ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΝΑΡΙΤΑΣ ν. Μιχάλη Α. Π/Χριστοδούλου κ.α., Αρ. Αγωγής: 4338/10, 3 Φεβρουαρίου 2011 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2011:A22 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Κ. Κουνίδου, Ε. Δ. Αρ. Αγωγής: 4338/10 Μεταξύ: ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΑΝΑΡΙΤΑΣ Εναγόντων - και -
- Μιχάλη Α. Π/Χριστοδούλου
- Μαρίνου Α. Π/Χριστοδούλου
- Φωτούλλας Σάββα
- Αντιγόνης Συρίμη Τούλουπου Εναγομένων ------------------------- ΜΟΝΟΜΕΡΗΣ ΑΙΤΗΣΗ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑΣ 16.12.2010 ΓΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΠΡΟΣΩΡΙΝΟΥ ΔΙΑΤΑΓΜΑΤΟΣ ------------------------- Ημερομηνία: 3 Φεβρουαρίου 2011 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες - αιτητές: κ. Ο. Νικολάου (για να ακούσει απόφαση κα Β. Ιωάννου) ------------------------- Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι ενάγοντες με μονομερή αίτηση τους, η οποία μεταξύ άλλων στηρίζεται και στα άρθρα 4 και 9 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, στο άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60και στην Δ.48 Θ1-13 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας ζητούν την έκδοση την έκδοση των ακόλουθων διαταγμάτων: Α) Διάταγμα του Δικαστηρίου ότι οι εναγόμενοι 1,2,3 και 4 παράνομα εμποδίζουν και/ή δεν έχουν κανένα δικαίωμα να εμποδίζουν τον ενάγοντα και/ή τους υπαλλήλους και/ή τους εργοδοτούμενους του από του να εισέλθουν εντός των τεμαχίων 349, 344, 6 και 8 του Φ/Σχ. 2-156-345 για σκοπούς καθαρισμού του δημόσιου αργακιού. Β) Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να παραχωρείται άδεια στον ενάγοντα και/ή τους υπαλλήλους και/ή τους εργοδοτούμενους του και/ή τους αντιπροσώπους του να εισέλθουν με μηχανήματα εντός των τεμαχίων 349, 344, 6 και 8 του Φ/Σχ 2-156-345, ιδιοκτήτες των οποίων είναι οι εναγόμενοι 1,2, 3 και 4 αντίστοιχα, για σκοπούς καθαρισμού του δημόσιου αργακιού από τις πέτρες, τα χώματα και άλλα άχρηστα υλικά που υπάρχουν εντός του αργακιού και τα οποία εμποδίζουν την φυσική ροή και/ή την απρόσκοπτη διέλευση του νερού της βροχής και/ή των ομβρίων υδάτων δια μέσου των προαναφερόμενων τεμαχίων προς την θάλασσα ούτως ώστε να αποφεύγεται το πλημμύρισμα παρακείμενων οικιών. Η αίτηση «υποστηρίζεται» με ένορκη δήλωση, η οποία για τους λόγους που εξηγώ στην συνέχεια δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη και έτσι η αίτηση στερείται πραγματικού υπόβαθρου και κατ΄ επέκταση διαγράφεται και η τύχη της. Από την ένορκη δήλωση απουσιάζει τόσο ο τίτλος όσο και ο αριθμός της υπόθεσης. Συγκεκριμένα η εικόνα που παρουσιάζει η εν λόγω ένορκη δήλωση, χωρίς την παράθεση του κειμένου της είναι η εξής: ΕΝΟΡΚΗ ΔΗΛΩΣΗ
- Ο πιο κάτω υπογεγραμμένος Μιχάλης Νικάνδρου ορκίζομαι και λέγω τα ακόλουθα: .................................... Παραπέμπω στα όσα έχουν αναφερθεί στην Υπόθεση υπ΄αρ. 1320/2009 ημερομηνίας 3/11/2009 - Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος UMER ABDUL SATTER v. Κυπριακής Δημοκρατίας, και/ή μέσω
- Διευθυντρίας Αρχείου Πληθυσμού και Μετανάστευσης
- Υπουργού Εξωτερικών, στην οποία τονίστηκε ότι συνιστά επιτακτική ανάγκη η αναγραφή του ορθού τίτλου στα δικόγραφα και σε όλα τα έγγραφα της υπόθεσης. «Η αναγραφή του ορθού τίτλου στα δικόγραφα και σε όλα τα έγγραφα της υπόθεσης συνιστά επιτακτική ανάγκη γιατί με τον τίτλο καθορίζεται το πλαίσιο της υπόθεσης και προσδιορίζονται οι αντίδικοι. Ένας θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση, το πλαίσιο της υπόθεσης και ο προσδιορισμός των αντιδίκων, όπως και το Δικαστήριο στην αρμοδιότητα του οποίου εμπίπτει η εκδίκαση της αίτησης, προσδιορίζονται με την αναγραφή του ορθού τίτλου τόσο στην προσφυγή όσο και στο σώμα της παρούσας ενδιάμεσης αίτησης και συνεπώς η παράλειψη αναγραφής του ορθού τίτλου και στην ένορκη δήλωση του αιτητή, συνιστά απλή παρατυπία, η οποία μπορεί να θεραπευθεί με προσφυγή στις πρόνοιες της Δ.
- Έστω και αν δεχθούμε για χάρη συζήτησης ότι έτσι έχουν τα πράγματα, δηλαδή ότι η παράλειψη αναγραφής του ορθού τίτλου στην ένορκη δήλωση που περιέχει το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης, συνιστά απλή παρατυπία, πράγμα για το οποίο δεν αποφαίνομαι οριστικά και τελεσίδικα, το ερώτημα που προβάλλει, έντονα μάλιστα, είναι το εξής. Έχει στην υπό κρίση περίπτωση θεραπευθεί η συγκεκριμένη παρατυπία έτσι ώστε αυτή να παύσει να αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα στην έγκριση της αίτησης; Η απάντηση βέβαια δεν μπορεί υπό τις περιστάσεις παρά να είναι αρνητική. Επομένως, δοθέντος ότι η παρατυπία δεν έχει αρθεί και παράλληλα αυτή δεν μπορεί να παρακαμφθεί, η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. (Βλ. Μαίρη Α. Αθανασιάδη v. Ηρώς Αλεξάνδρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 945, Wunderlich (πιο πάνω)). Το πιο πάνω απόσπασμα ανταποκρίνεται και καλύπτει πλήρως και την υπό κρίση περίπτωση. Η παρατυπία δεν έχει αρθεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο, οπόταν η ένορκη δήλωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη και συνεπώς η αίτηση, η οποία στερείται πραγματικού υπόβαθρου, δεν μπορεί να επιτύχει. Παρά την πιο πάνω κατάληξη μου, η αίτηση δεν θα μπορούσε να έχει επιτυχή κατάληξη και αν ακόμα λαμβάνετο υπόψη η ένορκη δήλωση. Στην ένορκη δήλωση πουθενά δεν αναφέρεται ο χρόνος, έστω και κατά προσέγγιση σε σχέση με τα γεγονότα που επικαλείται ο ενόρκως δηλών και πότε έχουν αυτά διαπιστωθεί. Κάτω από αυτές τις περιστάσεις το δικαστήριο αδυνατεί να εξετάσει το κατά πόσο συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς. Το Δικαστήριο προτού εξετάσει αν συντρέχουν οι προϋποθέσεις για την έκδοση εντός διατάγματος με βάση το άρθρο 32 του 14/60 θα πρέπει να εξετάσει κατά πόσο έχει δικαιοδοσία να εκδώσει το διάταγμα μονομερώς, δηλαδή θα πρέπει να καταδειχθεί στο Δικαστήριο το επείγον της έκδοσης του διατάγματος. Στην υπόθεση Resola (Cyprus) Ltd v. Χάρη Χρίστου
(1998)1 Α.Α.Δ. 598, λέχθηκαν τα εξής: «Το επείγον για την παροχή θεραπείας αποτελεί δικαιοδοτικό όρο. Μόνο, εφόσο καταδεικνύεται το κατεπείγον του αιτήματος δικαιολογείται, όλως εξαιρετικά η άσκηση δικαστικής εξουσίας στην απουσία του εναγόμενου. Μόνο τότε μπορεί να συγχωρηθεί η παρέκκλιση από το θεμελιώδη κανόνα της δικαιοσύνης, να ακούσει και τα δύο μέρη πριν εκφέρει κρίση. Όπως διαπιστώνει ο κ. Κωνσταντινίδης, Δ., σε δύο αποφάσεις του - (In Re Stavros Hotel Appartments Ltd - (Αίτηση αρ. 76/94 - 29.12.2004), In RE B.P. CYPRUS LTD - (Αίτηση 143/96 - 1.8.96)), το υπαρκτό του επείγοντος αποτελεί προϋπόθεση για την επίκληση της δικαιοδοσίας με βάση το άρθρο 9 του Κεφ.6. Στην Vuitton v. Δέρμοσακ Λτδ και άλλης
(1992)1 ΑΑΔ 1453, σελ 1462, τονίστηκε ότι:- «Η έκδοση προσωρινού διατάγματος εξ πάρτε, συνιστά εξαιρετικό μέτρο εφόσον παρέχεται κατά παρέκκλιση του κανόνα της φυσικής δικαιοσύνης που αποκλείει την παροχή θεραπείας χωρίς την παροχή ευκαιρίας στον αντίδικο να ακουστεί.» Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, υποστηρίζεται πως (βλέπε παρ. 7) η ανάγκη έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος είναι φανερό ότι είναι κατεπείγουσα διότι σε αντίθετη περίπτωση τα νερά της βροχής αναμένεται να επιδεινώσουν ακόμα περισσότερο το ήδη υφιστάμενο πρόβλημα το οποίο πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα και αποτελεσματικά. Στην ένορκη δήλωση αναφέρονται κάποια γεγονότα που σύμφωνα με τον ενόρκως δηλούντα, οδήγησαν στην δημιουργία του προβλήματος χωρίς όμως να προσδιορίζεται οποιοσδήποτε χρόνος, ούτε πότε αυτά επεσυνέβηκαν, ούτε πότε δημιουργήθηκε το πρόβλημα αλλά και ούτε πότε αυτό διαπιστώθηκε. Στην γραπτή αγόρευση στου συνηγόρου των εναγόντων στο σημείο που αναφέρεται στο στοιχείο του κατεπείγοντος (βλέπε παρ. 3) μεταξύ άλλων αναφέρει «πως ότι το αργάκι έκλεισε για πρώτη φορά πέρσι τον χειμώνα τον Δεκέμβριο του 2009». Τα πιο πάνω δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη από το Δικαστήριο, εφόσον δεν υπάρχει ισχυρισμός και μαρτυρία επί του προκειμένου στην ένορκη δήλωση και δεν μπορεί να συμπληρωθεί με την αγόρευση του δικηγόρου των αιτητών και να αποτελέσει λόγο επί του οποίου να βασίσει το δικαστήριο την απόφαση του (βλ. Federal Bank of Lebanon (SAL) ν. Νίκου Σιακόλα, Π. Ε. 11215 ημερ. 22.2.2002). Στην υπόθεση 1. Ahmad Zein κ.α ν. Παράσχος Καμπανέλλας,
(2000)1 Α.Α.Δ. 606, λέχθηκαν τα εξής: «Η όλη δικαιοδοτική δυνατότητα έκδοσης ex parte διατάγματος βασίζεται πάντοτε στο άρθρο 9
(1)ως εξαιρετικό μέτρο προς το οποίο ο παράγων του χρόνου είναι ως εκ των πραγμάτων άμεση συνάρτηση αφού ανάγεται στο θεμελιακό ερώτημα του κατεπείγοντος του πράγματος». Εφόσον στην κρινόμενη περίπτωση ελλείπουν τα στοιχεία εκείνα για την έγερση της δικαιοδοσίας του δικαστηρίου με βάση το άρθρο 9 του Κεφ. 6 η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει. Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται. Καμία Διαταγή για έξοδα. (Υπ.) ............ Κ. Κουνίδου, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο