Ζωής Νικολαίδου ν. Cyboston Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 1950/10, 11.2.2011

(1),

(2),

(6), (8ss), 8

(2),

(3),

(4),

(9)και στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου. Οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενοι 1, 2 και 7 κατεχώρησαν ένσταση με την οποία προβάλλουν σαν λόγους της ένστασης τους τα ακόλουθα: "

1. Η Αιτήτρια δεν υπέδειξε στο Δικαστήριο το στοιχείο του κατεπείγοντος ή άλλες περιστάσεις ώστε να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος μονομερώς.
2. Η Αιτήτρια δεν έχει καταχωρήσει την Ε/Α της μέχρι σήμερα.
3. Η Αιτήτρια παρουσίασε στο Δικαστήριο λανθασμένα και/ή απέκρυψε σχετικά γεγονότα και/ή ενήργησε χωρίς καλή πίστη.
4. Επιπρόσθετα και/ή διαδοχικά, η αγωγή είναι εικονική και/ή η Αιτήτρια δεν έχει καλή βάση αγωγής ούτε υπάρχει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση ούτε ορατή πιθανότητα επιτυχίας της αξίωσης της.
5. Η Αίτηση στηρίζεται σε μη αποδεκτή μαρτυρία και/ή η Ε/Δ που την συνοδεύει περιέχει διαζευκτικούς ισχυρισμούς ως προς τα γεγονότα.
6. Χωρίς βλάβη των παραπάνω, επιπρόσθετα και/ή διαδοχικά η Αιτήτρια απέτυχε να αποσείσει το βάρος ότι η διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκηθεί υπέρ της.
7. Δεν υπάρχει πιθανότητα να εμποδιστεί η Αιτήτρια στην ικανοποίηση της απόφασης που ενδεχόμενα θα εκδοθεί υπέρ της αφού οι Καθ΄ ων η Αίτηση είναι φερέγγυοι.
8. Σε περίπτωση που απορριφθεί η Αίτηση ουδέν πρόβλημα απονομής της δικαιοσύνης θα δημιουργηθεί σε μεταγενέστερο στάδιο.
9. Σε περίπτωση που απορριφθεί η Αίτηση ουδεμία ζημιά θα προκληθεί στην Αιτήτρια ενώ αντίθετα η έκδοση των διαταγμάτων που ζητούνται θα προκαλέσει μεγάλη και ανεπανόρθωτη ζημιά τους Καθ΄ ων η Αίτηση." Οι ενόρκες δηλώσεις που καταχωρήθηκαν προς υποστήριξε της αίτησης και της ένστασης είναι σε τέτοιο βαθμό εκτεταμένες που το Δικαστήριο αφού τις μελέτησε πολύ προσεκτικά θα εκθέσει περιληπτικά το περιεχόμενο τους. Η Αιτήτρια-Ενάγουσα στην ένορκη ομολογία της, μεταξύ άλλων αναφέρει ότι, ζητεί την ακύρωση των συμφωνιών που υπέγραψε με τους Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενους διότι οι συμφωνίες που υπεγράφησαν είναι εικονικές, διότι κατά το χρόνο που υπεγράφησαν οι εν λόγω συμφωνίες ετελούσε σε πολύ δύσκολη ψυχολογική κατάσταση, η υγεία της ήταν κλονισμένη και ευρισκόταν σε μια έξαλλη κατάσταση αυτοκαταστροφής που δεν της επέτρεπε να σκεφθεί ψύχραιμα και λογικά για να πάρει σωστές αποφάσεις. Η ψυχολογική αυτή κατάσταση στην οποία περιήλθε ήταν αποτέλεσμα των προστριβών που είχε με το σύζυγο της και του γεγονότος ότι το ένα της παιδί ασθένησε με καρκίνο για το οποίο γεγονός κατέβαλαν μεγάλες προσπάθειες να σωθεί αλλά στο τέλος το παιδί της απεβίωσε. Σαν αποτέλεσμα του θανάτου του παιδιού της ήταν και η κατάρρευση της συζυγικής της σχέσης, η οποία από το 2006, απεκαταστάθηκε προς τα μέσα του
10. Είναι ο ισχυρισμός επίσης της Αιτήτριας-Ενάγουσας ότι όλα τα κτήματα μεταβιβάστηκαν στο όνομα των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων 1, 2 και 7 αλλά υπήρχε διευθέτηση μεταξύ τους ότι όποτε θα απεφάσιζε η Αιτήτρια να ζητήσει επαναμεταβίβαση των κτημάτων στο όνομα της οι Καθ΄ ων η Αίτηση ήταν υπόχρεοι να συμμορφωθούν. Τούτο προκύπτει και από το γεγονός ότι η ίδια όπως ισχυρίζεται πλήρωσε και τα μεταβιβαστικά τέλη διά να συντελεστεί η μεταβίβαση. Προς ενίσχυση των πιο πάνω ισχυρισμών της η Ενάγουσα επισυνάπτει σωρεία τεκμηρίων στην ένορκη της δήλωση τα οποία αποτελούνται από τα πωλητήρια έγγραφα που υπεγράφησαν από εκτιμήσεις της αξίας των κτημάτων που πωλήθησαν και μεταβιβάστηκαν, από ακυρωτικές συμφωνίες οι οποίες υπεγράφησαν, από τίτλους ιδιοκτησίας, από ιατρικά πιστοποιητικά, το περιεχόμενο των οποίων δείχνει την ψυχολογική κατάσταση της Αιτήτριας-Ενάγουσας, από συγκαταθέσεις που οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενοι έδωσαν προς τους εκάστοτε δικηγόρους της Αιτήτριας-Ενάγουσας για επαναμεταβίβαση των πωληθέντων κτημάτων και από αποδείξεις που πληρώθησαν φόροι για τα πωληθέντα και μεταβιβασθέντα κτήματα. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός της Αιτήτριας-Ενάγουσας ότι κατά ή περί τις 4.5.09 οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενοι θα επαναμεταβίβαζαν την επίδικη περιουσία στο όνομα της χωρίς να εισπράξουν οποιοδήποτε ποσό διότι και το αντάλλαγμα ήταν εικονικό. Ενώ η Αιτήτρια-Ενάγουσα ζήτησε την επαναμεταβίβαση της επίδικης περιουσίας στο όνομα της οι Εναγόμενοι αρνήθηκαν και αρνούνται, όπως ισχυρίζεται και επιχειρούν να πωλήσουν την επίδικη περιουσία οσάν να είναι δική τους εκμεταλλευόμενοι στην πραγματικότητα την αδυναμία που παρουσίασε κατά την χρονική περίοδο που συνήφθησαν οι συμφωνίες πώλησης. Οι Εναγόμενοι-Καθ΄ ων η Αίτηση ουδέν ποσό πλήρωσα, όπως ισχυρίζεται με βάση τις υπογραφείσες συμφωνίες, η επίδικη περιουσία είναι το αντικείμενο της αγωγής, οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενοι δεν διαθέτουν άλλη περιουσία η οποία να δύναται να ικανοποιήσει τυχόν απαίτηση της για αποζημιώσεις ύψους €3.792.000 όπως είναι οι επισυνημμένες εκτιμήσεις ειδικού εμπειρογνώμονα. Είναι ακόμα ο ισχυρισμός της Αιτήτριας-Ενάγουσας ότι αν το αιτούμενο διάταγμα δεν εκδοθεί ή και δεν παραμείνει σε ισχύ, το αντικείμενο της αγωγής που είναι τα επίδικα κτήματα θα πωληθούν ή διατεθούν μόλις περιέλθει σε γνώση των Καθ΄ ων η Αίτηση η αγωγή. Για λογαριασμό των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων 1, 2 και 7 ορκίστηκε η Εναγόμενη 6 Χριστιάνα Κούπανου η οποία όπως αναφέρει είναι εξουσιοδοτημένη από όλους τους Εναγόμενους πλην του Εναγόμενου 3, που εν πάση περιπτώσει δεν αφορά τη διαδικασία αυτή, να προβεί στην παρούσα ένορκη δήλωση και γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα για τα οποία ορκίζεται εκτός όπου αναφέρει διαφορετικά. Η ενόρκως δηλούσα αναφέρει ότι με συμβουλή των δικηγόρων των Καθ΄ ων η Αίτηση οι ισχυρισμοί που αναφέρει η Αιτήτρια περί της υγείας της όπως και το ιατρικό πιστοποιητικό του Δρα Γαλατόπουλου δεν είναι αποδεκτή μαρτυρία. Επίσης αρνείται ότι οι τιμές στις οποίες πωλήθηκαν τα επίδικα κτήματα ήταν εξευτελιστικές και εικονικές. Πωλήθησαν σε αυτές τις τιμές όπως ισχυρίζεται λόγω των προβλημάτων με τα οποία τα ακίνητα των εν λόγω συμφωνιών ήταν επιφορτισμένα και η επένδυση των Καθ΄ ων η Αίτηση ήταν πολύ επισφαλής και γι΄ αυτό το λόγο οι Καθ΄ ων η Αίτηση δεν ήταν διατεθειμένοι να τα αγοράσουν στην εκτιμημένη τους αξία, πράγμα το οποίο γνώριζε και η Αιτήτρια. Η ενόρκως δηλούσα επίσης αρνείται και χαρακτηρίζει σαν ψεύδη τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας ότι πλήρωσε τα έξοδα μεταβίβασης ή και φόρους των ακινήτων ή και ότι έδωσε €430.000 σε μετρητά στον Εναγόμενο
11. Είναι ακόμη ο ισχυρισμός της ενόρκως δηλούσης για τους Καθ΄ ων η Αίτηση ότι η Αιτήτρια ζητούσε επίμονα από τους Καθ΄ ων η Αίτηση να αγοράζουν ακίνητα από αυτή για να την βοηθήσουν να αντιμετωπίζει τα οικονομικά της προβλήματα και ότι επίμονα ζητούσε και λάμβανε συνεχώς χρήματα έναντι των συμφωνιών που υπεγράφησαν. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση επισυνάπτονται φωτοαντίγραφα σωρείας επιταγών προς ενίσχυση των ισχυρισμών των Καθ΄ ων η Αίτηση και στα οποία φωτοαντίγραφα των επιταγών δικαιούχοι εμφαίνονται άλλοτε μεν η Αιτήτρια-Ενάγουσα και άλλοτε ο Διευθυντής Τμήματος Εσωτερικών Προσόδων. Σε μερικές εκ των επιταγών φαίνεται σαν αρχικός δικαιούχος κάποια Έλενα Παπαχριστοφή και ο Δήμος Γεροσκήπου. Υπάρχουν επίσης επισυνημμένα απόδειξη εξόφλησης κάποιου τιμολογίου από την Καθ΄ ης η Αίτηση-Εναγόμενη 7, ένα τιμολόγιο δικηγορικής αμοιβής από κάποιο δικηγορικό γραφείο με επιταγή επ΄ ονόματι του δικηγόρου και επίσης τιμολόγιο δικηγορικής αμοιβής για σύνταξη ειδικού πληρεξουσίου εγγράφου. Επίσης επισυνάπτονται βεβαιώσεις που φαίνεται να είναι υπογεγραμμένες από την Αιτήτρια ότι διάφορα ποσά πληρώθηκαν εκ μέρους των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων 2 και 7 για λογαριασμό της Αιτήτριας και βεβαίωση διαφόρων ποσών εισπραχθέντων από την Αιήτρια έναντι του τιμήματος των πωλητηρίων εγγράφων. Πέραν των πιο πάνω είναι επισυνημμένα και πολλά άλλα έγγραφα, όπως είναι τα πωλητήρια έγγραφα και μία έκθεση γραφολογικής εξέτασης από κάποιο εμπειρογνώμονα Ανδρέα Παναγιώτου. Πέραν των πιο πάνω η Αιτήτρια-Ενάγουσα κατεχώρησε και συμπληρωματική απαντητική ένορκη δήλωση με την οποία αρνείται τους ισχυρισμούς που εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση και που δίδει τη δική της θέση για όλους αυτούς τους ισχυρισμούς. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η Αιτήτρια-Ενάγουσα κατόπιν αίτησης της πλευράς των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων ήταν παρούσα και αντεξετάστη από το συνήγορο τους. Κατά την αντεξέταση η Αιτήτρια-Ενάγουσα ανάφερε ότι μέρος του ακινήτου στο Μούτταλο επαναμεταβιβάστηκε στην Αιτήτρια-Ενάγουσα επειδή υπήρξε για το συγκεκριμένο αγοραπωλητήριο έγγραφο ακυρωτικό έγγραφο. Περαιτέρω ανέφερε ότι απέτυχε και συμφωνία ανταλλαγής δικού της τεμαχίου με κάποιο άλλο τεμάχιο που ανήκε στους Εναγόμενους. Η Αιτήτρια-Ενάγουσα επέμενε ότι έγιναν καταθέσεις των εγγράφων που υπεγράφησαν στο Κτηματολόγιο για ειδική εκτέλεση. Επίσης η Ενάγουσα-Αιτήτρια επέμενε ότι όλες οι υπογραφές που έθεσε σε οποιαδήποτε έγγραφα ήταν αποτέλεσμα της κατάστασης στην οποία ευρίσκετο. Η ίδια δεν αρνήθηκε τις υπογραφές της, επανέλαβε ότι τέθησαν οι υπογραφές της κάτω από την ψυχολογική κατάσταση που βρίσκετο και πρόσθεσε ότι ουδέποτε η ίδια εμφανίστηκε στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου αλλά όλα έγιναν δυνάμει ειδικών πληρεξουσίων που υπέγραφε. Επίσης ανάφερε ότι δεν γνωρίζει προσωπικά την εμπειρογνώμονα για γραφολογικές εξετάσεις, την γνωρίζει ο δικηγόρος της. Όλα τα πληρεξούσια που υπέγραψε η Αιτήτρια-Ενάγουσα ήταν ειδικής φύσεως και δεν φύλαξε για κανένα από αυτά αντίγραφο. Η Αιτήτρια-Ενάγουσα γενικά παραδέχθη τις υπογραφές της που φαίνονται στις επιταγές που έχουν επισυναφθεί σαν τεκμήρια με την εξαίρεση ότι σε κάποιες από αυτές δεν είναι η υπογραφή της και η υπογραφή που φαίνεται είναι παραποιημένη. Η Αιτήτρια-Ενάγουσα αρνήθηκε ότι από όλες τις επιταγές που έχουν επισυναφθεί στην ένορκη δήλωση των Καθ΄ ων η Αίτηση κατέθεσε οποιαδήποτε από αυτές σε λογαριασμό της. Περαιτέρω ανάφερε ότι αληθεύει ο ισχυρισμός της ότι είπε ψέματα στη μητέρα της το ποσό των €430.000 θα πλήρωνε φόρους που οφείλοντο στα αρμόδια τμήματα. Όπως είπε, αυτές οι €430.000 δόθησαν από την ίδια στους Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένους για να πληρωθούν οι φόροι των κτημάτων και τα μεταβιβαστικά των κτημάτων στο όνομα τους. Πρόσθεσε ότι την απόδειξη ανάληψης των €430.000 από την τράπεζα την έχει στην κατοχή της αλλά όχι μαζί της στο Δικαστήριο για να την καταθέσει. Εν πάση περιπτώσει αυτή την απόδειξη ανάληψης των χρημάτων δεν την είχε μαζί της αλλά ήταν διατεθειμένη σε επόμενη δικάσιμο να την παρουσιάσει στο Δικαστήριο. Η Αιτήτρια-Ενάγουσα ανάφερε ότι δεν θυμάται σε τι μέγεθος φάκελο τοποθέτησε τις €430.000 για να τις παραδώσει στους Καθ΄ ων η Αίτηση και επίσης πρόσθεσε ότι έχει πληρώσει τα αλουμίνια για την ανακαίνιση των επίδικων καταστημάτων. Η Αιτήτρια-Ενάγουσα σε υπόδειξη αρκετών Τεκμηρίων από τον συνήγορο των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων απάντησε σε ποια από αυτά φαίνεται να είναι η υπογραφή της και σε ποια δεν υπόγραψε ή η υπογραφή της φαίνεται να είναι παραποιημένη. Πρόσθεσε δε ότι πάντοτε η υπογραφή της ετίθετο κάτω από τις ιδιαίτερες συνθήκες που τελούσε η υγεία της κατά τον ουσιώδη χρόνο. Σε περαιτέρω ερωτήσεις μεταξύ άλλων η Αιτήτρια-Ενάγουσα ανάφερε ότι προέβηκε στην υπογραφή αυτών των εγγράφων για εκδικητικούς λόγους λόγω της κατάστασης της σχέσης της με το σύζυγο της. Η Αιτήτρια-Ενάγουσα ανάφερε σε περαιτέρω ερωτήσεις ότι είχε πληροφορίες από κάποια κτηματομεσίτρια ότι οι Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγόμενοι θα πωλούσαν ένα από τα κτήματα τα οποία τους είχε μεταβιβάσει με βάση τα πωλητήρια έγγραφα. Παρόλα ταύτα η Αιτήτρια δεν αποκάλυψε το όνομα της κτηματομεσίτριας που εδρεύει και εργάζεται στην Πάφο γιατί της είχε υποσχεθεί ότι δεν θα αποκαλύψει το όνομα της. Η ενόρκως δηλούσα για λογαριασμό των Καθ΄ ων η αίτηση-Εναγομένων δεν αντεξετάσθηκε επί του περιεχομένου της ενόρκως δηλώσεως της παρόλο ότι η Αιτήτρια-Ενάγουσα εξασφάλισε διάταγμα παρουσίας της για τέτοιο σκοπό. Οι διάδικοι κατεχώρησαν γραπτές αγορεύσεις στις οποίες εμφαίνονται τα επιχειρήματα και οι νομικές αυθεντίες που επικαλούνται για στήριξη των θέσεων τους. Προχωρώντας στην εξέταση της ουσίας της υπό εκδίκαση αίτησης και έχοντας υπόψη την νομική της βάση που είναι ο Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμος, Κεφ. 6, άρθρα 4, 5, 7 και 9, ο Περί Δικαστηρίων Νόμος 14/60, άρθρο 32 και οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.1-9 παρατηρώ τα ακόλουθα: Σύμφωνα με το άρθρο 32 του Νόμου 14/60 οι τρεις βασικές προϋποθέσεις που προβλέπονται για έκδοση συντηρητικών διαταγμάτων είναι (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος για εκδίκαση, (β) η ύπαρξη ορατής πιθανότητας επιτυχίας και (γ) εκτός αν εκδοθεί το διάταγμα, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο (βλέπε υπόθεση (Odysseos v. Pieris Estates and Others

(1982)1 C.L.R. 557). Για να ικανοποιηθεί η πρώτη προϋπόθεση, δηλαδή η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, είναι αρκετό αν αποκαλύπτεται με βάση τα δικόγραφα, συζητήσιμη υπόθεση. Για να ικανοποιηθεί η δεύτερη προϋπόθεση, αυτή δηλαδή της ύπαρξης πιθανότητας επιτυχίας, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί με βάση τα γεγονότα που τέθησαν ενώπιον του ότι υπάρχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας της Ενάγουσας στην αγωγή. Ο βαθμός ικανοποίησης του Δικαστηρίου για αυτό το θέμα αν και μεγαλύτερος από απλή πιθανότητα εντούτοις δεν ισοδυναμεί με το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που απαιτείται στις πολιτικές υποθέσεις. Η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 συναρτάται και εξαρτάται από τα συγκεκριμένα γεγονότα της κάθε υπόθεσης και όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Odysseos (ανωτέρω) το ζήτημα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων εξετάζεται μέσα σε αυτά τα πλαίσια της προϋπόθεσης αυτής. Όσο πιο απομακρυσμένη φαίνεται η πιθανότητα να συνιστά η θεραπεία των αποζημιώσεων επαρκή θεραπεία, τόσο ενισχύεται η πιθανότητα να πληρούται η τρίτη προϋπόθεση. Με την ικανοποίηση των πιο πάνω προϋποθέσεων, το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει με γνώμονα το τι είναι δίκαιο και πρόσφορο έχοντας πάντοτε υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης αν πρέπει να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα ή να το διατηρήσει σε ισχύ. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Κεφ. 6 το Δικαστήριο δύναται να εκδίδει διατάγματα για την προστασία περιουσίας που αποτελεί αντικείμενο της αγωγής κατά την διάρκεια της εκκρεμοδικίας ή και μέχρι την εκτέλεση της απόφασης. Περαιτέρω σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 5 του Κεφ. 6 η Αιτήτρια-Ενάγουσα θα πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει καλή βάση αγωγής και ότι με την πώληση ή μεταβίβαση της περιουσίας σε οποιονδήποτε τρίτο είναι πιθανόν να εμποδισθεί στο να πετύχει ικανοποίηση μελλοντικής απόφασης υπέρ της. Στην υπόθεση Lakatamitis v. Θεοδώρου

(1983)1 A.A.Δ. 520 αποφασίστηκε πως, διάταγμα που προβλέπεται από το άρθρο 5 μπορεί να εκδοθεί και δυνάμει του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 αλλά σε τέτοια περίπτωση πρέπει να ικανοποιούνται οι προϋποθέσεις που τίθενται και από τα δύο άρθρα στο βαθμό που διαφέρουν. Στην απόφαση του Εφετείου στην υπόθεση ΑBP Holdings Ltd. v. Ανδρέα Κιταλίδη κ.ά.

(1994)1 Α.Α.Δ. 694, το Δικαστήριο τόνισε ότι τα άρθρα 4 και 5 κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται χωρίς να αφαιρούν οτιδήποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Νόμου 14/60, που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Έχοντας κατά νου τις πιο πάνω νομικές αρχές θα πρέπει να εξετάσω και αποφασίσω στην παρούσα υπόθεση, αν θα συνεχίσει να ισχύει ή όχι το προσωρινό διάταγμα που εξεδόθη μονομερώς, έχοντας πάντοτε κατά νου ότι το Δικαστήριο εκδικάζοντας τέτοια αίτηση θα πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την ουσία της υπόθεσης. Η εκδίκαση της ουσίας της υπόθεσης εναπόκειται στο Δικαστήριο που θα ακούσει την υπόθεση και θα αποφανθεί για την ουσία της. (Βλέπε υποθέσεις Jonitexo Ltd. v. Adidas

(1984)1 C.L.R.263, Άκης Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστίνας Χριστοφόρου κ.ά.

(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Στην υπόθεση Τ.Α. Micrologic Consulats Ltd v. Microsoft Corporation

(2002)1 Α.Α.Δ. 1802). Στις πιο πάνω υποθέσεις τονίσθηκε πως σε ενδιάμεση διαδικασία για προσωρινό διάταγμα εκείνο που απαιτείται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας της ύπαρξης του. Έχω μελετήσει με μεγάλη προσοχή την αίτηση και τις ενόρκους δηλώσεις που υποστηρίζουν την αίτηση, όπως και τα επισυνημμένα σαν τεκμήρια έγγραφα και το ίδιο έχω πράξει και με την ένσταση των Καθ΄ ων η αίτηση-Εναγομένων 1, 2 και 7. Έχω μελετήσει επίσης με προσοχή τις αγορεύσεις και την επιχειρηματολογία των συνηγόρων των διαδίκων. Εξετάζοντας στην παρούσα υπόθεση τις απαραίτητες προϋποθέσεις που απαιτούνται και που προβλέπονται από το Νόμο και καθιερώθηκαν από την νομολογία σημειώνω ότι η Ενάγουσα στην παρούσα περίπτωση με βάση την γενική οπισθογράφηση της αγωγής της και ότι άλλο τέθηκε ενώπιον μου ζητά ακύρωση της μεταβίβασης των κτημάτων που ενεγράφησαν επ΄ ονόματι των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων 1, 2 και 7 στη βάση των λόγων που ισχυρίζεται δηλαδή ότι τα πωλητήρια έγγραφα που υπεγράφησαν ήσαν εικονικά, ότι αυτή έχει πληρώσει και τους φόρους και τα τέλη μεταβίβασης των κτημάτων στα αρμόδια τμήματα και ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση-Εναγόμενοι υπέγραψαν δηλώσεις και έγγραφα με τα οποία αναγνωρίζουν την υποχρέωση τους για επαναμεταβίβαση των κτημάτων όταν τους ζητηθεί. Από την όλη εξέταση και μελέτη των επισυναφθέντων εγγράφων φαίνεται εκ πρώτης όψεως, χωρίς να αποφαίνομαι με οποιονδήποτε τρόπο πάνω στην ουσία του θέματος, ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση-Εναγόμενοι ανάλαβαν και υπόγραψαν τέτοια έγγραφα για επαναμεταβίβαση των κτημάτων όταν τους ζητηθεί και ως εκ τούτου κρίνω ότι οι προϋποθέσεις (α) και (β) του άρθρου 32 του Ν.14/60 και του άρθρου 5 του Νόμου Κεφ. 6 ικανοποιούνται πλήρως, ότι δηλαδή η Ενάγουσα-Αιτήτρια προβάλλει σοβαρό ζήτημα για εκδίκαση, ότι έχει καλή βάση αγωγής και ότι υπάρχει αρκετή πιθανότητα επιτυχίας την υπόθεση της. Επιπρόσθετα φαίνεται και προκύπτει από την ένορκο δήλωση της Αιτήτριας-Ενάγουσας και από την προφορική μαρτυρία που έδωσε κατά την αντεξέταση ότι οι Καθ΄ ων η αίτηση-Εναγόμενοι 1, 2 και 7 κατέβαλαν ή και καταβάλλουν προσπάθειες αποξένωσης των επίδικων κτημάτων ή και επιβάρυνση τους όντας πρόσωπα τα οποία ασχολούνται με την αξιοποίηση γης όπως προκύπτει και από την ένορκο δήλωση που κατεχωρήθη για λογαριασμό τους. Σε σχέση με την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 που εξετάζεται το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων, όπως λέχθηκε και πιο πάνω, σημειώνω ότι η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε κατοπινότερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα μεταβλητά κριτήρια εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη. (Βλέπε Παπαστράτης ν. Πιερίδης

(1979)1 Α.Α.Δ. 321 και Κυρισάββα ν. Κύζη

(2001)1 Α.Α.Δ. 1245). Στην ανά χείρας υπόθεση η Αιτήτρια-Ενάγουσα αξιώνει ακύρωση της μεταβίβασης των κτημάτων επ΄ ονόματι των Καθ΄ ων η Αίτηση-Εναγομένων 1, 2 και 7. Η αξίωση για ακύρωση της επ΄ ονόματι των πιο πάνω προσώπων εγγραφής των επιδίκων κτημάτων λόγω εικονικότητος και λόγω γραπτής ανάληψης υποχρέωσης από αυτούς για επαναμεταβίβαση των κτημάτων όταν τους ζητηθεί, είναι κατά την άποψη μου περίπτωση που η θεραπεία των αποζημιώσεων δεν αποτελεί επαρκή θεραπεία. Τελειώνοντας κρίνω ότι υφίστανται όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Νόμου 14/60 όπως και οι προϋποθέσεις του άρθρου 5 του Κεφ. 6 για συνέχιση της ισχύος του μονομερώς εκδοθέντος διατάγματος. Ευρίσκω επίσης ότι το ισοζύγιο ευχέρειας του Δικαστηρίου θα πρέπει να κριθεί υπέρ της Αιτήτριας προς τον σκοπό διατήρησης της κατάστασης πραγμάτων ως είχαν αμέσως προ της έγερσης της αγωγής και ότι πληρούνται και οι προϋποθέσεις του άρθρου 9

(1)του Κεφ. 6 για το θέμα του επείγοντος για έκδοση τέτοιου διατάγματος. Συνακόλουθα το διάταγμα που εκδόθηκε μονομερώς στις 9.6.2010 καθίσταται απόλυτο μέχρι πέρατος της παρούσας αγωγής. Τα έξοδα της αίτησης όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο επιδικάζονται υπέρ της Αιτήτριας-Ενάγουσας και εναντίον των Καθ΄ ων η αίτηση-Εναγομένων 1, 2 και 7 τα οποία και θα πληρωθούν με το πέρας της ουσίας της αγωγής. (Υπ.) ................. Φ. Χαραλάμπους, Π.Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο, Πρωτοκολλητής. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο