και τη Δ.1 θ. 2). Συνεπώς παρέχεται σε ένα άτομο η δυνατότητα είτε επιθεώρησης είτε εξασφάλισης αντιγράφου ενός εγγράφου το οποίο υπάρχει εντός ενός φακέλου μίας αγωγής υπό την προϋπόθεση το άτομο αυτό να είναι διάδικος στη συγκεκριμένη αγωγή. Αποτελεί δηλαδή δικαίωμα ενός διαδίκου είτε να επιθεωρήσει οποιοδήποτε έγγραφο είτε να εξασφαλίσει αντίγραφο του.
26. Ως προς το ενδεχόμενο εξέτασης ενός εγγράφου θεωρώ ότι η ίδια η ενέργεια εξέτασης ενός εγγράφου με την οποιαδήποτε απλή της έννοια δεν διαφέρει ιδιαίτερα από την ενέργεια επιθεώρησης του, έτσι ώστε να χρήζει ξεχωριστής ανάλυσης η δυνατότητα εξέτασης αντί επιθεώρησης ενός εγγράφου. Θεωρώ δηλαδή ότι οι δύο έννοιες είναι άρρηκτα αλληλένδετες και στη συγκεκριμένη περίπτωση, κατά την εξέταση του αιτήματος των εναγομένων, δεν κρίνεται αναγκαία η οποιαδήποτε διαφοροποίηση μεταξύ τους.
27. Διατηρώντας υπόψη την αναφορά της Δ.63 θ. 9 εντός της νομικής βάσης της αίτησης κρίνω ότι ο μοναδικός τρόπος να κριθεί ότι ο πρώτος λόγος ένστασης ευσταθεί είναι εάν το ερώτημα το οποίο τίθεται πιο κάτω απαντηθεί αρνητικά.
28. Το ερώτημα το οποίο προκύπτει σε σχέση με την ύπαρξη του προαναφερόμενου δικαιώματος ενός διαδίκου είναι το εξής. Κατά πόσο αυτό καλύπτει και τη περίπτωση επιθεώρησης ενός εγγράφου όχι μόνο από ένα διάδικο αλλά και από ένα προτεινόμενο ως εμπειρογνώμονα γραφολόγο τον οποίο ο διάδικος αυτός επιθυμεί όπως καλέσει και παρουσιάσει ως μάρτυρα προς υποστήριξη της υπόθεσης του σε μία αγωγή η εκδίκαση της οποίας έχει ήδη αρχίσει και συνεχίζεται αφού πρώτα ο αντίδικος έχει κλείσει τη δική του υπόθεση. Με μαρτυρία η οποία θα προέκυπτε από μία τέτοια εξέταση ή επιθεώρηση. Όπως δηλαδή και στη συγκεκριμένη περίπτωση υπό εξέταση.
29. Εάν το ερώτημα αυτό, κατ΄ επέκταση ουσιαστικά της απλής εφαρμογής του συγκεκριμένου διαδικαστικού κανονισμού, απαντηθεί θετικά τότε αναμφίβολα ο πρώτος λόγος ένστασης δεν ευσταθεί. Όμως το ερώτημα αυτό είναι τόσο βασικό σε σχέση με την έκβαση της εξέτασης αυτής της αίτησης έτσι ώστε εάν αυτό απαντηθεί θετικά σε αυτό το σημείο της απόφασης δίχως πρώτα να εξεταστούν και οι υπόλοιποι λόγοι ένστασης τότε θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι το Δικαστήριο παράλληλα απορρίπτει και αυτούς τους λόγους ένστασης δίχως όμως πρώτα να τους έχει εξετάσει. Επομένως, θα προχωρήσω σε εξέταση και των υπόλοιπων λόγων ένστασης.
30. Με τον δεύτερο λόγο ένστασης ο ενάγων εισηγείται απλά ότι η αίτηση «.είναι αβάσιμη» δίχως οποιαδήποτε άλλη διευκρίνιση. Θα μπορούσε να θεωρηθεί ότι ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης είναι πολύ γενικός αλλά και παράλληλα πολύ δύσκολο να γίνει αντιληπτός δίχως οποιαδήποτε εξειδίκευση της γενικότερης θέσης ως προς την έλλειψη βασιμότητας της αίτησης. Θεωρώ ότι ο ορθότερος τρόπος εξέτασης του συγκεκριμένου λόγου ένστασης είναι όπως το Δικαστήριο διατηρήσει υπόψη του το ενδεχόμενο έλλειψης βασιμότητας της αίτησης κατά την εξέταση και των υπόλοιπων λόγων ένστασης. Ασφαλώς εάν, διατηρώντας υπόψη αυτή την εξέταση, η αίτηση κριθεί βάσιμη τότε αυτός ο λόγος ένστασης δεν θα ευσταθεί.
31. Με τον τρίτο λόγο ένστασης ο ενάγων εισηγείται ότι τα «.πραγματικά γεγονότα διαψεύδουν την ανάγκη των Αιτητών να εξασφαλίσουν αντίγραφα των ζητούμενων τεκμηρίων αφού κατά την καταχώρηση των, αντίγραφα έχουν δοθεί στους Εναγομένους». Βεβαίως αυτό το οποίο δεν λαμβάνεται υπόψη με αυτό τον λόγο ένστασης είναι το δεδομένο ότι με την αίτηση των εναγομένων δεν ζητείται απλώς η λήψη αντιγράφων αλλά η εξέταση ή επιθεώρηση των συγκεκριμένων τεκμηρίων. Με το συζευκτικό και παράλληλα διαζευκτικό τρόπο ο οποίος αναφέρεται πιο πάνω (βλ. σχετικά τη παράγραφο 8 αυτής της απόφασης).
32. Επομένως, ακόμη και να γίνει δεκτός ο τρίτος λόγος ένστασης υπό την έννοια της έλλειψης αναγκαιότητας έγκρισης του αιτήματος των εναγομένων για τη λήψη αντιγράφων, αυτή η αποδοχή από μόνη της δεν θα μπορούσε να οδηγήσει αυτόματα στην απόρριψη της αίτησης. Καθότι το αίτημα δεν περιορίζεται μόνο στην εξασφάλιση αντιγράφων αλλά παράλληλα στην εξέταση ή επιθεώρηση των συγκεκριμένων τεκμηρίων από προτεινόμενο εμπειρογνώμονα μάρτυρα των εναγομένων.
33. Προτάσσεται με τον τέταρτο λόγο ένστασης ότι η αίτηση «.αποσκοπεί να δημιουργήσει μαρτυρία (fishing evidence)". Πραγματικά δεν είναι δυνατό να κριθεί ως βάσιμη μία τέτοια θέση ιδιαίτερα δε σε σχέση με το αντικείμενο της αίτησης. Η μαρτυρία ήδη υπάρχει υπό τη μορφή των ίδιων των τεκμηρίων τα οποία έχουν κατατεθεί κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας. Αυτό το οποίο ζητείται είναι η εξέταση ή επιθεώρηση αυτών των τεκμηρίων. Δηλαδή, ουσιαστικά αυτό το οποίο ζητείται είναι η εξέταση ήδη υπάρχουσας μαρτυρίας.
34. Ασφαλώς σκοπός της εξέτασης ή επιθεώρησης αυτής, όπως σαφώς δηλώνεται εντός τόσο της αρχικής όσο και της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης, είναι η παρουσίαση της μαρτυρίας του προτεινόμενου εμπειρογνώμονα μάρτυρα. Εντούτοις αυτό από μόνο του δεν θα ήταν δυνατό να κριθεί ότι αποδεικνύει ότι η αίτηση αποσκοπεί στη δημιουργία μαρτυρίας υπό την έννοια μάλιστα η οποία περιγράφεται με την Αγγλική φράση "fishing evidence". Ουσιαστικά δεν νοείται οι εναγόμενοι σε αυτό το στάδιο της διαδικασίας όπου ο ενάγων ήδη έχει κλείσει την υπόθεση του να κριθούν υπόλογοι της προσπάθειας να ψαρέψουν, δηλαδή να μάθουν τη μαρτυρία με την οποία ο ενάγων προτίθεται να αποδείξει την αξίωση του.
35. Ούτε και είναι δυνατό να κριθεί ότι αποσκοπεί η αίτηση στη δημιουργία μαρτυρίας υπό οποιαδήποτε καταδικαστέα έννοια της παρουσίασης μαρτυρίας από ένα διάδικο. Υπό την έννοια ενδεχομένως της κατασκευής μαρτυρίας. Αυτό το οποίο ουσιαστικά ζητείται με την αίτηση υπό εξέταση είναι το εξής.
36. Οι εναγόμενοι προτίθενται να παρουσιάσουν τη μαρτυρία ενός μάρτυρα ο οποίος προτείνεται ως εμπειρογνώμονας, δηλαδή τη μαρτυρία ενός γραφολόγου, και με σκοπό την υποβοήθηση παρουσίασης αυτής της μαρτυρίας ζητείται όπως ο μάρτυρας αυτός εξετάσει ή επιθεωρήσει ήδη υπαρκτή μαρτυρία. Μαρτυρία η οποία ήδη έχει παρουσιαστεί και κατατεθεί και αποτελεί πλέον μέρος του περιεχομένου του φακέλου της αγωγής υπό εκδίκαση.
37. Πραγματικά όπως και να γίνει αντιληπτός ο συγκεκριμένος λόγος ένστασης δεν είναι δυνατό να κριθεί ότι ευσταθεί υπό οποιαδήποτε έννοια. Ιδιαίτερα δε με την έννοια ότι η έγκριση της αίτησης υπό εξέταση θα επιτρέψει στους εναγομένους να προβούν σε μία ανεπίτρεπτη πράξη είτε υπό τη δικονομική είτε υπό την οποιαδήποτε άλλη έννοια μίας τέτοιας πράξης.
38. Επιπλέον, παρατηρώ απλά ότι, η αναφορά του ενάγοντα, ως ο ενόρκως δηλών στη παράγραφο 3 της ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της ένστασης, εύλογα δημιουργεί την εντύπωση ότι γίνεται λανθασμένη χρήση της λέξης "fishing" υπό την έννοια της δημιουργίας αντί του ψαρέματος μαρτυρίας. Υπενθυμίζω απλά ότι η αναφορά του ενάγοντα γίνεται σε σχέση με τον ισχυρισμό του ενόρκως δηλούντος στην αρχική ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης ότι δηλαδή η αίτηση υποβάλλεται «.για να είναι σε θέση [ο γραφολόγος] να αποφανθεί αν υφίσταται.» οποιαδήποτε πλαστογραφία στα τεκμήρια.
39. Αναφορικά δε με τον πέμπτο λόγο ένστασης εάν αυτός ο λόγος ένστασης γίνει δεκτός τότε αναμφίβολα αναιρείται ολόκληρος ο σκοπός διεξαγωγής της ακροαματικής διαδικασίας αυτής της αγωγής. Πέραν και από το δεδομένο ότι εντός των σημειώσεων του Δικαστηρίου έχει σημειωθεί επιφύλαξη κατά την κατάθεση των επίδικων συναλλαγματικών ως τεκμήρια, ολόκληρη η υπεράσπιση των εναγομένων βασίζεται επί της θέσης ότι οι επίδικες συναλλαγματικές έχουν πλαστογραφηθεί από τον ενάγοντα (βλ. σχετικά τη παράγραφο 6 της έκθεσης υπεράσπισης).
40. Συνεπώς εάν το Δικαστήριο δεχόταν ως βάσιμο τον πέμπτο λόγο ένστασης, ότι δηλαδή με «.την καταχώρηση των τεκμηρίων αυτών χωρίς ένσταση, δημιουργείται το αποδεκτό της αλήθειας του περιεχομένου των.» τότε ποιος θα ήταν και ο σκοπός εκδίκασης αυτής της αγωγής; Αν και αφήνω ανοιχτό το θέμα αυτό να εξεταστεί μετά και από την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας και τη τελική επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων δικηγόρων και δίχως αυτό να προδικάζεται τελεσίδικα με την έκδοση αυτής της ενδιάμεσης απόφασης, τουλάχιστον σε αυτό το στάδιο της ακροαματικής διαδικασίας θεωρώ ότι η θέση αυτή δεν είναι δυνατό να κριθεί ότι ευσταθεί έτσι ώστε κατ΄ επέκταση να κρίνεται ότι παρέχεται και η δυνατότητα αποδοχής του πέμπτου λόγου ένστασης ως βάσιμου.
41. Αναφορικά με τον έκτο λόγο ένστασης ως προς το ότι η «.καταχώρηση της αίτησης γίνεται πολύ καθυστερημένα.» διατηρώντας υπόψη τόσο τα όσα αναφέρονται εντός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης προς υποστήριξη της αίτησης όσο και την όλη πορεία παρουσίασης της υπόθεσης της υπεράσπισης των εναγομένων κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας κρίνω ότι αυτός ο λόγος ένστασης δεν ευσταθεί.
42. Καθότι σημασία δεν έχει απλώς η αιτούμενη εξέταση ή επιθεώρηση των τεκμηρίων αλλά και το δεδομένο ότι αυτή ζητείται να γίνει από το συγκεκριμένο προτεινόμενο μάρτυρα ο εντοπισμός του οποίου έγινε εντός του χρονικού διαστήματος το οποίο περιγράφεται εντός της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης, μετά και από τις 18/6/
44. Δηλαδή, το Δικαστήριο δεν επικεντρώνεται απλώς στη δυνατότητα εξέτασης ή επιθεώρησης των τεκμηρίων πριν από την καταχώρηση της αίτησης υπό εξέταση αλλά διατηρεί υπόψη του και το γεγονός ότι αυτή ζητείται να γίνει από συγκεκριμένο άτομο και αφού πρώτα οι εναγόμενοι έλαβαν υπόψη την όλη πορεία της ακροαματικής διαδικασίας μέχρι και το χρονικό σημείο στο οποίο αποφάσισαν να κάνουν χρήση της μαρτυρίας γραφολόγου σύμφωνα και με τη νομική συμβουλή του δικηγόρου τους.
45. Σημασία σε σχέση με αυτή την απόφαση ως προς το χειρισμό της αγωγής υπό την έννοια της παρουσίασης της υπόθεσης της υπεράσπισης αποδίδεται από τους εναγόμενους και στο δεδομένο του εξαναγκασμού εγκατάλειψης από τους ιδίους της μαρτυρίας του εναγομένου 2 του οποίου η προφορική κατάθεση δεν ολοκληρώθηκε καθότι ο ίδιος, για δικούς του λόγους, διέφυγε στο εξωτερικό. Διατηρώντας υπόψη ότι δεν είναι δυνατό να θεωρηθεί από το Δικαστήριο ως εύλογα προβλεπτή η εξάλειψη της μαρτυρίας ενός βασικού μάρτυρα αλλά και διαδίκου, κρίνεται ως λογική η σημασία η οποία αποδίδεται από τους εναγόμενους επί αυτού του δεδομένου. Καθώς λογική κρίνεται και η προσπάθεια αναπλήρωσης του κενού το οποίο δημιουργήθηκε μετά και από την εγκατάλειψη αυτής της μαρτυρίας στο σύνολο της.
46. Γενικά το Δικαστήριο αποδέχεται ως επαρκείς τις εξηγήσεις τις οποίες οι εναγόμενοι έχουν παραθέσει αναφορικά με την επιλογή τους να υποβάλουν το αίτημα τους στο χρονικό σημείο το οποίο επέλεξαν. Ανεξάρτητα και από το δεδομένο ότι όπως κρίθηκε από το Δικαστήριο το αίτημα αυτό υποβλήθηκε σε αδικαιολόγητα κοντινή ημερομηνία με την ημερομηνία κατά την οποία η αγωγή είχε οριστεί για συνέχιση της ακρόασης και ότι ο ενάγων θα έπρεπε να λάβει γνώση της ύπαρξης της αίτησης προτού αυτή εξεταστεί από το Δικαστήριο. Εντούτοις δεκτή γίνεται και η εξήγηση ως προς τη καταχώρηση της αίτησης στη συγκεκριμένη ημερομηνία μετά και από τις όσες ενέργειες είχαν προηγηθεί ουσιαστικά για επίτευξη του ίδιου σκοπού ο οποίος επιδιώκεται με την καταχώρηση αυτής της αίτησης δίχως προηγουμένως να είχε κριθεί από τους εναγόμενους, βάσει της συμβουλής του δικηγόρου τους, αναγκαία η υποβολή της.
47. Ουσιαστικά ο έβδομος λόγος ένστασης επαναλαμβάνει τον έκτο. Η θέση δηλαδή ότι οι εναγόμενοι «.είχαν όλο τον χρόνο να προβούν στη ζητούμενη επιθεώρηση.» δεν διαφέρει ιδιαίτερα από τη θέση ότι η καταχώρηση της αίτησης έγινε πολύ καθυστερημένα. Για τους ίδιους λόγους με βάση τους οποίους κρίνεται αβάσιμος ο έκτος λόγος ένστασης έτσι και ο έβδομος λόγος ένστασης δεν γίνεται δεκτός.
48. Με τον όγδοο λόγο ένστασης προβάλλεται ουσιαστικά μία θέση επί της πραγματικής πτυχής της αίτησης. Ότι δηλαδή από «.την πρώτη στιγμή της καταχώρησης της υπεράσπισης τους οι Εναγόμενοι είχαν προβάλει τον ισχυρισμό της πλαστογραφίας». Προφανώς η προβολή αυτής της θέσης έχει σχέση γενικότερα με την κατ΄ ισχυρισμό αδράνεια των εναγομένων αναφορικά με την επίτευξη πρόσβασης στις επίδικες συναλλαγματικές και σχετική επιθεώρηση τους από γραφολόγο. Στο βαθμό στον οποίο είναι δυνατό να γίνει αντιληπτός καν ως λόγος ένστασης ο όγδοος λόγος ένστασης αυτός κρίνεται αβάσιμος με το ίδιο σκεπτικό το οποίο κρίνεται απορριπτέος τόσο ο έκτος όσο και ο έβδομος λόγος ένστασης.
49. Ουσιαστικά ο ένατος λόγος ένστασης αποτελεί προέκταση του όγδοου λόγου ένστασης. Ότι δηλαδή με «.την προβολή του ισχυρισμού της πλαστογραφίας οι Εναγόμενοι είχαν στη διάθεση τους 5 ολόκληρα χρόνια για να ετοιμάσουν τη μαρτυρία τους, πράγμα που επιδιώκουν τώρα με την καταχώρηση της παρούσας αίτησης». Με το ίδιο σκεπτικό όπως αυτό παρατίθεται πιο πάνω σε σχέση με την απόρριψη του έκτου λόγου ένστασης ούτε και αυτός ο λόγος ένστασης γίνεται δεκτός.
50. Ως προς τον δέκατο λόγο ένστασης, ότι δηλαδή παραβιάζεται «.κάθε έννοια της φυσικής δικαιοσύνης.» με τον ισχυρισμό του «.Μιχάλη Μαύρου ότι ο σκοπός η (sic) παρούσα αίτηση είναι για να αποφανθεί ο εμπειρογνώμονας - μάρτυρας τους κατά πόσον υφίσταται οιαδήποτε πλαστογραφία.» πραγματικά είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτό πως απλώς με τη προβολή ενός ισχυρισμού από ένα άτομο το οποίο ορκίζεται σχετικά σε ένορκη δήλωση παραβιάζεται η οποιαδήποτε αρχή της φυσικής δικαιοσύνης.
51. Ασφαλώς είναι το Δικαστήριο το οποίο θα αποφασίσει οτιδήποτε θα πρέπει να αποφασιστεί σε σχέση με αυτή την αγωγή και όχι ο οποιοσδήποτε μάρτυρας είτε αυτός είναι εμπειρογνώμονας είτε όχι. Βεβαίως η απόφαση του Δικαστηρίου θα βασιστεί επί του συνόλου της μαρτυρίας η οποία θα έχει παρουσιαστεί κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας αλλά μόνο μετά από αξιολόγηση της και προσεχτική συνεκτίμηση του κάθε μέρους αυτής με το υπόλοιπο του συνόλου της μαρτυρίας. Ούτε και αυτός ο λόγος ένστασης κρίνεται βάσιμος.
52. Με τον ενδέκατο λόγο ένστασης ουσιαστικά δημιουργείται η εντύπωση ότι παραγνωρίζεται το μέρος του αιτήματος των εναγομένων με βάση το οποίο ζητούν την εξέταση ή επιθεώρηση από συγκεκριμένο μάρτυρα των ίδιων των τεκμηρίων και όχι αντιγράφων αυτών. Καθότι όπως αναφέρεται σε αυτό τον λόγο ένστασης «[Α]κόμη κατά την καταχώρηση των τεκμηρίων 3 μέχρι και 15 η οποία έγινε στις / / / / [sic] οι Εναγόμενοι πήραν αντίγραφα των τεκμηρίων αυτών και μπορούσα [sic] άνετα να εξασφαλίσουν την ζητούμενη μαρτυρία». Πραγματικά δεν είναι δυνατό να κριθεί ότι το Δικαστήριο θα πρέπει με βάση αυτό τον λόγο ένστασης να απορρίψει την αίτηση των εναγομένων.
53. Το ίδιο ισχύει και σε σχέση με τον δωδέκατο λόγο ένστασης σύμφωνα με τον οποίο η αίτηση «.είναι μερικώς αόριστος.» καθότι ζητούνται επιπρόσθετα και οποιαδήποτε άλλα αντίγραφα τεκμηρίων τα οποία δεν προσδιορίζονται από την αίτηση. Ασφαλώς στο βαθμό στον οποίο το αίτημα των εναγομένων είναι αόριστο ως προς το αντικείμενο του τότε δεν είναι δυνατό αυτό να εγκριθεί σε σχέση με αυτό το εύλογα διαπιστωμένο ως αόριστο μέρος αυτού. Αυτό το δεδομένο όμως από μόνο του δεν καθιστά βάσιμο το συγκεκριμένο λόγο ένστασης έτσι ώστε ακόμη και με την αποδοχή αυτού να μην εγκριθεί το αίτημα των εναγομένων στο σύνολο του. Απλώς δηλαδή καθότι μέρος του αιτήματος κρίνεται εμφανώς αόριστο.
54. Σε αυτό το σημείο της απόφασης επιστρέφω στο ερώτημα το οποίο τέθηκε πιο πάνω (βλ. σχετικά τη παράγραφο 18 αυτής της απόφασης).
55. Διατηρώντας υπόψη τόσο τα όσα προνοούνται από τις σχετικές διατάξεις των Διαδικαστικών Κανονισμών της Πολιτικής Δικονομίας σε συνάρτηση και με το γενικότερο δικαίωμα ενός διαδίκου σε μία δίκαια δίκη πραγματικά δεν είναι δυνατό να διαπιστωθεί με οποιοδήποτε τρόπο ότι θα ήταν είτε εύλογο είτε δίκαιο αφ΄ ης στιγμής ένας διάδικος έχει ο ίδιος το δικαίωμα επιθεώρησης ενός εγγράφου το οποίο έχει κατατεθεί ως τεκμήριο να μην επιτρεπόταν σε ένα διάδικο η άσκηση αυτού του δικαιώματος δια μέσω ενός μάρτυρα, ιδιαίτερα δε ενός προτεινόμενου ως εμπειρογνώμονα μάρτυρα - γραφολόγου δηλαδή - τον οποίο ο ίδιος προτίθεται να καλέσει και παρουσιάσει ως μάρτυρα προς υποστήριξη της υπόθεσης του σε μία αγωγή η εκδίκαση της οποίας έχει ήδη αρχίσει και συνεχίζεται αφού πρώτα ο αντίδικος έχει κλείσει τη δική του υπόθεση, με σκοπό τη παρουσίαση μαρτυρίας σημαντικό μέρος της οποίας προβλέπεται από τον ίδιο τον διάδικο ότι θα προέκυπτε ως αποτέλεσμα μίας τέτοιας επιθεώρησης.
56. Επομένως, διατηρώντας υπόψη το προαναφερόμενο συμπέρασμα του Δικαστηρίου και την απόρριψη όλων των λόγων ένστασης το αίτημα των εναγομένων κρίνεται δικαιολογημένο και η αίτηση τους εγκρίνεται ως βάσιμη με την έκδοση διατάγματος στο βαθμό στον οποίο αυτό κρίνεται αναγκαίο από το Δικαστήριο.
57. Συνεπώς, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο επιτρέπεται στον προτεινόμενο μάρτυρα των εναγομένων, Ανδρέα Παναγιώτου, όπως εξετάσει και επιθεωρήσει τα τεκμήρια 3 μέχρι και 15 και το τεκμήριο 30 στη παρουσία τόσο του Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου όσο και του δικηγόρου των εναγομένων ή οποιουδήποτε από τους εναγόμενους αλλά ταυτόχρονα και του δικηγόρου του ενάγοντα ή του ίδιου του ενάγοντα ή οποιουδήποτε ρητά εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου τους. Νοείται ότι σε περίπτωση κατά την οποία ο ενάγων παραλείπει να αξιοποιήσει ανάλογα το δικαίωμα παρουσίας του κατά την εξέταση και επιθεώρηση των τεκμηρίων, με τον τρόπο το οποίο αυτό του παρέχεται σύμφωνα και με το διάταγμα του Δικαστηρίου, μετά και από εύλογη ειδοποίηση από τον Πρωτοκολλητή του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, τότε οι εναγόμενοι θα έχουν το δικαίωμα όπως ο μάρτυρας τους προχωρήσει στην εξέταση και επιθεώρηση των συγκεκριμένων τεκμηρίων στην απουσία του δικηγόρου του ενάγοντα ή του ίδιου του ενάγοντα ή οποιουδήποτε ρητά εξουσιοδοτημένου αντιπροσώπου τους.
58. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης της αίτησης τα έξοδα αυτής επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων και εις βάρος του ενάγοντα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μετά και από την εκδίκαση της αγωγής.
59. Η αγωγή ορίζεται για συνέχιση της ακρόασης στις .... / .... / 2011 και ώρα 10:
60. Ασφαλώς θα πρέπει η επιθεώρηση των τεκμηρίων σύμφωνα και με το διάταγμα του Δικαστηρίου να έχει ολοκληρωθεί μέχρι τότε. Τονίζεται ότι σε περίπτωση κατά την οποία οι εναγόμενοι αδικαιολόγητα παραλείπουν να αξιοποιήσουν ανάλογα την έγκριση του αιτήματος τους τότε το Δικαστήριο θα προχωρήσει στην συνέχιση της εκδίκασης της αγωγής ανεξάρτητα και από αυτή την παράλειψη. Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] "Any party to a cause or matter is entitled as of right to inspect or be furnished with office copies of all documents and proceedings in such cause or matter upon payment of the proper fee". cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο