Χατζηγεωργίου Χαράλαμπος ν. Ονούφριου Παπασάββα κ.α., Αρ. Αγωγής: 2502/10, 17.01.2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:A9 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Δ. Ι. Κίτσιου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2502/10 ΜΕΤΑΞΥ: Χατζηγεωργίου Χαράλαμπος, από την Πάφο Ενάγοντος Και
- Ονούφριου Παπασάββα, από την Πάφο
- Ονούφριος Παπασάββας Λτδ, από την Πάφο Εναγομένων --------------------- Αίτηση ημερομηνίας 21.07.2010 για έκδοση Προσωρινού Διατάγματος Ημερομηνία: 17.01.2011 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα - Αιτητή: κ. Π. Φιλίππου για κ. Ε. Κ. Ευσταθίου(κ.Ν.Νικήτα κατά την απόφαση). Για Εναγόμενους - Καθ΄ ων η Αίτηση: κα Μ. Πιερή για κ.κ. Μιχαλάκης Κυπριανού και Σια ΔΕΠΕ --------------------- Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η Στην παρούσα υπόθεση η βάση αγωγής είναι για παράνομη επέμβαση και οχληρία, διεκδικούνται αποζημίωσεις καθώς και διατάγματα άρσης της επέμβασης και οχληρίας που κατ' ισχυρισμό προκαλούν οι εναγόμενοι, ως επίσης αφαίρεσης και/ή μετακίνηση ενός κατ' ισχυρισμό παράνομου διαχωριστικού κατασκευάσματος το οποίο ανήγειραν οι εναγόμενοι. Στις 21.07.2010, ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής ο ενάγοντας ο οποίος στο εξής θα αναφέρεται ως ο αιτητής καταχώρησε μονομερή αίτηση (στο εξής η επίδικη αίτηση) με την οποία ζητά τα προαναφερόμενα προσωρινά διατάγματα μέχρι την εκδίκαση της αγωγής. Με τα εν λόγω διατάγματα ζητείται όπως οι εναγόμενοι διαταχθούν να άρουν την οχληρία που προκαλούν στον ενάγοντα και να επαναφέρουν τον κοινόκτητο υπαίθριο χώρο μεταξύ των καταστημάτων με αριθμούς 7 - 8 και 9 - 10 επί της Λεωφόρου Δανάης αρ.5 στην Κάτω Πάφο στην προτέρα τους κατάσταση, δηλαδή στην κατάσταση που βρίσκονταν πριν την ανέγερση η την κατασκευή διαχωριστικού κατασκευάσματος ή την επέκταση τοίχου. Ζητείται επίσης η έκδοση διατάγματος το οποίο να διατάσσει τους εναγομένους να κατεδαφίσουν ή να μετακινήσουν ή να αφαιρέσουν το διαχωριστικό κατασκεύασμα ή επέκταση ή τοίχο από ξύλο και άλλα ευτελή υλικά και ηλεκτρικά καλώδια τα οποία τοποθέτησαν παράνομα στον κοινόχρηστο ή κοινόκτητο τοίχο οι Εναγόμενοι. Η αίτηση του αιτητή στηρίζεται στο Ν.14/60άρθρο 32, στο Κεφ.6 άρθρο 4 - 9 στους Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 1, 2, 3, 8 και 9, στου Κεφ. 148 άρθρα 2, 11 - 14 43, 46 και 50 καθώς και στη Νομολογία, το Δίκαιο της επιείκειας και την πρακτική του Δικαστηρίου. Περαιτέρω η επίδικη αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του ενάγοντα στην οποία κάνει αναφορά σε γεγονότα τα οποία δημιούργησαν την ανάγκη προσφυγής του στο δικαστήριο. Κυρίως αναφέρεται για την περίοδο του Νοεμβρίου του 2009 μέχρι τις 11.06.2010 όπου όταν έφτασε στην Κύπρο, καθότι απουσίαζε στο εξωτερικό, αντιλήφθηκε ότι ο εναγόμενος 1 είχε προβεί αυθαίρετα σε κατασκευή ξύλινου τοίχου ή διαχωριστικού κατασκευάσματος ύψους 3.00 μ. και πλέον και πλάτος 7.00 μ. περίπου εντός κοινοχρήστου και υπαίθριου χώρου μεταξύ των δικών του καταστημάτων και των καταστημάτων τα οποία κατέχουν ως ενοικιαστές οι εναγόμενοι 1 και
- Το μέγεθος του προβλήματος που προκάλεσε η αναφερόμενη αυθαίρετη κατασκευή συνίσταται στο ότι αυτή είναι από ευτελή υλικά και υπάρχουν εκτεθειμένα ηλεκτρικά καλώδια με κίνδυνο ηλεκτροπληξίας. Επίσης η παράνομη κατασκευή προκαλεί οχληρία και παρεμπόδιση διέλευσης για απόλαυση ευλόγου ποσοστού φωτός εντός των καταστημάτων του με αποτέλεσμα να υπάρχει παρέμβαση στην εύλογη χρήση και απόλαυση τους. Εν όψει της συμπεριφοράς των εναγομένων ο ιδιοκτήτης των καταστημάτων που αυτοί ενοικιάζουν προέβηκε και σε καταγγελία στο Δήμο Πάφου οπότε καταχωρήθηκε εναντίον των εναγομένων ποινική υπόθεση η οποία ακόμη εκκρεμεί. Ήταν η θέση του αιτητή πως αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα θα παραβιαστούν τα δικαιώματα του και θα υφίσταται ανυπολόγιστες ζημιές. Στην ένορκη του δήλωση ο αιτητής επισυνάπτει αντίγραφο του ενοικιαστηρίου εγγράφου για τα καταστήματα του καθώς επίσης και φωτογραφίες προς υποστήριξη της εκδοχής του για επικίνδυνα καλώδια, ως επίσης, έχει επισυνάψει αντίγραφα αλληλογραφίας που είχε με αρμόδια τμήματα του Κράτους για τις παράνομες κατασκευές του εναγόμενου. Ο αιτητής επίσης παρουσίασε μαρτυρία με ένορκη δήλωση της Γεωργίας Χ"Σάββα ως προς την στήριξη της θέσης για παράνομη κατασκευή. Στην πιο πάνω αίτηση οι εναγόμενοι (στο εξής Καθ' ων η Αίτηση) έχουν καταχωρίσει ειδοποίηση περί προώθησης ένστασης, οι λόγοι ένστασης είναι οι ακόλουθοι:
(1)Η αίτηση είναι ουσιαστικά και νομικά αβάσιμη.
(2)Η νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη και ελλιπής.
(3)Οι προϋποθέσεις που προβλέπει το άρθρο 32 δεν πληρούνται δεν συνυπάρχουν ή δεν ικανοποιούνται.
(4)Τα γεγονότα που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση του αιτητή που υποστηρίζει την αίτησή του δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
(5)Δεν συντρέχει λόγος για την έκδοση του προσωρινού διατάγματος για άρση της οχληρίας εφόσον ο αιτητής δεν προσκόμισε οποιαδήποτε μαρτυρία για ύπαρξη οχληρίας εκ μέρους των εναγομένων.
(6)Ο ενάγοντας δεν νομιμοποιείται στην έκδοση διατάγματος για κατεδάφιση του διαχωριστικού κατασκευάσματος ή οποιουδήποτε άλλου κατασκευάσματος και των ηλεκτρικών καλωδίων.
(7)Ο αιτητής δεν προσήλθε στο δικαστήριο με καθαρά χέρια και δεν προέβη σε πλήρη και αληθινή αποκάλυψη όλων των γεγονότων που αφορούν την υπόθεση και ιδιαίτερα εγγράφων τα οποία βρίσκονται στην κατοχή του ή τη γνώση του.
(8)Ο ενάγοντας δεν έχει αιτία αγωγής, ούτε σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση με πιθανότητα επιτυχίας.
(9)Η αίτηση δεν είναι επείγουσας φύσεως αφού πέρασαν τέσσερις μήνες από τον Ιούλιο του 2010 μέχρι την καταχώριση της.
(10)Δεν υπάρχει μαρτυρία που να υποστηρίζει τους ισχυρισμούς του ενάγοντα.
(11)Ο αιτητής δεν έχει αποκαλύψει βάση αίτησης ή αγωγής ή αγώγιμο δικαίωμα.
(12)Δεν έχει αποδειχθεί ότι ο αιτητής θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημιά αν δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα.
(13)Η ένορκη δήλωση συνοδεύει την αίτηση στηρίζεται ή περιέχει ψευδείς ή αναληθείς ή ανακριβείς ή παραπλανητικούς ισχυρισμούς.
(14)Η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων προκαλεί και θα προκαλέσει τεράστιες και ανεπανόρθωτες ζημίες στους καθ' ών η αίτηση.
(15)Δικαιοσύνη στην παρούσα υπόθεση μπορεί να αποδοθεί σε μεταγενέστερο στάδιο και ο αιτητής δεν έχει αποδείξει ότι θα είναι αδύνατο να επιτευχθεί αυτό στο μέλλον.
(16)Το ισοζύγιο της ευχερείας είναι υπέρ των καθ' ών η αίτηση και δεν είναι δίκαιη η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
(17)Η αίτηση είναι αντικανονική και αντιβαίνει προς τους νόμους της κυπριακής Δημοκρατίας ή τη σχετική νομολογία.
(18)Δε συντρέχουν οι προϋποθέσεις του νόμου για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Οι λόγοι της πιο πάνω ένστασης υποστηρίζονται από ένορκη δήλωση του Καθ' ού η αίτηση 1 ο οποίος απ' ότι αναφέρει είναι εξουσιοδοτημένος και από την εναγομένη 2 εταιρεία να προβεί σε ένορκη δήλωση. Μέσα από την ένορκη δήλωση του απορρίπτει τους ισχυρισμούς του ενάγοντα, και περαιτέρω αναφέρει ότι το κατασκεύασμα για το οποίο κάνει λόγο ο ενάγοντας υπάρχει εδώ και έντεκα χρόνια, απλά το Μάρτιο του 2010 έγινε αντικατάσταση και τοποθετήθηκε επιπλέον υλικό στο διαχωριστικό με υλικά υψηλότερης ποιότητας κάτι από το οποίο επωφελήθηκε ο ενάγοντας. Όσον αφορά τους ισχυρισμούς για επικίνδυνα καλώδια γίνεται παραπομπή σε ηλεκτρολόγο ο οποίος προβαίνει συχνά σε λεπτομερή έλεγχο αυτών πράγμα το οποίο κάνει και η Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου. Επιπρόσθετα ο Καθ' ού η αίτηση 1 κάνει λόγο για παρέμβαση στο χώρο στις 18.06.2010 το πρωί με την οποία προκλήθηκαν ζημιές στο διαχωριστικό υλικό αλλά και σε καλώδια τηλεόρασης και άλλων ηλεκτρικών συσκευών τα οποία ήταν τοποθετημένα σε ειδικό κάλυμμα στο διαχωριστικό κατασκεύασμα. Το εν λόγω κατασκεύασμα διαχωρίζει το εστιατόριο του από το εστιατόριο του ενάγοντα - αιτητή. Επίσης γίνεται λόγος για κλοπή από το χώρο διακοσμητικής ξύλινης κατασκευής αξίας €2.000,00 γεγονός για το οποίο έγινε καταγελλία στην Αστυνομική Διεύθυνση Πάφου. Ο μόνος δε που είχε πρόσβαση κατά τον Καθ' ού η αίτηση 1 σε αυτό το χώρο ήταν ο ενάγοντας. Στη συνέχεια ακολούθησε έλεγχος από την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου στο εστιατόριο του αιτητή και διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν εκτεθειμένα ηλεκτρικά καλώδια οπότε αυτός κάλεσε τον Ηλεκτρολόγο του για επιδιόρθωση. Τέλος εκφράστηκε η θέση ότι ο μόνος λόγος που ο ενάγοντας ενεργεί με αυτόν τον τρόπο είναι η προσπάθεια καταστροφής της επιχείρησης των εναγομένων και ως εκ τούτου δεν θα ήταν δίκαιο να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Στην ένορκη του δήλωση ο Καθ' ού η αίτηση 1 επισυνάπτει μία φωτογραφία για τον επίδικο χώρο καθώς και αλληλογραφία που αφορά στην υπόθεση. Επιπρόσθετα με την ένορκη δήλωση του εναγομένου 1 επισυνάπτεται στην ειδοποίηση ένστασης και ένορκη δήλωση του Κώστα Παπασάββα ο οποίος είναι ηλεκτρολόγος στο επάγγελμα, αυτός επιβεβαιώνει ότι συντηρεί και επιβλέπει όλες τις ηλεκτρικές εγκαταστάσεις του εστιατορίου των εναγομένων εδώ και έντεκα χρόνια. Βεβαιώνει ακόμη ότι ουδέποτε υπήρξαν εκτεθειμένα καλώδια στο εν λόγω εστιατόριο, η τελευταία δε φορά που επισκέφθηκε το χώρο ήταν στις 18.06.2010 και κατόπιν έρευνας που έκανε στο πιο πάνω εστιατόριο διαπίστωσε ότι τα ηλεκτρικά καλώδια είχαν βγει από τη θέση τους κάτι που δεν είχε συμβεί στο παρελθόν, έδωσε κατάθεση στην Αστυνομία για το εν λόγω γεγονός, και κατόπιν οδηγιών του εναγομένου 1 προέβηκε σε διόρθωσή των ζημιών και το κόστος αυτών ήταν €500,00 το οποίο του καταβλήθηκε. Η ακροαματική διαδικασία της επίδικης αίτησης διεξάχθηκε στη βάση αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων, κυρίως οι δύο πλευρές ανέπτυξαν τα επιχειρήματά τους μέσα από τα ισχυριζόμενα γεγονότα και την εκδοχή των πελατών τους, και με σχετική νομολογία περί της έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων. Οι συνήγοροι των διαδίκων περαιτέρω ανέλυσαν και αναφέρθηκαν στις σχετικές επί του θέματος προϋποθέσεις που έχει καθιερώσει μέχρι σήμερα η νομολογία. Νομική πτυχή Η αίτηση στηρίζεται τόσο στο άρθρο 32 του Νόμου 14/60 όσο και στα άρθρα 4 - 9 του Κεφ. 6. Πρέπει να σημειωθεί ότι στην αγόρευση του ο δικηγόρος του αιτητή δεν έκανε αναφορά, και ορθά πρέπει να λεχθεί, στο άρθρο 4 του Κεφ. 6, γι' αυτό το λόγο ούτε το Δικαστήριο θα ασχοληθεί με το θέμα εκτός από το να παραπέμψει στο πιο κάτω απόσπασμα από την υπόθεση ABP Holdings Ltd v. Κιταλίδη,
(1994)1 ΑΑΔ 694 από τη σελίδα 701. «... Τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6, κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν.14/60, που προσδιορίζει, όπως είπαμε πιο πριν το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων.» Το άρθρο 32
(1)έχει ως εξής: «Τηρουμένου οιουδήποτε διαδικαστικού κανονισμού έκαστον δικαστήριον, εν τη ασκήσει της πολιτικής αυτού δικαιοδοσίας, δύναται να εκδίδη απαγορευτικόν διάταγμα (παρεμπίπτον, διηνεκές, ή προστακτικόν), ή να διορίζη παραλήπτην εις πάσας τας περιπτώσεις εις ας το δικαστήριον κρίνει τούτο δίκαιον ή πρόσφορον, καίτοι δεν αξιούνται ή χορηγούνται ομού μετ΄ αυτού αποζημιώσεις ή άλλη θεραπεία: Νοείται ότι παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα δεν θα εκδίδεται εκτός εάν το δικαστήριον ικανοποιηθή ότι υπάρχει σοβαρόν ζήτημα προς εκδίκασιν κατά την επ΄ ακροατηρίου διαδικασίαν, ότι υπάρχει πιθανότης ότι ο ενάγων δικαιούται εις θεραπείαν, και ότι εκτός εάν εκδοθή παρεμπίπτον απαγορευτικόν διάταγμα, θα είναι δύσκολον ή αδύνατον να απονεμηθή πλήρης δικαιοσύνη εις μεταγενέστερον στάδιον.». Το εν λόγω άρθρο αναλύθηκε σε σωρεία αποφάσεων και συγκεκριμενοποιήθηκαν οι προϋποθέσεις για έκδοση προσωρινού διατάγματος. Οι υποθέσεις Karydas Taxi Co Ltd v. Andreas Komodikis
(1975)1 CLR 321, Constantinides v. Makriyiorghou and another
(1978)1 CLR 585, ιδιαίτερα όμως η Odysseos v. Pieris Estates and others
(1982)1 CLR 557, είναι μόνο μερικές που ενδεικτικά αναφέρονται. Έχει νομολογιακά αποσαφηνισθεί ότι οι ακόλουθες τρεις βασικά προϋποθέσεις θα πρέπει να συντρέχουν πριν το Δικαστήριο αποφασίσει ν΄ ασκήσει τη διακριτική του εξουσία με βάση το ισοζύγιο των επιπτώσεων υπέρ της έκδοσης ή όχι του αιτούμενου διατάγματος: (α) Σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ότι ο ενάγων δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή. (γ) Να είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο χωρίς την έκδοση του διατάγματος. Αναφορικά με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις έχει εξηγηθεί ότι ως προς την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, δεν περιλαμβάνεται οτιδήποτε πέραν από του να αποδειχθεί ότι πρόκειται περί συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τα δικόγραφα ή τη μαρτυρία. Για δε την ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο Ενάγοντας σε θεραπεία επεξηγείται στη νομολογία ότι αφορά την απόδειξη ύπαρξης υπόθεσης πέραν από απλή πιθανότητα αλλά και κάτι λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι ο βαθμός απόδειξης που απαιτείται στις πολιτικές υποθέσεις. Ειδικότερα σε σχέση με τη δεύτερη προϋπόθεση είναι χρήσιμα τα όσα αναφέρονται στην υπόθεση Α. Κυτάλα ν. Άννα Χρυσάνθου και άλλοι (Πολιτική Έφεση 8502, ημερ. 19.3.96) και είναι τα εξής: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας, που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ. Odysseos v. Pieris Estated Ltd and Others
(1982)1 CLR 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Το Εφετείο στην υπόθεση Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 CLR 585, παρέθεσε επιδοκιμαστικά το εξής απόσπασμα από την απόφαση του δικαστή Slade J., στην Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Waters and Others
(1976)3 ALL E.R. 417 (σελ. 430) στην οποία εξηγείται ότι, ακόμα και μετά την απόφαση στην American Gyanamid v. Ethicon
(1975)1 All E.R. 504, η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας.» Μια άλλη αρχή, την οποία το Δικαστήριο πρέπει να έχει υπόψη κατά την άσκηση της διακριτικής του εξουσίας να εκδώσει ή μη ένα προσωρινό διάταγμα, είναι το ανεπιθύμητο να ζητείται με την αίτηση για προσωρινό διάταγμα ουσιαστικά η ίδια θεραπεία με αυτή της κυρίως αγωγής, ούτως ώστε ν΄ αναγκάζεται το Δικαστήριο να εκδικάζει το ίδιο θέμα σε δύο περιπτώσεις. (Βλ. γενικά Halsbury´s Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 21, παράγρ. 763, Michael v. Brenivos Ltd
(1969)1 CLR 578, Bhimjiyani v. Gregoriou
(1980)1 CLR 14 και τη σχετικά πρόσφατη υπόθεση Re Χ΄΄ Κωνσταντή, Αίτ. 89/98 της 8.10.98). Περαιτέρω σύμφωνα με την υπόθεση C.T. TOBACCO LIMITED v. Της Εταιρείας Εκδόσεις ΑΡΚΤΙΝΟΣ Λτδ κ.α. Πολιτική Έφεση 11133 ημερομηνίας 29.06.2003, το Δικαστήριο δεν μπορεί στο στάδιο της έκδοσης ενός παρεμπίπτοντος διατάγματος να προβεί σε αξιολόγηση της μαρτυρίας των προσώπων που τυχόν αντεξετάσθηκαν για να καταλήξει σε εύρημα κατά πόσο ήταν αξιόπιστοι ή όχι. Αξιολόγηση των δυο εκδοχών και συμπέρασμα: Λαμβανομένων υπόψη όλων των πιο πάνω νομικών αρχών και κανόνων, της μαρτυρίας η οποία τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δια των ενόρκων δηλώσεων εξετάζεται στη συνέχεια κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις που απαιτούνται και κατά ακολουθία εάν δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. (α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση: Στηριζόμενο το Δικαστήριο στα όσα στοιχεία έχουν τεθεί ενώπιον του κρίνει ότι η πιθανή ύπαρξη οχληρίας ή επέμβασης δια παράνομου περιτοιχίσματος ή διαχωριστικού μεταξύ του κοινόκτητου χώρου των καταστημάτων των διαδίκων, ως ισχυρίζεται ο αιτητής δίδοντας σχετικές λεπτομέρειες, εγείρει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση με τις εύλογες συνέπειες που αυτό θα έχει αν στο τέλος αποδειχθεί ότι ευσταθούν οι ισχυρισμοί του, ιδιαίτερα τόσο στο θέμα της στέρησης της εύλογης χρήσης και απόλαυσης των καταστημάτων που ενοικιάζει, καθώς και των ενδεχόμενων κινδύνων από ηλεκτρικά καλώδια. Οι καθ' ών η αίτηση βέβαια αρνούνται την ύπαρξη οχληρίας ή ότι πρόκειται για παράνομο διαχωριστικό, ωστόσο τα στοιχεία που έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου δεν είναι τέτοια που να δικαιολογούν διαφορετικό συμπέρασμα ως προς την ύπαρξη της εν λόγω προϋπόθεσης. Aναμενόμενη μαρτυρία ήταν η παρουσίαση πολεοδομικής άδειας για το εν λόγω διαχωριστικό εκ μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση που όμως δεν παρουσιάστηκε. Περαιτέρω η εξέταση της εν λόγω προϋπόθεσης στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο παρά μόνο την εξέταση κατά αντικειμενικό τρόπο και θεώρηση. (β) Ορατή προοπτική και/ή πιθανότητα ο ενάγοντας να δικαιούται σε θεραπεία στην αγωγή: Λαμβάνοντας υπόψη τα όσα έχουν αναφερθεί στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd & Another
(1982)1 CLR 557 καθώς και άλλη νομολογία που ακολούθησε μεταγενέστερα ιδιαίτερα την υπόθεση Κυτάλα (ανωτέρω) με αναφορά στα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, κρίνεται ότι και αυτή η προϋπόθεση πληρείται για τους ακόλουθους λόγους: (α) Ως βασικό στοιχείο της μαρτυρίας το οποίο προσδίδει δυναμική στην εκδοχή του ενάγοντα - αιτητή, ότι αυτός έχει προοπτική ή πιθανότητα να δικαιούται σε θεραπεία αποτελεί η θέση του ότι το διαχωριστικό το οποίο έχουν ανεγείρει οι Καθ΄ών η αίτηση φαίνεται να είναι χωρίς πολεοδομική άδεια και συνεπώς παράνομο, αυτό υποστηρίζεται αφενός μεν από το Τεκμήριο Α που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση ημερομηνίας 27.10.2010 της Γεωργίας Χ"Σάββα προς υποστήριξη της επίδικης αίτησης. Πρόκειται για νεότερη και πρόσφατη ειδοποίση του Δήμου Πάφου προς τον Καθ' ού η αίτηση 1 και τον ιδιοκτήτη του ενοικιαζόμενου από αυτόν καταστήματος, η οποία ομιλεί περί παράνομου διαχωριστικού τοίχου, στοιχείο το οποίο συνδέεται με την αντίκρουση του ισχυρισμού περί αθώωσης των Καθ' ών η αίτηση από το ποινικό Δικαστήριο. Σημειώνεται δε πως το πρακτικό του Δικαστηρίου (Τεκμήριο 3 επί της ένορκης δήλωσης του Καθ' ού η αίτηση 1) ομιλεί περί απαλλαγής και όχι αθώωσης του κατηγορούμενου - Καθ' ού η αίτηση
- Αφετέρου οι Καθ' ών η αίτηση ουδεμία ικανοποιητική μαρτυρία παρουσίασαν ότι ο επίδικος διαχωριστικός τοίχος είναι νόμιμα που ανεγέρθηκε. Περαιτέρω ο αιτητής κάνει λόγο για στέρηση της χρήσης του δικού του καταστήματος και πρόκλησης οχληρίας, συνεπώς ικανοποιείται το Δικαστήριο στο βαθμό που απαιτείται σ' αυτή τη διαδικασία για την πιθανότητα παροχής θεραπείας σ' αυτόν. Θα πρέπει δε να σημειωθεί σ' αυτό το στάδιο ότι και χωρίς να διενεργείται αξιολόγηση περί της αξιοπιστίας του Καθ' ού η αίτηση 1 στην ένορκη του δήλωση ημερομηνίας 12.10.2010 στη σελίδα 2, παράγραφος 5, κάνει αναφορά για διαπίστωση ζημιών στο διαχωριστικό τοίχο περί τις 18.06.2010, ωστόσο στο Τεκμήριο 2 που επισυνάπτει επί της ένορκης του δήλωσης, δηλαδή στην έκθεση γεγονότων που ετοίμασε η αστυνομική διεύθυνση Πάφου γίνεται αναφορά για καταγγελία πρόκλησης κακόβουλης ζημιάς στο καφεστιατόριο του μεταξύ των ημερομηνιών 11.06.2010 με 13.06.
- Τουλάχιστο αυτή η αντίφαση θα έπρεπε να τύχει κάποιας εξήγησης, αποτελεί έτσι ένα στοιχείο το οποίο μειώνει την όποια δυναμική στην εκδοχή των Καθ' ών η αίτηση. Τέλος, προς την ίδια κατεύθυνση κρίνεται ότι τείνει και η φωτογραφία (Τεκμήριο 1) επί της ένορκης δήλωσης του Καθ' ού η αίτηση 1 η οποία κρίνεται ότι δεν βοηθά να γίνει οτιδήποτε αντιληπτό σχετικά με τους ισχυρισμούς των Καθ' ών η αίτηση ή να ανατρέπει τη θέση του αιτητή. (γ) Η μη έκδοση του διατάγματος θα συνεπάγεται δυσκολία ή αδυναμία να απονεμηθεί πλήρως δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο. Όσον αφορά την προϋπόθεση αυτή το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Στην υπόθεση δε Papastratis v. Petrides
(1979)1 CLR 231 έχει αναφερθεί πως ο χρηματικός παράγοντας δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. Συνεπώς, λαμβάνοντας υπόψη το Δικαστήριο τα πιο κάτω στοιχεία κρίνει ότι η μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα συνεπάγεται δυσκολία ή αδυναμία να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο: (α) Η στέρηση της απόλαυσης της χρήσης του εστιατορίου του αιτητή έχει άμεση σχέση με την εκβίαση της επιχείρησης του στην αποδεκτή από όλους κρίσιμη περίοδο της οικονομίας, η φύση των εργασιών και η απόδοση εισπράξεων συνδέεται και με την ποιότητα του χώρου και της απόλαυσης αυτού. Σε περίπτωση όμως ζημιάς ο αιτητής δεν θα είναι σε θέση να διαχωρίσει σε ποιο ποσοστό ευθύνης θα ευθύνονται οι καθ'ων οι αίτηση. (β) Επιπλέον όμως στο διαχωριστικό τοίχο, ως φαίνεται και από τις φωτογραφίες, υπάρχουν καλώδια εκτεθειμένα και εδώ είναι εύλογο να αντιληφθεί κανείς τις διαστάσεις που μπορεί να πάρει η τυχόν δημιουργία ενός ατυχήματος, οπότε δεν βρισκόμαστε αντιμέτωποι μόνο με χρηματική απαίτηση αλλά ισχύει πλήρως η αρχή της υπόθεσης Papastratis (ανωτέρω) αφού εδώ υπάρχουν και άλλοι πιο σημαντικοί παράγοντες. Συνακόλουθα όλων των πιο πάνω κρίνεται ότι συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος ως εκ τούτου κρίνεται απαραίτητο όπως το Δικαστήριο εξετάσει στη συνέχεια κατά πόσο με βάση το ισοζύγιο των επιπτώσεων (balance of convenience) δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Ο Αιτητής από την πλευρά του έχει δώσει στοιχεία για τις επιπτώσεις σε περίπτωση μη έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, από την άλλη, η πλευρά των Καθ' ών η αίτηση δεν έχουν δώσει οποιαδήποτε συγκεκριμένα στοιχεία ή λεπτομέρειες για τυχόν βλάβη ή ζημιά τους από την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η γενική αναφορά τους περί πρόθεσης του αιτητή να τους καταστρέψει δεν είναι αρκετή. Δεν παραγνωρίζεται βέβαια ότι με τα αιτούμενα διατάγματα ο αιτητής ουσιαστικά ζητά ένα μέρος (ζητώντας και αποζημιώσεις) της θεραπείας του την οποία ζητά με την αγωγή του, ωστόσο λαμβάνοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω και κυρίως το στοιχείο της παρανομίας και όσα έχουν λεχθεί γι' αυτό στην πολιτική έφεση 216/2006 Highgate Primary School Ltd v. Στέλιος Φυλακτίδης κ.α. ημερομηνίας 24.03.2009, ως επίσης το στοιχείο της αναμενόμενης συνέχισης της παρανομίας και τα όσα σχετικά έχουν αποφασιστεί στην υπόθεση Γιαβρή κ.α. v. Πάσιου
(2004)1(Α) Α.Α.Δ. 125 για μελλοντικές παραβιάσεις ως είναι η περίπτωση της οχληρίας η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων είναι δικαιολογημένη. Ενόψει όλων των πιο πάνω και λαμβάνοντας υπόψη το περιεχόμενο των αιτούμενων διαταγμάτων κρίνεται δικαιολογημένη η έκδοση ενός εκ των δυο, αφού έχουν ουσιαστικά το ίδιο αντικείμενο, επομένως εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Α της αίτησης, πλέον τα έξοδα της παρούσας διαδικασίας τα οποία επιδικάζονται προς όφελος του αιτητή και εναντίον των Καθ' ών η αίτηση ως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο για να πληρωθούν στο τέλος της αγωγής. (Υπ.) ................. Δ. Ι. Κίτσιος, Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής ./Λ.Κ. Subject: Civil/Other actions/Interim Αναφορά: Πολιτική Δικονομία-Προσωρικό διάταγμα σε επέμβαση και οχληρία-παρανομία cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο